Adventist Pioneer
Library
aplib.orgបណ្ណាល័យ
តារាងមាតិកា
30 / 31
30 / 31

ជំពូកទី 27 — សក្ខីកម្មផ្សេងទៀតដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ថាពិត

John Norton Loughborough

GSAM 442.1«ព្រះបាទយ៉ូសាផាតបានឈរឡើង ហើយមានព្រះបន្ទូលថា ឱពួកយូដា និងអ្នករស់នៅក្រុងយេរូសាឡិមអើយ ចូរស្តាប់ខ្ញុំចុះ។ ចូរជឿលើព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់អ្នករាល់គ្នា នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបានខ្ជាប់ខ្ជួន។ ចូរជឿពួកហោរារបស់ព្រះអង្គ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបានចម្រើនឡើង។»1

GSAM 442.2កាលពីច្រើនឆ្នាំមុន មានសក្ខីកម្មមួយត្រូវបានប្រទានមកតាមរយៈអំណោយទាននៃការទំនាយថា មុនពេលទីបញ្ចប់មកដល់ ទំព័របោះពុម្ពដែលផ្សាយសេចក្តីពិតនេះនឹងត្រូវបាន «ខ្ចាត់ខ្ចាយដូចស្លឹកឈើនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ»។ មនុស្សជាច្រើនបានគិតសួរថា តើការនេះអាចសម្រេចបានយ៉ាងដូចម្តេច បើអ្នកជឿសេចក្តីពិតមិនត្រូវបានរៀបចំជាអង្គការ ឬប្រមូលកម្លាំងតាមរបៀបណាមួយ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការនេះទេនោះ? តាមការដឹកនាំថែរក្សារបស់ព្រះ លទ្ធផលដ៏ធំធេងជាញឹកញាប់កើតចេញពីការចាប់ផ្តើមដ៏តូចតាចបំផុត។ ការរីកចម្រើននៃរបៀបធ្វើការមួយដែលបានកើតឡើងក្នុងចំណោមយើង ក៏ដូច្នោះដែរ។

GSAM 442សមាគមខិត្តប័ណ្ណ និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា

GSAM 442.3ប្រហែលឆ្នាំ 1870 គំនិតបង្កើតសមាគមខិត្តប័ណ្ណ និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា បានកើតឡើងជាលើកដំបូងពីការប្រព្រឹត្តរបស់បងប្អូនស្រីដ៏ស្មោះត្រង់មួយចំនួននៅសៅធ៍ ឡែនខាស្ទ័រ រដ្ឋម៉ាសាឈូសិត។ ក្នុងអំឡុងពេលមួយ បងប្អូនស្រីទាំងនេះបានសាកល្បងផ្ញើទស្សនាវដ្តី និងខិត្តប័ណ្ណរបស់និកាយយើងតាមប្រៃសណីយ៍ទៅមនុស្សផ្សេងៗដែលមិនមានជំនឿដូចយើង រួចសរសេរសំបុត្រទៅពួកគេនៅពេលក្រោយ។ ការនេះបាននាំឱ្យមនុស្សមួយចំនួនទទួលយកសេចក្តីពិត ហើយធ្វើឱ្យអែលឌើរ S. N. ហាសខែល គិតសួរថា «ហេតុអ្វីបានជាបងប្អូនយើងទាំងអស់មិនអាចចូលរួមធ្វើអ្វីដែលបងប្អូនស្រីមួយចំនួនបានធ្វើនេះ?» ជាពិសេស ក្នុងឆ្នាំ 1871 មានការលើកយកប្រធានបទនេះមកពិភាក្សាជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងទំព័រនៃទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស។ នៅសម័យប្រជុំពិសេសនៃសន្និសីទទូទៅ ដែលបានធ្វើឡើងនៅថ្ងៃទី 29 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1871 អែលឌើរ ហាសខែល បានមានវត្តមាន ហើយពន្យល់ពីប្រយោជន៍ជាក់ស្តែងនៃចលនានេះ។ អង្គប្រជុំបានអនុម័តសេចក្តីសម្រេចមួយ ណែនាំឱ្យបង្កើតសមាគមខិត្តប័ណ្ណ។ អែលឌើរ S. N. ហាសខែល, W. H. លីតថលចន, J. N. អែនឌ្រូស៍, J. H. វ៉ាហ្គូណឺរ និង I. D. វ៉ាន់ ហន ត្រូវបានតែងតាំងជាគណៈកម្មការមួយ ដើម្បីរៀបចំផែនការបង្កើតសមាគមបែបនេះឱ្យបានពេញលេញ។

GSAM 443.1ចលនានេះបានបើកសម័យថ្មីមួយក្នុងការបន្តកិច្ចការនៃសារ។ រហូតមកដល់ពេលនោះ ការបង្រៀនសេចក្តីពិតស្ទើរតែពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើការខិតខំរបស់អ្នកអធិប្បាយដោយផ្ទាល់។ អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ អែលឌើរ ហាសខែល បានខិតខំយ៉ាងឧស្សាហ៍ព្យាយាមសិក្សាស្រាវជ្រាវ និងដាក់ឱ្យអនុវត្តផែនការនានា ដើម្បីឱ្យសមាគមខិត្តប័ណ្ណ និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា ទទួលបានជោគជ័យ។ ដើម្បីផ្តល់យុត្តិធម៌ដល់គាត់ យើងត្រូវនិយាយថា គាត់ពិតជាអ្នកត្រួសត្រាយក្នុងកិច្ចការនេះ។ នេះមិនត្រឹមតែពិតចំពោះសមាគមខិត្តប័ណ្ណ និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាតាមរដ្ឋនានាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគាត់ក៏ជាអ្នកដែលនៅឆ្នាំ 1878 បានដាក់ជូនសន្និសីទទូទៅ ដែលប្រជុំនៅប៊ែតថល ក្រីក នូវផែនការបង្កើតសមាគមខិត្តប័ណ្ណទូទៅមួយ (ដែលក្រោយមកហៅថា សមាគមខិត្តប័ណ្ណអន្តរជាតិ)។ ដែនកិច្ចការរបស់សមាគមនេះគឺតំបន់នៅក្រៅដែនសន្និសីទរបស់យើង មិនត្រឹមតែនៅអាមេរិកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនៅប្រទេសដទៃផងដែរ។

GSAM 443លេខាដ៏មានសមត្ថភាព—ម៉ារីយ៉ា ហាន់ធ្លី

GSAM 443.2ដោយការដឹកនាំថែរក្សារបស់ព្រះអម្ចាស់ ព្រះអង្គបាននាំឱ្យមានលេខាដ៏មានសមត្ថភាព ដែលបានជួយអែលឌើរ ហាសខែល យ៉ាងច្រើនក្នុងចលនានេះ។ បងប្អូនស្រី ម៉ារីយ៉ា ហាន់ធ្លី ជាអ្នកម្នាក់ដែលបានធ្វើការដោយមិនរួញរា សូម្បីតែនៅពេលដែលគាត់រងទុក្ខវេទនាខ្លាំងខាងរាងកាយក្នុងឆ្នាំក្រោយៗក៏ដោយ។ គាត់បានស្លាប់ក្នុងពេលកំពុងបំពេញភារកិច្ច ប្រហែលដប់បួនឆ្នាំមុន។ តាមរយៈការខិតខំរបស់គាត់ ឱកាសជាច្រើនសម្រាប់ធ្វើការនៅបរទេស ដែលមាននៅសព្វថ្ងៃនេះ ត្រូវបានរកឃើញជាលើកដំបូង។ លេខាដទៃទៀតបានចូលរួមក្នុងកិច្ចការដូចគ្នា ហើយនៅពេលដែនកិច្ចការបានពង្រីកឡើង ក៏មានតម្រូវការឱ្យមានលេខាដែលចេះភាសាផ្សេងៗ។

GSAM 444ឥទ្ធិពលលើព្រះវិហារមូលដ្ឋាន

GSAM 444.1ប៉ុន្តែលទ្ធផលសំខាន់បំផុតនៃការបង្កើតកិច្ចការសមាគមខិត្តប័ណ្ណក្នុងចំណោមយើង គឺឥទ្ធិពលរបស់វាក្នុងការបង្កើត និងបង្កើនចិត្តផ្សព្វផ្សាយសាសនានៅក្នុងអង្គការព្រះវិហារមូលដ្ឋាន។ កិច្ចការនេះបានផ្តល់ឱកាសឱ្យមនុស្សគ្រប់រូបធ្វើអ្វីមួយ តាមរយៈការឆ្លើយឆ្លងសំបុត្រ និងការចែកចាយឯកសារសម្រាប់អាន ហើយឱ្យពួកគេមានចិត្តរំភើបលើកទឹកចិត្តពីការធ្វើការដោយផ្ទាល់ ដើម្បីសង្គ្រោះព្រលឹងមនុស្ស។

GSAM 444សក្ខីកម្មស្តីពីកិច្ចការខិត្តប័ណ្ណ

GSAM 444.2ដើម្បីបង្ហាញលក្ខណៈនៃសេចក្តីណែនាំ ដែលបានប្រទានមកតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណនៃការទំនាយ ស្តីពីកិច្ចការខិត្តប័ណ្ណ និងការផ្សព្វផ្សាយសាសនា យើងដកស្រង់ពីសក្ខីកម្មលេខ 29 និង 30 ដូចតទៅ៖—

GSAM 444.3«បើមានកិច្ចការមួយដែលសំខាន់ជាងកិច្ចការដទៃ នោះគឺការនាំសំណេរបោះពុម្ពរបស់យើងទៅដល់សាធារណជន ដោយនាំឱ្យពួកគេស្វែងយល់ព្រះគម្ពីរ។ កិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនា ពោលគឺការនាំសំណេរបោះពុម្ពរបស់យើងចូលក្នុងគ្រួសារនានា ការសន្ទនា និងការអធិស្ឋានជាមួយពួកគេ និងសម្រាប់ពួកគេ គឺជាកិច្ចការល្អ ហើយជាកិច្ចការដែលបណ្តុះបណ្តាលបុរស និងស្ត្រីឱ្យចេះធ្វើកិច្ចការថែរក្សាហ្វូងចៀម។

GSAM 444.4«មិនមែនមនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែសមស្របសម្រាប់កិច្ចការនេះទេ។ អ្នកដែលមានទេពកោសល្យ និងសមត្ថភាពល្អបំផុត ដែលនឹងចាប់ធ្វើការដោយយល់ដឹង និងមានរបៀបរៀបរយ ហើយបន្តកិច្ចការនេះដោយកម្លាំង និងការតស៊ូព្យាយាម គឺជាអ្នកដែលគួរត្រូវបានជ្រើសរើស។ ត្រូវមានផែនការដែលរៀបចំយ៉ាងល្អិតល្អន់បំផុត ហើយត្រូវអនុវត្តតាមដោយស្មោះត្រង់។ ព្រះវិហារនៅគ្រប់ទីកន្លែងគួរតែយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅបំផុតចំពោះកិច្ចការខិត្តប័ណ្ណ និងការផ្សព្វផ្សាយសាសនា»។

