Adventist Pioneer
Library
aplib.orgបណ្ណាល័យ
តារាងមាតិកា
20 / 31
20 / 31

ជំពូកទី 17 — សេចក្តីពិតរីកចម្រើនក្រោមការលំបាក

John Norton Loughborough

GSAM 265.1«ដូចជាអ្នកគង្វាលស្វែងរកហ្វូងចៀមរបស់ខ្លួន នៅថ្ងៃដែលគាត់នៅក្នុងចំណោមចៀមរបស់គាត់ដែលខ្ចាត់ខ្ចាយ នោះអញក៏នឹងស្វែងរកចៀមរបស់អញដូច្នោះដែរ ហើយនឹងរំដោះវាចេញពីគ្រប់ទីកន្លែងដែលវាបានខ្ចាត់ខ្ចាយទៅ នៅថ្ងៃដែលមានពពក និងងងឹត។»1

GSAM 265.2អ្នកដែលបានទទួលយកសាររបស់ទេវតាទីបីរហូតមកដល់ពេលនេះ (1847) សុទ្ធតែក្រីក្រខាងទ្រព្យសម្បត្តិលោកីយ៍ ដូច្នេះពួកគេអាចជួយជាប្រាក់សម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយសារបានតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ។ អែលឌើរ វ៉ាយត៍ និងភរិយារបស់គាត់ ព្រមទាំងអែលឌើរ បេតស៍ បានឃើញសារៈសំខាន់នៃការចុះធ្វើការដោយផ្ទាល់ក្នុងចំណោមបងប្អូនដែលខ្ចាត់ខ្ចាយ ហើយក៏ឃើញភាពចាំបាច់នៃការរៀបចំឯកសារសម្រាប់អាន ដើម្បីប្រគល់ដល់ដៃប្រជាជន ជាជំនួយនាំពួកគេឱ្យស្គាល់សេចក្តីពិត។ ខិត្តប័ណ្ណរបស់អែលឌើរ បេតស៍ ស្តីពីថ្ងៃសប្ប័ទ បានជួយគាត់យ៉ាងច្រើនក្នុងការបង្ហាញប្រធានបទនេះ នៅពេលគាត់ទៅកាន់តំបន់ផ្សេងៗ ហើយការផ្សព្វផ្សាយខិត្តប័ណ្ណដដែលតាមប្រៃសណីយ៍ក៏បានជួយដែរ។ គាត់ធ្វើការដោយសេចក្តីព្យាយាមអត់ធ្មត់អស់ពីសមត្ថភាព។

GSAM 265ការលះបង់របស់បងប្អូនស្រីវ័យក្មេងម្នាក់ដើម្បីសេចក្តីពិត

GSAM 265.3មានពេលមួយ ដោយគ្មានប្រាក់បង់ថ្លៃធ្វើដំណើរ គាត់ហៀបនឹងចេញដំណើរដោយថ្មើរជើងពីរដ្ឋម៉ាសាឈូសេតទៅរដ្ឋញូវហាំសៀរ។ នៅពេលនោះឯង គាត់បានទទួលសំបុត្រមួយពីបងប្អូនស្រីវ័យក្មេងម្នាក់ ដែលបានព្រមធ្វើការងារផ្ទះដោយទទួលប្រាក់ 1 ដុល្លារក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដើម្បីឱ្យនាងមានអ្វីខ្លះសម្រាប់ជួយកិច្ចការនេះ។ ក្រោយពីធ្វើការបានមួយសប្ដាហ៍ នាងមានអារម្មណ៍ដក់ជាប់យ៉ាងខ្លាំងថាអែលឌើរ បេតស៍ ត្រូវការប្រាក់ ដូច្នេះនាងបានទៅសុំម្ចាស់ការងារបើកប្រាក់ឱ្យមុន ដើម្បីអាចផ្ញើប្រាក់ 5 ដុល្លារទៅឱ្យគាត់ភ្លាម។ ដោយប្រាក់នេះ គាត់បានបង់ថ្លៃធ្វើដំណើរទៅរដ្ឋញូវហាំសៀរតាមមធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនសាធារណៈ។ នៅគ្រប់ទីកន្លែង គាត់បានធ្វើការប្រជុំដ៏ល្អ ហើយមនុស្សជាច្រើនបានទទួលយកសេចក្តីពិត។

GSAM 266ការរៀបចំជីវភាពគ្រួសារដោយប្រើគ្រឿងសង្ហារិមខ្ចីគេ

GSAM 266.1ដើម្បីបង្ហាញស្មារតីលះបង់ដែលជំរុញអ្នកត្រួសត្រាយដំបូងក្នុងសារនេះ យើងសូមលើកយកសេចក្តីដូចតទៅពីការរៀបរាប់របស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ អំពីស្ថានភាពរបស់ពួកគេនៅរដូវរងាឆ្នាំ 1847-48។ នៅពេលនោះ ពួកគេរស់នៅក្នុងបន្ទប់មួយចំនួនក្នុងផ្ទះធំទូលាយរបស់ S. ហៅឡិន នៅថុបសាំ, ម៉េន ហើយបានរៀបចំជីវភាពគ្រួសារនៅទីនោះដោយប្រើគ្រឿងសង្ហារិមដែលខ្ចីគេ៖—

GSAM 266.2«យើងក្រីក្រ ហើយបានឆ្លងកាត់គ្រាលំបាកខ្វះខាត។ ប្ដីខ្ញុំធ្វើការដឹកថ្មនៅផ្លូវដែក រហូតដល់ស្បែកម្រាមដៃរបស់គាត់ដាច់រលាត់ ហើយហូរឈាមជាច្រើនកន្លែង។ យើងបានប្ដេជ្ញាថានឹងមិនពឹងផ្អែកលើអ្នកដទៃទេ គឺនឹងចិញ្ចឹមខ្លួនឯង ហើយមានអ្វីខ្លះសម្រាប់ជួយអ្នកដទៃផង។ ប៉ុន្តែកិច្ចការរបស់យើងមិនបានចម្រើនឡើយ។ ប្ដីខ្ញុំធ្វើការយ៉ាងនឿយហត់ តែគាត់មិនអាចទទួលប្រាក់ឈ្នួលដែលគេជំពាក់គាត់សម្រាប់ការងាររបស់គាត់បានទេ។

GSAM 266អែលឌើរ វ៉ាយត៍ កាប់អុស

GSAM 266.3«ប្ដីខ្ញុំបានឈប់ធ្វើការនៅផ្លូវដែក ហើយយកពូថៅចូលទៅក្នុងព្រៃដើម្បីកាប់អុស។ ទោះមានការឈឺចាប់ជាប់ជានិច្ចនៅចំហៀងខ្លួនក៏ដោយ គាត់ធ្វើការពីព្រលឹមរហូតដល់ងងឹត ដើម្បីរកបានប្រហែលហាសិបសេនក្នុងមួយថ្ងៃ។ ការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងធ្វើឱ្យគាត់មិនអាចដេកលក់នៅពេលយប់បាន។ មិនយូរប៉ុន្មាន យើងបានទទួលសំបុត្រពីបងប្អូននៅរដ្ឋផ្សេងៗ អញ្ជើញយើងឱ្យទៅសួរសុខទុក្ខពួកគេ។ ប៉ុន្តែដោយយើងគ្មានប្រាក់ធ្វើដំណើរចេញពីរដ្ឋ យើងបានឆ្លើយថា ផ្លូវនៅចំពោះមុខយើងមិនទាន់បើកឡើយ។

