ជំពូកទី 19 — «តាមផ្លែរបស់ពួកគេ អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់ពួកគេ»
GSAM 299.1«ទ្រង់បានប្រទានឱ្យអ្នកខ្លះធ្វើជាសាវ័ក អ្នកខ្លះជាព្យាការី អ្នកខ្លះជាអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អ ហើយអ្នកខ្លះជាគ្រូគង្វាល និងគ្រូបង្រៀន ដើម្បីធ្វើឱ្យពួកបរិសុទ្ធបានគ្រប់លក្ខណ៍ សម្រាប់កិច្ចការបម្រើ និងសម្រាប់ការស្អាងព្រះកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទឡើង រហូតដល់យើងទាំងអស់គ្នាបានរួបរួមក្នុងសេចក្ដីជំនឿ និងក្នុងការស្គាល់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ បានទៅជាមនុស្សពេញលក្ខណ៍ ដល់កម្រិតនៃការលូតលាស់ដ៏ពេញលេញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។»1
GSAM 299.2ពេលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានដាក់អំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់ក្នុងព្រះវិហារ ដើម្បីសម្រេចកិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់ «តាមដែលគាប់ព្រះហឫទ័យទ្រង់» រហូតដល់ថ្ងៃដ៏ពេញលេញមកដល់ ទ្រង់មិនបានទុកឱ្យរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ទាយថា ការសម្ដែងណាមួយមកពីស្ថានសួគ៌ ឬមកពីវិញ្ញាណអាក្រក់នោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់ប្រទានគោលការណ៍ដែលឱ្យយើងអាចដឹងថា វិញ្ញាណនោះមកពីព្រះឬអត់។ សូម្បីតែនៅគ្រាចុងក្រោយនេះ ពេលដែលព្រះអម្ចាស់នឹងចាក់ព្រះវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់មកលើមនុស្សគ្រប់រូប ហើយទាំងកូនប្រុស និងកូនស្រីនឹងថ្លែងទំនាយ ដូចដែលព្យាការីយ៉ូអែលបានទាយទុកក៏ដោយ2 ប៉ុលមានប្រសាសន៍ថា មនុស្សទាំងឡាយមិនគួរមើលងាយការថ្លែងទំនាយទេ ប៉ុន្តែគួរ «ពិនិត្យល្បងគ្រប់ទាំងអស់» ហើយ «កាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលល្អ។»3
GSAM 299.3តើអាចពិនិត្យល្បងការសម្ដែងទាំងនេះតាមរបៀបណាផ្សេងទៀត ក្រៅពីប្រៀបធៀបវាជាមួយគោលការណ៍ក្នុងព្រះគម្ពីរសម្រាប់សម្គាល់កិច្ចការនៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះ? អ្វីៗទាំងអស់ដែលហួសពីការយល់ដឹងនៃគំនិតមនុស្សមានកំណត់ មិនប្រាកដថាមកពីព្រះទេ ដ្បិតព្រះគម្ពីរប្រកាសថា នៅគ្រាចុងក្រោយ សាតាំងនឹងធ្វើការអស្ចារ្យ ដើម្បីបញ្ឆោតមនុស្សលោក ដើម្បីវាអាចប្រមូលពួកគេមកច្បាំងក្នុងថ្ងៃដ៏ធំនោះរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ទាំងព្រះចេស្ដា។4 ដូច្នេះ តាមរយៈការប្រៀបធៀបការសម្ដែងនោះយ៉ាងម៉ត់ចត់ជាមួយគោលការណ៍ក្នុងព្រះគម្ពីរ ទើបអាចស្គាល់អំណោយទានខាងវិញ្ញាណពិតប្រាកដបាន។ ការនេះត្រូវការភាពប្រុងប្រយ័ត្នដូចដែលមនុស្សក្នុងលោកប្រើដើម្បីសម្គាល់ប្រាក់ក្លែងក្លាយ។
GSAM 300ការសម្គាល់ប្រាក់ក្លែងក្លាយ
GSAM 300.1ក្នុងកាសែតរាយការណ៍ក្រដាសប្រាក់ក្រុងដេត្រយត៍ ចេញផ្សាយខែមេសា ឆ្នាំ 1863 លោកព្រេស្តុនបានផ្ដល់គោលការណ៍ប្រាំសម្រាប់សម្គាល់ប្រាក់ក្លែងក្លាយ ហើយបានប្រកាសថា អ្នកណាដែលពិនិត្យក្រដាសប្រាក់គ្រប់សន្លឹកដែលខ្លួនទទួលបានយ៉ាងតឹងរ៉ឹងតាមគោលការណ៍ទាំងនេះ មិនចាំបាច់ភ័យខ្លាចថាត្រូវគេបោកបញ្ឆោតឡើយ។
GSAM 300.2គ្មានវិធីណាបញ្ជាក់អំណោយទាននៃការទំនាយឱ្យប្រាកដប្រជាជាងការប្រៀបធៀបវានឹងសេចក្ដីពណ៌នាអំពីអំណោយទានបែបនេះ ដែលបានសម្ដែងនៅសម័យព្រះគម្ពីរ ហើយពិនិត្យល្បងវាតាមគោលការណ៍ដែលបានផ្ដល់នៅក្នុងនោះទេ។ ព្រះគម្ពីរបំពាក់យើងយ៉ាងពេញលេញសម្រាប់គ្រប់ទាំងការល្អ (ធីម៉ូថេទី 2 3:16, 17) ហើយកត់ត្រាយ៉ាងត្រឹមត្រូវអំពីការសម្ដែងនៃអំណោយទាននៃការទំនាយ និងអំពីវិធីសម្គាល់កិច្ចការពិតប្រាកដនៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះឱ្យខុសពីការប្រព្រឹត្តរបស់សាតាំង ជាមួយអំណោយទានក្លែងក្លាយរបស់វា។
GSAM 300គោលការណ៍សម្រាប់សម្គាល់អំណោយទានពិតប្រាកដ
GSAM 300.3ក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានគោលការណ៍ផ្សេងៗយ៉ាងហោចណាស់ប្រាំពីរ ដែលអាចឱ្យសម្គាល់ការសម្ដែងពិតប្រាកដនៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះឱ្យខុសពីការប្រព្រឹត្តរបស់សាតាំងបាន។
GSAM 300គោលការណ៍ទីមួយ—សេចក្ដីណែនាំពិសេស
