ជំពូកទី 2 — ផែនការសង្គ្រោះត្រូវបានបើកសម្ដែង
GSAM 38.1«សេចក្ដីសង្ឃឹមដែលត្រូវពន្យារពេល ធ្វើឱ្យចិត្តឈឺចាប់ ប៉ុន្តែកាលណាបំណងបានសម្រេច នោះជាដើមឈើនៃជីវិត។»1 «ដ្បិតព្រះអម្ចាស់នៃពួកពលបរិវារមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះថា នៅបន្តិចទៀត យើងនឹងអង្រួនផ្ទៃមេឃ ផែនដី សមុទ្រ និងដីគោក ម្ដងទៀត ហើយយើងនឹងអង្រួនជាតិសាសន៍ទាំងអស់ ហើយព្រះអង្គដែលជាតិសាសន៍ទាំងអស់ប្រាថ្នាចង់បាននឹងយាងមក ហើយយើងនឹងបំពេញដំណាក់នេះដោយសិរីល្អ នេះជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់នៃពួកពលបរិវារ។»2
GSAM 38.2តាំងពីពេលដែលអ័ដាមត្រូវបានបណ្ដេញចេញពីសួនអេដែន និងពីដើមឈើនៃជីវិត ព្រះបន្ទូលដែលបានថ្លែងទៅកាន់សាតាំងអំពីពូជរបស់ស្ត្រីថា «ពូជនោះនឹងកិនក្បាលឯង» បានផ្ដល់សេចក្ដីសង្ឃឹមថា នៅទីបំផុត អារក្សនឹងត្រូវបរាជ័យ ឧបាយកលដ៏ប៉ិនប្រសប់របស់វានឹងត្រូវរំលំ ហើយមនុស្សនឹងបានត្រឡប់ទៅកាន់ដើមឈើនៃជីវិតវិញ។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គដែលគេរង់ចាំ គឺពូជដែលបានសន្យានោះ បានទៅជា «ព្រះអង្គដែលជាតិសាសន៍ទាំងអស់ប្រាថ្នាចង់បាន»។
GSAM 38.3ក្នុងសេចក្ដីដកស្រង់ពីហាកាយខាងលើ យើងឃើញថា ការយាងមករបស់ព្រះអង្គដែលគេប្រាថ្នាចង់បាននេះ មានទំនាក់ទំនងនឹងពេលដែលព្រះអម្ចាស់នឹងអង្រួនទាំងផ្ទៃមេឃ និងផែនដី។ កាលប៉ុលសរសេរទៅកាន់ជនជាតិហេព្រើរ គាត់បានចាត់ទុកការអង្រួននោះថាជាហេតុការណ៍នៅអនាគត ដោយថ្លែងថា «ម្ដងទៀត យើងនឹងអង្រួន មិនត្រឹមតែផែនដីប៉ុណ្ណោះទេ គឺទាំងផ្ទៃមេឃផង។ ពាក្យថា ម្ដងទៀត នេះ បញ្ជាក់ពីការដកចេញនូវអ្វីៗដែលត្រូវអង្រួន ដូចជារបស់ដែលត្រូវបានបង្កើតមក ដើម្បីឱ្យអ្វីៗដែលមិនអាចអង្រួនបាននៅស្ថិតស្ថេរ។ ដូច្នេះ ដោយយើងទទួលនគរមួយដែលមិនអាចរង្គើបាន ចូរយើងមានព្រះគុណ ដើម្បីឱ្យយើងអាចបម្រើព្រះតាមដែលគាប់ព្រះហឫទ័យ ដោយសេចក្ដីគោរព និងការកោតខ្លាចព្រះ។»3 ពាក្យទាំងនេះអំពីការអង្រួនមួយដែលនៅត្រូវកើតឡើង ហាក់ដូចជាភ្ជាប់វាយ៉ាងជិតស្និទ្ធនឹងការតាំងនគររបស់ព្រះជាស្ថាពរ នៅក្រោមព្រះគ្រីស្ទ ដែលជាពូជដែលបានសន្យា និងជា «ព្រះអង្គដែលជាតិសាសន៍ទាំងអស់ប្រាថ្នាចង់បាន»។
GSAM 39.1នៅគ្រាចុងក្រោយនេះ អស់អ្នកដែលមានព្រះគម្ពីរទាំងមូលបើកនៅមុខខ្លួន អាចយល់ច្បាស់ពីការស្ដារឡើងវិញដែលនឹងសម្រេចតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់មនុស្សនៅសម័យបុរាណ មិនដូច្នោះទេ។ ព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់បានមកដល់ពួកគេជា «បញ្ញត្តិលើបញ្ញត្តិ បញ្ញត្តិលើបញ្ញត្តិ បន្ទាត់លើបន្ទាត់ បន្ទាត់លើបន្ទាត់ នៅទីនេះបន្តិច នៅទីនោះបន្តិច។»4 ដូច្នេះ ការបើកសម្ដែងផែនការសង្គ្រោះដល់ពួកគេ គឺដូចផ្លូវរបស់មនុស្សសុចរិត ដែល «ដូចពន្លឺភ្លឺចែងចាំង ដែលភ្លឺកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ រហូតដល់ថ្ងៃភ្លឺពេញលេញ។»5 ហេតុនេះ ការតាមដានដោយសង្ខេបពីការបើកសម្ដែងផែនការនោះបន្តិចម្ដងៗដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គនៅសម័យបុរាណ គឺជារឿងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។
GSAM 39ការពន្យារពេលមិនត្រូវបានបើកសម្ដែងតាំងពីដំបូង
GSAM 39.2ព្រះអម្ចាស់មិនបានពន្យារសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់ពួកគេភ្លាមៗ ដោយធ្វើឱ្យចិត្តពួកគេឈឺចាប់ តាមរយៈការបើកសម្ដែងថា ត្រូវរង់ចាំរាប់រយឆ្នាំ ទើបសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់ពួកគេបានសម្រេចពេញលេញក្នុងពូជដែលបានសន្យានោះទេ។ តាមហេតុការណ៍ដែលបានកត់ត្រាទុក យើងសន្និដ្ឋានថា ពួកគេត្រូវបានទុកឱ្យគិតថា កូនដំបូងដែលកើតមកនឹងជាពូជនោះ ហើយថា ក្នុងពេលដ៏ខ្លី អេដែននឹងត្រូវស្ដារឡើងវិញតាមវិធីណាមួយ ហើយពួកគេនឹងអាចចូលទៅកាន់ដើមឈើនៃជីវិតម្ដងទៀត។ កាលកាអ៊ីនកើតមក អេវ៉ាបានលាន់មាត់ថា «ខ្ញុំបានកូនប្រុសម្នាក់ពីព្រះអម្ចាស់។»6 អ្នកប្រាជ្ញភាសាហេព្រើរខ្លះបញ្ជាក់ថា បើបកប្រែតាមពាក្យដោយពេញលេញ អត្ថបទនោះអានថា «ខ្ញុំបានកូនប្រុសម្នាក់ គឺព្រះអម្ចាស់។» នោះមានន័យថា នេះហើយជាពូជដែលនឹងធ្វើកិច្ចការដ៏មានអំណាច គឺការយកឈ្នះសាតាំង។ មិនមានការកត់ត្រាថា អេវ៉ាបានពោលពាក្យបែបនេះ នៅពេលអេបិលកើតមកឡើយ។ នាងអាចនឹងគិត ហើយតាមធម្មតាក៏នឹងគិតថា កូនច្បងគឺជាអ្នកដែលនឹងសម្រេចសេចក្ដីសន្យា។ សេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់នាងច្បាស់ជាបានដួលចុះ រហូតដល់រលត់ទៅផង កាលចរិតរបស់កាអ៊ីនលេចចេញ ហើយនាងបានឃើញផ្លូវអាក្រក់របស់គេ ដែលនៅទីបំផុតនាំទៅដល់ការសម្លាប់ប្អូនប្រុសរបស់ខ្លួន។ មុនពេលអេបិលត្រូវបានសម្លាប់ ពួកគេច្បាស់ជាបានទទួលពន្លឺ និងចំណេះដឹងខ្លះអំពីយញ្ញបូជាដែលនឹងត្រូវថ្វាយសម្រាប់ពួកគេនៅអនាគត ដ្បិតអេបិលបានយកកូនចៀមរបស់គេមកថ្វាយជាដង្វាយ តាមការណែនាំរបស់ព្រះ រីឯកាអ៊ីន ដែលបានទទួលការបង្រៀនដូចប្អូនប្រុសដែរ បែរជាយកផលដំណាំពីដីមកថ្វាយ ហើយថែមទាំងមានចិត្តខឹង និងច្រណែនលាយឡំផង។ ដង្វាយរបស់អេបិលគាប់ព្រះហឫទ័យជាងដង្វាយរបស់កាអ៊ីន ព្រោះគេបានថ្វាយ «ដោយសេចក្ដីជំនឿ» ហើយប៉ុលសរសេរអំពីដង្វាយនោះថា «ទោះបីគាត់ស្លាប់ហើយក៏ដោយ គាត់នៅតែនិយាយ។»7
GSAM 40តើសេតជាពូជនោះឬ?