GSAM 266.4«យើងបានទទួលសំបុត្រមួយពីបងប្អូនប្រុស ចេមប៊ឺលេន នៅរដ្ឋខនណិចធីខាត់ ជំរុញយើងឱ្យចូលរួមសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋនោះ។ យើងបានសម្រេចថានឹងទៅ បើអាចរកប្រាក់បាន។ ប្ដីខ្ញុំបានទូទាត់បញ្ជីជាមួយម្ចាស់ការងារ ហើយឃើញថាម្ចាស់ការងារនៅជំពាក់គាត់ដប់ដុល្លារ។ ខ្ញុំបានយកប្រាក់ពាក់កណ្ដាលទៅទិញសម្លៀកបំពាក់ដែលត្រូវការជាចាំបាច់ រួចប៉ះអាវធំរបស់ប្ដីខ្ញុំ សូម្បីតែក្រណាត់ប៉ះក៏ត្រូវតភ្ជាប់ពីបំណែកតូចៗដែរ រហូតដល់ពិបាកមើលដឹងថាតើក្រណាត់ដើមនៅដៃអាវជាផ្នែកណា។ យើងនៅសល់ប្រាំដុល្លារសម្រាប់ធ្វើដំណើរទៅដ័រឆេស្ទ័រ រដ្ឋម៉ាសាឈូសេត។ ហិបរបស់យើងមានទ្រព្យសម្បត្តិស្ទើរតែទាំងអស់ដែលយើងមាននៅលើផែនដី។ ប៉ុន្តែយើងមានសេចក្តីសុខក្នុងចិត្ត និងមនសិការស្អាតស្អំ ហើយយើងចាត់ទុករបស់ទាំងនេះមានតម្លៃលើសសេចក្តីសុខស្រួលខាងលោកីយ៍។

GSAM 267.1«យើងបានទៅលេងផ្ទះបងប្អូនប្រុស នីកូលស៍ ហើយមុនពេលយើងចាកចេញ បងប្អូនស្រី នីកូលស៍ បានប្រគល់ប្រាំដុល្លារឱ្យប្ដីខ្ញុំ ដែលល្មមបង់ថ្លៃធ្វើដំណើររបស់យើងទៅមីដលថោន រដ្ឋខនណិចធីខាត់។ យើងជាអ្នកចម្លែកក្នុងក្រុងនោះ ហើយមិនធ្លាប់បានឃើញបងប្អូនណាម្នាក់នៅក្នុងរដ្ឋនោះឡើយ។ យើងនៅសល់តែហាសិបសេនប៉ុណ្ណោះ។ ប្ដីខ្ញុំមិនហ៊ានប្រើប្រាក់នោះដើម្បីជួលរទេះទេ ដូច្នេះគាត់បានលើកហិបបោះដាក់លើគំនរបន្ទះក្ដារ ហើយយើងដើរបន្តទៅរកអ្នកណាម្នាក់ដែលមានជំនឿដូចគ្នា។ មិនយូរប៉ុន្មាន យើងបានរកឃើញបងប្អូនប្រុស ចេមប៊ឺលេន ដែលបាននាំយើងទៅផ្ទះរបស់គាត់។»

GSAM 267សន្និសីទនៅរ៉ក់គី ហ៊ីល រដ្ឋខនណិចធីខាត់

GSAM 267.2សន្និសីទនេះបានប្រារព្ធឡើងនៅរ៉ក់គី ហ៊ីល ហើយបន្ទប់ប្រជុំគឺជាបន្ទប់ធំមួយដែលមិនទាន់សាងសង់រួច នៅក្នុងផ្ទះរបស់បងប្អូនប្រុស បែលដិន។ សេចក្តីដកស្រង់ខាងក្រោមពីសំបុត្រដែលអែលឌើរ វ៉ាយត៍ សរសេរទៅ S. ហៅឡិន ផ្ដល់ព័ត៌មានលម្អិតគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយចំនួនអំពីការប្រជុំនោះ៖—

GSAM 267.3«ថ្ងៃទី 20 ខែមេសា [1848] បងប្អូនប្រុស បែលដិន បានបញ្ជូនរទេះរបស់គាត់ទៅមីដលថោន ដើម្បីទទួលយើង និងបងប្អូនដែលខ្ចាត់ខ្ចាយក្នុងក្រុងនោះ។ យើងបានទៅដល់ផ្ទះគាត់ [រ៉ក់គី ហ៊ីល] ប្រហែលម៉ោងបួនរសៀល ហើយប៉ុន្មាននាទីក្រោយមក បងប្អូនប្រុស បេតស៍ និង ហ្គើនី ក៏បានមកដល់។ យប់នោះ យើងបានប្រជុំគ្នាប្រហែលដប់ប្រាំនាក់។ នៅព្រឹកថ្ងៃសុក្រ បងប្អូនបានមកជាបន្តបន្ទាប់ រហូតយើងមានគ្នាប្រហែលហាសិបនាក់។ អ្នកទាំងនេះមិនមែនសុទ្ធតែបានទទួលសេចក្តីពិតពេញលេញទាំងអស់ទេ។ ការប្រជុំរបស់យើងនៅថ្ងៃនោះគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់។ បងប្អូនប្រុស បេតស៍ បានបង្ហាញបញ្ញត្តិយ៉ាងច្បាស់លាស់ ហើយសក្ខីកម្មដ៏មានឥទ្ធិពលបានជំរុញចិត្តឱ្យយល់ពីសារៈសំខាន់របស់បញ្ញត្តិទាំងនោះ។ ព្រះបន្ទូលបានធ្វើឱ្យអ្នកដែលបានទទួលសេចក្តីពិតរួចមកហើយកាន់តែរឹងមាំ ហើយដាស់អ្នកដែលមិនទាន់សម្រេចចិត្តពេញលេញ។»2

GSAM 267ការអញ្ជើញទៅខោនធីអូស្វីហ្គោ រដ្ឋញូវយ៉ក

GSAM 267.4ដោយសារការចែកចាយខិត្តប័ណ្ណរបស់អែលឌើរ បេតស៍ ក្នុងចំណោមអាត់វេនទីស្ទ មនុស្សនៅរដ្ឋដទៃទៀតបានចាប់ផ្ដើមកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទ។ ហៃរ៉ាម អេដសុន នៅផត ហ្គីបសុន រដ្ឋញូវយ៉ក បានសរសេរសំបុត្រអញ្ជើញអែលឌើរ វ៉ាយត៍ និងអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ព្រមទាំងអ្នកផ្សេងទៀត ឱ្យចូលរួមសន្និសីទរបស់អ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទនៅវ៉ូលនី ខោនធីអូស្វីហ្គោ ក្នុងខែសីហា ឆ្នាំ 1848។ គាត់បាននិយាយថា ជាទូទៅបងប្អូនសុទ្ធតែក្រីក្រ ហើយគាត់មិនអាចសន្យាថាពួកគេនឹងជួយចេញថ្លៃចំណាយបានច្រើនទេ។ អែលឌើរ វ៉ាយត៍ បានទទួលប្រាក់ 40 ដុល្លារពីការធ្វើការនៅវាលស្មៅសម្រាប់ហាលធ្វើចំណីសត្វ។ ប្រាក់មួយចំណែកត្រូវបានចំណាយទៅលើការទិញសម្លៀកបំពាក់ដែលត្រូវការជាចាំបាច់ ហើយប្រាក់នៅសល់បានបង់ថ្លៃធ្វើដំណើររបស់ពួកគេទៅវ៉ូលនី និងត្រឡប់មកវិញ។

GSAM 268.1សន្និសីទនេះ នៅភាគខាងលិចនៃរដ្ឋញូវយ៉ក បានប្រារព្ធឡើងក្នុងរោងទុករទេះរបស់លោក អារណល។ មានអ្នកចូលរួមប្រហែលសាមសិបប្រាំនាក់ គឺជាអ្នកទាំងអស់ដែលអាចប្រមូលមកបាននៅតំបន់នោះនៃរដ្ឋ ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមពួកគេ ស្ទើរតែរកមនុស្សពីរនាក់ដែលមានគំនិតស្របគ្នាមិនបាន។ ម្នាក់ៗប្រឹងតតាំងគាំទ្រទស្សនៈរបស់ខ្លួន ដោយអះអាងថា ទស្សនៈទាំងនោះស្របតាមព្រះគម្ពីរ។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែចង់លើកទស្សនៈរបស់ខ្លួនមកបង្ហាញ ហើយអធិប្បាយវា។ មានគេប្រាប់ពួកគេថា អែលឌើរ វ៉ាយត៍ និងភរិយារបស់គាត់មិនបានធ្វើដំណើរមកពីចម្ងាយយ៉ាងនេះដើម្បីស្ដាប់ពួកគេទេ ប៉ុន្តែបានមកដើម្បីបង្រៀនសេចក្តីពិតដល់ពួកគេ។ លោក អារណល ប្រកាន់ថា ពាន់ឆ្នាំនៅក្នុងវិវរណៈ ជំពូក 20 បានកន្លងផុតទៅហើយ ហើយថា មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ដែលមានចែងក្នុងវិវរណៈ គឺជាអ្នកដែលបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញនៅពេលព្រះគ្រីស្ទមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ។

