Adventist Pioneer
Library
aplib.orgបណ្ណាល័យ
តារាងមាតិកា
29 / 31
29 / 31

ជំពូកទី 26 — បេសកកម្មក្រៅប្រទេសរបស់យើង

John Norton Loughborough

GSAM 403.1មានសេចក្ដីសរសេរទុកថា អស់អ្នកដែលពុំធ្លាប់មាននរណាប្រាប់អំពីទ្រង់ នឹងឃើញទ្រង់ ហើយអ្នកដែលពុំធ្លាប់បានឮ នឹងយល់។1

GSAM 403.2បេសកកម្មដំបូងរបស់យើងទៅកាន់តំបន់ក្រៅសហរដ្ឋអាមេរិក បានបើកនៅឆ្នាំ 1874 នៅពេលអែលឌើរ J. N. អែនឌ្រូស៍ ត្រូវបានបញ្ជូនទៅស្វីស ហើយបានចាប់ផ្ដើមការងារនៅទីនោះ។

GSAM 403តំបន់អឺរ៉ុបកណ្តាល

GSAM 403.3នៅពេលនោះ ប្រទេសចំនួនប្រាំបីត្រូវបានរួមបញ្ចូលក្នុងបេសកកម្មនេះ គឺ ស្វីស បារាំង អ៊ីតាលី តួកគី បែលហ្ស៊ិក អេស្ប៉ាញ ព័រទុយហ្គាល់ និងក្រិក ជាទឹកដីដែលមានប្រជាជន 140,000,000 នាក់។

GSAM 403.4នៅចំណុចនេះ គួររំលឹកអំពីស្ថានការណ៍ដែលនាំឲ្យរាស្ត្ររបស់យើងចូលបំពេញបេសកកម្មដ៏ធំទូលាយបែបនេះ ទាំងនៅពេលដែលនិកាយមានចំនួនតិច។

GSAM 403អែលឌើរ Czechowski

GSAM 403.5នៅឆ្នាំ 1865 អែលឌើរ M. B. Czechowski ជាបូជាចារ្យកាតូលិកជនជាតិប៉ូឡូញដែលបានបម្លែងចិត្ត ហើយបានទទួលសេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន មានបំណងឲ្យរាស្ត្ររបស់យើងបញ្ជូនគាត់ជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាទៅអឺរ៉ុបកណ្តាល។ ដោយសារមិនអាចធ្វើបាននៅពេលនោះ គាត់បានដាក់សំណើរបស់គាត់ទៅកាន់ពួកអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីមួយនៃសប្ដាហ៍នៅបូស្តុន រដ្ឋម៉ាសាឈូសេត ដែលប្រហែលជាចាត់ទុកគាត់ថាផ្តាច់ចេញទាំងស្រុងពីរាស្ត្ររបស់យើង។ មិនថាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេបានរកមធ្យោបាយដែលត្រូវការ ហើយបញ្ជូនគាត់ទៅបេសកកម្មដែលគាត់ប្រាថ្នា។

GSAM 404អ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទនៅស្វីស

GSAM 404.1នៅឆ្នាំ 1866 គាត់បានបង្រៀនសេចក្តីពិតអំពីថ្ងៃសប្ប័ទ និងសាររបស់ទេវតាទីបីនៅ Tramelan ប្រទេសស្វីស។ កិច្ចការនោះបាននាំឲ្យកើតមានក្រុមអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទមួយ។ មិនយូរប៉ុន្មាន គាត់បានចាកចេញពីពួកគេ ដើម្បីបង្រៀនសារនៅហុងគ្រី។ គាត់មិនបានប្រាប់ក្រុមនៅ Tramelan អំពីកិច្ចការរបស់យើងនៅអាមេរិកទេ ប៉ុន្តែ Albert Vuilleumier ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ អាចអានភាសាអង់គ្លេសបាន។ ដោយចៃដន្យ គាត់បានឃើញច្បាប់ចម្លងមួយនៃទស្សនាវដ្តីពិនិត្យអាត់វេនទីស្ទ។ តាមរយៈនេះ ការឆ្លើយឆ្លងរវាងប្រទេសទាំងពីរបានចាប់ផ្តើម។

GSAM 404អែលឌើរ Erzenberger ត្រូវបានបញ្ជូនទៅអាមេរិក

GSAM 404.2នៅឆ្នាំ 1869 James Erzenberger ពី Tramelan ត្រូវបានបញ្ជូនទៅអាមេរិក ដើម្បីរៀនភាសាអង់គ្លេស និងស្គាល់កាន់តែច្បាស់អំពីគោលលទ្ធិ និងទំនៀមទម្លាប់របស់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។ គាត់បានមកដល់ Battle Creek នៅថ្ងៃទី 18 ខែមិថុនា ហើយស្នាក់នៅអាមេរិកមួយឆ្នាំកន្លះ។ នៅថ្ងៃទី 9 ខែកញ្ញា 1870 គាត់បានចាកចេញពី New York ក្នុងដំណើរត្រឡប់។ នៅខែមិថុនានៃឆ្នាំដដែល Ademar Vuilleumier បានមកទស្សនាប្រទេសនេះ ហើយស្នាក់នៅប្រហែលបួនឆ្នាំ។ ពេលត្រឡប់ទៅមាតុភូមិ គាត់មានអែលឌើរ អែនឌ្រូស៍ អមដំណើរ។ ពួកគេបានមកដល់ Neuchatel នៅថ្ងៃទី 16 ខែតុលា 1874។

GSAM 404.3នៅឆ្នាំ 1875 អែលឌើរ D. T. បួរដូ និងគ្រួសាររបស់គាត់បានចាកចេញពីអាមេរិកទៅបារាំង ជាកន្លែងដែលគណៈកម្មាធិការបានចាត់តាំងពួកគេឲ្យបំពេញការងារ។

GSAM 404បានចាប់ផ្ដើមកាសែតបារាំងមួយ

GSAM 404.4នៅឆ្នាំបន្ទាប់ គឺខែកក្កដា 1876 នៅបាសែល ប្រទេសស្វីស បានចាប់ផ្ដើមបោះពុម្ពកាសែតជាភាសាបារាំង មានចំណងជើងថា Les Signes des Temps («សញ្ញានៃសម័យកាល»)។ ប្រាំមួយឆ្នាំក្រោយមក នៅថ្ងៃទី 13 ខែឧសភា 1882 អែលឌើរ ហាសខែល បានជិះកប៉ាល់ពីទីក្រុង New York ទៅអឺរ៉ុប។ ក្នុងដំណើរបេសកកម្មនេះ គាត់បានចំណាយពេលមួយរយៈនៅស្វីស។

GSAM 405អែលឌើរ Whitney ទៅបាសែល—មរណភាពរបស់អែលឌើរ អែនឌ្រូស៍

GSAM 405.1នៅថ្ងៃទី 26 ខែកក្កដា 1883 អែលឌើរ B. L. Whitney និងគ្រួសាររបស់គាត់បានមកដល់បាសែល។ គាត់ត្រូវបានគណៈកម្មាធិការសន្និសីទទូទៅតែងតាំងឲ្យគ្រប់គ្រងបេសកកម្មនេះ ដើម្បីជួយសម្រាលបន្ទុករបស់អែលឌើរ អែនឌ្រូស៍ ដែលសុខភាពកំពុងចុះខ្សោយយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ប៉ុន្មានខែក្រោយមក ក្នុងខែតុលានៃឆ្នាំនោះ អែលឌើរ អែនឌ្រូស៍ បានទទួលមរណភាព។

GSAM 405.2នៅវ័យក្មេង អែលឌើរ អែនឌ្រូស៍ មិនបានទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីសាលា និងមហាវិទ្យាល័យជាន់ខ្ពស់ទេ ប៉ុន្តែគាត់មានការអប់រំល្អ ជាមនុស្សដែលពិភពលោកហៅថា អ្នកអប់រំខ្លួនឯង ឬបង្កើតខ្លួនឯង។ ដោយការខិតខំសិក្សា គាត់បានចេះភាសាឡាតាំង ក្រិក និងហេប្រឺ ហើយនៅឆ្នាំក្រោយៗបានចេះភាសាបារាំងផងដែរ។ គាត់រៀនភាសាបារាំង ដើម្បីជួយបើក និងជំរុញកិច្ចការនៅបេសកកម្មអឺរ៉ុបកណ្តាល ដែលគាត់បានបំពេញការងាររយៈពេលប្រាំមួយឆ្នាំចុងក្រោយនៃជីវិត ដោយសរសេរ និងបោះពុម្ព «សញ្ញានៃសម័យកាល» ជាភាសាបារាំង ព្រមទាំងអធិប្បាយជាភាសានោះ។ នៅពេលកំពុងបំពេញការងារបែបនេះ គាត់បានធ្លាក់ក្រោមដៃនៃសេចក្តីស្លាប់។

GSAM 405វេជ្ជបណ្ឌិត ខេលឡុក នៅអឺរ៉ុប

GSAM 405.3នៅនិទាឃរដូវឆ្នាំ 1883 វេជ្ជបណ្ឌិត J. H. ខេលឡុក បានទៅទស្សនាអឺរ៉ុប ដើម្បីសិក្សាផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ។ គាត់បានស្នាក់នៅបេសកកម្មនីមួយៗរបស់យើងពីរបីថ្ងៃ ហើយការមកទស្សនារបស់គាត់បានលើកទឹកចិត្តដល់អ្នកធ្វើការ។ ជាពិសេស អែលឌើរ អែនឌ្រូស៍ បានកោតសរសើរយ៉ាងខ្លាំងចំពោះដំបូន្មានរបស់គាត់អំពីកិច្ចការនៅបាសែល។

GSAM 405អែលឌើរ បាត់ឡឺរ ទៅទស្សនាអឺរ៉ុប

GSAM 405.4នៅសន្និសីទទូទៅដែលបានប្រជុំនៅខែតុលា 1883 គេបានផ្តល់អនុសាសន៍ឲ្យចាប់ផ្ដើមបោះពុម្ពកាសែតមួយនៅអង់គ្លេសឲ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើបាន។ ជាលទ្ធផលនៃការបោះឆ្នោតមួយទៀតនៅសន្និសីទនេះ អែលឌើរ ចច I. បាត់ឡឺរ, M. C. Wilcox និង A. C. បួរដូ បានទៅជួយការងារនៅអឺរ៉ុប និងអង់គ្លេស។ អែលឌើរ បាត់ឡឺរ បានចុះចតនៅ Glasgow ប្រទេសស្កុតឡែន នៅថ្ងៃទី 27 ខែកុម្ភៈ 1884។ គោលបំណងមួយនៃការមកទស្សនាបេសកកម្មក្រៅប្រទេសរបស់អែលឌើរ បាត់ឡឺរ គឺសិក្សាតាមការសង្កេតផ្ទាល់អំពីឧបសគ្គក្នុងការជំរុញកិច្ចការនៅប្រទេសក្រៅ និងរបៀបជំនះឧបសគ្គទាំងនោះ។ គាត់ក៏បានចំណាយពេលមួយរយៈនៅបាសែល និងក្នុងតំបន់អឺរ៉ុបកណ្តាល។ A. C. បួរដូ បានបំពេញការងារក្នុងចំណោមជនជាតិបារាំងនៅជ្រលងភ្នំអាល់ ក្នុងចំណោម Waldenses ខណៈ M. C. Wilcox បានចូលរួមក្នុងការបោះពុម្ព និងការងារនិពន្ធនៅអង់គ្លេស រហូតដល់ចុងឆ្នាំ 1886។

GSAM 406បានសង់រោងពុម្ពនៅបាសែល

GSAM 406.1នៅឆ្នាំ 1884 រោងពុម្ព Imprimerie Polyglotte (ឈ្មោះនេះមានន័យថា ការបោះពុម្ពជាច្រើនភាសា) ត្រូវបានសង់នៅបាសែល។ នៅខែមីនា 1885 H. W. ខេលឡុក ត្រូវបានគណៈកម្មាធិការសន្និសីទទូទៅអនុញ្ញាតឲ្យទៅបាសែល និងទិញម៉ាស៊ីនចាំបាច់សម្រាប់រោងពុម្ព។ គាត់បានធ្វើដូច្នោះ ហើយដូច្នេះ រោងចក្របោះពុម្ពដែលមានបរិក្ខារគ្រប់គ្រាន់ និងជាកម្មសិទ្ធិរបស់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅទីក្រុងបាសែលដ៏បុរាណ។

GSAM 406.2ក្នុងអំឡុងពេលអែលឌើរ បាត់ឡឺរ ទៅទស្សនាអឺរ៉ុប កាសែតអាល្លឺម៉ង់មួយឈ្មោះ Herold der Wahrheit («អ្នកប្រកាសសេចក្តីពិត») ត្រូវបានបោះពុម្ពនៅការិយាល័យបាសែល។ នៅឆ្នាំដដែល ទស្សនាវដ្តីរ៉ូម៉ានីមួយឈ្មោះ Adevărulu Prezentu («សេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន») ក៏ត្រូវបានបោះពុម្ពនៅការិយាល័យនេះដែរ។ ហើយមានមួយទៀតជាភាសាអ៊ីតាលី ឈ្មោះ L’Ultimo Messagio («សារចុងក្រោយ»)។ ទស្សនាវដ្តីពីរចុងក្រោយនេះ សុទ្ធតែជាទស្សនាវដ្តីប្រចាំត្រីមាស មាន 16 ទំព័រ។ នៅសន្និសីទស្វីស ក្នុងខែតុលា 1884 បានរាយការណ៍ថា ក្នុងឆ្នាំនោះ ទស្សនាវដ្តីទាំងបួននេះត្រូវបានបោះពុម្ព និងចែកចាយចំនួន 146,000 ច្បាប់។ រហូតដល់ឆ្នាំ 1895 នៅពេលការិយាល័យបោះពុម្ព (ដោយសារការបៀតបៀននៅបាសែល) ត្រូវបានផ្លាស់ចេញពីទីក្រុងនោះទៅ Hamburg ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ មានសៀវភៅ និងខិត្តប័ណ្ណត្រូវបានបោះពុម្ពជាភាសាចំនួន 11 គឺ បារាំង អាល្លឺម៉ង់ អ៊ីតាលី រ៉ូម៉ានី អេស្ប៉ាញ បូហេមី រុស្ស៊ី ហូឡង់ ហុងគ្រី អាមេនី តួកគី និងតួកគី-ក្រិក។ ដូច្នេះ តាមន័យនៃឈ្មោះរបស់វា វាជាស្ថាប័ន «បោះពុម្ពជាច្រើនភាសា»។

GSAM 407អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ទៅទស្សនាអឺរ៉ុប

GSAM 407.1នៅថ្ងៃទី 3 ខែកញ្ញា 1885 អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ កូនប្រុសរបស់គាត់ W. C. White និងគ្រួសារ បានមកដល់បាសែល។ ពួកគេបានស្នាក់នៅប្រទេសចាស់ៗរយៈពេលមួយឆ្នាំកន្លះ ដោយទៅទស្សនាបេសកកម្មនានានៅតំបន់អឺរ៉ុបកណ្តាល ហើយបានផ្តល់សេវាកម្មដ៏មានតម្លៃដល់បេសកកម្មផ្សេងៗ។

GSAM 407សន្និសីទស្វីសត្រូវបានរៀបចំឡើង

GSAM 407.2នៅថ្ងៃទី 10 ខែកញ្ញា 1885 សន្និសីទស្វីសត្រូវបានរៀបចំឡើង។ ក្នុងរបាយការណ៍ដែលបានផ្តល់នៅពេលនោះ បានបញ្ជាក់ថា សន្និសីទនេះមានអ្នកបម្រើដែលបានតែងតាំងម្នាក់ អ្នកមានអាជ្ញាប័ណ្ណប្រាំពីរនាក់ ព្រះវិហារចំនួន 10 និងសមាជិក 224 នាក់។ កាលពីឆ្នាំមុន ពួកគេបានថ្វាយដង្វាយមួយភាគដប់ចំនួន $1,645.11។ លើសពីនេះ ពួកគេបានបរិច្ចាគដល់កិច្ចការចំនួន $2,041.22។

GSAM 407អែលឌើរ វ៉ាហ្គូណឺរ នៅអឺរ៉ុប

GSAM 407.3អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ជាមួយ W. C. White និងគ្រួសារ បានត្រឡប់ទៅអាមេរិកនៅឆ្នាំ 1887។ នៅឆ្នាំដដែល អែលឌើរ J. H. វ៉ាហ្គូណឺរ ត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យចូលរួមបេសកកម្មអឺរ៉ុបកណ្តាល។ គាត់បានបំពេញការងារនៅតំបន់នេះជាងពីរឆ្នាំ ហើយក្នុងអំឡុងពេលនោះបានរស់នៅបាសែល។ នៅទីក្រុងនេះហើយដែលគាត់បានទទួលមរណភាព នៅថ្ងៃទី 20 ខែមេសា 1889 ដូចដែលបានបញ្ជាក់រួចមកហើយ។

GSAM 407.4សុខភាពដែលចុះខ្សោយរបស់អែលឌើរ Whitney និងមរណភាពបន្ទាប់របស់គាត់ (ថ្ងៃទី 9 ខែមេសា 1889) គឺជាការខាតបង់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយទៀតសម្រាប់បេសកកម្មនេះ។

GSAM 407អែលឌើរ Robinson នៅអឺរ៉ុប

GSAM 407.5អែលឌើរ D. A. Robinson ដែលកំពុងបំពេញការងារនៅអង់គ្លេស ត្រូវបានជ្រើសរើសជាអ្នកស្នងតំណែងរបស់អែលឌើរ Whitney។ គាត់បានបំពេញការងារយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពនៅតំបន់នេះប្រហែលប្រាំមួយឆ្នាំ។ បន្ទាប់មក តាមការអញ្ជើញរបស់សន្និសីទទូទៅ គាត់បានចាកចេញទៅឥណ្ឌានៅឆ្នាំ 1895។ ការផ្លាស់ចេញរបស់គាត់បានធ្វើឲ្យត្រូវតែងតាំងអ្នកអគ្គនាយកម្នាក់ទៀត។

GSAM 408អែលឌើរ Holser ជាអគ្គនាយកតំបន់

GSAM 408.1អែលឌើរ H. P. Holser ត្រូវបានជ្រើសរើសសម្រាប់មុខតំណែងនេះ ហើយក្រៅពីមុខតំណែងនេះ គាត់ក៏ត្រូវបានជ្រើសរើសជាអ្នកគ្រប់គ្រងបេសកកម្មអឺរ៉ុបកណ្តាលទាំងមូលផងដែរ។ នៅទីនេះ គាត់បានបំពេញការងារដោយមិននឿយហត់ និងមានប្រសិទ្ធភាព រហូតដល់ឆ្នាំ 1901 នៅពេលដែលគាត់ក៏ត្រូវចុះចាញ់នឹងការបំផ្លាញរបស់ជំងឺ។ គាត់បានស្លាប់នៅទីក្រុង Canyon City រដ្ឋ Colorado នៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា 1901។

GSAM 408.2ទោះបីមានស្ថានការណ៍អវិជ្ជមានទាំងនេះក៏ដោយ បេសកកម្មបានរីកចម្រើន ហើយកិច្ចការបានឈានទៅមុខ ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងរបាយការណ៍ថ្វាយសន្និសីទទូទៅនៅឆ្នាំ 1895។ របាយការណ៍នោះបញ្ជាក់ថា សន្និសីទអឺរ៉ុបកណ្តាលមានព្រះវិហារចំនួន 19 និងសមាជិក 484 នាក់ ដែលកាលពីឆ្នាំមុនបានថ្វាយដង្វាយមួយភាគដប់ចំនួន $4,378.18។ នៅពេលនោះ ពួកគេមានអ្នកបម្រើដែលបានតែងតាំងបួននាក់ និងអ្នកមានអាជ្ញាប័ណ្ណប្រាំនាក់។