GSAM 300.4ព្យាការីអេសាយ ពេលថ្លែងអំពីរឿងរ៉ាវដែលមាននៅគ្រាចុងក្រោយ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរចងសក្ខីកម្មទុក ហើយបោះត្រាលើក្រឹត្យវិន័យក្នុងចំណោមសិស្សរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំនឹងរង់ចាំព្រះអម្ចាស់ ដែលលាក់ព្រះភ័ក្ត្រពីពូជពង្សយ៉ាកុប ហើយខ្ញុំនឹងទន្ទឹងចាំទ្រង់.... ហើយពេលពួកគេប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា ចូរទៅសួរពួកគ្រូខាបវិញ្ញាណ និងពួកគ្រូមន្តអាគមដែលស្រែកចេចចាច ហើយខ្សឹបខ្សៀវ តើប្រជាជនមិនគួរសួរព្រះរបស់ខ្លួនទេឬ? តើគួរសួរមនុស្សស្លាប់ដើម្បីមនុស្សរស់ឬ? ចូរទៅរកក្រឹត្យវិន័យ និងសក្ខីកម្ម! បើពួកគេមិននិយាយស្របតាមព្រះបន្ទូលនេះទេ គឺដោយព្រោះគ្មានពន្លឺនៅក្នុងពួកគេឡើយ។»5
GSAM 301.1ក្នុងបទគម្ពីរនេះ គេអំពាវនាវឱ្យយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះប្រជាជនមួយក្រុមដែលកំពុងស្ដារត្រាឡើងវិញលើក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ—ជាប្រជាជនដែលកំពុងរង់ចាំព្រះអម្ចាស់ ហើយបម្រើទ្រង់។ ពួកគេកំពុងទន្ទឹងចាំទ្រង់ មានន័យថា ពួកគេកំពុងទន្ទឹងចាំការយាងមករបស់ទ្រង់។ នេះក៏ជាគ្រាដែលពួកវិញ្ញាណដែលអះអាងថាខ្លួនជាវិញ្ញាណមនុស្សស្លាប់ កំពុងសុំឱ្យប្រជាជនទៅសួរពួកវា។ អ្នកខ្លះស្ដាប់តាមការហៅរបស់ពួកវា ហើយទៅសួរមនុស្សស្លាប់ដើម្បីរកចំណេះដឹង ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់អញ្ជើញរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ឱ្យស្វែងរកទ្រង់។ នេះប្រៀបដូចជាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា បើពួកគេស្វែងរកទ្រង់ ទ្រង់នឹងប្រទានសេចក្ដីណែនាំពិសេសដល់ពួកគេ។ ពួកគេមិនចាំបាច់ទៅសួរមនុស្សស្លាប់ ដែលមិនអាចផ្ដល់ដំណឹងអ្វីដល់ពួកគេបានឡើយ ដ្បិត «ពួកគេក៏លែងមានចំណែកជារៀងរហូត ក្នុងអ្វីៗទាំងអស់ដែលធ្វើនៅក្រោមព្រះអាទិត្យដែរ។» ហើយ «មនុស្សស្លាប់មិនដឹងអ្វីសោះឡើយ។»6
GSAM 301.2ក្នុងបទគម្ពីរខាងលើ មានគោលការណ៍មួយសម្រាប់ពិនិត្យល្បងគ្រប់ទាំងសេចក្ដីដែលគេបញ្ជូនមក គឺ «បើពួកគេមិននិយាយស្របតាមព្រះបន្ទូលនេះទេ គឺដោយព្រោះគ្មានពន្លឺនៅក្នុងពួកគេឡើយ។» សេចក្ដីទាំងអស់ដែលមកពីព្រះអម្ចាស់នឹងនិយាយស្របជាមួយព្រះបន្ទូល និងក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់។
GSAM 301.3ពេលយកគោលការណ៍នេះមកប្រើចំពោះសំណេររបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ខ្ញុំអាចនិយាយបានថា ក្នុងរយៈពេលហាសិបពីរឆ្នាំកន្លងមក ខ្ញុំបានអានសក្ខីកម្មរបស់គាត់យ៉ាងម៉ត់ចត់ ដោយប្រៀបធៀបវាជាមួយក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ និងសក្ខីកម្មនៃព្រះគម្ពីរ ហើយខ្ញុំឃើញថា ទាំងពីរនេះស្របគ្នាយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។ សេចក្ដីណែនាំរបស់គាត់មិនបានមកដើម្បីផ្ដល់ការបើកសម្ដែងថ្មីណាមួយជំនួសព្រះគម្ពីរឡើយ ប៉ុន្តែមកបង្ហាញយើងថា នៅសម័យនេះ មនុស្សងាយត្រូវគេនាំឱ្យវង្វេង និងឃ្លាតពីព្រះបន្ទូលនៅត្រង់ណា និងដោយរបៀបណា។ តួនាទីនៃសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ អាចពន្យល់បានល្អបំផុតតាមអ្វីដែលគាត់ផ្ទាល់បានសរសេរអំពីវាថា៖—
GSAM 301.4«ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបំភ្លឺគំនិតដែលស្រអាប់បំផុត ហើយអស់អ្នកដែលមានបំណងចង់យល់ ក៏អាចយល់ព្រះបន្ទូលនោះបាន។ ប៉ុន្តែ ទោះបីដូច្នេះក៏ដោយ គេឃើញអ្នកខ្លះដែលអះអាងថាខ្លួនយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមកសិក្សា រស់នៅផ្ទុយទាំងស្រុងនឹងសេចក្ដីបង្រៀនដ៏ច្បាស់បំផុតរបស់ព្រះបន្ទូល។ ដូច្នេះ ដើម្បីកុំឱ្យបុរស និងស្ត្រីមានលេសដោះសា ព្រះប្រទានសក្ខីកម្មច្បាស់លាស់ និងចំចំណុច ដើម្បីនាំពួកគេត្រឡប់មកព្រះបន្ទូលដែលពួកគេបានធ្វេសប្រហែសមិនធ្វើតាម។
GSAM 302.1«ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះពោរពេញដោយគោលការណ៍ទូទៅសម្រាប់បង្កើតទម្លាប់រស់នៅត្រឹមត្រូវ ហើយសក្ខីកម្ម ទាំងសម្រាប់ទូទៅ និងសម្រាប់បុគ្គល មានគោលបំណងទាក់ទាញការយកចិត្តទុកដាក់របស់ពួកគេ ជាពិសេសទៅលើគោលការណ៍ទាំងនេះ.... អ្នករាល់គ្នាមិនសូវស្គាល់ព្រះគម្ពីរទេ។ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាបានយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមកសិក្សា ដោយមានបំណងចង់ឱ្យបានដល់ខ្នាតតម្រារបស់ព្រះគម្ពីរ និងភាពគ្រប់លក្ខណ៍ជាគ្រីស្ទបរិស័ទ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងមិនត្រូវការសក្ខីកម្មទាំងនេះឡើយ....
