ជំពូកទី 22 — អង្គការ
GSAM 343.1«ហេតុនេះហើយបានជាខ្ញុំទុកអ្នកនៅកោះក្រេត ដើម្បីឱ្យអ្នករៀបចំអ្វីៗដែលនៅខ្វះខាតឱ្យមានរបៀបរៀបរយ ហើយតែងតាំងពួកចាស់ទុំនៅគ្រប់ក្រុង តាមដែលខ្ញុំបានបង្គាប់អ្នក។»1
GSAM 343.2ក្នុងការរីកចម្រើននៃសាររបស់ទេវតាទីបី រយៈពេលដប់ពីរឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ (ពីឆ្នាំ 1846 ដល់ឆ្នាំ 1858) ទើបក្រុមជំនុំរបស់យើងហាក់ដូចជាបានយល់ថា ចាំបាច់ត្រូវមានការរួបរួមគ្នាជាផ្លូវការជាងការគ្រាន់តែជឿសេចក្ដីពិត និងមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ជាគ្រីស្ទបរិស័ទ។ ទោះបីព្រះអម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់រាស្ត្ររបស់ទ្រង់អំពីរឿងនេះ តាមរយៈអំណោយទាននៃការទំនាយក៏ដោយ ក៏ហាក់ដូចជាត្រូវឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍លំបាកខ្លះៗ ទើបអាចដាស់ពួកគេឱ្យភ្ញាក់រលឹកពេញលេញថា ចាំបាច់ត្រូវរៀបចំសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋ ព្រះវិហារ និងសមាគម ដើម្បីគ្រប់គ្រងកិច្ចការខាងទ្រព្យសម្បត្តិ និងហិរញ្ញវត្ថុនៃបុព្វហេតុរបស់ព្រះ។
GSAM 343ការប្រឆាំងនឹងការរៀបចំអង្គការ
GSAM 343.3ក្នុងកំណត់សម្គាល់នៅបាតទំព័រ 12 នៃសៀវភៅ «សេចក្ដីបន្ថែមលើបទពិសោធន៍ និងទស្សនៈ» ដែលបានបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ 1854 អែលឌើរ ជេមស៍ វ៉ាយត៍ មានប្រសាសន៍ថា៖—
GSAM 343.4«ក្រោយពីពេលវេលាដែលបានកំណត់ក្នុងឆ្នាំ 1844 បានកន្លងផុតទៅ មានភាពច្របូកច្របល់យ៉ាងខ្លាំង ហើយមនុស្សភាគច្រើនបានប្រឆាំងនឹងអង្គការគ្រប់បែបយ៉ាង ដោយប្រកាន់ថា វាមិនស្របនឹងសេរីភាពដ៏ពេញលេញនៃដំណឹងល្អឡើយ! អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ តែងតែប្រឆាំងនឹងការជ្រុលនិយមគ្រប់រូបភាព ហើយតាំងពីដើមមក អ្នកស្រីបានប្រកាសថា ត្រូវមានអង្គការបែបណាមួយ ដើម្បីបង្ការ និងកែតម្រូវភាពច្របូកច្របល់។ នៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ មានមនុស្សតិចណាស់ដែលអាចយល់ដល់ភាពរឹងមាំដែលត្រូវការនៅគ្រានោះ ដើម្បីរក្សាជំហររបស់អ្នកស្រី ទល់នឹងភាពគ្មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ដែលកំពុងរាលដាល។»
GSAM 344.1ការព្រមាន និងសេចក្ដីណែនាំរបស់អ្នកស្រីដែលបានផ្ដល់មកទាន់ពេល បានជួយពង្រឹង និងថែរក្សាយ៉ាងខ្លាំងនូវសាមគ្គីភាពដែលមានក្នុងចំណោមអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។
GSAM 344ចច ស្ត័រស៍ ថ្លែងអំពីការរៀបចំអង្គការ
GSAM 344.2អត្ថបទខាងក្រោមរបស់ ចច ស្ត័រស៍ ដែលបានសរសេរនៅឆ្នាំ 1844 នឹងបង្ហាញថា គេបានបង្រៀនអ្វីអំពីការរៀបចំអង្គការ ដល់អស់អ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះវិហារនានា ដោយសារការប្រកាសអំពីការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទ៖—
GSAM 344.3«ចូរប្រុងប្រយ័ត្ន កុំឱ្យអ្នករាល់គ្នាស្វែងរកការបង្កើតព្រះវិហារមួយទៀត។ ព្រះវិហារណាដែលរៀបចំឡើងតាមគំនិតដែលមនុស្សបង្កើត សុទ្ធតែក្លាយជាបាប៊ីឡូនភ្លាម នៅពេលដែលវាត្រូវបានរៀបចំឡើង។ ព្រះអម្ចាស់បានរៀបចំព្រះវិហាររបស់ទ្រង់ ដោយចំណងដ៏រឹងមាំនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់។ គ្មានចំណងណាអាចធ្វើឱ្យរឹងមាំជាងនោះបានទេ ហើយនៅពេលចំណងបែបនេះមិនអាចចងអ្នកដែលអះអាងថាតាមព្រះគ្រីស្ទឱ្យរួបរួមគ្នាបាន នោះពួកគេក៏លែងជាអ្នកតាមទ្រង់ ហើយរបូតចេញពីព្រះកាយដោយឯកឯង។»2
GSAM 344របៀបរៀបរយនៅសម័យពួកសាវ័ក
GSAM 344.4ដូចដែលបានរៀបរាប់ពីមុន អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរមិនមានអង្គការផ្លូវការណាមួយឡើយអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ សូម្បីតែអង្គការព្រះវិហារក៏មិនមានដែរ។ បុគ្គលណាដែលមានចិត្តក្លាហានទទួលយកសេចក្ដីពិត ហើយប្រតិបត្តិតាម ទោះបីមានសម្ពាធប្រឆាំងពីខាងក្រៅនៅគ្រានោះក៏ដោយ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមនុស្សស្មោះត្រង់ និងសមនឹងទទួលសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងការប្រកបគ្នាជាគ្រីស្ទបរិស័ទ។ នៅសម័យពួកសាវ័ក មានគ្រាមួយដែលចាំបាច់ត្រូវ «រៀបចំអ្វីៗដែលនៅខ្វះខាតឱ្យមានរបៀបរៀបរយ។»3 ប្រហែលឆ្នាំ 65 នៃគ្រិស្តសករាជ ទីតុសបានទទួលសិទ្ធិឱ្យ «តែងតាំងពួកចាស់ទុំនៅគ្រប់ក្រុង» ដែលមានអ្នកជឿ ហើយធីម៉ូថេក៏បានទទួលសេចក្ដីណែនាំយ៉ាងពេញលេញអំពីរឿងនេះដែរ។4
GSAM 344អែលឌើរ វ៉ាយត៍ ថ្លែងអំពីការរៀបចំអង្គការ
GSAM 344.5អត្ថបទខាងក្រោមរបស់អែលឌើរ ជេមស៍ វ៉ាយត៍ អំពីការរៀបចំអង្គការ និងវិន័យ បានចេញផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ចុះថ្ងៃទី 4 ខែមករា ឆ្នាំ 1881៖—