GSAM 408បេសកកម្មអាល្លឺម៉ង់-រុស្ស៊ី

GSAM 408.3នៅឆ្នាំ 1870 J. H. Linderman ជាគ្រូគង្វាលព្រះវិហារមួយនៅជិត Elberfeld ប្រទេសព្រុយស៊ី និងសមាជិករបស់ព្រះវិហារនោះចំនួន 40 នាក់ បានចាប់ផ្ដើមរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ដោយសិក្សាព្រះគម្ពីរ ដោយមិនដឹងថាមានក្រុមគ្រីស្ទបរិស័ទមួយផ្សេងទៀតនៅលើលោកកំពុងរក្សាថ្ងៃនោះជាថ្ងៃសប្ប័ទឡើយ។ ចំណេះដឹងអំពីក្រុមនេះត្រូវបាននាំមកដល់រាស្ត្ររបស់យើងតាមរបៀបចម្លែកមួយ។ អ្នកសុំទានម្នាក់បានមកដល់ផ្ទះបេសកកម្មនៅបាសែលនៅថ្ងៃសប្ប័ទ។ គ្រួសារនោះកំពុងសិក្សាមេរៀនសាលាថ្ងៃសប្ប័ទ ដោយបើកព្រះគម្ពីរនៅមុខពួកគេ។ ទិដ្ឋភាពនោះបានធ្វើឲ្យបុរសនោះចាប់អារម្មណ៍ ហើយជំរុញឲ្យគាត់សួរសំណួរ។

GSAM 408ក្រុមនៅ Elberfeld

GSAM 408.4ពេលបានដឹងថាពួកគេមិនមែនជាជនជាតិយូដា ប៉ុន្តែជាគ្រីស្ទបរិស័ទដែលរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ គាត់បាននិយាយអំពីក្រុមនៅ Elberfeld។ អែលឌើរ អែនឌ្រូស៍ គិតថាគួរស៊ើបអង្កេតសេចក្តីរាយការណ៍នេះ ដូច្នេះ គាត់បានទៅព្រុយស៊ីជាមួយអែលឌើរ Erzenberger នៅដើមឆ្នាំ 1875 ហើយបានរកឃើញក្រុមនោះដូចដែលបានរាយការណ៍។ អែលឌើរ Erzenberger បានស្នាក់នៅបំពេញការងារមួយរយៈក្នុងតំបន់នោះនៃអាល្លឺម៉ង់ ហើយនៅថ្ងៃទី 8 ខែមករា 1876 មនុស្សប្រាំបីនាក់ត្រូវបានជ្រមុជទឹកនៅ Elberfeld ដែលជាការជ្រមុជទឹកដំបូងដោយអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរនៅអាល្លឺម៉ង់។

GSAM 409.1សេចក្តីពិតបានចាក់ឫសនៅរុស្ស៊ីតាំងពីឆ្នាំ 1882 តាមរយៈសៀវភៅអានដែលបងប្អូនជនជាតិអាល្លឺម៉ង់នៅអាមេរិកបានផ្ញើទៅមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេនៅអាណានិគមអាល្លឺម៉ង់ក្នុងរុស្ស៊ី។

GSAM 409អែលឌើរ Conradi នៅអឺរ៉ុប

GSAM 409.2នៅឆ្នាំ 1885 អែលឌើរ L. R. Conradi បានចាកចេញពីអាមេរិកទៅតំបន់អឺរ៉ុបកណ្តាល ដើម្បីបំពេញការងារក្នុងចំណោមជនជាតិអាល្លឺម៉ង់។ នៅថ្ងៃទី 28 ខែមិថុនា 1886 គាត់បានចាកចេញពីបាសែលទៅ Crimea ប្រទេសរុស្ស៊ី។ នៅទីនោះ គាត់បានធ្វើដំណើរជាមួយអែលឌើរ Perk ទៅ Berdebulat ជាកន្លែងដែលបងប្អូនស្រីពីរនាក់ត្រូវបានជ្រមុជទឹក ហើយព្រះវិហារមួយមានសមាជិក 19 នាក់ត្រូវបានរៀបចំឡើង។ នេះជាព្រះវិហារអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរដំបូងនៅរុស្ស៊ី។

GSAM 409អែលឌើរ Conradi និង Perk ត្រូវបានឃុំខ្លួន

GSAM 409.3ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនេះ អែលឌើរ Conradi និង Perk ត្រូវបានចាប់ខ្លួន ដោយសារបង្រៀនផ្ទុយពីជំនឿគ្រិស្តអូដុក ហើយត្រូវបានឃុំខ្លួនអស់រយៈពេលប្រាំសប្ដាហ៍នៅ Perekop។ បន្ទាប់ពីត្រូវបានដោះលែង (ដោយការអន្តរាគមន៍របស់អ្នកតំណាងការទូតសហរដ្ឋអាមេរិក) អែលឌើរ Conradi បានទៅទស្សនារុស្ស៊ីខាងកើត ហើយបន្ទាប់មកត្រឡប់ទៅស្វីស។

GSAM 409ការងារនៅលើទន្លេ Volga ប្រទេសរុស្ស៊ី

GSAM 409.4ក្នុងឆ្នាំដដែលនេះ អែលឌើរ Laubhan បានចាប់ផ្ដើមបំពេញការងារនៅរុស្ស៊ី ជិតផ្ទះរបស់គាត់ដែលស្ថិតនៅលើទន្លេ Volga។ នៅឆ្នាំ 1880 អែលឌើរ Klein ពី Kansas បានចូលបំពេញការងារនៅរុស្ស៊ីអាល្លឺម៉ង់។ ដូច្នេះ អ្នកធ្វើការត្រូវបានលើកឡើងសម្រាប់តំបន់ដ៏លំបាក និងពិបាកនេះ ហើយទោះបីអ្នកជឿត្រូវបានបញ្ជូនទៅនិរទេស និងឃុំខ្លួនក៏ដោយ ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានពរដល់កិច្ចការនេះយ៉ាងអស្ចារ្យ។

GSAM 409ភាពជោគជ័យរបស់អ្នកចែកចាយសៀវភៅនៅអាល្លឺម៉ង់

GSAM 409.5នៅឆ្នាំ 1888 អ្នកចែកចាយសៀវភៅបានចាប់ផ្ដើមការងារនៅ Rheinish-Prussia, Württemberg, Baden និង Alsace។ អ្នកធ្វើការដ៏សកម្ម និងស្មោះត្រង់ចំនួនប្រាំបី ឬដប់នាក់ បានជោគជ័យយ៉ាងខ្លាំង រហូតក្នុងមួយឆ្នាំបានលក់សៀវភៅដូចខាងក្រោម៖ «ជីវិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ» 3,000 ក្បាល; «ពីអេដែនទៅអេដែន» 2,000 ក្បាល; និងខិត្តប័ណ្ណ 12,000 ច្បាប់។ ជាលទ្ធផលនៃការងារនេះ នៅស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែងដែលសៀវភៅត្រូវបានលក់ និងអាន មានមនុស្សខ្លះបានទទួលសេចក្តីពិត។

GSAM 410បេសកកម្មត្រូវបានបើកនៅ Hamburg

GSAM 410.1នៅខែឧសភា 1889 អែលឌើរ Conradi បានបើកកិច្ចការបេសកកម្មនៅ Hamburg ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ ហើយក្នុងរយៈពេលខ្លីណាស់ បានបង្កើតសាលាបណ្តុះបណ្តាលអ្នកធ្វើការ។ នៅខែតុលាបន្ទាប់ សាលាថ្ងៃសប្ប័ទមួយមានសមាជិក 28 នាក់ត្រូវបានរៀបចំឡើង។ ក្នុងឆ្នាំនោះ អែលឌើរ ហាសខែល បានទៅទស្សនាបេសកកម្ម ហើយព្រះវិហារមួយមានសមាជិក 20 នាក់ត្រូវបានរៀបចំឡើង ព្រមទាំងបានបង្កើតឃ្លាំងសៀវភៅមួយ។

GSAM 410.2នៅពេលនោះ អែលឌើរ J. T. Boettcher កំពុងបំពេញការងារអាល្លឺម៉ង់នៅ Barmen។ របាយការណ៍មួយបានថ្វាយសន្និសីទទូទៅនៅឆ្នាំ 1890 ដោយបញ្ជាក់ថា ក្នុងបេសកកម្មអាល្លឺម៉ង់-រុស្ស៊ី មានព្រះវិហារដែលបានរៀបចំចំនួនប្រាំបួន មានសមាជិកសរុប 422 នាក់ និងអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ 75 នាក់ទៀតដែលមិនទាន់បានរៀបចំជាក្រុម។ នៅថ្ងៃទី 7 ខែមេសា ឆ្នាំដដែល មនុស្ស 12 នាក់ទៀតត្រូវបានជ្រមុជទឹក ហើយបានរួមជាមួយព្រះវិហារ Hamburg។ នៅខែធ្នូ សមាជិកភាពរបស់ព្រះវិហារនេះបានកើនដល់ 40 នាក់។ ប្រាក់ដែលទទួលបានពីការលក់សៀវភៅតាមឃ្លាំងនៅ Hamburg ហូឡង់ រុស្ស៊ី និងតំបន់ផ្សេងៗនៃអាល្លឺម៉ង់ មានចំនួន $5,000។

GSAM 410ភាពជោគជ័យនៅអឺរ៉ុប

GSAM 410.3យឺតៗ ប៉ុន្តែប្រាកដ កិច្ចការបានឈានទៅមុខនៅបេសកកម្មអឺរ៉ុបកណ្តាល ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងរបាយការណ៍ថ្វាយសន្និសីទទូទៅនៅឆ្នាំ 1891។ នៅពេលនោះ មានព្រះវិហារចំនួនប្រាំនៅអាល្លឺម៉ង់ មានសមាជិក 140 នាក់ ក្នុងនោះ 64 នាក់ជាសមាជិកព្រះវិហារ Hamburg។ ដង្វាយមួយភាគដប់ដែលបានថ្វាយមានចំនួន $1,000។ សៀវភៅដែលអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាតាមកប៉ាល់បានលក់លើកប៉ាល់នៅ Hamburg មានចំនួន $500 ខណៈការលក់របស់អ្នកចែកចាយសៀវភៅក្នុងឆ្នាំនោះ នៅទូទាំងតំបន់ មានចំនួន $6,000។ នៅអូទ្រីស មានមនុស្ស 150 នាក់បានទទួលសេចក្តីពិត ហើយនៅរុស្ស៊ីមានព្រះវិហារ 13 ដែលមានសមាជិក 400 នាក់។

GSAM 411អ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទរុស្ស៊ីប្រាំនាក់ត្រូវបាននិរទេស

GSAM 411.1ប្រហែលពេលនេះ (1891) សមាជិកប្រាំនាក់នៃព្រះវិហាររុស្ស៊ីមួយ រួមទាំងមេដឹកនាំ ត្រូវបានចាប់ខ្លួន ដោយសារបង្រៀនគោលលទ្ធិផ្ទុយពីព្រះវិហារផ្លូវការរបស់រដ្ឋ ហើយត្រូវបានកាត់ទោសឲ្យនិរទេសប្រាំឆ្នាំទៅតំបន់ Trans-Caucasus។ ពួកគេត្រូវចងភ្ជាប់គ្នាដោយច្រវាក់ ហើយត្រូវដើរចម្ងាយ 500 ម៉ាយ។ ក្នុងការសាកល្បងនេះ សេចក្តីជំនឿរបស់ពួកគេបានគាំទ្រពួកគេ ហើយពួកគេសប្បាយរីករាយក្នុងព្រះអម្ចាស់។ ក្នុងឆ្នាំនោះ មានខិត្តប័ណ្ណមួយត្រូវបានរៀបចំជាទម្រង់មេរៀនព្រះគម្ពីរ ជាភាសារុស្ស៊ី ស្តីពីការរងទុក្ខរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ការដេកលក់របស់មនុស្សស្លាប់ ថ្ងៃណា និងហេតុអ្វី ហើយតើយើងអាចដឹងបានឬទេ។

GSAM 411.2នៅពេលសន្និសីទទូទៅឆ្នាំ 1895 សមាជិកភាពនៅអាល្លឺម៉ង់បានកើនដល់ 368 នាក់ ហើយដង្វាយមួយភាគដប់កាលពីឆ្នាំមុនមានចំនួន $2,327.43។

GSAM 411អ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទកាន់តែច្រើននៅរុស្ស៊ី

GSAM 411.3នៅរុស្ស៊ី ទោះបីមនុស្សជាច្រើនបានអន្តោប្រវេសន៍ទៅប្រទេសផ្សេងៗក៏ដោយ សមាជិកភាពបានកើនដល់ 467 នាក់ ដែលបានថ្វាយដង្វាយមួយភាគដប់ចំនួន $841.60។

GSAM 411.4តាមសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់លេខាធិការបេសកកម្មក្រៅប្រទេស ក្នុងការអានអត្ថបទសប្ដាហ៍អធិស្ឋានឆ្នាំ 1896 យើងរៀនថា

GSAM 411.4«នៅក្នុងតំបន់អាល្លឺម៉ង់-រុស្ស៊ី ក្នុងឆ្នាំមុន កម្លាំងជាចំនួនរបស់ពួកគេបានកើនស្ទើរជាទ្វេដង ដោយបានបន្ថែមមនុស្សជាងបួនរយនាក់។ នៅទីក្រុង Berlin ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ មានមនុស្ស 60 នាក់ចូលរួមការថ្វាយបង្គំថ្ងៃសប្ប័ទជាទៀងទាត់។ ការសង់វិហារបេសកកម្មនៅ Hamburg បានពង្រឹងកិច្ចការនៅទីនោះ។ នៅ Munich ក្នុង Bavaria មានមនុស្សមួយចំនួនកំពុងរង់ចាំការជ្រមុជទឹក។ មានអ្នកជឿនៅ Leipsic, Königsberg, Magdeburg, Posen, Stuttgart និងទីក្រុងសំខាន់ៗផ្សេងទៀតក្នុងអាល្លឺម៉ង់។ ក៏មានក្រុមមួយនៅ Rotterdam ប្រទេសហូឡង់ផងដែរ។»

GSAM 412.1«នៅរុស្ស៊ី អ្នកចែកចាយសៀវភៅបានទទួលលិខិតអនុញ្ញាតពីរដ្ឋាភិបាល។ ការបកប្រែអក្សរសិល្ប៍ត្រូវបានធ្វើជាភាសាឡាតវី និងភាសាអេស្តូនី។ កាសែតអាល្លឺម៉ង់ត្រូវបានផ្លាស់ពីបាសែលទៅ Hamburg ហើយនៅការិយាល័យនោះ ពួកគេកំពុងបោះពុម្ពសេចក្តីពិតជាភាសាចំនួន 14។»

GSAM 412ការជ្រមុជទឹកនៅហុងគ្រី

GSAM 412.2ក្នុងឆ្នាំនោះ ការជ្រមុជទឹកដំបូងបានកើតឡើងនៅហុងគ្រី ហើយកិច្ចប្រជុំពិធីបរិសុទ្ធដំបូងបានកើតឡើងនៅបូហេមី។ បេសកកម្មតាមកប៉ាល់មួយត្រូវបានបង្កើតនៅ Galatz ក្នុងរ៉ូម៉ានី សម្រាប់ទន្លេ Danube និងសមុទ្រខ្មៅ។

GSAM 412ការចែកចាយសៀវភៅនៅអាល្លឺម៉ង់

GSAM 412.3ក្នុងទស្សនាវដ្តី Home Missionary («អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាក្នុងស្រុក») សម្រាប់ខែធ្នូ 1895 អែលឌើរ Spies បាននិយាយអំពីការចែកចាយសៀវភៅនៅតំបន់អាល្លឺម៉ង់ថា

GSAM 412.3«អ្នកដែលទទួលបន្ទុកការងារចែកចាយសៀវភៅ នៅពេលការងារនេះចាប់ផ្ដើមនៅតំបន់នេះ មិនបានឈប់ជំរុញវាទេ ទោះបីអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយ និងអ្នកលក់សៀវភៅជាអ្នកដឹកនាំមួយចំនួននៅ Leipsic បានធានាថា ‘ការលក់សៀវភៅតាមការជាវ នឹងបរាជ័យ’ ក៏ដោយ។»

GSAM 412.4«នៅខែសីហា 1887 សៀវភៅ «ជីវិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ» ជំនាន់បោះពុម្ពលើកដំបូង ត្រូវបានបោះពុម្ពជាភាសាអាល្លឺម៉ង់។ ប្រហែលពេលសៀវភៅនេះរួចរាល់សម្រាប់ចែកចាយ មានសិក្ខាសាលាអ្នកចែកចាយសៀវភៅមួយត្រូវបានរៀបចំនៅបាសែល។ នេះជាការចាប់ផ្ដើមការងារចែកចាយសៀវភៅ មិនត្រឹមតែនៅអាល្លឺម៉ង់ទេ ប៉ុន្តែនៅអឺរ៉ុបទាំងមូល។ ឥឡូវនេះ សៀវភៅនេះជំនាន់បោះពុម្ពលើកទីប្រាំពីរ បានចេញពីរោងពុម្ពជាភាសាអាល្លឺម៉ង់។»

GSAM 412.5«ចាប់ពីថ្ងៃទី 1 ខែមករា 1895 អ្នកចែកចាយសៀវភៅថ្មី 12 នាក់បានចូលក្នុងតំបន់ការងារ។ នៅខែមិថុនា 1895 របាយការណ៍បានបង្ហាញថា ការលក់កើនឡើង 50 ភាគរយ។ បច្ចុប្បន្ន មានការខិតខំពិសេសជាមួយ Herold der Wahrheit («អ្នកប្រកាសសេចក្តីពិត») ដែលជាកាសែតអាល្លឺម៉ង់របស់យើង។ ព្រះវិហារខ្លះៗដែលមិនធំខ្លាំង យកច្បាប់ចម្លងពី 50 ទៅ 200 ច្បាប់ ហើយលក់ចេញ។ ពួកគេមានបទពិសោធន៍រីករាយជាមួយអ្នកទិញ។ ក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ ចុះថ្ងៃទី 18 ខែកុម្ភៈ 1896 អែលឌើរ Conradi បាននិយាយថា ‘យើងបិទឆ្នាំ 1895 ដោយមានអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ 1,500 នាក់នៅតំបន់អាល្លឺម៉ង់-រុស្ស៊ី។’»

GSAM 413បេសកកម្មស្កង់ឌីណាវី

GSAM 413.1បេសកកម្មទៅកាន់ប្រជាជនស្កង់ឌីណាវី ត្រូវបានបើកដោយអែលឌើរ ចន ម៉ាត់ធីសុន នៅឆ្នាំ 1877។ នៅថ្ងៃទី 6 ខែមិថុនា គាត់បានមកដល់ទីក្រុង Vejle ក្នុង Jyeland ប្រទេសដាណឺម៉ាក។ នៅពេលគាត់ទៅដល់ប្រទេសនោះ មានមនុស្សមួយចំនួនបានចាប់ផ្ដើមកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទ តាមរយៈការអានកាសែត និងខិត្តប័ណ្ណដែលមិត្តភក្ដិនៅអាមេរិកបានផ្ញើឲ្យពួកគេ។

