Hoofdstuk 24 — Andere vervulde voorspellingen

GSAM 376.1„STELT er toch uw hart op, van dezen dag af en opwaarts; van den vier en twintigsten dag der negende maand af, van den dag af, als het fondament aan den tempel des HEEREN is gelegd geworden, stelt er uw hart op. Is er nog zaad in de schuur? Zelfs tot den wijnstok, en den vijgeboom, en den granaatappelboom, en den olijfboom, die niet gedragen heeft, die zal Ik van dezen dag af zegenen.”¹

GSAM 376.2De zekere en gestage opmars van de boodschap van de derde engel vanaf het allereerste begin kan heel goed worden vergeleken met de voorspoed die Zerubbabel ten deel viel vanaf de dag dat hij de eerste steen van de tempel legde.

GSAM 376Een ontmoedigend vooruitzicht

GSAM 376.3Toen het Joodse volk, met lege portemonnees en graanschuren, werd opgeroepen om de tempel van de Heer te bouwen, leek dat naar menselijke maatstaven een ontmoedigend vooruitzicht. Toen ze uit geloof gehoor gaven aan de oproep en het werk gewillig ter hand namen, werd Gods zegenende hand voor hen zichtbaar. Als we de ervaringen bij het ontstaan van deze derde boodschap volgen, zien we de leidende hand bij degenen die Zijn weg kiezen. Ook al is ellende hun lot, toch wordt Gods zorg voor Zijn volk en Zijn werk altijd duidelijk gemaakt aan degenen die op Hem vertrouwen.

GSAM 376Getuigenis dat het karakter schetst

GSAM 376.4Op 24 november 1862 werden er op hetzelfde tijdstip twee bijeenkomsten gehouden in het huis van William Wilson in Greenville, Michigan, met als doel twee gemeenten op te richten voor degenen die in die omgeving de sabbatwaarheid hadden aanvaard. De bijeenkomst voor de Greenville-gemeente werd geleid door voorganger White en zijn vrouw in de ene kamer, terwijl voorganger Byington en ikzelf de leiding hadden over een bijeenkomst in een andere kamer voor de West Plains-gemeente. Terwijl we in de ene kamer bezig waren met de voorbereidingen, konden we de stem van Mevr. White horen terwijl ze in de andere kamer haar getuigenis aflegde. We liepen tegen wat moeilijkheden aan bij ons werk, toen Mevr. White precies op het juiste moment de deur opende en zei: „Broeder Loughborough, als ik deze groep zo bekijk, zie ik dat ik getuigenissen heb voor een aantal van de aanwezigen. Als je er klaar voor bent, kom ik binnen om te spreken.” Dat was precies het moment waarop we hulp nodig hadden, en toen kwam ze binnen. Behalve voorganger Byington en mijzelf kende ze slechts de namen van drie mensen in de kamer. De anderen waren vreemden, die ze nog nooit had gezien, alleen zoals ze haar in een visioen waren voorgesteld.

GSAM 377Het leven van de heer Pratt beschreven

GSAM 377.1Toen ze opstond om te spreken, zei ze: „Je moet me maar vergeven als ik bij het vertellen van wat ik te zeggen heb jullie uiterlijk beschrijf, want ik ken jullie namen niet. Als ik jullie gezichten zie, komt er bij me op wat de Heer mij over jullie heeft willen laten zien. Die man in de hoek met één oog [iemand zei: “Hij heet Pratt”] doet hoogdravende uitspraken en heeft grote pretenties op het gebied van religie, maar hij is nog nooit bekeerd. Neem hem in zijn huidige toestand niet op in de gemeente, want hij is geen christen. Hij brengt een groot deel van zijn tijd door met rondhangen bij winkels en warenhuizen, waar hij discussieert over de theorie van de waarheid, terwijl zijn vrouw thuis het brandhout moet hakken, de tuin moet onderhouden, enzovoort. Bij zijn handeltjes doet hij beloften die hij niet nakomt. Zijn buren hebben geen vertrouwen in zijn religieuze belijdenis. Het zou beter zijn voor de zaak van de religie als hij in zijn huidige toestand er maar niets over zou zeggen.”