GSAM 268លោក អារណល ជំទាស់នឹងពិធីដែលព្រះអម្ចាស់បានបង្គាប់

GSAM 268.2នៅពេលនិមិត្តរូបតំណាងឱ្យព្រះអម្ចាស់នៃយើងដែលទ្រង់បានសុគត ត្រូវបានដាក់នៅចំពោះមុខក្រុមនេះ ហើយពួកគេហៀបនឹងរំឭកដល់ការរងទុក្ខរបស់ទ្រង់ លោក អារណល បានក្រោកឡើង ហើយនិយាយថា គាត់គ្មានជំនឿលើអ្វីដែលពួកគេហៀបនឹងធ្វើនោះទេ ដោយគាត់យល់ថា ពិធីលៀងព្រះអម្ចាស់ជាការបន្តនៃពិធីបុណ្យរំលង ដែលត្រូវប្រារព្ធតែមួយឆ្នាំម្ដងប៉ុណ្ណោះ។

GSAM 268.3ការខ្វែងគំនិតដ៏ចម្លែកទាំងនេះ បានដាក់បន្ទុកយ៉ាងធ្ងន់លើអ្នកស្រី វ៉ាយត៍។ គាត់ដឹងច្បាស់ថា លោក អារណល យល់ខុស ហើយសេចក្តីទុក្ខព្រួយដ៏ខ្លាំងបានសង្កត់ចិត្តគាត់ ព្រោះហាក់ដូចជាព្រះកំពុងត្រូវគេបង្អាប់ព្រះកិត្តិនាម។ អ្នកខ្លះភ័យថាគាត់ជិតស្លាប់ ប៉ុន្តែអែលឌើរ បេតស៍ វ៉ាយត៍ ចេមប៊ឺលេន ហ្គើនី និងអេដសុន បានអធិស្ឋានឱ្យគាត់ ហើយព្រះអម្ចាស់បានស្ដាប់សេចក្តីអធិស្ឋានរបស់អ្នកបម្រើទ្រង់ដោយសេចក្តីមេត្តាករុណា ហើយគាត់បានធូរស្បើយឡើងវិញ។ ពន្លឺពីស្ថានសួគ៌បានសណ្ឋិតលើគាត់ ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន គាត់លែងដឹងអំពីអ្វីៗនៅលើផែនដី។ នៅក្នុងសភាពនេះ គាត់ត្រូវបានបង្ហាញឱ្យឃើញការយល់ខុសមួយចំនួនរបស់អ្នកដែលមានវត្តមាន ហើយក៏ឃើញសេចក្តីពិតទល់នឹងការយល់ខុសទាំងនេះដែរ។ នេះបង្ហាញថា ទស្សនៈដែលមិនស្របគ្នាទាំងនេះ ដែលពួកគេអះអាងថាស្របតាមព្រះគម្ពីរ គ្រាន់តែស្របតាមគំនិតរបស់ពួកគេអំពីព្រះគម្ពីរប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកគេត្រូវបោះបង់ការយល់ខុសរបស់ខ្លួន ហើយរួបរួមគ្នាលើសាររបស់ទេវតាទីបី។ ការប្រជុំបានបញ្ចប់ដោយសិរីរុងរឿង សេចក្តីពិតបានទទួលជ័យជម្នះ។ អ្នកដែលប្រកាន់គំនិតខុសប្លែកគ្នាដ៏ចម្លែកទាំងនេះ បានសារភាពការយល់ខុសរបស់ខ្លួន ហើយរួបរួមគ្នាលើសេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ននៃសាររបស់ទេវតាទីបី ហើយព្រះបានប្រទានពរដល់ពួកគេយ៉ាងច្រើន។

GSAM 269និមិត្តដែលមានការប្រើព្រះគម្ពីរយ៉ាងអស្ចារ្យ

GSAM 269.1សេចក្តីរៀបរាប់ខាងក្រោមអំពីការប្រជុំនេះ ត្រូវបានផ្ដល់ដោយលោក អាឡិចសាន់ឌ័រ រ៉ូស នៅថ្ងៃទី 4 ខែមករា ឆ្នាំ 1884។ គាត់ជាម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សសាមសិបប្រាំនាក់ដែលបានចូលរួមក្នុងការជួបជុំតូចនោះ។ គាត់បាននិយាយថា៖—

GSAM 269.2«បងប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ កំពុងតែនៅក្នុងនិមិត្ត បានក្រោកឈរឡើង ហើយយកព្រះគម្ពីរសម្រាប់ប្រើក្នុងគ្រួសារមកទ្រលើដៃឆ្វេងរបស់គាត់។ សៀវភៅនោះមានទំហំធម្មតា។ ខណៈកាន់ព្រះគម្ពីរបើកលើកឡើងខ្ពស់ ដោយមិនសម្លឹងទៅរកវា គាត់បានប្រើដៃស្ដាំបើកពីខមួយទៅខមួយ ហើយដាក់ម្រាមដៃលើខគម្ពីរ រួចសូត្រខនោះ។ ខ្ញុំបានពិនិត្យខជាច្រើន ដើម្បីមើលថាតើគាត់កំពុងសូត្រខដែលគាត់ចង្អុលឬអត់។ ខ្ញុំ ឬអ្នកខ្លះក្នុងក្រុមបានពិនិត្យខទាំងអស់នោះ។ ក្នុងគ្រប់ករណី គាត់មិនត្រឹមតែសូត្រខដែលគាត់ចង្អុលប៉ុណ្ណោះទេ គឺគាត់ធ្វើដូច្នោះខណៈភ្នែករបស់គាត់កំពុងសម្លឹងឡើងលើ និងទៅទិសផ្ទុយពីព្រះគម្ពីរ។ ខគម្ពីរទាំងនេះដែលគាត់បានសូត្រ បានផ្ដួលរំលំទ្រឹស្ដីខុសឆ្គងរបស់អ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទដែលប្រជុំគ្នានៅវ៉ូលនី ក្នុងខែសីហា ឆ្នាំ 1848 ហើយបានធ្វើឱ្យយើងរួបរួមគ្នាលើសេចក្តីពិត។»

GSAM 269.3ប្រាកដណាស់ បើអ្នកណាមិនព្រមលះបង់លទ្ធិខុសឆ្គង ដែលត្រូវបានកែតម្រូវដោយខគម្ពីរច្បាស់លាស់ដកស្រង់ពីព្រះគម្ពីរ ក្នុងស្ថានភាព និងតាមរបៀបដ៏អស្ចារ្យបែបនេះ អ្នកនោះច្បាស់ជាពិបាកបញ្ចុះបញ្ចូលណាស់។ ក្រុមអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទនេះនៅខោនធីអូស្វីហ្គោ បន្ទាប់ពីការយល់ខុសរបស់ពួកគេត្រូវបានកែតម្រូវដូច្នេះ ហើយពួកគេបានរួបរួមគ្នាលើសេចក្តីពិត ក៏បានចេញពីការប្រជុំនោះទៅផ្សព្វផ្សាយពន្លឺដល់អ្នកដទៃ។ លទ្ធផលពិតជាបានបង្ហាញភស្តុតាងថា នេះជាកិច្ចការរបស់ព្រះ។ សាតាំងតែងតែត្រៀមខ្លួនជាស្រេចដើម្បីបំបែក បង្កការច្របូកច្របល់ និងធ្វើឱ្យខ្ចាត់ខ្ចាយ តាមគ្រប់មធ្យោបាយដែលវាអាចប្រើបាន។ «ដ្បិតព្រះមិនមែនជាព្រះនៃសេចក្តីច្របូកច្របល់ទេ តែជាព្រះនៃសេចក្តីសុខសាន្ត ដូចនៅក្នុងពួកជំនុំទាំងអស់របស់ពួកបរិសុទ្ធដែរ។»3