GSAM 345.1«ការរៀបចំអង្គការមានគោលបំណងធានាឱ្យមានសាមគ្គីភាពក្នុងការប្រព្រឹត្ត ហើយការពារពីការបោកបញ្ឆោត។ គេមិនដែលមានបំណងឱ្យវាក្លាយជារំពាត់បង្ខំឱ្យស្ដាប់បង្គាប់ឡើយ គឺដើម្បីការពាររាស្ត្ររបស់ព្រះ។ ព្រះគ្រីស្ទមិនបង្ខំរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ឱ្យទៅទេ ទ្រង់ត្រាស់ហៅពួកគេ។ ‹ចៀមរបស់ខ្ញុំស្ដាប់សំឡេងខ្ញុំ ខ្ញុំស្គាល់វា ហើយវាក៏តាមខ្ញុំ។› ព្រះសិរសាដ៏មានព្រះជន្មរបស់យើងទ្រង់នាំផ្លូវ ហើយត្រាស់ហៅរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ឱ្យដើរតាម។
GSAM 345.2«គោលជំនឿដែលមនុស្សកំណត់ឡើងមិនអាចបង្កើតសាមគ្គីភាពបានទេ។ អំណាចបង្ខំរបស់ព្រះវិហារមិនអាចបង្រួបបង្រួមព្រះវិហារឱ្យទៅជារូបកាយតែមួយបានទេ។ ព្រះគ្រីស្ទមិនដែលមានព្រះបំណងឱ្យចិត្តគំនិតរបស់មនុស្សត្រូវបានអប់រំសម្រាប់នគរស្ថានសួគ៌ ដោយឥទ្ធិពលនៃចិត្តគំនិតមនុស្សដទៃឡើយ។ ‹ព្រះគ្រីស្ទជាសិរសារបស់បុរសគ្រប់រូប។› តួនាទីរបស់ទ្រង់ គឺដឹកនាំ អប់រំ និងផ្ដិតព្រះរូបអង្គរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់លើអស់អ្នកដែលនឹងទទួលសិរីល្អអស់កល្បជាមរតក។ ទោះបីការរៀបចំអង្គការមានសារៈសំខាន់ប៉ុណ្ណា ក្នុងការការពារព្រះវិហារ និងធានាឱ្យមានភាពចុះសម្រុងក្នុងការប្រព្រឹត្តក៏ដោយ ក៏វាមិនត្រូវចូលមកដណ្ដើមការអប់រំប្រៀនប្រដៅចេញពីព្រះហស្តរបស់ព្រះអម្ចាស់ឡើយ។
GSAM 345សាមគ្គីភាពនៅចន្លោះភាពជ្រុលនិយមទាំងពីរ
GSAM 345.3«នៅចន្លោះភាពជ្រុលនិយមទាំងពីរ គឺអំណាចបង្ខំរបស់ព្រះវិហារ និងឯករាជ្យភាពដែលមិនបានញែកជាបរិសុទ្ធ យើងរកឃើញអាថ៌កំបាំងដ៏ធំនៃសាមគ្គីភាព និងប្រសិទ្ធភាពក្នុងកិច្ចបម្រើ និងក្នុងព្រះវិហាររបស់ព្រះ។ ពាក្យដាស់តឿនដ៏ឱឡារិកបំផុតរបស់សាវ័កពេត្រុសដ៏គួរគោរព ដែលថ្លែងទៅកាន់ពួកចាស់ទុំនៅសម័យរបស់លោក ទាញចិត្តយើងឱ្យយកចិត្តទុកដាក់លើរឿងនេះថា៖ ‹ខ្ញុំសូមដាស់តឿនពួកចាស់ទុំដែលនៅក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា ខ្ញុំក៏ជាចាស់ទុំម្នាក់ ជាសាក្សីនៃការរងទុក្ខរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយក៏ជាអ្នករួមចំណែកក្នុងសិរីល្អដែលនឹងត្រូវបើកសម្ដែងផងដែរ។ ចូរឃ្វាលហ្វូងចៀមរបស់ព្រះដែលនៅក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា ដោយមើលខុសត្រូវលើហ្វូងនោះ មិនមែនដោយបង្ខំទេ គឺដោយស្ម័គ្រចិត្ត មិនមែនដើម្បីបានកម្រៃដ៏អាក្រក់ទេ គឺដោយចិត្តរីករាយចង់បម្រើ។ កុំធ្វើជាម្ចាស់ត្រួតត្រាលើមត៌ករបស់ព្រះ តែចូរធ្វើជាគំរូដល់ហ្វូងចៀមវិញ។ កាលណាមេអ្នកគង្វាលលេចមក នោះអ្នករាល់គ្នានឹងទទួលមកុដនៃសិរីល្អដែលមិនចេះស្រពោនឡើយ។ យ៉ាងនោះដែរ អ្នករាល់គ្នាដែលក្មេងជាង ចូរចុះចូលនឹងពួកចាស់ទុំ។ មែនហើយ អ្នករាល់គ្នាទាំងអស់ ចូរចុះចូលនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយពាក់សេចក្ដីរាបទាបដូចជាសម្លៀកបំពាក់ ដ្បិតព្រះទាស់ទទឹងនឹងមនុស្សអំនួត តែទ្រង់ប្រទានព្រះគុណដល់មនុស្សរាបទាប។ ដូច្នេះ ចូរបន្ទាបខ្លួនក្រោមព្រះហស្តដ៏មានឫទ្ធិរបស់ព្រះ ដើម្បីឱ្យទ្រង់លើកអ្នករាល់គ្នាឡើងនៅពេលកំណត់។›5
GSAM 346ភាពសាមញ្ញ និងទម្រង់នៃការរៀបចំអង្គការក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មី
GSAM 346.1«អស់អ្នកដែលបានរៀបរាងទម្រង់អង្គការ ដែលអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរបានទទួលយក បានខិតខំបញ្ចូលទៅក្នុងទម្រង់នោះឱ្យបានច្រើនបំផុតតាមដែលអាចធ្វើបាន នូវភាពសាមញ្ញក្នុងការបញ្ចេញសេចក្ដី និងទម្រង់ដែលមានក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។ ប្រព័ន្ធនោះកាន់តែបង្ហាញស្មារតីនៃដំណឹងល្អ និងកាន់តែសាមញ្ញប៉ុណ្ណា នោះក៏កាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពប៉ុណ្ណោះដែរ។
GSAM 346.2«សន្និសីទទូទៅមើលខុសត្រូវជាទូទៅលើកិច្ចការនៅគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់ រួមទាំងសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋផង។ សន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋមើលខុសត្រូវលើកិច្ចការគ្រប់ផ្នែកនៅក្នុងរដ្ឋ រួមទាំងព្រះវិហារនានាក្នុងរដ្ឋនោះផង។ រីឯព្រះវិហារ គឺជាក្រុមគ្រីស្ទបរិស័ទដែលរួបរួមគ្នា ដោយសេចក្ដីសន្យាដ៏សាមញ្ញថា នឹងរក្សាបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ និងសេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវ។
GSAM 346អ្នកមានមុខងារក្នុងព្រះវិហារជាអ្នកបម្រើ