GSAM 378Broeder Barr verheugd

GSAM 378.1Ze ging verder en zei: „Deze bejaarde broeder [terwijl ze naar hem wees, zei iemand: ‘Broeder Barr’] werd mij getoond als het tegenovergestelde van die andere man. Hij leidt een heel voorbeeldig leven, komt al zijn beloften zorgvuldig na en zorgt goed voor zijn gezin. Hij durft nauwelijks met zijn buren over de waarheid te praten, uit angst dat hij het werk zou schaden en kwaad zou doen. Hij begrijpt niet hoe de Heer zo barmhartig kan zijn om zijn zonden te vergeven, en vindt zichzelf zelfs ongeschikt om lid te zijn van de gemeente.” Toen zei ze tegen hem: “Broeder Barr, de Heer heeft me opgedragen je te zeggen dat je alle zonden hebt beleden waarvan je op de hoogte was, en dat Hij je zonden al lang geleden heeft vergeven, als je het maar zou geloven.” De droevige blik op het gezicht van de broeder verdween snel. Hij keek glimlachend op en zei in al zijn eenvoud: „Is dat zo?” „Ja,” antwoordde Mevr. White, „en mij is opgedragen je te zeggen: ‘Kom mee en sluit je aan bij de gemeente; en als je de kans krijgt, spreek dan een woord ten gunste van de waarheid; dat zal een goed effect hebben, want je buren hebben vertrouwen in je.’” Hij antwoordde: „Dat zal ik doen.”

GSAM 378.2Toen zei ze: „Als de heer Pratt een tijdje een soortgelijke positie zou kunnen innemen als die broeder Barr tot nu toe heeft bekleed, zou dat hem goed doen.”

GSAM 378.3Zo werd een van de oorzaken van onze moeilijkheden bij het organiseren weggenomen. Voordat zij haar getuigenis gaf, konden we de heer Barr er niet toe bewegen om zich bij de gemeente aan te sluiten; terwijl we aan de andere kant merkten dat bijna iedereen ertegen was om de heer Pratt op te nemen; toch durfde niemand te zeggen waarom hij ertegen was.

GSAM 378Jaloezie in een familie genezen

GSAM 378.4Vervolgens richtte ze zich tot een man met een zandkleurige huid, die aan de ene kant van de kamer zat; daarna wees ze naar een vrouw met een smal, mager gezicht aan de uiterste tegenoverliggende kant, en sprak ze hen aan als man en vrouw. Ze beschreef een aantal dingen die in hun vroegere leven waren gebeurd, voordat een van beiden de waarheid had beleden. Ze zei dat deze dingen door Satan in de gedachten van de vrouw waren uitvergroot, totdat ze tot waanzin was gedreven. „Ik zag,” zei Mevr. White, „dat deze vrouw een jaar in het gekkenhuis had doorgebracht; maar sinds ze weer bij zinnen is gekomen, heeft ze toegestaan dat diezelfde jaloerse gevoelens haar geest blijven kwellen, tot groot verdriet van haar man, die er alles aan heeft gedaan om zijn vrouw te laten zien dat hij haar trouw was, en dat ze geen reden had om hem op die manier af te wijzen.”

GSAM 379.1Even later rende de vrouw door de kamer en smeekte haar man op haar knieën om haar te vergeven. De mensen waren bijna vreemden in dat deel van het land, en hun verleden was onbekend. Degenen die hen het beste kenden, wisten echter wel dat er een breuk tussen hen bestond, maar de oorzaak daarvan wisten ze niet.

GSAM 379Net als Elisa en Hazaël

GSAM 379.2Nadat Mevr. White haar getuigenis had afgelegd, was het werk om de gemeente op te richten al snel voltooid. De heer Barr sloot zich van harte aan bij de organisatie, terwijl de heer Pratt buiten de boot viel. Zodra de bijeenkomst was afgelopen, zei die laatste met behoorlijke felheid: „Ik zeg je dit: het heeft geen zin om met deze mensen mee te doen en je als een huichelaar te gedragen; dat lukt je niet.“

GSAM 379.3De karakterbeschrijving, zoals in het bovenstaande voorbeeld, doet ons sterk denken aan een soortgelijk geval dat is opgetekend in de dagen van de profeet Elisa:² Ben-Hadad, koning van Syrië, had zijn dienaar Hazaël naar Elisa gestuurd om te vragen of hij van zijn ziekte zou genezen. Elisa had een visioen gehad over Hazaëls geval, en toen de man voor hem verscheen en hij naar zijn gelaat keek, kwam alles levendig bij hem terug.

