ជំពូកទី 10 — សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ
GSAM 160.1“នៅពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ មានសម្រែកឡើងថា មើល៍ កូនកំលោះកំពុងមក ចូរអ្នករាល់គ្នាចេញទៅទទួលគាត់។ ពេលនោះ ស្រីព្រហ្មចារីទាំងអស់បានក្រោកឡើង ហើយរៀបចំចង្កៀងរបស់ខ្លួន។”1
GSAM 160.2យើងបាននិយាយរួចហើយអំពី ពេលវេលារង់ចាំ ដែលបានបង្ហាញក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចស្រីព្រហ្មចារីដប់នាក់ ហើយឥឡូវនេះ យើងនឹងផ្ដោតជាពិសេសលើផ្នែកដែលបានបញ្ចូលក្នុងអត្ថបទខាងលើ ដែលប្រជាជនអាត់វេនទីស្ទហៅថា «សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ»។ អ្នកនិពន្ធលេចធ្លោម្នាក់អំពីប្រធានបទនេះ ក្នុងទស្សនាវដ្តីមួយហៅថា សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ ចុះថ្ងៃទី 3 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 បាននិយាយថា៖—
GSAM 160.3“ប៉ុន្តែ តើយើងបានចូលមកក្នុងយប់រង់ចាំនេះដោយរបៀបណា? ពីព្រោះយើងបានចាប់ផ្ដើមនិមិត្ត [និមិត្តអំពី ២៣០០ ថ្ងៃ] នៅរដូវផ្ការីក ជំនួសឱ្យរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ឆ្នាំ 457 មុន គ.ស. យើងខ្វះមិនបានទៅដល់កំពង់ផែដែលបានកំណត់ អស់រយៈពេលប្រាំមួយខែ និងប៉ុន្មានថ្ងៃលើស។ វាបានបញ្ចូលយើងទៅក្នុងយប់រង់ចាំ អស់ប្រាំមួយខែ។”
GSAM 160.4អ្នកនិពន្ធម្នាក់ទៀត គឺ S. S. ស្នូ ក្នុង សម្រែក ចុះថ្ងៃទី 22 ខែសីហា ឆ្នាំ 1844 ពេលនិយាយអំពី ២៣០០ ថ្ងៃ បាននិយាយថា៖—
GSAM 160.5“វាបានចាប់ផ្ដើមនៅពេលចេញព្រះរាជក្រឹត្យឱ្យស្ដារ និងសង់ក្រុងយេរូសាឡិម។ ដំបូង ក្រឹត្យនេះត្រូវបានចេញដោយស៊ីរូស បន្ទាប់មកដារីយុសបានបន្ត ហើយអ័រតាក់ស៊ែរសេស ឡុងជីម៉ានុសបានបញ្ចប់នៅឆ្នាំទីប្រាំពីរនៃរជ្ជកាលរបស់គាត់។ វាត្រូវបានប្រកាស និងចាប់ផ្ដើមអនុវត្តនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ឆ្នាំ 457 មុន គ.ស. នៅពេលអែសរ៉ា មកដល់ក្រុងយេរូសាឡិមដោយព្រះហស្តល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់ បានស្ដារសហគមន៍ជាតិយូដា តែងតាំងចៅហ្វាយ និងចៅក្រម ហើយចាប់ផ្ដើមសង់ជញ្ជាំង។”2
GSAM 160.6ដោយសារពេលវេលានៃនិមិត្តមានរយៈពេលពេញ ២៣០០ ឆ្នាំ វាត្រូវការឆ្នាំ 457 ទាំងមូល និងឆ្នាំ 1843 ទាំងមូល ដើម្បីបាន ២៣០០ ហើយប្រសិនបើក្រឹត្យមិនបានចេញរហូតដល់ខែទីប្រាំពីរនៃឆ្នាំ 457 មុន គ.ស. នោះគេបានបង្រៀនថា រយៈពេលនេះនឹងបញ្ចប់នៅខែទីប្រាំពីរនៃឆ្នាំ 1844។ ដោយសារការរក្សាថ្ងៃទីដប់នៃខែទីប្រាំពីរ ហាក់ដូចជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលសម្គាល់ការចាប់ផ្ដើមរយៈពេលនេះ ដូច្នេះគេបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា នៅថ្ងៃទីដប់នៃខែទីប្រាំពីរ (តាមពេលវេលាយូដា) ថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ២៣០០ ថ្ងៃនឹងបញ្ចប់ ហើយពេលវេលាមកដល់សម្រាប់ការសម្អាតទីសក្ការៈ។ ភស្តុតាងទាំងអស់ដែលបានប្រើសម្រាប់ការបញ្ចប់រយៈពេលនៅឆ្នាំ 1843 មានអំណាចស្មើគ្នាចំពោះការគណនាសម្រាប់ឆ្នាំ 1844 ហើយជាមួយនឹងវា មានការធានាថា ពួកគេបានរកឃើញអ្វីដែលហាក់ដូចជាចម្លើយប្រាកដចំពោះមូលហេតុនៃការខកចិត្តរបស់ពួកគេ។ របៀបដែលពួកអាត់វេនទីស្ទបានប្រកាស «សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រពិត» ដូចដែលគេហៅវានៅពេលនោះ មិនអាចបង្ហាញបានល្អជាងការដកស្រង់ពីសំណេររបស់អ្នកដែលបានចូលរួមយ៉ាងសំខាន់ក្នុងកិច្ចការនោះនៅពេលនោះទេ។
