ជំពូកទី 28 — ទ្វារដែលគ្មានមនុស្សណាអាចបិទបាន
GSAM 462.1«យើងបានដាក់ទ្វារមួយចំហនៅមុខអ្នក ហើយគ្មានមនុស្សណាអាចបិទបានឡើយ ដ្បិតអ្នកមានកម្លាំងតិចតួច តែបានកាន់តាមពាក្យរបស់យើង ហើយមិនបានបដិសេធនាមរបស់យើងទេ។»1
GSAM 462.2នេះជាព្រះបន្ទូលដែលមានទៅកាន់អ្នកនៅក្នុងដំណាក់កាលភីឡាដិលភានៃពួកជំនុំនៃដំណឹងល្អ។ ពួកជំនុំនេះបានកើតឡើងដោយការប្រកាសថា ការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទជិតមកដល់ហើយ ឬជាក្រុមអ្នកដែលបានកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលខ្លួនបានឮអំពីរឿងនោះ។ ដ្បិតទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកជំនុំនៅក្រុងសើដេស ដែលនៅមុនពួកជំនុំនៅក្រុងភីឡាដិលភាភ្លាមថា៖ «ដូច្នេះ ចូរនឹកចាំពីរបៀបដែលអ្នកបានទទួល និងបានឮ ហើយចូរកាន់ខ្ជាប់ និងប្រែចិត្តចុះ។ បើអ្នកមិនប្រុងស្មារតីទេ នោះយើងនឹងមកឯអ្នកដូចជាចោរ ហើយអ្នកនឹងមិនដឹងថា យើងនឹងមកឯអ្នកនៅម៉ោងណាឡើយ។»2
GSAM 462.3ដូច្នេះ ពួកជំនុំនៅក្រុងសើដេសបានឮសេចក្ដីបង្រៀនអំពីការយាងមកឆាប់ៗរបស់ព្រះអម្ចាស់។ អស់អ្នកដែលបានកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលខ្លួនបានឮ បានបន្តទៅមុខក្នុងសេចក្ដីពិត នៅពេលដែល «ជើងចង្កៀង» ត្រូវបានដកចេញ ហើយបានក្លាយជាពួកជំនុំនៅក្រុងភីឡាដិលភា ដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ថា៖ «ដោយព្រោះអ្នកបានកាន់តាមពាក្យរបស់យើងអំពីសេចក្ដីអត់ធ្មត់ នោះយើងក៏នឹងរក្សាអ្នកឱ្យរួចពីគ្រានៃការល្បួង ដែលនឹងមកលើពិភពលោកទាំងមូល ដើម្បីល្បងលអស់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដី។ មើល យើងមកជាឆាប់ ចូរកាន់ខ្ជាប់អ្វីដែលអ្នកមាន ដើម្បីកុំឱ្យមនុស្សណាយកមកុដរបស់អ្នកបានឡើយ។»3 ដូច្នេះ គឺទៅកាន់ពួកជំនុំនៅក្រុងភីឡាដិលភានេះហើយ ដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «យើងបានដាក់ទ្វារមួយចំហនៅមុខអ្នក ហើយគ្មានមនុស្សណាអាចបិទបានឡើយ។»
GSAM 462.4ត្រង់នេះ ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធបានប្រកាសយ៉ាងច្បាស់ថា អស់អ្នកដែលព្រះជំរុញឱ្យចេញទៅ តាមការដឹកនាំថែរក្សារបស់ទ្រង់ ដើម្បីព្រមានពិភពលោកអំពីការយាងមករបស់ព្រះអម្ចាស់ និងអង្វរមនុស្សឱ្យត្រៀមខ្លួនជួបព្រះ នោះមានព្រះគុណពិសេសរបស់ព្រះនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ខ្លួន។ មនុស្សអាចព្យាយាមរារាំង ធ្វើឱ្យចលនារបស់ពួកគេបរាជ័យ និងបិទ «ទ្វារនៃការថ្លែងព្រះបន្ទូល» ប៉ុន្តែព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះនៅតែបន្លឺលើសសំឡេងអ៊ូអរទាំងអស់ថា៖ «យើងបានដាក់ទ្វារមួយចំហនៅមុខអ្នក។»
GSAM 463ការរីកចម្រើនក្នុងរយៈពេលចិតសិបបួនឆ្នាំ
GSAM 463.1នៅក្នុងទំព័រមុនៗនៃសៀវភៅនេះ យើងបានរៀបរាប់ដោយសង្ខេបអំពីរយៈពេលចិតសិបបួនឆ្នាំ ពីឆ្នាំ 1831 ដល់ឆ្នាំ 1905 ដោយតាមដានការកើតឡើង និងការរីកចម្រើននៃសារអំពីការយាងមក ជាពិសេសសាររបស់ទេវតាទីបី។ យើងបានបង្ហាញថា សារនេះបានចេញពីភាពមិនល្បីល្បាញ និងភាពក្រីក្រ ហើយរីកចម្រើនដោយកម្លាំង និងអំណាចដែលកើនឡើងពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ រហូតមានបេសកកម្មព័ទ្ធជុំវិញផែនដី។ ការរីកចម្រើនបែបនេះ ច្បាស់ជាមិនមែនមកពីសារនេះត្រូវចិត្តមនុស្សខាងសាច់ឈាមទេ ដ្បិតសារនេះលើកយកថ្ងៃសប្ប័ទរបស់ព្រះអម្ចាស់ជាចម្បង។ ការរក្សាថ្ងៃនោះនាំឱ្យត្រូវលីឈើឆ្កាងដ៏ធ្ងន់ ដោយតម្រូវឱ្យផ្ដាច់ពីការរកស៊ីជាមួយមនុស្សលោក នៅថ្ងៃដែលការងារខាងលោកិយមមមាញឹកបំផុតក្នុងសប្ដាហ៍។ ការរីកចម្រើននេះក៏មិនមែនមកពីគ្មានការប្រឆាំងដែរ ដ្បិតសារនេះបានជួបការប្រឆាំងតាំងពីដើម ជាការប្រឆាំងដ៏សាហាវបំផុតពីខាងក្រៅ ព្រមទាំងការលំបាកដែលបណ្ដាលមកពីអ្នកមិនបានថ្វាយខ្លួនដល់ព្រះ ដែលបានចូលមកក្នុងក្រុមអស់មួយរយៈ។ ចំពោះស្ថានភាពដែលបណ្ដាលមកពីផែនការ និងការខិតខំរបស់សត្រូវខាងក្រៅ យើងអាចនិយាយតាមពាក្យរបស់ដាវីឌ អ្នកតែងទំនុកតម្កើងថា៖ «ឥឡូវនេះ ចូរឱ្យអ៊ីស្រាអែលពោលថា បើព្រះអម្ចាស់មិនបានគង់នៅខាងយើងទេ បើព្រះអម្ចាស់មិនបានគង់នៅខាងយើង នៅពេលដែលមនុស្សក្រោកឡើងប្រឆាំងនឹងយើងទេ នោះពួកគេបានលេបយើងទាំងរស់បាត់ទៅហើយ នៅពេលកំហឹងរបស់ពួកគេឆេះឆួលទាស់នឹងយើង។ នោះទឹកមុខជាបានគ្របលើយើង ហើយខ្សែទឹកមុខជាបានហូរកាត់ព្រលឹងយើង នោះទឹកដ៏ខ្លាំងក្លាមុខជាបានហូរកាត់ព្រលឹងយើងហើយ។ សូមសរសើរតម្កើងព្រះអម្ចាស់ ដែលមិនបានប្រគល់យើងជាចំណីដល់ធ្មេញរបស់ពួកគេ។ ព្រលឹងយើងបានរួចផុតដូចជាបក្សីចេញពីអន្ទាក់របស់អ្នកចាប់បក្សី អន្ទាក់បានបាក់ ហើយយើងបានរួចផុតហើយ។ ជំនួយរបស់យើងគឺនៅក្នុងព្រះនាមព្រះអម្ចាស់ ដែលបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី។»4
GSAM 464ជំនួយនៅក្នុងព្រះអម្ចាស់
GSAM 464.1ព្រះអម្ចាស់ប្រកាសថា ទ្រង់បានដាក់នៅមុខរាស្ត្ររបស់ទ្រង់នូវ «ទ្វារមួយចំហ ហើយគ្មានមនុស្សណាអាចបិទបានឡើយ»។ ដូច្នេះ គ្មានអ្វីចម្លែកទេដែលសារនេះបានបន្តទៅមុខយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន។ វាជាសាររបស់ព្រះទៅកាន់មនុស្ស ហើយវាត្រូវតែបានសម្រេច។ នៅក្នុងវិវរណៈ 7:2 កិច្ចការរៀបចំរាស្ត្រមួយឱ្យអាចឈរនៅបាន នៅពេលថ្ងៃដ៏ធំនៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះមកដល់ ត្រូវបានតំណាងដោយទេវតាមួយអង្គ «ឡើងមកពីទិសខាងកើត» ឬតាមអ្នកបកប្រែខ្លះថា «ដូចជាព្រះអាទិត្យរះ»។ ចូរមើលពេលថ្ងៃរះដំបូង គឺកាំពន្លឺលេចមកពីទិសខាងកើតមុនគេ រួចពន្លឺទាំងនោះរួមគ្នាកាន់តែភ្លឺច្បាស់ រហូតឃើញរង្វង់ព្រះអាទិត្យធំទូលាយយ៉ាងច្បាស់។ នៅពេល «ស្ដេចនៃថ្ងៃ» ឡើងទៅដល់កណ្ដាលមេឃ ពន្លឺ កម្ដៅ និងអំណាចរបស់វាក៏កាន់តែខ្លាំងឡើង។
GSAM 464.2ការរីកចម្រើននៃសាររបស់ទេវតាទីបី ពិតជាបានប្រព្រឹត្តទៅដូច្នេះ តាំងពីឆ្នាំ 1848 នៅពេលសេចក្ដីពិតដែលរួមបញ្ចូលគ្នាជាសារនេះត្រូវបានរៀបឱ្យមានទម្រង់ច្បាស់លាស់។ ចាប់ពីពេលនោះមក យើងបានបង្ហាញពីការរីកចម្រើនដ៏គួរឱ្យអស្ចារ្យ ដែលច្បាស់លាស់ និងខ្ជាប់ខ្ជួន។ យើងមិនអាចពន្យល់រឿងនេះតាមមូលហេតុផ្សេងទៀតបានទេ ក្រៅពីថា ព្រះអម្ចាស់កំពុងបំពេញព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ចំពោះអស់អ្នកដែលនៅគ្រានេះ ជាគ្រាដែលសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ទ្រង់ជិតមកដល់ «រក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ ដោយមិនធ្វើឱ្យថ្ងៃនោះសៅហ្មង»5 ហើយបែរជើងរបស់ខ្លួនចេញពីការធ្វើតាមចំណង់ចិត្តខ្លួននៅថ្ងៃបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ។ ដូច្នេះ តាមរយៈ «សេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវ» ដូចដែលបានប្រកាសនៅក្នុងសាររបស់ទេវតាទីបីក្នុងវិវរណៈ 14 ពួកគេកាន់តាម «បញ្ញត្តិរបស់ព្រះ» ទាំងអស់។ អំពីមនុស្សបែបនេះ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលតាមរយៈហោរាអេសាយថា៖ «គ្រានោះ ពន្លឺរបស់អ្នកនឹងភ្លឺឡើងដូចជាពន្លឺព្រឹកព្រលឹម ហើយសុខភាពរបស់អ្នកនឹងកើតឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយសេចក្ដីសុចរិតរបស់អ្នក [«ព្រះអម្ចាស់ជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់យើង។» យេរេមា 23:6] នឹងទៅមុខអ្នក ហើយសិរីល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងការពារពីក្រោយអ្នក»។6 ដោយមានសេចក្ដីធានាបែបនេះ តើយើងអាចរំពឹងអ្វីផ្សេងទៀត ក្រៅពីថាកិច្ចការនេះនឹងបានសម្រេច? «បើព្រះគង់នៅខាងយើង តើអ្នកណាអាចទាស់នឹងយើងបាន?»
GSAM 464តើអ្នកទាំងនេះអាចរីកចម្រើនបានយ៉ាងដូចម្ដេច?