GSAM 444.5«កិច្ចការខិត្តប័ណ្ណ និងការផ្សព្វផ្សាយសាសនា ជាកិច្ចការល្អ។ វាជាកិច្ចការរបស់ព្រះ។ មិនគួរមើលងាយវាតាមរបៀបណាឡើយ។ ប៉ុន្តែតែងតែមានគ្រោះថ្នាក់ដែលអាចបង្វែរវាចេញពីគោលបំណងពិតប្រាកដ។ ត្រូវការអ្នកចែកចាយសៀវភៅដើម្បីធ្វើការក្នុងដែនផ្សព្វផ្សាយសាសនា។ អ្នកដែលមានឫកពាមិនសមរម្យ មិនសមនឹងកិច្ចការនេះទេ។ បុរស និងស្ត្រីដែលចេះបត់បែនប្រកបដោយការគួរសម ចេះនិយាយស្តីល្អ ចេះគិតទុកជាមុនដោយមុតស្រួច និងចេះពិចារណាថ្លឹងថ្លែង ហើយយល់ពីតម្លៃនៃព្រលឹងមនុស្ស គឺជាអ្នកដែលអាចទទួលជោគជ័យបាន»។

GSAM 445.1ការលក់សៀវភៅ សៀវភៅតូច និងខិត្តប័ណ្ណ ដែលមានតម្លៃសរុបលើសពី $8,000,000 ក្នុងរយៈពេលដប់ពីរឆ្នាំ ដោយព្រះវិហារ និងអ្នកចែកចាយសៀវភៅរបស់យើង ជាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់អំពីប្រយោជន៍ជាក់ស្តែងនៃកិច្ចការរបស់សមាគមខិត្តប័ណ្ណ និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា។

GSAM 445ទំនាយទល់នឹងប្រាជ្ញាខាងលោកិយ

GSAM 445.2មានពាក្យទំនាយមួយដែលបានប្រទានមកទាក់ទងនឹងកិច្ចការនៅទ្វីបអឺរ៉ុប ហើយកំពុងត្រូវបានសម្រេចយ៉ាងត្រឹមត្រូវតាមពាក្យ រហូតគួរឱ្យលើកមកកត់សម្គាល់នៅទីនេះ។ អ្នកធ្វើការ និងបងប្អូនបានអះអាងថា កិច្ចការនៅទីនោះ ជាពិសេសនៅស្កង់ឌីណាវី មិនអាចប្រព្រឹត្តទៅដូចនៅអាមេរិកបានទេ។ អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានមានប្រសាសន៍ធ្វើឱ្យពួកគេភ្ញាក់ផ្អើលថា កិច្ចការនោះមិនត្រឹមតែអាចប្រព្រឹត្តទៅដោយជោគជ័យប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចទ្រទ្រង់តាមរបៀបដូចនៅអាមេរិកផង។ ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញគាត់ថា បើពួកគេចាប់ផ្តើមថ្វាយដង្វាយមួយភាគដប់ សូម្បីតែពីប្រាក់ចំណូលតិចតួចរបស់ពួកគេក៏ដោយ ព្រះនឹងប្រទានឱ្យពួកគេចម្រើនហួសពីការរំពឹងទុកយ៉ាងឆ្ងាយ។ គាត់ក៏បានប្រាប់ពួកគេថា អ្នកចែកចាយសៀវភៅអាចលក់សៀវភៅដោយទទួលការបញ្ជាទិញជាមុននៅស្កង់ឌីណាវី ហើយការនេះនឹងបានជោគជ័យ។ អ្នកគ្រប់គ្រងរោងពុម្ពនៅប្រទេសទាំងនោះបាននិយាយថា «ការនេះធ្វើមិនកើតទេ» ព្រោះពួកគេ «មិនដែលលក់សៀវភៅតាមរបៀបនោះឡើយ»។ អ្វីដែលកើតឡើងនៅពេលក្រោយបានបង្ហាញថា អ្វីដែលទេវតារបស់ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញដល់គាត់អំពីរឿងនេះ ខ្ពង់ខ្ពស់ជាងប្រាជ្ញារបស់អ្នកលក់សៀវភៅ និងអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយខាងលោកិយឆ្ងាយណាស់។ កិច្ចការចែកចាយសៀវភៅនៅទីនោះបានទទួលជោគជ័យតាំងពីដើមមក។ អ្នកខ្លះដែលបានចាប់ផ្តើមថ្វាយមួយភាគដប់នៃប្រាក់ចំណូលតិចតួចរបស់ខ្លួនសម្រាប់បុព្វហេតុនេះ បានក្លាយជាអ្នកចែកចាយសៀវភៅ។ ពួកគេមិនត្រឹមតែចិញ្ចឹមខ្លួនឯងបានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែរកប្រាក់បានច្រើនជាងពេលណាៗទាំងអស់ពីមុន ដូច្នេះពួកគេអាចថ្វាយដង្វាយមួយភាគដប់បានច្រើនជាងមុនយ៉ាងខ្លាំង។

GSAM 445.3នៅឆ្នាំ 1895 អ្នកចែកចាយសៀវភៅបានលក់សៀវភៅដែលបោះពុម្ពនៅរោងពុម្ពរបស់យើងក្នុងក្រុងគ្រីស្ទីអានីយ៉ា ប្រទេសន័រវែស ក្នុងតម្លៃលើសពី $40,000។ ចូរកត់សម្គាល់ការនេះថា ជាទំនាយមួយទៀតដែលបានសម្រេច ហើយសម្រេចទាំងនៅចំពោះមុខការអះអាងជំទាស់ពីគ្រប់ទិស ទាំងក្នុងព្រះវិហារ និងក្រៅព្រះវិហារ ដែលថាការនេះមិនអាចធ្វើបាន។

GSAM 445.4ចំពោះកិច្ចការរបស់សមាគមខិត្តប័ណ្ណ ដែលបានបង្កើតឡើងចាប់ពីឆ្នាំ 1871 មក យើងអាចនិយាយដោយប្រាកដថា ចំនួនមនុស្សដែលបានទទួលសេចក្តីពិតតាមរយៈការខិតខំរបស់អ្នកធ្វើការទាំងនេះ ស្ទើរតែស្មើនឹងចំនួនអ្នកដែលបានទទួលតាមរយៈការខិតខំដោយផ្ទាល់របស់អ្នកបម្រើព្រះ។ តាមរយៈមធ្យោបាយនេះ សារកំពុងត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយទៅគ្រប់ជាតិសាសន៍ និងគ្រប់ភាសានៅលើផែនដី។

GSAM 446គ្រឿងអលង្ការ និងកិច្ចការខិត្តប័ណ្ណ

GSAM 446.1នៅខែមេសា ឆ្នាំ 1873 សមាគមខិត្តប័ណ្ណ និងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា នៅរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា បានរាយការណ៍រឿងដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយ។ រហូតមកដល់ពេលនោះ គ្រឿងអលង្ការដែលអ្នកទទួលយកសេចក្តីពិតនៅក្នុងរដ្ឋនោះបានបរិច្ចាគឱ្យសមាគម ត្រូវបានរំលាយ ពិនិត្យភាពសុទ្ធ ហើយលក់តាមតម្លៃមាស និងប្រាក់ពិតប្រាកដរបស់វា បានប្រាក់សរុប $200។ ប្រាក់ទាំងនេះត្រូវបានប្រើទាំងអស់ដើម្បីទិញខិត្តប័ណ្ណ សៀវភៅតូច និងទស្សនាវដ្តី ដែលបានចែកចាយរួចហើយ។ សមាគមបានដឹងច្បាស់រួចហើយថា មានមនុស្សម្ភៃនាក់បានទទួលយកសេចក្តីពិត តាមរយៈសំណេរបោះពុម្ពដែលទិញដោយប្រាក់បានពីការលក់គ្រឿងអលង្ការនោះ។ ក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានស្គាល់សេចក្តីពិតតាមរយៈការអាន មានលោក ចន I. ថេ នៃក្រុងអូកឡង់ រដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា។

GSAM 446សាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូជាមូលដ្ឋានផ្សព្វផ្សាយសាសនា

GSAM 446.2នៅឆ្នាំ 1875 មានសក្ខីកម្មដ៏សំខាន់មួយត្រូវបានប្រទានដល់ព្រះវិហារនៅសាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូ ដែលយើងសូមលើកមកឱ្យយកចិត្តទុកដាក់នៅពេលនេះ ព្រោះវាបានសម្រេចយ៉ាងគួរឱ្យកត់សម្គាល់។ តាំងពីដើមមក ព្រះវិហារនេះចាំបាច់ត្រូវជួលសាលសម្រាប់ថ្វាយបង្គំ ដោយចំណាយប្រាក់យ៉ាងច្រើន ហើយជួបការរអាក់រអួលខ្លះៗផងដែរ។ គេមិនអាចរៀបចំការប្រជុំជាបន្តបន្ទាប់នៅក្នុងសាលទាំងនោះបានទេ ព្រោះសាលទាំងនោះត្រូវបានប្រើសម្រាប់គោលបំណងផ្សេងទៀតក្នុងពេលភាគច្រើន។

GSAM 446.3នៅពេលល្ងាចថ្ងៃទី 14 និងថ្ងៃទី 20 ខែមេសា ឆ្នាំ 1875 សមាជិកដែលជាអ្នកដឹកនាំព្រះវិហារនៅសាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូ ត្រូវបានអញ្ជើញមកជួបជុំគ្នានៅផ្ទះអ្នកស្រី J. L. ជេមស៍ នៅផ្លូវទីប្រាំ ជិតផ្លូវម៉ាឃីត។ នៅទីនោះ អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានប្រាប់យើងអំពីអ្វីដែលគាត់បានឃើញក្នុងនិមិត្តទាក់ទងនឹងស្ថានភាពនេះ។ គឺថា សាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូនឹងនៅតែជាមូលដ្ឋានផ្សព្វផ្សាយសាសនា ដែលអាចបន្តកិច្ចការបាន ហើយបើចាត់ចែងកិច្ចការដោយប្រាជ្ញា នោះមនុស្សនឹងបន្តទទួលយកសេចក្តីពិត។ បើមានការសង់អគារថ្វាយបង្គំមួយ ដែលអាចអញ្ជើញមនុស្សឱ្យមក ហើយអាចធ្វើកិច្ចការនៅទីនោះបាន នោះនឹងមានមនុស្សចូលរួមបន្ថែមក្នុងចំណោមពួកគេ។ ហើយអ្នកទាំងនោះនឹងជួយចេញថ្លៃចំណាយ និងសងបំណុលដែលចាំបាច់ត្រូវមាន ដើម្បីរៀបចំអគារប្រជុំនោះ។