GSAM 346.3«អ្នកមានមុខងារក្នុងព្រះវិហារមូលដ្ឋាន ជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះវិហារនោះ មិនមែនជាម្ចាស់ដែលត្រួតត្រាលើព្រះវិហារដោយអំណាចបង្ខំទេ។ ‹អ្នកណាដែលធំជាងគេក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា នឹងធ្វើជាអ្នកបម្រើរបស់អ្នករាល់គ្នា។›6 អ្នកមានមុខងារទាំងនេះគួរធ្វើជាគំរូដល់សមាជិកព្រះវិហារ ក្នុងសេចក្ដីអត់ធ្មត់ ការប្រុងស្មារតី ការអធិស្ឋាន សេចក្ដីសប្បុរស និងការឱ្យដោយទូលាយ ហើយគួរបង្ហាញឱ្យបានច្រើន ដល់អស់អ្នកដែលខ្លួនបម្រើ នូវសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលបានលេចឱ្យឃើញក្នុងព្រះជីវិត និងសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ព្រះអម្ចាស់យើង។»
GSAM 346សក្ខីកម្មដំបូងអំពីរបៀបរៀបរយ
GSAM 346.4ក្នុងសៀវភៅ «សេចក្ដីបន្ថែមលើបទពិសោធន៍ និងទស្សនៈ» ដែលបានបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ 1854 មានសេចក្ដីណែនាំពិសេសខ្លះអំពីរបៀបរៀបរយតាមដំណឹងល្អ។ នៅទំព័រទីដប់ប្រាំ យើងអានសេចក្ដីខាងក្រោមនេះ៖—
GSAM 346.5«ព្រះវិហារត្រូវរត់ទៅជ្រកកោននឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ហើយត្រូវចាក់ឫសឱ្យមាំមួនលើរបៀបរៀបរយតាមដំណឹងល្អ ដែលត្រូវបានមើលរំលង និងធ្វេសប្រហែស។ ការនេះចាំបាច់ដាច់ខាត ដើម្បីនាំព្រះវិហារឱ្យមានសាមគ្គីភាពក្នុងសេចក្ដីជំនឿ។»
GSAM 347របៀបរៀបរយជាការចាំបាច់នៅជិតទីបញ្ចប់
GSAM 347.1ក្នុងសក្ខីកម្មដែលបានប្រទាននៅថ្ងៃទី 23 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1860 យើងអានថា៖
GSAM 347.1«កាលយើងកាន់តែខិតជិតទីបញ្ចប់នៃពេលវេលា សាតាំងចុះមកដោយអំណាចយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះវាដឹងថាពេលរបស់វាខ្លីណាស់។ វានឹងប្រើអំណាចរបស់វាជាពិសេសទាស់នឹងសំណល់។ វានឹងធ្វើសង្គ្រាមទាស់នឹងពួកគេ ហើយព្យាយាមបំបែក និងកម្ចាត់កម្ចាយពួកគេ ដើម្បីឱ្យពួកគេចុះខ្សោយ ហើយត្រូវដួលរលំ។ រាស្ត្ររបស់ព្រះគួរប្រព្រឹត្តដោយការយល់ដឹង ហើយគួររួបរួមគ្នាក្នុងការខិតខំរបស់ខ្លួន។ ពួកគេគួរមានចិត្តគំនិតដូចគ្នា និងការយល់ឃើញដូចគ្នា នោះការខិតខំរបស់ពួកគេនឹងមិនរាយប៉ាយឡើយ តែនឹងមានផលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការកសាងបុព្វហេតុនៃសេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន។ ត្រូវរក្សារបៀបរៀបរយ ហើយត្រូវមានសាមគ្គីភាពក្នុងការរក្សារបៀបរៀបរយនោះ បើពុំនោះទេ សាតាំងនឹងឆ្លៀតឱកាសលើពួកគេ។»7
GSAM 347ត្រូវយកតម្រាប់តាមរបៀបរៀបរយរបស់ពួកទេវតា
GSAM 347.2ក្នុងសក្ខីកម្មលេខ 14 ដែលបានបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ 1868 យើងអានថា៖ «កាលណាយើងយកតម្រាប់តាមភាពចុះសម្រុង និងរបៀបរៀបរយរបស់កងទេវតាកាន់តែជិតស្និទ្ធ នោះការខិតខំរបស់អ្នកបម្រើពីស្ថានសួគ៌ទាំងនេះដើម្បីយើង ក៏កាន់តែមានជោគជ័យដែរ។ បើយើងមិនឃើញថាចាំបាច់ត្រូវប្រព្រឹត្តដោយចុះសម្រុងគ្នា ហើយប្រព្រឹត្តដោយគ្មានរបៀប គ្មានវិន័យ និងគ្មានការរៀបចំ នោះពួកទេវតាដែលមានការរៀបចំយ៉ាងម៉ត់ចត់ ហើយប្រព្រឹត្តតាមរបៀបរៀបរយដ៏ល្អឥតខ្ចោះ មិនអាចធ្វើការដើម្បីយើងដោយជោគជ័យបានឡើយ។ ពួកគេបែរចេញទៅដោយសេចក្ដីសោកសៅ ព្រោះពួកគេមិនបានទទួលសិទ្ធិឱ្យប្រទានពរដល់ភាពច្របូកច្របល់ ភាពបែកខ្ញែក និងភាពគ្មានការរៀបចំឡើយ។
GSAM 347ព្រះនៅតែជាព្រះនៃរបៀបរៀបរយ
GSAM 347.3«តើព្រះបានប្រែប្រួល លែងជាព្រះនៃរបៀបរៀបរយហើយឬ? ទេ ក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ ទ្រង់នៅតែដូចសម័យមុនដែរ។ ប៉ុលមានប្រសាសន៍ថា ‹ព្រះមិនមែនជាអ្នកបង្កភាពច្របូកច្របល់ទេ គឺជាព្រះនៃសេចក្ដីសុខសាន្តវិញ។› ឥឡូវនេះ ទ្រង់យកព្រះទ័យទុកដាក់នឹងរឿងនេះយ៉ាងហ្មត់ចត់ ដូចកាលនោះដែរ។ ហើយទ្រង់មានព្រះបំណងឱ្យយើងរៀនមេរៀនអំពីរបៀបរៀបរយ និងការរៀបចំអង្គការ ពីរបៀបរៀបរយដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ដែលទ្រង់បានតាំងឡើងនៅសម័យម៉ូសេ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់កូនចៅអ៊ីស្រាអែល។»8
GSAM 348ព្រះគ្រីស្ទអធិស្ឋានសុំឱ្យមានរបៀបរៀបរយ
GSAM 348.1ក្នុងសក្ខីកម្មដែលបានសរសេរនៅឆ្នាំ 1882 យើងឃើញគំនិតដូចគ្នានេះ សម្ដែងចេញតាមពាក្យទាំងនេះថា៖
GSAM 348.1«ការឱ្យមានសាមគ្គីភាព និងសេចក្ដីស្រឡាញ់នៅក្នុងចំណោមពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ជាព្រះបំណងដ៏សំខាន់ក្នុងសេចក្ដីអធិស្ឋានចុងក្រោយរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះយើងសម្រាប់ពួកគេ មុនពេលទ្រង់ត្រូវឆ្កាង.... ‹ទូលបង្គំមិនអធិស្ឋានសម្រាប់តែអ្នកទាំងនេះប៉ុណ្ណោះទេ គឺសម្រាប់អស់អ្នកដែលនឹងជឿលើទូលបង្គំតាមរយៈពាក្យរបស់ពួកគេផង ដើម្បីឱ្យពួកគេទាំងអស់រួមគ្នាជាតែមួយ។ បពិត្រព្រះវរបិតា ដូចជាព្រះអង្គគង់នៅក្នុងទូលបង្គំ ហើយទូលបង្គំនៅក្នុងព្រះអង្គដែរ សូមឱ្យពួកគេក៏រួមគ្នាជាតែមួយនៅក្នុងយើង ដើម្បីឱ្យលោកិយជឿថាព្រះអង្គបានចាត់ទូលបង្គំមក។›»9
GSAM 348គ្រោះថ្នាក់នៃឯករាជ្យភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ
GSAM 348.2នៅឆ្នាំ 1885 សក្ខីកម្មនេះត្រូវបានប្រទានមកថា៖
GSAM 348.2«មានចំណុចមួយដែលត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន គឺឯករាជ្យភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ។ ក្នុងនាមជាទាហាននៅក្នុងកងទ័ពរបស់ព្រះគ្រីស្ទ គួរមានការប្រព្រឹត្តដោយសហការគ្នា នៅក្នុងផ្នែកផ្សេងៗនៃកិច្ចការ។»10
GSAM 348សាតាំងរីករាយនឹងការបំផ្លាញរបៀបរៀបរយ
GSAM 348.3ក្នុងសក្ខីកម្មពិសេសដែលបានបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ 1895 យើងអានថា៖
GSAM 348.3«ឱ សាតាំងនឹងអរសប្បាយយ៉ាងណាទៅ បើវាអាចចូលមកក្នុងចំណោមរាស្ត្រនេះ ហើយធ្វើឱ្យកិច្ចការបាត់បង់ការរៀបចំ នៅពេលដែលការរៀបចំអង្គការយ៉ាងពេញលេញជាការចាំបាច់ ហើយនឹងជាអំណាចដ៏ខ្លាំងបំផុតក្នុងការរារាំងចលនាក្លែងក្លាយដែលលេចឡើង និងបដិសេធការអះអាងដែលគ្មានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគាំទ្រ។ យើងចង់រក្សាជួរឱ្យត្រង់ស្មើគ្នា ដើម្បីកុំឱ្យប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រង និងរបៀបរៀបរយត្រូវដួលរលំ។»
GSAM 348ការណែនាំឱ្យទទួលស្គាល់អ្នកបម្រើព្រះ
GSAM 348.4ចំណុចដំបូងមួយដែលត្រូវពិចារណា ក្នុងការតាំងរបៀបរៀបរយក្នុងចំណោមក្រុមជំនុំរបស់យើង ឱ្យស្របនឹងសក្ខីកម្មដែលទើបបានដកស្រង់មកនោះ គឺវិធីណាមួយសម្រាប់ទទួលស្គាល់អស់អ្នកដែលផ្សាយសារ។ ពីឆ្នាំ 1850 ដល់ឆ្នាំ 1861 វិធីដែលបានយកមកប្រើ គឺផ្ដល់ប័ណ្ណមួយដល់អ្នកបម្រើព្រះ ដែលបានបង្ហាញឱ្យឃើញអំណោយទានរបស់ខ្លួន ដែលឃើញច្បាស់ថាព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះទ័យនឹងពួកគេ ហើយដែលចុះសម្រុងនឹងកិច្ចការទាំងមូល។ ប័ណ្ណនោះណែនាំឱ្យរាស្ត្ររបស់ព្រះអម្ចាស់នៅគ្រប់ទីកន្លែងទទួលពួកគេក្នុងការប្រកបគ្នា ដោយគ្រាន់តែបញ្ជាក់ថា ពួកគេត្រូវបានទទួលស្គាល់ក្នុងកិច្ចបម្រើដំណឹងល្អ។ ប័ណ្ណទាំងនេះមានចុះកាលបរិច្ឆេទ និងហត្ថលេខារបស់អ្នកបម្រើព្រះជាន់មុខពីររូប ដែលក្រុមជំនុំរបស់យើងស្គាល់ថាជាអ្នកដឹកនាំក្នុងកិច្ចការ។
GSAM 349ការផ្គត់ផ្គង់ដល់អ្នកបម្រើព្រះ
GSAM 349.1នៅរដូវរងាឆ្នាំ 1858-59 មានសេចក្ដីណែនាំមកថា ព្រះគម្ពីរមានប្រព័ន្ធពេញលេញមួយសម្រាប់ការផ្គត់ផ្គង់ដល់អ្នកបម្រើព្រះ ហើយថា បើក្រុមជំនុំរបស់យើងសិក្សាប្រធានបទនេះតាមទស្សនៈព្រះគម្ពីរ នោះពួកគេនឹងរកឃើញប្រព័ន្ធនោះ។ ដូច្នេះ ថ្នាក់សិក្សាព្រះគម្ពីរមួយត្រូវបានរៀបចំឡើងនៅប៊ែតថល ក្រីក ក្រោមការដឹកនាំរបស់អែលឌើរ J. N. អែនឌ្រូស៍។ បន្ទាប់ពីបានសិក្សាព្រះគម្ពីរដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងដោយការអធិស្ឋាន គេបានរៀបចំអត្ថបទមួយ ហើយបោះពុម្ពក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ចុះថ្ងៃទី 3 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1859 ដោយបង្ហាញផែនការមួយដែលរួមបញ្ចូលគោលការណ៍ថ្វាយដង្វាយមួយភាគដប់។ សេចក្ដីថ្លែងការណ៍អំពីប្រធានបទនោះ ត្រូវបានដាក់ជូនអង្គប្រជុំដ៏ធំរបស់ក្រុមជំនុំយើង ដែលបានជួបជុំគ្នាក្នុងការប្រជុំទូទៅនៅប៊ែតថល ក្រីក, មីឈីហ្គិន នាថ្ងៃទី 6 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1859 ហើយអង្គប្រជុំទាំងមូលបានបោះឆ្នោតទទួលយកជាឯកច្ឆន្ទ។
GSAM 349ការសរសើររបៀបរៀបរយដែលបានតាំងឡើង
GSAM 349.2ក្នុងសក្ខីកម្មលេខ 6 ឆ្នាំ 1861 ព្រះអម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលតាមរយៈអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ អំពីប្រព័ន្ធដែលអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរបានទទួលយក ដូចតទៅ៖
GSAM 349.2«កុំលួចប្លន់ពីព្រះ ដោយទុកដង្វាយមួយភាគដប់ និងដង្វាយរបស់អ្នករាល់គ្នា មិនថ្វាយដល់ទ្រង់ឡើយ។ ការថ្វាយចំណែកដ៏សមគួរដល់ព្រះ ជាកាតព្វកិច្ចដ៏ពិសិដ្ឋទីមួយ។ កុំឱ្យនរណាម្នាក់លើកការទាមទាររបស់ខ្លួនមករារាំង ហើយនាំអ្នករាល់គ្នាឱ្យលួចប្លន់ពីព្រះឡើយ។ កុំឱ្យកូនរបស់អ្នករាល់គ្នាលួចយកដង្វាយរបស់អ្នករាល់គ្នាពីអាសនៈរបស់ព្រះ ដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេឡើយ។
GSAM 349ប្រព័ន្ធដង្វាយមួយភាគដប់ដើម្បីអភិវឌ្ឍចរិតលក្ខណៈ
GSAM 349.3«ខ្ញុំបានឃើញថា ប្រព័ន្ធដង្វាយមួយភាគដប់នេះនឹងអភិវឌ្ឍចរិតលក្ខណៈ ហើយបង្ហាញសភាពពិតនៃចិត្ត។ ប្រសិនបើគេបង្ហាញរឿងនេះដល់មនុស្សទាំងឡាយតាមអត្ថន័យពិតរបស់វា ហើយទុកឱ្យពួកគេសម្រេចដោយខ្លួនឯង នោះពួកគេនឹងឃើញប្រាជ្ញា និងសណ្ដាប់ធ្នាប់នៅក្នុងប្រព័ន្ធដង្វាយមួយភាគដប់»។
GSAM 349.4តាមរបៀបនេះ ប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុមួយត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងចំណោមអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ដើម្បីទ្រទ្រង់កិច្ចការបម្រើព្រះ ហើយសព្វថ្ងៃនេះ បងប្អូនយើងនៅទូទាំងពិភពលោកកំពុងប្រើប្រព័ន្ធនេះ។