GSAM 413.2នៅពេលស្រាវជ្រាវអំពីការកើតឡើងនៃកិច្ចការនេះ យើងដឹងថា នៅឆ្នាំ 1850 មនុស្សបួននាក់ដែលបានផ្លាស់ពីន័រវែសទៅអាមេរិក បានចាប់ផ្ដើមកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទរបស់ព្រះអម្ចាស់។ ពួកគេរស់នៅ Oakland រដ្ឋ Wisconsin។ ក្នុងចំណោមពួកគេពីរនាក់ គឺជាឪពុកនិងម្ដាយរបស់អែលឌើរ O. A. អូលសិន។ នៅឆ្នាំ 1863 អែលឌើរ ចន ម៉ាត់ធីសុន បានចាប់ផ្ដើមកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។ គាត់រស់នៅ Poysippi រដ្ឋ Wisconsin។ ក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែបន្ទាប់ តាមរយៈការខិតខំរបស់គាត់ ប្រជាជនដាណឺម៉ាក-ន័រវែសប្រហែលសែសិបនាក់បានទទួលយកគោលលទ្ធិរបស់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។ អ្នកអធិប្បាយសកម្មដំបូងដែលបានរួមចំណែកក្នុងកិច្ចបម្រើជាមួយគាត់ គឺអែលឌើរ J. F. ហាន់សុន មកពី Minnesota។

GSAM 413សៀវភៅដំបូងដែលបានបោះពុម្ពជាភាសាដាណឺម៉ាក-ន័រវែស

GSAM 413.3នៅឆ្នាំ 1866 អែលឌើរ ចន ម៉ាត់ធីសុន បានស្នើទៅអ្នកគ្រប់គ្រងការិយាល័យ ទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ដើម្បីសួរថា តើពួកគេចង់បោះពុម្ពសៀវភៅតូចៗ និងខិត្តប័ណ្ណជាភាសារបស់ស្កង់ឌីណាវីឬទេ។ គាត់ត្រូវបានប្រាប់ថា កង្វះថវិកានៅការិយាល័យរារាំងមិនឲ្យធ្វើដូច្នោះ។ ប៉ុន្តែមានមនុស្សជាតិដូចគាត់នៅ Wisconsin និង Minnesota ដែលប្រាថ្នាយ៉ាងខ្លាំងឲ្យសេចក្តីពិតត្រូវបានបោះពុម្ពជាភាសាមាតុភូមិរបស់ពួកគេ។ ទោះពួកគេមានជីវភាពមធ្យម និងមានចំនួនតិចជាងហាសិបនាក់ ក៏ពួកគេបានប្រមូលប្រាក់សាច់ប្រាក់ $1,000 ហើយប្រគល់ឲ្យគាត់ ដើម្បីប្រើសម្រាប់គោលបំណងនោះ។ ដោយមានប្រាក់នេះ និងសំណៅសរសេរដៃមួយចំនួនដែលរៀបចំយ៉ាងស្អាត អែលឌើរ ម៉ាត់ធីសុន បានមក Battle Creek ហើយស្នើសុំសៀវភៅបោះពុម្ពម្ដងទៀត។ ដោយគាត់បានត្រៀមខ្លួនឆ្លើយតបនឹងការជំទាស់ដែលបានលើកឡើងពីមុន បំណងរបស់គាត់ត្រូវបានអនុម័ត ហើយនៅថ្ងៃទី 18 ខែមីនា ឆ្នាំ 1867 គាត់បានចាប់ផ្ដើមអានសំណៅសរសេរដៃសម្រាប់សៀវភៅរបស់គាត់ Liv og Død (ជីវិត និងសេចក្តីស្លាប់) ឲ្យអែលឌើរ J. N. អែនឌ្រូស៍ និងខ្ញុំ ស្តាប់ ដែលពេលនោះយើងជាសមាជិកគណៈកម្មការបោះពុម្ពផ្សាយ។ និយាយម្យ៉ាងទៀត គាត់បានប្រាប់យើងជាភាសាអង់គ្លេសអំពីអ្វីដែលសំណៅសរសេរដៃរបស់គាត់និយាយជាភាសាដាណឺម៉ាក-ន័រវែស។

GSAM 414អែលឌើរ ម៉ាត់ធីសុន ក្លាយជាអ្នកបោះពុម្ពអក្សរ

GSAM 414.1នៅពេលនោះ គ្មានអ្នកបោះពុម្ពអក្សរណាដែលអាចត្រូវបានដកចេញ ដើម្បីរៀបអក្សរឲ្យគាត់ទេ ដូច្នេះគាត់បានសុំអនុញ្ញាតឲ្យរៀនរៀបអក្សរដោយខ្លួនឯង។ គាត់បានបន្តការងារនេះ រហូតដល់មានសៀវភៅតូចៗ និងខិត្តប័ណ្ណប្រហែលមួយពាន់ទំព័រ ត្រូវបានបោះពុម្ពជាភាសារបស់គាត់។

GSAM 414.2ដោយមានមធ្យោបាយថ្មីនេះសម្រាប់ផ្សព្វផ្សាយសេចក្តីពិតក្នុងចំណោមប្រជាជនរបស់គាត់ គាត់បានចេញទៅដោយភាពក្លាហានថ្មី កាន់កិច្ចប្រជុំនៅរដ្ឋផ្សេងៗ។ ចាប់ពីពេលនោះមក កិច្ចការនេះបានរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័សក្នុងចំណោមជនជាតិស្កង់ឌីណាវី។

GSAM 414ទស្សនាវដ្តីបរទេសដំបូង

GSAM 414.3កិច្ចការក្នុងចំណោមជនជាតិដាណឺម៉ាក-ន័រវែសបានរីកធំដល់ថ្នាក់មានតម្រូវការកាសែតប្រចាំខែមួយ ដែលមនុស្សជាតិនោះអាចទទួលការណែនាំ និងការលើកទឹកចិត្តជាភាសារបស់ខ្លួន។ ដូច្នេះ នៅថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 1872 ការិយាល័យ ទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស បានចេញផ្សាយទស្សនាវដ្តីប្រចាំខែជាភាសាដាណឺម៉ាក មាន 24 ទំព័រ ក្នុងទម្រង់ទស្សនាវដ្តី ដែលមានឈ្មោះ Advent Tidende (ដំណឹងនៃការយាងមក)។ នៅឆ្នាំបន្ទាប់ ទំហំទស្សនាវដ្តីនេះត្រូវបានបង្កើនដល់ 32 ទំព័រ។ វាជាទស្សនាវដ្តីដំបូងដែលអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរបានចេញផ្សាយជាភាសាបរទេស។

GSAM 414.4នៅឆ្នាំ 1874 ចំណាប់អារម្មណ៍ក្នុងចំណោមអ្នកជឿដែលនិយាយភាសាស៊ុយអែតមានច្រើន ដូច្នេះបានចាប់ផ្ដើមទស្សនាវដ្តីប្រចាំខែ 16 ទំព័រជាភាសានោះ ឈ្មោះ Svensk Härold។

GSAM 414.5នៅពេលអែលឌើរ ម៉ាត់ធីសុន ចាប់ផ្ដើមបេសកកម្មទៅកាន់ប្រជាជនស្កង់ឌីណាវី (ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1877) នៅប្រទេសចាស់ ច្បាប់ Tidende ចំនួន 266 ច្បាប់ត្រូវបានផ្ញើរៀងរាល់ខែពីអាមេរិកទៅដាណឺម៉ាក និង 60 ច្បាប់ទៅន័រវែស។ តាមរយៈការអានទស្សនាវដ្តីទាំងនេះ មនុស្សមួយចំនួននៅស្កង់ឌីណាវីបានកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទរួចហើយ។ ជាលទ្ធផលនៃការខិតខំរបស់គាត់អស់រយៈពេលមួយឆ្នាំនៅដាណឺម៉ាក ក្រុមអ្នកជឿត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅកន្លែងផ្សេងៗជាច្រើន។

GSAM 415ការិយាល័យបោះពុម្ពនៅន័រវែស

GSAM 415.1បន្ទាប់មក អែលឌើរ ម៉ាត់ធីសុន បានទៅន័រវែស។ នៅថ្ងៃទី 7 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1879 ជាលទ្ធផលនៃការខិតខំរបស់គាត់នៅ Christiana គាត់បានរៀបចំព្រះវិហារមួយដែលមានសមាជិក 38 នាក់។ អែលឌើរ J. P. Jasperson មកពីអាមេរិក បានចូលរួមកិច្ចបម្រើជាមួយគាត់នៅពេលនោះ។ ក្នុងឆ្នាំដដែល សមាគមបោះពុម្ពផ្សាយមួយត្រូវបានបង្កើតនៅន័រវែស ហើយបានទិញអចលនទ្រព្យនៅ Christiana សម្រាប់ការិយាល័យបោះពុម្ព បន្ទប់ប្រជុំសម្រាប់សេវាព្រះវិហារ និងបន្ទប់ស្នាក់នៅ ដោយចំណាយ $14,580។ មួយរយៈពេល កាសែត Tidernes Tegn ត្រូវបានចេញផ្សាយជាច្បាប់តិចៗ រៀងរាល់សប្ដាហ៍ពីការិយាល័យ Christiana។

GSAM 415.2នៅដើមរដូវស្លឹកឈើជ្រុះឆ្នាំ 1880 អែលឌើរ ម៉ាត់ធីសុន បានមកអាមេរិក ដើម្បីស្វែងរកជំនួយពង្រីកកិច្ចការស្កង់ឌីណាវី។ គាត់បានចូលរួមសន្និសីទទូទៅនៅឆ្នាំនោះ ហើយបានត្រឡប់ទៅអឺរ៉ុបវិញនៅខែមេសា ឆ្នាំ 1881 ដោយមានការលើកទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីគាត់ត្រឡប់មក ម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពស៊ីឡាំងមួយត្រូវបានទិញ និងដាក់នៅការិយាល័យ Christiana។

GSAM 415ទស្សនាវដ្តីសុខភាពជាភាសាដាណឺម៉ាក និងស៊ុយអែត

GSAM 415.3ពួកគេបានចាប់ផ្ដើមបោះពុម្ពទស្សនាវដ្តីសុខភាពជាភាសាដាណឺម៉ាកភ្លាមៗ ឈ្មោះ Sundheds Bladet។ នៅឆ្នាំ 1883 គាត់បានចេញទស្សនាវដ្តីស្រដៀងគ្នាជាភាសាស៊ុយអែត និងទស្សនាវដ្តីសាសនាមួយឈ្មោះ Sanningens Härold។ នៅឆ្នាំ 1884 ពួកគេមានឧបករណ៍ការិយាល័យដែលមានតម្លៃ $2,563។ ក្នុងឆ្នាំនេះ កាសែតសរុប 115,000 ច្បាប់ត្រូវបានបោះពុម្ព និងចែកចាយ ក្រៅពីខិត្តប័ណ្ណរាប់ពាន់ និងសៀវភៅមួយចំនួន។

GSAM 415អែលឌើរ ហាសខែល នៅស្កង់ឌីណាវី

GSAM 415.4កិច្ចការនៅប្រទេសស្កង់ឌីណាវីបានទទួលជំនួយយ៉ាងច្រើនពីការមកលេងរបស់អែលឌើរ ហាសខែល នៅឆ្នាំ 1882 ហើយនៅឆ្នាំ 1884 ពួកគេក៏ទទួលបានជំនួយយ៉ាងសំខាន់ពីការខិតខំរបស់អែលឌើរ ចច I. បាត់ឡឺរ, B. L. Whitney, A. B. Oyen និង E. G. អូលសិន។

GSAM 416អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ជួយស្កង់ឌីណាវីយ៉ាងខ្លាំង

GSAM 416.1នៅឆ្នាំ 1885 អ្នកស្រី អែលែន ជី. វ៉ាយត៍ និងកូនប្រុសរបស់នាង W. C. វ៉ាយត៍ បានទៅលេងស្កង់ឌីណាវី។ ការមកលេងនេះមានតម្លៃមិនអាចវាស់បានចំពោះកិច្ចការនៅទីនោះ។ មនុស្សខ្លះបានគិតថា អ្នកក្រីក្រនៅប្រទេសនោះមិនអាចថ្វាយដង្វាយមួយភាគដប់បានទេ ហើយការព្យាយាមដើរលក់សៀវភៅក៏គ្មានប្រយោជន៍។ សក្ខីកម្មដែលអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បានថ្លែង គឺទាន់ពេល និងត្រូវបានប្រជាជនទទួលយ៉ាងល្អ ដូចដែលបានបង្ហាញដោយចម្លើយថា «អ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូល យើងនឹងធ្វើ ហើយនឹងស្តាប់បង្គាប់»។ ក្នុងអំឡុងពេលមកលេងនេះ កិច្ចការនៅស្កង់ឌីណាវីត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទាំងស្រុង ដែលភាគច្រើនបណ្តាលមកពីការខិតខំមិនចេះនឿយហត់របស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍។

GSAM 416អគារការិយាល័យថ្មីត្រូវបានសាងសង់នៅន័រវែស

GSAM 416.2នៅឆ្នាំ 1886 អែលឌើរ O. A. អូលសិន និង N. Clausen បានទៅលេងប្រទេសស្កង់ឌីណាវី ហើយអ្នកក្រោយបានស្នាក់នៅទីនោះយូរគួរសម។ នៅឆ្នាំ 1885 អគារការិយាល័យថ្មីមួយត្រូវបានសាងសង់នៅ Christiana។ សម្រាប់ឆ្នាំដែលបញ្ចប់នៅថ្ងៃទី 1 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1886 ការិយាល័យទទួលបានពីការលក់សៀវភៅ និងខិត្តប័ណ្ណតែប៉ុណ្ណោះ ចំនួន $5,386.68 ខណៈប្រាក់ដែលទទួលបានពីការជាវទស្សនាវដ្តីមានចំនួន $3,146.03។

GSAM 416ព្រះវិហារ 25 នៅស្កង់ឌីណាវី

GSAM 416.3របាយការណ៍ដែលបានថ្លែងនៅសន្និសីទទូទៅក្នុងឆ្នាំ 1889 បានបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងតំបន់ស្កង់ឌីណាវី មានព្រះវិហារ 25 ដែលមានសមាជិក 926 នាក់ ហើយបានថ្វាយដង្វាយមួយភាគដប់ $2,548.75។ តំបន់នេះក៏មានអ្នកបម្រើ 6 នាក់ អ្នកបម្រើដែលមានអាជ្ញាបណ្ណ 4 នាក់ និងអ្នកដើរលក់សៀវភៅ 52 នាក់។ ការលក់សៀវភៅនៅន័រវែស និងស៊ុយអែតក្នុងមួយត្រីមាសមានចំនួន $2,161.26។

GSAM 416សាលានៅ Christiana

GSAM 416.4នៅពេលនោះ សាលាមួយកំពុងដំណើរការនៅ Christiana មានសិស្ស 50 នាក់។ នៅឆ្នាំ 1891 វិទ្យាស្ថានព្រះគម្ពីរមួយត្រូវបានរៀបចំនៅ Christiana ដោយអែលឌើរ O. A. អូលសិន និង E. J. Waggoner មានសិស្សចូលរួម 100 នាក់។ នៅវិទ្យាស្ថាននេះ មានការបង្រៀនយ៉ាងហ្មត់ចត់អំពីការងារដើរលក់សៀវភៅ។

GSAM 417ព្រះវិហារ 40 នៅស្កង់ឌីណាវីក្នុងឆ្នាំ 1895

GSAM 417.1ប្រាំមួយឆ្នាំក្រោយមក គឺឆ្នាំ 1895 យើងសង្កេតឃើញរបាយការណ៍របស់អែលឌើរ D. A. Robinson ដែលពេលនោះជាអគ្គនាយកតំបន់នៃកិច្ចការបរទេស។ របាយការណ៍នេះបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ពីការរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងក្នុងកិច្ចការនៅអំឡុងពេលនោះ ដូច្នេះយើងដកស្រង់ដូចតទៅ៖ «ស្កង់ឌីណាវីមានព្រះវិហារ 40 និងសមាជិក 1,458 នាក់។ ដង្វាយមួយភាគដប់ប្រចាំឆ្នាំមានចំនួន $5,585.55។ មានអ្នកបម្រើដែលបានតែងតាំង 15 នាក់ អ្នកបម្រើដែលមានអាជ្ញាបណ្ណ 11 នាក់ ហើយការលក់សៀវភៅប្រចាំឆ្នាំមានចំនួន $40,000។ ចំនួនដ៏ច្រើននេះ ភាគច្រើនបណ្តាលមកពីការខិតខំរបស់អ្នកដើរលក់សៀវភៅ ហើយក៏នៅក្នុងប្រទេសមួយដែលនៅឆ្នាំ 1885 អ្នកលក់សៀវភៅ និងសូម្បីតែអ្នកបម្រើនៃជំនឿរបស់យើង បានអះអាងថា ការលក់សៀវភៅពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយមិនអាចធ្វើបានទេ»។

GSAM 417សន្និសីទស្កង់ឌីណាវីបី

GSAM 417.2នៅក្នុងតំបន់ស្កង់ឌីណាវី បច្ចុប្បន្នមានសន្និសីទចំនួនបី ដែលមានកាលបរិច្ឆេទបង្កើតដូចតទៅ៖ ដាណឺម៉ាក ថ្ងៃទី 30 ខែឧសភា ឆ្នាំ 1880; ស៊ុយអែត ថ្ងៃទី 12 ខែមីនា ឆ្នាំ 1882; ន័រវែស ថ្ងៃទី 10 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1887។ អែលឌើរ ចន ម៉ាត់ធីសុន ដែលបានបើកបេសកកម្មស្កង់ឌីណាវីដំបូង និងដឹកនាំកិច្ចការឲ្យរីកចម្រើនយ៉ាងជោគជ័យ ព្រមទាំងបានខិតខំយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រ និងលះបង់សម្រាប់ភាពចម្រុងចម្រើនរបស់ប្រជាជននោះ ត្រូវបានវាយប្រហារដោយជំងឺរបេងដ៏សាហាវ ហើយបានស្លាប់នៅ El Monte, Cal., ថ្ងៃទី 30 ខែមីនា ឆ្នាំ 1896 ក្នុងអាយុ 61 ឆ្នាំ។

GSAM 417បេសកកម្មអង់គ្លេស

GSAM 417.3William Ings ជាជនជាតិដើមកំណើត Hampshire ប្រទេសអង់គ្លេស ប៉ុន្តែមានស្មារតី និងការអប់រំដូចជាជនជាតិអាមេរិក ដោយបានរស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិកតាំងពីកុមារ។ គាត់បានមកដល់ Southampton ពី Basel ប្រទេសស្វីស នៅថ្ងៃទី 23 ខែឧសភា ឆ្នាំ 1878។ នៅពេលនោះ គាត់ស្នាក់នៅបានខ្លី គឺត្រឹមតែពីរសប្ដាហ៍ បន្ទាប់មកបានត្រឡប់ទៅទ្វីបអឺរ៉ុបវិញមួយរយៈខ្លី។ មិនយូរប៉ុន្មាន គាត់បានទៅ Southampton ម្ដងទៀត។ បន្ទាប់ពីធ្វើការពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយអស់បួនខែ ដោយចែកខិត្តប័ណ្ណ និងធ្វើកិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនាដែលបានកើតឡើង គាត់បានរាយការណ៍ថាមានមនុស្ស 10 នាក់កាន់ថ្ងៃសប្ប័ទ។ នៅថ្ងៃទី 30 ខែធ្នូ ឆ្នាំនោះ ខ្ញុំ និងភរិយាបានមកដល់ Southampton ហើយការខិតខំរបស់យើងបានរួមជាមួយអែលឌើរ Ings ក្នុងការកាន់កិច្ចប្រជុំរដូវរងានៅ Shirley Hall និងនៅផ្ទះជួលរបស់យើង។ នៅរដូវក្តៅឆ្នាំ 1879 យើងបានកាន់ការប្រជុំតង់នៅ Southampton។ នៅពេលនោះ និងនៅទីនោះ កញ្ញា Maud Sisley (ឥឡូវអ្នកស្រី Boyd) បានចូលរួមក្នុងកិច្ចការ ដោយបង្រៀនព្រះគម្ពីរដល់មនុស្ស និងធ្វើការពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយ។ ជាលទ្ធផល មនុស្សមួយចំនួនបានទទួលយកសេចក្តីពិត។ នៅរដូវរងាបន្ទាប់ យើងបានកាន់កិច្ចប្រជុំនៅសាលមួយក្នុង Ravenswood Villa ជាអគារដែលយើងរស់នៅ និងមានឃ្លាំងសៀវភៅរបស់យើង។