GSAM 447.1អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានមានប្រសាសន៍បន្តទៀតថា គាត់បានឃើញថា នៅពេលគាត់ជំរុញឱ្យព្រះវិហារនៅសាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូយល់ពីសារៈសំខាន់នៃការសង់អគារថ្វាយបង្គំមួយ នោះព្រះវិហារក្រីក្រនេះនឹងមើលឃើញការធ្វើបែបនោះដូចជាការបោះជំហានក្នុងទីងងឹត។ ប៉ុន្តែគាត់ត្រូវបានបង្គាប់ឱ្យប្រាប់ថា នៅពេលពួកគេចាប់ផ្តើមធ្វើ ពួកគេនឹងឃើញការដឹកនាំថែរក្សារបស់ព្រះបើកផ្លូវនៅមុខពួកគេ មួយជំហានម្តងៗ។ ហើយនៅតាមផ្លូវរហូតទៅ នឹងមានមិត្តភក្តិលេចមកជួយ ទាល់តែទីបំផុតបំណុលត្រូវបានសងអស់ទាំងស្រុង។

GSAM 447.2ដោយខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកតិចតួចដែលបានចូលរួមក្នុងការប្រជុំដែលទើបបានរៀបរាប់ ខ្ញុំអាចនិយាយបានថា គំនិតដែលក្រុមមនុស្សនេះ ស្ទើរតែទាំងអស់សុទ្ធតែជាអ្នកក្រខាងលោកិយ នឹងចាប់ផ្តើមសង់អគារប្រជុំទំហំ 35 × 80 ហ្វីត នៅក្នុងក្រុងដែលសូម្បីតែថ្លៃដីថោកបំផុតហាក់ដូចជាត្រូវចំណាយយ៉ាងតិច $6,000 នោះ ពិតជាមើលទៅដូចជា «ការបោះជំហានក្នុងទីងងឹត» មែន។ ពួកគេបានសម្រេចចាប់ផ្តើមធ្វើ ក៏ដោយសារតែពួកគេមានជំនឿទុកចិត្តទាំងស្រុងថា សក្ខីកម្មដែលអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានប្រាប់ពួកគេ គឺមកពីព្រះអម្ចាស់ ហើយនឹងសម្រេចជាប្រាកដ។

GSAM 447.3ដោយខ្ញុំបានចូលរួមតិចឬច្រើនក្នុងកិច្ចការនេះ តាំងពីចាប់ផ្តើមរហូតមកដល់ពេលនេះ ខ្ញុំចង់បញ្ជាក់នៅទីនេះថា សក្ខីកម្មខាងលើបានសម្រេចតាមគ្រប់ចំណុច។ នៅពេលយើងចាប់ផ្តើមស្វែងរកដី យើងអាចទិញដីមួយកន្លែងដែលមានតម្លៃ $6,000 ក្នុងតម្លៃ $4,000។ បងប្អូនស្រីម្នាក់បាននិយាយថា គាត់នឹងបរិច្ចាគ $1,000 បើគាត់អាចលក់ផ្ទះនិងដីរបស់គាត់បាន។ ភ្លាមនោះ គាត់បានប្រគល់ទ្រព្យនោះឱ្យភ្នាក់ងារលក់ផ្ទះនិងដីចាត់ចែង ហើយភ្នាក់ងារនោះបានប្រាប់គាត់ថា តម្លៃដែលគាត់ដាក់គឺទាបពេក។ ក្នុងរយៈពេលពីរសប្តាហ៍ ផ្ទះនិងដីរបស់គាត់ត្រូវបានលក់ក្នុងតម្លៃលើសពីតម្លៃដែលគាត់បានគិតដំបូងចំនួន $1,000 ហើយគាត់បានបរិច្ចាគតាមពាក្យសន្យា។ មានបងប្អូនប្រុសម្នាក់ទៀត ជាអ្នកក្រ ដែលមើលមិនឃើញថាធ្វើដូចម្តេចអាចសង់ព្រះវិហារបាន ប៉ុន្តែបាននិយាយថា «បើព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា ត្រូវធ្វើ នោះព្រះអង្គនឹងបើកផ្លូវតាមរបៀបណាមួយ»។ គាត់មានការភ្ញាក់ផ្អើល ដោយដឹងថាមរតករបស់សាច់ញាតិម្នាក់ត្រូវបានចាត់ចែងរួច ហើយតាមរយៈមរតកនោះ គាត់បានទទួលប្រាក់ $20,000។ គាត់បានបរិច្ចាគ $1,000 សម្រាប់អគារ ហើយបានទិញមួយភាគបីនៃដីព្រះវិហារ ដើម្បីសង់ផ្ទះសម្រាប់ខ្លួនឯង។ ដូច្នេះគាត់បានជួយសម្រាលបន្ទុកសមាគមតាមរបៀបពីរយ៉ាង។

GSAM 448ជំនួយដ៏សំខាន់មួយដល់សាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូ

GSAM 448.1យើងអាចរៀបរាប់អំពីអំណោយ និងជំនួយជាច្រើនទៀតដែលគណៈកម្មការបានទទួល ខណៈដែលពួកគេបន្តសង់អគារ។ គ្រាន់តែនិយាយថា អគារព្រះវិហារត្រូវបានសង់ឡើងដោយចំណាយ រួមទាំងដី ប្រហែល $14,000 ហើយជាងពាក់កណ្តាលនៃចំនួននេះបានទទួលពីអំណោយមុនពេលសង់អគាររួច ក៏គ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ផ្លូវឡាហ្គូណា ដែលអគារនេះត្រូវបានសង់នៅលើនោះ ស្ថិតក្នុងតំបន់ក្រុងដែលខ្វះអគារសម្រាប់សាលារៀន។ ដូច្នេះ គណៈគ្រប់គ្រងសាលារៀនបានមកជួលបន្ទប់ខាងក្រោម ដើម្បីបើកសាលារៀន សូម្បីតែមុនពេលអគារមានដំបូលទៅទៀត។ ប្រាក់ឈ្នួលចំនួនចិតសិបប្រាំដុល្លារក្នុងមួយខែ ដែលបានទទួលអស់រយៈពេលជិតពីរឆ្នាំ បានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការប្រាក់ និងថ្លៃចំណាយប្រចាំ ដូច្នេះសមាគមអាចយកប្រាក់ដែលខ្លួនប្រមូលបានទៅសងបំណុលដែលនៅសល់។

GSAM 448មន្ទីរព្យាបាលដោយទឹក

GSAM 448.2នៅពេលនេះ នៅសល់បំណុលមួយចំណែកតូចពីពេលនោះ ហើយនៅជាន់ក្រោមដីនៃព្រះវិហារ មានមន្ទីរព្យាបាលដោយទឹកមួយ ដែលមានឧបករណ៍គ្រប់គ្រាន់។ មន្ទីរនេះគ្មានបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុឡើយ ហើយមានតម្លៃលើសបំណុលដែលនៅសល់យ៉ាងច្រើន។ បំណុលនោះនឹងរលត់ទៅក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

GSAM 448.3ចំណែកនៃសក្ខីកម្មដែលនិយាយអំពីមនុស្សទទួលយកសេចក្តីពិត បានសម្រេចយ៉ាងអស្ចារ្យបំផុត។ មនុស្សមិនមែនត្រឹមតែរាប់សិបនាក់ទេ ប៉ុន្តែរាប់រយនាក់ បានទទួលពន្លឺនៃសេចក្តីពិតនៅក្នុងក្រុងនោះ ហើយឥឡូវនេះបានខ្ចាត់ខ្ចាយទៅនៅតំបន់ផ្សេងៗនៃផែនដី។ ម្តងម្កាល នៅពេលខ្ញុំទៅសាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូ ខ្ញុំជួបមនុស្សពីពីរនាក់ទៅដប់នាក់ ដែលបានទទួលយកសេចក្តីពិតចាប់តាំងពីពេលចុងក្រោយដែលខ្ញុំបានជួបជុំជាមួយពួកគេ។ ហើយកិច្ចការនេះមិនទាន់ដល់ទីបញ្ចប់នៅឡើយទេ។

GSAM 449មរណភាពរបស់អែលឌើរ វ៉ាយត៍

GSAM 449.1ប្រហែលឆ្នាំ 1880 អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានទទួលសេចក្តីណែនាំតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណនៃការទំនាយ ឱ្យប្រាប់ស្វាមីរបស់គាត់ គឺអែលឌើរ ជេមស៍ វ៉ាយត៍ ថា គាត់គួរទម្លាក់បន្ទុកកង្វល់ និងការទទួលខុសត្រូវជាច្រើនដែលគាត់បានរ៉ាប់រង ហើយប្រគល់ទៅក្នុងដៃអ្នកដទៃដែលក្មេងជាង។ ឯខ្លួនគាត់វិញ គួរ «ត្រៀមសម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរចុងក្រោយរបស់គាត់» ពោលគឺដំណើរជីវិតរបស់គាត់នៅលើផែនដីនឹងចប់ក្នុងពេលឆាប់ៗ។ គាត់បានចាប់ផ្តើមធ្វើតាមសេចក្តីណែនាំនេះ ហើយក៏ទាន់ពេលដែរ ព្រោះនៅឆ្នាំ 1881 កិច្ចការរបស់គាត់បានឈប់ ហើយគាត់បានដេកលក់ក្នុងព្រះយេស៊ូវ។ នៅថ្ងៃទី 31 ខែកក្កដា គាត់បានកើតជំងឺគ្រុនចាញ់។ នៅថ្ងៃទី 3 ខែសីហា គេបានបញ្ជូនគាត់ពីផ្ទះទៅមន្ទីរព្យាបាលប៊ែតថល ក្រីក។ នៅទីនោះ គាត់បានទទួលការថែទាំ និងការយកចិត្តទុកដាក់គ្រប់យ៉ាងដែលអាចផ្តល់ឱ្យបាន ប៉ុន្តែគ្មានប្រសិទ្ធភាពឡើយ។ អាការរបស់គាត់ចេះតែធ្ងន់ទៅ។ តាំងពីចាប់ផ្តើមឈឺ គាត់មានអារម្មណ៍ដឹងជាមុនថា «ការផ្លាស់ប្តូរចុងក្រោយ» របស់គាត់បានមកដល់ហើយ។