GSAM 161“ចូរអ្នករាល់គ្នាចេញទៅទទួលគាត់”
GSAM 161.1ក្នុង សម្រែក ចុះថ្ងៃទី 3 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 មានអត្ថបទមួយសរសេរដោយចច ស្ត័រស៍ ក្រោមចំណងជើង «ចូរអ្នករាល់គ្នាចេញទៅទទួលគាត់» ដែលគាត់បាននិយាយថា៖—
GSAM 161.2“ខ្ញុំយកប៊ិចសរសេររបស់ខ្ញុំឡើង ដោយមានអារម្មណ៍ដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់មានពីមុនមក។ ក្នុងចិត្តខ្ញុំ គ្មានការសង្ស័យទេ ថ្ងៃទីដប់នៃខែទីប្រាំពីរ នឹងឃើញការបើកសម្ដែងរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទរបស់យើង នៅក្នុងពពកនៃមេឃ។ យើងនៅសល់តែប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតដល់ព្រឹត្តិការណ៍នោះ—ជាពេលដ៏គួរឱ្យខ្លាចសម្រាប់អ្នកដែលមិនបានត្រៀមខ្លួន ប៉ុន្តែជាពេលដ៏រុងរឿងសម្រាប់អ្នកដែលត្រៀមខ្លួនរួច។
GSAM 161.3“«មើល៍ កូនកំលោះនឹងមកដល់» នៅឆ្នាំនេះ «ចូរអ្នករាល់គ្នាចេញទៅទទួលគាត់»។ យើងបានបញ្ចប់ជាមួយព្រះវិហារដែលគ្រាន់តែមានឈ្មោះ និងមនុស្សអាក្រក់ទាំងអស់ លើកលែងតែតាមដែលសម្រែកនេះអាចប៉ះពាល់ដល់ពួកគេ។ ឥឡូវនេះ កិច្ចការរបស់យើងគឺដាស់ «ស្រីព្រហ្មចារីដែលបានយកចង្កៀងរបស់ខ្លួន ហើយចេញទៅទទួលកូនកំលោះ»។ ឥឡូវនេះយើងនៅឯណា? «ប្រសិនបើនិមិត្តពន្យារ ចូររង់ចាំវា»។ តើនោះមិនមែនជាចម្លើយរបស់យើងតាំងពីខែមីនា ឬខែមេសាកន្លងមកទេឬ?—មែនហើយ។ តើមានអ្វីកើតឡើង ខណៈកូនកំលោះមកយឺត?—ស្រីព្រហ្មចារីទាំងអស់បានងងុយដេក ហើយដេកលក់ មែនទេ? ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគ្រីស្ទមិនបានបរាជ័យទេ ហើយ «ព្រះគម្ពីរមិនអាចបំបែកបានឡើយ»។ គ្មានប្រយោជន៍ទេដែលយើងធ្វើពុតថា យើងបានភ្ញាក់។ យើងបានងងុយដេក មិនមែនលើការពិតនៃការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទទេ ប៉ុន្តែលើពេលវេលា។ យើងបានចូលក្នុង ពេលវេលារង់ចាំ ហើយយើងមិនដឹងថា វានឹងពន្យារពេល «ដល់ពេលណា» ទេ ហើយលើចំណុចនេះ យើងបានងងុយដេក។ អ្នកខ្លះក្នុងចំណោមយើងបាននិយាយក្នុងដំណេកថា «កុំកំណត់ពេលវេលាថ្មីទៀត!» ដូច្នេះយើងបានដេក។ ឥឡូវនេះ បញ្ហាគឺដាស់យើងឡើង។ ព្រះអម្ចាស់អើយ ជួយផង ពីព្រោះជំនួយរបស់មនុស្សគ្មានប្រយោជន៍។ សូមទ្រង់មានព្រះបន្ទូលដោយអង្គទ្រង់ផ្ទាល់ ព្រះអម្ចាស់អើយ។ ឱ សូមព្រះវរបិតា «ធ្វើឱ្យស្គាល់» ពេលវេលានោះនៅពេលនេះ។
GSAM 162ពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រនៃសារ
GSAM 162.1“តើ ពេលវេលារង់ចាំ មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?—កន្លះឆ្នាំ។ តើអ្នកដឹងដោយរបៀបណា?—ដោយសារព្រះអម្ចាស់របស់យើងមានព្រះបន្ទូលថា «នៅពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ» ខណៈកូនកំលោះមកយឺត។ និមិត្តគឺសម្រាប់ «ល្ងាច-ព្រឹកពីរពាន់បីរយ» ឬថ្ងៃ។ «ល្ងាច» ឬយប់ គឺពាក់កណ្ដាលនៃថ្ងៃទំនាយមួយ ដូច្នេះវាមានរយៈពេលប្រាំមួយខែ។ នោះជារយៈពេលទាំងមូលនៃ ពេលវេលារង់ចាំ។ សម្រែកដ៏ខ្លាំងបច្ចុប្បន្នអំពីពេលវេលាកំណត់បានចាប់ផ្ដើមប្រហែលកណ្ដាលខែកក្កដា ហើយបានរីករាលដាលយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងមានអំណាច ហើយអមដោយការបង្ហាញនៃព្រះវិញ្ញាណ ដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ឃើញនៅពេលសម្រែក «1843» ទេ។ ឥឡូវនេះ វាគឺជាពាក្យពិតប្រាកដថា «ចូរអ្នករាល់គ្នាចេញទៅទទួលគាត់»។ មានការលះបង់អ្វីៗទាំងអស់ ដែលខ្ញុំមិនដែលស្រមៃថានឹងឃើញ។ នៅពេលសម្រែកនេះចាប់ចិត្ត កសិករបោះបង់ចម្ការ និងដំណាំរបស់ខ្លួន។ មានការស្រែកយំខ្លាំងជាមួយទឹកភ្នែក និងការឧទ្ទិសអ្វីៗទាំងអស់ដល់ព្រះ ដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ឃើញ។ មានទំនុកចិត្តលើសេចក្តីពិតនេះ ដែលមិនធ្លាប់មានក្នុងសម្រែកមុន ក្នុងកម្រិតដូចគ្នា ហើយមានសិរីល្អដែលធ្វើឱ្យយំ ឬរលាយនៅក្នុងវា ដែលលើសការយល់ដឹងរបស់មនុស្ស លើកលែងតែអ្នកដែលបានមានអារម្មណ៍វា។