GSAM 418ការប្រជុំតង់នៅប្រទេសអង់គ្លេស

GSAM 418.1នៅរដូវក្តៅឆ្នាំ 1880 អែលឌើរ អែនឌ្រូស៍ ទោះបីសុខភាពខ្សោយ ក៏បានមកពីស្វីស ដើម្បីជួយក្នុងការប្រជុំតង់នៅ Romsey ដែលនៅទីនោះមានមនុស្សផ្សេងទៀតទទួលយកសារ។

GSAM 418.2នៅថ្ងៃទី 11 ខែមករា ឆ្នាំ 1880 សមាគមខិត្តប័ណ្ណមួយត្រូវបានរៀបចំឡើង។ ក្នុងកិច្ចការនេះ សមាជិកមានចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ហើយសៀវភៅ និងខិត្តប័ណ្ណជាច្រើនត្រូវបានចែកចាយ។

GSAM 418.3នៅថ្ងៃទី 8 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1880 ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកដំបូងរបស់យើងបានកើតឡើង ហើយបានធ្វើសម្រាប់បេក្ខជន 6 នាក់។ រហូតដល់ថ្ងៃទី 2 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1881 បេក្ខជន 29 នាក់ត្រូវបានជ្រមុជទឹកនៅ Southampton។

GSAM 418អ្នកធ្វើការកើនឡើងនៅប្រទេសអង់គ្លេស

GSAM 418.4តាមការបោះឆ្នោតរបស់សន្និសីទទូទៅដែលបានប្រារព្ធនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះឆ្នាំ 1881 អែលឌើរ A. A. John និងភរិយា, Geo. R. Drew និងកញ្ញា Jennie Thayer បានទៅប្រទេសអង់គ្លេស ហើយបានចូលរួមក្នុងកិច្ចការនៅតំបន់បេសកកម្មនោះ។ ក្នុងឆ្នាំ 1882 អែលឌើរ ហាសខែល បានទៅទស្សនាតំបន់អឺរ៉ុប ហើយបានស្នាក់នៅជាមួយអ្នកធ្វើការនៅបេសកកម្មអង់គ្លេសជាច្រើនថ្ងៃ ដោយផ្តល់ជំនួយដ៏មានតម្លៃតាមរយៈដំបូន្មាន និងការណែនាំ។

GSAM 418.5នៅខែមីនា ឆ្នាំ 1882 ការបោះពុម្ពឧបសម្ព័ន្ធអង់គ្លេសពីរទំព័ររបស់ សញ្ញានៃសម័យកាល បានចាប់ផ្ដើម ហើយត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយច្បាប់ សញ្ញានៃសម័យកាល ចំនួន 1,000 ដែលផ្ញើពីអាមេរិក។ ឯកសារទាំងនេះត្រូវបានប្រើក្នុងកិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនានៅចក្រភពអង់គ្លេស។ របាយការណ៍អំពីកិច្ចការនៅថ្ងៃទី 1 ខែតុលា ឆ្នាំ 1883 បង្ហាញថា នៅពេលនោះមានអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ 100 នាក់។ ដង្វាយមួយភាគដប់ដែលបានថ្វាយចាប់តាំងពីបើកបេសកកម្ម មានចំនួន $2,078.71។

GSAM 419កិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនាតាមនាវា

GSAM 419.1តាមការគួរសមរបស់អ្នកគ្រប់គ្រងនាវា អែលឌើរ Ings ត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យផ្ញើកញ្ចប់ខិត្តប័ណ្ណ និងកាសែតដោយឥតគិតថ្លៃ ទៅកាន់កំពង់ផែសំខាន់ៗ 80 របស់ “Peninsular and Oriental Steam Ship Company” នៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ឥណ្ឌាខាងកើត និងខាងលិច អាមេរិកកណ្ដាល និងកោះ Bay។ តាមឥទ្ធិពលនៃអត្ថបទអានដែលបានផ្ញើដូច្នេះ ចំណាប់អារម្មណ៍បានភ្ញាក់ឡើងជាលើកដំបូងនៅលើកោះ Demarara។ យើងបានទទួលព័ត៌មាននេះតាមសំបុត្រពីកោះនោះ។

GSAM 419«ប្រវត្តិនៃថ្ងៃសប្ប័ទ» ដាក់ក្នុងបណ្ណាល័យអង់គ្លេស

GSAM 419.2ច្បាប់មួយនៃសៀវភៅ ប្រវត្តិនៃថ្ងៃសប្ប័ទ របស់អែលឌើរ អែនឌ្រូស៍ ក៏ត្រូវបានដាក់នៅក្នុងបណ្ណាល័យសាធារណៈ និងបន្ទប់អានឥតគិតថ្លៃចំនួន 60 ទូទាំងចក្រភពអង់គ្លេស ហើយសៀវភៅទាំងនោះនៅតែស្ថិតនៅទីនោះ ប្រាប់រឿងរ៉ាវដល់អ្នកដែលសុខចិត្តអាន។

GSAM 419.3នៅឆ្នាំ 1884 អែលឌើរ បាត់ឡឺរ បានទៅលេងប្រទេសអង់គ្លេស ដោយមានអ្នកធ្វើការផ្សេងទៀតសម្រាប់តំបន់នេះអមដំណើរ។ អែលឌើរ S. H. Lane និង Robert អែនឌ្រូស៍ បានធ្វើដំណើរតាមនាវាពី Boston ដើម្បីចូលរួមបេសកកម្មនៅចក្រភពអង់គ្លេស នៅថ្ងៃទី 9 ខែឧសភា ឆ្នាំ 1885។ ការមកលេងរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ទៅអង់គ្លេស គឺជាប្រភពកម្លាំង និងការលើកទឹកចិត្តដល់អ្នកធ្វើការ។ អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ និងកូនប្រុសរបស់នាងបានស្នាក់នៅទីនោះពីរបីសប្ដាហ៍ មុនត្រឡប់ទៅអាមេរិកពីតំបន់អឺរ៉ុប។

GSAM 419«សេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន» ត្រូវបានចាប់ផ្ដើម

GSAM 419.4នៅដើមឆ្នាំ 1884 មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីអែលឌើរ បាត់ឡឺរ មកដល់អង់គ្លេស មានការសម្រេចចិត្តចាប់ផ្ដើមនៅ Grimsby កាសែត 8 ទំព័រ ចេញពីរដងក្នុងមួយខែ ឈ្មោះ សេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន ដោយ M. C. Wilcox ជានិពន្ធនាយក។ បច្ចុប្បន្ន កាសែតនេះត្រូវបានបោះពុម្ពជាកាសែតប្រចាំសប្ដាហ៍ 16 ទំព័រ នៅ London ប្រទេសអង់គ្លេស ដោយមានការបោះពុម្ពប្រចាំសប្ដាហ៍ប្រហែល 18,000 ច្បាប់។

GSAM 420.1នៅឆ្នាំ 1889 អែលឌើរ Holser បានរាយការណ៍ថា បេសកកម្មអង់គ្លេសមានព្រះវិហារ 8 និងអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ 200 នាក់ ក្នុងនោះ 65 នាក់នៅ London។ ដង្វាយមួយភាគដប់សម្រាប់ឆ្នាំមុនមានចំនួន $1,244.58។ មានអ្នកបម្រើដែលបានតែងតាំង 2 នាក់ អ្នកបម្រើដែលមានអាជ្ញាបណ្ណ 2 នាក់ អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាតាមនាវា 2 នាក់ និងអ្នកធ្វើការព្រះគម្ពីរ 7 នាក់។ ប្រហែលនៅពេលនេះ អែលឌើរ Wm. Hutchinson និង Francis Hope បានចូលក្នុងបេសកកម្មអង់គ្លេស។

GSAM 420Pacific Press នៅ London

GSAM 420.2ក្នុងឆ្នាំ 1890 ក្រុមហ៊ុនបោះពុម្ព Pacific Press នៃ Oakland រដ្ឋ California បានបង្កើតការិយាល័យសាខានៅលេខ 48 Paternoster Row, London និងការិយាល័យបោះពុម្ពនៅលេខ 451 Holloway Road, London, N. ការលក់សៀវភៅពីការិយាល័យនេះក្នុងឆ្នាំដំបូង តាមតម្លៃលក់ដុំ មានចំនួន $9,556.89។

GSAM 420.3នៅខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1895 អែលឌើរ Robinson បានផ្តល់របាយការណ៍ដូចតទៅ៖

GSAM 420.3«នៅចក្រភពអង់គ្លេស មានព្រះវិហារ 11 សមាជិក 363 នាក់ អ្នកបម្រើ 5 នាក់ និងអ្នកបម្រើដែលមានអាជ្ញាបណ្ណ 1 នាក់។ ដង្វាយមួយភាគដប់សម្រាប់ឆ្នាំកន្លងមកមានចំនួន $5,077.20 ឬជាមធ្យម $13.98 ក្នុងមួយសមាជិក។ ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ការិយាល័យបោះពុម្ពផ្សាយ ឥឡូវនេះជាកម្មសិទ្ធិ និងគ្រប់គ្រងដោយសមាគមខិត្តប័ណ្ណអន្តរជាតិ (International Tract Society, Limited) ដែលជាសាជីវកម្មអង់គ្លេស»។

GSAM 420.4នៅខែធ្នូ ឆ្នាំ 1895 លេខាធិការបេសកកម្មបរទេសបានរាយការណ៍ថា ចក្រភពអង់គ្លេសមានសមាជិក 560 នាក់។ ដង្វាយមួយភាគដប់បានកើនឡើង $1,000 ក្នុងឆ្នាំនោះ។ នៅពេលនោះ មានក្រុម 8 កំពុងប្រជុំនៅថ្ងៃសប្ប័ទ តាមកន្លែងផ្សេងៗក្នុង London។

GSAM 420.5ដូច្នេះ កិច្ចការនៅតំបន់បេសកកម្មនេះបានរីកចម្រើន ទោះពេលខ្លះស្ទើរតែមិនអាចមើលឃើញក៏ដោយ។ គ្រាប់ពូជមិនដុះឡើងក្នុងដីគ្រប់ប្រភេទដោយលឿនដូចគ្នាទេ។ ការរីកពន្លករបស់វាយឺតជាង ប៉ុន្តែការលូតលាស់របស់វាមានភាពប្រាកដប្រជា និងរឹងមាំជាង។ ដូចគ្នានេះដែរ សេចក្តីពិតនៃសាររបស់ទេវតាទីបីនៅក្នុងរាជាណាចក្រនេះ។ គ្រាប់ពូជរបស់វាត្រូវបានសាបព្រោះ ចាក់ឫស និងលូតលាស់យឺតៗ រហូតដល់ពេលនេះ វាបានរីកធំឡើងក្នុងកម្រិតគួរឲ្យកត់សម្គាល់។

GSAM 421បេសកកម្មអូស្ត្រាលាស៊ី

GSAM 421.1នៅថ្ងៃទី 10 ខែឧសភា ឆ្នាំ 1885 អែលឌើរ S. N. ហាសខែល, J. O. Corliss និងគ្រួសាររបស់គាត់, M. C. Israel និងគ្រួសាររបស់គាត់, Wm. E. Arnold និង Henry Scott បានចេញដំណើរតាមនាវាពី San Francisco ដើម្បីបើកបេសកកម្មនៅតំបន់អូស្ត្រាលី។ មុនពេលនោះ 11 ឆ្នាំ គឺនៅឆ្នាំ 1874 ក្នុងកិច្ចប្រជុំមួយនៅ Battle Creek អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បាននិយាយថា ប្រជាជាតិជាច្រើននឹងទទួលសេចក្តីពិត ហើយនាងបានឃើញម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពកំពុងដំណើរការ និងសៀវភៅនិងកាសែតត្រូវបានបោះពុម្ពនៅប្រទេសផ្សេងៗ។ នៅពេលសួរឲ្យបញ្ជាក់ថា សំដៅលើប្រទេសណាខ្លះ ចម្លើយគឺ អូស្ត្រាលីជាឈ្មោះតែមួយគត់ដែលនាងអាចចងចាំបាន។

GSAM 421សូរបន្ទរព្រះគម្ពីរ

GSAM 421.2ក្រោមការខិតខំយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រ និងជោគជ័យរបស់អែលឌើរ ហាសខែល និងក្រុមរបស់គាត់ សារបានរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដល់ថ្នាក់ចាត់ទុកថាចាំបាច់ត្រូវបោះពុម្ពកាសែតមួយនៅអូស្ត្រាលី។ ដូច្នេះ បានរៀបចំការបោះពុម្ព ហើយនៅថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 1886 ទស្សនាវដ្តីប្រចាំខែ 16 ទំព័រមួយត្រូវបានចេញផ្សាយនៅ Melbourne ឈ្មោះ សូរបន្ទរព្រះគម្ពីរ និងសញ្ញានៃសម័យកាល។ ច្បាប់ដំបូងត្រូវបានបោះពុម្ព 6,000 ច្បាប់ ខណៈការបោះពុម្ពធម្មតាមានតែ 3,000 ច្បាប់។

GSAM 421ព្រះវិហារដំបូងត្រូវបានរៀបចំនៅអូស្ត្រាលី

GSAM 421.3នៅថ្ងៃអាទិត្យ ទី 10 ខែមេសា ឆ្នាំ 1886 ព្រះវិហារអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរដំបូងនៅអូស្ត្រាលីត្រូវបានរៀបចំឡើង។ មានមនុស្ស 18 នាក់ដែលបានចុះហត្ថលេខាលើសេចក្តីសញ្ញា ហើយមនុស្ស 7 នាក់ទៀតបានស្នើសុំចូលរួមតាមរយៈពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក។ ពួកគេត្រូវបានជ្រមុជទឹកនៅថ្ងៃសប្ប័ទបន្ទាប់ ហើយរៀងរាល់ថ្ងៃសប្ប័ទអស់រយៈពេលជាច្រើនសប្ដាហ៍ សមាជិកត្រូវបានបន្ថែម រហូតដល់ព្រះវិហារមានសមាជិក 55 នាក់។ រហូតដល់ខែឧសភា ឆ្នាំ 1886 ចំនួនសរុបដែលបានចុះឈ្មោះមាន 90 នាក់។ ក្រៅពីនេះ នៅកន្លែងផ្សេងៗមានមនុស្សប្រហែល 35 នាក់កាន់ថ្ងៃសប្ប័ទ។

GSAM 421.4នៅក្នុងការិយាល័យបោះពុម្ព មានម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពល្អពីរ និងម៉ាស៊ីនមួយ ដែលបានបង់ថ្លៃរួច និងជាកម្មសិទ្ធិរបស់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ នៅក្នុងដែនដីឆ្ងាយនោះ—ប្រហែល 7,000 ម៉ាយពីការិយាល័យធំរបស់យើងនៅ Oakland រដ្ឋ California។

GSAM 422.1ក្នុងឆ្នាំ 1886 សារបានពង្រីកទៅនូវែលសេឡង់។ របាយការណ៍ពីតំបន់អូស្ត្រាលីបានបញ្ជាក់ថា នៅនូវែលសេឡង់មានអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ 50 នាក់។ ប្រាក់ដែលទទួលបានពីការលក់សៀវភៅនៅការិយាល័យមានចំនួន $700។ ក្រៅពីនេះ អ្នកដើរលក់សៀវភៅបានលក់សៀវភៅ មហាវិវាទ 400 ច្បាប់នៅនូវែលសេឡង់ និងសៀវភៅ គំនិតអំពីដានីយ៉ែល 1,000 ច្បាប់នៅអូស្ត្រាលី។

GSAM 422អគារការិយាល័យនៅអូស្ត្រាលី

GSAM 422.2ពីរបាយការណ៍ដែលបានរៀបចំនៅថ្ងៃទី 19 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1889 យើងទទួលបានហេតុការណ៍ដូចតទៅ៖ អគារមួយសម្រាប់រោងពុម្ពនៅមែលប៊នត្រូវបានសាងសង់រួចរាល់ ហើយមានវិហារមួយសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំរបស់ព្រះវិហារ។

GSAM 422ការចូលទៅតាស្មានី

GSAM 422.3សន្និសីទមួយត្រូវបានរៀបចំទាំងនៅអូស្ត្រាលី និងនូវែលសេឡង់ ហើយការងារត្រូវបានពង្រីកដោយអែលឌើរ អ៊ីស្រាអែល និង ស្ទីដ ទៅកាន់តាស្មានី។ នៅទីនោះ ព្រះវិហារបីត្រូវបានរៀបចំរួចហើយ ដោយមានសមាជិកសរុបមួយរយសាមសិបប្រាំមួយនាក់។ ក្រៅពីនេះ ក៏មានអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទដែលនៅរាយប៉ាយផ្សេងទៀត មិនទាន់បានរៀបចំជាក្រុមនៅឡើយ។

GSAM 422.4ដង្វាយមួយភាគដប់សម្រាប់ឆ្នាំនោះ នៅក្នុងតំបន់អូស្ត្រាលី មានចំនួន $9,371។ មានអ្នកចែកចាយសៀវភៅចំនួនដប់ប្រាំនាក់នៅក្នុងតំបន់ ហើយការលក់សៀវភៅរបស់ពួកគេមានតម្លៃ $19,500។

GSAM 422.5ក្នុងដំណើរទីពីររបស់អែលឌើរ ហាសខែល ជុំវិញពិភពលោក គាត់បានទៅអូស្ត្រាលីម្ដងទៀត បានចូលរួមសន្និសីទរបស់ពួកគេដែលធ្វើឡើងនៅខែសីហា ឆ្នាំ 1889 ហើយបានជួយយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពជាច្រើនយ៉ាង ដែលក្រុមដែលទើបរៀបចំនោះបានកោតសរសើរយ៉ាងខ្លាំង។ កម្មករផ្សេងៗពីអាមេរិកបានទៅអូស្ត្រាលីជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីប្រយោជន៍នៃបុព្វហេតុដ៏ធំតែមួយ គឺការកសាង និងពង្រឹងកិច្ចការរបស់ព្រះ។

GSAM 422អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ នៅអូស្ត្រាលី

GSAM 422.6នៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ឆ្នាំ 1891 អ្នកស្រី អែលែន ជី. វ៉ាយត៍ កូនប្រុសរបស់នាង W. C. White អែលឌើរ Geo. B. Starr និងអ្នកដទៃទៀត បានចាកចេញពីកាលីហ្វ័រញ៉ាទៅអូស្ត្រាលី ហើយបានមកដល់នៅខែធ្នូ ដែលជាពាក់កណ្ដាលរដូវក្តៅនៅទ្វីបនោះ។ សក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ទោះបីនាងមានជំងឺរាងកាយក្នុងអំឡុងពេលប្រាំបួនឆ្នាំដែលនាងរស់នៅក្នុងដែនដីនោះក៏ដោយ បានជួយយ៉ាងច្រើនក្នុងការដាក់កិច្ចការឲ្យសមស្របនឹងវិញ្ញាណ និងលក្ខណៈនៃសាររបស់ទេវតាទីបី។ ក្នុងអំឡុងពេលដែលពួកគេនៅអូស្ត្រាលី អែលឌើរ J. O. Corliss បានចូលរួមជាមួយកិច្ចការនៅទីនេះម្ដងទៀត ហើយ W. A. Colcord និងអ្នកដទៃទៀតបានចូលបម្រើក្នុងតំបន់ ជាអ្នកបម្រើ អ្នកបង្រៀន ជាដើម។