GSAM 40.1បន្ទាប់ពីអេបិលស្លាប់ សេតបានកើតមក ហើយសេចក្ដីសង្ឃឹមក៏រស់ឡើងវិញ។ អេវ៉ាបាននិយាយថា «ដ្បិតព្រះ បានប្រទានពូជមួយទៀតដល់ខ្ញុំជំនួសអេបិល ដែលកាអ៊ីនបានសម្លាប់។»8 ក្រោយមក សេតត្រូវបានរាប់ក្នុងខ្សែពូជពង្សរបស់អ័ដាម។ (សូមមើល លោកុប្បត្តិ 5:3។) កាអ៊ីន ដែលជាកូនច្បងពិតប្រាកដ មិនត្រូវបានរាប់ក្នុងបញ្ជីពូជពង្សនោះទេ។ ទំនងណាស់ថា អេវ៉ាបានគិតថា ឥឡូវនេះសេតជាពូជដែលបានសន្យា។ តាមកំណត់ត្រា ឃើញថា បន្ទាប់ពីសេតកើតមក មនុស្សបានចាប់ផ្ដើមហៅខ្លួនឯងតាមព្រះនាមនៃព្រះអម្ចាស់។ (សូមមើលកំណត់សម្គាល់នៅរឹមទំព័រនៃ លោកុប្បត្តិ 4:26។) ប្រហែលជាពួកគេធ្វើដូច្នេះ ដោយសន្មតថា សេតជាអ្នកដែលនឹងធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងចុងក្រោយ គឺជាព្រះអម្ចាស់ ហើយនឹងរំលំអំណាចគ្រប់គ្រងដែលសាតាំងបានដណ្ដើមយក។
GSAM 40សេចក្ដីសង្ឃឹមផ្ដោតលើណូអេ
GSAM 40.2ក្នុងកំណត់ត្រាដ៏ខ្លីអំពីហេតុការណ៍ពីសម័យអ័ដាម រហូតដល់កំណើតណូអេ មានរៀបរាប់ស្ទើរតែត្រឹមតែពូជពង្សនៃមនុស្សជាតិប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលណូអេ («អ្នកទៀងត្រង់» តាមកំណត់សម្គាល់នៅរឹមទំព័រ) កើតមក សេចក្ដីសង្ឃឹមក៏លេចឡើងម្ដងទៀត ហើយមនុស្សបាននិយាយថា «អ្នកនេះនឹងកម្សាន្តចិត្តយើងក្នុងការងារ និងការនឿយហត់នៃដៃរបស់យើង ដោយព្រោះដីដែលព្រះអម្ចាស់បានដាក់បណ្ដាសា។»9 ព្រះបន្ទូលមិនបានប្រាប់ថា ពួកគេរំពឹងទទួលការកម្សាន្តចិត្តដោយរបៀបណា ឬតាមវិធីណាទេ ប៉ុន្តែពួកគេមានសេចក្ដីសង្ឃឹមថា បណ្ដាសាលើផែនដីនឹងត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយតាមវិធីណាមួយ។ ពួកគេមិនត្រូវបានឱ្យដឹងពីសេចក្ដីអាក្រក់ដែលនឹងមាននៅសម័យណូអេ គឺនៅពេលដែលមនុស្សនឹងបំពេញពិភពលោកដោយអំពើបាប និងអំពើហិង្សា រហូតដល់មនុស្សជាតិនឹងត្រូវបោសសម្អាតចេញពីផែនដីដោយទឹកជំនន់ ហើយមានតែណូអេ និងគ្រួសាររបស់គាត់ប៉ុណ្ណោះ ដែលនឹងរួចផុតពីការបំផ្លាញនោះឡើយ។ ពួកគេក៏មិនត្រូវបានឱ្យដឹងដែរថា គាត់នឹងត្រូវព្រមានពិភពលោកអស់រយៈពេលមួយរយម្ភៃឆ្នាំ អំពីការបំផ្លាញដែលជិតមកដល់។
GSAM 41ការសាងសង់បាបិល
GSAM 41.1ក្រោយទឹកជំនន់ មនុស្សបានទទួលសេចក្ដីណែនាំតាមរយៈណូអេ ឱ្យបំពេញផែនដីឡើងវិញ ប៉ុន្តែកាលពួកគេចាប់ផ្ដើមកើនចំនួន ពួកគេបានបដិសេធផែនការរបស់ព្រះអម្ចាស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងពួកគេ។ នីមរ៉ូឌបានបង្កើតនគរបាបិល (ក្រោយមកហៅថាបាប៊ីឡូន ដែលជារដ្ឋអំណាចដំបូងគេនៅលើផែនដី)។10 បន្តិចក្រោយមក មនុស្សបានចាប់ផ្ដើមសាងសង់ប៉មបាបិល ដើម្បីធ្វើឱ្យខ្លួនមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងដើម្បីកុំឱ្យខ្លួនខ្ចាត់ខ្ចាយទៅគ្រប់ទិស ដែលផ្ទុយស្រឡះនឹងអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់បានបង្រៀនពួកគេតាមរយៈណូអេ។ ជំនួសឱ្យការរង់ចាំដោយអត់ធ្មត់ ឱ្យព្រះអម្ចាស់សម្រេចបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ ពួកគេបានចាត់ការដោយខ្លួនឯង។ ពេលនោះ ព្រះបានធ្វើឱ្យភាសារបស់ពួកគេច្របូកច្របល់ ហើយដូច្នេះ ពួកគេក៏ខ្ចាត់ខ្ចាយទៅ។
GSAM 41អ័ប្រាហាំនឹងទទួលពិភពលោកជាមរតក
GSAM 41.2កាលតាមដានកំណត់ត្រាដ៏ខ្លី រហូតដល់ជំនាន់ទីដប់ពីណូអេ យើងមកដល់ការត្រាស់ហៅអ័ប្រាហាំ ដែលព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថា «ដីទាំងអស់ដែលឯងមើលឃើញ យើងនឹងឱ្យដល់ឯង និងពូជឯងជារៀងរហូត។ យើងនឹងធ្វើឱ្យពូជឯងមានចំនួនដូចធូលីដី ដូច្នេះ បើមនុស្សណាអាចរាប់ធូលីដីបាន នោះពូជឯងក៏អាចរាប់បានដែរ។ ចូរក្រោកឡើង ដើរកាត់ដីនោះតាមបណ្ដោយ និងទទឹង ដ្បិតយើងនឹងឱ្យដីនោះដល់ឯង។»11 ទោះបីមានសេចក្ដីសន្យានេះដល់អ័ប្រាហាំថា គាត់នឹងបានដីនោះជាកម្មសិទ្ធិក៏ដោយ ព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជាក់ដល់គាត់ថា គាត់នឹងស្លាប់។ ប៉ុលនិយាយថា គាត់បានចេញទៅកាន់ «កន្លែងមួយដែលគាត់នឹងទទួលជាមរតកនៅពេលក្រោយ។»12 សំណួរអំពីការសម្រេចសេចក្ដីសន្យានេះ ប្រាកដជាត្រូវបានពន្យល់ឱ្យអ័ប្រាហាំយល់ច្បាស់ ក្នុងនិមិត្តពីព្រះ ដ្បិតគាត់ «រង់ចាំទីក្រុងមួយដែលមានគ្រឹះ ដែលអ្នកសាងសង់ និងអ្នកបង្កើតទីក្រុងនោះគឺព្រះ។»13 ក្នុង រ៉ូម 4:13 មានចែងថា សេចក្ដីសន្យានោះគឺ «ថាគាត់នឹងទទួលពិភពលោកជាមរតក។» មិនមែនពិភពលោកក្នុងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នទេ ប៉ុន្តែនៅពេលណាមួយ ក្រោយពីគាត់បានរស់ឡើងវិញ។
GSAM 42.1តាមទស្សនៈរបស់មនុស្ស អ័ប្រាហាំមិនអាចយល់ថា ពូជដែលបានសន្យានោះនឹងជាកូនចៅរបស់ខ្លួនផ្ទាល់បានដោយរបៀបណាទេ។ ដូច្នេះ គាត់បានស្នើឱ្យហៅអេលាស៊ើរ ដែលជាអ្នកមើលការខុសត្រូវក្នុងផ្ទះរបស់គាត់ ថាជាពូជនោះ។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា មិនដូច្នោះទេ ប៉ុន្តែវានឹងជាអ្នកដែល «នឹងកើតចេញពីរូបកាយឯងផ្ទាល់។» ឥឡូវនេះ ព្រះអម្ចាស់ចាប់ផ្ដើមបើកសម្ដែងឱ្យគាត់ដឹងថា កិច្ចការចុងក្រោយរបស់ពូជគាត់នឹងមិនបានសម្រេចភ្លាមៗទេ។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អ័ប្រាហាំថា «ពូជឯងនឹងធ្វើជាជនបរទេសនៅក្នុងស្រុកដែលមិនមែនជារបស់ពួកគេ ហើយនឹងបម្រើអ្នកស្រុកនោះ ហើយអ្នកទាំងនោះនឹងធ្វើទុក្ខដល់ពួកគេអស់បួនរយឆ្នាំ.... រីឯឯង ឯងនឹងទៅឯបុព្វបុរសឯងដោយសុខសាន្ត ឯងនឹងត្រូវបញ្ចុះនៅពេលមានវ័យចាស់ល្អ។»14
GSAM 42.2ភរិយារបស់អ័ប្រាហាំបានស្នើផែនការមួយដែលខ្វះប្រាជ្ញា ដើម្បីពន្លឿនការសម្រេចសេចក្ដីសន្យា។ ប៉ុន្តែក្រោយពេលអ៊ីសាក ដែលជាកូនប្រុសពិតប្រាកដរបស់អ័ប្រាហាំ និងសារ៉ា ភរិយាស្របច្បាប់របស់គាត់ បានកើតមក ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលអំពីអ៊ីសម៉ាអែល និងម្ដាយរបស់គេឈ្មោះហាការថា «ចូរបណ្ដេញស្ត្រីជាទាសីនេះ និងកូនប្រុសរបស់នាងចេញទៅ»។
GSAM 42.3ក្នុងការល្បងលសេចក្ដីជំនឿរបស់អ័ប្រាហាំ ដោយឱ្យថ្វាយអ៊ីសាកនៅលើអាសនា គាត់បានរៀនមេរៀនមួយអំពីការរស់ឡើងវិញពីស្លាប់។ មានសេចក្ដីថ្លែងអំពីគាត់ថា «ដោយគាត់គិតថា ព្រះអាចប្រោសគេ [អ៊ីសាក] ឱ្យរស់ឡើងវិញបាន សូម្បីតែពីក្នុងចំណោមមនុស្សស្លាប់ ហើយក្នុងន័យជានិមិត្តរូប គាត់ក៏បានទទួលកូនពីសេចក្ដីស្លាប់មកវិញដែរ។»15
GSAM 42ពូជពិតប្រាកដ
GSAM 42.4នៅគ្រាមួយ អ័ប្រាហាំបានទទួលសេចក្ដីបង្រៀនថា ពូជពិតប្រាកដ ដែលជាតិសាសន៍ទាំងអស់នឹងបានពរតាមរយៈពូជនោះ ទោះបីជាកូនចៅរបស់គាត់ខាងសាច់ឈាមក៏ដោយ តាមពិតនឹងជាព្រះគ្រីស្ទរបស់ព្រះ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់មិនបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថា «ពូជទាំងឡាយ ដូចជាសំដៅទៅលើច្រើននាក់ទេ ប៉ុន្តែដូចជាសំដៅទៅលើតែមួយថា និងដល់ពូជឯង ដែលជាព្រះគ្រីស្ទ។»16 សាវ័កប៉ុលបាននិយាយអំពីរឿងនេះថា «ព្រះគម្ពីរ ដោយមើលឃើញជាមុនថា ព្រះនឹងរាប់សាសន៍ដទៃជាសុចរិតដោយសារសេចក្ដីជំនឿ បានប្រកាសដំណឹងល្អជាមុនដល់អ័ប្រាហាំថា ជាតិសាសន៍ទាំងអស់នឹងបានពរនៅក្នុងឯង។»17 សេចក្ដីសន្យាដល់អ័ប្រាហាំត្រូវបានបញ្ជាក់ជាថ្មីដល់អ៊ីសាក និងពូជរបស់គាត់18 ហើយក៏ដល់យ៉ាកុបផងដែរ។