GSAM 270ការប្រោសឱ្យជាសះស្បើយដោយអព្ភូតហេតុ

GSAM 270.1ក្រោយសន្និសីទដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ មានការប្រជុំនៅខោនធីម៉ាឌីសុន ផត ហ្គីបសុន ផត បៃរ៉ុន និងក្រុងញូវយ៉ក។ បន្ទាប់ពីការប្រជុំទាំងនេះ មានការប្រជុំទូទៅមួយនៅរដ្ឋខនណិចធីខាត់។ នៅទីកន្លែងខ្លះក្នុងចំណោមទីទាំងនេះ ព្រះអម្ចាស់បានយាងមកជិតអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់យ៉ាងខ្លាំង ហើយព្រះចេស្ដាប្រោសឱ្យជារបស់ព្រះគ្រូពេទ្យដ៏ឧត្តមបានមកសណ្ឋិតលើអ្នកជំងឺ ជាការឆ្លើយតបនឹងសេចក្តីអធិស្ឋានដ៏អស់ពីចិត្តរបស់រាស្ត្រទ្រង់ ខណៈពួកគេធ្វើតាមសេចក្តីណែនាំដែលបានដាក់ចុះក្នុងសំបុត្រយ៉ាកុប។4 សូម្បីតែអ្នកដែលគ្រូពេទ្យបានថាអស់សង្ឃឹមហើយ ក៏ត្រូវបានប្រោសឱ្យជាពីជំងឺរបស់ខ្លួនដែរ។ ហេតុការណ៍បែបនេះត្រូវបានជួបប្រទះជាញឹកញាប់ នៅពេលផ្សេងៗ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ 1845 មក។

GSAM 270អ្នកត្រួសត្រាយទ្រាំទ្រការលំបាក

GSAM 270.2នៅក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ចុះថ្ងៃទី 5 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1880 ពេលនិយាយអំពីគ្រាដំបូងនៃការត្រួសត្រាយនោះ អែលឌើរ វ៉ាយត៍ បានមានប្រសាសន៍ថា៖—

GSAM 270.3«ក្នុងកិច្ចការដំបូងរបស់យើង យើងបានរងការអត់ឃ្លានដោយខ្វះអាហារគ្រប់គ្រាន់ ហើយរងភាពត្រជាក់ដោយខ្វះសម្លៀកបំពាក់សមរម្យ។ យើងបានបង្អត់ខ្លួនឯង សូម្បីតែរបស់ចាំបាច់សម្រាប់ជីវិត ដើម្បីសន្សំប្រាក់សម្រាប់កិច្ចការរបស់ព្រះ។ ទន្ទឹមគ្នានោះ យើងក៏បានប្រឹងធ្វើការរហូតនឿយហត់អស់កម្លាំងយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីបំពេញការងារដ៏ច្រើនដែលហាក់ដូចជាចាំបាច់ត្រូវធ្វើ ក្នុងការសរសេរ កែសម្រួលអត្ថបទ ធ្វើដំណើរ និងអធិប្បាយពីរដ្ឋមួយទៅរដ្ឋមួយ។»

GSAM 270.4ឆ្នាំ 1848 ជាឆ្នាំគួរឱ្យចងចាំ មិនត្រឹមតែក្នុងប្រវត្តិចលនាអាត់វេនទីស្ទប៉ុណ្ណោះទេ គឺក្នុងនយោបាយផងដែរ។ សេចក្តីពិតនានានៃសាររបស់ទេវតាទីបីត្រូវបានកំណត់យ៉ាងច្បាស់ ហើយផ្លូវកំពុងបើកចំហទៅទិសផ្សេងៗ ដើម្បីឱ្យកិច្ចការរីកចម្រើន។ នៅពេលនេះ ព្រឹត្តិការណ៍ក្នុងពិភពសីលធម៌ និងនយោបាយកំពុងវិវត្តទៅក្នុងទម្រង់ដែលអាចដាស់ចំណាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកសិក្សាទំនាយឡើងវិញ។ មិនត្រឹមតែមានភាពច្របូកច្របល់ដ៏ខ្លាំងក្នុងចំណោមប្រជាជាតិនៃពិភពលោកចាស់ប៉ុណ្ណោះទេ គឺនៅហៃដស្វីល ខោនធីវ៉េន រដ្ឋញូវយ៉ក ក៏បានចាប់ផ្ដើមមានការសម្ដែងឫទ្ធិនៃជំនឿទាក់ទងនឹងវិញ្ញាណមនុស្សស្លាប់សម័យទំនើប ដែលអ្នកសិក្សាព្រះគម្ពីរបាននិយាយថា ច្បាស់ជាត្រូវជា «វិញ្ញាណអារក្សដែលនឹងប្រមូលប្រជាជាតិនានានៃផែនដីទៅធ្វើសង្គ្រាមនៅថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់»។

GSAM 271ភាពច្របូកច្របល់នៃប្រជាជាតិនានាក្នុងឆ្នាំ 1848

GSAM 271.1នៅថ្ងៃទី 21 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1848 ពេលពួកមន្ត្រីរាជវាំងរបស់ព្រះបាទ ល្វី ហ្វីលីប នៃប្រទេសបារាំងបានប្រមូលផ្ដុំជុំវិញព្រះអង្គ ព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «យើងមិនដែលគង់លើបល្ល័ង្កចក្រភពបានរឹងមាំជាងយប់នេះឡើយ»។ នៅពេលព្រលប់នាថ្ងៃបន្ទាប់ ដោយពាក់ «អាវខ្លីក្រាស់» ក្លែងខ្លួនជាអ្នកបររទេះជួល ព្រះអង្គបានរត់ភៀសចេញក្រៅកំពែងក្រុងប៉ារីស ដើម្បីស្វែងរកកន្លែងជ្រកកោនការពារព្រះជន្ម។ គេនិយាយថា មូលហេតុនៃការប្រែប្រួលដ៏ធំ និងរហ័សនេះ គឺបណ្ដាលមកពីសកម្មភាពមួយរបស់ព្រះអង្គដែលគាំទ្រការដណ្ដើមអំណាចរបស់សម្ដេចប៉ាប ដែលធ្វើឱ្យរាស្ត្រ និងទាហានរបស់ព្រះអង្គមិនពេញចិត្ត។ នៅថ្ងៃនោះ ព្រះអង្គបានបញ្ចប់ការត្រួតពលកងទ័ពបារាំងដ៏អធិកអធមមួយនៅក្រុងប៉ារីស។ ក្រោយពេលទាហានដាក់កាំភ្លើងផ្គុំជាគំនរ ព្រះអង្គបានយាងត្រឡប់ចូលព្រះរាជវាំង។ រំពេចនោះ ក្មេងប្រុសតូចម្នាក់បានលោតឡើងលើកាណុងមួយ គ្រវីទង់បីពណ៌ ហើយស្រែកថា៖ «ទម្លាក់សម្ដេចប៉ាប! ទម្លាក់សម្ដេចប៉ាប!!» ទាហានបានស្រែកតាម ហើយសម្រែកនោះបានឆ្លងយ៉ាងរហ័សពេញជួរទ័ព កាន់តែឮខ្លាំងឡើងៗ រហូតមានសម្រែកបន្ថែមថា៖ «ហើយទម្លាក់ស្ដេចផង!» ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានម៉ោង ក្រុងប៉ារីសទាំងមូលបានក្លាយជាទីនៃភាពច្របូកច្របល់យ៉ាងខ្លាំង។ ទាហានដែលកាន់កាំភ្លើងក្នុងដៃ រួមជាមួយហ្វូងមនុស្សកំពុងសម្រុកឆ្ពោះទៅព្រះរាជវាំង។ ពេលព្រះអង្គបានទទួលដំណឹងអំពីចលាចលនេះ ព្រះអង្គបានប្រញាប់ក្លែងខ្លួនរត់គេចចេញ។

GSAM 271ប្រជាជាតិដែលបានចូលរួមក្នុងការតស៊ូ

GSAM 271.2ភាពចលាចល និងភាពមិនស្ងប់នៅប្រទេសបារាំងបានរាលដាលយ៉ាងឆាប់រហ័សទៅកាន់ប្រទេសផ្សេងទៀត។ ព្រុស្ស៊ី ហាណូវ័រ សារឌីនី ស៊ីស៊ីលី ណាប៉ូលី វេនីស ឡុមបារឌី តូស្កានី និងរ៉ូម ក៏បានឆ្លងនូវស្មារតីបះបោររបស់ហ្វូងមនុស្សដូចគ្នានេះដែរ។ ក្នុងរយៈពេលបីខែ អឺរ៉ុបទាំងមូលបានកក្រើក ហើយចក្រភព និងរាជាណាចក្រជាងសាមសិបបានធ្លាក់ក្នុងភាពវឹកវរយ៉ាងខ្លាំង។ បល្ល័ង្កត្រូវបានដុតនៅតាមផ្លូវ ស្តេច និងអធិរាជកំពុងរត់គេច និងលាក់ខ្លួន ដោយខ្លាចបាត់បង់ជីវិត។ អ្នកនយោបាយបានព្យាករថា នឹងមានបដិវត្តន៍ទូទៅប្រឆាំងនឹងរដ្ឋាភិបាលនានានៅលើពិភពលោក។

GSAM 272.1អ្នកបម្រើសាសនាអាត់វេនទីស្ទជាច្រើន ដែលមិនទាន់បានឮសាររបស់ទេវតាទីបី បានឃើញភាពវឹកវរនេះ ហើយសន្មតថា វាច្បាស់ជាការប្រមូលផ្តុំប្រជាជាតិសម្រាប់ «ចម្បាំងនៃថ្ងៃដ៏ធំរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្តា។»5

GSAM 272ការរកឃើញសារអំពីការបោះត្រា

GSAM 272.2នៅពេលនោះឯង អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរកំពុងរៀនពីបទគម្ពីរថា ថ្ងៃសប្ប័ទនៃបញ្ញត្តិទីបួនគឺជាសញ្ញា ឬត្រារបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ ហើយពេលវេលាសម្រាប់ប្រកាសសារអំពីការបោះត្រាក្នុងវិវរណៈ 7:1-4 បានមកដល់ហើយ។ ពួកគេកំពុងគិតរកវិធី និងមធ្យោបាយនាំសារនេះទៅដល់ប្រជាជន។ ខណៈដែលអ្នកកាន់ថ្ងៃទីប្រាំពីរកំពុងរៀបចំសម្រាប់កិច្ចការនេះ អាត់វេនទីស្ទដែលកាន់ថ្ងៃទីមួយនៃសប្ដាហ៍បាននិយាយថា៖ «សារអំពីការបោះត្រារបស់អ្នករាល់គ្នាយឺតពេលពេកហើយ ព្រោះចម្បាំងនៃថ្ងៃដ៏ធំ និងការយាងមកពិតប្រាកដរបស់ព្រះអម្ចាស់ជិតមកដល់យើងហើយ»។

GSAM 272ភាពចលាចលបានស្ងប់ស្ងាត់ភ្លាមៗ

GSAM 272.3ប្រហែលបីខែក្រោយមក ការបះបោរក្នុងចំណោមប្រជាជាតិបានស្ងប់ស្ងាត់ទៅ ប៉ុន្តែមិនមែនដោយសារតែបណ្តឹងទុក្ខរបស់ពួកគេត្រូវបានដោះស្រាយឡើយ គឺតាមរបៀបមួយដែលសូម្បីតែអ្នកសារព័ត៌មានផ្ទាល់ក៏មិនអាចពន្យល់បាន។ អំពីភាពចលាចលនេះ ហូរ៉ាស ហ្គ្រីលី បាននិយាយក្នុងកាសែត ញូវយ៉ក ទ្រីប៊ូន ថា៖ «យើងទាំងអស់គ្នាឆ្ងល់យ៉ាងខ្លាំងថា អ្វីបានបង្កឱ្យកើតភាពវឹកវរក្នុងចំណោមប្រជាជាតិយ៉ាងស្រាប់តែដូច្នេះ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យវាឈប់ទៅវិញ គឺជាការអស្ចារ្យរឹតតែខ្លាំងជាងនេះទៀត»។

GSAM 272សមាជិកព្រឹទ្ធសភា ឆូត ថ្លែងអំពីស្ថានភាពនៅពិភពលោកចាស់

GSAM 272.4លុះមកដល់ឆ្នាំ 1851 យើងឃើញថា សមាជិកព្រឹទ្ធសភា ឆូត បានថ្លែងសុន្ទរកថានៅចំពោះមុខសភាសហរដ្ឋអាមេរិក ដោយលើកឡើងអំពីស្ថានភាពនៅពិភពលោកចាស់ ហើយនិយាយថា៖

GSAM 272.4«អ្នករាល់គ្នាយល់ច្បាស់ទាំងស្រុងថា ស្ថានភាព និងទិដ្ឋភាពដែលហាក់ដូចជាមានស្រមោល ពពក និងភាពងងឹតគ្របដណ្តប់នោះ ពិតជាយ៉ាងណា ហើយថាវាមិនទាន់មានស្ថិរភាពសោះឡើយ។ ចំពោះខ្ញុំ វាហាក់ដូចជា បុព្វសិទ្ធិរបស់រាជបល្ល័ង្ក សិទ្ធិរបស់មនុស្ស និងគំនុំដែលបានគរទុកអស់មួយពាន់ឆ្នាំ ជិតនឹងហូតដាវសម្រាប់ការប្រយុទ្ធមួយ ដែលឈាមនឹងហូរ ដូចក្នុងនិមិត្តនៃគម្ពីរវិវរណៈ ‹ដល់ត្រឹមបង្ហៀរសេះ› ហើយដែលមនុស្សមួយពូជទាំងមូលនឹងសាបសូន្យទៅ។ ក្នុងការប្រយុទ្ធនោះ កណ្តឹងដ៏ធំនៃកាលវេលានឹងបន្លឺប្រាប់ម៉ោងមួយទៀត ហើយសង្គមខ្លួនឯងនឹងត្រូវសាកល្បងដោយភ្លើង និងដែក ដើម្បីឱ្យឃើញថា វាមកពីធម្មជាតិ និងពីព្រះនៃធម្មជាតិឬអត់»។

GSAM 273«សក្ខីកម្ម» ថ្ងៃទី 18 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1848

GSAM 273.1ខណៈដែលអស់អ្នកអះអាងថា ការកក្រើកក្នុងចំណោមប្រជាជាតិនៅឆ្នាំ 1848 នេះ នឹងនាំមកនូវការយាងមករបស់ព្រះអម្ចាស់ បានជួបការខកចិត្តដ៏សោកសៅ តើអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ដែលអះអាងថា ពេលវេលាបានមកដល់ហើយសម្រាប់បង្ហាញ «ត្រារបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់» ដល់ប្រជាជន មានសភាពយ៉ាងណាវិញ? ជាចម្លើយ យើងដកស្រង់ពីខិត្តប័ណ្ណមួយដែលអែលឌើរ យ៉ូសែប បេតស៍ បានបោះពុម្ពនៅខែមករា ឆ្នាំ 1849។ នៅពេលរៀបរាប់អំពីហេតុការណ៍មួយដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី 18 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1848 គាត់និយាយថា៖—

GSAM 273.2«បងប្អូនប្រុស និងបងប្អូនស្រីមួយក្រុមតូចបានជួបជុំគ្នានៅក្នុងការប្រជុំមួយនៅដ័រឆេស្ទ័រ ជិតបូស្តុន រដ្ឋម៉ាសាឈូសេត។ មុនការប្រជុំចាប់ផ្តើម យើងខ្លះកំពុងពិនិត្យចំណុចមួយចំនួនក្នុងសារអំពីការបោះត្រា។ មានមតិខុសគ្នាខ្លះអំពីភាពត្រឹមត្រូវនៃការយល់ពាក្យ ‹កំពុងឡើង› ជាដើម។ ហើយដោយសារយើងបានអធិស្ឋានអំពីការបោះពុម្ពផ្សាយសារនេះនៅឯសន្និសីទនៅថុបសាំ [ម៉េន] មុននោះបន្តិច ហើយមធ្យោបាយបោះពុម្ពផ្សាយហាក់ដូចជាមិនទាន់ច្បាស់គ្រប់គ្រាន់ នោះយើងបានរួមចិត្តគ្នាសម្រេចថា នឹងប្រគល់រឿងទាំងអស់នេះដល់ព្រះ។ បន្ទាប់ពីបានចំណាយពេលអធិស្ឋានយ៉ាងអស់ពីចិត្ត ដើម្បីសុំឱ្យមានពន្លឺ និងសេចក្តីណែនាំ ព្រះបានប្រទានសេចក្តីខាងក្រោមនេះដល់បងប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ ក្នុងនិមិត្ត»។