GSAM 464.3បើយើងមើលស្ថានភាពនៅឆ្នាំ 1846 នៅពេលអែលឌើរ យ៉ូសែប បេតស៍ ចាប់ផ្ដើមសរសេរសៀវភៅដំបូងនោះ ជាសៀវភៅដំបូងបង្អស់ដែលអាត់វេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរបានចេញផ្សាយស្ដីអំពីថ្ងៃសប្ប័ទ ដោយគាត់មានប្រាក់តែដប់ពីរសេនកន្លះប៉ុណ្ណោះជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលអាចប្រើបានទាំងអស់ក្នុងលោក ហើយត្រូវចំណាយប្រាក់នោះមុនផុតថ្ងៃដំបូងនៃការសរសេររបស់គាត់ ហើយបើយើងមើលអែលឌើរ ជេមស៍ វ៉ាយត៍ បោះពុម្ពកាសែតតូចដំបូងរបស់គាត់ឈ្មោះ សេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន ដោយប្រាក់ដែលរកបានពីការច្រូតស្មៅក្នុងវាល ហើយផ្ញើកាសែតនោះដោយឥតគិតថ្លៃទៅអស់អ្នកដែលចង់អាន និងនិយាយថាវាជាសារដែលត្រូវទៅដល់ចុងផែនដី នោះពេលយើងមើលការចាប់ផ្ដើមដ៏តូចតាចទាំងនេះ យើងអាចសួរតាមពាក្យរបស់មនុស្សនៅសម័យអេម៉ុសថា៖ «តើយ៉ាកុបនឹងក្រោកឡើងដោយសារអ្នកណា? ដ្បិតគាត់តូចតាចណាស់។»7 បើយើងប្រៀបធៀបរឿងនោះនឹងស្ថានភាពនៅឆ្នាំ 1905 នៅពេលសេចក្ដីពិតនៃសារនេះកំពុងត្រូវបានបោះពុម្ពផ្សាយនៅរោងពុម្ពម្ភៃកន្លែង ដែលស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ផ្សេងៗនៃពិភពលោក ហើយជាញឹកញាប់ត្រូវធ្វើការរហូតដល់អស់សមត្ថភាព ដើម្បីបំពេញតម្រូវការអត្ថបទសម្រាប់អាន នោះយើងពិតជាអាចនិយាយថា ចូរមើល «ទ្វារមួយចំហ» ដែលរហូតមកដល់ពេលនេះ មិនទាន់មានមនុស្សណាបិទបានឡើយ។
GSAM 465.1អំពីអស់អ្នកនៅសម័យមុនដែលគិតថាកិច្ចការនេះមិនអាចបានសម្រេច យើងអាចនិយាយតាមពាក្យដែលហោរាសាការីបានស្ដីបន្ទោសអស់អ្នកដែលគិតរារាំងកិច្ចការរបស់ព្រះក្នុងការសង់ក្រុងយេរូសាឡិមឡើងវិញថា៖ «តើអ្នកណាបានមើលងាយថ្ងៃនៃកិច្ចការតូចតាច?»8 ចំពោះអ្វីៗដែលហាក់ដូចជាភ្នំនៃការលំបាកនៅមុខពួកគេ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលតាមរយៈហោរាថា៖—
GSAM 465ភ្នំត្រូវបានធ្វើឱ្យទៅជាវាលរាប
GSAM 465.2«ឱភ្នំដ៏ធំអើយ តើឯងជាអ្វី? នៅមុខសេរូបាបិល ឯងនឹងក្លាយជាវាលរាប ហើយគាត់នឹងយកថ្មកំពូលចេញមក ដោយមានសំឡេងស្រែកថា សូមឱ្យបានព្រះគុណ ព្រះគុណដល់ថ្មនោះ!»9 កិច្ចការនៃសាររបស់ទេវតាទីបីបានប្រព្រឹត្តទៅដូច្នេះ ហើយនឹងបន្តដូច្នេះ រហូតដល់ «ថ្មកំពូល» ត្រូវបានយកមក ឬនិយាយម្យ៉ាងទៀត គឺរហូតដល់កិច្ចការត្រូវបានសម្រេច។
GSAM 465.3ចូរមើលមនុស្សមួយចំនួនតូចនៅឆ្នាំ 1846 ដែលខ្វះខាតធនធាន ខ្វះខាតគ្រប់យ៉ាង លើកលែងតែសេចក្ដីជំនឿលើព្រះ និងកំណប់សេចក្ដីពិត ហើយមើលថា កិច្ចការរបស់ពួកគេបានរីកធំដល់កម្រិតណា។ ចូរគិតអំពីមធ្យោបាយដែលមាននៅក្នុងដៃឥឡូវនេះ សៀវភៅដែលរៀបចំរួច បកប្រែ និងបោះពុម្ពជាភាសាផ្សេងៗនៅលើផែនដី ហើយមានអ្នកចែកចាយសៀវភៅរាប់រយនាក់នាំសៀវភៅទាំងនេះចូលទៅតាមផ្ទះរបស់មនុស្ស ក្នុងតម្លៃសរុប $400,000 ក្នុងមួយឆ្នាំ។ បើព្រះនៅតែប្រទានពរដល់កិច្ចការនេះ នោះយើងអាចទន្ទឹងមើលភាពជោគជ័យ។ ដោយមានមធ្យោបាយ និងអ្នកធ្វើការទាំងនេះ ដែលកំពុងកើនឡើងពីមួយខែទៅមួយខែ និងដោយទុកចិត្តលើព្រះគ្រីស្ទ យើងមិនចាំបាច់រំពឹងអ្វីផ្សេងទៀត ក្រៅពីអ្វីដែលសាឡូម៉ូនបានច្រៀងអំពីពួកជំនុំរបស់ព្រះ នៅពេលនាងចេញពីស្ថានភាពនៅទីរហោស្ថាន ដោយ «ផ្អែកលើព្រះពាហុនៃព្រះស្ងួនភ្ងាររបស់នាង»។ គាត់បានពណ៌នានាងថាកំពុងលេចចេញមក «ស្អាតដូចព្រះចន្ទ ភ្លឺថ្លាដូចព្រះអាទិត្យ ហើយគួរឱ្យខ្លាចដូចកងទ័ពដែលមានទង់ជ័យ»។10
GSAM 466បានជំនួយដោយអំណោយទាននៃការទំនាយ