GSAM 449សេចក្តីថ្លែងរបស់អែលឌើរ ស្ម៊ីធ

GSAM 449.2ពេលនិយាយអំពីហេតុការណ៍នេះ អែលឌើរ អ៊ូរាយ៉ា ស្ម៊ីធ មានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលៈទេសៈនៅពេលមរណភាពរបស់គាត់ ស្ទើរតែមិនអាចល្អប្រសើរជាងនេះបានទៀតទេ។ ក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃចុងក្រោយនៃជំងឺរបស់គាត់ ដរាបណាគាត់នៅដឹងខ្លួន គាត់បានបញ្ជាក់ថា គាត់មិនឈឺចាប់ឡើយ។ មិត្តភក្តិដ៏ស្មោះត្រង់មួយក្រុមធំ ដែលមានទឹកភ្នែករលីងរលោង បានឈរនៅក្នុង និងជុំវិញអគារ ខណៈដែលជីវិតរបស់គាត់រលត់បន្តិចម្តងៗ នៅរសៀលថ្ងៃសប្ប័ទដ៏ស្រស់ស្រាយនោះ។ គាត់បានចុះទៅក្នុងសេចក្តីស្លាប់ ដូចជាលង់ចូលក្នុងដំណេកដ៏ស្ងប់ស្ងាត់។ ហើយនៅពេលអ្វីៗបានចប់ សេចក្តីសុខសាន្តដ៏ផ្អែមល្ហែមហាក់ដូចជាស្ថិតជាប់នៅលើគ្រប់សណ្ឋាននៃមុខរបស់គាត់។ ហាក់ដូចជាសេចក្តីអធិស្ឋាននេះបានទទួលចម្លើយ៖

GSAM 449.3«‹សូមប្រោសឱ្យទូលបង្គំបានដេកក្នុងម៉ោងនេះ មុនពេលទ្រង់ប្រទានសុភមង្គលដែលមិនត្រូវការដំណេក។ សូមប្រទានឱ្យទូលបង្គំបានសម្រាកមួយថ្ងៃនៅលើផែនដី មុនពេលធ្វើកិច្ចការនៅស្ថានសួគ៌›»។

GSAM 449.4នៅពេលទទួលមរណភាព គាត់មានអាយុហុកសិបឆ្នាំ និងពីរថ្ងៃ។ ការគោរពរាប់អានដែលអ្នកនៅប៊ែតថល ក្រីក មានចំពោះគាត់ ត្រូវបានបង្ហាញដោយការដែលមានមនុស្សយ៉ាងតិចពីរពាន់ប្រាំរយនាក់ចូលរួមពិធីបុណ្យសពរបស់គាត់ នៅថ្ងៃទី 13 ខែសីហា។ ក្បួនរទេះចំនួនកៅសិបប្រាំគ្រឿង និងមនុស្សដើរជើងយ៉ាងច្រើន បានដង្ហែគាត់ទៅកាន់កន្លែងសម្រាកចុងក្រោយនៅទីបញ្ចុះសពអូក ហ៊ីល។

GSAM 450.1ក្នុងចំណោមសេចក្តីថ្លែងរំឭកគុណជាច្រើន ដែលបានសរសេរក្រោយមរណភាពរបស់គាត់ ហើយបានបោះពុម្ពក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស យើងដកស្រង់សេចក្តីខាងក្រោម ដែលសរសេរដោយអែលឌើរ S. N. ហាសខែល៖—

GSAM 450.2«នៅពេលខ្ញុំនឹកពិចារណាអំពីការវិនិច្ឆ័យដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់គាត់ក្នុងគ្រាអាសន្នស្ទើរតែគ្រប់លើក អំពីចិត្តទន់ភ្លន់ និងស្មារតីថ្លៃថ្នូររបស់គាត់ ដែលបង្ហាញចំពោះអ្នកប្រព្រឹត្តខុស ហើយសូម្បីតែចំពោះអ្នកដែលបានធ្វើបាបគាត់ផង នៅពេលគាត់ឃើញសញ្ញានៃការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ និងអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់គាត់ចំពោះអ្វីដែលគាត់ជឿថាត្រឹមត្រូវ នោះខ្ញុំអាចនិយាយដោយពិតប្រាកដថា ឪពុកម្នាក់ក្នុងអ៊ីស្រាអែលបានដួលទៅហើយ។ ហើយខណៈដែលគាត់សម្រាក បុព្វហេតុនេះ ក៏ដូចជាមនុស្សជាច្រើន នឹងដឹងថាខ្លួនខ្វះការគិតទុកជាមុន និងការថែទាំដូចឪពុករបស់គាត់យ៉ាងណា»។

GSAM 450.3នៅពេលគាត់ស្លាប់ សត្រូវរបស់យើងបានអះអាងថា ឥឡូវនេះសារត្រូវតែឈប់ហើយ។ ប៉ុន្តែមិនដូច្នោះទេ។ ស្ថាប័នទាំងនោះដែលគាត់បានបង្កើតឡើងក្រោមព្រះហស្តរបស់ព្រះ ត្រូវបានកំណត់ឱ្យលូតលាស់ធំធេងជាងមុនទៅទៀត ដូចជា «ដើមឈើដែលព្រះអម្ចាស់បានដាំ» ដែលនឹងលាតសន្ធឹងមែកជាច្រើន ហើយមានផ្លែបរិបូរ។

GSAM 450ការទាយទុកជាមុនអំពីការបង្កើតច្បាប់ខាងសាសនា

GSAM 450.4ហាសិបប្រាំបីឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ តាំងពីអ្នកប្រកាសសាររបស់ទេវតាទីបីបាននិយាយថា តាមទំនាយក្នុងវិវរណៈជំពូក 13 នឹងមានពេលមួយដែលមនុស្សនៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងកន្លែងដទៃទៀតត្រូវបានបៀតបៀន ព្រោះពួកគេរក្សាបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ។ ក្នុងសៀវភៅមួយដែលអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានសរសេរ មានចំណងជើងថា សំណេរដំបូង យើងអានសេចក្តីខាងក្រោមអំពីសេចក្តីបង្រៀននេះ៖—

GSAM 450.5«ទេវតាបាននិយាយថា ‹ចូរមើលចុះ!› ខ្ញុំបានបែរមកយកចិត្តទុកដាក់នឹងមនុស្សអាក្រក់ ឬអ្នកមិនជឿ។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាកំពុងជ្រួលច្របល់។ សេចក្តីខ្នះខ្នែង និងព្រះចេស្តាដែលនៅជាមួយរាស្ត្ររបស់ព្រះ បានធ្វើឱ្យពួកគេរំជើបរំជួល និងខឹងសម្បា។ ភាពច្របូកច្របល់ គឺភាពច្របូកច្របល់ មាននៅគ្រប់ទិស។ ខ្ញុំបានឃើញគេចាត់វិធានការប្រឆាំងនឹងក្រុមមនុស្សដែលមានពន្លឺ និងព្រះចេស្តារបស់ព្រះ។ ភាពងងឹតកាន់តែក្រាស់ឡើងនៅជុំវិញពួកគេ តែពួកគេនៅតែឈរយ៉ាងមាំមួន ដោយព្រះសព្វព្រះហឫទ័យចំពោះពួកគេ ហើយពួកគេទុកចិត្តលើព្រះអង្គ។ ខ្ញុំបានឃើញពួកគេទាល់គំនិត។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានឮពួកគេស្រែកអង្វរដល់ព្រះយ៉ាងអស់ពីចិត្ត។ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ សម្រែករបស់ពួកគេមិនបានឈប់ឡើយ៖ ‹ឱព្រះអង្គអើយ សូមឱ្យព្រះហឫទ័យទ្រង់បានសម្រេច! បើការនេះអាចថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះនាមទ្រង់ សូមបើកផ្លូវគេចខ្លួនសម្រាប់រាស្ត្រទ្រង់! សូមរំដោះយើងខ្ញុំពីសាសន៍ដទៃដែលនៅជុំវិញយើងខ្ញុំ។ ពួកគេបានកំណត់ឱ្យយើងខ្ញុំស្លាប់ ប៉ុន្តែព្រះពាហុរបស់ទ្រង់អាចនាំសេចក្តីសង្គ្រោះមកបាន›»។2

GSAM 451.1«បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានឃើញពួកអ្នកដឹកនាំនៅលើផែនដីពិគ្រោះគ្នា ហើយសាតាំង និងពួកទេវតារបស់វាកំពុងមមាញឹកនៅជុំវិញពួកគេ។ ខ្ញុំបានឃើញលិខិតមួយ ដែលច្បាប់ចម្លងរបស់វាត្រូវបានចែកខ្ចាត់ខ្ចាយទៅតំបន់ផ្សេងៗក្នុងប្រទេស ដោយចេញបញ្ជាថា បើពួកបរិសុទ្ធមិនព្រមបោះបង់ជំនឿពិសេសរបស់ខ្លួន លះបង់ថ្ងៃសប្ប័ទ ហើយកាន់តាមថ្ងៃទីមួយនៃសប្ដាហ៍ទេ នោះក្រោយពេលកំណត់មួយ ប្រជាជនមានសិទ្ធិសម្លាប់ពួកគេបាន»។3

GSAM 451ការបៀតបៀននៅអាមេរិក

GSAM 451.2ពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងយើងបាននិយាយថា ការបៀតបៀនមិនអាចកើតមាននៅក្នុងប្រទេសនេះឡើយ ពីព្រោះរដ្ឋធម្មនុញ្ញសហរដ្ឋអាមេរិកប្រកាសថា «សភាមិនត្រូវបង្កើតច្បាប់ណាមួយស្តីពីការតាំងសាសនាជាសាសនារបស់រដ្ឋ ឬហាមឃាត់ការប្រតិបត្តិសាសនាដោយសេរីឡើយ»។ ម្យ៉ាងទៀត «សេចក្តីប្រកាសសិទ្ធិ» របស់រដ្ឋភាគច្រើនក៏ហាមឃាត់ការបង្កើតច្បាប់សាសនាដែរ។ ទោះបីមានការអះអាងយ៉ាងនេះក្តី ប្រជាជនរបស់យើងបានបន្តប្រកាសសារព្រមាន និងការរៀបចំខ្លួនដែលចាំបាច់ ដើម្បីប្រឈមនឹងការតស៊ូនេះ។

GSAM 451.3នៅឆ្នាំ 1863 អង្គការមួយត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយមានគោលបំណងកែប្រែរដ្ឋធម្មនុញ្ញសហរដ្ឋអាមេរិក និងច្បាប់របស់ប្រទេស ដើម្បីឱ្យច្បាប់ទាំងនោះអាចប្រើជាកម្លាំងបង្ខំឱ្យមនុស្សប្រតិបត្តិសាសនា។ គំនិតទាំងនេះបានទទួលអ្នកគាំទ្រយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយគោលការណ៍នៃការបង្ខំមនុស្សឱ្យធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ ជាពិសេសចំពោះការរក្សាថ្ងៃអាទិត្យ បានរីករាលដាលដល់ថ្នាក់ដែលការបៀតបៀនពិតប្រាកដបានចាប់ផ្តើមរួចទៅហើយក្នុងរដ្ឋជាច្រើន។ សូម្បីតែនៅរដ្ឋដែលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យមានបទប្បញ្ញត្តិលើកលែងសម្រាប់អ្នកដែលរក្សាថ្ងៃមួយផ្សេងទៀតតាមមនសិការ ក៏មានការបៀតបៀនដែរ ហើយមនុស្សខ្លះត្រូវបានដាក់ពន្ធនាគារ ដោយសារមិនរក្សាថ្ងៃអាទិត្យ។