GSAM 423អែលឌើរ អូលសិន នៅអូស្ត្រាលី

GSAM 423.1ក្នុងអំឡុងការគ្រប់គ្រងរបស់អែលឌើរ O. A. Olsen ជាប្រធានសន្និសីទទូទៅ គាត់បានទៅទស្សនាស្ថាប័នសំខាន់ៗទាំងអស់របស់យើងទូទាំងប្រទេស។ នេះតម្រូវឲ្យធ្វើដំណើរយ៉ាងទូលំទូលាយ គឺដំណើរជុំវិញពិភពលោក។ គាត់បានធ្វើដំណើរនេះ ដើម្បីស្គាល់តម្រូវការ និងស្ថានភាពនៃបេសកកម្មផ្សេងៗឲ្យកាន់តែច្បាស់ ដើម្បីអាចបម្រើពួកគេដោយមិនលំអៀង។ ក្នុងដំណើរនេះ នៅឆ្នាំ 1893 គាត់បានចំណាយពេលជាច្រើនសប្តាហ៍នៅអូស្ត្រាលី។

GSAM 423សន្និសីទសហភាពអូស្ត្រាឡាស៊ី

GSAM 423.2នៅពេលនេះ សន្និសីទសហភាពអូស្ត្រាឡាស៊ីត្រូវបានរៀបចំឡើង ដោយរួមមានសន្និសីទអូស្ត្រាលី សន្និសីទនូវែលសេឡង់ និងតំបន់បេសកកម្មអូស្ត្រាលី។ សន្និសីទនេះជួបប្រជុំរៀងរាល់ពីរឆ្នាំម្ដង ហើយដំណើរការតាមផែនការរបស់សន្និសីទសហភាពនៅប្រទេសផ្សេងៗ។ ក្នុងឆ្នាំ 1893 អ្នកចែកចាយសៀវភៅតិចតួចដែលមាននៅក្នុងតំបន់នេះ បានលក់សៀវភៅ ជំហានទៅកាន់ព្រះគ្រីស្ទ ចំនួន 5,000 ច្បាប់ ហើយបានបោះពុម្ពជំនាន់ទីពីរចំនួនដូចគ្នា។ នៅរដូវក្តៅឆ្នាំ 1894-95 ពួកគេបានទទួលការបញ្ជាទិញសៀវភៅជាវចំនួន 4,000 ក្នុងរយៈពេលបួនខែ។

GSAM 423អែលឌើរ ព្រេសខត នៅអូស្ត្រាលី

GSAM 423.3នៅឆ្នាំ 1895 អែលឌើរ W. W. Prescott លេខាធិការអប់រំនៃនិកាយ បានចំណាយពេលជាច្រើនខែនៅក្នុងសន្និសីទនេះ ដោយឧទ្ទិសពេលវេលា និងការគិតច្រើនដល់ផ្នែកនេះនៃកិច្ចការ។ ក្នុងពេលនោះ គាត់បានដឹកនាំវិទ្យាស្ថានអប់រំមួយ ដែលមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងដល់ពួកគេ។

GSAM 424.1របាយការណ៍អំពីកិច្ចការប្រចាំឆ្នាំដែលបានដាក់ជូនសន្និសីទទូទៅ ត្រូវបានរៀបរាប់ដោយអែលឌើរ W. C. White ដូចតទៅ៖

GSAM 424.1“សន្និសីទសហភាពអូស្ត្រាលីមានព្រះវិហារចំនួនដប់ប្រាំពីរ និងសមាជិក 1074 នាក់ ដែលបានបង់ដង្វាយមួយភាគដប់កាលពីឆ្នាំមុនចំនួន $9,810.10។ សន្និសីទនេះមានអ្នកបម្រើដែលបានតែងតាំងដប់ពីរនាក់ អ្នកមានអាជ្ញាប័ណ្ណពីរនាក់ អ្នកធ្វើការព្រះគម្ពីរបីនាក់ និងអ្នកចែកចាយសៀវភៅហាសិបនាក់ ដែលក្នុងឆ្នាំនោះបានលក់សៀវភៅមានតម្លៃ $28,731.11។ ក្នុងឆ្នាំនោះ អាណានិគមញូវសៅថ៍វែលស៍ ដែលមានព្រះវិហារប្រាំមួយ និងសមាជិក 321 នាក់ ត្រូវបានបំបែកចេញពីសន្និសីទអូស្ត្រាលី ហើយដាក់ឈ្មោះថា សន្និសីទញូវសៅថ៍វែលស៍។”

GSAM 424បេសកកម្មអាហ្វ្រិកខាងត្បូង

GSAM 424.2នៅសន្និសីទទូទៅដែលបានធ្វើឡើងនៅប៊ែតថល ក្រីក ក្នុងឆ្នាំ 1886 សំណួរអំពីការបើកបេសកកម្មនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូងត្រូវបានពិចារណា។ ដោយសារមានការសម្រេចគាំទ្រកិច្ចការនេះ នៅដើមរដូវក្តៅឆ្នាំ 1887 មានការខិតខំបង្កើតកិច្ចការនៅដែនដីឆ្ងាយនោះ ដែលមានមនុស្សមួយចំនួនបានចាប់ផ្តើមរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ ហើយកំពុងអំពាវនាវរកអ្នកធ្វើការ។

GSAM 424អែលឌើរ ប៊យដ៍ និង រ៉ូប៊ីនសុន នៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង

GSAM 424.3សម្រាប់គោលបំណងនេះ នៅថ្ងៃទី 11 ខែឧសភា អែលឌើរ C. L. Boyd និងគ្រួសាររបស់គាត់ អែលឌើរ D. A. Robinson និងភរិយារបស់គាត់ ព្រមទាំងអ្នកធ្វើការផ្សេងទៀត បានចេញដំណើរតាមកប៉ាល់ពីទីក្រុងញូវយ៉ក ឆ្ពោះទៅអាហ្វ្រិក តាមផ្លូវលីវើភូល និងឡុងដ៍។ បីឆ្នាំក្រោយមក នៅសន្និសីទទូទៅ លោក P. W. B. Wessels បានបញ្ជាក់ថា ពេលអ្នកធ្វើការទាំងនេះមកដល់អាហ្វ្រិក មានមនុស្សប្រហែលសែសិបនាក់ដែលកំពុងរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទនៃបញ្ញត្តិទីបួនរួចហើយ ដោយសារការអានសៀវភៅផ្សព្វផ្សាយអំពីប្រធានបទនេះ និងការសិក្សាព្រះគម្ពីរ។

GSAM 424.4អែលឌើរ រ៉ូប៊ីនសុន និង ប៊យដ៍ បានចាប់ផ្តើមកិច្ចការបេសកកម្មនៅខេបថោន ហើយពីទីនោះ វាបានពង្រីកទៅភាគឦសានជិតប្រាំបីរយម៉ាយ ទៅដល់គីមបឺរឡេ នៅតំបន់អណ្តូងពេជ្រ។

GSAM 424.5រហូតដល់ឆ្នាំ 1889 មានអ្នកបម្រើតែពីរនាក់ អ្នកមានអាជ្ញាប័ណ្ណម្នាក់ ព្រះវិហារបួន និងសមាជិកប៉ែតសិបនាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេបានបង់ដង្វាយមួយភាគដប់ចំនួន $2,798.36។ ក្នុងឆ្នាំនោះ អែលឌើរ Ira J. Hankins ពីអាមេរិកបានធ្វើការនៅខេបថោនដោយទទួលបានលទ្ធផលល្អ ហើយលោក និងអ្នកស្រី Druillard បានមកពីណេប្រាស្កា ដើម្បីចូលរួមកិច្ចការនៅទីនេះ និងចែករំលែកការងារ និងការលំបាកដែលធ្លាក់លើអ្នកដែលត្រូវបានហៅឲ្យចាប់ផ្តើមកិច្ចការនៅតំបន់ថ្មី។ ការងាររបស់អ្នកស្រី Druillard ផ្តោតជាចម្បងនៅឃ្លាំងសៀវភៅ ដែលការងាររបស់ផ្នែកនេះត្រូវបានប្រគល់ឲ្យនាងគ្រប់គ្រង ខណៈលោក Druillard បានចូលរួមក្នុងបុព្វហេតុបេសកកម្មទូទៅ។ ក្នុងឆ្នាំនោះ នៅលើកប៉ាល់ដែលចូលចតនៅកំពង់ផែនេះ គាត់បានលក់សៀវភៅមានតម្លៃ $750។

GSAM 425អែលឌើរ ហាសខែល នៅអាហ្វ្រិក

GSAM 425.1នៅខែសីហានៃឆ្នាំដដែលនេះ អែលឌើរ ហាសខែល បានមកដល់ខេបថោន។ គាត់បានចំណាយពេលប្រាំខែយ៉ាងមានប្រយោជន៍ ក្នុងការទៅសួរសុខទុក្ខ និងធ្វើការជាមួយក្រុមផ្សេងៗនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង។ ដំណើរទស្សនកិច្ចនេះបានពង្រឹង និងកសាងបុព្វហេតុ ហើយបានលើកទឹកចិត្តចិត្តរបស់គាត់ ព្រោះគាត់បានឃើញផលនៃការងាររបស់ខ្លួន។ ចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះកិច្ចការអប់រំត្រូវបានដាស់ឡើង ដល់ថ្នាក់មានសិស្សដប់ពីរនាក់ពីអាហ្វ្រិកមកអាមេរិក ដើម្បីចូលរៀននៅសាលារបស់និកាយយើង។

GSAM 425.2ក្នុងពេលនោះ កិច្ចការចែកចាយសៀវភៅក៏ទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់ត្រឹមត្រូវ។ វិទ្យាស្ថានមួយសម្រាប់កិច្ចការនេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេបថោន ដឹកនាំដោយលោក E. M. Morrison ហើយវិទ្យាស្ថាននេះបានផ្តល់ជីវិត និងកម្លាំងថ្មីដល់ផ្នែកសំខាន់នេះនៃសារ។ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីការបង្រៀននៅវិទ្យាស្ថាននេះ អ្នកចែកចាយសៀវភៅដប់បីនាក់ ក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែ បានលក់ និងប្រគល់សៀវភៅមានតម្លៃ $5,621.28។ តាមពិត ការបញ្ជាទិញមានច្រើនណាស់ រហូតធ្វើឲ្យការិយាល័យនៅឡុងដ៍ “លិចលង់” ដោយសារមិនអាចរៀបចំសៀវភៅបានលឿនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបំពេញតម្រូវការ។

GSAM 425.3នៅឆ្នាំ 1892 អែលឌើរ A. T. Robinson បានចូលរួមជាមួយកិច្ចការនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង។ នៅពេលនោះ កិច្ចការបានរីកចម្រើនដល់ថ្នាក់ត្រូវការឃ្លាំងថ្មីជំនួសឃ្លាំងចាស់។ ដូច្នេះ អគារថ្មីមួយត្រូវបានសាងសង់ ធំល្មមសម្រាប់រៀបចំការប្រជុំរបស់ព្រះវិហារ។

GSAM 426អគារមហាវិទ្យាល័យនៅអាហ្វ្រិក

GSAM 426.1ដូច្នេះ កិច្ចការបានបន្តរីកចម្រើនជាជំហានៗ រហូតដល់នៅក្លែរ៉ាម៉ុន ជាយក្រុងខេបថោន មានការសាងសង់អគារមហាវិទ្យាល័យមួយ ដែលចំណាយ $35,000។ ជំនួយតែមួយដែលបងប្អូនអាមេរិកត្រូវបានស្នើ គឺឲ្យបញ្ជូនក្រុមគ្រូដែលមានសមត្ថភាពបង្រៀនវគ្គមហាវិទ្យាល័យ ហើយពួកគេនឹងទទួលបន្ទុកចំណាយដោយខ្លួនឯង។ ដោយសារសំណើនេះត្រូវបានអនុវត្ត សាលាបានបើកនៅថ្ងៃទី 1 ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1893។

GSAM 426សន្និសីទអាហ្វ្រិកខាងត្បូង

GSAM 426.2សន្និសីទអាហ្វ្រិកខាងត្បូងត្រូវបានរៀបចំនៅឆ្នាំ 1892។ នៅសន្និសីទទូទៅឆ្នាំ 1893 វាត្រូវបានបោះឆ្នោតទទួលចូលជាសមាជិកសន្និសីទទូទៅ។ នៅពេលនោះ វាមានព្រះវិហារប្រាំ សមាជិកមួយរយសាមសិបប្រាំបីនាក់ ដែលបានបង់ដង្វាយមួយភាគដប់កាលពីឆ្នាំមុនចំនួន $34,077.32។ នៅសន្និសីទនេះ សន្និសីទអាហ្វ្រិកខាងត្បូងត្រូវបានតំណាងដោយ Peter Wessels ដែលបានបរិច្ចាគដោយសប្បុរសដល់សន្និសីទទូទៅចំនួន $16,000 ដែលច្រើនជាងចំនួនដែលសន្និសីទទូទៅបានចំណាយក្នុងការបើកកិច្ចការនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង។ បន្ថែមពីអំណោយនេះ គាត់ និងបងប្អូនប្រុសម្នាក់របស់គាត់បានបរិច្ចាគ $40,000 ដើម្បីចាប់ផ្តើមកិច្ចការឱសថស្ថានឥតគិតថ្លៃនៅទីក្រុងឈីកាហ្គោ។

GSAM 426.3នៅសន្និសីទទូទៅឆ្នាំ 1895 លេខាធិការបេសកកម្មក្រៅប្រទេសបាននិយាយអំពីតំបន់អាហ្វ្រិកថា៖

GSAM 426.3“សន្និសីទនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូងត្រូវបានរៀបចំឡើងបានតែពីរឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែក្នុងពេលនោះ សន្និសីទទូទៅបានបញ្ជូនអ្នកធ្វើការចំនួនដប់ពីរនាក់ទៅតំបន់នោះ។ ពីរនាក់បានចូលទៅតំបន់ខាងក្នុងជាបេសកជនដែលចិញ្ចឹមខ្លួនឯង ខណៈអ្នកផ្សេងទៀតបានចូលធ្វើការនៅផ្នែកផ្សេងៗ។ សន្និសីទនោះមានសាលារីកចម្រើនមួយ ផ្ទះកុមារកំព្រាមួយ និងមន្ទីរពេទ្យកំពុងសាងសង់។ ស្ថិតិបង្ហាញថា ពួកគេមានសមាជិក 184 នាក់។”

GSAM 426កាសែតដែលបានបោះពុម្ពនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង

GSAM 426.4ប្រធានបទសេរីភាពសាសនានៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូងបានដាស់ប្រជាជនរបស់យើងក្នុងប៉ុន្មានខែចុងក្រោយ ឲ្យបោះពុម្ពកាសែតពីរ៖ មួយជាភាសាហូឡង់ ឈ្មោះ De Wachter (អ្នកយាម) និងមួយទៀតជាភាសាអង់គ្លេស ឈ្មោះ អ្នកយាមអាហ្វ្រិកខាងត្បូង និងសំឡេងដំណឹងល្អ។ កាសែតចុងក្រោយមានចរាចរចំនួន 4,000 ច្បាប់។

GSAM 427សន្និសីទសហភាពអាហ្វ្រិកខាងត្បូង

GSAM 427.1នៅខែមករា ឆ្នាំ 1903 សន្និសីទសហភាពអាហ្វ្រិកខាងត្បូងត្រូវបានរៀបចំឡើង រួមមានសន្និសីទខេបកូឡូនី និងណាតាល់-ត្រាន់ស្វាល់ ហើយបេសកកម្មបាស៊ូតូឡង់ និងម៉ាតាបេលឡង់ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់សន្និសីទសហភាព។ ក្នុងសន្និសីទនេះ មានព្រះវិហារដែលបានរៀបចំចំនួនដប់ប្រាំ មានសមាជិក 595 នាក់ ក្រុមមិនទាន់រៀបចំប្រាំបួនដែលមានសមាជិក 90 នាក់ និងអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទឯកោសាមសិបនាក់ គឺសរុប 715 នាក់ ដែលបានបង់ដង្វាយមួយភាគដប់ចំនួន $7,850។ មានអ្នកធ្វើការសាមសិបប្រាំបួននាក់ ក្នុងចំណោមនោះម្ភៃមួយនាក់ស្ថិតក្នុងបញ្ជីប្រាក់ខែរបស់សន្និសីទផ្សេងៗ។

GSAM 427តំបន់ប៉ូលីនេស៊ី

GSAM 427.2នៅឆ្នាំ 1876 អែលឌើរ ជេមស៍ វ៉ាយត៍ និងអ្នកសរសេរបានផ្ញើសៀវភៅមួយក្បាលនៃ សញ្ញានៃសម័យកាល និងខិត្តប័ណ្ណមួយចំនួន ព្រមទាំងលិខិតមួយ ទៅកោះភីតខែរន៍។ ឯកសារទាំងនេះត្រូវបានដាក់លើកប៉ាល់ដែលធ្វើដំណើរជុំវិញ ខេប ហ៊ន ទៅញូវយ៉ក។ យើងត្រូវបានធានាថា កប៉ាល់នោះនឹងឈប់នៅភីតខែរន៍ ហើយកញ្ចប់នោះនឹងត្រូវប្រគល់នៅទីនោះ។ យើងមិនស្គាល់មនុស្សណាម្នាក់នៅលើកោះនោះទេ ហើយក៏មិនដឹងអ្វីអំពីកោះនោះដែរ លើកលែងតែកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់វាថា ប្រជាជននៅទីនោះជាមនុស្សស្មោះត្រង់ និងកោតខ្លាចព្រះ។ ឯកសារទាំងនេះត្រូវបានផ្ញើដោយមិនដឹងលទ្ធផល។

GSAM 427ដំណើរទស្សនកិច្ចទៅភីតខែរន៍

GSAM 427.3យើងមិនបានឮអ្វីពីប្រជាជន ឬសៀវភៅរបស់យើងទេ រហូតដល់លោក John I. Tay បានទៅទស្សនាកោះនោះនៅឆ្នាំ 1886 ដប់ឆ្នាំក្រោយមក។ ពេលនោះយើងបានដឹងថា ដោយសារការអានសៀវភៅ សញ្ញានៃសម័យកាល និងខិត្តប័ណ្ណទាំងនោះ កោះទាំងមូលធ្លាប់សម្រេចស្ទើរតែទាំងស្រុងថា នឹងប្តូរថ្ងៃថ្វាយបង្គំពីថ្ងៃទីមួយនៃសប្ដាហ៍ទៅថ្ងៃទីប្រាំពីរ ហើយរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទរបស់ព្រះអម្ចាស់។ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានធ្វើដូច្នោះទេ រហូតដល់ពេលលោក Tay មកទស្សនា។ គាត់ត្រូវបានជំរុញយ៉ាងជ្រាលជ្រៅអស់រយៈពេលយូរ ឲ្យទៅកោះនោះ ប៉ុន្តែមិនបានស្គាល់ប្រជាជនដោយផ្ទាល់ និងមិនដឹងអំពីចំណាប់អារម្មណ៍របស់ពួកគេចំពោះសេចក្តីពិតដែលបានកើតឡើងរួចឡើយ។

GSAM 428.1បន្ទាប់ពីត្រឡប់ទៅអាមេរិក គាត់បានអំពាវនាវយ៉ាងអស់ពីចិត្តឲ្យសាងសង់កប៉ាល់មួយ ដើម្បីដឹកបេសកជនពីកោះមួយទៅកោះមួយនៅមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក។ គាត់បានចូលរួមសន្និសីទទូទៅនៅឆ្នាំ 1889 ដោយគំនិតនេះស្ថិតនៅក្នុងចិត្តជាចម្បង ហើយនៅទីនោះគាត់បានអំពាវនាវសម្រាប់កោះប៉ូលីនេស៊ី។ សន្និសីទ ដោយឃើញប្រយោជន៍នៃកិច្ចការនេះ បានបោះឆ្នោតប្រមូលប្រាក់តាមរយៈអំណោយចំនួន $12,000 ដើម្បីសាងសង់ ឬទិញកប៉ាល់មួយសម្រាប់ធ្វើការនៅចំណោមកោះនានានៃមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក។