GSAM 466.1យើងមិនត្រឹមតែបានឃើញថា ការដឹកនាំថែរក្សារបស់ព្រះអម្ចាស់បានបើកផ្លូវសម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយសេចក្ដីពិត ហើយព្រះពរដ៏លេចធ្លោរបស់ទ្រង់បាននៅជាមួយការខិតខំដើរតាមមាគ៌ានៃការដឹកនាំថែរក្សារបស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការកើតឡើង និងការរីកចម្រើននៃសាររបស់ទេវតាទីបី ទ្រង់ក៏បានទាក់ទងនឹងរាស្ត្ររបស់ទ្រង់តាមរយៈអំណោយទាននៃការទំនាយដែរ។ ការនេះមិនមែនជាការបើកសម្ដែងថ្មីមួយដើម្បីជំនួសព្រះគម្ពីរ ឬដើម្បីបំភ្លៃសេចក្ដីបង្រៀនក្នុងព្រះគម្ពីរឡើយ ប៉ុន្តែដើម្បីបង្ហាញថា នៅសម័យនេះ តើត្រង់ណាខ្លះមានគ្រោះថ្នាក់នៃការចាកចេញពីភាពសាមញ្ញនៃដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយត្រង់ណាខ្លះរាស្ត្រមានគ្រោះថ្នាក់នឹងធ្លាក់ទៅតាមនិន្នាការនៃសម័យនេះ ដោយពេញចិត្តតែនឹងរូបរាងនៃការគោរពប្រតិបត្តិព្រះ តែគ្មានអំណាចនៃការនោះ។
GSAM 466.2ពេលពិចារណារឿងនេះតាមគំរូ11 របស់ពួកហោរាពីបុរាណ ដែលព្រះអម្ចាស់បានប្រទានឱ្យយើងជាក្បួនមួយសម្រាប់ល្បងលការសម្ដែងបែបនេះ យើងឃើញថា មូលហេតុដែលត្រូវការការសម្ដែងបែបនេះនៅឥឡូវ គឺដូចគ្នានឹងមូលហេតុនៅសម័យនោះដែរ។ នោះគឺនៅគ្រប់សម័យ មនុស្សអាចត្រូវបានបង្វែរចេញពីមាគ៌ាសេចក្ដីពិត ដោយសេចក្ដីបង្រៀន និងការប្រព្រឹត្តដែលលេចធ្លោ និងមានលក្ខណៈពិសេសក្នុងសម័យនីមួយៗ។ សាវ័កប៉ុល ពេលនិយាយអំពីការសម្ដែងអំណោយទានដែលព្រះអម្ចាស់បានដាក់នៅក្នុងពួកជំនុំ បានមានប្រសាសន៍ថា អំណោយទានទាំងនោះមាន «សម្រាប់ធ្វើឱ្យពួកបរិសុទ្ធបានគ្រប់លក្ខណ៍ សម្រាប់កិច្ចការបម្រើ សម្រាប់ការស្អាងព្រះកាយព្រះគ្រីស្ទ រហូតដល់យើងទាំងអស់គ្នាបានរួបរួមក្នុងសេចក្ដីជំនឿ និងក្នុងការស្គាល់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ បានជាមនុស្សពេញវ័យ ដល់ខ្នាតកម្ពស់នៃភាពពេញបរិបូររបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីចាប់ពីពេលនេះទៅ យើងលែងជាកូនក្មេង ដែលត្រូវបោកបក់ទៅមក ហើយរសាត់តាមគ្រប់ខ្យល់នៃសេចក្ដីបង្រៀន ដោយឧបាយកលរបស់មនុស្ស និងការប៉ិនប្រសប់បោកបញ្ឆោត ដែលពួកគេលបចាំដើម្បីនាំឱ្យវង្វេង។ ប៉ុន្តែដោយនិយាយសេចក្ដីពិតក្នុងសេចក្ដីស្រឡាញ់ យើងអាចចម្រើនឡើងក្នុងគ្រប់ការទាំងអស់ទៅក្នុងទ្រង់ ដែលជាព្រះសិរសា គឺព្រះគ្រីស្ទ។ ពីទ្រង់ ព្រះកាយទាំងមូលដែលភ្ជាប់គ្នាយ៉ាងសមរម្យ ហើយរួមគ្នាយ៉ាងមាំ តាមរយៈអ្វីដែលសន្លាក់នីមួយៗផ្គត់ផ្គង់ តាមការប្រព្រឹត្តយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពតាមខ្នាតនៃអវយវៈនីមួយៗ នាំឱ្យព្រះកាយបានចម្រើន ដើម្បីស្អាងខ្លួនក្នុងសេចក្ដីស្រឡាញ់។»12
GSAM 467.1ការជំទាស់ដូចដែលគេលើកឡើងទាស់នឹងការសម្ដែងអំណោយទាននៃការទំនាយនៅពេលបច្ចុប្បន្ន ក៏អាចត្រូវបានលើកឡើងដោយកម្លាំងដូចគ្នានៅសម័យបុរាណដែរ គឺថា យើងមានព្រះគម្ពីរហើយ ដូច្នេះយើងមិនត្រូវការអំណោយទានបែបនេះទេ។ ប៉ុន្តែព្រះគម្ពីរដដែលនេះប្រាប់យើងថា ព្រះគ្រីស្ទបានដាក់អំណោយទានទាំងនេះនៅក្នុងពួកជំនុំ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការរបស់ខ្លួន រហូតដល់ «អ្វីដែលគ្រប់លក្ខណ៍ [ស្ថានភាពគ្រប់លក្ខណ៍] បានមកដល់» ហើយថា ពួកជំនុំត្រូវ «មិនខ្វះអំណោយទានណាមួយឡើយ ក្នុងពេលរង់ចាំការយាងមករបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាព្រះអម្ចាស់របស់យើង។»13
GSAM 467តើយើងត្រូវការហោរាដើម្បីអ្វី?