GSAM 302.2«ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបំណងដាស់តឿនអ្នករាល់គ្នា ស្ដីបន្ទោស និងផ្ដល់ដំបូន្មានតាមរយៈសក្ខីកម្មដែលបានប្រទានមក ហើយធ្វើឱ្យគំនិតអ្នករាល់គ្នាជ្រួតជ្រាបពីសារៈសំខាន់នៃសេចក្ដីពិតក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ សក្ខីកម្មដែលបានសរសេរទុកមិនមែនសម្រាប់ផ្ដល់ពន្លឺថ្មីឡើយ ប៉ុន្តែសម្រាប់ធ្វើឱ្យសេចក្ដីពិតដែលព្រះបានបណ្ដាលឱ្យតែង ហើយបានបើកសម្ដែងរួចមកហើយ ជាប់ច្បាស់នៅក្នុងចិត្ត.... មិនមានការបង្ហាញសេចក្ដីពិតបន្ថែមទេ ប៉ុន្តែតាមរយៈសក្ខីកម្ម ព្រះបានធ្វើឱ្យសេចក្ដីពិតដ៏ធំដែលបានប្រទានរួចមកហើយ ងាយយល់ ហើយបាននាំសេចក្ដីពិតទាំងនោះមកចំពោះប្រជាជនតាមរបៀបដែលទ្រង់ផ្ទាល់បានជ្រើសរើស ដើម្បីដាស់គំនិត និងធ្វើឱ្យពួកគេជ្រួតជ្រាប ដើម្បីកុំឱ្យអ្នកណាម្នាក់មានលេសដោះសា....
GSAM 302.3«សក្ខីកម្មមិនមែនសម្រាប់បន្ថយតម្លៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់លើកតម្កើងព្រះបន្ទូលនោះ ហើយទាក់ទាញគំនិតមនុស្សទៅរកព្រះបន្ទូល ដើម្បីឱ្យភាពសាមញ្ញដ៏ល្អប្រពៃនៃសេចក្ដីពិតជ្រួតជ្រាបដល់មនុស្សទាំងអស់.... បើប្រជាជនដែលឥឡូវនេះអះអាងថាខ្លួនជារតនសម្បត្តិពិសេសរបស់ព្រះ បានស្ដាប់បង្គាប់សេចក្ដីតម្រូវរបស់ទ្រង់ ដូចមានចែងក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ នោះទ្រង់នឹងមិនប្រទានសក្ខីកម្មពិសេស ដើម្បីដាស់ពួកគេឱ្យដឹងពីកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួន ហើយធ្វើឱ្យពួកគេជ្រួតជ្រាបពីភាពបាបរបស់ខ្លួន និងគ្រោះថ្នាក់ដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចក្នុងការធ្វេសប្រហែសមិនស្ដាប់បង្គាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះឡើយ។»7
GSAM 302គោលការណ៍ទីពីរ—ព្យាការីពិតប្រាកដ
GSAM 302.4យើងបានរៀនរួចហើយថា ព្យាការីពិតប្រាកដទាំងអស់នឹងនិយាយស្របជាមួយក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ និងសក្ខីកម្មនៃព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ សាវ័កយ៉ូហានផ្ដល់គោលការណ៍មួយទៀត ដែលពណ៌នាអំពីសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ព្យាការីពិតប្រាកដ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់អើយ កុំជឿគ្រប់ទាំងវិញ្ញាណឡើយ តែចូរពិនិត្យល្បងវិញ្ញាណទាំងនោះមើលថា តើមកពីព្រះឬអត់ ដ្បិតមានព្យាការីក្លែងក្លាយជាច្រើនបានចេញទៅក្នុងលោក។ អ្នករាល់គ្នាស្គាល់ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះដោយសេចក្ដីនេះ៖ វិញ្ញាណណាដែលទទួលស្គាល់ថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានយាងមកក្នុងសាច់ឈាម នោះមកពីព្រះ។ ហើយវិញ្ញាណណាដែលមិនទទួលស្គាល់ថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានយាងមកក្នុងសាច់ឈាម នោះមិនមែនមកពីព្រះទេ។ នេះហើយជាវិញ្ញាណរបស់អ្នកប្រឆាំងព្រះគ្រីស្ទ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានឮថានឹងមក ហើយឥឡូវនេះវាមាននៅក្នុងលោករួចហើយ។»8
GSAM 303.1ចូរពិចារណាបទគម្ពីរខាងលើឱ្យបានម៉ត់ចត់។ បទនេះមិនបាននិយាយថា អ្នកណាដែលទទួលស្គាល់ថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ «បានយាងមកក្នុងសាច់ឈាមកាលពីមុន» ទេ «ប៉ុន្តែបានយាងមកក្នុងសាច់ឈាម ហើយមានព្រះវត្តមាននៅ» មានន័យថា ទ្រង់យាងមកដោយព្រះវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់ ហើយគង់នៅក្នុងយើង ជាការឆ្លើយតបនឹងសេចក្ដីជំនឿរបស់យើង។ តាមពិត នេះជាសេចក្ដីពិតស្នូលនៃដំណឹងល្អ គឺ «ព្រះគ្រីស្ទគង់ក្នុងអ្នករាល់គ្នា ជាសេចក្ដីសង្ឃឹមនៃសិរីល្អ។»9