GSAM 162.2“ចំពោះ សេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន នេះ ខ្ញុំដោយព្រះគុណ ហ៊ានប្រថុយអ្វីៗទាំងអស់ ហើយមានអារម្មណ៍ថា ការបណ្ដោយឱ្យមានការសង្ស័យអំពីវា នឹងជាការប្រមាថព្រះ និងនាំ «ការបំផ្លាញភ្លាមៗ» មកលើខ្លួនខ្ញុំ។ ខ្ញុំជឿជាក់ថា ឥឡូវនេះ «អ្នកណាដែលព្យាយាមសង្គ្រោះជីវិតខ្លួន» នៅកន្លែងដែលសម្រែកនេះបានប្រកាសយ៉ាងពេញលេញ ដោយបណ្ដោយខ្លួនឱ្យមាន «ប្រសិនបើវាមិនមក» ឬដោយខ្លាចហ៊ានចេញមកលើសេចក្តីពិតនេះ «នឹងបាត់បង់ជីវិតរបស់ខ្លួន»។ វាត្រូវការសេចក្តីជំនឿដូចគ្នា ដែលបានដឹកនាំអ័ប្រាហាំឱ្យថ្វាយអ៊ីសាក ឬណូអេឱ្យសង់ទូក ឬឡុតឱ្យចាកចេញពីសូដុំម ឬកូនចៅអ៊ីស្រាអែលឱ្យឈររង់ចាំពេញមួយយប់សម្រាប់ការចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីប ឬដានីយ៉ែលឱ្យចូលក្នុងរូងសត្វតោ ឬជនជាតិហេប្រឺបីនាក់ឱ្យចូលក្នុងគុកភ្លើង។ យើងធ្លាប់គិតថា យើងនឹងចូលទៅក្នុងនគរ ដោយគ្មានការសាកល្បងសេចក្តីជំនឿបែបនេះ ប៉ុន្តែខ្ញុំជឿជាក់ថា យើងមិនអាចទេ។ សេចក្តីពិតចុងក្រោយនេះនាំការសាកល្បងបែបនេះមក ហើយគ្មានអ្នកណាហ៊ានប្រថុយលើវា ក្រៅពីអ្នកដែលហ៊ានឱ្យគេចាត់ទុកថាជាមនុស្សល្ងង់ មនុស្សឆ្កួត ឬអ្វីផ្សេងទៀត ដែលជនជាតិសូដុំមមុនទឹកជំនន់ ព្រះវិហារដែលក្ដៅឧណ្ហៗ ឬស្រីព្រហ្មចារីដែលដេកលក់ ចង់បោះលើពួកគេ។ ម្ដងទៀត ខ្ញុំនឹងស្រែកថា «ចូររត់គេចដើម្បីជីវិតរបស់អ្នក» «កុំមើលទៅក្រោយ» «ចូរចងចាំប្រពន្ធរបស់ឡុត»។”
GSAM 163ថ្មរាបស្មើរបស់ស្ត័រស៍
GSAM 163.1ក្នុង សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ ចុះថ្ងៃទី 10 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 មានអត្ថបទមួយពីប៊ិចរបស់ចច ស្ត័រស៍ ក្រោមចំណងជើង «ចុងបញ្ចប់» ប៉ុន្តែពួកអាត់វេនទីស្ទហៅថា «ថ្មរាបស្មើរបស់ស្ត័រស៍»៖—
GSAM 163.2“តើយើងត្រូវត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ថ្ងៃនោះដោយរបៀបណា?—ជឿសេចក្តីពិតរបស់ព្រះ ហើយហ៊ានប្រថុយលើវា ដោយសេចក្តីជំនឿខ្លាំងដែលថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះ។ យើងត្រូវមានសភាពចិត្តដូចគ្នា នឹងអ្វីដែលយើងនឹងមាន ប្រសិនបើយើងដឹងថា យើងត្រូវស្លាប់នៅថ្ងៃនោះ គឺការឧទ្ទិសខ្លួនទាំងស្រុងដល់ព្រះ និងការស្លាប់ចំពោះលោកិយ។
GSAM 163.3“ខ្ញុំមិនអាចបង្ហាញអត្ថន័យរបស់ខ្ញុំបានល្អជាងនេះទេ ក្រៅពីសន្មតថា មានថ្មរាបស្មើធំមួយនៅកណ្ដាលមហាសមុទ្រ។ ព្រះអង្គម្ចាស់ដ៏រុងរឿង និងមានអំណាចម្នាក់បានធ្វើសេចក្តីសន្យាថា នៅពេលកំណត់មួយ ទ្រង់នឹងផ្ញើនាវាចំហាយដ៏អស្ចារ្យមួយ ដើម្បីដឹកមនុស្សទាំងអស់ដែលទ្រង់រកឃើញនៅទីនោះ ហើយមានភស្តុតាងថាពួកគេជឿព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ទាំងស្រុង ទៅកាន់ប្រទេសដ៏រុងរឿងមួយ។ មនុស្សជាច្រើនបានហ៊ានចេញទៅលើថ្ម។ អ្នកខ្លះ នៅពេលពួកគេមានសុវត្ថិភាពលើថ្ម បានកាត់ខ្សែពួរ ហើយទូកដែលពួកគេជិះមកទីនោះបានរសាត់ចេញពីពួកគេ ហើយពួកគេលែងយកចិត្តទុកដាក់ទៀត ប៉ុន្តែបែរមករង់ចាំការមកដល់របស់នាវាចំហាយ។ ពួកគេគ្មានការសង្ស័យអំពីសេចក្តីពិតនៃសេចក្តីសន្យាទេ ហើយបានប្រថុយអ្វីៗទាំងអស់លើវា។ អ្នកផ្សេងទៀតដែលមកដល់ទីនោះ គិតថា គ្រាន់តែពួកគេនៅលើថ្មក៏គ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ប៉ុន្តែពួកគេចង់ «ឆ្លាត» ហើយមិនប្រថុយខ្លាំងពេក។