GSAM 467.2រាស្ត្រនៅសម័យបុរាណអាចបានគិតថា ពួកគេមានក្រឹត្យវិន័យសីលធម៌របស់ព្រះ ដែលទ្រង់បានចារដោយព្រះអង្គុលីរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់នៅលើបន្ទះថ្ម ហើយពួកគេមានច្បាប់ បទបញ្ញត្តិនៃការជំនុំជម្រះ និងសេចក្ដីណែនាំដែលព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះបានថ្លែងទៅកាន់ម៉ូសេ ហើយដែលត្រូវបានសរសេរចុះយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នរួចហើយ ដូច្នេះ តើមានអ្វីត្រូវការទៀត? ប៉ុន្តែ ទោះជាពួកគេមានសេចក្ដីពិតដ៏ល្អប្រសើរទាំងអស់នោះនៅក្នុងដៃក៏ដោយ ព្រះនៅតែសព្វព្រះហឫទ័យមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេ «នៅពេលផ្សេងៗ និងតាមរបៀបផ្សេងៗ ដោយពួកហោរាបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់។»
GSAM 467.3យើងឃើញថា សក្ខីកម្មដែលពួកហោរាផ្សេងៗ ដូចជាអេសាយ យេរេមា អេសេគាល ដានីយ៉ែល ហូសេ និងអ្នកដទៃទៀតបានថ្លែង ក្នុងករណីនីមួយៗសុទ្ធតែបង្រៀនគោលការណ៍ដ៏ធំដូចគ្នា អំពីការស្ដាប់បង្គាប់ព្រះ។ ទោះយ៉ាងណា ហោរាម្នាក់ៗមានសេចក្ដីស្ដីបន្ទោសពិសេសរបស់ខ្លួនសម្រាប់រាស្ត្រនៅសម័យរបស់គាត់ ព្រោះទំនៀមទម្លាប់ដែលកំពុងមានឥទ្ធិពលនៅសម័យដែលទំនាយត្រូវបានថ្លែងនោះ មានទំនោរទាញពួកគេចេញពីគោលការណ៍ដ៏ពិសិដ្ឋ និងបរិសុទ្ធនៃសេចក្ដីត្រឹមត្រូវ។
GSAM 468សេចក្ដីត្រូវការអំណោយទាន
GSAM 468.1គេអាចលើកហេតុផលថា យើងមិនត្រឹមតែមានសេចក្ដីបង្រៀនដ៏ល្អប្រសើរនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងមានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះយើងផ្ទាល់ និងពាក្យរបស់ពួកសាវ័កផង ដូច្នេះ តើយើងត្រូវការពន្លឺបន្ថែមដើម្បីអ្វី? តែការពិតនៅតែមានថា ពួកសាវ័កបរិសុទ្ធដដែលទាំងនេះបានចង្អុលទៅថ្ងៃចុងក្រោយ នៅពេល «គ្រាដ៏លំបាកនឹងមកដល់» ហើយមនុស្សនឹង «មានរូបរាងនៃការគោរពប្រតិបត្តិព្រះ ប៉ុន្តែបដិសេធអំណាចនៃការនោះ»។ ពួកគេក៏ប្រាប់យើងថា «អ្នកខ្លះនឹងចាកចេញពីសេចក្ដីជំនឿ ដោយស្ដាប់តាមវិញ្ញាណដែលនាំឱ្យវង្វេង និងសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ពួកអារក្ស។»
GSAM 468.2ដោយយល់ដល់ការទាំងអស់នេះ មនុស្សដែលប៉ុលបាននិយាយដល់នៅក្នុងសំបុត្រទៅកាន់ពួកថែស្សាឡូនីច ដែលនឹងមិននៅក្នុងសេចក្ដីងងឹត ដល់ម៉្លេះដែលថ្ងៃនៃព្រះគ្រីស្ទមកទាន់ពួកគេដូចជាចោរនោះទេ ប៉ុន្តែនឹងជាកូននៃពន្លឺ ត្រូវបានដាស់តឿនឱ្យ «ល្បងលគ្រប់ទាំងអស់» ចំពោះ «ពាក្យទំនាយ» ហើយឱ្យ «កាន់ខ្ជាប់អ្វីដែលល្អ។»14 នេះមានន័យស្មើនឹងការប្រាប់ពួកគេថា រាស្ត្រដែលនឹងទន្ទឹងរង់ចាំការយាងមករបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយនៅទីបំផុតនឹងត្រូវបានឃើញថា ត្រៀមខ្លួនរួចសម្រាប់ថ្ងៃនោះ នឹងមានការសម្ដែងដ៏ពិត និង «ល្អ» នៃអំណោយទាននៃការទំនាយនៅក្នុងចំណោមពួកគេ។
GSAM 468សញ្ញានៃទីបញ្ចប់
GSAM 468.3យើងកំពុងរស់នៅក្នុងគ្រាដែលមានសញ្ញាជាច្រើននៅគ្រប់ទិសទីថា ថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់ជិតមកដល់ហើយ។ យើងកំពុងស្ថិតនៅក្នុងសម័យកាលដែលរាស្ត្រមួយត្រូវកើតឡើង ដែលនឹងកាន់តាមបញ្ញត្តិទាំងអស់ ហើយក៏ «មានសក្ខីកម្មរបស់ព្រះយេស៊ូវ»15 គឺ «ព្រះវិញ្ញាណនៃការទំនាយ។»16 តើយើងឃើញអ្វី? គឺក្នុងរយៈពេលហុកសិបឆ្នាំកន្លងមក រាស្ត្របែបនេះបានកើតឡើង ដោយនាំសារយ៉ាងនេះ ហើយអំណោយទាននៃការទំនាយបានសម្ដែងនៅក្នុងចំណោមពួកគេ។ ពេលយើងល្បងលអំណោយទានដែលសម្ដែងតាមរយៈអ្នកស្រី អែលែន ជី. វ៉ាយត៍ តាមក្បួនក្នុងព្រះគម្ពីរ យើងបានឃើញថា អំណោយទាននោះបានឆ្លងកាត់ការល្បងលគ្រប់ចំណុច។ តាំងពីដើមដល់ចប់ ក្នុងសំណេរទាំងអស់របស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ គេមិនបានរកឃើញសូម្បីតែមួយបន្ទាត់ដែលអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើបាបបន្តិចបន្តួច ឬដែលអត់ឱនសូម្បីតែបន្តិចចំពោះការចាកចេញពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះឡើយ។ សំណេរទាំងនេះមិនដែលដាក់ខ្លួនខ្ពស់ជាងព្រះគម្ពីរទេ ប៉ុន្តែតែងតែដាស់តឿនឱ្យសិក្សាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដោយប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត ហើយចង្អុលទៅព្រះបន្ទូលនោះថាជាខ្នាតដ៏ធំ ដែលរឿងក្ដីរបស់យើងនឹងត្រូវពិនិត្យតាមនៅក្នុងការជំនុំជម្រះចុងក្រោយ។ នៅក្នុងសំណេររបស់គាត់ ព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានលើកតម្កើងនៅចំពោះមុខយើង ជាគំរូតែមួយគត់ដែលយើងត្រូវដើរតាម។ គាត់ប្រកាសយ៉ាងច្បាស់បំផុតថា ទ្រង់ជាសេចក្ដីសង្ឃឹមតែមួយគត់របស់យើងសម្រាប់ជ័យជម្នះនៅទីនេះ ជាទីជ្រកកោនតែមួយគត់របស់យើងពីសេចក្ដីក្រោធដែលនឹងមកដល់ ហើយជាព្រះនាម និងជាមធ្យោបាយតែមួយគត់ ដែលតាមរយៈទ្រង់ យើងអាចបានសង្គ្រោះ។
GSAM 469សក្ខីកម្មសរសើរផ្ទាល់ខ្លួន
GSAM 469.1ចំពោះអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ និងលក្ខណៈនៃកិច្ចការរបស់គាត់ យើងសូមលើកយកសេចក្ដីខាងក្រោម ដែលសរសេរនៅឆ្នាំ 1877 ដោយមនុស្សម្នាក់ដែលបានស្គាល់គាត់ និងបានសិក្សាកិច្ចការរបស់គាត់អស់ជាច្រើនឆ្នាំ។ បន្ទាប់ពីការល្បងលអស់ប្រហែលហាសិបបីឆ្នាំ ជាឆ្នាំនៃការសង្កេតយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ខ្ញុំយល់ស្របដោយឥតលក្ខខណ្ឌចំពោះគំនិតគ្រប់យ៉ាងដែលបានសម្ដែងនៅក្នុងសេចក្ដីនោះ៖—
GSAM 469.2«ចំពោះអត្តចរិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទរបស់បងប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ ខ្ញុំសូមអនុញ្ញាតនិយាយថា ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំស្គាល់ខ្លះអំពីរឿងនេះ។ ខ្ញុំបានស្គាល់គាត់អស់ដប់ប្រាំបីឆ្នាំ គឺច្រើនជាងពាក់កណ្ដាលនៃប្រវត្តិរាស្ត្រយើង។ ខ្ញុំបានស្នាក់នៅក្នុងគ្រួសាររបស់ពួកគាត់ម្ដងហើយម្ដងទៀត ជួនកាលជាច្រើនសប្ដាហ៍ក្នុងមួយលើក។ ពួកគាត់ក៏បានមកនៅផ្ទះ និងក្នុងគ្រួសារយើងជាច្រើនដងដែរ។ ខ្ញុំបានធ្វើដំណើរជាមួយពួកគាត់ស្ទើរតែគ្រប់កន្លែង បាននៅជាមួយពួកគាត់ទាំងនៅស្ងាត់កំបាំង និងនៅទីសាធារណៈ ទាំងនៅក្នុងការប្រជុំ និងនៅក្រៅការប្រជុំ ហើយខ្ញុំមានឱកាសដ៏ល្អបំផុតដើម្បីស្គាល់ខ្លះអំពីជីវិត អត្តចរិត និងចិត្តគំនិតរបស់បងប្អូនប្រុស និងបងប្អូនស្រី វ៉ាយត៍។ ក្នុងនាមជាអ្នកបម្រើព្រះ ខ្ញុំត្រូវទាក់ទងជាមួយមនុស្សគ្រប់ប្រភេទ និងអត្តចរិតគ្រប់យ៉ាង រហូតខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំអាចវិនិច្ឆ័យបានខ្លះថាមនុស្សម្នាក់ជាមនុស្សបែបណា យ៉ាងហោចណាស់ បន្ទាប់ពីបានស្គាល់គ្នាយ៉ាងស្និទ្ធស្នាលអស់ជាច្រើនឆ្នាំ។
GSAM 470.1«ខ្ញុំស្គាល់បងប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ ថាជាស្ត្រីម្នាក់ដែលមិនអួតខ្លួន សុភាពរាបសា មានចិត្តសប្បុរស និងថ្លៃថ្នូរ។ លក្ខណៈទាំងនេះនៅក្នុងអត្តចរិតរបស់គាត់ មិនមែនគ្រាន់តែជាអ្វីដែលគាត់ធ្វើពុត និងខិតខំបណ្ដុះឡើងទេ ប៉ុន្តែវាចេញមកដោយល្អប្រពៃ និងដោយឯកឯងពីនិស្ស័យដើមរបស់គាត់។ គាត់មិនមែនជាមនុស្សអួតខ្លួន ថាខ្លួនសុចរិត និងចាត់ខ្លួនជាអ្នកធំ ដូចដែលពួកអ្នកជ្រុលនិយមតែងតែធ្វើនោះទេ។ ខ្ញុំបានជួបមនុស្សជ្រុលនិយមជាញឹកញាប់ ហើយខ្ញុំតែងតែឃើញពួកគេពោរពេញដោយការអះអាងអួតអាង ពោរពេញដោយអំនួត ប្រញាប់បញ្ចេញមតិរបស់ខ្លួន និងអួតអំពីភាពបរិសុទ្ធរបស់ខ្លួន ជាដើម។ ប៉ុន្តែខ្ញុំតែងតែឃើញបងប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ ផ្ទុយពីការទាំងអស់នេះ។
GSAM 470មិត្តរបស់អ្នកក្រីក្រ
GSAM 470.2«មនុស្សណាក៏ដោយ ទោះជាអ្នកក្របំផុត និងមានឋានៈទាបបំផុតក៏ដោយ អាចទៅរកគាត់ដោយសេរី ដើម្បីសុំដំបូន្មាន និងការលួងលោម ដោយមិនត្រូវបានគាត់បដិសេធឡើយ។ គាត់តែងតែយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកខ្វះខាត អ្នកទុគ៌ត និងអ្នករងទុក្ខ ដោយផ្គត់ផ្គង់ដល់ពួកគេ ហើយជួយអង្វរជំនួសពួកគេ។