GSAM 350.1ក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ចុះថ្ងៃទី 21 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1859 ដោយសារសេចក្ដីណែនាំដែលបានផ្ដល់ពីមុនតាមរយៈសក្ខីកម្មសម្រាប់ព្រះវិហារ មានសំណើជាលើកដំបូងថា រដ្ឋនីមួយៗគួររៀបចំការប្រជុំប្រចាំឆ្នាំ ដើម្បីរៀបចំផែនការកិច្ចការដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ ធ្វើដូច្នេះនឹងជៀសវាងភាពច្របូកច្របល់ ដែលធ្លាប់កើតមានញឹកញាប់ពេកក្នុងរបៀបបំពេញកិច្ចការរបស់អ្នកបម្រើព្រះ ហើយឱ្យកិច្ចការរបស់យើងប្រព្រឹត្តទៅដោយសណ្ដាប់ធ្នាប់ និងមានប្រព័ន្ធ។ តាមពិត សំណើនេះបានត្រួសត្រាយផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការបង្កើតអង្គការសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋ។
GSAM 350ការកាន់កាប់ទ្រព្យសម្បត្តិព្រះវិហារ
GSAM 350.2កាលសារបានរីកចម្រើនទៅមុខ ហើយចំនួនអ្នកជឿក៏កើនឡើង ទ្រព្យសម្បត្តិបានកើនឡើងតាមធម្មតា ដែលនាំឱ្យមានការពិចារណាអំពីការកាន់កាប់ទ្រព្យសម្បត្តិព្រះវិហារតាមច្បាប់។ ក្នុងអត្ថបទរបស់អែលឌើរ វ៉ាយត៍ ដែលមានក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ចុះថ្ងៃទី 23 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1860 យើងអានឃើញដូចតទៅ៖—
GSAM 350.3«ទោះជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ យើងសង្ឃឹមថា មិនយូរទៀតទេ ក្រុមបងប្អូននេះនឹងមានឋានៈចាំបាច់ ដើម្បីអាចធានារ៉ាប់រងទ្រព្យសម្បត្តិព្រះវិហារ និងកាន់កាប់អគារប្រជុំរបស់ខ្លួនតាមរបៀបត្រឹមត្រូវ ហើយដើម្បីឱ្យអស់អ្នកដែលធ្វើបណ្ដាំមរតក និងមានបំណងធ្វើដូច្នោះ អាចទុកទ្រព្យមួយចំណែកដល់ផ្នែកបោះពុម្ពផ្សាយ។ យើងសូមអំពាវនាវដល់អ្នកអធិប្បាយ និងបងប្អូនប្រុសដែលជាអ្នកដឹកនាំរបស់យើង ឱ្យយកចិត្តទុកដាក់លើរឿងនេះ។ ប្រសិនបើមាននរណាជំទាស់នឹងសំណើរបស់យើង សូមមេត្តាសរសេរផែនការមួយ ដែលយើងជាក្រុមបងប្អូនអាចអនុវត្តតាមបាន»។
GSAM 350ការយល់ព្រមឱ្យរៀបចំអង្គការតាមច្បាប់
GSAM 350.4ក្នុងរដូវក្ដៅឆ្នាំនោះ មានការពិភាក្សាដោយមេត្រីភាពខ្លះៗអំពីប្រធានបទនេះនៅក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស។ ហើយក្នុងការជួបជុំទូទៅនៃតំណាងបងប្អូនយើងពីរដ្ឋមីឈីហ្គិន និងរដ្ឋផ្សេងទៀតមួយចំនួន ដែលបានធ្វើឡើងនៅប៊ែតថល ក្រីក ចាប់ពីថ្ងៃទី 28 ខែកញ្ញា ដល់ថ្ងៃទី 1 ខែតុលា មានការពិចារណាដោយស្មោះត្រង់អំពីប្រធានបទនេះ និងការពិភាក្សាយ៉ាងពេញលេញ និងដោយសេរី អំពីការរៀបចំអង្គការតាមច្បាប់ ដើម្បីកាន់កាប់ការិយាល័យ និងទ្រព្យសម្បត្តិព្រះវិហារផ្សេងទៀត ដូចជាអគារប្រជុំជាដើម។ ការពិភាក្សានេះមានចុះយ៉ាងលម្អិតក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ភាគ 16 លេខ 21, 22 និង 23 ដែលបានចេញផ្សាយនៅថ្ងៃទី 9, 16 និង 23 ខែតុលា ឆ្នាំ 1860។
GSAM 351.1ជាលទ្ធផលនៃការពិគ្រោះពិចារណានៅក្នុងការជួបជុំនោះ អង្គប្រជុំបានបោះឆ្នោតជាឯកច្ឆន្ទ ឱ្យបង្កើតសមាគមបោះពុម្ពផ្សាយមួយតាមច្បាប់។ ដើម្បីឱ្យអាចបង្កើតនីតិបុគ្គលបែបនេះឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើបាន សន្និបាតដែលកំពុងប្រជុំបានជ្រើសរើសគណៈកម្មការមួយមានសមាជិកប្រាំនាក់។
GSAM 351ឈ្មោះរបស់និកាយ
GSAM 351.2សន្និបាតនេះក៏បានពិចារណាអំពីឈ្មោះដែលគួរប្រើហៅបងប្អូនយើងផងដែរ។ រឿងនេះបាននាំឱ្យមានមតិផ្សេងៗគ្នាម្ដងទៀត ដោយអ្នកខ្លះស្នើឈ្មោះមួយ ហើយអ្នកខ្លះទៀតស្នើឈ្មោះផ្សេង។ កាលមានគេស្នើឈ្មោះថា «ព្រះវិហាររបស់ព្រះ» មានការជំទាស់ ព្រោះឈ្មោះនេះមិនបង្ហាញលក្ខណៈពិសេសណាមួយនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់យើងឡើយ។ ចំណែកឈ្មោះ «អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ» មិនត្រឹមតែបង្ហាញសេចក្ដីជំនឿរបស់យើងលើការយាងមកឆាប់ៗរបស់ព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងបង្ហាញថា យើងជាអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទនៅថ្ងៃទីប្រាំពីរផងដែរ។ អង្គប្រជុំបានគាំទ្រឈ្មោះក្រោយនេះយ៉ាងព្រមព្រៀងគ្នា ដល់ថ្នាក់ពេលបោះឆ្នោត មានតែបុរសម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលបោះឆ្នោតជំទាស់ ហើយមិនយូរប៉ុន្មានក្រោយមក គាត់ក៏បានដកការជំទាស់របស់គាត់វិញ។
GSAM 351ការយល់ព្រមចំពោះឈ្មោះ
GSAM 351.3ក្នុងសក្ខីកម្មលេខ 6 យើងអានឃើញថា៖
GSAM 351.3«គ្មានឈ្មោះណាដែលយើងអាចយកមកប្រើបានសមរម្យឡើយ លើកលែងតែឈ្មោះដែលស្របនឹងអ្វីដែលយើងប្រកាសជឿ បង្ហាញសេចក្ដីជំនឿរបស់យើង ហើយសម្គាល់យើងថាជាប្រជារាស្ត្រដ៏ពិសេស....