GSAM 428ការសាងសង់កប៉ាល់ ភីតខែរន៍

GSAM 428.2ស្របតាមសេចក្តីសម្រេចនេះ កប៉ាល់ ភីតខែរន៍ ត្រូវបានសាងសង់នៅរដូវក្តៅឆ្នាំ 1890 ក្បែរបេនីសៀ ប្រហែលសាមសិបម៉ាយពីអូកឡង់ កាលីហ្វ័រញ៉ា ដោយចំណាយ $12,035.22។ ក្នុងរយៈពេលបីភាគបួននៃឆ្នាំ ប្រាក់នេះត្រូវបានប្រមូល និងបរិច្ចាគដោយសាលាថ្ងៃសប្ប័ទសម្រាប់គោលបំណងនេះតែមួយ ហើយមិនដែលមានអំណោយណាមួយត្រូវបានផ្តល់ដោយអំណរ និងក្លៀវក្លាជាងនេះទេ។ កប៉ាល់ត្រូវបានឧទ្ទិសនៅអូកឡង់ កាលីហ្វ័រញ៉ា នៅថ្ងៃទី 25 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1890។ មនុស្សប្រហែលមួយពាន់ប្រាំរយនាក់បានប្រមូលផ្តុំនៅលើកប៉ាល់ និងចំណត ដើម្បីមើលពិធីនេះ។

GSAM 428ដំណើរលើកដំបូងរបស់កប៉ាល់ ភីតខែរន៍

GSAM 428.3កប៉ាល់បានចេញដំណើរលើកដំបូងពីសាន់ហ្វ្រានស៊ីស្កូទៅតំបន់ការងារឆ្ងាយរបស់ខ្លួន នៅថ្ងៃទី 20 ខែតុលា។ នៅលើកប៉ាល់ជាបេសកជនមានអែលឌើរ E. H. Gates និងភរិយា អែលឌើរ A. J. Read និងភរិយា លោក John I. Tay និងភរិយា ព្រមទាំងក្រុមនាវិកបេសកកម្មក្រោមការបញ្ជារបស់កាពីទែន Marsh។ កប៉ាល់នេះបានទៅកោះភីតខែរន៍ជាមុន ដែលស្ថិតនៅចម្ងាយបួនពាន់ម៉ាយខាងត្បូងសាន់ហ្វ្រានស៊ីស្កូ ហើយបានមកដល់នៅថ្ងៃទី 25 ខែវិច្ឆិកា។ ពេលកប៉ាល់ចាកចេញពីកោះ នៅថ្ងៃទី 17 ខែធ្នូ មនុស្សពេញវ័យប៉ែតសិបពីរនាក់បានទទួលពិធីជ្រមុជទឹក ហើយត្រូវបានរៀបចំជាព្រះវិហារអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។ បន្ទាប់មក កប៉ាល់បានធ្វើដំណើរទៅក្រុមកោះសូសាយធី ហឺវី សាម៉ូអា ហ្វ្រេនដ្លី និងហ្វីជី ដោយទុកសៀវភៅសាសនា និងខិត្តប័ណ្ណសុខភាព និងការចេះប្រមាណជាមួយប្រជាជនដែលនិយាយភាសាអង់គ្លេស។ ក្នុងរយៈពេលប្រាំបីខែ រហូតដល់ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1891 បេសកជនបានលក់សៀវភៅមានតម្លៃ $1,900 ព្រមទាំងចែកចាយឯកសារអានជាច្រើនដោយឥតគិតថ្លៃ។

GSAM 429.1បេសកជនត្រូវបានដាក់នៅទីកន្លែងដូចតទៅ៖ អែលឌើរ Read នៅតាហ៊ីទី អែលឌើរ Gates នៅភីតខែរន៍ ដើម្បីបញ្ចប់កិច្ចការដែលបានចាប់ផ្តើមរួច ហើយលោក Tay ជ្រើសរើសធ្វើការនៅកោះហ្វីជី។ ក្នុងទស្សនាវដ្តីពិនិត្យ និងអ្នកប្រកាស ចុះថ្ងៃទី 14 ខែមេសា ឆ្នាំ 1904 អែលឌើរ Fulton បាននិយាយអំពីកិច្ចការនៅហ្វីជីថា៖ “ឥឡូវនេះ មានអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទលើសពីមួយរយហាសិបនាក់នៅក្នុងតំបន់បេសកកម្មនេះ។” ពីហ្វីជី កប៉ាល់បានចេញទៅអុកឡែន នូវែលសេឡង់ ដើម្បីជួសជុល និងកែលម្អចាំបាច់ ហើយដើម្បីទទួលសៀវភៅបន្ថែម។

GSAM 429មរណភាពរបស់បេសកជន

GSAM 429.2បន្ទាប់ពីអវត្តមានមួយឆ្នាំ ដប់មួយខែ និងដប់ប្រាំបីថ្ងៃ កប៉ាល់ ភីតខែរន៍ បានត្រឡប់មកសាន់ហ្វ្រានស៊ីស្កូ ហើយមកដល់នៅថ្ងៃទី 9 ខែតុលា ឆ្នាំ 1892។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ កាពីទែន Marsh បានទទួលមរណភាព ហើយត្រូវបានបញ្ចុះនៅលើកោះនូវែលសេឡង់។ លោក Tay ត្រូវបានវាយប្រហារដោយជំងឺរលាកសួត ហើយមិនដែលជាសះស្បើយឡើយ។ គាត់ក៏បានទទួលមរណភាពដោយស្ងប់ស្ងាត់ ហើយត្រូវបានបញ្ចុះនៅដែនដីឆ្ងាយនៃហ្វីជី។ ដូច្នេះ ជីវិតដ៏មានតម្លៃពីរត្រូវបានប្រគល់ឲ្យបេសកកម្មប៉ូលីនេស៊ីក្នុងពេលដ៏ឆាប់។

GSAM 429.3បេសកជនដែលស្នាក់នៅលើកោះតាហ៊ីទី នៅប៉ាបាអេតេ ត្រូវបាននាំឲ្យអរសប្បាយ ពេលឃើញផលនៃការងាររបស់ពួកគេស្ទើរតែភ្លាមៗ។ ពួកគេអាចផ្ញើរបាយការណ៍រីករាយទៅស្រុកកំណើតថា មានមនុស្សសែសិបនាក់បានប្រែចិត្ត ហើយត្រូវបានរៀបចំជាព្រះវិហារអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។

GSAM 429ដំណើរលើកទីពីររបស់កប៉ាល់ ភីតខែរន៍

GSAM 429.4កប៉ាល់បានចេញដំណើរពីសាន់ហ្វ្រានស៊ីស្កូក្នុងដំណើរលើកទីពីរ នៅថ្ងៃទី 17 ខែមករា ឆ្នាំ 1893 ជាមួយបេសកជនដូចតទៅ៖ B. J. Cady និងភរិយា J. M. Cole និងភរិយា E. C. Chapman និងភរិយា និង M. G. Kellogg, M.D. កញ្ញា Hattie Andre ពីអូហៃអូ បានធ្វើដំណើរជាមួយពួកគេជាគ្រូសម្រាប់កោះភីតខែរន៍។ នៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះឆ្នាំ 1893 លោក Cady បានបើកសាលាមួយនៅរ៉ៃអាតេអា ក្នុងក្រុមកោះសូសាយធី មានសិស្សហុកសិបនាក់។ នៅចុងវគ្គទីមួយ ចំនួនសិស្សបានកើនដល់មួយរយប្រាំនាក់។ នៅពេលបើកវគ្គទីពីរ មានសិស្សមួយរយម្ភៃនាក់ចូលរៀន។

GSAM 430ដំណើរលើកទីបីរបស់កប៉ាល់ ភីតខែរន៍

GSAM 430.1ដំណើរលើកទីបីរបស់កប៉ាល់បានធ្វើឡើងក្នុងឆ្នាំ 1893-94។ បេសកជនសម្រាប់ដំណើរនេះមាន G. O. Wellman និងភរិយា និង Lillian White ដែលសុទ្ធតែមកពីមីឈីហ្គិន ហើយត្រូវបានកំណត់ឲ្យទៅរ៉ៃអាតេអា ដើម្បីជួយអែលឌើរ Cady ក្នុងកិច្ចការរបស់គាត់។ លោក Stringer និងភរិយាបានទៅជាបេសកជនដែលចិញ្ចឹមខ្លួនឯង។ ពួកគេបានឈប់នៅរូរូទូ។ នៅរ៉ារ៉ាតុងហ្គា ដែលប្រជាជនប្រារព្ធថ្ងៃសៅរ៍ដោយចាត់ទុកថាជាថ្ងៃអាទិត្យ វេជ្ជបណ្ឌិត Caldwell និងភរិយាត្រូវបានដាក់នៅទីនោះ ខណៈអែលឌើរ Buckner និងភរិយា ពីកាលីហ្វ័រញ៉ា ត្រូវបានទុកនៅភីតខែរន៍។ ក្នុងអំឡុងពេលដែលអែលឌើរ Buckner ស្នាក់នៅជាមួយប្រជាជននេះ ឧស្សាហកម្មថ្មីជាច្រើនត្រូវបានណែនាំ ដែលបានបង្ហាញថាមានប្រយោជន៍ដល់ប្រជាជនតាមវិធីជាច្រើន។ ជាដំបូង មានការសាងសង់ម៉ាស៊ីនខ្យល់សម្រាប់កិនពោតដែលឥឡូវនេះដាំនៅលើកោះ ហើយពីថាមពលខ្យល់ដដែល ម៉ាស៊ីនតូចៗត្រូវបានដំណើរការ ដែលនាំឲ្យមានឧស្សាហកម្មផ្សេងទៀតដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់ពីមុន។

GSAM 430ដំណើរលើកទីបួនរបស់កប៉ាល់ ភីតខែរន៍

GSAM 430.2នៅថ្ងៃទី 15 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1895 លេខាធិការបេសកកម្មក្រៅប្រទេសបាននិយាយថា៖

GSAM 430.3“ឥឡូវនេះ កប៉ាល់ ភីតខែរន៍ បានចូលកំពង់ផែ បន្ទាប់ពីដំណើរលើកទីបួនរបស់ខ្លួន.... កិច្ចការត្រូវបានដាំដុះនៅក្នុងក្រុមកោះប្រាំបួនផ្សេងៗគ្នា ហើយអ្នកធ្វើការដូចតទៅត្រូវបានជួលនៅទីនោះ៖—”

GSAM 430.4“នៅកោះភីតខែរន៍ មានគ្រូ E. S. Butz និងភរិយា និង Hattie Andre។ នៅកោះ Norfolk មានបេសកជនដែលចិញ្ចឹមខ្លួនឯងមួយចំនួនកំពុងធ្វើការនៅទីនេះ ដែលមកពីអូស្ត្រាលី។ កោះសូសាយធី មានអ្នកបម្រើ B. J. Cady និងបេសកជនវេជ្ជសាស្ត្រ លោក និងអ្នកស្រី R. A. Prickett។ រ៉ារ៉ាតុងហ្គា មានបេសកជនវេជ្ជសាស្ត្រ វេជ្ជបណ្ឌិត J. E. Caldwell និងភរិយា កញ្ញា Lillian White និង Maude Young និងគ្រូ G. O. Wellman និងភរិយា អែលឌើរ J. D. Rice និងភរិយា។ ហ្វីជី មានអែលឌើរ J. M. Cole និងភរិយា។ កោះហ្វ្រេនដ្លី មានអែលឌើរ E. Hilliard និងភរិយា។ រូរូទូ មានលោក និងអ្នកស្រី Stringer ជាបេសកជនដែលចិញ្ចឹមខ្លួនឯង។ ហាវ៉ៃ មានអែលឌើរ E. H. Gates និងភរិយា និងគ្រូ H. H. Brand និងភរិយា។ សាម៉ូអា មានវេជ្ជបណ្ឌិត F. E. Braucht និងភរិយា។ អែលឌើរ D. A. Owen និងកូនប្រុសកូនស្រីរបស់គាត់ ជាបេសកជនដែលចិញ្ចឹមខ្លួនឯង។”

GSAM 431.1“កប៉ាល់ ភីតខែរន៍ បានលក់ និងចែកចាយអក្សរសាស្ត្រចំនួនច្រើនក្នុងអំឡុងដំណើរទាំងបួនរបស់ខ្លួន។ ដោយហេតុនេះ អ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទបានកើតឡើងនៅកន្លែងជាច្រើន។ ព្រះវិហារត្រូវបានរៀបចំនៅកោះភីតខែរន៍ កោះ Norfolk និងតាហ៊ីទី។”

GSAM 431នាវា «ភីតខែរន៍» ត្រូវបានលក់

GSAM 431.2ដោយសារឥឡូវនេះមានមធ្យោបាយធ្វើដំណើរទៅដល់តំបន់បេសកកម្មប៉ូលីណេស៊ី ដែលពុំទាន់មាននៅពេលសាងសង់នាវានោះ នាវាក៏ត្រូវបានលក់ ហើយគេបានប្រើមធ្យោបាយផ្សេងទៀតដើម្បីបន្តកិច្ចការ។ ឥឡូវនេះ អែលឌើរ E. H. ហ្គេតស៍ ជាអ្នកមើលការខុសត្រូវតំបន់បេសកកម្មប៉ូលីណេស៊ី ហើយគាត់បានរាយការណ៍អំពីការរីកចម្រើននៅតាមក្រុមកោះនានា។

GSAM 431កោះឥណ្ឌាខាងលិច

GSAM 431.3នៅរដូវរងាឆ្នាំ 1889 លោក វីលៀម អាណុល មកពីអាមេរិក បានចាប់ផ្តើមកិច្ចការជាអ្នកចែកចាយសៀវភៅនៅកោះឥណ្ឌាខាងលិច។ ក្នុងពេលធ្វើកិច្ចការនេះ គាត់បានប្រមូលឈ្មោះ និងអាសយដ្ឋានរបស់មនុស្សមួយពាន់ពីររយនាក់ដោយជោគជ័យ ហើយបានផ្ញើទៅសមាគមខិត្តប័ណ្ណអន្តរជាតិ ដើម្បីប្រើប្រាស់ក្នុងកិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនា។ តាមរយៈការឆ្លើយឆ្លងសំបុត្រ និងការផ្ញើឯកសារសម្រាប់អានទៅកាន់អាសយដ្ឋានទាំងនេះ មនុស្សបានចាប់អារម្មណ៍នឹងសេចក្តីពិត ហើយដូច្នេះផ្លូវក៏បានបើកសម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អតាមរយៈការអធិប្បាយព្រះបន្ទូល។

GSAM 431.4ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងសេចក្តីអំពាវនាវឱ្យមានគ្រូផ្សាយសាសនាទៅធ្វើការ នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1890 អែលឌើរ D. A. បល បានទៅកោះបារបាដុស និងកន្លែងផ្សេងៗទៀត ដើម្បីធ្វើកិច្ចការ។ ដោយសារការខិតខំរបស់គាត់ មានមនុស្សមួយចំនួនបានទទួលសេចក្តីពិត។ នៅឆ្នាំ 1892 លោក ផាត់ធើសុន មកពីកាលីហ្វ័រញ៉ា បានដើរលក់សៀវភៅ «ការអានព្រះគម្ពីរ» តាមកោះនានា ដោយទទួលបានជោគជ័យល្អ។ នៅឆ្នាំ 1893 លោក B. B. ញូមែន បានចាកចេញពីផ្លរីដាទៅចាម៉ៃកា ដើម្បីមើលការខុសត្រូវកិច្ចការចែកចាយសៀវភៅ ក្នុងពេលលោក អាណុល អវត្តមាន។ លោក អ៊ីវ៉ានស៍ និងលោក ហែកឃីត ក៏បានទៅកោះឥណ្ឌាខាងលិចនៅឆ្នាំដដែល ដើម្បីចូលរួមក្នុងផ្នែកនេះនៃកិច្ចការ។ នៅខែឧសភា អែលឌើរ ហេសមើរ និងភរិយាបានចូលទៅក្នុងតំបន់នេះ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការតាមឱកាសដែលបើកឱ្យ។ មិនយូរក្រោយមក លោក អាណុល បានត្រឡប់មកវិញ ហើយលើកនេះគាត់ដើរលក់សៀវភៅដែលនិយាយអំពីសុខភាព។ គិតមកដល់ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1895 នៅចាម៉ៃកាតែមួយ គេលក់សៀវភៅប្រភេទនេះបានជាទឹកប្រាក់ $8,200 ខណៈដែលសៀវភៅសាសនាលក់បាន $7,654 សរុបទាំងអស់ $15,854។ ការចែកចាយសៀវភៅដ៏ច្រើនបែបនេះបានជួយយ៉ាងខ្លាំងដល់ការបង្កើតព្រះវិហារដែលមានរបៀបរៀបរយល្អមួយ នៅឃីងស្តុន ដែលមានសមាជិកចិតសិបប្រាំនាក់ ហើយបានបើកផ្លូវសម្រាប់កិច្ចការរបស់គ្រូផ្សាយសាសនានៅតំបន់ផ្សេងទៀតនៃកោះ។

GSAM 432ទ្រីនីដាដ

GSAM 432.1កិច្ចការនៅទីនេះបានចាប់ផ្តើមតាមរបៀបស្រដៀងនឹងនៅចាម៉ៃកា។ នៅឆ្នាំ 1889 លោក F. B. ហ្គ្រែន និងភរិយាត្រូវបានអញ្ជើញឱ្យទៅកាន់កោះនេះ ដើម្បីណែនាំសៀវភៅនៃនិកាយរបស់យើង។ មិនយូរក្រោយមក ដោយមានការអញ្ជើញដែរ អែលឌើរ ផ្លាវើស៍ និងភរិយាបានតាមពួកគេទៅ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការតាមឱកាសដែលបើកឱ្យ។ ពួកគេទទួលបានជោគជ័យល្អ រហូតដល់អែលឌើរ ផ្លាវើស៍ កើតជំងឺគ្រុន ដែលបានបណ្តាលឱ្យគាត់ស្លាប់នៅថ្ងៃទី 29 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1894។ អែលឌើរ E. W. វេបស្ទើរ ត្រូវបានជ្រើសរើសឱ្យបន្តតំណែងរបស់គាត់ ហើយបានចេញនាវាពីញូវយ៉កនៅខែសីហា ឆ្នាំ 1895។

GSAM 432.2នៅឆ្នាំ 1896 អ្នកធ្វើកិច្ចការនៅកោះឥណ្ឌាខាងលិចមានដូចតទៅ៖ នៅចាម៉ៃកា មានអែលឌើរ A. J. ហេសមើរ និងលោក W. W. អ៊ីស្តមែន ហើយមានអ្នកចែកចាយសៀវភៅមួយចំនួននៅកោះបាហាម៉ា។ នៅកោះអង់ទីយតូច មានអែលឌើរ E. វ៉ាន់ ឌូសិន និងភរិយា ព្រមទាំងលោក C. F. ផាមលី និងភរិយា ជាអ្នកធ្វើកិច្ចការបង្រៀនព្រះគម្ពីរ ហើយលោក ប៊ីន និងលោក ហែកឃីត ជាអ្នកចែកចាយសៀវភៅ។ នៅទ្រីនីដាដ មានអែលឌើរ E. W. វេបស្ទើរ និងភរិយា ព្រមទាំងកញ្ញា ស្តែលឡា ខូលវីន ជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាផ្នែកពេទ្យ។ លទ្ធផលគឺ មានអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទមួយរយដប់នាក់នៅចាម៉ៃកា និងអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទហាសិបនាក់នៅទ្រីនីដាដ ដែលប្រមូលផ្តុំនៅជុំវិញគូវ៉ា ព្រះវិហារមួយនៅបារបាដុស និងក្រុមអ្នកជឿមួយនៅអង់ទីហ្គា ក្នុងកោះអង់ទីយតូច។