GSAM 303.2ប្រធានបទសម្រាប់អនុវត្តដែលមានក្នុងសំណេរទាំងអស់របស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ គឺភាពចាំបាច់ដែលត្រូវមានព្រះគ្រីស្ទជាព្រះអង្គសង្គ្រោះគង់នៅក្នុងចិត្ត បើយើងចង់រីកចម្រើនបន្តិចណាមួយនៅលើផ្លូវទៅស្ថានសួគ៌។ សំណេររបស់គាត់បង្រៀនអំពីភាពចាំបាច់នៃព្រះគ្រីស្ទ តាំងពីដើមរហូតដល់ចុង និងគ្រប់ពេលវេលា។ ដើម្បីបង្ហាញការពិតនេះ សូមយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះសៀវភៅរបស់គាត់ឈ្មោះ ជំហានឆ្ពោះទៅព្រះគ្រីស្ទ ដែលបានលក់ជាភាសាអង់គ្លេសអស់ជាងមួយសែនច្បាប់ ដោយមិនរាប់បញ្ចូលសៀវភៅរាប់ពាន់ច្បាប់ជាភាសាបរទេសដប់ប្រាំបីភាសា ដែលកំពុងបោះពុម្ពនៅពេលនេះផង។ គ្រូគង្វាលនិកាយព្រេសប៊ីធើរៀនម្នាក់ ក្រោយពីបានអានសៀវភៅនេះ បានបញ្ជាទិញជាងបីរយច្បាប់សម្រាប់សមាជិកព្រះវិហារ និងមិត្តភក្ដិរបស់លោក ហើយបាននិយាយថា «សៀវភៅនេះសរសេរដោយមនុស្សម្នាក់ដែលស្គាល់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។»
GSAM 303គោលការណ៍ទីបី—ព្យាការីក្លែងក្លាយ
GSAM 303.3យ៉ូហានផ្ដល់គោលការណ៍មួយសម្រាប់សម្គាល់ព្យាការីក្លែងក្លាយថា៖ «ពួកគេជារបស់លោកីយ៍ ដូច្នេះពួកគេនិយាយតាមលោកីយ៍ ហើយលោកីយ៍ក៏ស្ដាប់ពួកគេ។»10 សេចក្ដីបង្រៀនរបស់ព្យាការីក្លែងក្លាយនឹងផ្គាប់ចិត្តដែលចូលចិត្តខាងសាច់ឈាម ជំនួសឱ្យលើកតម្កើងផ្លូវនៃការលះបង់ខ្លួនឯង និងការលីឈើឆ្កាង។ ព្យាការីក្លែងក្លាយនឹងបង្រៀន «សេចក្ដីដែលពីរោះត្រចៀក» ជំនួសឱ្យលើកតម្កើង «ព្រះដ៏បរិសុទ្ធនៃអ៊ីស្រាអែល។»11 អ្នកណាដែលអានសំណេររបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ សូម្បីតែពីរបីទំព័រ ក៏អាចឃើញថា សំណេរទាំងនោះនាំទៅរកការលះបង់ខ្លួនឯង និងការលីឈើឆ្កាង ហើយមិនមានលក្ខណៈផ្គាប់ចិត្តដែលស្រឡាញ់លោកីយ៍ និងសាច់ឈាមឡើយ។
GSAM 304គោលការណ៍ទីបួន—ការរងទុក្ខ និងការអត់ធ្មត់
GSAM 304.1ដោយបន្តសិក្សាប្រធានបទនេះទៅទៀត យើងនឹងយកពាក្យរបស់សាវ័កយ៉ាកុបជាគោលការណ៍ទីបួនថា៖ «បងប្អូនអើយ ចូរយកពួកព្យាការីដែលបានថ្លែងក្នុងព្រះនាមព្រះអម្ចាស់ ធ្វើជាគំរូនៃការរងទុក្ខលំបាក និងការអត់ធ្មត់។»12 ពេលយើងអានអំពីបទពិសោធន៍របស់ពួកព្យាការីពីបុរាណទាំងនោះ យើងដឹងថា ការសាកល្បងដ៏ធ្ងន់មួយក្នុងចំណោមការសាកល្បងរបស់ពួកគេ គឺការឃើញអ៊ីស្រាអែលបដិសេធ ឬប្រព្រឹត្តផ្ទុយនឹងសក្ខីកម្មច្បាស់លាស់ដែលបានថ្លែងដល់ពួកគេ។ ការសិក្សាខ្លីអំពីសម័យនោះនឹងបង្ហាញឱ្យឃើញភ្លាមនូវលក្ខណៈរបស់ព្យាការីទាំងពិតប្រាកដ និងក្លែងក្លាយ។ «ព្រះអម្ចាស់នៃពួកពលបរិវារមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះថា កុំស្ដាប់ពាក្យរបស់ពួកព្យាការីដែលថ្លែងទំនាយដល់អ្នករាល់គ្នាឡើយ។ ពួកគេបញ្ឆោតអ្នករាល់គ្នាដោយសេចក្ដីសង្ឃឹមឥតមូលដ្ឋាន។ ពួកគេថ្លែងនិមិត្តដែលចេញពីចិត្តរបស់ខ្លួន ហើយមិនមែនចេញពីព្រះឱស្ឋព្រះអម្ចាស់ទេ។»13
GSAM 304.2គ្មានអ្វីក្នុងសំណេររបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ដែលបញ្ឆោតអ្នកអានដោយសេចក្ដីសង្ឃឹមឥតមូលដ្ឋានឡើយ ប៉ុន្តែ ដូចអ្នកម្នាក់ទៀតបាននិយាយថា «ខ្ញុំបានទទួលប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណដ៏ច្រើនពីសក្ខីកម្ម រាប់លើកមិនអស់។ ពិតប្រាកដណាស់ រាល់ពេលដែលខ្ញុំអានសក្ខីកម្មទាំងនោះ ខ្ញុំតែងមានអារម្មណ៍ថាត្រូវបានស្ដីបន្ទោសចំពោះការខ្វះសេចក្ដីជំនឿលើព្រះ ការខ្វះចិត្តឧទ្ទិស និងការខ្វះចិត្តខ្នះខ្នែងក្នុងការសង្គ្រោះព្រលឹងមនុស្ស។» ដូច្នេះ ផលនៃសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ពិតជាខុសគ្នាឆ្ងាយពីផលនៃសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ព្យាការីក្លែងក្លាយ ដែលយេរេមាបានពណ៌នា។
GSAM 304.3ព្យាការីក៏ប្រាប់យើងអំពីរបៀបដែលព្យាការីក្លែងក្លាយនឹងបង្រៀនដែរថា៖ «ពួកគេតែងនិយាយទៅកាន់អស់អ្នកដែលមើលងាយខ្ញុំថា ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា អ្នករាល់គ្នានឹងបានសេចក្ដីសុខសាន្ត។ ហើយពួកគេនិយាយទៅកាន់អស់អ្នកដែលដើរតាមគំនិតក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួនថា គ្មានសេចក្ដីអាក្រក់ណានឹងធ្លាក់មកលើអ្នករាល់គ្នាឡើយ។»14
GSAM 304.4អំពីលក្ខណៈនៃសេចក្ដីបង្រៀនរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ក្នុងសក្ខីកម្មរបស់គាត់ ខ្ញុំនឹងដកស្រង់ពាក្យខាងក្រោមពីអ្នកអានដោយយកចិត្តទុកដាក់ម្នាក់៖