GSAM 452ការចាប់ខ្លួនមួយរយដប់ប្រាំមួយលើក

GSAM 452.1នៅចំពោះមុខខ្ញុំមានបញ្ជីនៃការចាប់ខ្លួនអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរនៅអាមេរិកចំនួនមួយរយដប់ប្រាំមួយលើក ចាប់ពីឆ្នាំ 1878 រហូតដល់ខែមីនា ឆ្នាំ 1896។ ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនេះ មួយរយប្រាំបួននាក់ត្រូវបានកាត់ទោសថាមានកំហុស។ មនុស្សជាច្រើនក្នុងចំណោមពួកគេបានជាប់ពន្ធនាគារពីម្ភៃទៅហុកសិបថ្ងៃ ហើយប្រហែលដប់ពីរនាក់ត្រូវបានបង្ខំឱ្យធ្វើការក្នុង «ក្រុមអ្នកទោសជាប់ច្រវាក់» ជាមួយឃាតករ ចោរ និងឧក្រិដ្ឋជនដ៏អាក្រក់បំផុត។ ក្នុងគ្រប់ករណី អ្នកដែលបានប្រកាសសាលក្រមលើពួកគេសុទ្ធតែទទួលស្គាល់ថា ពួកគេជាពលរដ្ឋល្អបំផុត។

GSAM 452សមាគមសេរីភាពសាសនា

GSAM 452.2នៅថ្ងៃទី 21 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1889 សមាគមមួយឈ្មោះ សមាគមជាតិសេរីភាពសាសនា ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅប៊ែតថល ក្រីក, មីឈីហ្គិន។ គោលបំណងរបស់សមាគមនេះគឺប្រឆាំងនឹងការបង្កើតច្បាប់សាសនា ផ្សព្វផ្សាយចំណេះដឹងដល់មហាជនអំពីទំនាក់ទំនងដ៏ត្រឹមត្រូវរវាងសាសនា និងរដ្ឋាភិបាលស៊ីវិល ព្រមទាំងជួយអ្នកដែលត្រូវបានបៀតបៀនដោយសារមនសិការ។ សមាគមនេះបានធ្វើកិច្ចការយ៉ាងច្រើនក្នុងការចែកចាយឯកសារបោះពុម្ព និងបំភ្លឺប្រជាជនអំពីកាតព្វកិច្ច និងគ្រោះថ្នាក់នៃសម័យកាលនៅក្នុងប្រទេសរបស់យើងផ្ទាល់។ តាមពិត សមាគមនេះបានធ្វើកិច្ចការដ៏ធំក្នុងការផ្សព្វផ្សាយសេចក្តីព្រមានដែលមានក្នុងសារនៅវិវរណៈ 14:9-12។

GSAM 452ជំនួយពីកាសែតមិនមែនសាសនា

GSAM 452.3ការបៀតបៀនដែលកំពុងផ្ទុះឡើងយ៉ាងខ្លាំងប្រឆាំងនឹងអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរនៅពេលនោះ ត្រូវបានលើកមកពិភាក្សានៅក្នុងទំព័រវិចារណកថារបស់កាសែតដូចជា ញូវយ៉ក សាន់ (New York Sun) ញូវយ៉ក វើលដ៍ (New York World) និងឈីកាហ្គោ អ៊ីនធើរ អូសៀន (Chicago Inter Ocean) ជាដើម។ អត្ថបទនានាបានចេញផ្សាយ ដោយនិយាយត្រង់ៗអំពីអំពើអយុត្តិធម៌ដែលធ្វើចំពោះពលរដ្ឋសហរដ្ឋអាមេរិក ព្រោះគាត់ស្តាប់តាមមនសិការរបស់ខ្លួន និងរក្សាចំថ្ងៃដែលបានចែងនៅក្នុងបញ្ញត្តិ។ តាមរយៈអត្ថបទកាសែតបែបនេះ ប្រធានបទនេះបានទៅដល់អ្នកអានរាប់លាននាក់។ ក្នុងរយៈពេលមួយខែ សេចក្តីពិតស្នូលនៃសាររបស់ទេវតាទីបីបានទៅដល់ការយកចិត្តទុកដាក់របស់មនុស្សច្រើនជាងចំនួនដែលយើងអាចទៅដល់ក្នុងរយៈពេលជាងម្ភៃឆ្នាំ។

GSAM 453សេចក្តីក្រោធរបស់មនុស្សបានប្រែក្លាយជាការសរសើរព្រះអម្ចាស់

GSAM 453.1ដូច្នេះ យើងឃើញថា ការខិតខំរបស់មនុស្សដើម្បីរារាំងកិច្ចការរបស់ព្រះ និងដើម្បីឱ្យមានច្បាប់គាំទ្រថ្ងៃសប្ប័ទមួយដែលប្រកួតនឹងថ្ងៃសប្ប័ទដែលបានបង្គាប់ក្នុងបញ្ញត្តិទីបួន បានក្លាយជាមធ្យោបាយបើកផ្លូវឱ្យសេចក្តីពិតរីកចម្រើនកាន់តែឆាប់រហ័ស។

GSAM 453.2ពេលសញ្ជឹងគិតអំពីអ្វីដែលបានសម្រេចក្នុងរយៈពេលពីរបីខែដោយមធ្យោបាយទាំងនេះ បទគម្ពីរពីរបានលេចឡើងយ៉ាងច្បាស់ក្នុងចិត្ត។ បទមួយចែងថា «យើងមិនអាចធ្វើអ្វីប្រឆាំងនឹងសេចក្តីពិតបានឡើយ គឺបានតែគាំទ្រសេចក្តីពិតប៉ុណ្ណោះ។»4 ហើយបទមួយទៀតចែងថា «ពិតប្រាកដណាស់ សេចក្តីក្រោធរបស់មនុស្សនឹងសរសើរព្រះអង្គ ហើយព្រះអង្គនឹងទប់ស្កាត់សេចក្តីក្រោធដែលនៅសល់។»5

GSAM 453សេចក្តីទំនាយអំពីច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ

GSAM 453.3នៅក្នុងសក្ខីកម្មលេខ 32 ដែលបានបោះពុម្ពនៅឆ្នាំ 1885 មានសេចក្តីមួយស្តីពីរបៀបដែលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនឹងត្រូវបានអនុម័តនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ សេចក្តីនោះចែងថា៖ «ដើម្បីទទួលបានប្រជាប្រិយភាព និងការគាំទ្រ អ្នកតាក់តែងច្បាប់នឹងចុះចាញ់ចំពោះការទាមទារឱ្យមានច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ»។6 យើងនឹងពិចារណាបន្តិចអំពីរបៀបដែលរឿងនេះបានសម្រេចរួចមកហើយ។

GSAM 453ការបង្កើតច្បាប់សម្រាប់ពិព័រណ៍ពិភពលោក

GSAM 453.4នៅឆ្នាំ 1892 មានការទាមទារឱ្យសភាហាមឃាត់ការបើកពិព័រណ៍ពិភពលោកនៅថ្ងៃអាទិត្យ។ ពិព័រណ៍នោះគ្រោងនឹងធ្វើនៅទីក្រុងឈីកាហ្គោ រដ្ឋអ៊ីលីណយ ចាប់ពីខែឧសភាដល់ខែតុលានៃឆ្នាំនោះ។ ច្បាប់បែបនេះត្រូវបានអនុម័តនៅថ្ងៃទី 19 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1892 ក្រោមសម្ពាធដូចដែលបានទាយទុកខាងលើនោះ។ ហើយចូរចងចាំថា នេះជាលើកទីមួយដែលសភាសហរដ្ឋអាមេរិកខាងជើងបានបង្កើតច្បាប់អំពីបញ្ហាថ្ងៃសប្ប័ទ។

GSAM 453.5ព្រះវិហារទាំងឡាយបានផ្ញើបញ្ជីឈ្មោះយ៉ាងច្រើន ញត្តិ និងទូរលេខមក ដោយមិនគ្រាន់តែដាក់ញត្តិសុំដល់សភាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងប្រាប់សមាជិកសភាដោយសប្បុរស (?) ថា «តាមរយៈនេះ យើងសូមប្តេជ្ញាខ្លួនយើង និងសន្យាចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកថា ចាប់ពីពេលនេះតទៅ យើងនឹងបដិសេធមិនបោះឆ្នោតឱ្យ ឬគាំទ្រឱ្យកាន់តំណែងណាមួយ ឬមុខងារណាមួយដែលត្រូវបានប្រគល់ទំនុកចិត្ត ដល់សមាជិកសភាណាម្នាក់ ទោះជាសមាជិកព្រឹទ្ធសភា ឬសមាជិកសភាតំណាងរាស្ត្រក្តី ដែលបោះឆ្នោតឱ្យផ្តល់ជំនួយបន្ថែមគ្រប់ប្រភេទដល់ពិព័រណ៍ពិភពលោក លើកលែងតែមានលក្ខខណ្ឌដូចដែលបានចែងក្នុងសេចក្តីសម្រេចទាំងនេះ»។ លក្ខខណ្ឌនោះគឺ ត្រូវបិទពិព័រណ៍នៅថ្ងៃអាទិត្យ។

GSAM 454ពាក្យពិភាក្សាក្នុងសភា ឆ្នាំ 1892

GSAM 454.1ជាឧទាហរណ៍នៃពាក្យពិភាក្សានៅក្នុងអង្គប្រជុំសភា ពេលដែលសេចក្តីព្រាងច្បាប់ត្រូវបានអនុម័ត សូមអានសេចក្តីខាងក្រោម៖

GSAM 454.1«ខ្ញុំចង់ឃើញសេចក្តីបដិសេធនោះត្រូវបានសរសេរជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ ហើយដាក់ស្នើដោយសភាសហរដ្ឋអាមេរិក។ ចូរសរសេរវាមក។ តើអ្នកនឹងសរសេរយ៉ាងដូចម្តេច? ... ចូររៀបពាក្យវាមក បើអ្នកហ៊ាន ហើយចូរគាំទ្រវាមក បើអ្នកហ៊ាន។ ក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានបោះឆ្នោតគាំទ្រវា តើនឹងមានប៉ុន្មាននាក់អាចត្រឡប់មកទីនេះម្តងទៀត? ខ្ញុំសង្ឃឹមថា គ្មានម្នាក់ឡើយ។ អ្នករាល់គ្នាកំពុងធ្វើឱ្យខ្លួនឯងមានគ្រោះថ្នាក់ ដោយប្រឆាំងនឹងវា»។