GSAM 432អាមេរិកកណ្តាល

GSAM 432.3អែលឌើរ F. J. ហាចិនស៍ និងភរិយាបានចាកចេញពីសហរដ្ឋអាមេរិកទៅកាន់កោះបេ នៅថ្ងៃទី 16 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1891។ នៅពេលនោះ មានមនុស្សប្រហែលម្ភៃនាក់ ភាគច្រើននៅរូអាតាន ដែលកំពុងរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទតាមបញ្ញត្តិទីបួនក្នុងបញ្ញត្តិទាំងដប់។ ពួកគេបានចាប់អារម្មណ៍នឹងសេចក្តីពិតនេះជាលើកដំបូង តាមរយៈឯកសារសម្រាប់អានដែលគេផ្ញើឱ្យតាមប្រៃសណីយ៍។ បីឆ្នាំក្រោយមក គឺនៅឆ្នាំ 1894 លោក W. A. មីល័រ និងភរិយាបានចាកចេញពីកាលីហ្វ័រញ៉ាទៅបូណាកា ហើយនៅទីនោះពួកគេបានចូលរួមក្នុងកិច្ចការអប់រំ ជាគ្រូបង្រៀនក្នុងសាលាមួយដែលបានបើកនៅថ្ងៃទី 4 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1894 ក្នុងអគារសាលាដែលសង់ដោយអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។ ក្នុងអំឡុងវគ្គសិក្សាដំបូង មានសិស្សចូលរៀនជាមធ្យមសាមសិបបួននាក់។ នៅឆ្នាំ 1895 គេបានប្រកាសថាសាលានេះអាចផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឯងបាន ព្រោះចំនួនសិស្សបានកើនដល់សែសិបប្រាំនាក់។

GSAM 433.1ក្នុងសន្និសីទទូទៅដែលបានធ្វើឡើងនៅឆ្នាំ 1895 អែលឌើរ ហាចិនស៍ បានរាយការណ៍ថា មានមនុស្សមួយរយនាក់នៅតាមកោះទាំងនោះដែលកំពុងប្រតិបត្តិតាមសារ។ គាត់ក៏បានបញ្ជាក់ថា គេបានសង់អគារប្រជុំចំនួនពីរ ដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។ ដោយសារដីមានតិច ហើយហេតុនេះមានតម្លៃខ្ពស់ណាស់សម្រាប់ការដាំដុះ អគារថ្វាយបង្គំមួយក្នុងចំណោមអគារទាំងនេះត្រូវបានសង់លើទឹក។ អគារទាំងពីរនេះ និងអគារសាលា ត្រូវបានផ្ទេរកម្មសិទ្ធិតាមប័ណ្ណទៅឱ្យសមាគមសន្និសីទទូទៅ។ គេបានប៉ាន់ប្រមាណតម្លៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់សន្និសីទនៅលើកោះថាមាន $1,789.60។ ទឹកប្រាក់ដែលបានពីការលក់សៀវភៅគិតមកដល់ឆ្នាំ 1895 មានចំនួន $2,243។

GSAM 433នាវាតូចសម្រាប់អាមេរិកកណ្តាល

GSAM 433.2នៅពេលសន្និសីទបានពិចារណាអំពីភាពងាយស្រួល និងអត្ថប្រយោជន៍នៃការមាននាវាតូចមួយ ដើម្បីដឹកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាពីកោះមួយទៅកោះមួយ គេបានបោះឆ្នោតឱ្យសាងសង់នាវាបែបនេះសម្រាប់កិច្ចការនៅតាមកោះបេ ក្នុងតម្លៃមិនឱ្យលើសពី $3,000។

GSAM 433.3នៅឆ្នាំ 1896 នៅអាមេរិកកណ្តាលមានអ្នកធ្វើកិច្ចការតែបួននាក់ប៉ុណ្ណោះ គឺអែលឌើរ F. J. ហាចិនស៍ និងភរិយា ព្រមទាំងអែលឌើរ J. A. ម៉ូរ៉ូ និងភរិយានៅហុងឌូរ៉ាសអេស្ប៉ាញ។ នៅបេលីស ដែលជារដ្ឋធានីនៃហុងឌូរ៉ាសអង់គ្លេស មានក្រុមអ្នកជឿមួយដែលកំពុងរក្សាថ្ងៃទីប្រាំពីរតាមបញ្ញត្តិទីបួន។ ភាគច្រើននៃកិច្ចការក្នុងតំបន់នេះបានធ្វើនៅតាមកោះក្នុងសមុទ្រការ៉ាអ៊ីប។ នៅទីនេះ គេលក់សៀវភៅបានជាទឹកប្រាក់រាប់ពាន់ដុល្លារ ហើយមានមនុស្សហុកសិបនាក់កំពុងអរសប្បាយក្នុងសេចក្តីពិតនៃសាររបស់ទេវតាទីបី។

GSAM 434មរណភាពរបស់អែលឌើរ ហាចិនស៍

GSAM 434.1អែលឌើរ F. J. ហាចិនស៍ បានធ្វើកិច្ចការនៅតំបន់បេសកកម្មអាមេរិកកណ្តាល ដោយស្មោះត្រង់ និងអស់ពីចិត្តបំផុតអស់រយៈពេលប្រហែលដប់ពីរឆ្នាំ។ នៅទីបំផុត គាត់លែងមានកម្លាំងស៊ូទ្រាំ ហើយបានស្លាប់ដោយជំងឺ។ ឥឡូវនេះ គាត់កំពុងសម្រាកក្នុងដំណេក ដោយរង់ចាំសំឡេងហៅពីព្រះអម្ចាស់ គឺសំឡេងហៅដែលនឹងដាស់ពួកអ្នកស្មោះត្រង់ឱ្យភ្ញាក់ឡើង។

GSAM 434អាមេរិកខាងត្បូង

GSAM 434.2តាមរយៈអត្ថបទបោះពុម្ព ជំនឿរបស់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរត្រូវបានណែនាំឱ្យស្គាល់នៅអាមេរិកខាងត្បូងជាលើកដំបូង។ នៅខែតុលា ឆ្នាំ 1891 លោក ស្នៃឌ័រ លោក ស្តូហ្វ័រ និងលោក ណូលីន បានចាប់ផ្តើមកិច្ចការរបស់ពួកគេជាអ្នកចែកចាយសៀវភៅនៅអាហ្សង់ទីន។ នៅឆ្នាំ 1893 តាមការបោះឆ្នោតរបស់សន្និសីទទូទៅ អែលឌើរ F. H. វេស្តផាល ជាគ្រូផ្សាយសាសនាអាល្លឺម៉ង់មកពីអ៊ីលីណយ បានចូលរួមក្នុងកិច្ចការនៅតំបន់បេសកកម្មនេះ។ នៅឆ្នាំ 1894 លោក ហ្វ្រែង ខេលី មកពីកាលីហ្វ័រញ៉ា បានទៅសហរដ្ឋកូឡុំប៊ី ជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាដែលផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឯង។ ប៉ុន្មានខែក្រោយមក មានអ្នកធ្វើកិច្ចការផ្សេងទៀតបានតាមពួកគេទៅ ហើយដូច្នេះបេសកកម្មថ្មីនេះបានចាប់ផ្តើមឡើង។ នៅឆ្នាំ 1896 មានរបាយការណ៍អំពីកិច្ចការនៅតំបន់នេះដូចតទៅ៖ នៅឈីលី មានគ្រូផ្សាយសាសនាម្នាក់ គឺអែលឌើរ G. H. បេប៊ើរ ដែលបានមកដល់នៅថ្ងៃទី 19 ខែតុលា ឆ្នាំ 1895 និងអ្នកចែកចាយសៀវភៅពីរនាក់ គឺលោក F. W. រីឆាដស៍ និងលោក F. H. ដេវីស។ នៅអាហ្សង់ទីនក៏មានគ្រូផ្សាយសាសនាពីរនាក់ដែរ គឺលោក F. H. វេស្តផាល និងលោក ហ្សង់ វីយូមីយេ ព្រមទាំងអ្នកចែកចាយសៀវភៅពីរនាក់ គឺលោក O. អូប៉េហ្គាដ និងលោក C. A. ណូលីន។ ក្រៅពីនេះ មានអ្នកធ្វើកិច្ចការបង្រៀនព្រះគម្ពីរបួននាក់ គឺអ្នកស្រី លូស៊ី ផូស្ត លោក និងអ្នកស្រី ស្នៃឌ័រ និងលោក ចន ម៉ាក់ខាធី។ នៅប្រេស៊ីល មានគ្រូផ្សាយសាសនាពីរនាក់ គឺអែលឌើរ W. H. ធើស្តុន និងលោក H. F. ហ្គ្រាហ្វ ព្រមទាំងអ្នកចែកចាយសៀវភៅបីនាក់ គឺលោក A. B. ស្តូហ្វ័រ លោក J. F. ប៊ែរហ្គ័រ និងលោក J. A. ប៊ែរហ្គ័រ។ នៅហ្គីយ៉ាណាអង់គ្លេស មានគ្រូផ្សាយសាសនាពីរនាក់ គឺអែលឌើរ W. G. នីលែន និងអែលឌើរ P. ហ្គីឌីងស៍ ព្រមទាំងអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាផ្នែកពេទ្យពីរនាក់ គឺវេជ្ជបណ្ឌិត B. J. ហ្វែរខយ និងភរិយា។

GSAM 435.1នៅឆ្នាំ 1896 គេលក់សៀវភៅបានជាទឹកប្រាក់មួយពាន់ដុល្លារនៅឈីលី ហើយមានអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទសាមសិបនាក់ដែលបានទទួលយកថ្ងៃសប្ប័ទ និងសេចក្តីពិតពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀត តាមរយៈការអានសៀវភៅដែលពួកគេបានទិញពីអ្នកចែកចាយសៀវភៅ។ នៅប្រេស៊ីល និងអាហ្សង់ទីន គេលក់សៀវភៅបានជាទឹកប្រាក់មួយម៉ឺនដុល្លារ ហើយអ្វីដែលប្រសើរជាងនេះទៀត គឺមានមនុស្សមួយរយនាក់កំពុងរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ។ គេបានរៀបចំបង្កើតព្រះវិហារមួយ និងសាលាថ្ងៃសប្ប័ទប្រាំ។ នៅអាហ្សង់ទីន មានព្រះវិហារបីដែលបានរៀបចំបង្កើតឡើង គឺនៅប៊ុយណូសអៃរេស ក្រេស្ប៉ូ និងសាន់គ្រីស្តូបាល់ រៀងៗខ្លួន។ នៅហ្គីយ៉ាណាអង់គ្លេសក៏មានព្រះវិហារមួយដែលបានរៀបចំបង្កើតឡើងដែរ និងមានអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទហាសិបនាក់ ដែលធ្វើឱ្យចំនួនអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរនៅអាមេរិកខាងត្បូងសរុបទាំងអស់មានមួយរយហាសិបនាក់។

GSAM 435សមាគមផ្សព្វផ្សាយសាសនាភាគខាងត្បូង

GSAM 435.2បើនិយាយឱ្យត្រឹមត្រូវ សមាគមនេះមិនអាចហៅថាជាសមាគមបេសកកម្មក្រៅប្រទេសបានទេ ទោះបីវាកំពុងធ្វើកិច្ចការផ្សាយដំណឹងល្អដល់ជនបរទេស (ជនជាតិអាហ្វ្រិក) នៅក្នុងប្រទេសរបស់យើងក៏ដោយ។ លទ្ធផលដែលទទួលបានរួចមកហើយនេះ គួរឱ្យមានការកោតសរសើរយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការខិតខំព្យាយាមមិនចេះនឿយហត់របស់អែលឌើរ J. E. វ៉ាយត៍ ក្រោមព្រះពររបស់ព្រះ។

GSAM 435.3នៅរដូវរងាឆ្នាំ 1893 ពេលខ្ញុំកំពុងបម្រើជាប្រធានសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋអ៊ីលីណយ អែលឌើរ វ៉ាយត៍ បានមករកខ្ញុំ ដោយមានបន្ទុកក្នុងចិត្តយ៉ាងធ្ងន់ចំពោះជនស្បែកខ្មៅនៅរដ្ឋភាគខាងត្បូង។ ដោយគាត់ត្រូវស្នាក់នៅឈីកាហ្គោប៉ុន្មានសប្តាហ៍ គាត់បានសុំឱកាសធ្វើកិច្ចការសម្រាប់ជនស្បែកខ្មៅដែលរស់នៅក្នុងក្រុងនេះ។ សំណើរបស់គាត់ត្រូវបានយល់ព្រមដោយរីករាយបំផុត ហើយនៅទីនោះឯង កិច្ចការរបស់គាត់សម្រាប់ជនអភ័ព្វទាំងនេះបានចាប់ផ្តើមពិតប្រាកដ។

GSAM 435នាវាចំហាយទឹកសម្រាប់ផ្សព្វផ្សាយសាសនារបស់អែលឌើរ វ៉ាយត៍

GSAM 435.4ចាប់តាំងពីពេលនោះមក គាត់បានអធិស្ឋាន និងរៀបចំផែនការសម្រាប់តំបន់បេសកកម្មភាគខាងត្បូង។ ក្នុងពេលគាត់សិក្សាពិចារណា ផែនការរបស់គាត់បានកាន់តែច្បាស់លាស់ឡើង រហូតដល់មានការសាងសង់នាវាចំហាយទឹកមួយនៅក្បែរបឹងមីឈីហ្គិន ដែលមានឈ្មោះថា «ផ្កាយព្រឹក»។ ដោយមាន «បេតអែល» អណ្តែតទឹកនេះ គាត់បានធ្វើដំណើរទៅឈីកាហ្គោ ហើយពីទីនោះចុះតាមទន្លេអ៊ីលីណយ និងមីស៊ីស៊ីពី រហូតដល់វីកស្ប៊ើក រដ្ឋមីស៊ីស៊ីពី នៅថ្ងៃទី 10 ខែមករា ឆ្នាំ 1895។ នៅទីនេះ គាត់ និងសហការីពីរបីនាក់បានចាប់ផ្តើមធ្វើកិច្ចការនៅលើទឹកដីដែលមិនទាន់មានការងារបេសកកម្មពីមុន។

GSAM 436កិច្ចការរបស់សមាគមផ្សព្វផ្សាយសាសនាភាគខាងត្បូង

GSAM 436.1យើងដកស្រង់ពីរបាយការណ៍ដែលអែលឌើរ វ៉ាយត៍ បានធ្វើនៅក្នុងសន្និសីទទូទៅ ថ្ងៃទី 9 ខែមេសា ឆ្នាំ 1903 ដែលបង្ហាញពីលទ្ធផលនៃកិច្ចការ និងស្ថានភាពនៃកិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនាភាគខាងត្បូងនៅគ្រានោះ៖—

GSAM 436.2«សមាគមរបស់យើងបានបង្កើត ហើយឥឡូវនេះកំពុងដំណើរការសាលាប្រាំនៅមីស៊ីស៊ីពី.... សាលាទាំងនេះស្ថិតនៅវីកស្ប៊ើក យ៉ាហ្សូស៊ីធី ខូឡុំបាស និងចែកសុន.... អ្នកធ្វើកិច្ចការរបស់យើងក៏បានបន្តការខិតខំនៅណាសវីល មេមហ្វីស និងអេដហ្វីល ជាំងសិន ក្នុងរដ្ឋថេនណេស៊ី និងនៅលូវីល និងបូលីងហ្គ្រីន ក្នុងរដ្ឋខិនថាក់គី។

GSAM 436អ្នកធ្វើកិច្ចការនៅភាគខាងត្បូង

GSAM 436.3«នៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ មានអ្នកធ្វើកិច្ចការម្ភៃប្រាំពីរនាក់នៅតាមផ្នែកនានានៃសមាគម។ កិច្ចការរបស់សមាគមផ្សព្វផ្សាយសាសនាភាគខាងត្បូងបានបណ្តុះបណ្តាលអ្នកបម្រើដែលបានតែងតាំងប្រាំនាក់.... គ្រូបង្រៀនសាលាដប់បីនាក់បានទទួលការរៀបចំតាមរបៀបផ្សេងៗ ដើម្បីបំពេញកិច្ចការរបស់ពួកគេ.... សមាគមកំពុងឱ្យយុវជនម្នាក់រៀនជាវេជ្ជបណ្ឌិតនៅមហាវិទ្យាល័យវេជ្ជសាស្ត្រមេហារី ក្នុងក្រុងណាសវីល ហើយយុវជនម្នាក់ទៀតកំពុងទទួលជំនួយសម្រាប់ការសិក្សារបស់គាត់នៅសាលាដដែល.... មានអ្នកធ្វើកិច្ចការបង្រៀនព្រះគម្ពីរល្អៗមួយចំនួនបានរីកចម្រើនឡើង។ គ្រូបង្រៀនខ្លះក៏កំពុងក្លាយជាអ្នកធ្វើកិច្ចការដ៏ប៉ិនប្រសប់នៅក្នុងផ្នែកនេះដែរ។

GSAM 436នាវាចំហាយទឹក «ផ្កាយព្រឹក»

GSAM 436.4«នាវា «ផ្កាយព្រឹក» ជាទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ដែលសង់ដោយប្រាក់របស់ខ្ញុំផ្ទាល់។ លើសពីនេះទៅទៀត ថ្លៃចំណាយទាំងអស់សម្រាប់ដំណើរការនាវានេះ ក៏បានបង់ពីចំណូលផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំដែរ។ ខ្ញុំក៏សូមនិយាយថា ខ្ញុំតែងតែជាអ្នករ៉ាប់រងចំណាយលើជីវភាពនៅលើនាវាដោយខ្លួនឯង។ ជាញឹកញាប់ ក្រុមយើងមានគ្នាពីដប់ទៅដប់ប្រាំបីនាក់.... សូម្បីតែប្រាក់ខែរបស់អ្នកធ្វើកិច្ចការទាំងអស់ដែលសមាគមបានជួលអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ក៏មិនបានយកពីប្រាក់បរិច្ចាគដែរ គឺយកពីចំណូលផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ។

GSAM 437តើប្រាក់សម្រាប់បេសកកម្មភាគខាងត្បូងបានមកដោយរបៀបណា

GSAM 437.1«គេអាចសួរថា ‹តើអ្នកបានប្រាក់ទាំងនេះមកពីណា?› ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានវាដល់យើង។ សៀវភៅតូចៗមួយចំនួនត្រូវបានបោះពុម្ពផ្សាយ។ ដំបូងគឺ «មេរៀនដំបូងអំពីដំណឹងល្អ» ដែលតាមគោលបំណងដើមគឺសម្រាប់ប្រើបង្រៀនជនស្បែកខ្មៅ។ យើងបានរំពឹងថានឹងលក់បានពីរបីពាន់ច្បាប់ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យយើងភ្ញាក់ផ្អើល គឺចំនួនលក់បានកើនដល់ជិតមួយលានច្បាប់។

GSAM 437.2«ម្តាយ [អ្នកស្រី អែលែន ជី. វ៉ាយត៍] បានជួយយើងតាមរយៈសៀវភៅ «ព្រះគ្រីស្ទជាព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង» ដែលលក់បានបីឬបួនសែនច្បាប់។ សៀវភៅ «រឿងល្អបំផុត» លក់បានពីរឬបីសែនច្បាប់។ គេបានប៉ាន់ប្រមាណថា ចំនួនសៀវភៅ «ព្រះមហាក្សត្រដែលនឹងយាងមក» ដែលបានចែកចាយ មានច្រើនល្មមឱ្យតម្រៀបគ្នាឡើងជាជួរឈរដែលមានកម្ពស់បួនម៉ាយល៍។ ដោយប្រើប្រាក់កម្រៃអ្នកនិពន្ធពីសៀវភៅទាំងនេះ ក្រៅពីទ្រទ្រង់គម្រោង និងផ្នែកកិច្ចការជាច្រើនទៀត យើងបានសាងសង់នាវា «ផ្កាយព្រឹក»»។