GSAM 42.5ដោយយ៉ាកុបមានកូនប្រុសដប់ពីរនាក់ សំណួរដែលនឹងកើតឡើងតាមធម្មតានៅពេលនេះគឺ តើត្រូវតាមខ្សែពូជពង្សនៃពូជពិតប្រាកដតាមរយៈកូនណា? ក្នុងសក្ខីកម្មដែលយ៉ាកុបបានថ្លែងអំពីកូនប្រុសរបស់គាត់ ក្រោមការបណ្ដាលពីព្រះ សំណួរនេះត្រូវបានសម្រេចថា «ដំបងរាជ្យនឹងមិនឃ្លាតពីយូដាឡើយ ហើយអ្នកបញ្ញត្តិច្បាប់ក៏មិនឃ្លាតពីចន្លោះជើងរបស់គេដែរ រហូតដល់ស៊ីឡូយាងមក ហើយបណ្ដាជននឹងប្រមូលគ្នាមកឯព្រះអង្គ។»19 ទាក់ទងនឹងការសម្រេចសេចក្ដីនេះ គួរកត់សម្គាល់នៅទីនេះថា ទោះបីជនជាតិអ៊ីស្រាអែលនៅក្រោមអំណាចជាតិសាសន៍ផ្សេងៗក៏ដោយ ពួកគេត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យមានក្រុមប្រឹក្សាសាន់ហេឌ្រីនរបស់ខ្លួន។ ដូច្នេះ យូដា គឺកុលសម្ព័ន្ធរបស់ជនជាតិយូដា ដែលត្រូវបានហៅតាមឈ្មោះយូដា មានសិទ្ធិចូលរួមខ្លះក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកគេ រហូតដល់ស៊ីឡូ (ព្រះគ្រីស្ទ) បានយាងមកពិតប្រាកដ។
GSAM 43ពេលវេលានៅតែលាក់កំបាំង
GSAM 43.1ពួកបុព្វបុរសមានចំណេះដឹងខ្លះអំពីការស្ដារឡើងវិញ និងពូជដែលបានសន្យា ប៉ុន្តែព្រះអង្គនឹងយាងមកនៅពេលណា ឬត្រូវរង់ចាំយូរប៉ុនណា នោះនៅតែលាក់កំបាំងពីពួកគេ។ កាលកូនចៅយ៉ាកុបកើនចំនួននៅស្រុកអេស៊ីព្ទ ហើយជនជាតិអាសស៊ើរ គឺផារ៉ោន (អេសាយ 52:4) ដែល «មិនស្គាល់យ៉ូសែប»20 បានសង្កត់សង្កិនពួកគេ នោះគំនិតរបស់ពួកគេតាមធម្មតាក៏ត្រឡប់ទៅនឹកដល់រយៈពេល 400 ឆ្នាំ (តាមពិត 430 ឆ្នាំ) ដែលបានប្រាប់ដល់អ័ប្រាហាំថា ជារយៈពេលនៃការរងទុក្ខ និងការស្នាក់នៅជាជនបរទេសរបស់ពួកគេ។ ពួកគេសង្ឃឹមថា ការរំដោះពីស្ថានភាពទាំងនេះនឹងបើកផ្លូវឱ្យទទួលមរតកដែលបានសន្យា។
GSAM 43.2កាលម៉ូសេកើតមក ឪពុកម្ដាយរបស់គាត់បានឃើញថា «គាត់ជាទារកដ៏ស្រស់ល្អ។»21 ពួកគេច្បាស់ជាបានទទួលពន្លឺថា នៅក្រោមការដឹកនាំរបស់ព្រះ គាត់នឹងជាអ្នករំដោះអ៊ីស្រាអែលពីភាពជាទាសករដ៏ឃោរឃៅរបស់ពួកគេ។ ចំណេះដឹងនេះប្រាកដជាត្រូវបានប្រាប់ដល់ម៉ូសេ ដ្បិតនៅអាយុសែសិបឆ្នាំ កាលគាត់សម្រេចចិត្តយ៉ាងមុតមាំទៅនៅជាមួយជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដែលរងការសង្កត់សង្កិន ហើយរងទុក្ខជាមួយពួកគេ ជាជាងឱ្យគេហៅគាត់ថាជាកូនប្រុសរបស់បុត្រីផារ៉ោន និងជាអ្នកស្នងរាជបល្ល័ង្កអេស៊ីព្ទ22 ហើយកាលគាត់ចាប់ផ្ដើមទាមទារយុត្តិធម៌ឱ្យរាស្ត្ររបស់ខ្លួន និងបានសម្លាប់ជនជាតិអេស៊ីព្ទម្នាក់ដើម្បីការពារពួកគេ គាត់បានងឿងឆ្ងល់យ៉ាងខ្លាំងដែលពួកគេមិនយល់ពីកិច្ចការរបស់គាត់ «ដ្បិតគាត់គិតថា បងប្អូនរបស់គាត់នឹងយល់ថា ព្រះនឹងរំដោះពួកគេដោយដៃរបស់គាត់។»23
GSAM 44.1កាលពេលវេលាដែលព្រះអម្ចាស់បានកំណត់ឱ្យជនជាតិអ៊ីស្រាអែលចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទបានមកដល់ ពួកគេក៏ចេញទៅ ចំថ្ងៃដែលបានទាយទុក។ និក្ខមនំ 12:40, 41។ ពួកគេមិនអាចចាត់ទុកម៉ូសេថាជាអ្នកគ្រប់គ្រងចុងក្រោយរបស់ខ្លួន និងជាពូជដែលបានទទួលសេចក្ដីសន្យានោះទេ ដ្បិតគាត់មកពីកុលសម្ព័ន្ធលេវី ហើយតើយ៉ាកុបមិនបានប្រកាសក្នុងទំនាយរបស់គាត់ដែលបណ្ដាលពីព្រះថា យូដានឹងជាអ្នកគ្រប់គ្រងពួកគេ រហូតដល់ស៊ីឡូយាងមកទេឬ?
GSAM 44«ខ្ញុំនឹងឃើញព្រះអង្គ ប៉ុន្តែមិនមែនឥឡូវនេះទេ»។
GSAM 44.2កាលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលកំពុងធ្វើដំណើរទៅកាន់ស្រុកកាណាន បាឡាក់ ស្ដេចម៉ូអាប់ (ជាកូនចៅរបស់ឡុត) បានហៅបាឡាមឱ្យមកដាក់បណ្ដាសាអ៊ីស្រាអែល។ ព្រះអម្ចាស់បានបង្វែរបណ្ដាសារបស់គាត់ទៅជាពរ ហើយតាមរយៈពរនោះ ពួកគេបានទទួលពន្លឺបន្ថែម ដែលអាចបំបាត់គំនិតថា ការរំដោះជាចុងក្រោយពីការដណ្ដើមអំណាចរបស់សាតាំង នឹងកើតឡើងភ្លាមនៅពេលពួកគេចូលក្នុងស្រុកកាណាន។ កំណត់ត្រាព្រះគម្ពីរអំពីរឿងនេះចែងថា បាឡាមបាននិយាយក្នុងនិមិត្តពីព្រះថា «ខ្ញុំនឹងឃើញព្រះអង្គ ប៉ុន្តែមិនមែនឥឡូវនេះទេ ខ្ញុំនឹងសម្លឹងមើលព្រះអង្គ ប៉ុន្តែមិនមែននៅពេលជិតមកដល់ទេ។ នឹងមានផ្កាយមួយចេញពីយ៉ាកុប ហើយដំបងរាជ្យមួយនឹងកើតឡើងពីអ៊ីស្រាអែល ហើយនឹងវាយជ្រុងទាំងឡាយនៃម៉ូអាប់ ព្រមទាំងបំផ្លាញកូនចៅទាំងអស់របស់សេត។»24
GSAM 44.3ប៉ុលបាននិយាយអំពីពូជពង្សដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ដែលកើតចេញពីអ័ប្រាហាំនេះ ដូច្នេះថា «ហេតុនេះហើយ បានជាចេញពីមនុស្សតែម្នាក់ ហើយជាមនុស្សដែលប្រៀបដូចជាស្លាប់ទៅហើយផង មានកូនចៅកើតមកយ៉ាងច្រើន ដូចផ្កាយនៅលើមេឃ និងដូចខ្សាច់នៅមាត់សមុទ្រ ដែលរាប់មិនអស់។ អ្នកទាំងនេះបានស្លាប់ក្នុងសេចក្ដីជំនឿ ដោយមិនទាន់បានទទួលអ្វីៗដែលបានសន្យាទេ ប៉ុន្តែបានឃើញពីចម្ងាយ ហើយជឿជាក់ និងទទួលយកសេចក្ដីសន្យាទាំងនោះ ព្រមទាំងសារភាពថា ពួកគេជាជនបរទេស និងជាអ្នកស្នាក់នៅបណ្ដោះអាសន្នលើផែនដី។»25
GSAM 44.4ចិត្តរបស់អ៊ីស្រាអែលមិនចាំបាច់អស់កម្លាំង ឬបាក់ទឹកចិត្តដោយសារទំនាយរបស់បាឡាមថា ការសម្រេចពេញលេញនៃសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់ពួកគេ «មិនមែនឥឡូវនេះ» ហើយក៏មិនមែន «នៅពេលជិតមកដល់» នោះដែរ ដ្បិតមុនទំនាយនេះមិនយូរប៉ុន្មាន ព្រះអម្ចាស់បានយកព្រះជន្មរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់មកធានាថា ស្ថានភាពដ៏រុងរឿងនោះនឹងមកដល់នៅទីបំផុត។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលតាមរយៈម៉ូសេថា «ប៉ុន្តែ ដូចដែលយើងមានជីវិតរស់នៅយ៉ាងពិតប្រាកដ នោះផែនដីទាំងមូលនឹងបានពេញដោយសិរីល្អនៃព្រះអម្ចាស់។»26 នៅសម័យហោរាហាបាគុក គឺ 863 ឆ្នាំក្រោយមក សេចក្ដីពិតដដែលនេះត្រូវបានថ្លែងឡើងវិញ ប៉ុន្តែនៅតែថ្លែងថាជាហេតុការណ៍នៅអនាគតថា «ដ្បិតផែនដីនឹងបានពេញដោយចំណេះដឹងអំពីសិរីល្អនៃព្រះអម្ចាស់ ដូចទឹកគ្របដណ្ដប់សមុទ្រ។»27
GSAM 45ការបម្រើក្នុងទីសក្ការៈជារូបតំណាងនៃការបម្រើដ៏ពិតប្រាកដ