GSAM 454ព្រះវិហារអួតអាង

GSAM 454.2អ្នកដែលបានទាមទារ និងធ្វើឱ្យសភាអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះ បានចាត់ទុកវាជាជ័យជម្នះដ៏សំខាន់នៅក្នុងផែនការបង្កើតច្បាប់សាសនារបស់ពួកគេ។ រឿងនេះច្បាស់ដោយហេតុថា ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនោះ អ្នកបម្រើសាសនាដ៏ល្បីល្បាញម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបាននិយាយក្នុងសេចក្តីអធិប្បាយមួយនៅទីក្រុងភីតស្បឺក រដ្ឋផេនស៊ីលវេនៀថា៖—

GSAM 454.3«ការដែលព្រះវិហារមានឥទ្ធិពលលើស្ថាប័ននយោបាយ ឬស្ថាប័នគ្រប់គ្រងធំៗ ត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់បំផុតក្នុងរឿងពិព័រណ៍ពិភពលោកនាពេលថ្មីៗនេះ។ ព្រឹទ្ធសភាសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាស្ថាប័នខ្ពស់បំផុតក្នុងប្រទេស បានស្តាប់សំឡេងសាសនា ហើយអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់ផ្តល់ថវិកា $5,000,000 ដល់ពិព័រណ៍ពិភពលោក ដោយមានលក្ខខណ្ឌដែលព្រះវិហារបានដាក់ថា ទ្វារនៃពិព័រណ៍ដ៏ធំនោះមិនត្រូវបើកនៅថ្ងៃអាទិត្យឡើយ។ ហេតុការណ៍ដ៏ល្អប្រសើរនេះនាំឱ្យគ្រីស្ទបរិស័ទគិតថា បើអាចធ្វើរឿងនេះបាន នោះវិធានការផ្សេងទៀតដែលចាំបាច់ដូចគ្នាក៏អាចធ្វើបានដែរ។ ព្រះវិហារកំពុងទទួលអំណាចកាន់តែច្រើនជានិច្ច ហើយនៅពេលខាងមុខ សំឡេងរបស់ព្រះវិហារនឹងត្រូវបានស្តាប់ញឹកញាប់ជាងកាលពីអតីតកាល»។

GSAM 454.3ដូច្នេះ យើងឃើញថា សក្ខីកម្មដែលបានផ្តល់នៅឆ្នាំ 1885 នោះបានសម្រេច ហើយកំពុងបន្តសម្រេចទៀត។

GSAM 455ការរួបរួមរបស់កាតូលិក និងប្រូតេស្តង់

GSAM 455.1ទាក់ទងនឹងរឿងនេះ យើងនឹងលើកឡើងអំពីសេចក្តីទំនាយមួយទៀតដែលបានផ្តល់នៅឆ្នាំ 1885 ហើយក៏មានក្នុងសក្ខីកម្មលេខ 32 ដែរ៖—

GSAM 455.2«នៅពេលសាសនាប្រូតេស្តង់លាតដៃឆ្លងឈូងសមុទ្រទៅចាប់ដៃអំណាចរ៉ូម នៅពេលសាសនានេះលូកដៃឆ្លងទីជ្រៅទៅចាប់ដៃជាមួយលទ្ធិទាក់ទងវិញ្ញាណមនុស្សស្លាប់ នៅពេលប្រទេសរបស់យើង ស្ថិតក្រោមឥទ្ធិពលនៃការរួបរួមនៃភាគីទាំងបីនេះ បោះបង់គោលការណ៍ទាំងអស់នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញរបស់ខ្លួន ក្នុងឋានៈជារដ្ឋាភិបាលប្រូតេស្តង់ និងសាធារណរដ្ឋ ហើយរៀបចំឱ្យមានការផ្សព្វផ្សាយសេចក្តីកុហក និងការបញ្ឆោតរបស់សម្តេចប៉ាប នោះយើងអាចដឹងថា ពេលវេលាសម្រាប់ការធ្វើការអស្ចារ្យរបស់សាតាំងបានមកដល់ ហើយទីបញ្ចប់ក៏ជិតមកដល់ដែរ»។7

GSAM 455.3ដើម្បីបង្ហាញថា ផ្នែកដំបូងនៃសេចក្តីទំនាយនេះកំពុងសម្រេចរួចទៅហើយ យើងគ្រាន់តែត្រូវចង្អុលឱ្យមើលអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងជុំវិញយើង។ ចូរមើលពួកប្រូតេស្តង់ ទាំងអ្នកបម្រើសាសនា និងប្រជាជន ដែលកំពុងស្វែងរកការពេញចិត្តពីពួកកាតូលិក ហើយអញ្ជើញពួកគេឱ្យមកចូលរួមសមាគមរបស់ខ្លួន ជាដើម។ ចូរចងចាំថា នៅឆ្នាំ 1885 ពេលដែលសក្ខីកម្មខាងលើត្រូវបានផ្តល់ ស្ទើរតែគ្មានសញ្ញានៃអ្វីដែលយើងកំពុងឃើញក្នុងរឿងនេះសព្វថ្ងៃឡើយ។

GSAM 455.4ដើម្បីបង្ហាញពីរបៀបដែលពួកប្រូតេស្តង់កំពុងស្វែងរកដៃ និងជំនួយរបស់ពួកអ្នកគាំទ្រសម្តេចប៉ាប ខ្ញុំសូមដកស្រង់ពីកាសែត កែនសាស ស៊ីធី ស្តារ (Kansas City Star) នៃរដ្ឋមីស៊ូរី ចុះថ្ងៃទី 18 ខែមីនា ឆ្នាំ 1896។

GSAM 455ពួកមេតូឌីស្ទ និងទិវាសន្តប៉ាទ្រីក

GSAM 455.5នៅទិវាសន្តប៉ាទ្រីក ថ្ងៃទី 17 ខែមីនា ឆ្នាំ 1896 លោកបណ្ឌិត មីតឆែល គ្រូគង្វាលនៃព្រះវិហារមេតូឌីស្ទដ៏សំខាន់បំផុតក្នុងក្រុងកែនសាស ស៊ីធី បានថ្លែងសុន្ទរកថានៅសាលមហោស្រពអូប៉េរ៉ាខូតស៍ ក្រុងកែនសាស ស៊ីធី រដ្ឋមីស៊ូរី។ កាសែតស្តារបានហៅផ្នែកមួយនៃសុន្ទរកថានេះថា «ឈុតឆាកខ្លីមួយដែលគួរឱ្យរំភើប»។ លោកបណ្ឌិត មីតឆែល បានទទួលសំឡេងទះដៃយ៉ាងកងរំពង នៅពេលលោកមានប្រសាសន៍ថា៖—

GSAM 455.6«ការប្រកាន់គំនិតចង្អៀតងងឹតងងុលកើតមកពីភាពល្ងង់ខ្លៅ។ យើងមានការប្រកាន់បែបនេះ ព្រោះយើងមិនស្គាល់អ្នកជិតខាងរបស់យើងឱ្យបានច្បាស់លាស់គ្រប់គ្រាន់។ យើងជាពួកប្រូតេស្តង់ត្រូវបានបង្រៀនឱ្យជឿរឿងអាក្រក់ហួសនឹងថ្លែងអំពីពួកកាតូលិក។ ពួកកាតូលិកក៏ត្រូវបានបង្រៀនឱ្យជឿរឿងអាក្រក់ហួសនឹងថ្លែងអំពីពួកប្រូតេស្តង់ដែរ។ ឥឡូវនេះ យើងបានរកឃើញគំនិតយល់ច្រឡំរបស់យើងចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក ពេលយើងមកជិតល្មមនឹងមើលភ្នែកគ្នា ហើយចាប់ដៃគ្នា។ បើយើងស្គាល់គ្នាកាន់តែច្បាស់ យើងនឹងស្រឡាញ់គ្នាកាន់តែខ្លាំង។ យើងបានឈរនៅឆ្ងាយពីគ្នា ហើយរិះគន់គ្នា។ គួរឱ្យអាម៉ាស់ណាស់ចំពោះអ្នកដើរតាមព្រះគ្រីស្ទដ៏ប្រកបដោយព្រះពរ! គ្រីស្ទបរិស័ទទាំងអស់ត្រូវបានប្រោសលោះដោយព្រះលោហិតដ៏វិសេសតែមួយ យើងបានទ្រទ្រង់ដោយព្រះគុណតែមួយ ហើយសង្ឃឹមថានឹងទៅដល់ស្ថានសួគ៌តែមួយ។ បងប្អូនប្រុសអើយ យើងគួរតែចាប់ផ្តើមស្គាល់គ្នានៅទីនេះលើផែនដី»។

GSAM 456.1កាសែតស្តារបានបន្តថា៖—

GSAM 456.2«បន្ទាប់មក លោកបណ្ឌិត មីតឆែល បានបែរទៅលោកបូជាចារ្យ ដាល់តុន [បូជាចារ្យកាតូលិក] ដែលអង្គុយនៅពីក្រោយលោក ហើយលាតដៃទៅដោយនិយាយថា ‹បងប្អូនប្រុស ដាល់តុន នេះជាដៃរបស់ខ្ញុំ›។ លោកបូជាចារ្យ ដាល់តុន បានក្រោកឡើង ហើយចាប់ដៃដែលលាតមកនោះ។ ពេលលោកបណ្ឌិត មីតឆែល ចាប់រលាក់ដៃគាត់ លោកមានប្រសាសន៍ថា ‹ពិតជាគួរឱ្យអាម៉ាស់ខ្លាំងណាស់ បើក្រោយពីបានរស់នៅជាមួយគ្នាយូរប៉ុណ្ណេះក្នុងទីក្រុងតែមួយលើផែនដី យើងនៅតែត្រូវការទេវតាមកណែនាំយើងឱ្យស្គាល់គ្នានៅស្ថានសួគ៌។ ចូរយើងស្គាល់គ្នានៅទីនេះលើផែនដីចុះ›។ អ្នកស្តាប់បានទះដៃ ហើយក្រោយពីលោកបូជាចារ្យ ដាល់តុន អង្គុយចុះ លោកបណ្ឌិត មីតឆែល បានបន្តសុន្ទរកថារបស់លោក»។

GSAM 456ហេតុការណ៍ដ៏ធំ និងដាច់ខាតមួយ

GSAM 456.3យើងសូមដកស្រង់ពីលិខិតមួយទៀត ចុះនៅទីក្រុងមែលប៊ន ប្រទេសអូស្ត្រាលី ថ្ងៃទី 18 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1892៖

GSAM 456.3«ស្ថានសួគ៌ទាំងមូលត្រូវបានបង្ហាញឱ្យខ្ញុំឃើញថា កំពុងតាមមើលដំណើរវិវត្តនៃព្រឹត្តិការណ៍។ វិបត្តិមួយនឹងត្រូវបានបើកសម្តែងក្នុងការតស៊ូដ៏ធំ និងអូសបន្លាយយូរ អំពីការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះនៅលើផែនដី។ ហេតុការណ៍ដ៏ធំ និងដាច់ខាតមួយនឹងកើតឡើង ហើយវានឹងកើតឡើងឆាប់ណាស់»។