GSAM 437នៅក្នុងប្រទេសជាច្រើន

GSAM 437ម៉ិកស៊ិក

GSAM 437.3កិច្ចការរបស់យើងក្នុងប្រទេសនេះបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1894 ដោយការបង្កើតមណ្ឌលបេសកកម្មផ្នែកពេទ្យនៅហ្គ្វាដាឡាហារ៉ា។ នៅឆ្នាំ 1896 មានរបាយការណ៍អំពីកម្លាំងអ្នកធ្វើកិច្ចការដូចតទៅ៖ អែលឌើរ D. T. ចូនស៍ និងភរិយា ជាអ្នកមើលការខុសត្រូវមណ្ឌលបេសកកម្ម។ គ្រូបង្រៀនមាន អូរ៉ា A. អូសប៊ន អ្នកស្រី A. គូភើរ ខេត រ៉ូស និងជំនួយការជនជាតិដើមម្នាក់។ អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាផ្នែកពេទ្យមាន វេជ្ជបណ្ឌិត J. A. នីល លោក A. គូភើរ អ្នកស្រី A. J. រ៉ៃស៍ អ្នកស្រី បាតឡិត និងអ្នកស្រី រ៉ាជែល ផ្លាវើស៍។ មានអ្នកជំងឺសែសិបនាក់ក្នុងមួយថ្ងៃមកទទួលសេវានៅមណ្ឌលបេសកកម្ម ហើយមានសិស្សសែសិបនាក់ចូលរៀននៅសាលារបស់មណ្ឌលបេសកកម្ម។ នៅគ្រានោះ មណ្ឌលព្យាបាល និងសម្រាកសុខភាពថ្មីមួយកំពុងត្រូវបានសាងសង់ ក្នុងតម្លៃ $12,000។

GSAM 437អាហ្វ្រិកកណ្តាល

GSAM 437.4នៅឆ្នាំ 1893 កិច្ចការនៃសាររបស់ទេវតាទីបីបានរីកចម្រើនដល់កម្រិតដែលគណៈកម្មាធិការសន្និសីទទូទៅយល់ថា មានហេតុផលគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីផ្តល់អនុសាសន៍ឱ្យបង្កើតបេសកកម្មមួយនៅអាហ្វ្រិកកណ្តាល។ ហេតុនេះ គេបានបោះឆ្នោតថា «ឱ្យបើកបេសកកម្មមួយនៅម៉ាតាបេលីឡែន ឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន»។ ស្របតាមសេចក្តីសម្រេចនេះ នៅឆ្នាំ 1894 ក្រុមអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរមួយក្រុមបានចូលទៅក្នុងប្រទេសនោះ ហើយជ្រើសរើសកសិដ្ឋានមួយដែលមានផ្ទៃដី 12,000 អេកឺរ។ នៅក្នុងសន្និសីទឆ្នាំ 1895 អែលឌើរ C. B. ទ្រីប និងភរិយា លោក W. H. អែនឌើសុន និងភរិយា ព្រមទាំងវេជ្ជបណ្ឌិត A. S. ខាម៉ៃខល ត្រូវបានជ្រើសរើសជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាសម្រាប់តំបន់ដ៏ឆ្ងាយនេះ។ ពួកគេបានចាប់ផ្តើមរៀបចំសម្រាប់ដំណើរដ៏វែងឆ្ងាយភ្លាម ហើយក្រោយពីធ្វើដំណើរតាមសមុទ្រដោយសុខសាន្ត ពួកគេបានទៅដល់គោលដៅនៅថ្ងៃទី 26 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1895។

GSAM 438ឆ្នេរមាស

GSAM 438.1អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ សម្រែកសុំជំនួយដូចជាសម្រែកពីម៉ាសេដូនបានមកដល់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរពីឆ្នេរខាងលិចនៃអាហ្វ្រិក។ ការអានសំណេរបោះពុម្ពរបស់អាត់វេនទីស្ទបានធ្វើឱ្យមនុស្សចាប់អារម្មណ៍នឹងសេចក្តីពិត ប៉ុន្តែទើបតែប្រហែលឆ្នាំ 1894 ប៉ុណ្ណោះដែលគេបានបញ្ជូនជំនួយទៅ។ នៅពេលនោះ គណៈកម្មាធិការសន្និសីទទូទៅបានអញ្ជើញអែលឌើរ សាន់ហ្វ័ដ និងលោក រូដុលហ្វ៍ ឱ្យទទួលយកកិច្ចការដែលបានរង់ចាំជាយូរមកហើយនេះ។ ពួកគេបានចូលទៅក្នុងតំបន់នោះដោយចិត្តក្លៀវក្លា និងក្លាហាន។ ប៉ុន្តែមិនយូរក្រោយមក អែលឌើរ សាន់ហ្វ័ដ បានកើតជំងឺគ្រុន ដែលរាលដាលខ្លាំងនៅទីនោះរហូតដល់គេហៅប្រទេសនេះថា «ផ្នូររបស់មនុស្សស្បែកស»។ គាត់បានរងជំងឺនេះបីលើក ហើយបន្ទាប់មក ដើម្បីរក្សាជីវិត គាត់ត្រូវបង្ខំចិត្តត្រឡប់ទៅអាមេរិកវិញ។ គេបានបញ្ជូនអ្នកផ្សេងទៀតទៅឆ្នេរខាងលិច ក្នុងចំណោមនោះមានអែលឌើរ D. U. ហេល លោក ចច F. ខើរ និងភរិយា ព្រមទាំងលោក G. P. រីហ្គស៍។ ប៉ុន្តែលោក រីហ្គស៍ បានចុះខ្សោយដោយជំងឺយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់គេលែងសង្ឃឹមថាគាត់អាចរស់បាន។ គាត់បានប្រញាប់ចាកចេញទៅអង់គ្លេស ដោយសង្ឃឹមថាការផ្លាស់ប្តូរអាកាសធាតុនឹងជួយឱ្យបានប្រសើរឡើង។ ក្នុងរឿងនេះ ទាំងគាត់ និងមិត្តភក្តិរបស់គាត់បានខកចិត្ត ព្រោះគាត់ចុះខ្សោយបន្តិចម្តងៗ ហើយនៅទីបំផុតបានស្លាប់ និងត្រូវបានបញ្ចុះសពនៅទីនោះ។ គាត់ក៏កំពុងរង់ចាំការយាងមករបស់ព្រះអង្គដែលប្រទានជីវិតដែរ។

GSAM 438ឥណ្ឌា

GSAM 438.2នៅថ្ងៃទី 12 ខែមករា ឆ្នាំ 1890 អែលឌើរ ហាសខែល បានចេញនាវាពីកំពង់ផែឌើបាន នៅឆ្នេរភាគអាគ្នេយ៍នៃអាហ្វ្រិក ឆ្ពោះទៅកាល់កាតា ប្រទេសឥណ្ឌា ប្រទេសចិន និងប្រទេសជប៉ុន។ មុនកាលបរិច្ឆេទនេះ លោក ភើស៊ី T. ម៉ាហ្គែន ដែលជាលេខាធិការរបស់គាត់ បានមកចូលរួមជាមួយគាត់។ គោលបំណងនៃដំណើរទៅឥណ្ឌានេះ គឺដើម្បី «ស្ទាបស្ទង់» រកព័ត៌មានដែលអាចឱ្យពួកគេផ្តល់ការណែនាំ និងដំបូន្មាន នៅពេលអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរចាប់ផ្តើមធ្វើកិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនាយ៉ាងសកម្មនៅតំបន់នោះ។ ដោយមានបំណងបង្កើតបេសកកម្មមួយនៅឥណ្ឌា នៅឆ្នាំ 1893 សន្និសីទទូទៅបានផ្តល់អនុសាសន៍ឱ្យលោក វីលៀម លេនឃើរ ទៅប្រទេសនោះជាអ្នកចែកចាយសៀវភៅ។ ដោយធ្វើតាមអនុសាសន៍នេះ គាត់បានទៅឥណ្ឌា ហើយបានណែនាំសៀវភៅរបស់អាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរឱ្យគេស្គាល់។ ក្រោយមក លោក លេនឃើរ បានរាយការណ៍ថា គិតមកដល់ឆ្នាំ 1896 គាត់ និងមនុស្សបួននាក់ផ្សេងទៀតបានដើរលក់សៀវភៅនៅតំបន់នានានៃឥណ្ឌា ហើយលក់សំណេរបោះពុម្ពបានជាទឹកប្រាក់ $10,000។ ដើម្បីបង្ហាញពីចំណាប់អារម្មណ៍ដែលកើតឡើងដោយសៀវភៅទាំងនោះ គាត់បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា ក្នុងពេលដើរលក់សៀវភៅនៅជុំវិញម៉ាដ្រាស នៅឆ្នេរខាងលិចនៃឥណ្ឌា «គ្រូអធិប្បាយជនជាតិដើមម្នាក់បានដើរចម្ងាយហុកសិបម៉ាយល៍ ដើម្បីទិញសៀវភៅ «ការពិចារណាអំពីដានីយ៉ែល និងវិវរណៈ» មួយច្បាប់»។

GSAM 439ចចា ប៊ើរ៉ាស នៅឥណ្ឌា

GSAM 439.1នៅឆ្នាំ 1895 កញ្ញា ចចា ប៊ើរ៉ាស បានចាកចេញពីកាលីហ្វ័រញ៉ាទៅឥណ្ឌា។ ពេលទៅដល់ទីនោះ នាងបានចាប់ផ្តើមរៀនភាសាបង់ក្លាភ្លាម ហើយមិនយូរប៉ុន្មានក៏បានចូលធ្វើកិច្ចការបេសកកម្ម។ គិតមកដល់ឆ្នាំ 1896 មានមនុស្សមួយចំនួនបានចាប់ផ្តើមរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទរបស់ព្រះអម្ចាស់ តាមរយៈការទាក់ទងជាមួយអ្នកធ្វើកិច្ចការរបស់យើង។

GSAM 439.2អ្នកធ្វើកិច្ចការនៅតំបន់នេះក្នុងឆ្នាំ 1896 មានអែលឌើរ D. A. រ៉ូប៊ីនសុន និងភរិយា។ កញ្ញា ម៉េ ថេល័រ និងកញ្ញា ចចា ប៊ើរ៉ាស ជាអ្នកធ្វើកិច្ចការបង្រៀនព្រះគម្ពីរ។ លោក លេនឃើរ និងលោក ម៉ាស្ទើស៍ ជាអ្នកចែកចាយសៀវភៅ។ គេបានរកអគារមួយដែលសមស្របសម្រាប់ជាទីស្នាក់នៅរបស់បេសកកម្ម ហើយបានអំពាវនាវទៅប្រទេសដើម សុំវេជ្ជបណ្ឌិត គិលានុបដ្ឋាក និងជំនួយបន្ថែមទៀត ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងសេចក្តីត្រូវការបន្ទាន់ដែលកំពុងធ្លាក់មកលើពួកគេ។ អែលឌើរ ប្រោន និងអ្នកផ្សេងទៀតបានឆ្លើយតបនឹងសេចក្តីអំពាវនាវនេះ។ ទាំងគាត់ និងអែលឌើរ D. A. រ៉ូប៊ីនសុន បានស្លាប់នៅការម៉ាតារ តំបន់បង់ក្លា ប្រទេសឥណ្ឌា នៅចុងខែធ្នូ ឆ្នាំ 1899។

GSAM 439ហាវ៉ៃ កោះសាន់វិច

GSAM 439.3នៅឆ្នាំ 1884 លោក ឡា រូ និងលោក ហេនរី ស្កុត បានចេញទៅហាវ៉ៃជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា ដោយចំណាយប្រាក់ផ្ទាល់ខ្លួន។ ពួកគេបានចាប់ផ្តើមកិច្ចការដោយផ្សព្វផ្សាយសាសនាជាបុគ្គល និងលក់សៀវភៅ។ ការនេះបានធ្វើឱ្យមនុស្សនៅលើកោះចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងណាស់ រហូតដល់នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1885 សន្និសីទទូទៅបានបោះឆ្នោតឱ្យអែលឌើរ វីលៀម ហ៊ីលី ទៅធ្វើកិច្ចការនៅហាវ៉ៃក្នុងរដូវបន្ទាប់ ហើយឱ្យស្នើសុំសន្និសីទព្រះវិហារក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ាឱ្យខ្ចីតង់មួយសម្រាប់គោលបំណងនេះ។ ដោយមានសម្ភារៈដូច្នេះ អែលឌើរ ហ៊ីលី និងអ្នកដែលនៅលើកោះស្រាប់ បានធ្វើការប្រជុំតង់នៅរដូវក្តៅឆ្នាំ 1886។ ជាលទ្ធផលនៃការខិតខំនេះ មានមនុស្សមួយចំនួនបានទទួលសារ។ លោក ឡា រូ បានស្នាក់នៅហូណូលូលូរហូតដល់ឆ្នាំ 1889 ហើយនៅពេលនោះ គាត់បានចេញនាវាទៅហុងកុង ប្រទេសចិន។

GSAM 440កិច្ចការក្នុងចំណោមជនជាតិចិននៅហាវ៉ៃ

GSAM 440.1មានគ្រូផ្សាយសាសនាត្រូវបានបញ្ជូនមកធ្វើកិច្ចការនៅលើកោះនេះតិចតួចណាស់ រហូតដល់សន្និសីទទូទៅបានប្រជុំនៅខែមីនា ឆ្នាំ 1895។ នៅពេលនោះ គេបានបោះឆ្នោតថា «ឱ្យអែលឌើរ ហ្គេតស៍ និងភរិយា ព្រមទាំងលោក និងអ្នកស្រី ប្រែន ដែលនឹងធ្វើជាគ្រូបង្រៀនសម្រាប់ជនជាតិចិន ទៅហូណូលូលូ ដើម្បីចូលរួមក្នុងកិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនា»។ កិច្ចការបង្រៀនបានចាប់ផ្តើមភ្លាម ហើយអែលឌើរ ហ្គេតស៍ ទោះបីមានសុខភាពទន់ខ្សោយក៏ដោយ ក៏បានធ្វើអ្វីៗតាមដែលអាចធ្វើបាន ដើម្បីជំរុញកិច្ចការឱ្យទៅមុខ។ មិនយូរប៉ុន្មាន វេជ្ជបណ្ឌិតម្នាក់ និងគិលានុបដ្ឋាកមួយចំនួនបានទៅតាមអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា ហើយកិច្ចការក្នុងផ្នែកនោះនៃសារក៏បានចាប់ផ្តើមយ៉ាងល្អ។

GSAM 440សេចក្តីសង្ខេបអំពីបេសកកម្ម ថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 1903

GSAM 440.2របាយការណ៍របស់លេខាធិការបេសកកម្មក្រៅប្រទេស ដែលបានដាក់ជូននៅថ្ងៃទី 31 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1902 បង្ហាញពីកិច្ចការនៃសារដែលកំពុងធ្វើនៅក្រៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដូចតទៅ៖—

GSAM 440.3សន្និសីទសហភាពអូស្ត្រាលី ដែលរួមមានសន្និសីទព្រះវិហារនៃវិចតូរីយ៉ា ញូវសៅវែល ញូវហ្សេឡង់ ឃ្វីនស្លែន អូស្ត្រាលីខាងត្បូង តាស្មានី និងអូស្ត្រាលីខាងលិច។

GSAM 440.4សន្និសីទទូទៅអឺរ៉ុប ដែលរួមមានសន្និសីទសហភាពអាល្លឺម៉ង់ អាល្លឺម៉ង់ខាងលិច អាល្លឺម៉ង់ខាងកើត អាល្លឺម៉ង់ខាងត្បូង ហូឡង់ និងបែលហ្ស៊ិកដែលនិយាយភាសាហ្វ្លេមីស អូទ្រីស-ហុងគ្រី និងរដ្ឋបាល់កង់ ស្វីសដែលនិយាយភាសាអាល្លឺម៉ង់ រុស្ស៊ីខាងត្បូង រុស្ស៊ីខាងជើង និងរុស្ស៊ីកណ្តាល។

GSAM 440.5សន្និសីទសហភាពស្កង់ឌីណាវី ដែលរួមមានដាណឺម៉ាក ន័រវែស ស៊ុយអែត ហ្វាំងឡង់ និងអ៊ីស្លង់។

GSAM 441.1សន្និសីទសហភាពអង់គ្លេស ដែលរួមមានអង់គ្លេសខាងជើង អង់គ្លេសខាងត្បូង អៀរឡង់ ស្កុតឡង់ និងវេលស៍។

GSAM 441.2សន្និសីទសហភាពបារាំង-ឡាតាំង ដែលរួមមានស្វីសដែលនិយាយភាសាបារាំង ប្រទេសបារាំង និងអ៊ីតាលី។

GSAM 441.3បេសកកម្មបូព៌ា ដែលរួមមានអេហ្ស៊ីប ស៊ីរី និងតួកគី។

GSAM 441.4សន្និសីទសហភាពអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ដែលរួមមានអាណានិគមខេប ណាតាល់-ត្រង់ស្វាល់ បាស៊ូតូឡែន និងម៉ាតាបេលីឡែន។

GSAM 441.5តំបន់ផ្សេងៗ៖ ប៊ែរមូដា ប្រេស៊ីល ហ្គីយ៉ាណាអង់គ្លេស និងហ្គីយ៉ាណាហូឡង់ អាមេរិកកណ្តាល (ខាងត្បូង) ចិន ហ្វីជី ឥណ្ឌា ចាម៉ៃកា ជប៉ុន កោះអង់ទីយតូច ម៉ិកស៊ិក ញ៉ាសាឡែន ភីតខែរន៍ ព័រតូរីកូ រីវើផ្លេត រ៉ារ៉ាតុងហ្គា សាម័រ កោះសូសាយអ៊ីធី ស៊ូម៉ាត្រា តុងហ្គា ទ្រីនីដាដ ឆ្នេរខាងលិច (អាមេរិកខាងត្បូង) និងឆ្នេរខាងលិច (អាហ្វ្រិក)។

GSAM 441.6ចំនួនអ្នកធ្វើកិច្ចការយ៉ាងសកម្មនៅតំបន់ផ្សេងៗទាំងនេះ រួមមានគ្រូផ្សាយសាសនា អ្នកដែលទទួលលិខិតអនុញ្ញាតឱ្យផ្សាយសាសនា អ្នកធ្វើកិច្ចការបង្រៀនព្រះគម្ពីរ អ្នកចែកចាយសៀវភៅ និងអ្នកដើរលក់សៀវភៅ មានចំនួន 754 នាក់។

GSAM 441ទីតាំងសំខាន់ៗត្រូវបានបង្កើតឡើង

GSAM 441.7ពីសេចក្តីរាយការណ៍ខ្លីៗទាំងនេះអំពីបេសកកម្មរបស់យើង យើងអាចនិយាយដូចដែលលេខាធិការបេសកកម្មក្រៅប្រទេសបាននិយាយនៅឆ្នាំ 1896 ថា៖

GSAM 441.7«ដោយឥឡូវនេះសារបានទៅដល់ និងឈរជើងនៅទីតាំងសំខាន់ៗទាំងនេះ ស្ទើរតែគ្រប់ផ្នែកនៃពិភពលោក ព្រះអាចសម្រេចកិច្ចការដ៏ធំ និងខ្លាំងពូកែក្នុងរយៈពេលខ្លីបំផុត ដោយព្រះចេស្តាដ៏ឥតព្រំដែនរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់នឹងបញ្ចប់កិច្ចការរបស់ទ្រង់យ៉ាងឆាប់រហ័សក្នុងសេចក្តីសុចរិត»។

Notes

  1. រ៉ូម 15:21។ ↩

កំណត់ចំណាំ

ត្រឡប់ក្រោយ