GSAM 45.1កាលព្រះអម្ចាស់នាំអ៊ីស្រាអែលចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ ព្រះអង្គបានប្រកាសក្រិត្យវិន័យដែលមានបញ្ញត្តិខាងសីលធម៌របស់ព្រះអង្គ ឱ្យមនុស្សទាំងអស់ក្នុងជំរំឮ ហើយបានប្រទានច្បាប់ចម្លងនៃក្រិត្យវិន័យនោះនៅលើថ្ម ដែលចារដោយព្រះអង្គុលីរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់។ ដើម្បីឱ្យពួកគេត្រូវបានដឹកនាំជានិច្ចឱ្យសម្លឹងទៅរកព្រះអង្គសង្គ្រោះ ដែលនៅទីបំផុតនឹងថ្វាយព្រះអង្គផ្ទាល់ជាយញ្ញបូជាសម្រាប់ពួកគេ ហើយដើម្បីឱ្យអំពើបាបរបស់ពួកគេអាចត្រូវបានសម្អាតចេញដោយអំណាចនៃព្រះលោហិតដ៏វិសេសរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គបានបង្គាប់ឱ្យសង់ទីសក្ការៈមួយនៅទីរហោស្ថាន។ ម៉ូសេបានទទួលការដាស់តឿនឱ្យសង់រោងឧបោសថ ឬទីសក្ការៈនេះ តាមគ្រប់ផ្នែកនៃសំណង់ ឱ្យដូចគំរូដែលព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញដល់គាត់នៅលើភ្នំយ៉ាងពិតប្រាកដ។28 ការបម្រើក្នុងទីសក្ការៈនេះជាស្រមោលនៃការបម្រើដ៏ពិតប្រាកដរបស់ព្រះគ្រីស្ទក្នុងទីសក្ការៈនៅស្ថានសួគ៌។29 ខណៈដែលបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះក្នុងដង្វាយ និងយញ្ញបូជាទាំងឡាយនៃទីសក្ការៈ គឺដើម្បីរក្សាស្រមោលនៃ «សេចក្ដីល្អទាំងឡាយដែលនឹងមកដល់»30 នៅមុខមនុស្សជានិច្ច នោះសាតាំងបានខំប្រឹងនាំមនុស្សឱ្យផ្ដោតលើដង្វាយផ្ទាល់ ជំនួសឱ្យព្រះគ្រីស្ទ និងការបម្រើពិតប្រាកដរបស់ព្រះអង្គ ដែលដង្វាយនេះគ្រាន់តែជារូបតំណាងប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ វាបានព្យាយាមនាំពួកគេឱ្យទុកចិត្តលើកិច្ចការរបស់ខ្លួន ដើម្បីបានសេចក្ដីសង្គ្រោះ។
GSAM 45.2ព្រះអម្ចាស់មានបំណងធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងរាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ គឺជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ដើម្បីច្បាំងជំនួសពួកគេ និងបង្ក្រាបជាតិសាសន៍ទាំងឡាយ។ ព្រះអង្គមានរបៀបគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះអង្គ ដូចដែលបង្ហាញក្នុងខគម្ពីរខាងក្រោមនេះថា «កាលព្រះអង្គបានបំផ្លាញជាតិសាសន៍ប្រាំពីរនៅស្រុកកាណានហើយ ព្រះអង្គបានចែកដីរបស់ជាតិសាសន៍ទាំងនោះឱ្យពួកគេដោយចាប់ឆ្នោត។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានប្រទានពួកចៅហ្វាយឱ្យពួកគេ អស់រយៈពេលប្រហែលបួនរយហាសិបឆ្នាំ រហូតដល់ហោរាសាំយូអែល។»31
GSAM 45អ៊ីស្រាអែលសុំឱ្យមានស្ដេច
GSAM 45.3តាមមើលទៅ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមិនចូលចិត្តរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់គ្រប់គ្រងពួកគេទេ។ ប៉ុន្តែព្រះអង្គមានបំណង និងព្រះហឫទ័យឱ្យពួកគេជារាស្ត្រដ៏ពិសេស ដែលខុសពីជាតិសាសន៍ទាំងអស់នៅជុំវិញ។ បើពួកគេបានធ្វើតាមសេចក្ដីណែនាំរបស់ព្រះអង្គយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន នោះសូម្បីតែជាតិសាសន៍ទាំងឡាយក៏នឹងនិយាយអំពីពួកគេថា «ពិតប្រាកដណាស់ ជាតិសាសន៍ដ៏ធំនេះជាប្រជាជនប្រកបដោយប្រាជ្ញា និងការយល់ដឹង។ ដ្បិតតើមានជាតិសាសន៍ណាដ៏ធំប៉ុណ្ណា ដែលមានព្រះនៅជិតខ្លួន ដូចព្រះអម្ចាស់ជាព្រះនៃយើងនៅជិតយើង ក្នុងគ្រប់ការដែលយើងអំពាវនាវរកព្រះអង្គ?»32
GSAM 46.1ដោយមិនពេញចិត្ត ពួកគេបានសុំឱ្យសាំយូអែលតែងតាំងស្ដេចមួយអង្គឱ្យគ្រប់គ្រងពួកគេ ហើយព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់សាំយូអែលថា «ពួកគេបានបដិសេធយើង ដើម្បីកុំឱ្យយើងសោយរាជ្យលើពួកគេ។»33 ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់សាំយូអែលម្ដងទៀត ដោយមានទឹកដមបង្គាប់ខ្លាំងជាងមុនបន្តិចថា «ឥឡូវនេះ ចូរតែងតាំងស្ដេចមួយអង្គឱ្យជំនុំជម្រះយើង ដូចជាតិសាសន៍ទាំងអស់ដែរ។»34 សាំយូអែលបានរៀបរាប់យ៉ាងហ្មត់ចត់នៅមុខពួកគេ អំពីការសង្កត់សង្កិនដែលនឹងកើតលើពួកគេ ប្រសិនបើពួកគេមានស្ដេច ប៉ុន្តែ «ទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ ប្រជាជនមិនព្រមស្ដាប់សំឡេងសាំយូអែលឡើយ ហើយពួកគេបាននិយាយថា ទេ យើងចង់មានស្ដេចមួយអង្គគ្រប់គ្រងយើង ដើម្បីឱ្យយើងបានដូចជាតិសាសន៍ទាំងអស់ ហើយដើម្បីឱ្យស្ដេចរបស់យើងជំនុំជម្រះយើង យាងនៅមុខយើង និងច្បាំងជំនួសយើង។»35
GSAM 46.2ដូច្នេះ ពួកគេមានស្ដេចគ្រប់គ្រងអស់ប្រហែលប្រាំរយឆ្នាំ។ ដំបូង ពួកគេជានគរតែមួយ នៅក្រោមសូល ដាវីឌ និងសាឡូម៉ូន បន្ទាប់មកក៏បែកជានគរពីរ គឺអ៊ីស្រាអែល និងយូដា។ ក្នុងចំណោមស្ដេចរបស់ពួកគេ មានតិចអង្គណាស់ដែលល្អ និងយុត្តិធម៌ ប៉ុន្តែភាគច្រើនអាក្រក់ ហើយនាំប្រជាជនឱ្យថ្វាយបង្គំរូបព្រះ និងប្រព្រឹត្តអំពើទុច្ចរិតដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូច្នេះ ប្រជាជនមិនត្រឹមតែដូចជាតិសាសន៍នៅជុំវិញខ្លួន ដោយមានស្ដេចប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងដូចពួកគេក្នុងសេចក្ដីអាក្រក់ ក្នុងការបោះបង់ព្រះនៃបុព្វបុរសរបស់ខ្លួន និងក្នុងការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ និងពួកតារាលើមេឃផងដែរ។
GSAM 46.3ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលអំពីការគ្រប់គ្រងដោយស្ដេចនេះ តាមមាត់ហោរាហូសេថា «ឱអ៊ីស្រាអែលអើយ ឯងបានបំផ្លាញខ្លួនឯងហើយ ប៉ុន្តែជំនួយរបស់ឯងនៅក្នុងយើង។ យើងនឹងធ្វើជាស្ដេចរបស់ឯង តើមានអ្នកណាទៀតដែលអាចសង្គ្រោះឯងនៅក្នុងទីក្រុងទាំងអស់របស់ឯងបាន? ហើយតើពួកចៅហ្វាយរបស់ឯង ដែលឯងបាននិយាយអំពីពួកគេថា ចូរឱ្យស្ដេច និងពួកមេដឹកនាំមកយើង នោះនៅឯណា? យើងបានឱ្យស្ដេចមួយអង្គដល់ឯងក្នុងសេចក្ដីក្រោធរបស់យើង ហើយបានដកស្ដេចនោះចេញក្នុងសេចក្ដីខ្ញាល់របស់យើង។»36
GSAM 47រាជាណាចក្រត្រូវបានរំលំ
GSAM 47.1ការគ្រប់គ្រងដោយស្ដេចនេះបានបន្តរហូតដល់ពួកខាល់ដេដុតក្រុងយេរូសាឡិម យកគ្រឿងប្រើប្រាស់នៃព្រះវិហារ ហើយចាប់ពួកយូដាទៅជាឈ្លើយនៅបាប៊ីឡូន។ ពួកគេបាននៅទីនោះអស់ចិតសិបឆ្នាំ តាមសេចក្ដីទំនាយដែលបានថ្លែងទាស់នឹងពួកគេ។ នៅពេលការគ្រប់គ្រងដោយរាជាធិបតេយ្យនេះចប់ ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលតាមរយៈហោរាអេសេគាលទៅកាន់សេដេគា ជាស្ដេចចុងក្រោយរបស់ពួកគេថា៖ «ឱមេដឹកនាំអ៊ីស្រាអែលដែលប្រមាថព្រះ និងអាក្រក់អើយ ថ្ងៃរបស់ឯងបានមកដល់ហើយ គឺពេលដែលអំពើទុច្ចរិតនឹងដល់ទីបញ្ចប់។ ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះមានបន្ទូលដូច្នេះថា៖ ចូរដោះគ្រឿងពាក់ព្រះសិរសា ហើយដករាជមកុដចេញ។ ស្ថានភាពនេះនឹងមិននៅដដែលទេ។ ចូរលើកអ្នកដែលទាបឡើង [អ្នកគ្រប់គ្រងបាប៊ីឡូន] ហើយបន្ទាបអ្នកដែលខ្ពស់ចុះ [អ្នកគ្រប់គ្រងនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដានេះ ដែលលើកខ្លួនឯងយ៉ាងខ្ពស់]។ អញនឹងរំលំ រំលំ រំលំវា ហើយវានឹងលែងមានទៀត រហូតដល់ព្រះអង្គដែលមានសិទ្ធិលើវាយាងមក ហើយអញនឹងប្រគល់វាដល់ព្រះអង្គ។»37
GSAM 47.2អ្នកគ្រប់គ្រងដែលមានសិទ្ធិនេះ គឺពូជពង្សពិតប្រាកដ គឺព្រះគ្រីស្ទ។ ហោរាមីកាបានសរសេរអំពីព្រះអង្គថា៖ «ឱប៉មនៃហ្វូងចៀម ជាបន្ទាយរបស់បុត្រីស៊ីយ៉ូនអើយ អំណាចគ្រប់គ្រងដើមដំបូងនឹងមកដល់ឯង [អំណាចគ្រប់គ្រងលើផែនដី ដែលបានស្ដារឡើងវិញក្នុងព្រះគ្រីស្ទ]។ រាជាណាចក្រនឹងមកដល់បុត្រីយេរូសាឡិម។»38