GSAM 456«ប្រជាជាតិគ្រីស្ទបរិស័ទ» របស់ចៅក្រម ប្រ៊ូអើរ

GSAM 456.4ដប់មួយថ្ងៃក្រោយពីឯកសារនេះត្រូវបានសរសេរ ហើយមុនពេលវាទៅដល់សហរដ្ឋអាមេរិក មានហេតុការណ៍មួយកើតឡើង ដែលទាំងពួកប្រូតេស្តង់ និងពួកកាតូលិកបានហៅថាជាហេតុការណ៍ដាច់ខាតក្នុងវាសនារបស់ប្រជាជាតិនេះ។ ខ្ញុំចង់និយាយអំពីសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការកំពូលសហរដ្ឋអាមេរិកដែលថា «នេះជាប្រជាជាតិគ្រីស្ទបរិស័ទ» ដែលប្រកាសនៅថ្ងៃទី 29 ខែកុម្ភៈ ដោយប្រធានចៅក្រម ប្រ៊ូអើរ។ ដូចដែលបានបង្ហាញរួចហើយ នៅថ្ងៃទី 19 ខែកក្កដាឆ្នាំដដែល សេចក្តីព្រាងច្បាប់បិទពិព័រណ៍ពិភពលោកនៅថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុម័ត។ អ្នកបម្រើសាសនាដែលបានទទូចយ៉ាងខ្លាំងឱ្យអនុម័តច្បាប់នេះ បានអង្វរយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ដោយសំអាងថា ដោយតុលាការកំពូលបានប្រកាសថាប្រទេសនេះជាប្រជាជាតិគ្រីស្ទបរិស័ទ នោះជាធម្មតា ថ្ងៃសប្ប័ទរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទត្រូវតែបានការពារពីការប្រមាថ។ គណបក្សកំណែទម្រង់ជាតិក៏បានលើកហេតុផលបែបនេះដែរ៖ ដោយប្រទេសនេះជាប្រជាជាតិគ្រីស្ទបរិស័ទ វាគួរតែទទួលស្គាល់ព្រះ និងច្បាប់របស់ព្រះអង្គជាមូលដ្ឋាននៃរដ្ឋាភិបាល ជាដើម។ ពិតមែនហើយ ហេតុការណ៍ដ៏ធំ និងដាច់ខាតមួយបានកើតឡើងក្នុងការតស៊ូចុងក្រោយនេះ «ហើយវាបានកើតឡើងឆាប់ណាស់»។

GSAM 457ពួកហោរានៅសម័យបុរាណ

GSAM 457.1និមិត្តដែលបានប្រទានដល់ពួកហោរា ជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ ហាក់ដូចជាមានពីរប្រភេទ៖ ប្រភេទមួយហៅថា «និមិត្តបើកចំហ» គឺនិមិត្តដែលបានប្រទានក្នុងពេលដែលអ្នកដទៃអាចមើលឃើញបុគ្គលនោះកំពុងស្ថិតនៅក្នុងនិមិត្ត។ ប្រភេទមួយទៀតហៅថា «និមិត្តពេលយប់»។ និមិត្តប្រភេទទីមួយត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុង ១ សាំយូអែល 3:1 ដែលរៀបរាប់អំពីបទពិសោធន៍របស់កុមារសាំយូអែលដោយពាក្យថា៖ «នៅគ្រានោះ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់កម្រមានណាស់ គ្មាននិមិត្តបើកចំហឡើយ។»

GSAM 457និមិត្តបើកចំហ

GSAM 457.2និមិត្តដែលព្រះហស្តរបស់ព្រះអម្ចាស់បានសណ្ឋិតលើហោរាអេសេគាល គឺជានិមិត្តប្រភេទនេះ (និមិត្តបើកចំហ)។ ពេលពួកចាស់ទុំនៃយូដាអង្គុយនៅចំពោះមុខគាត់ ពួកគេបានឃើញគាត់នៅក្នុងនិមិត្តបើកចំហ។8 នៅឱកាសមួយទៀត ហោរាដានីយ៉ែលត្រូវបាននាំចូលក្នុងនិមិត្តនៅកណ្តាលពួកអ្នកគ្រប់គ្រងជនជាតិខាល់ដេ។ បើពួកគេនៅទីនោះ ពួកគេអាចបានឃើញគាត់នៅក្នុងនិមិត្ត ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ «ការញ័រភ័យយ៉ាងខ្លាំងបានធ្លាក់លើពួកគេ ដូច្នេះពួកគេបានរត់ទៅលាក់ខ្លួន។»9

GSAM 457និមិត្តពេលយប់របស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍

GSAM 457.3និមិត្តរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ នៅគ្រាដំបូងសុទ្ធតែជានិមិត្តបើកចំហ។ ចាប់ពីឆ្នាំ 1884 មក លក្ខណៈនៃនិមិត្តបានផ្លាស់ប្តូរត្រង់ចំណុចនេះ ព្រោះឥឡូវនេះ និមិត្តទាំងនោះជាអ្វីដែលព្រះគម្ពីរហៅថា «និមិត្តពេលយប់»។ និមិត្តទាំងនោះមិនមែនគ្រាន់តែជាសុបិនទេ ប៉ុន្តែទេវតាដ៏ភ្លឺចែងចាំងដដែលបានលេចមក ហើយបង្រៀនអ្នកស្រី ដូចកាលពីឆ្នាំមុនៗក្នុងនិមិត្តបើកចំហដែរ។ មានឧទាហរណ៍ជាច្រើននៃ «និមិត្តពេលយប់» បានកត់ទុកក្នុងព្រះគម្ពីរ ដូចដែលយើងអាចឃើញយ៉ាងច្បាស់ ដោយអានលោកុប្បត្តិ 46:2; ដានីយ៉ែល 2:19; 7:13; កិច្ចការ 16:9; 18:9; 23:11; 27:23-25។

GSAM 458.1ក្នុងនិមិត្តពេលយប់ទាំងនេះរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ មានសេចក្តីទំនាយសំខាន់ៗជាច្រើនបានផ្តល់មក ហើយបានសម្រេចយ៉ាងត្រឹមត្រូវបំផុត ដូចដែលបានកត់សម្គាល់ពីមុន។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងលើកឡើងអំពីនិមិត្តខ្លះដែលបានប្រទាននៅពេលក្រោយមកទៀត។

GSAM 458ការផ្លាស់ទៅវ៉ាស៊ីនតោន

GSAM 458.2នៅឆ្នាំ 1893 អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានមានប្រសាសន៍ថា៖

GSAM 458.2«ឥឡូវនេះ កិច្ចការជាច្រើនហួសពេកកំពុងត្រូវបានប្រមូលផ្តុំនៅប៊ែតថល ក្រីក។ បើកិច្ចការទាំងនោះត្រូវបានចែកចេញ ហើយដាក់នៅទីក្រុងផ្សេងៗ ដែលពន្លឺ និងចំណេះដឹងអាចនាំព្រះពរដល់តំបន់ផ្សេងទៀត នោះនឹងស្របតាមការរៀបចំរបស់ព្រះ។ ព្រះអម្ចាស់មិនសព្វព្រះហឫទ័យឱ្យមានក្រុងយេរូសាឡឹមទីពីរនៅប៊ែតថល ក្រីកឡើយ។ ប្រសិនបើធ្វើតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ នោះត្រូវមានការកែទម្រង់ និងការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំង ព្រមទាំងការផ្ទេរមធ្យោបាយធ្វើការ និងស្ថាប័ននានា»។

GSAM 458.3នៅសន្និសីទទូទៅក្នុងទីក្រុងអូកឡង់, កាលីហ្វ័រញ៉ា ក្នុងខែមីនា ឆ្នាំ 1903 អ្នកស្រីបានមានប្រសាសន៍ថា៖

GSAM 458.3«អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ សេចក្តីព្រមានត្រូវបានផ្តល់ដល់ប្រជាជនរបស់យើងថា ចូរចេញពីប៊ែតថល ក្រីក។ ប៉ុន្តែដោយសារកិច្ចការជាច្រើនបានតាំងនៅទីនោះ ការស្នាក់នៅបន្តមានភាពងាយស្រួល ហើយមនុស្សមិនអាចយល់ថា ហេតុអ្វីបានជាពួកគេគួរផ្លាស់ចេញ»។

GSAM 458.4«ចំពោះសំណួរដែលបានសួរអំពីការទៅតាំងនៅកន្លែងផ្សេង ខ្ញុំឆ្លើយថា ត្រូវហើយ។ ចូរផ្លាស់ទីការិយាល័យសន្និសីទទូទៅ និងកិច្ចការបោះពុម្ពផ្សាយចេញពីប៊ែតថល ក្រីក។ ខ្ញុំមិនដឹងថា កន្លែងនោះនឹងនៅទីណាទេ ថាតើនៅលើឆ្នេរអាត្លង់ទិក ឬនៅកន្លែងផ្សេង។ ប៉ុន្តែខ្ញុំសូមនិយាយថា កុំដាក់ថ្ម ឬឥដ្ឋសូម្បីតែមួយដុំ ដើម្បីសង់ការិយាល័យ រីវីវ (Review) ឡើងវិញនៅប៊ែតថល ក្រីកឡើយ។ ព្រះមានកន្លែងប្រសើរជាងសម្រាប់ការិយាល័យនេះ»។

GSAM 458.5ក្រោយពីបានស្តាប់សេចក្តីណែនាំនេះ អង្គប្រជុំអ្នកជឿបានបោះឆ្នោតសម្រេចថា «ត្រូវផ្លាស់ទីការិយាល័យសន្និសីទទូទៅចេញពីប៊ែតថល ក្រីក, មីឈីហ្គិន ទៅកន្លែងណាមួយនៅលើឆ្នេរអាត្លង់ទិក»។

GSAM 459.1នៅក្នុងអង្គប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាសន្និសីទទូទៅដែលធ្វើនៅប៊ែតថល ក្រីក បន្ទាប់ពីសម័យប្រជុំសន្និសីទទូទៅ មានការបោះឆ្នោតសម្រេចថា «យើងគាំទ្រការដាក់ទីស្នាក់ការកណ្តាលនៃការិយាល័យសន្និសីទទូទៅនៅក្នុងតំបន់ជិតទីក្រុងញូវយ៉ក»។ ដូច្នេះ គណៈកម្មការដ៏ធំមួយត្រូវបានជ្រើសរើស ដើម្បីស្វែងរកទីតាំងដែលអាចប្រើបាន។ គណៈកម្មការបានជម្រាបផែនការរបស់ខ្លួនដល់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ហើយសួរថា តើអ្នកស្រីមានពន្លឺណែនាំបន្ថែមសម្រាប់ពួកគេឬទេ។ អ្នកស្រីបានឆ្លើយថា៖—

GSAM 459.2«សូមព្រះអម្ចាស់ជួយយើងឱ្យធ្វើដំណើរទៅមុខដោយមានការយល់ដឹង និងការអធិស្ឋាន។ ខ្ញុំប្រាកដថា ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឱ្យយើងដឹង ហើយដឹងឆាប់ៗផង ថាយើងគួរតាំងរោងពុម្ពរបស់យើងនៅទីណា។ ខ្ញុំជឿជាក់ថា ផ្លូវដែលមានសុវត្ថិភាពតែមួយគត់សម្រាប់យើង គឺត្រៀមខ្លួនផ្លាស់ទីនៅពេលដែលពពកផ្លាស់ទី។ ចូរយើងអធិស្ឋានសូមឱ្យព្រះអង្គដឹកនាំយើង។ តាមរយៈការថែរក្សារបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គបានបង្ហាញថា ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឱ្យយើងចាកចេញពីប៊ែតថល ក្រីក....