GSAM 351.4«ឈ្មោះ អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ បង្ហាញលក្ខណៈពិតនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់យើងនៅចំពោះមុខ ហើយនឹងធ្វើឱ្យអ្នកដែលស្វែងយល់ភ្ញាក់ដឹងសេចក្ដីពិត។ ដូចជាព្រួញចេញពីបំពង់ព្រួញរបស់ព្រះអម្ចាស់ ឈ្មោះនេះនឹងចាក់ចិត្តអស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ហើយនឹងនាំឱ្យមានការប្រែចិត្តចំពោះព្រះ និងសេចក្ដីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់របស់យើង»។
GSAM 351.4សក្ខីកម្មនេះបានធ្វើឱ្យបញ្ហានេះដោះស្រាយរួចជាស្ថាពរនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកជឿទាំងឡាយ។
GSAM 351តួនាទីនៃអំណោយទានពិត
GSAM 351.5តើនេះមិនមែនជាតួនាទីពិសេសនៃការសម្ដែងអំណោយទានរបស់ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះទេឬ? ប៉ុលបានមានប្រសាសន៍ថា អំណោយទានទាំងនោះត្រូវបានដាក់ក្នុងព្រះវិហារ «ដើម្បីឱ្យពួកបរិសុទ្ធបានគ្រប់លក្ខណ៍ សម្រាប់កិច្ចការបម្រើ និងសម្រាប់ការកសាងព្រះកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ រហូតដល់យើងទាំងអស់គ្នាបានរួមគ្នាជាធ្លុងមួយក្នុងសេចក្ដីជំនឿ» ជាដើម។11 គឺសមរម្យណាស់ ដែលបន្ទាប់ពីអ្នកជឿបានស្វែងរកពន្លឺដោយអធិស្ឋាន និងដោយចិត្តបន្ទាបខ្លួន នោះព្រះវិញ្ញាណមានព្រះបន្ទូលថា «នេះហើយជាផ្លូវ សេចក្ដីសន្និដ្ឋានរបស់អ្នករាល់គ្នាគឺត្រឹមត្រូវ» ហើយបន្ទាប់មក «កសាង» ព្រះវិហារបន្ថែមទៀត ដូចក្នុងករណីនេះ ដោយប្រាប់ពួកគេអំពីផលជាក់ស្ដែងនៃរឿងនេះ និងផលល្អខ្លះៗដែលនឹងកើតពីសេចក្ដីសម្រេចរបស់ពួកគេ។
GSAM 352អង្គការព្រះវិហារ
GSAM 352.1ក្នុងសុន្ទរកថាដែលអែលឌើរ វ៉ាយត៍ បានថ្លែងនៅចំពោះសន្និសីទទូទៅនៅប៊ែតថល ក្រីក ក្នុងខែមេសា ឆ្នាំ 1861 ហើយបានបោះពុម្ពផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ចុះថ្ងៃទី 11 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1861 គាត់បានលើកឡើងនូវគំនិតអំពីការរៀបចំព្រះវិហាររបស់យើងឱ្យបានពេញលេញជាងមុន។ តាមសេចក្ដីអញ្ជើញ អ្នកបម្រើព្រះប្រាំបួននាក់បានជួបជុំគ្នាសិក្សាព្រះគម្ពីរ ដើម្បីស្វែងរកពន្លឺលើប្រធានបទនេះ ហើយសន្និបាតបានស្នើឱ្យពួកគេបោះពុម្ពផ្សាយលទ្ធផលនៃការសិក្សាស្រាវជ្រាវនោះក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស។ បន្ទាប់ពីបានបង្ហាញសក្ខីភាពនៃព្រះគម្ពីរអំពីសណ្ដាប់ធ្នាប់ព្រះវិហារ និងអ្នកកាន់មុខតំណែងក្នុងព្រះវិហារ គេបានពិចារណាអំពីការមានតំណាងស្មើគ្នាពីរដ្ឋផ្សេងៗក្នុងសន្និសីទទូទៅ ព្រមទាំងការមានតំណាងព្រះវិហារយ៉ាងសមរម្យ និងស្មើគ្នាក្នុងសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋ។ តាមពិត នេះជាលើកដំបូងដែលមានការលើកឡើងនូវគំនិតឱ្យមានប្រតិភូដែលត្រូវបានជ្រើសរើសតាមរបៀបត្រឹមត្រូវ ដើម្បីចូលរួមសន្និបាតទូទៅ តាមសមាមាត្រស្មើគ្នាណាមួយដែលអាចព្រមព្រៀងគ្នាបាន។
GSAM 352ការបង្កើតសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋមីឈីហ្គិន
GSAM 352.2នៅថ្ងៃទី 6 ខែតុលា ឆ្នាំ 1861 សន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋមីឈីហ្គិនត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយការជ្រើសរើសប្រធានម្នាក់ លេខាធិការម្នាក់ និងគណៈកម្មការប្រតិបត្តិមួយមានសមាជិកបីនាក់។ តាមការបោះឆ្នោតរបស់សន្និសីទ មានអនុសាសន៍ឱ្យព្រះវិហារទាំងឡាយរៀបចំខ្លួនជាអង្គការ ដោយទទួលយកសេចក្ដីខាងក្រោមនេះជាសេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះវិហារ៖—
GSAM 352.3«យើងខ្ញុំដែលបានចុះហត្ថលេខាខាងក្រោម សូមរួបរួមគ្នាជាព្រះវិហារមួយ ដោយយកឈ្មោះថា អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ហើយធ្វើសេចក្ដីសញ្ញាថា នឹងរក្សាបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ និងសេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ»។
GSAM 353លិខិតបញ្ជាក់សិទ្ធិរបស់អ្នកបម្រើព្រះ
GSAM 353.1នៅសន្និសីទនេះ មានការសម្រេចជាលើកដំបូងថា ត្រូវផ្ដល់លិខិតបញ្ជាក់សិទ្ធិដល់អ្នកបម្រើព្រះអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរទាំងអស់ក្នុងរដ្ឋនេះ ដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ និងបំពេញតួនាទីបានត្រឹមត្រូវ ហើយថា អ្នកបម្រើព្រះត្រូវកាន់ឯកសារ ដែលមានវិញ្ញាបនបត្រនៃការតែងតាំង និងលិខិតបញ្ជាក់សិទ្ធិដែលចុះហត្ថលេខាដោយប្រធាន និងលេខាធិការរបស់សន្និសីទ។ លិខិតបញ្ជាក់សិទ្ធិទាំងនេះត្រូវចេញជាថ្មីជារៀងរាល់ឆ្នាំ។
GSAM 353.2ក៏មានការបោះឆ្នោតឱ្យជ្រើសរើសគណៈកម្មការមួយ ដើម្បីរៀបចំសេចក្ដីជូនដំណឹង បង្ហាញបងប្អូនយើងអំពីរបៀបអនុវត្តក្នុងការរៀបចំព្រះវិហារជាអង្គការ។ សេចក្ដីជូនដំណឹងនេះត្រូវបានបោះពុម្ពផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ចុះថ្ងៃទី 15 ខែតុលា ឆ្នាំ 1861។
GSAM 353លិខិតបញ្ជាក់សិទ្ធិរបស់ប្រតិភូ