GSAM 47.3នៅពេលអ៊ីស្រាអែលបាត់បង់រាជដំបង រាជដំបងនោះបានធ្លាក់ទៅក្នុងដៃស្ដេចបាប៊ីឡូន។ ដោយពួកគេបានស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងនៃមេឌីពើស៊ី ក្រិក និងរ៉ូមជាបន្តបន្ទាប់ រាជាណាចក្របានត្រូវរំលំបីដង។ ក្នុងរជ្ជកាលសេសារអូគូស្ទ ជាអធិរាជរ៉ូម ព្រះគ្រីស្ទដែលជាអ្នកស្នងរាជបល្ល័ង្ករបស់ដាវីឌដោយសិទ្ធិត្រឹមត្រូវ គឺពូជពង្សពិតប្រាកដរបស់ស្ត្រី របស់អ័ប្រាហាំ និងរបស់ដាវីឌ បានប្រសូតមក តាមរបៀបដែលបានទាយទុក។
GSAM 47.4ដើម្បីឱ្យប្រជាជនបានដឹងថា អ្នកគ្រប់គ្រងដែលមានសិទ្ធិ គឺពូជពង្សពិតប្រាកដនេះ លើសពីមនុស្សធម្មតាដែលត្រូវស្លាប់ និងមានរាជាណាចក្រតែមួយរយៈខ្លី ព្រះអម្ចាស់បានជំរុញចិត្តអ្នកតែងទំនុកដំកើងឱ្យសរសេរដូច្នេះថា៖ «អញនឹងតាំងគេជាកូនច្បងរបស់អញ ឱ្យខ្ពស់ជាងស្ដេចទាំងឡាយនៃផែនដី។ អញនឹងរក្សាសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អញចំពោះគេអស់កល្បជានិច្ច ហើយសម្ពន្ធមេត្រីរបស់អញនឹងនៅខ្ជាប់ខ្ជួនជាមួយគេ។ អញក៏នឹងធ្វើឱ្យពូជពង្សរបស់គេស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ច ហើយឱ្យរាជបល្ល័ង្ករបស់គេស្ថិតស្ថេរដូចថ្ងៃទាំងឡាយនៃមេឃ។» «ពូជពង្សរបស់គេនឹងស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ច ហើយរាជបល្ល័ង្ករបស់គេនឹងដូចព្រះអាទិត្យនៅចំពោះមុខអញ។ រាជបល្ល័ង្កនោះនឹងត្រូវបានតាំងឱ្យស្ថិតស្ថេរអស់កល្ប ដូចព្រះចន្ទ និងដូចសាក្សីដ៏ស្មោះត្រង់នៅលើមេឃ។»39
GSAM 48.1ក្នុងសេចក្ដីទំនាយរបស់អេសាយ យើងអានបន្ថែមទៀតអំពីអ្នកគ្រប់គ្រងនេះដូចតទៅ៖ «ដ្បិតមានកុមារមួយបានប្រសូតមកឱ្យយើង មានបុត្រាមួយបានប្រទានមកយើង ហើយអំណាចគ្រប់គ្រងនឹងនៅលើព្រះស្មារបស់ទ្រង់។ គេនឹងហៅព្រះនាមទ្រង់ថា អស្ចារ្យ ជាទីប្រឹក្សា ជាព្រះដ៏មានឫទ្ធានុភាព ជាព្រះវរបិតាដ៏គង់នៅអស់កល្ប និងជាម្ចាស់នៃសេចក្ដីសុខសាន្ត។ ការចម្រើននៃអំណាចគ្រប់គ្រង និងសេចក្ដីសុខសាន្តរបស់ទ្រង់នឹងគ្មានទីបញ្ចប់ នៅលើរាជបល្ល័ង្ករបស់ដាវីឌ និងលើរាជាណាចក្ររបស់ទ្រង់ ដើម្បីរៀបចំ និងតាំងរាជាណាចក្រនោះឡើងដោយសេចក្ដីវិនិច្ឆ័យ និងសេចក្ដីសុចរិត ចាប់ពីពេលនេះតទៅអស់កល្បជានិច្ច។ សេចក្ដីខ្នះខ្នែងរបស់ព្រះអម្ចាស់នៃពួកពលបរិវារនឹងសម្រេចការនេះ។»40
GSAM 48ការលើកហេណុក និងអេលីយ៉ាឡើងទៅស្ថានសួគ៌
GSAM 48.2មានកំណត់ត្រាអំពីមនុស្សនៅសម័យបុរាណដែលត្រូវបានលើកឡើងទៅស្ថានសួគ៌ដោយមិនបានស្គាល់សេចក្ដីស្លាប់។ អំពីហេណុក ដែលជាមនុស្សជំនាន់ទីប្រាំពីរពីអ័ដាម មានសេចក្ដីចែងថា លោកបាន «ដើរជាមួយព្រះ ហើយលោកលែងនៅទៀត ដ្បិតព្រះបានយកលោកទៅ។»41 «ដោយសារសេចក្ដីជំនឿ ហេណុកត្រូវបានលើកយកទៅ ដើម្បីកុំឱ្យលោកឃើញសេចក្ដីស្លាប់ ហើយគេរកលោកមិនឃើញ ដ្បិតព្រះបានលើកលោកយកទៅ។ មុនពេលលោកត្រូវបានលើកយកទៅ លោកមានសេចក្ដីបញ្ជាក់ថា លោកបានគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះ។»42
GSAM 48.3មួយទៀត នៅពេលអេលីយ៉ា និងអេលីសេកំពុងដើរជាមួយគ្នា «ខណៈដែលអ្នកទាំងពីរកំពុងដើរបណ្ដើរ និយាយគ្នាបណ្ដើរ នោះមើល មានរទេះភ្លើង និងសេះភ្លើងលេចមក ហើយញែកអ្នកទាំងពីរចេញពីគ្នា។ អេលីយ៉ាក៏បានឡើងទៅស្ថានសួគ៌ក្នុងខ្យល់កួច។ អេលីសេបានឃើញ ហើយស្រែកឡើងថា៖ ឱឪពុកខ្ញុំ ឪពុកខ្ញុំ ជារទេះចម្បាំង និងជាពលសេះរបស់អ៊ីស្រាអែលអើយ! រួចលោកលែងឃើញអេលីយ៉ាទៀត។»43
GSAM 48.4ហេណុកបានទាយអំពីការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទ ជាចៅក្រមនៃផែនដីទាំងមូល ដោយពាក្យទាំងនេះថា៖ «មើល ព្រះអម្ចាស់យាងមកជាមួយពួកបរិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គរាប់ម៉ឺននាក់ ដើម្បីជំនុំជម្រះមនុស្សទាំងអស់ ហើយបញ្ជាក់កំហុសរបស់ពួកមិនគោរពព្រះទាំងអស់ក្នុងចំណោមពួកគេ អំពីអំពើមិនគោរពព្រះទាំងអស់ដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្តដោយឥតគោរពព្រះ និងអំពីពាក្យប្រមាថដ៏រឹងរូសទាំងអស់ដែលមនុស្សមានបាបមិនគោរពព្រះបាននិយាយទាស់នឹងព្រះអង្គ។»44
GSAM 49យ៉ូបបានបង្រៀនអំពីការយាងមករបស់ព្រះអម្ចាស់
GSAM 49.1យ៉ូប ដែលគេសន្មតថាបានរស់នៅក្នុងសម័យម៉ូសេ មានចំណេះដឹងខ្លះអំពីការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងការរស់ឡើងវិញ ដ្បិតលោកបានពោលថា៖ «ឱបើពាក្យរបស់ខ្ញុំបានកត់ទុកឥឡូវនេះ! ឱបើពាក្យទាំងនោះបានចារទុកក្នុងសៀវភៅ! បើបានឆ្លាក់ដោយដែកចារ និងសំណលើថ្មជារៀងរហូត! ដ្បិតខ្ញុំដឹងថា ព្រះដ៏ប្រោសលោះខ្ញុំទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ ហើយនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ទ្រង់នឹងឈរនៅលើផែនដី។ ទោះបីក្រោយពីស្បែករបស់ខ្ញុំត្រូវវិនាស ពពួកដង្កូវបំផ្លាញរូបកាយនេះក៏ដោយ ក៏ក្នុងសាច់ឈាមរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងឃើញព្រះដែរ។ ខ្ញុំនឹងឃើញព្រះអង្គដោយខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ ភ្នែករបស់ខ្ញុំនឹងឃើញ មិនមែនអ្នកដទៃទេ។»45
GSAM 49រាជបល្ល័ង្ករបស់ដាវីឌ ជារាជបល្ល័ង្ករបស់ព្រះអម្ចាស់
GSAM 49.2រាជបល្ល័ង្ករបស់ដាវីឌត្រូវបានហៅថារាជបល្ល័ង្ករបស់ព្រះអម្ចាស់។ «សាឡូម៉ូនបានគង់លើរាជបល្ល័ង្ករបស់ព្រះអម្ចាស់ ធ្វើជាស្ដេចជំនួសដាវីឌជាព្រះបិតារបស់ទ្រង់។»46 ព្រះអម្ចាស់បាន «ស្បថសន្យានឹងលោក [ដាវីឌ] ថា ព្រះអង្គនឹងលើកព្រះគ្រីស្ទឱ្យកើតពីពូជពង្សខាងសាច់ឈាមរបស់លោក ដើម្បីគង់លើរាជបល្ល័ង្ករបស់លោក។ ដោយលោកបានឃើញការនេះជាមុន លោកក៏បាននិយាយអំពីការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ថាព្រលឹងរបស់ព្រះអង្គមិនត្រូវបានទុកនៅក្នុងស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ ហើយសាច់ឈាមរបស់ព្រះអង្គក៏មិនបានរលួយដែរ។»47 មានសេចក្ដីចែងបន្ថែមទៀតអំពីរាជ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅពេលអនាគតថា ព្រះអង្គនឹងគង់លើរាជបល្ល័ង្ករបស់ដាវីឌ។ (សូមមើល អេសាយ 9:7។) មួយទៀត «ស្ដេចទាំងឡាយនៃផែនដីតាំងខ្លួនឡើង ហើយពួកអ្នកគ្រប់គ្រងពិគ្រោះគ្នា ទាស់នឹងព្រះអម្ចាស់ និងទាស់នឹងព្រះអង្គដែលទ្រង់បានចាក់ប្រេងតាំង.... ប៉ុន្តែអញបានតាំងស្ដេចរបស់អញនៅលើភ្នំស៊ីយ៉ូនដ៏បរិសុទ្ធរបស់អញ។ ខ្ញុំនឹងប្រកាសព្រះរាជក្រឹត្យ៖ ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលមកខ្ញុំថា ឯងជាបុត្រារបស់អញ ថ្ងៃនេះអញបានបង្កើតឯងមក។»48 មួយទៀត «ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំថា ចូរគង់នៅខាងស្ដាំអញ រហូតដល់អញដាក់ពួកខ្មាំងសត្រូវរបស់ឯងធ្វើជាកំណល់ជើងឯង។»
GSAM 49ពួកយូដាមានសេចក្ដីងឿងឆ្ងល់
GSAM 49.3អត្ថបទទាំងនេះបានធ្វើឱ្យពួកយូដាងឿងឆ្ងល់។ នេះជាបញ្ហាដែលពួកគេមិនអាចដោះស្រាយបាន៖ បើដាវីឌហៅព្រះអង្គថាព្រះអម្ចាស់ តើព្រះអង្គអាចជាបុត្រារបស់ដាវីឌយ៉ាងដូចម្ដេច? តើព្រះអង្គអាចជាកុមារដែលកើតពីពូជពង្សដាវីឌ ហើយក្នុងពេលជាមួយគ្នា ជាអេម៉ាញូអែល គឺព្រះគង់ជាមួយយើង យ៉ាងដូចម្ដេច? ប៉ុន្តែអេសាយដែលជាហោរារបស់ពួកគេផ្ទាល់ បានប្រកាសថា៖ «ស្ត្រីព្រហ្មចារីម្នាក់នឹងមានផ្ទៃពោះ ហើយប្រសូតបុត្រាមួយ ហើយនឹងហៅព្រះនាមបុត្រនោះថា អេម៉ាញូអែល។»49