GSAM 273.2យើងដកស្រង់ពាក្យដែលគាត់បានពោល ខណៈកំពុងស្ថិតក្នុងនិមិត្ត ដូចតទៅ៖—

GSAM 274ពាក្យដែលបានពោលក្នុងនិមិត្ត

GSAM 274.1«តើពន្លឺបានភ្លឺឡើងនៅទីណា? សូមឱ្យទេវតារបស់ព្រះអង្គបង្រៀនយើងថា ពន្លឺបានភ្លឺឡើងនៅទីណា។ វាបានចាប់ផ្តើមពីអ្វីដ៏តូចមួយ នៅពេលព្រះអង្គបានប្រទានពន្លឺមួយបន្ទាប់ពីពន្លឺមួយទៀត។ សក្ខីកម្ម និងបញ្ញត្តិជាប់ទាក់ទងគ្នា មិនអាចញែកចេញពីគ្នាបានឡើយ។ បញ្ញត្តិដប់ប្រការដែលមកពីព្រះ មានមុន។ ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យណាស់ នៅពេលក្រិត្យវិន័យរបស់ព្រះអង្គចាប់ផ្តើមលេចឡើងដោយអំណាច ហើយទីស្ថានដែលខូចបាក់បែកចាប់ផ្តើមត្រូវបានសង់ឡើងវិញ។ ពីភាពទន់ខ្សោយ វាបានក្លាយជារឹងមាំ ដោយសារការស្រាវជ្រាវព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ ការសាកល្បងចំពោះសេចក្តីពិតនេះទើបតែមានរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ។ នេះហើយជាត្រា! វាកំពុងឡើង! វារះឡើង ដោយចាប់ផ្តើមពីទិសដែលព្រះអាទិត្យរះ។ ដូចព្រះអាទិត្យ ដែលដំបូងត្រជាក់ រួចកាន់តែក្តៅឡើង ហើយបញ្ចេញកាំរស្មីរបស់ខ្លួន។ នៅពេលសេចក្តីពិតនោះរះឡើង វាមានពន្លឺតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែពន្លឺនោះបានកើនឡើងជាលំដាប់។ ឱ អំណាចនៃកាំរស្មីទាំងនេះអើយ! វាកាន់តែមានកម្លាំងឡើង។ សារៈសំខាន់ និងពន្លឺដ៏ច្រើនបំផុតស្ថិតលើសេចក្តីពិតនោះ ព្រោះវាស្ថិតស្ថេរជារៀងរហូត សូម្បីតែនៅពេលដែលមិនត្រូវការព្រះគម្ពីរទៀតក៏ដោយ។ វាបានរះឡើងនៅទិសខាងកើតនោះ។ វាបានចាប់ផ្តើមដោយពន្លឺតូចមួយ ប៉ុន្តែកាំរស្មីរបស់វានាំមកនូវការប្រោសឱ្យជា។ ឱ សេចក្តីពិតនោះមានអំណាចខ្លាំងយ៉ាងណា! វាមានឋានៈខ្ពស់បំផុត ក្រោយពេលពួកគេចូលទៅក្នុងដែនដីដ៏ល្អប្រពៃ ប៉ុន្តែវានឹងកើនឡើង រហូតដល់ពួកគេត្រូវបានប្រោសឱ្យមានជីវិតអមតៈ។ វាបានចាប់ផ្តើមពីទិសដែលព្រះអាទិត្យរះ ហើយបន្តដំណើរទៅដូចព្រះអាទិត្យ ប៉ុន្តែវាមិនដែលលិចឡើយ។

GSAM 274.2«ពួកទេវតាកំពុងឃាត់ខ្យល់ទាំងបួន។ គឺព្រះដែលទប់អំណាចទាំងឡាយ។ ពួកទេវតាមិនទាន់បានលែងដៃឡើយ ព្រោះពួកបរិសុទ្ធមិនទាន់ត្រូវបានបោះត្រាគ្រប់គ្នានៅឡើយ។ នៅពេលមីកែលក្រោកឡើង សេចក្តីវេទនានេះនឹងមាននៅពេញផែនដី។ មើលចុះ ខ្យល់ទាំងនោះត្រៀមនឹងបក់ហើយ។ មានការឃាត់ទុក ព្រោះពួកបរិសុទ្ធមិនទាន់ត្រូវបានបោះត្រា។ មែនហើយ ចូរបោះពុម្ពផ្សាយអ្វីៗដែលអ្នកបានឃើញ និងបានឮ នោះព្រះពររបស់ព្រះនឹងស្ថិតនៅជាមួយ។ ចូរមើលចុះ! ការរះឡើងនោះប្រកបដោយកម្លាំង ហើយកាន់តែភ្លឺឡើងៗ»។6

GSAM 274.3ក្រោយពីចេញពីនិមិត្តនេះ អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បាននិយាយទៅកាន់ស្វាមីរបស់គាត់ថា៖

GSAM 274.3«ខ្ញុំមានសារមួយសម្រាប់បង។ បងត្រូវចាប់ផ្តើមបោះពុម្ពកាសែតតូចមួយ ហើយផ្ញើវាទៅប្រជាជន។ ដំបូង ឱ្យវាតូចចុះ ប៉ុន្តែនៅពេលប្រជាជនអាន ពួកគេនឹងផ្ញើប្រាក់មកឱ្យបងសម្រាប់បោះពុម្ព ហើយវានឹងបានជោគជ័យតាំងពីដើម។ ពីការចាប់ផ្តើមដ៏តូចនេះ ខ្ញុំត្រូវបានបង្ហាញថា វាដូចជាខ្សែពន្លឺដែលបានចាំងទៅព័ទ្ធជុំវិញពិភពលោកទាំងមូល»។

GSAM 275គួរឱ្យសង្ស័យតាមទស្សនៈរបស់មនុស្ស

GSAM 275.1សេចក្តីទំនាយទាំងនេះត្រូវបានថ្លែងនៅឆ្នាំ 1848 អំពីការកើតឡើង និងការរីកសាយនៃសេចក្តីពិតអំពីថ្ងៃសប្ប័ទ។ បើពិនិត្យស្ថានភាពនៅពេលនោះតាមទស្សនៈរបស់មនុស្ស ហេតុផលនឹងនិយាយថា៖ «សេចក្តីទំនាយនោះមិនអាចសម្រេចបានឡើយ»។ មិនយូរប៉ុន្មានក្រោយពីសេចក្តីទំនាយនោះត្រូវបានថ្លែង បុរសម្នាក់បាននិយាយទៅកាន់អ្នកធ្វើការម្នាក់របស់យើងថា៖ «អ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវចំណាយពេល 144,000 ឆ្នាំ ដើម្បីធ្វើអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាគ្រោងធ្វើ»។ ពួកគេនឹងនិយាយថា៖ «អី! អ្នកអធិប្បាយបីនាក់ គឺអែលឌើរ វ៉ាយត៍ និងភរិយា ព្រមទាំងអែលឌើរ បេតស៍ សុទ្ធតែគ្មានប្រាក់មួយសេន មានអ្នកជឿតាមមិនដល់មួយរយនាក់ ដែលសុទ្ធតែគ្មានប្រាក់ដែរ ចេញដំណើរជាមួយខិត្តប័ណ្ណប្រវែងប៉ែតសិបទំព័រអំពីបញ្ហាថ្ងៃសប្ប័ទ តែពីរបីរយច្បាប់ ដើម្បីនាំសារព្រមានទៅដល់ពិភពលោកទាំងមូល! ជាការសន្មតដ៏ឥតហេតុផល!» ខណៈដែលអស់អ្នកវែកញែកដូច្នេះនិយាយថា៖ «មិនអាចទៅរួចទេ!» សេចក្តីជំនឿលើសារ និងសក្ខីកម្មដែលធានាអំពីជោគជ័យ បាននិយាយថា៖ «ក្នុងព្រះនាមព្រះនៃអ៊ីស្រាអែល កិច្ចការនេះនឹងបានសម្រេច! ហើយដោយទុកចិត្តលើព្រះចេស្តារបស់ព្រះអង្គ វាត្រូវតែបានសម្រេច!»