GSAM 353.3ក្នុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1862 សន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋមីឈីហ្គិនបានបើកសម័យប្រជុំលើកដំបូងរបស់ខ្លួននៅម៉ុនតេរ៉េ។ នៅទីនេះ មានការលើកឡើងជាលើកដំបូងនូវគំនិតទទួលព្រះវិហារឱ្យចូលក្នុងសន្និសីទ ដូចដែលគេបោះឆ្នោតទទួលសមាជិកឱ្យចូលក្នុងព្រះវិហារដែរ។ ដោយសារព្រះវិហារដប់ប្រាំពីរក្នុងរដ្ឋនេះបានរៀបចំជាអង្គការរួចហើយ នោះអង្គប្រជុំបានបោះឆ្នោតទទួលព្រះវិហារទាំងនេះឱ្យចូលក្នុងសន្និសីទ ហើយសមាជិកទាំងអស់នៃព្រះវិហារទាំងនេះដែលមានវត្តមាន ត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាប្រតិភូ។
GSAM 353ប្រាក់ឈ្នួលរបស់អ្នកបម្រើព្រះ
GSAM 353.4នៅសន្និសីទនេះផងដែរ គេបានទទួលយកផែនការបើកប្រាក់ឱ្យអ្នកបម្រើព្រះនូវចំនួនជាក់លាក់មួយក្នុងមួយសប្ដាហ៍ សម្រាប់កិច្ចការដែលពួកគេបានបំពេញ។ ចំណែកអ្នកបម្រើព្រះ ត្រូវរាយការណ៍អំពីពេលវេលាដែលបានចំណាយបំពេញកិច្ចការក្នុងសន្និសីទ ព្រមទាំងប្រាក់ចំណូល និងចំណាយរបស់ខ្លួន ហើយសន្និសីទដែលទទួលរបាយការណ៍នេះត្រូវធ្វើការទូទាត់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
GSAM 353ប្រតិភូបង្ហាញលិខិតបញ្ជាក់សិទ្ធិជាលើកដំបូង
GSAM 353.5នៅថ្ងៃទី 20 ខែឧសភា ឆ្នាំ 1863 សន្និសីទទូទៅបានប្រជុំនៅប៊ែតថល ក្រីក, មីឈីហ្គិន។ នេះជាសម័យប្រជុំលើកដំបូងរបស់អង្គនេះ ដែលប្រតិភូបាននាំយកលិខិតបញ្ជាក់សិទ្ធិពីរដ្ឋរៀងៗខ្លួនមកជាមួយ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ ការមានតំណាងនៅពេលនោះមិនទាន់បានផ្អែកលើមូលដ្ឋានចំនួនទេ។ រដ្ឋដែលមានតំណាងនៅក្នុងឱកាសនេះគឺ មីឈីហ្គិន វីស្កុនស៊ីន អាយអូវ៉ា មីនីសូតា ញូវយ៉ក និងអូហៃអូ។
GSAM 354លក្ខន្តិកៈរបស់សន្និសីទទូទៅ និងសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋ
GSAM 354.1នៅថ្ងៃទី 21 ខែឧសភា សន្និសីទទូទៅបានអនុម័តលក្ខន្តិកៈមួយ ហើយនៅថ្ងៃដដែល ក៏មានការណែនាំលក្ខន្តិកៈសម្រាប់រដ្ឋមួយឱ្យសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋទាំងឡាយប្រើប្រាស់។ លក្ខន្តិកៈនេះត្រូវបានអនុម័តនៅក្នុងសម័យប្រជុំមួយរបស់សន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋមីឈីហ្គិន។ លក្ខន្តិកៈទាំងនេះបានកំណត់មូលដ្ឋានតាមចំនួន សម្រាប់ការមានតំណាងជាប្រតិភូក្នុងសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋ និងក្នុងសន្និសីទទូទៅ។ លក្ខន្តិកៈសម្រាប់រដ្ឋដែលបានណែនាំនៅពេលនោះ មានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែលនឹងលក្ខន្តិកៈដែលសន្និសីទព្រះវិហារមូលដ្ឋានចំនួនចិតសិបពីររបស់យើងនៅទូទាំងពិភពលោកកំពុងប្រើប្រាស់សព្វថ្ងៃនេះ។
GSAM 354.2នៅពេលសន្និសីទទូទៅប្រជុំក្នុងរដូវផ្ការីកឆ្នាំ 1864 មានការផ្ដល់អនុសាសន៍ជាលើកដំបូងដល់សន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋ ឱ្យជ្រើសរើសគណៈកម្មការត្រួតពិនិត្យគណនីមួយ ដែលមានសមាជិកជាគ្រហស្ថដែលមិនបានធ្វើការឱ្យសន្និសីទក្នុងឆ្នាំនោះ ដើម្បីធ្វើការជាមួយគណៈកម្មការប្រតិបត្តិ ក្នុងការត្រួតពិនិត្យ និងទូទាត់គណនីជាមួយអ្នកបម្រើព្រះ។ យ៉ាងនេះ តាមតម្រូវការម្ដងមួយជំហានៗ សណ្ដាប់ធ្នាប់ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងកិច្ចការ និងបុព្វហេតុរបស់ព្រះ។
GSAM 354.3ដូច្នេះ យើងបានរៀបរាប់ដោយសង្ខេបអំពីជំហានទាំងឡាយ ដែលបាននាំទៅរកការរៀបចំកិច្ចការជាអង្គការជាផ្លូវការ។ ការនេះបានធ្វើឡើងនៅពេលនិកាយមានទំហំតូចណាស់ បើប្រៀបធៀបនឹងទំហំរបស់វានៅពេលបច្ចុប្បន្ន។
GSAM 354.4នៅពេលសន្និសីទទូទៅត្រូវបានរៀបចំពេញលេញក្នុងឆ្នាំ 1863 ចំនួនប្រតិភូសរុបមិនច្រើនស្មើនឹងចំនួនដែលយើងមានជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅក្នុងសន្និសីទព្រះវិហារមូលដ្ឋានតូចៗខ្លះនាពេលនេះទេ។
GSAM 354គោលបំណងនៃការរៀបចំអង្គការ
GSAM 354.5គោលបំណងដែលត្រូវសម្រេចតាមរយៈការរៀបចំអង្គការ គឺឱ្យទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្រុមអាចកាន់កាប់ និងគ្រប់គ្រងបានតាមច្បាប់ ហើយឱ្យអ្នកបម្រើក្នុងកិច្ចការអាចធ្វើការដោយចុះសម្រុងគ្នា ឥតមានភាពច្របូកច្របល់ ព្រោះសកម្មភាពរបស់ពួកគេមានការពិគ្រោះយោបល់ ហេតុនេះក៏ឥតមានការរំខានចិត្ត។ គោលការណ៍ដដែលដែលបានទទួលយកក្នុងការរៀបចំអង្គការរបស់យើងរហូតដល់ឆ្នាំ 1864 ត្រូវបានយកទៅអនុវត្តក្នុងកិច្ចការ កាលកិច្ចការនោះបានរីកធំឡើង និងរាលដាលដល់ប្រទេស និងជនជាតិផ្សេងទៀត។
GSAM 355ការបង្កើតអង្គការទូទៅ
GSAM 355.1កាលសារបានរីកចម្រើនទៅមុខ អង្គការទូទៅខាងក្រោមនេះត្រូវបានបង្កើតឡើង ហើយអ្នកកាន់មុខតំណែងរបស់អង្គការទាំងនេះ ត្រូវបានជ្រើសរើសនៅក្នុងសម័យប្រជុំទៀងទាត់របស់សន្និសីទទូទៅ៖—
GSAM 355.2សមាគមសន្និសីទទូទៅ—ជាអង្គមួយតាមច្បាប់ មានសមាជិកម្ភៃមួយនាក់ ដើម្បីកាន់កាប់កម្មសិទ្ធិលើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ស្ថាប័ននានានៅអាមេរិក និងប្រទេសផ្សេងទៀត។
GSAM 355.3ក្រុមប្រឹក្សាបេសកកម្មបរទេស—ដើម្បីត្រួតត្រា និងពង្រីកកិច្ចការបេសកកម្មនៅខាងក្រៅដែនសន្និសីទដែលបានបង្កើតឡើង។