GSAM 164.1“«តាមសេចក្តីជំនឿរបស់អ្នក ចូរឲ្យបានដល់អ្នក» ត្រូវបានប្រកាសមុនពេលដែលគេរំពឹងថានាវាចំហាយនឹងមកដល់។ ថ្ងៃនោះមកដល់។ អ្នកប្រយ័ត្នប្រយែង ប្រហែលមានបំណងកាត់ទូករបស់ខ្លួនឱ្យផុត ហើយទុកឱ្យវាអណ្ដែតចេញ ប្រសិនបើពួកគេឃើញនាវាចំហាយមក។ វាបង្ហាញខ្លួននៅចម្ងាយ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះយឺតពេលហើយក្នុងការលែងទូកដោយគ្មានគេឃើញ ហើយលើសពីនេះ ការប្រុងប្រយ័ត្នដដែលនឹងណែនាំថា ឥឡូវនេះពួកគេមិនគួរទុកឱ្យទូកអណ្ដែតចេញ រហូតដល់ពួកគេប្រាកដថា ពួកគេមិនបានច្រឡំអំពីនាវាដែលកំពុងមក។ ឥឡូវនេះ វាមកជិតដល់ថ្នាក់ដែលពួកគេមិនអាចកាត់ខ្សែដោយគ្មានគេឃើញបានឡើយ។
GSAM 164.2“នាវាចំហាយមកដល់ថ្ម។ «តើភស្តុតាងអ្វីបង្ហាញថា អ្នកមានទំនុកចិត្តទាំងស្រុងលើសេចក្តីសន្យាថានាវាចំហាយនឹងមកដល់?»—«ទូករបស់យើងត្រូវបានកាត់ខ្សែ ហើយបានអណ្ដែតចេញពីយើង ដូច្នេះយើងមិនអាចទៅដល់ដីបានទេ ហើយយើងនឹងស្លាប់ ប្រសិនបើនាវាចំហាយមិនមកដល់ ពីព្រោះនេះជាថ្មដែលគ្មាននាវាផ្សេងទៀតឆ្លងកាត់ឡើយ»។ «នោះគ្រប់គ្រាន់ហើយ» មេបញ្ជាការនាវានិយាយ «ចូរឡើងមកលើនាវា ទំនុកចិត្តបែបនេះនឹងមិនត្រូវខកចិត្តឡើយ»។
GSAM 164.3“អ្នកដែលបានចងទូករបស់ខ្លួនជាប់នឹងថ្ម ឥឡូវនេះបានប្រមូលគ្នា ហើយព្យាយាមឡើងលើនាវាចំហាយ។ មេបញ្ជាការសួរ «តើទូកទាំងនោះដែលខ្ញុំឃើញចងជាប់នឹងថ្មនៅទីនោះ មានន័យអ្វី ឬតើខ្សែរបស់វាត្រូវបានកាត់តាំងពីខ្ញុំមកដល់មើលឃើញ?» ពួកគេឆ្លើយថា «យើងគិតថា យើងគួរប្រុងប្រយ័ត្ន ដើម្បីថា ប្រសិនបើនាវាចំហាយមិនមកដល់ យើងអាចមានអ្វីមួយសម្រាប់ត្រឡប់ទៅដី»។ មេបញ្ជាការស្រែកថា «ដូច្នេះ អ្នកបានរៀបចំសម្រាប់សាច់ឈាម មែនទេ ហើយបានសង្ស័យពាក្យរបស់ខ្ញុំ? តាមសេចក្តីជំនឿរបស់អ្នក ចូរឲ្យបានដល់អ្នក។ ភស្តុតាងប្រឆាំងនឹងអ្នកហើយ។ អ្នកបានរៀបចំសម្រាប់ការត្រឡប់ ហើយឥឡូវនេះ អ្នកត្រូវច្រូតផលនៃការមិនជឿរបស់អ្នក»។ «ដូច្នេះ ពួកគេមិនអាចចូលបាន ដោយព្រោះការមិនជឿ»។ ឱ សភាពអស់សង្ឃឹមដ៏គួរឱ្យខ្លាច!
GSAM 164.4“ចូរកាត់ខ្សែរបស់អ្នកឥឡូវនេះ បងប្អូនប្រុស ចូរឲ្យទូករបស់អ្នកអណ្ដែតបាត់ពីភ្នែក ចូរប្រញាប់មុនពេល «សញ្ញានៃបុត្រមនុស្សបង្ហាញខ្លួន»។ ពេលនោះ វានឹងយឺតពេលហើយ។ ចូរហ៊ានឥឡូវនេះ ហើយប្រថុយទាំងអស់។ ឱ បេះដូងខ្ញុំឈឺចាប់សម្រាប់អ្នក កុំអូសបន្លាយ ចូររុញទូកចេញ បើមិនដូច្នោះទេ អ្នកនឹងវិនាស ពីព្រោះ «អ្នកណាដែលព្យាយាមសង្គ្រោះជីវិតខ្លួន នឹងបាត់បង់ជីវិត» ដូចព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់ និងចៅក្រមរបស់យើងមានព្រះបន្ទូល។ ដូច្នេះ ចូរប្រញាប់ ម្ដងទៀត ខ្ញុំអង្វរអ្នក ឱ ចូរប្រញាប់! ចូរលែងទូកគ្រប់គ្រឿង ដែលអ្នកកំពុងគិតថានឹងជួយឱ្យរត់ទៅដី «ប្រសិនបើវាមិនមក»។ «ប្រសិនបើ» នោះនឹងបំផ្លាញអ្នក។ ឥឡូវនេះជាការសាកល្បង និងការល្បួងចុងក្រោយ។ ចូរធ្វើដូចព្រះអម្ចាស់របស់យើងបានធ្វើចំពោះការល្បួងចុងក្រោយរបស់អារក្ស—ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា «សាតាំងអើយ ចូរចេញទៅ»។ បន្ទាប់មក អារក្សបានចាកចេញពីទ្រង់ ហើយ «មើល៍ មានទេវតាមកបម្រើទ្រង់»។ ដូច្នេះ វានឹងកើតឡើងចំពោះអ្នក នៅពេលអ្នកបានឈ្នះជ័យជំនះនេះ។”