GSAM 50.1ព្រះគ្រីស្ទទ្រង់ជ្រាបច្បាស់ពីសំណួរដែលនឹងធ្វើឱ្យពួកផារីស៊ីដែលចូលចិត្តចាប់កំហុសស្ងាត់មាត់ ដូច្នេះព្រះអង្គបានសួរពួកគេថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាគិតដូចម្ដេចអំពីព្រះគ្រីស្ទ? តើទ្រង់ជាបុត្រារបស់អ្នកណា? ពួកគេទូលថា ជាបុត្រារបស់ដាវីឌ។ ព្រះអង្គមានបន្ទូលទៅពួកគេថា បើដូច្នោះ ហេតុអ្វីបានជាដាវីឌ ដោយព្រះវិញ្ញាណ បានហៅទ្រង់ថាព្រះអម្ចាស់ ដោយពោលថា ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំថា ចូរគង់នៅខាងស្ដាំអញ រហូតដល់អញដាក់ពួកខ្មាំងសត្រូវរបស់ឯងធ្វើជាកំណល់ជើងឯង? បើដាវីឌហៅទ្រង់ថាព្រះអម្ចាស់ តើទ្រង់ជាបុត្រារបស់ដាវីឌយ៉ាងដូចម្ដេច?»50
GSAM 50.2ប្រធានបទនេះក៏ត្រូវបានលើកឡើងម្ដងទៀតក្នុងទំនុកដំកើង 45:6, 7 ថា៖ «ឱព្រះអើយ រាជបល្ល័ង្ករបស់ព្រះអង្គស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ច។ រាជដំបងនៃរាជាណាចក្ររបស់ព្រះអង្គជារាជដំបងដ៏ទៀងត្រង់។ ព្រះអង្គស្រឡាញ់សេចក្ដីសុចរិត ហើយស្អប់អំពើទុច្ចរិត។ ហេតុនេះ ព្រះ គឺជាព្រះរបស់ព្រះអង្គ បានចាក់ប្រេងនៃសេចក្ដីអំណរលើព្រះអង្គ លើសជាងអស់អ្នកដែលនៅជាមួយព្រះអង្គ»។51 ដោយមានបទគម្ពីរទាំងនេះនៅក្នុងគំនិត ប្រជាជនយូដាប្រាកដជាមានការយល់ឃើញដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់អំពីលក្ខណៈរបស់អ្នកគ្រប់គ្រង និងអ្នកស្ដារឡើងវិញដែលនឹងមក។ ការយល់ឃើញរបស់ពួកគេមិនអាចខុសពីនេះបានឡើយ។
GSAM 50ពូជពង្សដែលមានដើមកំណើតពីព្រះ
GSAM 50.3សេចក្ដីបង្រៀនលម្អិតត្រូវបានប្រទានមកអំពីព្រះគ្រីស្ទ និងការប្រសូតរបស់ព្រះអង្គ ដ្បិតព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជាក់តាមរយៈហោរាមីកា អំពីដើមកំណើតពីព្រះរបស់ព្រះអង្គ ហើយសូម្បីតែភូមិតូចដែលព្រះអង្គនឹងប្រសូតក៏បានបញ្ជាក់ដែរ៖ «ប៉ុន្តែឯង បេថ្លេហិមអេប្រាតាអើយ ទោះបីឯងតូចក្នុងចំណោមក្រុមរាប់ពាន់នៃយូដាក៏ដោយ ក៏ពីឯងនឹងមានមួយអង្គចេញមកសម្រាប់អញ ដើម្បីធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងនៅអ៊ីស្រាអែល ដែលដំណើរចេញមករបស់ព្រះអង្គមានតាំងពីបុរាណ តាំងពីអស់កល្បរៀងមក» (កំណត់សម្គាល់នៅរឹមទំព័រ តាមភាសាហេព្រើរ ពី «ថ្ងៃទាំងឡាយនៃភាពអស់កល្ប»)។52
GSAM 50ព្រះវត្តមានរបស់ព្រះបង្ហាញក្នុងពន្លឺសេគីណា និងពពក
GSAM 50.4ក្រោយមកក្នុងប្រវត្តិរបស់ពួកអ៊ីស្រាអែល នៅពេលសាឡូម៉ូនបានសង់ព្រះវិហាររួចរាល់ ជាព្រះវិហារដែលទ្រង់មានបន្ទូលថាត្រូវមាន «ភាពឧត្ដុង្គឧត្ដម» យ៉ាងខ្លាំង នោះពន្លឺសេគីណានៃសិរីល្អរបស់ព្រះបានស្ថិតនៅចន្លោះចេរូប៊ីន លើគម្របនៃព្រះករុណា។ កំណត់ត្រាប្រាប់ថា នៅពេលថ្វាយឧទ្ទិសព្រះវិហារ ខណៈដែលពួកសង្ឃចេញពីទីបរិសុទ្ធ «ពពកបានពេញព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ដល់ម៉្លេះបានជាពួកសង្ឃមិនអាចឈរបំពេញការបម្រើបាន ដោយសារពពកនោះ ដ្បិតសិរីល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់បានពេញព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់។»53 ព្រះវត្តមានរបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងព្រះវិហារនេះបានបង្ហាញឱ្យភ្នែកប្រជាជនឃើញក្នុងពពកនៃសិរីល្អ។ ក្នុងឱកាសនេះ ព្រះអម្ចាស់បានឆ្លើយតបនឹងការអធិស្ឋានរបស់សាឡូម៉ូន ហើយមានបន្ទូលទៅទ្រង់ថា៖ «អញបានស្ដាប់សេចក្ដីអធិស្ឋានរបស់ឯង ហើយបានជ្រើសរើសកន្លែងនេះសម្រាប់អញ ទុកជាព្រះដំណាក់សម្រាប់ថ្វាយយញ្ញបូជា។»54
GSAM 51.1ប្រជាជនបានប្រព្រឹត្តបាប គឺបានងាកទៅថ្វាយបង្គំរូបព្រះ ហេតុនេះ ក្រុង និងទីសក្ការៈរបស់ពួកគេនៅជាគំនរបាក់បែកអស់ចិតសិបឆ្នាំ។ ក្រោយពីការជាប់ជាឈ្លើយ ព្រះវិហារត្រូវបានសង់ឡើងវិញក្រោមការដឹកនាំរបស់សេរូបាបិល។ ទោះបីមានភាពរុងរឿងតិចជាងព្រះវិហារដែលសាឡូម៉ូនបានសង់ក៏ដោយ ក៏ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលអំពីព្រះវិហារនេះតាមរយៈហោរារបស់ព្រះអង្គថា៖ «សិរីល្អនៃព្រះដំណាក់ក្រោយនេះនឹងធំជាងព្រះដំណាក់មុន។»55 ហេរ៉ូឌបានតុបតែងព្រះដំណាក់នេះ ហើយព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបង្រៀននៅក្នុងទីលាននៃព្រះដំណាក់នោះ។ ព្រះដំណាក់មុនមានពពកនៃសិរីល្អតំណាងឱ្យព្រះអម្ចាស់ ប៉ុន្តែព្រះអង្គសង្គ្រោះផ្ទាល់ ជាព្រះអង្គដែលបានបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ បានយាងចូលក្នុងព្រះដំណាក់ទីពីរ។
GSAM 51រាជ្យដ៏រុងរឿងរបស់ពន្លកពីគល់អ៊ីសាយ
GSAM 51.2ចំពោះអ្នកដែលទន្ទឹងរង់ចាំនៅសម័យអេសាយ ការពណ៌នាតាមរយៈសេចក្ដីទំនាយរបស់លោកអំពីការដ៏រុងរឿងដែលទាក់ទងនឹងការប្រោសលោះចុងក្រោយ ប្រាកដជាប្រភពនៃកម្លាំង និងសេចក្ដីលើកទឹកចិត្ត។ សេចក្ដីទំនាយទាំងនេះក៏បង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ម្ដងទៀតអំពីពូជពង្សដែលព្រះអង្គរំដោះដែលគេរង់ចាំនេះនឹងចេញមក ដូចតទៅ៖ «នឹងមានពន្លកមួយចេញពីគល់អ៊ីសាយ ហើយមែកមួយនឹងដុះពីឫសរបស់គាត់។ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងសណ្ឋិតលើព្រះអង្គ គឺព្រះវិញ្ញាណនៃប្រាជ្ញា និងការយល់ដឹង ព្រះវិញ្ញាណនៃការប្រឹក្សា និងឫទ្ធានុភាព ព្រះវិញ្ញាណនៃចំណេះដឹង និងការកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់។ ព្រះវិញ្ញាណនឹងធ្វើឱ្យព្រះអង្គយល់បានឆាប់រហ័សក្នុងការកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់។ ព្រះអង្គនឹងមិនវិនិច្ឆ័យតាមអ្វីដែលភ្នែកព្រះអង្គឃើញ ឬសម្រេចក្ដីតាមអ្វីដែលត្រចៀកព្រះអង្គឮឡើយ។ ប៉ុន្តែព្រះអង្គនឹងវិនិច្ឆ័យជនក្រីក្រដោយសេចក្ដីសុចរិត ហើយសម្រេចក្ដីដោយសេចក្ដីទៀងត្រង់ឱ្យមនុស្សស្លូតបូតនៅផែនដី។ ព្រះអង្គនឹងវាយផែនដីដោយដំបងនៃព្រះឱស្ឋព្រះអង្គ ហើយនឹងសម្លាប់មនុស្សអាក្រក់ដោយខ្យល់ដង្ហើមនៃបបូរព្រះឱស្ឋព្រះអង្គ។»56
GSAM 52ការរស់ឡើងវិញដែលពួកហោរាបានបង្រៀន
GSAM 52.1ហោរាអេសាយក៏បានបង្រៀនគោលលទ្ធិអំពីការរស់ឡើងវិញនៃមនុស្សស្លាប់ ដោយពាក្យលួងលោមទាំងនេះថា៖ «នៅលើភ្នំនេះ ព្រះអម្ចាស់នៃពួកពលបរិវារនឹងរៀបចំពិធីជប់លៀងសម្រាប់ប្រជាជនទាំងអស់ ជាពិធីជប់លៀងដោយម្ហូបដ៏ឆ្ងាញ់ពិសា និងស្រាទំពាំងបាយជូរដែលទុកឱ្យចាស់លើកាក ជាម្ហូបដ៏ឆ្ងាញ់ពេញដោយខួរឆ្អឹង និងស្រាទំពាំងបាយជូរដែលទុកឱ្យចាស់លើកាក ហើយច្រោះយ៉ាងស្អាត។ នៅលើភ្នំនេះ ព្រះអង្គនឹងបំផ្លាញគម្របដែលគ្របលើប្រជាជនទាំងអស់ និងស្បៃដែលលាតលើជាតិសាសន៍ទាំងអស់។ ព្រះអង្គនឹងលេបបំបាត់សេចក្ដីស្លាប់ដោយជ័យជម្នះ ហើយព្រះអម្ចាស់ជាព្រះនឹងជូតទឹកភ្នែកពីមុខមនុស្សទាំងអស់។ ព្រះអង្គនឹងដកសេចក្ដីអាម៉ាស់នៃរាស្ត្រព្រះអង្គចេញពីផែនដីទាំងមូល ដ្បិតព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលហើយ។ នៅថ្ងៃនោះ គេនឹងពោលថា មើល នេះជាព្រះរបស់យើង យើងបានរង់ចាំព្រះអង្គ ហើយព្រះអង្គនឹងសង្គ្រោះយើង។ នេះជាព្រះអម្ចាស់ យើងបានរង់ចាំព្រះអង្គ យើងនឹងរីករាយ ហើយអរសប្បាយក្នុងសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះអង្គ។»57