GSAM 355.4សមាគមខិត្តប័ណ្ណអន្តរជាតិ—ដែលមានភារកិច្ចចែកចាយឯកសារសម្រាប់អាន និងឆ្លើយឆ្លងលិខិត ដោយខិតខំបើកបេសកកម្មថ្មីៗ។
GSAM 355.5សមាគមសេរីភាពសាសនា—ដែលមានវិស័យពិសេសគឺ ជួយអស់អ្នកដែលត្រូវគេបៀតបៀនដោយសារមនសិការ និងចែកចាយសំណេរអំពីគោលការណ៍នៃសេរីភាពសាសនា។
GSAM 355.6សមាគមសាលាថ្ងៃសប្ប័ទអន្តរជាតិ—ដែលមានគោលបំណងកសាង និងជំរុញកិច្ចការសាលាថ្ងៃសប្ប័ទនៅគ្រប់ដែនការងារ។
GSAM 355.7សមាគមបេសកកម្មវេជ្ជសាស្ត្រ និងសប្បុរសធម៌—ដែលមានកិច្ចការទាក់ទងនឹងការបណ្ដុះបណ្ដាលគ្រូពេទ្យ និងគិលានុបដ្ឋាក ការគ្រប់គ្រងមន្ទីរព្យាបាលសម្រាកកាយ មណ្ឌលសម្រាប់កុមារកំព្រា មនុស្សចាស់ ជាដើម។
GSAM 355ដែនការងាររហូតដល់ឆ្នាំ 1868
GSAM 355.8រហូតដល់ឆ្នាំ 1868 ដែនការងាររបស់យើងរួមមានតំបន់នៃសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលស្ថិតនៅខាងកើតទន្លេមីស៊ូរី និងនៅខាងជើងខ្សែស្របរយៈទទឹងដែលត្រូវនឹងព្រំដែនខាងត្បូងនៃរដ្ឋមីស៊ូរី។ នៅពេលនោះ គណៈកម្មការសន្និសីទទូទៅមានសមាជិកតែបីនាក់ប៉ុណ្ណោះ ដោយប្រធានសន្និសីទជាសមាជិកម្នាក់ក្នុងចំណោមនោះ។ សន្និសីទព្រះវិហារមូលដ្ឋានទាំងប្រាំបី សុទ្ធតែស្ថិតនៅក្រោមការត្រួតត្រារបស់សន្និសីទទូទៅ ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្ដាលនៅប៊ែតថល ក្រីក, មីឈីហ្គិន។
GSAM 356ហេតុអ្វីបានជាចាំបាច់ត្រូវរៀបចំអង្គការឡើងវិញ
GSAM 356.1កាលសារបានរាលដាលដល់ប្រទេសផ្សេងទៀត ក៏មានតម្រូវការរៀបចំអង្គការក្នុងដែនការងារទាំងមូលឡើងវិញ។ ហេតុនេះ នៅឆ្នាំ 1897 មានការចាត់វិធានការឆ្ពោះទៅទិសនោះ ប៉ុន្តែកិច្ចការរៀបចំឡើងវិញត្រូវបានសម្រេចយ៉ាងពេញលេញជាងមុនក្នុងរយៈពេលបួនឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ សន្និសីទទូទៅអឺរ៉ុបត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយមានគណៈកម្មការប្រតិបត្តិមានសមាជិកដប់បួននាក់ ហើយសន្និសីទទូទៅដើម ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្ដាលនៅវ៉ាស៊ីនតោន ឌី.ស៊ី. មានគណៈកម្មការប្រតិបត្តិមានសមាជិកម្ភៃប្រាំបីនាក់ តំណាងឱ្យវិស័យផ្សេងៗទាំងអស់នៃសារ និងជំនួសសមាគមទូទៅខ្លះដែលបានបញ្ឈប់សកម្មភាព។
GSAM 356ស្ថានភាពអង្គការគិតត្រឹមថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 1903
GSAM 356.2សេចក្ដីខាងក្រោមនេះ ដកស្រង់ពីសៀវភៅប្រចាំឆ្នាំរបស់សន្និសីទទូទៅ ឆ្នាំ 1904 ផ្ដល់ព័ត៌មានស្ថិតិគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ខ្លះ គិតត្រឹមថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 1903៖—
GSAM 356.3នៅពេលនោះ កិច្ចការដែលបានរៀបចំជាអង្គការរបស់យើងមានសន្និសីទទូទៅពីរ ដែលរួមមានសន្និសីទសហភាពដប់បួន សន្និសីទព្រះវិហារមូលដ្ឋានចិតសិបពីរ និងបេសកកម្មសែសិបពីរ។ អង្គការទាំងនេះមាននៅតាមទីកន្លែងដូចតទៅ៖ សន្និសីទព្រះវិហារមូលដ្ឋាននៅអាមេរិកខាងជើង សែសិបប្រាំបួន ហើយនៅក្រៅអាមេរិកខាងជើង ម្ភៃបី។ សន្និសីទសហភាពនៅអាមេរិក ប្រាំបី ហើយនៅប្រទេសផ្សេងទៀត ប្រាំមួយ។ ដែនបេសកកម្មនៅអាមេរិក រួមទាំងអាឡាស្កា ហាវ៉ៃ និងញូវហ្វោនឡែន មានប្រាំ ហើយបេសកកម្មនៅក្រៅអាមេរិកមានសាមសិបប្រាំពីរ ដែលស្ថិតនៅតាមទីកន្លែងដូចតទៅ៖ ដប់ពីរនៅអឺរ៉ុប បួននៅអាហ្វ្រិក បីនៅអាស៊ី ពីរនៅអាមេរិកខាងត្បូង ពីរនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ហើយសល់ប៉ុន្មានទៀតនៅអាមេរិកកណ្ដាល ម៉ិកស៊ិក ឥណ្ឌាខាងលិច និងកោះនានានៃមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក។ អ្នកបម្រើដែលបានតែងតាំង និងអ្នកបម្រើដែលមានលិខិតអនុញ្ញាត សរុបចំនួនហុកសិបប្រាំពីរនាក់ និងព្រះវិហារមួយរយសាមសិបមួយ មានទំនាក់ទំនងជាមួយបេសកកម្មទាំងនេះ។
GSAM 356ឯកភាពក្នុងភាពចម្រុះ
GSAM 356.4គឺជាការលើកទឹកចិត្តដែលបានដឹងថា អង្គការផ្សេងៗទាំងនេះនៅក្នុងប្រទេស និងជនជាតិនានា សុទ្ធតែរួបរួមគ្នាក្នុងការជំរុញបុព្វហេតុដ៏ធំតែមួយ គឺសេចក្ដីពិត និងសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់មនុស្ស។ យើងទុកចិត្តលើព្រះ ជាអ្នកបង្កើតសណ្ដាប់ធ្នាប់ មិនមែនលើរចនាសម្ព័ន្ធជាផ្លូវការនៃអង្គការនោះទេ។ ដោយមានព្រះពររបស់ព្រះអង្គលើសកម្មភាពដែលរួបរួម និងចុះសម្រុងគ្នារបស់អ្នកបម្រើព្រះអង្គ យើងអាចយល់ថា ល្អ និងគួរឱ្យរីករាយយ៉ាងណា ដែលឱ្យ «គ្រប់ការទាំងអស់ប្រព្រឹត្តទៅដោយសមរម្យ និងតាមសណ្ដាប់ធ្នាប់»។
Notes
- ទីតុស 1:5។ ↩
- សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ ថ្ងៃទី 15 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1844។ ↩
- ទីតុស 1:5-9។ ↩
- ធីម៉ូថេទី 1 3:1-15។ ↩
- ពេត្រុសទី 1 5:1-6។ ↩
- ម៉ាថាយ 23:11។ ↩
- សក្ខីកម្មសម្រាប់ព្រះវិហារ ភាគ 1 ទំព័រ 210។ ↩
- សៀវភៅដដែល ទំព័រ 649, 653។ ↩
- សក្ខីកម្មសម្រាប់ព្រះវិហារ ភាគ 5 ទំព័រ 236, 237។ ↩
- សៀវភៅដដែល ទំព័រ 534 (បានបន្ថែមការសង្កត់ធ្ងន់)។ ↩
- អេភេសូរ 4:12, 13។ ↩