GSAM 275របៀបដែលកាសែតដំបូងរបស់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរត្រូវបានបោះពុម្ព

GSAM 275.2ចាប់តាំងពីពេលដែលសក្ខីកម្មអំពីកិច្ចការបោះពុម្ពផ្សាយត្រូវបានថ្លែងមក អស់អ្នករក្សាថ្ងៃទីប្រាំពីរបានអធិស្ឋានជាច្រើន សូមឱ្យព្រះអម្ចាស់បើកផ្លូវសម្រាប់ការបោះពុម្ព «កាសែតតូចមួយ»។ អ្វីដែលខ្វះខាតខ្លាំងបំផុត គឺប្រាក់សម្រាប់ធានាឱ្យអាចបោះពុម្ពលេខដំបូងបាន។ នៅខែមិថុនា ឆ្នាំ 1849 អែលឌើរ វ៉ាយត៍ មានឱកាសច្រូតស្មៅធីម៉ូធីចំនួនសែសិបអេករ ដោយប្រើកណ្ដៀវដងវែង ក្នុងតម្លៃចិតសិបប្រាំសេនក្នុងមួយអេករ។ ដោយរបៀបនេះ គាត់អាចចេញលេខដំបូងនៃកាសែតតូចនោះបាន។ ការបញ្ចូលរូបចម្លងដូចដើមនៃទំព័រទីមួយរបស់កាសែតតូចនេះនៅត្រង់នេះ ប្រហែលជាមិនខុសកន្លែងទេ។ អ្នកអាននឹងឃើញពាក្យរបស់អែលឌើរ វ៉ាយត៍ នៅជួរឈរទីមួយ ដែលគាត់និយាយថា៖ «ទើបតែពេលនេះទេ ដែលផ្លូវសម្រាប់ចាប់ផ្តើមកិច្ចការត្រូវបានបើក»។ ហើយអ្នកក៏អាចឃើញដែរថា គឺការលះបង់របស់គាត់ផ្ទាល់ដែលបាន «បើកផ្លូវ»។

GSAM 276រឿងរ៉ាវរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ អំពីកាសែតដំបូងៗ

GSAM 276.1អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ និយាយអំពីការចាប់ផ្តើមកិច្ចការបោះពុម្ពផ្សាយថា៖—

GSAM 276.2«ស្វាមីខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមបោះពុម្ពកាសែតតូចមួយនៅមីឌលថោន ដែលមានចម្ងាយប្រាំបីម៉ាយពីរ៉ក់គី ហ៊ីល រដ្ឋខននិធីខាត់ ហើយគាត់តែងតែដើរទៅមកតាមចម្ងាយនេះ ទោះជានៅពេលនោះគាត់ដើរខ្ញើចក៏ដោយ។ នៅពេលគាត់នាំលេខដំបូងមកពីរោងពុម្ព យើងទាំងអស់គ្នាបានឱនកាយនៅជុំវិញកាសែតនោះ ដោយចិត្តរាបទាប និងទឹកភ្នែកជាច្រើន ទូលសូមព្រះអម្ចាស់ឱ្យព្រះពររបស់ព្រះអង្គស្ថិតលើការខិតខំប្រឹងប្រែងដ៏ទន់ខ្សោយរបស់អ្នកបម្រើព្រះអង្គ។ បន្ទាប់មក គាត់បានសរសេរអាសយដ្ឋានលើកាសែត ដើម្បីផ្ញើទៅអ្នកទាំងឡាយដែលគាត់គិតថានឹងអាន ហើយយកវាទៅការិយាល័យប្រៃសណីយ៍ក្នុងកាបូបធ្វើពីក្រណាត់កម្រាលព្រំ។ កាសែតគ្រប់លេខត្រូវបានយកពីមីឌលថោនទៅរ៉ក់គី ហ៊ីល ហើយមុននឹងរៀបចំផ្ញើតាមប្រៃសណីយ៍រាល់លើក យើងតែងតែដាក់វានៅចំពោះព្រះអម្ចាស់ ហើយអធិស្ឋានយ៉ាងអស់ពីចិត្តលាយឡំនឹងទឹកភ្នែកដល់ព្រះ សូមឱ្យព្រះពររបស់ព្រះអង្គស្ថិតនៅជាមួយអ្នកនាំសារដ៏ស្ងៀមស្ងាត់ទាំងនេះ។ មិនយូរប៉ុន្មាន សំបុត្រក៏បានមកដល់ ដោយនាំមកនូវប្រាក់សម្រាប់បោះពុម្ពកាសែត និងដំណឹងល្អថាមនុស្សជាច្រើនបានទទួលយកសេចក្តីពិត»។7

GSAM 276សេចក្តីទំនាយអំពីការទំនុកបម្រុងកាសែតបានសម្រេច

GSAM 276.3ដោយអារម្មណ៍ជ្រាលជ្រៅលើសពីការចាប់អារម្មណ៍ធម្មតា យើងបង្ហាញទំព័រទីមួយនេះនៃកាសែតដំបូងដែលអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរបានបោះពុម្ព។ សំណុំទាំងមូលនៃកាសែត សេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន មានដប់មួយលេខ ក្នុងមួយលេខមានប្រាំបីទំព័រ ហើយក្នុងមួយទំព័រមានពីរជួរឈរ។ ផ្ទៃអត្ថបទលើទំព័រមានទំហំបួន និងប្រាំភាគប្រាំបីអ៊ីញ គុណនឹងប្រាំបីអ៊ីញ។ លេខ 1 និងលេខ 4 ត្រូវបានបោះពុម្ពនៅខែកក្កដា ខែសីហា និងខែកញ្ញា នៅមីឌលថោន រដ្ឋខននិធីខាត់។ លេខ 5 ដល់លេខ 9 ត្រូវបានបោះពុម្ពនៅអូស្វីហ្គោ រដ្ឋញូវយ៉ក ហើយមានកាលបរិច្ឆេទខែធ្នូ ឆ្នាំ 1849 ខែមីនា ខែមេសា និងខែឧសភា ឆ្នាំ 1850។ លេខ 11 មានកាលបរិច្ឆេទខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1850 ហើយត្រូវបានបោះពុម្ពនៅប៉ារីស រដ្ឋម៉េន។ ក្នុងលេខ 6 អែលឌើរ វ៉ាយត៍ បាននិយាយថា៖ «ក្នុងអំឡុងពេលបោះពុម្ពបួនលេខដំបូង ប្រាក់ដែលបានទទួលមានច្រើនជាងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង់ថ្លៃកាសែត។ ប្រាក់ដែលលើសនោះត្រូវបានប្រើសម្រាប់បង់ការចំណាយរបស់យើងក្នុងការទៅចូលរួមកិច្ចប្រជុំនានា»។ ក្នុងឆ្នាំ 1849 ដោយឥទ្ធិពលនៃកាសែតទាំងនេះ និងកិច្ចការត្រួសត្រាយរបស់អែលឌើរ បេតស៍ មនុស្សជាច្រើននៅរដ្ឋវើម៉ុន រដ្ឋមីឈីហ្គិន និងរដ្ឋផ្សេងទៀត បានទទួលយកសារ។

GSAM 278.1ដោយប្រៀបធៀបនឹងស្ថានភាពកិច្ចការដែលមើលទៅគ្មានសង្ឃឹមនៅឆ្នាំ 1848 យើងនឹងពិចារណាការពិតមួយចំនួនតាមសភាពរបស់វានៅឆ្នាំ 1905 ដើម្បីអាចវិនិច្ឆ័យកាន់តែប្រសើរអំពីលទ្ធផលចុងក្រោយនៃបុព្វហេតុនេះ ថាតើអស់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងការចាប់ផ្តើមដ៏តូចទាបនៃសារនេះជាអ្នកត្រឹមត្រូវ ឬព្រះនៃស្ថានសួគ៌ ដែលបានមានព្រះបន្ទូលតាមរយៈអ្នកបម្រើស្រីរបស់ព្រះអង្គ អំពីកម្លាំងដែល «កើនឡើង» នៃកិច្ចការ «បោះត្រា»។