GSAM 52រាជាណាចក្រនៅលើផែនដីដែលបានបង្កើតជាថ្មី
GSAM 52.2ហោរាដដែលនេះមានប្រសាសន៍ថា រាជ្យចុងក្រោយនឹងត្រូវតាំងឡើងនៅលើផែនដីដែលបានបង្កើតជាថ្មី៖ «ដ្បិតមើល អញបង្កើតមេឃថ្មី [មេឃនៃបរិយាកាស] និងផែនដីថ្មី ហើយការពីមុននឹងមិនត្រូវបាននឹកចាំ ឬចូលមកក្នុងគំនិតទៀតឡើយ [កំណត់សម្គាល់នៅរឹមទំព័រ តាមភាសាហេព្រើរ «ចូលមកក្នុងចិត្ត» គឺចង់បានម្ដងទៀត]។ ប៉ុន្តែចូរអ្នករាល់គ្នារីករាយ ហើយអរសប្បាយអស់កល្បជានិច្ចចំពោះអ្វីដែលអញបង្កើត ដ្បិតមើល អញបង្កើតយេរូសាឡិមឱ្យជាសេចក្ដីអរសប្បាយ ហើយប្រជាជនរបស់ក្រុងនោះឱ្យជាសេចក្ដីអំណរ។ អញនឹងអរសប្បាយចំពោះយេរូសាឡិម ហើយរីករាយចំពោះរាស្ត្ររបស់អញ។ គេនឹងលែងឮសំឡេងយំ ឬសំឡេងស្រែកទ្រហោយំនៅក្នុងក្រុងនោះទៀតឡើយ។ ចាប់ពីពេលនោះ [ចាប់ពីពេលផែនដីថ្មីត្រូវបានបង្កើត] នឹងលែងមានទារកដែលរស់បានតែប៉ុន្មានថ្ងៃ [កូនក្មេងដែលមានអាយុខ្លី] ឬមនុស្សចាស់ដែលមិនបានរស់គ្រប់អាយុរបស់ខ្លួន [ភាពចាស់មុនកំណត់] ទៀតឡើយ ដ្បិតក្មេងនឹងស្លាប់នៅអាយុមួយរយឆ្នាំ [នៅសម័យដែលមនុស្សរស់ដល់ប្រាំបួនរយឆ្នាំ កូនក្មេងអាចមានអាយុមួយរយឆ្នាំ] ប៉ុន្តែមនុស្សមានបាបដែលមានអាយុមួយរយឆ្នាំ [នៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនៃជីវិតមួយរយឆ្នាំ] នឹងត្រូវបណ្ដាសា។ [អ្នកដែលស្លាប់នៅពេលផែនដីថ្មីត្រូវបាននាំមក គឺអ្នកដែលវិនាសក្នុង «សេចក្ដីវិនាសរបស់មនុស្សមិនគោរពព្រះ»។ ពេត្រុសទី 2 3:7។] ពួកគេនឹងសង់ផ្ទះ ហើយរស់នៅក្នុងផ្ទះទាំងនោះ ពួកគេនឹងដាំចម្ការទំពាំងបាយជូរ ហើយបរិភោគផ្លែរបស់វា។ ពួកគេនឹងមិនសង់ឱ្យអ្នកដទៃនៅ ឬដាំឱ្យអ្នកដទៃបរិភោគឡើយ ដ្បិតអាយុនៃរាស្ត្ររបស់អញនឹងដូចអាយុដើមឈើ [ដើមជីវិត តាមគម្ពីរបកប្រែជាភាសាក្រិកដោយពួកចិតសិបនាក់] ហើយពួកជ្រើសរើសរបស់អញនឹងបានរីករាយនឹងផលនៃស្នាដៃរបស់ពួកគេជាយូរអង្វែង»។58
GSAM 53.1អេសេគាលបានសម្លឹងមើលឆ្លងកាត់រយៈកាលដ៏វែងឆ្ងាយទៅដល់ការរស់ឡើងវិញនៃមនុស្សស្លាប់។ ព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលតាមរយៈលោកថា៖ «មើល ឱរាស្ត្ររបស់អញអើយ អញនឹងបើកផ្នូររបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយឱ្យអ្នករាល់គ្នាឡើងចេញពីផ្នូរ រួចនាំអ្នករាល់គ្នាចូលទៅក្នុងស្រុកអ៊ីស្រាអែល។»59
GSAM 53«ព្រះអង្គបានទទួលរងសេចក្ដីទុក្ខព្រួយរបស់យើង»
GSAM 53.2ការកាត់ក្ដី ការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះជំនួសមនុស្ស ត្រូវបានបើកសម្ដែងយ៉ាងពេញលេញថែមទៀតដល់អេសាយ ជាហោរានៃដំណឹងល្អ។ «អ្នកណា» ហោរាបានពោលថា «បានជឿសេចក្ដីប្រកាសរបស់យើង? ហើយព្រះពាហុរបស់ព្រះអម្ចាស់បានបើកសម្ដែងដល់អ្នកណា? ដ្បិតព្រះអង្គនឹងចម្រើនឡើងនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រទ្រង់ ដូចកូនរុក្ខជាតិខ្ចី និងដូចឫសដែលដុះពីដីហួតហែង។ ព្រះអង្គគ្មានរូបរាងល្អ ឬភាពឆើតឆាយទេ ហើយនៅពេលយើងឃើញព្រះអង្គ ក៏គ្មានសម្រស់អ្វីដែលឱ្យយើងប្រាថ្នាចង់បានព្រះអង្គឡើយ។ ព្រះអង្គត្រូវបានមនុស្សមើលងាយ និងបដិសេធ ជាបុរសដែលមានសេចក្ដីទុក្ខព្រួយ ហើយស្គាល់ច្បាស់នូវការឈឺចាប់។ យើងហាក់ដូចជាបានបែរមុខលាក់ពីព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គត្រូវគេមើលងាយ ហើយយើងមិនបានរាប់អានព្រះអង្គឡើយ។ ប្រាកដណាស់ ព្រះអង្គបានទទួលរងការឈឺចាប់របស់យើង ហើយបានរែកសេចក្ដីទុក្ខព្រួយរបស់យើង។ ប៉ុន្តែយើងបានចាត់ព្រះអង្គថាជាអ្នកត្រូវទោស ជាអ្នកដែលព្រះបានវាយ ហើយធ្វើឱ្យរងទុក្ខ។ ប៉ុន្តែព្រះអង្គបានរងរបួសដោយសារការរំលងរបស់យើង ព្រះអង្គបានត្រូវជាំដោយសារអំពើទុច្ចរិតរបស់យើង។ ទណ្ឌកម្មដែលនាំសេចក្ដីសុខសាន្តមកយើងបានធ្លាក់លើព្រះអង្គ ហើយដោយស្នាមរំពាត់របស់ព្រះអង្គ យើងបានជាសះស្បើយ។»60
GSAM 53.3តើព្រឹត្តិការណ៍ដ៏អស្ចារ្យទាំងនេះនឹងកើតឡើងក្នុងសម័យខ្ញុំឬ? ប្រជាជន ក៏ដូចជាហោរាផង ប្រហែលជាបានសួរដូច្នេះ។ ចម្លើយនឹងមានថា ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះមិនកើតឡើងឥឡូវនេះទេ ពេលវេលានៃការយាងមករបស់ព្រះអង្គរំដោះដ៏ធំនេះមិនទាន់មកដល់នៅឡើយ។ ប៉ុន្តែហោរាមានប្រសាសន៍ថា៖ «ភ្នែករបស់ឯងនឹងឃើញព្រះមហាក្សត្រក្នុងសម្រស់របស់ព្រះអង្គ ហើយនឹងឃើញស្រុកដែលនៅឆ្ងាយណាស់។»61
GSAM 54សេចក្ដីទំនាយរបស់ដានីយ៉ែលបើកសម្ដែងអនាគត
GSAM 54.1ប៉ុន្តែគឺតាមរយៈហោរាដានីយ៉ែល ដែលព្រះអម្ចាស់បានចាប់ផ្ដើមបង្រៀនរាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គអំពីរាជាណាចក្រដែលនឹងកើតឡើង ហើយគ្រប់គ្រងជាបន្តបន្ទាប់ រហូតដល់ការតាំងរាជាណាចក្រដ៏នៅអស់កល្បរបស់ព្រះអង្គឡើង។ ព្រះអង្គក៏បានបើកសម្ដែងរយៈពេលពិសេសមួយ ចាប់ពីព្រឹត្តិការណ៍មួយដែលនៅពេលនោះមិនទាន់កើតឡើង រហូតដល់ការយាងមកពិតប្រាកដ និងការត្រូវកាត់ផ្ដាច់របស់ព្រះមែស៊ី។ ការបកស្រាយសុបិនរបស់នេប៊ូក្នេសាបានបើកសម្ដែងថា រាជាណាចក្រទាំងបួនដែលនឹងគ្រប់គ្រងពិភពលោក នឹងថយចុះខាងអំណាច និងភាពឧត្ដុង្គឧត្ដម តាមលំដាប់នៃតម្លៃដែលថយចុះរបស់មាស ប្រាក់ លង្ហិន និងដែក។ នៅទីបំផុត ស្ថានភាពបែកបាក់ និងគ្មានសាមគ្គីភាពនៃរាជាណាចក្រទាំងនោះនឹងប្រៀបបាននឹងភាពផុយបែករបស់ដែកលាយនឹងដីឥដ្ឋសើម។ បន្ទាប់មក រាជាណាចក្រស្ថានសួគ៌នឹងមក ក្រោយពីរាជាណាចក្រទាំងនោះត្រូវបំបែកទៅជាអង្កាមនៅលើទីលានបោកស្រូវក្នុងរដូវក្ដៅ ដល់ម៉្លេះបានជារកកន្លែងសម្រាប់វាមិនឃើញទៀត ខណៈដែលរាជាណាចក្ររបស់ព្រះនឹងពេញផែនដីទាំងមូល។
GSAM 54.2បន្ទាប់មក ក្នុងនិមិត្តនៅជំពូកទីប្រាំពីរ ក្រោមនិមិត្តសញ្ញានៃសត្វធំបួន ប្រធានបទដដែលនេះត្រូវបានបង្ហាញម្ដងទៀត ហើយលក្ខណៈផ្សេងទៀតនៃរាជាណាចក្រទាំងនេះក៏ត្រូវបានបង្ហាញដែរ។ ជំពូកនេះរៀបរាប់ដំណើរ និងកិច្ចការរបស់អំណាច «ស្នែងតូច» ដែលនឹងកើតឡើងក្រោយពីរាជាណាចក្រទីបួនបែកជាដប់ផ្នែក ដោយរំលំ ឬបង្ក្រាបបីផ្នែកក្នុងចំណោមនោះ ដើម្បីតាំងខ្លួនជាអ្នកគ្រប់គ្រងខាងសាសនាលើផ្នែកទាំងអស់។ អំណាចសម្ដេចប៉ាបនេះនឹងបន្តស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពបែកបាក់ និងផុយបែកនៃរាជាណាចក្រទីបួន អស់រយៈពេល 1260 ឆ្នាំ។ ដូច្នេះ ព្រឹត្តិការណ៍នានាត្រូវបានបើកសម្ដែងរហូតដល់ពេលព្រះគ្រីស្ទទទួលរាជាណាចក្រពីព្រះវរបិតារបស់ព្រះអង្គ ហើយប្រគល់វាដល់ពួកបរិសុទ្ធរបស់ព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត។ នៅទីបំផុត រាជាណាចក្រនេះនឹងគ្រប់គ្រងផែនដីទាំងមូល ហើយនឹងស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ច។