GSAM 304.4«ខ្ញុំបានអានសក្ខីកម្មទាំងអស់របស់គាត់តាំងពីដើមដល់ចប់ ហើយភាគច្រើនខ្ញុំបានអានជាច្រើនលើក។ ខ្ញុំមិនដែលរកឃើញសូម្បីតែមួយប្រយោគដែលប្រាសចាកសីលធម៌ក្នុងសក្ខីកម្មទាំងមូល ឬអ្វីមួយដែលមិនបរិសុទ្ធទាំងស្រុង និងមិនស្របនឹងគ្រីស្ទសាសនាឡើយ។ គ្មានអ្វីដែលនាំអ្នកណាម្នាក់ឱ្យឃ្លាតពីព្រះគម្ពីរ ឬពីព្រះគ្រីស្ទទេ ប៉ុន្តែនៅទីនោះ ខ្ញុំឃើញការអំពាវនាវដ៏ខ្នះខ្នែងបំផុតឱ្យស្ដាប់បង្គាប់ព្រះ ស្រឡាញ់ព្រះយេស៊ូវ ជឿព្រះគម្ពីរ ហើយស្រាវជ្រាវព្រះគម្ពីរជានិច្ច។ ភាពជិតស្និទ្ធនឹងព្រះបែបនេះ ចិត្តឧទ្ទិសដ៏ខ្នះខ្នែងបែបនេះ និងការអំពាវនាវដ៏ម៉ឺងម៉ាត់ឱ្យរស់នៅក្នុងជីវិតបរិសុទ្ធបែបនេះ អាចកើតពីការជំរុញរបស់ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះតែប៉ុណ្ណោះ។»
GSAM 305.1អ្នកម្នាក់ដែលបានសង្កេតសក្ខីកម្មរបស់គាត់យ៉ាងម៉ត់ចត់តាំងពីដំបូង សរសេរថា៖
GSAM 305.1«ចំពោះការប្រព្រឹត្តដោយត្រង់ និងស្មោះត្រង់ ដោយគ្មានការភ័យខ្លាច ឬការលម្អៀង ខ្ញុំចង់ធ្វើបន្ទាល់ថា គ្មានការខ្វះខាតឡើយ។ បើបំណងថោកទាប និងអាក្រក់ជាកម្លាំងគ្រប់គ្រងកិច្ចការនេះ នោះពាក្យបញ្ចើចបញ្ចើននឹងចូលជំនួសសក្ខីកម្មដែលស្ទង់ដល់ជម្រៅចិត្ត និងការស្ដីបន្ទោសដោយស្មោះត្រង់។ ពាក្យត្រង់ ការស្ដីបន្ទោសកំហុសដោយស្មោះត្រង់ ពាក្យអាណិតអាសូរ និងលើកទឹកចិត្តដល់ព្រលឹងដែលញាប់ញ័រ ហើយដឹងថាខ្លួនត្រូវការព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងដល់អ្នកដែលវង្វេង ហើយស្វែងរកដោយបន្ទាបខ្លួនដើម្បីលះបង់កំហុសរបស់ខ្លួន—ទាំងនេះជាផ្នែកដ៏ធំក្នុងកិច្ចខិតខំរបស់គាត់។ សក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ដែលស្ដីបន្ទោសកំហុសរបស់មនុស្សជាច្រើនដែលគាត់បានឃើញក្នុងនិមិត្ត ត្រូវបានថ្លែងដោយស្មោះត្រង់យ៉ាងខ្លាំង ហើយមានផលដ៏ល្អប្រសើរបំផុត។»15
GSAM 305គោលការណ៍ទីប្រាំ—ទំនាយពិតប្រាកដតែងសម្រេច
GSAM 305.2មានសេចក្ដីមួយដែលម៉ូសេបានថ្លែងអំពីព្យាការីពិតប្រាកដ និងក្លែងក្លាយ នៅក្នុងជំពូកទីដប់ប្រាំបីនៃកណ្ឌចោទិយកថា។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើយើងនឹងដឹងដូចម្ដេចថា ពាក្យណាព្រះអម្ចាស់មិនបានមានព្រះបន្ទូល? ពេលព្យាការីថ្លែងក្នុងព្រះនាមព្រះអម្ចាស់ បើរឿងនោះមិនកើតឡើង ឬមិនសម្រេចទេ នោះជាពាក្យដែលព្រះអម្ចាស់មិនបានមានព្រះបន្ទូលឡើយ ប៉ុន្តែព្យាការីនោះបានថ្លែងដោយអំនួតចិត្ត។ អ្នកមិនត្រូវខ្លាចគេឡើយ។»16
GSAM 305.3សេចក្ដីដូចគ្នានេះក៏មាននៅក្នុងបទគម្ពីរខាងក្រោមដែរ៖ «តើអ្នកណាដែលនិយាយ ហើយរឿងនោះកើតឡើង បើព្រះអម្ចាស់មិនបានបង្គាប់?»17 អំពីព្យាការីសាំយូអែល គេបាននិយាយថា «អ្វីៗទាំងអស់ដែលលោកនិយាយ ប្រាកដជាកើតឡើង។»18 «ពេលពាក្យរបស់ព្យាការីបានសម្រេច នោះគេនឹងដឹងថា ព្យាការីនោះពិតជាត្រូវបានព្រះអម្ចាស់ចាត់មកមែន។»19
GSAM 306.1ឥឡូវនេះ គឺជាងហាសិបបីឆ្នាំហើយ ចាប់តាំងពីអ្នកនិពន្ធបានឃើញអ្នកស្រី អែលែន ជី. វ៉ាយត៍ ស្ថិតក្នុងនិមិត្តនៃការទំនាយជាលើកដំបូង។ ក្នុងអំឡុងឆ្នាំទាំងនេះ គាត់បានថ្លែងទំនាយជាច្រើនអំពីរឿងដែលនឹងកើតឡើង។ ទំនាយខ្លះទាក់ទងនឹងព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានសម្រេចរួចហើយ ខ្លះកំពុងសម្រេច ហើយខ្លះទៀតនៅជាអនាគត។ ចំពោះទំនាយដែលទាក់ទងនឹងព្រឹត្តិការណ៍ពីអតីតកាល ឬបច្ចុប្បន្នកាល ខ្ញុំមិនដឹងថាមានមួយណាដែលខកខានមិនសម្រេចឡើយ។ ទំនាយខ្លះរបស់គាត់ត្រូវបានលើកឡើងរួចហើយ។ ទំនាយផ្សេងទៀតនឹងបង្ហាញក្នុងជំពូកបន្តបន្ទាប់ ពេលយើងបន្តសេចក្ដីរៀបរាប់របស់យើង។
GSAM 306គោលការណ៍ទីប្រាំមួយ—ការអស្ចារ្យមិនមែនជាខ្នាតសម្រាប់សម្គាល់ព្យាការីពិតប្រាកដទេ
GSAM 306.2អ្នកនិពន្ធខាងទេវវិទ្យាជាច្រើនបានអះអាង ហើយសេចក្ដីអធិប្បាយព្រះគម្ពីរក៏បានចែងថា សញ្ញាសម្គាល់ព្យាការីពិតប្រាកដគឺការធ្វើការអស្ចារ្យ។ យើងមិនទាន់ឃើញគោលការណ៍បែបនេះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរនៅឡើយទេ។