GSAM 165កិច្ចការរហ័សរបស់សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ
GSAM 165.1អំពីភាពរហ័ស អំណាច និងឥទ្ធិពលនៃសារ «សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ» យើងទទួលបានគំនិតត្រឹមត្រូវពីពាក្យរបស់ N. សៅធើរ៍ និពន្ធនាយកនៃកាសែតដែលយើងបានដកស្រង់មុន គឺ សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ។ ក្នុងច្បាប់ចុះថ្ងៃទី 31 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 គាត់បាននិយាយថា៖—
GSAM 165.2“ដំបូង ពេលវេលាដែលបានកំណត់ច្បាស់ ត្រូវបានប្រឆាំងជាទូទៅ ប៉ុន្តែហាក់ដូចជាមានអំណាចមិនអាចទប់ទល់បានអមជាមួយការប្រកាសរបស់វា ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សទាំងអស់ដួលចុះនៅមុខវា។ វាបានសាយភាយលើទឹកដីដោយល្បឿនដូចព្យុះកំបុតត្បូង ហើយបានទៅដល់ចិត្តមនុស្សនៅទីកន្លែងខុសៗគ្នា និងឆ្ងាយៗ ស្ទើរតែពេលតែមួយ ហើយតាមរបៀបដែលអាចពន្យល់បានតែដោយសន្មតថា ព្រះគង់នៅក្នុងវា។ វាបានបង្កឱ្យមានការស្វែងរកចិត្តយ៉ាងជ្រៅ និងការបន្ទាបខ្លួននៅចំពោះព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុតគ្រប់ទីកន្លែង។ វាបានធ្វើឱ្យសេចក្តីស្រឡាញ់ផ្ដាច់ចេញពីរបស់លោកិយ ការផ្សះផ្សាវិវាទ និងសេចក្តីស្អប់ ការសារភាពអំពើខុស ការបាក់បែកនៅចំពោះព្រះ និងការអង្វរដោយចិត្តសោកស្ដាយបាក់បែកទៅកាន់ទ្រង់ សុំការអត់ទោស និងការទទួលយក។ វាបានបង្កឱ្យមានការបន្ទាបខ្លួន និងការដួលរលំនៃព្រលឹង ដែលយើងមិនធ្លាប់ឃើញពីមុន។ ដូចដែលព្រះបានបង្គាប់តាមរយៈយ៉ូអែល នៅពេលថ្ងៃដ៏ធំរបស់ព្រះជិតមកដល់ វាបានបង្កឱ្យមានការហែកបេះដូង មិនមែនហែកសម្លៀកបំពាក់ទេ ហើយបែរមករកព្រះអម្ចាស់ដោយការតមអាហារ ការយំ និងការទួញសោក។ ដូចដែលព្រះបានមានព្រះបន្ទូលតាមរយៈសាការី ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះគុណ និងការអង្វរត្រូវបានចាក់មកលើកូនចៅរបស់ទ្រង់ ពួកគេបានមើលទៅទ្រង់ដែលពួកគេបានចាក់ ហើយមានការទួញសោកដ៏ធំនៅក្នុងទឹកដី គ្រួសារនីមួយៗដាច់ដោយឡែក និងប្រពន្ធរបស់ពួកគេដាច់ដោយឡែក ហើយអ្នកដែលកំពុងរង់ចាំព្រះអម្ចាស់បានបង្អត់ព្រលឹងខ្លួននៅចំពោះទ្រង់។”
GSAM 166ប្រជាជនត្រូវបានជំរុញដោយអំណាចអធិធម្មជាតិ
GSAM 166.1ម្ដងទៀត អំពីការប្រកាសដ៏រំភើបនេះ គាត់បាននិយាយថា៖—
GSAM 166.2“វាហាក់ដូចជាចំពោះយើងថា វាឯករាជ្យពីភ្នាក់ងារមនុស្សយ៉ាងខ្លាំង ដូច្នេះយើងអាចចាត់ទុកវាបានតែថា ជាការបំពេញនៃ «សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ» បន្ទាប់ពីកូនកំលោះមកយឺត និងស្រីព្រហ្មចារីទាំងអស់ងងុយដេក ហើយដេកលក់ នៅពេលពួកគេត្រូវក្រោកឡើង និងរៀបចំចង្កៀងរបស់ខ្លួន។ ហើយកិច្ចការចុងក្រោយហាក់ដូចជាបានបញ្ចប់ហើយ ពីព្រោះមិនធ្លាប់មានពេលណាមួយទេ ដែលក្រុមអ្នករង់ចាំការយាងមកនីមួយៗ មានសភាពត្រៀមខ្លួនល្អបែបនេះសម្រាប់ការយាងមករបស់ព្រះអម្ចាស់។”
GSAM 166ការលក់ចោលទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយ
GSAM 166.3ក្រោមការប្រកាសដ៏រំភើបអំពីគោលលទ្ធិនៃការយាងមក មនុស្សជាច្រើនបានលក់ចោលទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយរបស់ខ្លួន ដោយប្រើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ ដើម្បីគាំទ្រអ្នកនិយាយជាសាធារណៈក្នុងកិច្ចការរបស់ពួកគេ ឬចែកចាយកាសែត និងខិត្តប័ណ្ណដែលបានបោះពុម្ព ឬផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការរបស់អ្នកខ្វះខាត ដូច្នេះបានផ្ដល់ភស្តុតាងល្អបំផុតដល់លោកិយអំពីភាពស្មោះត្រង់ និងភាពខ្នះខ្នែងរបស់ពួកគេ។ ចំណែកអ្នកដែលជាប់ចិត្តនឹងទ្រព្យសម្បត្តិលើផែនដី ហើយមិនបានលះបង់ពិសេសសម្រាប់កិច្ចការ ត្រូវបានមនុស្សលោកិយចាត់ទុកថា មិនបានជឿពិតប្រាកដលើអ្វីដែលពួកគេប្រកាស។ ដើម្បីជាឧទាហរណ៍ ខ្ញុំនឹងផ្ដល់ករណីពីរ មួយនៅមួយភាគី និងមួយទៀតនៅភាគីម្ខាងទៀត។
GSAM 166វាលដំឡូង
GSAM 166.4ករណីទីមួយ គឺជាអ្នកជឿម្នាក់ដែលរស់នៅ ញូវ អ៊ីបស្វិច, N.H. ឈ្មោះ ហាស្ទីងស៍ ដែលមានវាលដំឡូងល្អធំមួយ ហើយគាត់បានទុកវាឱ្យនៅមិនទាន់ជីក។ អ្នកជិតខាងរបស់គាត់ព្រួយបារម្ភអំពីវា ហើយមកស្នើជីកវា និងដាក់ក្នុងបន្ទប់ក្រោមដីឱ្យគាត់ដោយឥតគិតថ្លៃ ប្រសិនបើគាត់អនុញ្ញាត «ពីព្រោះ» ពួកគេនិយាយ «អ្នកប្រហែលត្រូវការវា»។ លោកហាស្ទីងស៍និយាយថា «ទេ! ខ្ញុំនឹងឱ្យវាលដំឡូងនោះប្រកាសសេចក្តីជំនឿរបស់ខ្ញុំលើការលេចមកឆាប់ៗរបស់ព្រះអម្ចាស់»។
GSAM 167.1រដូវស្លឹកឈើជ្រុះនោះ ដូចដែលអាចដឹងពី «ឥន្ទ្រីក្លារ៉ាម៉ុន» (N.H.), «ព្រះអាទិត្យពិតនៃញូវយ៉ក» និងទស្សនាវដ្តីសាធារណៈផ្សេងៗទៀត ដំណាំដំឡូងស្ទើរតែខូចខាតទាំងស្រុងដោយសារ «ជំងឺរលួយដំឡូង»។ ដូចដែលបានសរសេរក្នុង «ព្រះអាទិត្យ» ថា «គួរឱ្យឈឺចិត្តណាស់ដែលបានដឹងថា ដំណាំទាំងមូលនៃរុក្ខជាតិមានតម្លៃនេះ ត្រូវបានបំផ្លាញដោយការរលួយ។ អ្នកឆ្លើយឆ្លងព័ត៌មានម្នាក់របស់កាសែត ហ្វីឡាឌែលហ្វៀ និយាយថា ដំណាំដំឡូងនៅរដ្ឋនោះត្រូវបានបំផ្លាញ។ តំបន់តែមួយគត់ដែលមិនសូវឮការត្អូញត្អែរ គឺម៉េន ប៉ុន្តែសូម្បីនៅទីនោះ ដំណាំក៏មិនបានគេចផុតពីជំងឺដែរ»។
GSAM 167.2ដោយសាររដូវស្លឹកឈើជ្រុះមានអាកាសធាតុស្រាល ហើយដំឡូងរបស់លោកហាស្ទីងស៍ត្រូវបានទុកក្នុងដីរហូតដល់ខែវិច្ឆិកា គ្មានដំឡូងណាមួយរលួយឡើយ។ ដូច្នេះ គាត់មានដំឡូងច្រើនសម្រាប់ខ្លួនឯង និងអ្នកជិតខាងអភ័ព្វរបស់គាត់ ដែលបានយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងចំពោះសុខុមាលភាពរបស់គាត់កាលពីខែតុលាមុន ហើយនៅរដូវផ្ការីក ត្រូវទិញដំឡូងពូជពីគាត់ និងរីករាយបង់ថ្លៃល្អសម្រាប់វា។ អ្វីដែលពួកគេសន្មតថានឹងក្លាយជាគ្រោះមហន្តរាយដល់លោកហាស្ទីងស៍ ព្រះបានបម្លែងទៅជាព្រះពរខាងជីវិតលោកិយ មិនត្រឹមតែដល់គាត់ទេ ប៉ុន្តែដល់អ្នកជិតខាងរបស់គាត់ផងដែរ។
GSAM 167គាត់បានបដិសេធសេចក្តីជំនឿរបស់ខ្លួន
GSAM 167.3ករណីទីពីរកើតឡើងនៅទីកន្លែងដែលខ្ញុំរស់នៅ។ វាជាករណីសមាជិកព្រះវិហារម្នាក់ ដែលនិយាយច្រើននៅក្នុងការប្រជុំអំពីការយាងមករបស់ព្រះអម្ចាស់នៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះឆ្នាំ 1844។ គាត់ជាមនុស្សមានទ្រព្យសម្បត្តិគួរសម ហើយក្នុងចំណោមរបស់ផ្សេងៗទៀត គាត់មានហ្វូងជ្រូកមួយ ដែលមានអាយុសមរម្យសម្រាប់រក្សាទុកលក់នៅទីផ្សាររដូវផ្ការីក។ ពូរបស់ខ្ញុំម្នាក់ ដែលមិនបានអះអាងសាសនា ហើយមានមុខរបរទិញលក់សត្វ បានទៅរកអាត់វេនទីស្ទដែលអះអាងខ្លួននេះ ដើម្បីទិញជ្រូក ប៉ុន្តែបានដឹងថា គាត់មិនចង់លក់ទេ ពីព្រោះគាត់នឹងរក្សាទុករហូតដល់រដូវផ្ការីកក្រោយ សម្រាប់ធ្វើជា «ជ្រូកសម្រាប់ចិញ្ចឹមបន្ត»។ ពូខ្ញុំបានទៅរកជីតាខ្ញុំ ដែលជាអ្នកជឿអាត់វេនទីស្ទ ហើយនិយាយថា «បុរសនោះមិនជឿអ្វីដែលគាត់ប្រកាសទេ»។ ជីតាសួរ «ហេតុអ្វី?» ពូឆ្លើយថា «ព្រោះគាត់និយាយថា ព្រះអម្ចាស់កំពុងមក ហើយលោកិយកំពុងមកដល់ទីបញ្ចប់នៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះនេះ ប៉ុន្តែគាត់ចង់រក្សាជ្រូករបស់គាត់រហូតដល់រដូវផ្ការីកក្រោយ។ គាត់មិនចាំបាច់និយាយជាមួយខ្ញុំទេ គាត់មិនជឿសូម្បីតែមួយពាក្យ»។