GSAM 470.3«ខ្ញុំមិនដែលបានស្គាល់មនុស្សណាម្នាក់ដែលកោតខ្លាចព្រះជាប់ជានិច្ចដូចគាត់ឡើយ។ គាត់មិនធ្វើអ្វីឡើយដោយមិនអធិស្ឋានយ៉ាងអស់ពីចិត្តដល់ព្រះជាមុន។ គាត់សិក្សាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងជាប់ជានិច្ច។ ខ្ញុំបានឮបងប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ ថ្លែងរាប់រយដង បានអានសក្ខីកម្មទាំងអស់របស់គាត់ពីដើមដល់ចប់ ហើយភាគច្រើនបានអានជាច្រើនដង។ ខ្ញុំមិនដែលអាចរកឃើញសូម្បីតែប្រយោគមួយដែលប្រាសចាកសីលធម៌នៅក្នុងសក្ខីកម្មទាំងអស់នោះ ឬអ្វីដែលមិនបរិសុទ្ធ និងមិនស្របតាមជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទយ៉ាងម៉ត់ចត់ឡើយ។ គ្មានអ្វីនាំឱ្យចាកចេញពីព្រះគម្ពីរ និងពីព្រះគ្រីស្ទទេ ប៉ុន្តែនៅទីនោះ ខ្ញុំឃើញការអង្វរយ៉ាងអស់ពីចិត្តបំផុតឱ្យស្ដាប់បង្គាប់ព្រះ ស្រឡាញ់ព្រះយេស៊ូវ ជឿព្រះគម្ពីរ ហើយស្រាវជ្រាវព្រះគម្ពីរជាប់ជានិច្ច។ ខ្ញុំបានទទួលប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណយ៉ាងធំពីសក្ខីកម្មទាំងនោះ ច្រើនដងរាប់មិនអស់។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំមិនដែលអានសក្ខីកម្មទាំងនោះដោយមិនមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនត្រូវបានស្ដីបន្ទោស ចំពោះការខ្វះសេចក្ដីជំនឿលើព្រះ ការខ្វះចិត្តថ្វាយខ្លួន និងការខ្វះចិត្តអស់ពីកម្លាំងដើម្បីសង្គ្រោះព្រលឹងមនុស្សឡើយ។ បើខ្ញុំមានសមត្ថភាពវិនិច្ឆ័យ និងការយល់ដឹងខាងវិញ្ញាណណាមួយមែន នោះខ្ញុំប្រកាសថា សក្ខីកម្មទាំងនេះមានវិញ្ញាណដូចគ្នា និងមានខ្លឹមសារស្របគ្នានឹងព្រះគម្ពីរ។
GSAM 470.4«អស់សាមសិបឆ្នាំហើយ [ឥឡូវយើងអាចនិយាយថាហុកសិបឆ្នាំ] ដែលសក្ខីកម្មទាំងនេះត្រូវបានជឿ និងអាននៅក្នុងចំណោមរាស្ត្រយើង។ តើវាបានប៉ះពាល់ដល់ពួកគេយ៉ាងដូចម្ដេច? តើវាបាននាំពួកគេឱ្យចាកចេញពីក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះឬ? តើវាបាននាំពួកគេឱ្យលះបង់សេចក្ដីជំនឿលើព្រះគ្រីស្ទឬ? តើវាបាននាំពួកគេឱ្យបោះព្រះគម្ពីរចោលឬ? តើវាបាននាំពួកគេឱ្យក្លាយជាមនុស្សពុករលួយ និងប្រាសចាកសីលធម៌ឬ? ខ្ញុំដឹងថា បើប្រៀបធៀបពួកគេនឹងគណៈគ្រីស្ទបរិស័ទណាផ្សេងទៀត ពួកគេនឹងមិនអន់ជាងឡើយ។
GSAM 471.1«មានរឿងមួយដែលខ្ញុំបានសង្កេតឃើញ គឺអស់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងនិមិត្តរបស់បងប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ យ៉ាងជូរចត់បំផុត ក៏ទទួលស្គាល់ថាគាត់ជាគ្រីស្ទបរិស័ទដែរ។ ខ្ញុំមិនយល់ថា តើពួកគេអាចទទួលស្គាល់យ៉ាងនេះបានដូចម្ដេច។ ពួកគេព្យាយាមសម្រួលការនេះដោយនិយាយថា គាត់ត្រូវបានបញ្ឆោត។ ពួកគេមិនអាចចង្អុលបង្ហាញស្នាមប្រឡាក់សូម្បីតែមួយនៅក្នុងជីវិតទាំងមូលរបស់គាត់ ឬប្រយោគប្រាសចាកសីលធម៌សូម្បីតែមួយនៅក្នុងសំណេរទាំងអស់របស់គាត់ឡើយ។ ពួកគេត្រូវតែទទួលស្គាល់ថា សំណេររបស់គាត់ជាច្រើនល្អប្រសើរ ហើយអ្នកណាដែលប្រតិបត្តិតាមអ្វីៗទាំងអស់ដែលគាត់និយាយ នឹងជាគ្រីស្ទបរិស័ទល្អ ដែលប្រាកដជាបានចូលស្ថានសួគ៌។ នេះគួរឱ្យចម្លែកខ្លាំងណាស់ បើគាត់ជាឧបករណ៍របស់អារក្ស ដែលសាតាំងបណ្ដាលចិត្ត ឬបើសំណេររបស់គាត់ប្រាសចាកសីលធម៌ ឬជាការគិតរវើរវាយនៃចិត្តរបស់គាត់ផ្ទាល់មែននោះ»។
GSAM 471មនុស្សដែលមិនស្គាល់គាត់ធ្វើបន្ទាល់អំពីសំណេរ
GSAM 471.2ពេលទស្សនាវដ្ដីរបស់យើងដែលមានសំណេររបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ត្រូវបានផ្ញើចេញទៅ អស់អ្នកដែលមានចិត្តរាបទាប កោតខ្លាចព្រះ និងថ្វាយខ្លួនដ៏ខ្លាំងបំផុត ស្វែងរកទស្សនាវដ្ដីទាំងនោះ។ ពេលរាយការណ៍អំពីអ្វីដែលពួកគេអាន ពួកគេនិយាយថា៖ «យើងចាប់អារម្មណ៍ជាពិសេសចំពោះសំណេររបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍។ សំណេរទាំងនេះអាចយកទៅប្រតិបត្តិបានយ៉ាងល្អ ហើយពោរពេញដោយសេចក្ដីបង្រៀនដែលនាំមនុស្សឱ្យខិតទៅជិតព្រះអម្ចាស់ និងធ្វើឱ្យគេកាន់តែរាបទាប កោតខ្លាចព្រះ និងថ្វាយខ្លួន។ សំណេរទាំងនេះស្របតាមសំនួនព្រះគម្ពីរខ្លាំងណាស់ ដល់ម៉្លេះដែលពេលយើងអាន ហាក់ដូចជាអ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ច្បាស់ជាត្រូវបានបណ្ដាលចិត្តឱ្យសរសេរតាមរបៀបដែលគាត់សរសេរនេះ»។ នេះជាសក្ខីកម្មក្នុងករណីជាច្រើនសិបរបស់អស់អ្នកដែលឆ្លើយឆ្លងសំបុត្រជាមួយអ្នកធ្វើបេសកកម្មរបស់យើង ហើយពួកគេក៏គ្មានតម្រុយបន្តិចសោះថា គំនិតរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ត្រូវបានទទួលនៅក្នុងនិមិត្តបរិសុទ្ធឡើយ។