GSAM 306.3បើការធ្វើការអស្ចារ្យជាភស្ដុតាងបញ្ជាក់ព្យាការីពិតប្រាកដ នោះ «ព្យាការីក្លែងក្លាយ» ដែលបានលើកឡើងក្នុងវិវរណៈ 19:20 ចុងក្រោយក៏ត្រូវបានប្រកាសថាជាព្យាការីពិតប្រាកដដែរ ដ្បិតមានចែងថា «សត្វនោះត្រូវបានចាប់ ហើយព្យាការីក្លែងក្លាយដែលបានធ្វើការអស្ចារ្យនៅចំពោះមុខវា ក៏ត្រូវបានចាប់ជាមួយវាដែរ។ ដោយការអស្ចារ្យទាំងនោះ ព្យាការីនោះបានបញ្ឆោតអស់អ្នកដែលបានទទួលសញ្ញាសម្គាល់សត្វ។» អំណាចដដែលនេះត្រូវបានលើកឡើងម្ដងទៀតក្នុងវិវរណៈ 13:14 ថាបានបញ្ឆោត «អស់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដី ដោយមធ្យោបាយនៃការអស្ចារ្យទាំងនោះ ដែលវាមានអំណាចធ្វើនៅចំពោះមុខសត្វ។» ដោយយកគោលការណ៍នេះមកប្រើតាមរបៀបដដែល យើងនឹងត្រូវបង្ខំឱ្យសន្និដ្ឋានថា សូម្បីតែសាតាំងក៏ជាព្យាការីពិតប្រាកដដែរ។ វិញ្ញាណខ្លះដែលនឹងធ្វើកិច្ចការពិសេសមួយនៅក្រោមគ្រោះកាចទីប្រាំមួយ ក្នុងចំណោមគ្រោះកាចចុងក្រោយទាំងប្រាំពីរ ត្រូវបានហៅថា «វិញ្ញាណនៃពួកអារក្ស ដែលធ្វើការអស្ចារ្យ ហើយចេញទៅឯស្ដេចទាំងឡាយនៃផែនដី និងនៃលោកទាំងមូល ដើម្បីប្រមូលពួកគេមកច្បាំងក្នុងថ្ងៃដ៏ធំនោះរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ទាំងព្រះចេស្ដា។»20
GSAM 306.4បើភស្ដុតាងបញ្ជាក់ព្យាការីពិតប្រាកដត្រូវរកនៅក្នុងការអស្ចារ្យដែលលោកធ្វើនៅពេលមិនស្ថិតក្នុងនិមិត្ត នោះយើងនឹងឃើញព្យាការីក្នុងព្រះគម្ពីរតិចណាស់ដែលអាចឆ្លងផុតការពិនិត្យល្បងនេះ ជាពិសេសបើការសម្រេចត្រូវផ្អែកលើអ្វីដែលបានកត់ត្រាអំពីកិច្ចការរបស់ពួកគេ។ ជាការពិត មានកំណត់ត្រាថា ព្យាការីខ្លះបានធ្វើការអស្ចារ្យ ដូចជាអេលីយ៉ា អេលីសេ និងប៉ុល។ ប៉ុន្តែ តើអ្នកណាបានរកឃើញកំណត់ត្រាក្នុងព្រះគម្ពីរអំពីការអស្ចារ្យរបស់អេសាយ យេរេមា ដានីយ៉ែល ហូសេ យ៉ូអែល អេម៉ុស ជាដើម? ទោះជាយ៉ាងណា អ្នកទាំងនេះជាព្យាការីពិតប្រាកដរបស់ព្រះអម្ចាស់ ហើយគោលការណ៍ដែលព្រះអម្ចាស់បានប្រទានជាខ្នាតសម្រាប់សម្គាល់ព្យាការីពិតប្រាកដ បញ្ជាក់ថាពួកគេពិតជាដូច្នោះមែន។
GSAM 307.1តាមរយៈការអានកំណត់ត្រាក្នុងព្រះគម្ពីរអំពីយ៉ូហានបាទីស្ទ គេឃើញច្បាស់ថា ការធ្វើការអស្ចារ្យមិនមែនជាខ្នាតសម្រាប់សម្គាល់ព្យាការីពិតប្រាកដឡើយ។ ថាលោកជាព្យាការី គឺបង្ហាញដោយទំនាយរបស់សាការី ជាឪពុកលោក ពេលគាត់រៀបរាប់អំពីនិមិត្តដែលព្រះបានប្រទានដល់គាត់ ស្ដីអំពីកូនប្រុសដែលនឹងកើតមកឱ្យគាត់ថា៖ «រីឯកូនអើយ គេនឹងហៅកូនថា ជាព្យាការីរបស់ព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត ដ្បិតកូននឹងទៅមុនព្រះភ័ក្ត្រព្រះអម្ចាស់ ដើម្បីរៀបចំផ្លូវរបស់ទ្រង់។»21 ព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើងផ្ទាល់បានទទួលស្គាល់យ៉ូហានថា ជាព្យាការីនោះហើយដែលត្រូវរៀបចំផ្លូវនៅមុខទ្រង់ ដ្បិតទ្រង់មានព្រះបន្ទូលអំពីយ៉ូហានថា៖ «ប៉ុន្តែ តើអ្នករាល់គ្នាបានចេញទៅមើលអ្វី? ព្យាការីម្នាក់ឬ? មែនហើយ ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា លោកប្រសើរជាងព្យាការីទៅទៀត។ លោកនេះហើយដែលមានសេចក្ដីចែងអំពីថា មើល យើងចាត់អ្នកនាំសាររបស់យើងទៅមុនមុខអ្នក ដែលនឹងរៀបចំផ្លូវរបស់អ្នកនៅចំពោះមុខអ្នក។ ដ្បិតខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា ក្នុងចំណោមមនុស្សដែលកើតពីស្ត្រី គ្មានព្យាការីណាធំជាងយ៉ូហានបាទីស្ទឡើយ?»22
GSAM 307.2ដូច្នេះ នៅទីនេះមានព្រះបន្ទូលច្បាស់លាស់របស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះថា យ៉ូហានជាព្យាការី។ ចូរយើងយកការធ្វើការអស្ចារ្យមកធ្វើជាខ្នាតពិនិត្យល្បង ហើយមើលលទ្ធផល។ ក្នុងដំណឹងល្អដែលយ៉ូហាន ជាអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អ បានសរសេរ មានពាក្យទាំងនេះថា៖ «មានមនុស្សជាច្រើនមកឯទ្រង់ [ព្រះគ្រីស្ទ] ហើយនិយាយថា យ៉ូហានមិនបានធ្វើការអស្ចារ្យអ្វីឡើយ ប៉ុន្តែអ្វីៗទាំងអស់ដែលយ៉ូហានបាននិយាយអំពីបុរសនេះ សុទ្ធតែពិតទាំងអស់។»23 ព្រះបន្ទូលតែមួយនេះក៏បដិសេធទាំងស្រុងនូវការអះអាងថា សញ្ញាសម្គាល់ព្យាការីពិតប្រាកដគឺការធ្វើការអស្ចារ្យ។
GSAM 307.3គោលការណ៍នេះ ដែលមានក្នុងចោទិយកថា 13:1-3 ហើយដែលយើងហៅថាគោលការណ៍ទីប្រាំមួយក្នុងការរាប់របស់យើងនៅទីនេះ មានគោលបំណងការពារមិនឱ្យរត់តាមអ្វីៗដែលគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល ឬអស្ចារ្យ មុនពេលយើងពិនិត្យមើលយ៉ាងម៉ត់ចត់ជាមុនថា វាមានទំនោរនាំឱ្យខិតកាន់តែជិតព្រះអម្ចាស់ ឬនាំឱ្យឃ្លាតពីទ្រង់។ តាមន័យជាក់ស្ដែង បទគម្ពីរនេះប្រាប់យើងឱ្យយកគោលការណ៍ទាំងអស់មកប្រើ ជាពិសេសឱ្យមើលថា វាស្របជាមួយព្រះ និងក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់ឬអត់។