GSAM 168មធ្យោបាយដែលផ្ដល់យឺតពេល
GSAM 168.1មានមនុស្សខ្លះកាន់ទុកមធ្យោបាយរបស់ខ្លួន ខណៈកំពុងតស៊ូក្រោមការជឿជាក់ថា ពួកគេគួរប្រើវាដើម្បីជំរុញកិច្ចការ រហូតដល់យឺតពេលក្នុងការវិនិយោគ។ មនុស្សទាំងនោះបានមករកអ្នកដែលកំពុងបោះពុម្ពសារ ដោយទទូចទាំងទឹកភ្នែកឱ្យពួកគេទទួលប្រាក់ ប៉ុន្តែចម្លើយគឺ «អ្នកមកយឺតពេលហើយ! យើងបានបង់ថ្លៃសម្ភារៈបោះពុម្ពទាំងអស់ដែលយើងអាចចែកចាយបានមុនទីបញ្ចប់។ យើងបានជួលម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពជាច្រើនដែលដំណើរការដោយថាមពលម៉ាស៊ីនឱ្យដំណើរការទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ យើងមិនត្រូវការប្រាក់បន្ថែមទៀតទេ»។ សាក្សីម្នាក់បានប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់បានឃើញមនុស្សដាក់ប្រាក់រាប់ពាន់ដុល្លារលើតុមុខអ្នកបោះពុម្ព «សំឡេងនៃសេចក្តីពិត» ហើយអង្វរគាត់ដោយទុក្ខព្រួយក្នុងវិញ្ញាណ ឱ្យទទួលប្រាក់នោះទៅប្រើ។ ចម្លើយគឺ «អ្នកមកយឺតពេលហើយ! ឥឡូវនេះយើងមិនចង់បានប្រាក់របស់អ្នកទេ! យើងប្រើវាមិនបានទេ!»។ បន្ទាប់មកពួកគេសួរ «តើមិនអាចយកវាឱ្យអ្នកក្រីក្រទេឬ?» ចម្លើយនៅតែដដែល «យើងបានរៀបចំសម្រាប់តម្រូវការភ្លាមៗរបស់អ្នកទាំងអស់ដែលយើងអាចទៅដល់»។ ដោយមានទុក្ខព្រួយក្នុងចិត្ត មនុស្សទាំងនោះយកប្រាក់របស់ខ្លួនត្រឡប់ទៅវិញ ដោយប្រកាសថា ព្រះពិរោធរបស់ព្រះស្ថិតលើពួកគេ ដោយសារខ្វះសេចក្តីជំនឿ និងដោយសារចិត្តលោភលន់ដែលបាននាំឱ្យពួកគេកាន់ទុកមធ្យោបាយពីបុព្វហេតុរបស់ព្រះ នៅពេលវាត្រូវការ ហើយអាចត្រូវបានប្រើដោយរីករាយ។
GSAM 168អ្នកអាណាព្យាបាលត្រូវបានតែងតាំង
GSAM 168.2អត្តចរិត និងគោលការណ៍របស់អ្នកដែលទុកដំណាំរបស់ខ្លួនឱ្យនៅមិនទាន់ប្រមូល និងទុកហាងរបស់ខ្លួនឱ្យទំនេរ ដើម្បីចែកចាយអក្សរដែលបានបោះពុម្ព ឬនិយាយ និងអធិស្ឋានជាមួយមនុស្សតាមផ្ទះនីមួយៗ គឺលើសពីការរិះគន់។ មនុស្សមិនបានសង្ស័យទេថា បុរស និងស្ត្រីទាំងនោះជឿគ្រប់ពាក្យដែលពួកគេនិយាយ ហើយលើសពីនេះ អំណាចមួយបានអមជាមួយពួកគេ ដល់ថ្នាក់មនុស្សមានចិត្តស្មោះមិនអាចបដិសេធ ឬទប់ទល់នឹងពាក្យរបស់ពួកគេបាន។ តាមរយៈនេះ មនុស្សរាប់ពាន់នាក់ត្រូវបាននាំឱ្យជឿសេចក្តីពិត ហើយស្វែងរក និងរកឃើញសេចក្តីមេត្តារបស់ព្រះ។
GSAM 169.1ទោះជាយ៉ាងណា អ្នកមានបាបដែលចំអក និងអ្នកកាន់សាសនាតាមលោកិយ បានសម្រេចថា កិច្ចការចែកចាយឯកសារបោះពុម្ពអំពីការយាងមកនេះត្រូវតែបញ្ឈប់។ ពួកគេនិយាយថា មនុស្សទាំងនេះដែលយកក្រុងមួយ ឬស្រុកទាំងមូល ហើយទៅពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយជាមួយគោលលទ្ធិនៃការយាងមក ដោយធ្វេសប្រហែសលើមុខរបរ និងគ្រួសាររបស់ខ្លួន ត្រូវតែឆ្កួត ហើយដូច្នេះត្រូវតែងតាំងអ្នកអាណាព្យាបាលលើពួកគេ។ ភស្តុតាងដែលគេចោទថាបង្ហាញពីចិត្តមិនប្រក្រតីរបស់អ្នកជឿ (ដែលជាការខិតខំសម្រាប់សេចក្តីសង្គ្រោះរបស់មនុស្សដទៃ ដោយគ្មានសក្ខីភាពថា គ្រួសាររបស់ពួកគេរងទុក្ខដោយសារការចាកចេញពីមុខរបរ) មិនគ្រប់គ្រាន់ជាភស្តុតាងនៃភាពឆ្កួតទេ ដូច្នេះមានមនុស្សតិចណាស់ត្រូវបានដាក់ក្រោមអាណាព្យាបាល។ បើវាស់តាមភាពរលូនដែលអ្នកប្រឆាំងសម័យបច្ចុប្បន្ននិយាយអំពីការពិតនេះ អ្នកណាម្នាក់នឹងគិតថា មានករណីជាច្រើន ប៉ុន្តែក្នុងកិច្ចការទាំងអស់របស់ខ្ញុំជាអ្នកបម្រើអាត់វេនទីស្ទ អស់រយៈពេលជាង 56 ឆ្នាំ ខ្ញុំបានជួបតែពីរករណីនៃ «មីលឡឺរ៉ៃត៍» ដែលត្រូវបានដាក់ក្រោមអ្នកអាណាព្យាបាល។ ការជូនដំណឹងខ្លីអំពីករណីទាំងនេះ ប្រហែលមិនខុសកន្លែងទេ។