GSAM 278ការរីកចម្រើននៃកិច្ចការបោះពុម្ពផ្សាយ

GSAM 278.2ឥឡូវនេះ សេចក្តីពិតនេះកំពុងត្រូវបានប្រកាស និងបោះពុម្ពជាភាសាសំខាន់ៗប្រហែលសែសិបភាសារបស់ពិភពលោក។ ជំនួសឱ្យអ្នកបម្រើសាសនាបីនាក់ ឥឡូវមានជាង 600 នាក់ បើរាប់ទាំងអ្នកបម្រើដែលបានតែងតាំង និងអស់អ្នកដែលបានទទួលអាជ្ញាបណ្ណ បន្ថែមពីលើមនុស្សរាប់រយនាក់ទៀតដែលធ្វើការជាគ្រូពេទ្យ អ្នកបង្រៀនព្រះគម្ពីរ គ្រូបង្រៀន និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ។ ឯកសារបោះពុម្ពរបស់និកាយមានទស្សនាវដ្តីផ្សេងៗជាងហាសិបប្រភេទ ដែលត្រូវបានបោះពុម្ពនៅរោងពុម្ពជិតម្ភៃកន្លែង ស្ថិតនៅអឺរ៉ុប អាស៊ី អាហ្វ្រិក អាមេរិកខាងជើង និងខាងត្បូង បណ្ដាកោះក្នុងមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក និងអូស្ត្រាលី។ នៅរោងពុម្ពទាំងនេះ មានការបោះពុម្ពសៀវភៅ កូនសៀវភៅ និងខិត្តប័ណ្ណផ្សេងៗជាងមួយពាន់មួយរយមុខ។ ដើម្បីទទួលបានមួយច្បាប់នៃមុខនីមួយៗ ព្រមទាំងទស្សនាវដ្តីសម្រាប់មួយឆ្នាំ គេត្រូវចំណាយប្រហែល $340។ ជំនួសឱ្យអ្នកជឿតាមតែមួយរយនាក់ មានមនុស្សជិត 100,000 នាក់ ដែលកំពុងអរសប្បាយក្នុងសេចក្តីពិតនេះ។ ពិតមែនហើយ សារនេះកំពុង «រះឡើង» ដូចព្រះអាទិត្យ ហើយយើងអាចនិយាយតាមពាក្យនៃសក្ខីកម្មឆ្នាំ 1848 ថា៖ «ឱ អំណាចនៃកាំរស្មីទាំងនេះអើយ!»

GSAM 278ស្ថានភាពរបស់ប្រជាជាតិទាំងឡាយ

GSAM 278.3ខណៈដែលសារបានរីកចម្រើនដូច្នេះ តើប្រជាជាតិទាំងឡាយមានស្ថានភាពយ៉ាងណា? ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ក្នុងកាសែតសាធារណៈ យើងបានអានសេចក្តីថ្លែងជាញឹកញាប់អំពីសង្គ្រាមទូទៅដែលជិតនឹងកើតឡើងនៅអឺរ៉ុប។ ទោះបីមានការប្រយុទ្ធនៅទីនេះ និងការផ្ទុះចលាចលនៅទីនោះក៏ដោយ «ព្យុះកួច» ទូទៅត្រូវបានឃាត់ទុក គឺ «ខ្យល់ទាំងបួន» មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបក់ក្នុងពេលតែមួយឡើយ «រហូតដល់អ្នកបម្រើរបស់ព្រះត្រូវបានបោះត្រា»។ មនុស្សគ្រប់គ្នាឃើញច្បាស់ថា មូលហេតុនានានៃការប្រយុទ្ធ និងសង្គ្រាមមាននៅទីនោះ ប៉ុន្តែវាមិនផ្ទុះឡើង ព្រោះវាត្រូវបានទប់ទុក។

GSAM 279.1មិនយូរប៉ុន្មានមុនគាត់ទទួលមរណភាព ហិនរី វ៉ដ ប៊ីឆើរ បានហៅការទ្រទ្រង់កងទ័ពដ៏ធំដូច្នេះនៅអឺរ៉ុបថា ជា «ការបង្ហូរឈាមជីវិតចេញជាមុន ដោយខ្លាចថាវានឹងត្រូវកំពប់»។ គាត់បានប្រៀបធៀបស្ថានភាពក្នុងចំណោមប្រជាជាតិ ដែលមានគំនុំ និងសេចក្តីស្អប់ខ្ពើម ហើយគំរាមកំហែងគ្នាទៅវិញទៅមក ទៅនឹង «ភាពជាប់គាំង» ដែលបង្កឡើងដោយបុរសមួយក្រុមកំពុងតម្រង់កាំបិតស្នៀតទៅរកទ្រូងគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានចាក់ឡើយ ដោយខ្លាចត្រូវគេចាក់វិញ។ ប៉ុន្តែគាត់បាននិយាយថា៖ «មិនយូរប៉ុន្មាន នរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេនឹងឃើញឱកាសល្អសម្រាប់ចាក់ ហើយពេលនោះការប្រយុទ្ធច្របូកច្របល់ទូទៅនឹងកើតឡើង»។

GSAM 279ការប្រៀបធៀបគ្រឿងសឹក

GSAM 279.2ចាប់តាំងពីឆ្នាំ 1848 មក មានការផលិតគ្រឿងសឹក ដែលបើប្រៀបធៀបនឹងវា គ្រឿងសឹកល្អបំផុតនាសម័យនោះ ឥឡូវនេះនឹងត្រូវចាត់ទុកថាជាគ្រឿងលេងប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលអំពាវនាវឱ្យមានពិធីអធិស្ឋានសម្រាប់សន្តិភាពនៅថ្ងៃអាទិត្យសន្តិភាព គឺថ្ងៃទី 15 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1895 «សមាគមសន្តិភាព» នៃអាមេរិកបាននិយាយថា៖ «ឥឡូវនេះ ខណៈដែលអរិយធម៌មានការរីកចម្រើនយ៉ាងច្បាស់ ម្យ៉ាងវិញទៀត ប្រជាជាតិនានាមានការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់សង្គ្រាមកាន់តែធំជាងពេលណាៗទាំងអស់»។

GSAM 279ឧត្តមសេនីយ៍ ម៉ាយលស៍ ថ្លែងអំពីការត្រៀមសង្គ្រាម

GSAM 279.3ឧត្តមសេនីយ៍ ណិលសុន អេ. ម៉ាយលស៍ បានថ្លែងក្នុងសុន្ទរកថានៅឯការប្រជុំមហាជនមួយក្នុងទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន ឌី.ស៊ី. នៅថ្ងៃទី 12 ខែមករា ឆ្នាំ 1904 ថា៖—

GSAM 279.4«នៅក្នុងសម័យភ្លឺស្វាងដែលមានការរីកចម្រើន និងអរិយធម៌ប្រកបដោយប្រាជ្ញា និងភាពថ្លៃថ្នូរនេះ យើងចង់ជឿដោយរីករាយថា បន្ទុក និងគ្រោះថ្នាក់នៃសង្គ្រាមបានថយចុះ។ ប៉ុន្តែ ទោះបីជាវាហាក់ដូចជាចម្លែកក៏ដោយ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រពិភពលោក មិនដែលមានពេលណាដែលទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ច្រើនបែបនេះត្រូវបានខ្ជះខ្ជាយក្នុងការត្រៀមសង្គ្រាម ហើយក៏មិនដែលមានពេលណាដែលមនុស្សរាប់លាននាក់ដ៏ច្រើនបែបនេះ ដែលបានហ្វឹកហាត់ មានជំនាញ និងមានវិន័យ ប្រដាប់ដោយអាវុធដែលបំផ្លិចបំផ្លាញខ្លាំងបំផុត ត្រូវបានដកចេញពីមុខរបរផលិតកម្មដោយសន្តិភាព ដូចនៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះឡើយ»។

GSAM 280.1ប៉ុន្តែព្យុះកួចនៃសង្គ្រាមនៅតែបង្អង់ ខណៈដែលកិច្ចការបោះត្រាបន្តទៅមុខ។

Notes

  1. អេសេគាល 34:12។ ↩
  2. ប្រវត្តិជីវិតសង្ខេបរបស់អែលែន ជី. វ៉ាយត៍ ទំព័រ 108។ ↩
  3. 1 កូរិនថូស 14:32។ ↩
  4. យេរេមា 5:14, 15។ ↩
  5. វិវរណៈ 16:13-15។ ↩
  6. ត្រារបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ ទំព័រ 24-26។ ↩
  7. ប្រវត្តិជីវិតសង្ខេបរបស់អែលែន ជី. វ៉ាយត៍ ទំព័រ 125-127។ ↩

កំណត់ចំណាំ

ត្រឡប់ក្រោយ