GSAM 459.3«យើងត្រូវធ្វើកិច្ចការនៅញូវយ៉ក ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនអាចប្រាប់បានថា តើគួរតាំងរោងពុម្ពរបស់យើងនៅទីនោះឬអត់ទេ។ ខ្ញុំមិនគួរចាត់ទុកពន្លឺដែលខ្ញុំបានទទួលថា មានភាពច្បាស់លាស់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គាំទ្រការផ្លាស់ទីនេះឡើយ»។

GSAM 459.4ក្រោយពីចំណាយពេលជិតពីរសប្តាហ៍ស្វែងរកនៅទីក្រុងញូវយ៉ក និងក្រុងនៅជុំវិញ គណៈកម្មការមិនអាចរកឃើញទីកន្លែងសមរម្យសម្រាប់រោងពុម្ពបានឡើយ។ នៅពេលនោះ មានលិខិតមួយចុះថ្ងៃទី 30 ខែឧសភាបានមកដល់ ដែលក្នុងនោះអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានមានប្រសាសន៍ថា៖—

GSAM 459.5«នៅពេលបងប្អូនប្រុសរបស់យើងស្វែងរកទីតាំងសម្រាប់រោងពុម្ព រីវីវ អែន ហេរ៉ល (Review and Herald) ពួកគេត្រូវស្វែងរកព្រះអម្ចាស់យ៉ាងអស់ពីចិត្ត។ ពួកគេត្រូវធ្វើដំណើរទៅមុខដោយប្រុងប្រយ័ត្នខ្លាំង ដោយភ្ញាក់រឭក និងអធិស្ឋាន ព្រមទាំងដឹងជានិច្ចអំពីភាពទន់ខ្សោយរបស់ខ្លួន។ យើងមិនត្រូវពឹងផ្អែកលើការវិនិច្ឆ័យរបស់មនុស្សឡើយ។ យើងត្រូវស្វែងរកប្រាជ្ញាដែលព្រះប្រទាន....

GSAM 459.6«ចំពោះការតាំងស្ថាប័ននៅញូវយ៉ក ខ្ញុំត្រូវនិយាយថា ចូរប្រុងប្រយ័ត្ន។ ខ្ញុំមិនគាំទ្រឱ្យស្ថាប័ននេះនៅជិតញូវយ៉កទេ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំមិនអាចប្រាប់ហេតុផលទាំងអស់របស់ខ្ញុំបាន ប៉ុន្តែខ្ញុំប្រាកដថា កន្លែងណាក៏ដោយដែលនៅក្នុងចម្ងាយសាមសិបម៉ាយល៍ពីទីក្រុងនោះ គឺនៅជិតពេក។ ចូរសិក្សាមើលបរិវេណជុំវិញទីកន្លែងផ្សេងៗទៀត។ ខ្ញុំប្រាកដថា គួរតែពិនិត្យឱ្យបានហ្មត់ចត់អំពីគុណសម្បត្តិនៃវ៉ាស៊ីនតោន ឌី.ស៊ី.។

GSAM 460.1«យើងមិនគួរតាំងស្ថាប័ននេះនៅក្នុងទីក្រុង ឬនៅជាយក្រុងឡើយ។ គួរតាំងវានៅតំបន់ជនបទ ដែលអាចមានដីព័ទ្ធជុំវិញ»។

GSAM 460សេចក្តីទំនាយអំពីសំណើលក់ដ៏អំណោយផល

GSAM 460.2ដោយមានព័ត៌មាននេះ គណៈកម្មការបានចាប់ផ្តើមស្វែងរកនៅជុំវិញវ៉ាស៊ីនតោនដោយអធិស្ឋាន។ នៅពេលនោះ លិខិតទីបីបានមកដល់ ដោយមានសេចក្តីណែនាំថា៖

GSAM 460.2«យើងបានអធិស្ឋានសុំពន្លឺអំពីទីតាំងនៃកិច្ចការរបស់យើងនៅភាគខាងកើត ហើយពន្លឺបានមកដល់យើងយ៉ាងច្បាស់លាស់បំផុត។ ខ្ញុំបានទទួលពន្លឺដ៏ប្រាកដប្រជាថា នឹងមានទីកន្លែងខ្លះដាក់លក់ឱ្យយើង ដែលមនុស្សមានប្រាក់ចាយយ៉ាងច្រើនបានចំណាយប្រាក់អស់ជាច្រើនលើទីកន្លែងទាំងនោះ។ ម្ចាស់វិមានទាំងនេះស្លាប់ ឬបែរចិត្តទៅយកចិត្តទុកដាក់លើរឿងផ្សេង ហើយអចលនទ្រព្យនោះត្រូវបានដាក់លក់ក្នុងតម្លៃថោកណាស់....

GSAM 460.3«តាមពន្លឺដែលបានផ្តល់ដល់ខ្ញុំ ខ្ញុំដឹងថា សម្រាប់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់ រីវីវ អែន ហេរ៉ល (Review and Herald) គួរតែនៅជិតវ៉ាស៊ីនតោន»។

GSAM 460បានរកឃើញទីតាំងដែលបានទាយទុក

GSAM 460.4ដោយកាន់លិខិតនេះនៅក្នុងដៃ គណៈកម្មការបានចាប់ផ្តើមស្វែងរកទីតាំងនៅមណ្ឌលកូឡុំប៊ី ប៉ុន្តែមិនអាចរកឃើញដីក្នុងតម្លៃក្រោមមួយពាន់ដុល្លារក្នុងមួយអេកទេ។ នៅទីបំផុត គេបានណែនាំពួកគេឱ្យចាប់អារម្មណ៍ទៅលើតាកូម៉ា ផាក។ ខាងក្រោមនេះជារបាយការណ៍របស់គណៈកម្មការ៖—

GSAM 460.5«យើងបានរកឃើញដីមួយកន្លែងប្រហែលហាសិបអេក នៅខាងក្រៅមណ្ឌលបន្តិច ប៉ុន្តែស្ថិតនៅក្នុងព្រំប្រទល់ក្រុងតាកូម៉ា ផាក ដែលយើងអាចទិញក្នុងតម្លៃប្រាំមួយពាន់ដុល្លារ ឬមួយរយម្ភៃដុល្លារក្នុងមួយអេក។ យើងបានពិនិត្យកន្លែងនេះយ៉ាងហ្មត់ចត់។ យើងបានដឹងថា កាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន គ្រូពេទ្យម្នាក់នៅបូស្តុនបានជ្រើសរើសវាសម្រាប់ធ្វើជាទីតាំងមន្ទីរព្យាបាល និងស្តារសុខភាព។ គេនិយាយថា គាត់បានចំណាយប្រាក់ប្រហែលហុកសិបពាន់ដុល្លារសម្រាប់ថ្លៃទិញ និងសម្អាតគុម្ពោត កំណាត់ឈើ និងសំរាមទាំងអស់ចេញពីដីនោះ។ ការលំបាកខាងប្រាក់កាសបានរារាំងគាត់មិនឱ្យសម្រេចផែនការរបស់គាត់ ហើយដីនោះបានធ្លាក់ទៅក្នុងដៃលោកម្នាក់ដែលជាម្ចាស់បំណុលមានដីនោះជាវត្ថុបញ្ចាំ ដោយលោកនោះចំណាយអស់ដប់ប្រាំពាន់ដុល្លារ។

GSAM 461.1«ប្រជាពលរដ្ឋនៃតាកូម៉ា ផាក តាមរយៈលោកអភិបាលក្រុង និងអ្នកដឹកនាំខ្លះជាតំណាង បានស្វាគមន៍យើងមកកាន់ទីនោះយ៉ាងកក់ក្តៅ ហើយធានាថា នឹងសហការជាមួយយើងដោយមិត្តភាពក្នុងការអនុវត្តផែនការរបស់យើង។

GSAM 461.2«ក្នុងការធ្វើដំណើរ និងការស្វែងរកទាំងអស់របស់យើង យើងមិនបានរកឃើញកន្លែងណាផ្សេងទៀតដែលត្រូវតាមលក្ខណៈដែលបានចែងក្នុងសក្ខីកម្មយ៉ាងពេញលេញដូចកន្លែងនេះឡើយ។ យើងជឿថា ការថែរក្សារបស់ព្រះបានដឹកនាំយើងមកដល់កន្លែងដែលព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឱ្យយើងតាំងនៅ»។

GSAM 461.3ដោយពិចារណាអំពីការសម្រេចជាច្រើននៃសក្ខីកម្មដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងជំពូកនេះ និងជំពូកមុនៗ ចូរយើង «ជឿលើព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់យើង នោះយើងនឹងបានខ្ជាប់ខ្ជួន ហើយជឿហោរារបស់ព្រះអង្គ នោះយើងនឹងចម្រើនឡើង» ដើម្បីឱ្យយើងបានត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ហេតុការណ៍ដែលនៅខាងមុខ ហើយមិនឱ្យហេតុការណ៍ទាំងនោះកើតមកលើយើងដោយមិនបានត្រៀមខ្លួនឡើយ។

Notes

  1. របាក្សត្រទី 2 20:20។ ↩
  2. សំណេរដំបូង ទំព័រ 272។ ↩
  3. សៀវភៅដដែល ទំព័រ 282-283។ ↩
  4. ២ កូរិនថូស 13:8។ ↩
  5. ទំនុកតម្កើង 76:10។ ↩
  6. សក្ខីកម្មសម្រាប់ព្រះវិហារ ភាគ 5 ទំព័រ 451។ ↩
  7. សក្ខីកម្មសម្រាប់ព្រះវិហារ ភាគ 5 ទំព័រ 451។ ↩
  8. អេសេគាល 8:1។ ↩
  9. ដានីយ៉ែល 10:7។ ↩

កំណត់ចំណាំ

ត្រឡប់ក្រោយ