GSAM 169អ្នកអាណាព្យាបាលរបស់ខ្លួនឯង
GSAM 169.2ករណីទីមួយកើតឡើងនៅរដ្ឋញូវយ៉ក មិនឆ្ងាយជាង 30 ម៉ាយពីកន្លែងដែលខ្ញុំរស់នៅ។ បុរសម្នាក់បានទទួលយកគោលលទ្ធិនៃការយាងមក ហើយមានទ្រព្យប្រហែល 100,000 ដុល្លារ។ គាត់បានឱ្យប្រហែលពាក់កណ្ដាលនៃប្រាក់នេះដល់ភរិយា និងកូនៗរបស់គាត់ ដែលមិនមានសេចក្តីជំនឿដូចគាត់។ ចំណែកដែលនៅសល់ គាត់ចាត់ទុកថាជារបស់គាត់សម្រាប់ប្រើតាមដែលគាត់ឃើញសម ហើយដោយសារប្រាក់មួយផ្នែកត្រូវបានប្រើក្នុងបុព្វហេតុនៃការយាងមក កូនៗរបស់គាត់បានជំទាស់ និងពិគ្រោះជាមួយចៅក្រម ដោយស្នើឱ្យតែងតាំងអ្នកអាណាព្យាបាលលើឪពុករបស់ពួកគេ។ បន្ទាប់ពីចៅក្រមបានពន្យល់ពីកាតព្វកិច្ច និងអំណាចរបស់អ្នកអាណាព្យាបាលក្នុងការគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិ គាត់បានសួរឱ្យពួកគេដាក់ឈ្មោះមនុស្សដែលពួកគេចង់ឱ្យតែងតាំង។ បន្ទាប់ពីពិគ្រោះគ្នាមួយរយៈ ពួកគេសម្រេចថា ពួកគេមិនស្គាល់បុរសណាម្នាក់ដែលពួកគេហ៊ានប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិឱ្យទេ ហើយរាយការណ៍ទៅចៅក្រមថា ពួកគេបានជ្រើសឪពុករបស់ខ្លួនឱ្យធ្វើជាអ្នកអាណាព្យាបាលរបស់ខ្លួនឯង។ ចៅក្រមបែរទៅបុរសនោះ ហើយនិយាយថា «លោក _____ កូនៗរបស់លោកបានជ្រើសលោកជាមនុស្សសមរម្យសម្រាប់គ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់លោក។ កិច្ចការរបស់លោកនៅដដែល ដូចមុនពេលលោកត្រូវបាននាំមកតុលាការ»។3
GSAM 170ស្ថានភាពគួរឱ្យអស់សំណើច
GSAM 170.1ករណីមួយទៀត គឺ ស្តុកប្រ៊ីជ ហៅឡង់ នៅថុបសាំ ម៉េន។ គាត់ជាជាងដ៏ល្អបំផុតម្នាក់នៅទូទាំងតំបន់នោះ ជាជាងមេក្នុងការសាងសង់រោងម៉ាស៊ីន និងស្ពាន។ ក្នុងចលនា «សម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រ» នេះ លោកហៅឡង់បានជិះសេះឆ្លងកាត់ទីប្រជុំជនជាច្រើន ដោយចែកចាយកាសែត និងខិត្តប័ណ្ណអំពីការយាងមកពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកប្រឆាំង និងអ្នកចំអករំខានយ៉ាងខ្លាំង ពួកគេបានត្អូញត្អែរថា តាមរយៈការចែកចាយខិត្តប័ណ្ណនេះ គាត់បានធ្វេសប្រហែសមុខរបររបស់ខ្លួន។ ដូច្នេះ ពួកគេបានស្វែងរកការតែងតាំងអ្នកអាណាព្យាបាលភ្លាមៗ ហើយអ្នកនោះបានរកឃើញកិច្ចការច្រើនជាងដែលគាត់រំពឹង ដោយលោកហៅឡង់បានផ្ញើអ្នកប្រមូលពន្ធទាំងអស់ ហើយពិតប្រាកដគ្រប់គ្នាដែលមកជាមួយវិក្កយបត្រត្រូវបង់ ទៅឱ្យគាត់ ដោយនិយាយថា «ព្រោះខ្ញុំមិនត្រូវបានចាត់ទុកថាមានសមត្ថភាពធ្វើកិច្ចការណាមួយទេ»។ មិនយូរប៉ុន្មាន បន្ទាប់មក ស្រុកបានចង់សង់ស្ពានមួយឆ្លងកាត់ទន្លេ ខេនណេបិក—ស្ពានដែលអាចទ្រាំទ្រទឹកជំនន់កំពុងកក្រើក និងទឹកកកអណ្ដែតនៅពេលទឹកជំនន់រដូវផ្ការីក។ គណៈកម្មការស្រុក និងមន្ត្រីដឹកនាំរបស់ទីប្រជុំជនដែលជាប់ឆ្នោតបានសម្រេចថា ស្តុកប្រ៊ីជ ហៅឡង់ គឺជាមនុស្សសមសម្រាប់កិច្ចការនេះ។ នៅពេលពួកគេមកជាមួយគម្រោង និងកិច្ចសន្យាឱ្យគាត់សង់ស្ពាន គាត់និយាយយ៉ាងចំអកថា «អស់លោក អ្នកត្រូវទៅរកអ្នកអាណាព្យាបាលរបស់ខ្ញុំ។ អ្នកដឹងថា ខ្ញុំមិនត្រូវបានចាត់ទុកថាមានសមត្ថភាពថែរក្សាកិច្ចការរបស់ខ្លួនទេ ហើយតើអ្នកមករកខ្ញុំឱ្យសង់ស្ពានឬ!»។ ស្ថានភាពនេះគួរឱ្យអស់សំណើចពេកសម្រាប់មនុស្សមានសុភវិនិច្ឆ័យ ហើយអាណាព្យាបាលត្រូវបានបញ្ចប់ភ្លាមៗ។ គ្រប់គ្រាន់តែប្រាប់ថា ក្រោយមក អ្នកបៀតបៀនគាត់បានសារភាពដោយភាពទន់ភ្លន់បំផុត អំពីដំណើរដែលអយុត្តិធម៌ និងគ្មានហេតុផលដែលពួកគេបានធ្វើ។