GSAM 471ប្រភពនៃការប្រឆាំង
GSAM 471.3ដោយបានឃើញឥទ្ធិពលដែលអំណោយទាននេះបានធ្វើឱ្យមាន សំណួរមួយកើតឡើងថា តើការប្រឆាំងនឹងការសម្ដែងអំណោយទាននេះបានកើតឡើងពីណា និងដោយហេតុអ្វី? ហើយតើអស់អ្នកប្រឆាំងមានលទ្ធផលយ៉ាងដូចម្ដេច? ដោយបានតាមដានរឿងនេះយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នតាំងពីឆ្នាំ 1852 ខ្ញុំបានឃើញថា ភាគច្រើនការប្រឆាំងនឹងការសម្ដែងនេះបានកើតឡើងពីអស់អ្នកដែលត្រូវបានស្ដីបន្ទោសចំពោះកំហុសក្នុងអត្តចរិត ទម្លាប់ខុស ឬការប្រព្រឹត្តខុសណាមួយក្នុងរបៀបរស់នៅរបស់ខ្លួន។ អ្នកជាច្រើនដែលត្រូវបានស្ដីបន្ទោស តវ៉ាថាពួកគេមិនអាក្រក់ដូចដែលសក្ខីកម្មបានពណ៌នានោះទេ ហើយថាពួកគេនឹងបង្ហាញឱ្យឃើញថា ពួកគេអាចកាន់ខ្ជាប់សេចក្ដីពិតបាន ទោះជាពួកគេប្រព្រឹត្តផ្ទុយនឹងសេចក្ដីស្ដីបន្ទោសដែលបានទទួលក៏ដោយ។ ពេលវេលាបានបង្ហាញថា ភាគច្រើនលើសលប់នៃមនុស្សបែបនេះបានបោះបង់សេចក្ដីជំនឿរបស់ខ្លួន ហើយចាកចេញពីក្រុមទាំងស្រុង។ អ្នកខ្លះបានឃើញកំហុសរបស់ខ្លួន ហើយបានកាន់ខ្ជាប់សេចក្ដីពិតកាន់តែមាំ។ សំណួរមួយកើតឡើងថា បើព្រះអម្ចាស់ដឹកនាំអស់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងអំណោយទាននេះ ហេតុអ្វីបានជាពួកគេបាត់បង់ជីវិតខាងវិញ្ញាណ ហើយថយចេញពីព្រះ? ក្បួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះយើងគឺថា គេត្រូវស្គាល់ដើមឈើតាមផ្លែរបស់វា។ ទ្រង់អះអាងយ៉ាងដាច់ខាតថា «ដើមឈើអាក្រក់មិនអាចបង្កើតផ្លែល្អបានឡើយ»។
GSAM 472ការបរាជ័យនៃការប្រឆាំង
GSAM 472.1យើងនឹកចាំពីករណីដែលមានការប្រឆាំងជាក្រុមប្រឆាំងនឹងសក្ខីកម្មរបស់អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ ដោយប្រកាសថា កិច្ចការរបស់ពួកគេនឹងមានជោគជ័យដ៏ធំ នៅពេលដែលពួកគេកម្ចាត់សក្ខីកម្មទាំងនោះបាន។ ប៉ុន្តែពួកគេបានបរាជ័យទាំងស្រុងក្នុងការសម្រេចសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់ខ្លួន។ បន្ទាប់ពីតស៊ូអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ពួកគេមិនបានផ្ដល់ភស្តុតាងនៃការផ្សព្វផ្សាយសេចក្ដីពិតអំពីថ្ងៃសប្ប័ទនៅចំពោះពិភពលោក ច្រើនជាងអស់អ្នកដូចពួកគេបានធ្វើកាលពីសែសិបប្រាំបួនឆ្នាំមុនឡើយ។ បើកិច្ចការរបស់ពួកគេជាកិច្ចការពិសេសរបស់ព្រះអម្ចាស់ ហេតុអ្វីបានជាសាររបស់ពួកគេមិនបានរីកចម្រើនជាងនេះ?
GSAM 472តើជោគជ័យនៅឯណា?
GSAM 472.2ម្យ៉ាងទៀត ពេលយើងមើលសារដែលតាមរយៈនោះ បញ្ញត្តិរបស់ព្រះ និងសេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវ កំពុងត្រូវបានប្រកាសដល់ពិភពលោក ជាសារដែលការសម្ដែងអំណោយទាននៃការទំនាយនេះមានទំនាក់ទំនងជាមួយ ព្រមទាំងដំបូន្មាន សេចក្ដីណែនាំ និងសេចក្ដីស្ដីបន្ទោសរបស់វា យើងឃើញថា សារនេះបានរីកចម្រើនយ៉ាងប្រាកដប្រជា និងខ្ជាប់ខ្ជួន តាំងពីការចាប់ផ្ដើមដំបូងរហូតដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន។ ដោយស្ដាប់តាមដំបូន្មានរបស់ព្រះអម្ចាស់តាមរយៈអំណោយទាននោះ ហើយបន្តទៅមុខក្នុងកម្លាំងរបស់ព្រះអម្ចាស់ សារនេះ ដូចដែលយើងបានបង្ហាញ បានព័ទ្ធជុំវិញផែនដី ហើយកំពុងឆ្ពោះទៅយ៉ាងរហ័សដល់ «គ្រប់ជាតិសាសន៍ គ្រប់ពូជអំបូរ គ្រប់ភាសា និងគ្រប់ប្រជាជន។»
GSAM 473.1អំពីការរីកចម្រើនរបស់សារនេះនៅពេលកន្លងមក យើងអាចនិយាយថា ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះបានសម្រេចហើយ តាមដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «គ្មានអាវុធណាដែលធ្វើឡើងដើម្បីទាស់នឹងអ្នក នឹងបានសម្រេចឡើយ។» ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះហស្តរបស់ព្រះបានសម្ដែងក្នុងជោគជ័យដែលអមនឹងការកើតឡើង និងការរីកចម្រើននៃចលនាដ៏ធំអំពីការយាងមកនេះរហូតមកដល់ពេលនេះ ហើយសម្រាប់ពេលអនាគត យើងពឹងផ្អែកលើការសម្រេចដ៏ប្រាកដនៃព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ថា៖ «យើងបានដាក់ទ្វារមួយចំហនៅមុខអ្នក ហើយគ្មានមនុស្សណាអាចបិទបានឡើយ។» ដោយមានទំនុកចិត្តនេះ យើងអាចច្រៀងដោយចិត្តជឿជាក់ទាំងស្រុងថា៖—