GSAM 552300 ថ្ងៃ
GSAM 55.1ក្នុងដានីយ៉ែលជំពូកទីប្រាំបី តាមរយៈនិមិត្តអំពីចៀមឈ្មោល ពពែឈ្មោល និង «ស្នែងតូចដែលបានធំឡើងយ៉ាងខ្លាំង» ហោរាត្រូវបាននាំឱ្យឃើញរហូតដល់ពេលចុងបញ្ចប់ម្ដងទៀត។ នៅខ 13 និង 14 ចំណាប់អារម្មណ៍របស់លោកត្រូវបាននាំទៅរករយៈពេលមួយ គឺ 2300 ថ្ងៃ ដែលលាតសន្ធឹងទៅដល់ការជំនុំជម្រះ។ នេះជារយៈពេលដ៏វែង ហើយហោរាក៏បានយល់ដូច្នោះ ដ្បិតទេវតាបានប្រាប់លោកថា និមិត្តនេះនៅសម្រាប់ច្រើនថ្ងៃខាងមុខទៀត។ មិនទាន់មានកាលបរិច្ឆេទណាមួយបានប្រាប់សម្រាប់ការចាប់ផ្ដើមនៃថ្ងៃទាំងនេះនៅឡើយទេ ដូច្នេះលោកបានបញ្ចប់ជំពូកដោយពោលថា៖ «ខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើលនឹងនិមិត្តនេះ ប៉ុន្តែគ្មានអ្នកណាយល់ឡើយ។»
GSAM 55ចិតសិបសប្ដាហ៍រហូតដល់ព្រះមែស៊ី
GSAM 55.2ជំពូកទីប្រាំបួនប្រាប់អំពីទេវតាដែលមកឯដានីយ៉ែល ជាការឆ្លើយតបនឹងសេចក្ដីអង្វររបស់លោក ដើម្បីផ្ដល់ឱ្យលោកមានប្រាជ្ញា និងការយល់ដឹង។ ទេវតាបានប្រាប់លោកអំពីរយៈពេលចិតសិបសប្ដាហ៍។ ហុកសិបប្រាំបួននៃសប្ដាហ៍ដែលរាប់ជាឆ្នាំទាំងនេះ [គេប្រាប់យើងថា នេះជាអត្ថន័យនៃពាក្យ សេវូអ៊ីម ដែលបកប្រែថា «សប្ដាហ៍»] នឹងលាតសន្ធឹងរហូតដល់ព្រះមែស៊ី។ ចំណុចដែលរយៈពេលនេះនឹងចាប់ផ្ដើម គឺ «បទបញ្ជាឱ្យស្ដារ និងសង់ក្រុងយេរូសាឡិមឡើងវិញ» មិនទាន់បានចេញនៅឡើយ។ សំណួរមួយកើតឡើងថា តើដានីយ៉ែលអាចដឹងថាហុកសិបប្រាំបួនសប្ដាហ៍នោះនឹងបញ្ចប់នៅពេលណាបានយ៉ាងដូចម្ដេច? នៅជំពូកទីដប់ពីរ បញ្ហាអំពីពេលវេលាត្រូវបានពិចារណាម្ដងទៀត ហើយចំពោះសំណួររបស់លោកថា «តើចុងបញ្ចប់នៃការទាំងនេះនឹងទៅជាយ៉ាងណា?» លោកត្រូវបានប្រាប់ឱ្យទៅតាមផ្លូវរបស់លោកចុះ ដ្បិតពាក្យទាំងនោះត្រូវបាន «បិទទុក ហើយបោះត្រារហូតដល់ពេលចុងបញ្ចប់» ជាពេលដែល «ពួកមានប្រាជ្ញានឹងយល់»។
GSAM 55.3ប្រាកដណាស់ បញ្ហាអំពីពេលវេលានេះជាករណីមួយក្នុងចំណោមករណីដែលសាវ័កពេត្រុសសំដៅដល់ នៅពេលលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «អំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះនេះ ពួកហោរាដែលបានទាយអំពីព្រះគុណដែលនឹងមកដល់អ្នករាល់គ្នា បានសាកសួរ និងស្រាវជ្រាវយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ ពួកលោកបានស្រាវជ្រាវរកថា ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះគ្រីស្ទដែលសណ្ឋិតនៅក្នុងពួកលោក បានចង្អុលបង្ហាញពេលណា ឬពេលវេលាបែបណា នៅពេលព្រះវិញ្ញាណបានធ្វើបន្ទាល់ជាមុនអំពីការរងទុក្ខរបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងសិរីល្អដែលនឹងមកជាបន្ទាប់។»62
GSAM 56វាសនារបស់ពួកមិនគោរពព្រះ
GSAM 56.1ម៉ាឡាគី ដែលជាហោរាចុងក្រោយនៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់ បានបន្សល់ទុកការពណ៌នាដ៏គួរឱ្យតក់ស្លុតអំពីការបំផ្លាញចុងក្រោយនៃមនុស្សអាក្រក់ថា៖ «មើល ថ្ងៃនោះនឹងមកដល់ ជាថ្ងៃដែលនឹងឆេះដូចឡ។ ពួកអួតអាងទាំងអស់ និងពួកប្រព្រឹត្តអាក្រក់ទាំងអស់នឹងដូចជាជញ្ជ្រាំង។ ព្រះអម្ចាស់នៃពួកពលបរិវារមានបន្ទូលថា ថ្ងៃដែលមកដល់នោះនឹងដុតពួកគេអស់ ដោយមិនទុកឱ្យមានឫស ឬមែកនៅសល់ឡើយ។ ប៉ុន្តែចំពោះអ្នករាល់គ្នាដែលកោតខ្លាចព្រះនាមអញ ព្រះអាទិត្យនៃសេចក្ដីសុចរិតនឹងរះឡើង ដោយមានការប្រោសឱ្យជានៅក្នុងស្លាបរបស់ទ្រង់។ អ្នករាល់គ្នានឹងចេញទៅ ហើយចម្រើនឡើងដូចកូនគោនៅក្នុងក្រោល។ អ្នករាល់គ្នានឹងជាន់ឈ្លីមនុស្សអាក្រក់ ដ្បិតពួកគេនឹងទៅជាផេះនៅក្រោមបាតជើងរបស់អ្នករាល់គ្នា នៅថ្ងៃដែលអញនឹងធ្វើការនេះ ព្រះអម្ចាស់នៃពួកពលបរិវារមានបន្ទូលដូច្នេះ។»63
GSAM 56.2ដោយមានសេចក្ដីពិតទាំងនេះកត់ទុកក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ដែលពួកអ៊ីស្រាអែលមាននៅក្នុងដៃ និងបើកបង្ហាញឱ្យពួកគេឃើញទិដ្ឋភាពជាច្រើននៃផែនការសង្គ្រោះ តើពួកអ្នកសិក្សាព្រះបន្ទូលយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ប្រាកដជាចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងណា នៅពេលពួកគេឃើញ ហើយយល់ថាខ្លួនកំពុងខិតជិតពេលដែលពូជពង្សដែលបានសន្យានេះនឹងយាងមក។ ខណៈដែលមហាជន និងសូម្បីតែអ្នកដែលអានបទគម្ពីរនៅក្នុងសាលាប្រជុំរៀងរាល់ថ្ងៃសប្ប័ទ មិនបានយល់ព្រះបន្ទូល (កិច្ចការ 13:27) អស់អ្នកគោរពព្រះ និងខិតខំសិក្សា ដែលស្រាវជ្រាវបទគម្ពីរដោយស្មោះត្រង់ ក្រោមការដឹកនាំរបស់ព្រះវិញ្ញាណ ប្រាកដជាបានអធិស្ឋានយ៉ាងអស់ពីចិត្ត ដូចសាវ័កយ៉ូហានក្នុងសម័យនេះថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ សូមយាងមក ហើយសូមយាងមកឆាប់ៗ»។
Notes
- សុភាសិត 13:12។ ↩
- ហាកាយ 2:6, 7។ ↩
- ហេព្រើរ 12:26-28។ ↩
- អេសាយ 28:13។ ↩
- សុភាសិត 4:18។ ↩
- លោកុប្បត្តិ 4:1។ ↩
- ហេព្រើរ 11:4។ ↩
- លោកុប្បត្តិ 4:25។ ↩
- លោកុប្បត្តិ 5:29។ ↩
- លោកុប្បត្តិ 9:1; 10:9, 10។ ↩
- លោកុប្បត្តិ 13:15-17។ ↩
- ហេព្រើរ 11:8។ ↩
- ហេព្រើរ 11:10។ ↩
- លោកុប្បត្តិ 15:13-15។ ↩
- ហេព្រើរ 11:19។ ↩
- កាឡាទី 3:16។ ↩
- កាឡាទី 3:8។ ↩
- លោកុប្បត្តិ 28:13 ↩
- លោកុប្បត្តិ 49:10។ ↩
- និក្ខមនំ 1:8; កិច្ចការ 7:18 ↩
- ហេព្រើរ 11:23។ ↩
- សូមមើល សៀវភៅ ប្រវត្តិបុរាណរបស់ជនជាតិយូដា និពន្ធដោយយ៉ូសេហ្វុស សៀវភៅទី 2 ជំពូកទី 9 កថាខណ្ឌទី 7; ព្រះវិញ្ញាណនៃការទំនាយ ភាគទី 1 ទំព័រ 165, 166 ↩
- កិច្ចការ 7:25។ ↩
- ជនគណនា 24:17។ ↩
- ហេព្រើរ 11:12, 13។ ↩
- ជនគណនា 14:21។ ↩
- ហាបាគុក 2:14។ ↩
- និក្ខមនំ 25:40; 26:30; 27:8; កិច្ចការ 7:44។ ↩
- ហេព្រើរ 8:3-5; 9:8-12។ ↩
- ហេព្រើរ 10:1 ↩
- កិច្ចការ 13:19, 20។ ↩
- ចោទិយកថា 4:6, 7។ ↩
- សាំយូអែលទី 1 8:7។ ↩
- សាំយូអែលទី 1 8:5។ ↩
- សាំយូអែលទី 1 8:19, 20។ ↩
- ហូសេ 13:9-11។ ↩
- អេសេគាល 21:25-27។ ↩
- មីកា 4:8។ ↩
- ទំនុកដំកើង 89:27-29, 36, 37។ ↩
- អេសាយ 9:6, 7។ ↩
- លោកុប្បត្តិ 5:24។ ↩
- ហេព្រើរ 11:5។ ↩
- ពង្សាវតារក្សត្រទី 2 2:11, 12។ ↩
- យូដាស 14, 15។ ↩
- យ៉ូប 19:23-27។ ↩
- របាក្សត្រទី 1 29:23។ ↩
- កិច្ចការ 2:30, 31។ ↩
- ទំនុកដំកើង 110:1។ ↩
- អេសាយ 7:14។ ↩
- ម៉ាថាយ 22:42-45; ទំនុកដំកើង 110:1។ ↩
- ហេព្រើរ 1:8, 9។ ↩
- មីកា 5:2។ ↩
- ពង្សាវតារក្សត្រទី 1 8:10, 11។ ↩
- របាក្សត្រទី 2 7:12។ ↩
- ហាកាយ 2:9។ ↩
- អេសាយ 11:1-4។ ↩
- អេសាយ 25:6-9។ ↩
- អេសាយ 65:17-22។ ↩
- អេសេគាល 37:12។ ↩
- អេសាយ 53:1-5។ ↩
- អេសាយ 33:17។ ↩
- ពេត្រុសទី 1 1:10, 11។ ↩
- ម៉ាឡាគី 4:1-3។ ↩