GSAM 308.1គោលការណ៍ទីប្រាំមួយនេះបង្រៀនថា បើអ្នកក្លែងបន្លំម្នាក់ធ្វើការអស្ចារ្យ ពេលពិនិត្យល្បងយ៉ាងម៉ត់ចត់ គេនឹងឃើញថា ជាមួយការអស្ចារ្យនោះ មានការងាកចេញពីសេចក្ដីពិតដ៏ពិសិដ្ឋនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ និងការបន្ទាបខ្នាតតម្រាឱ្យត្រូវនឹងចិត្តដែលមានទំនោរគេចពីផ្លូវនៃការលះបង់ខ្លួនឯង។ ព្រះអម្ចាស់អនុញ្ញាតឱ្យអ្នកក្លែងបន្លំបែបនេះលេចឡើង ហើយការប្រព្រឹត្តរបស់គេជាការសាកល្បងដល់កូនពិតប្រាកដរបស់ព្រះ ដោយផ្ដល់ឱកាសឱ្យគេថ្លឹងថ្លែងយ៉ាងម៉ត់ចត់នូវទំនោរ ឬបំណងរបស់អ្នកធ្វើការអស្ចារ្យនោះ។ អស់អ្នកដែលប្រកាន់ខ្ជាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ជំនួសឱ្យត្រូវអ្នកធ្វើការអស្ចារ្យក្លែងក្លាយទាក់ទាញចិត្ត នឹងចេញមកដោយរឹងមាំក្នុងព្រះ ជាលទ្ធផលនៃបទពិសោធន៍បែបនេះ។
GSAM 308.2ក្នុងគ្រាដ៏អាក្រក់នេះ ពេលមនុស្សជាច្រើនអះអាងថាខ្លួនជា «អ្នកព្យាបាលដោយជំនឿ» «អ្នកព្យាបាលដោយអំណាចព្រះ» «អ្នកព្យាបាលតាមវិទ្យាសាស្ត្រគ្រីស្ទសាសនា» ជាដើម យើងគួរយកគោលការណ៍ព្រះគម្ពីរមកប្រើយ៉ាងម៉ត់ចត់ ដ្បិតយើងត្រូវការគោលការណ៍របស់ព្រះ និងការបំភ្លឺពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដើម្បីអាចសម្គាល់យ៉ាងច្បាស់នូវគោលបំណង និងចេតនារបស់ «អ្នកព្យាបាល» ខ្លះទាំងនេះ ព្រោះកិច្ចការរបស់ពួកគេលាក់កលយ៉ាងប៉ិនប្រសប់។ ឯមួយចំណែកទៀត មានអ្នកដែលមិនអើពើដោយចំហចំពោះក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ និងសេចក្ដីពិតរបស់ទ្រង់សម្រាប់គ្រានេះ។ ក្នុងករណីខ្លះ «អ្នកព្យាបាល» ក្លែងបន្លំទាំងនេះបានផ្ទុះកំហឹងដូចមនុស្សពេញដោយសេចក្ដីឆ្កួត សូម្បីតែពេលមានអ្នកគ្រាន់តែនិយាយដល់ក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ។ ដូចដែលប្រាកដថាព្រះអម្ចាស់មានសារប្រកាសក្រឹត្យវិន័យបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ នោះក៏ប្រាកដដែរថា មនុស្សដែលជេរប្រមាថក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់ ហើយដេញអស់អ្នកដែលគ្រាន់តែនិយាយដល់ក្រឹត្យវិន័យនោះចេញពីមុខខ្លួន គឺគ្មានការជំរុញពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធឡើយ។
GSAM 308គោលការណ៍ទីប្រាំពីរ—ផ្លែរបស់ពួកគេ
GSAM 308.3«ចូរប្រយ័ត្ននឹងពួកព្យាការីក្លែងក្លាយ ដែលមកឯអ្នករាល់គ្នាដោយពាក់ស្បែកចៀម ប៉ុន្តែខាងក្នុងគេជាចចកកាចសាហាវ។ អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់ពួកគេតាមផ្លែរបស់ពួកគេ។ តើមនុស្សបេះផ្លែទំពាំងបាយជូរពីគុម្ពបន្លា ឬផ្លែល្វាពីដើមបន្លាឬ? ដូចគ្នាដែរ ដើមឈើល្អទាំងអស់បង្កើតផ្លែល្អ ប៉ុន្តែដើមឈើអាក្រក់បង្កើតផ្លែអាក្រក់។ ដើមឈើល្អមិនអាចបង្កើតផ្លែអាក្រក់បានឡើយ ហើយដើមឈើអាក្រក់ក៏មិនអាចបង្កើតផ្លែល្អបានដែរ។ ដើមឈើទាំងអស់ដែលមិនបង្កើតផ្លែល្អ នឹងត្រូវគេកាប់ចោល ហើយបោះទៅក្នុងភ្លើង។ ដូច្នេះ តាមផ្លែរបស់ពួកគេ អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់ពួកគេ។»24
GSAM 309.1ព្រះបន្ទូលទាំងនេះរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើងទទួលស្គាល់ការពិតថា អំណោយទាននៃការទំនាយនឹងមាននៅក្នុងសម័យដំណឹងល្អ។ បើគ្មានព្យាការីពិតប្រាកដណាចូលរួមក្នុងកិច្ចការនេះ ហើយការសម្ដែងនៃការទំនាយគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែមកពីប្រភពអាក្រក់ តើទ្រង់មិនមានព្រះបន្ទូលថា «ចូរប្រយ័ត្ននឹងពួកព្យាការី» ទេឬ? ការដែលទ្រង់ប្រាប់យើងយ៉ាងច្បាស់អំពីវិធីសម្គាល់ព្យាការីប្រភេទនីមួយៗ គឺជាភស្ដុតាងដ៏ល្អបំផុតថា ក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះដ៏ជាអ្នកលួងលោម គឺព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ក្នុងការបង្ហាញ «ហេតុការណ៍ដែលនឹងមកដល់» (យ៉ូហាន 16:13) នឹងមានអំណោយទាននៃការទំនាយពិតប្រាកដ។ គោលការណ៍នេះ ដែលក្នុងការរាប់របស់យើង យើងបានហៅថាគោលការណ៍ទីប្រាំពីរ គឺមិនអាចខុសបានឡើយ។ ព្រះគ្រីស្ទមិនបានមានព្រះបន្ទូលថា អ្នករាល់គ្នាអាចស្គាល់ពួកគេតាមផ្លែរបស់ពួកគេទេ ប៉ុន្តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលយ៉ាងដាច់ខាតថា «តាមផ្លែរបស់ពួកគេ អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់ពួកគេ។»
GSAM 309.2យើងសួរថា តើផ្លែអ្វីដែលត្រូវឃើញនៅក្នុងកិច្ចការនៃអំណោយទានពិតប្រាកដរបស់ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះ? ចម្លើយមានក្នុងពាក្យរបស់ប៉ុល អំពីព្រះបំណងរបស់ព្រះអម្ចាស់ក្នុងការដាក់អំណោយទានទាំងនោះក្នុងព្រះវិហារថា៖ «ហេតុនេះ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ពេលទ្រង់បានយាងឡើងទៅស្ថានដ៏ខ្ពស់ ទ្រង់បាននាំពួកឈ្លើយទៅជាឈ្លើយ ហើយបានប្រទានអំណោយទានដល់មនុស្ស.... ហើយទ្រង់បានប្រទានឱ្យអ្នកខ្លះធ្វើជាសាវ័ក អ្នកខ្លះជាព្យាការី អ្នកខ្លះជាអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អ ហើយអ្នកខ្លះជាគ្រូគង្វាល និងគ្រូបង្រៀន ដើម្បីធ្វើឱ្យពួកបរិសុទ្ធបានគ្រប់លក្ខណ៍ សម្រាប់កិច្ចការបម្រើ និងសម្រាប់ការស្អាងព្រះកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទឡើង រហូតដល់យើងទាំងអស់គ្នាបាននៅក្នុងការរួបរួម [«ចូលក្នុងការរួបរួម» សេចក្ដីកត់នៅរឹមទំព័រ] នៃសេចក្ដីជំនឿ និងនៃការស្គាល់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ បានទៅជាមនុស្សពេញលក្ខណ៍ ដល់កម្រិតនៃការលូតលាស់ដ៏ពេញលេញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។»25
GSAM 309.3ចូរយកគោលការណ៍នេះមកប្រើចំពោះអំណោយទាននៃការទំនាយ ដែលបានចូលរួមជាមួយសាររបស់ទេវតាទីបី តាំងពីសារនោះចាប់ផ្ដើមឡើង តើបានលទ្ធផលអ្វី?—យើងឃើញថា សេចក្ដីណែនាំដែលបានប្រទានឥតឈប់ឈរតាមរយៈអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ សុទ្ធតែនាំទៅរកការរួបរួម និងការចុះសម្រុងគ្នា ដោយដាស់តឿនឱ្យ «ពិគ្រោះគ្នា» និង «ខិតជិតគ្នា» ឱ្យមានចិត្តគំនិតរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទ ហើយដោយហេតុនេះ ធានាឱ្យមានការប្រកប និងការរួបរួមពិតប្រាកដជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមក។
GSAM 310.1អ្នកប្រឆាំងកិច្ចការនេះខ្លះបាននិយាយចំអកថា «បើគ្មាននិមិត្តរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ដែលមាននៅក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាទេ នោះកិច្ចការរបស់អ្នករាល់គ្នាច្បាស់ជាបែកខ្ញែកតាំងពីយូរមកហើយ។» គេឆ្លើយថា «ពិតមែនហើយ ព្រោះតាមប្រភពនោះ ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានដំបូន្មាន ការដាស់តឿនឱ្យប្រុងប្រយ័ត្ន និងពន្លឺ ហើយដោយហេតុនេះ ជម្លោះត្រូវបានដោះស្រាយ ហើយកិច្ចការបានរីកចម្រើន។» ដូច្នេះ អ្វីដែលពួកគេមានបំណងប្រើវាយប្រហារអំណោយទាននេះ តាមពិតជាសក្ខីកម្មថា ផ្លែរបស់វាគឺជាផ្លែនៃអំណោយទាននៃការទំនាយពិតប្រាកដ។
GSAM 310.2អស់រយៈពេលហុកសិបឆ្នាំ និងលើសពីនេះ ការសម្ដែងនៃអំណោយទាននៃការទំនាយតាមរយៈអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ត្រូវបានពិនិត្យល្បងដោយគោលការណ៍ទាំងប្រាំពីរនេះ ហើយក្នុងគ្រប់ចំណុច ការសម្ដែងទាំងនោះសុទ្ធតែស្របតាមលក្ខណៈដែលតម្រូវសម្រាប់ទំនាយពិតប្រាកដ។
Notes
- អេភេសូរ 4:11-13។ ↩
- យ៉ូអែល 2:28, 29 ↩
- ថែស្សាឡូនីចទី 1 5:20, 21។ ↩
- វិវរណៈ 16:14។ ↩
- អេសាយ 8:16-20។ ↩
- សាស្ដា 9:6, 5។ ↩
- សក្ខីកម្មសម្រាប់ព្រះវិហារ ភាគ 5 ទំព័រ 663-667។ ↩
- យ៉ូហានទី 1 4:1-3។ ↩
- អេភេសូរ 3:17; កូឡុស 1:27។ ↩
- យ៉ូហានទី 1 4:5។ ↩
- អេសាយ 30:10, 11។ ↩
- យ៉ាកុប 5:10។ ↩
- យេរេមា 23:16។ ↩
- ខ 17។ ↩
- ជេ. អិន. អែនឌ្រូស៍ ក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1867។ ↩
- ចោទិយកថា 18:21, 22។ ↩
- បរិទេវ 3:37។ ↩
- សាំយូអែលទី 1 9:6។ ↩
- យេរេមា 28:9។ ↩
- វិវរណៈ 16:14។ ↩
- លូកា 1:76។ ↩
- លូកា 7:26-28។ ↩
- យ៉ូហាន 10:41។ ↩
- ម៉ាថាយ 7:15-20។ ↩
- អេភេសូរ 4:8-13។ ↩