GSAM 379Voorganger White getroffen door verlamming

GSAM 379.4Op woensdag 16 augustus 1865 kreeg voorganger White, als gevolg van overmatige arbeid en slaapgebrek, een beroerte. Omdat er onder onze mensen nog geen gezondheidsinstellingen waren opgericht, werd hij naar Dansville, New York, gebracht, naar een gezondheidsinstelling met de naam „Ons tehuis op de heuvelhelling”. Zijn vrouw en ik waren daar van 14 september tot 7 december bij hem. Omdat de behandelingen in de instelling hem maar weinig verlichting gaven, gingen we naar het gastvrije huis van Bradley Lamson in Lake View, Rochester, New York, waar we ongeveer drie weken bleven. Hier waren we blij om voorganger J. N. Andrews te ontmoeten, die net terug was in die stad, na een paar maanden in Maine te hebben doorgebracht.

GSAM 380Gebed voor voorganger White

GSAM 380.1De gezinnen van voorganger Andrews en de heer Orton sloten zich elke middag bij ons aan voor een moment van gebed met en voor voorganger White. Dit ging door tot 25 december. Terwijl de buitenwereld op die kerstdag vol feestvreugde en feestmaaltijden was, werd deze dag door de gemeente in Rochester gevierd als een dag van vasten en gebed voor voorganger White. We hielden zowel ’s ochtends als ’s middags bijeenkomsten in het huis van voorganger Andrews aan New Main St., en ’s avonds kwamen degenen die eerder met voorganger White hadden gebeden, weer bij hem samen in het huis van de heer Lamson.

GSAM 380Het visioen op de avond van eerste kerstdag

GSAM 380.2De bijeenkomst die avond was heel indrukwekkend. Voorganger White werd enorm gezegend, en Mevr. White kreeg een prachtig visioen, waarin haar veel dingen werden getoond. Daaronder waren instructies voor voorganger White over hoe hij verder moest gaan om zijn geloof in God in praktijk te brengen, die zo duidelijk zijn hand had uitgestrekt om voor hem te werken, zodat hij zijn gezondheid weer zou terugkrijgen.

GSAM 380Satans aanval voorspeld

GSAM 380.3Tegen degenen die voor voorganger White hadden gebeden, zei Mevr. White:

GSAM 380.3„Het was Satans bedoeling om mijn man te vernietigen en hem het graf in te jagen. Door deze vurige gebeden is zijn macht gebroken. Mij is getoond dat Satan boos is op deze groep die al drie weken lang vurig blijft bidden voor deze dienaar van God, en hij is nu vastbesloten om een krachtige aanval op hen uit te voeren. Mij werd gezegd dat ik tegen jullie moest zeggen: ‘Leef heel dicht bij God, zodat jullie voorbereid zijn op wat er op jullie af kan komen.’”

GSAM 381De voorgevoelens van J. T. Orton

GSAM 381.1Op 1 januari 1866 vertrokken voorganger White en zijn gezin met de trein naar Battle Creek, Michigan. Ik bleef de rest van de winter in het westen van New York. Vanaf de avond dat het visioen werd gegeven, had de heer J. T. Orton het gevoel dat zijn leven in gevaar was, maar hij wist niet uit welke hoek het gevaar kwam. Hij sprak deze indruk tegenover verschillende mensen uit. Op zondagavond 4 maart keerde hij terug naar Rochester vanuit Parma, waar hij samen met de heer E. B. Sanders (die nu, in 1905, in San Jose, Californië woont) een tweedaagse bijeenkomst had bijgewoond. Hij vroeg hem om op de best verlichte straat te blijven terwijl ze door de stad liepen, „want“, zei hij, „ik heb de hele tijd het gevoel dat iemand me gaat proberen te vermoorden.“ En toch leek hij geen idee te hebben wie het was die hem van het leven wilde beroven.

GSAM 381.2Ik kwam op 7 maart vanuit Parma terug naar Rochester en logeerde bij de heer Lamson, de schoonzoon van de heer Orton. Op de 8e kwamen hij en Mevr. Orton bij ons op bezoek, en toen spraken we af om de volgende ochtend met de trein naar Lancaster, in Erie County, te gaan, waar ik de huwelijksceremonie voor zijn enige zoon zou leiden. We brachten de dag gezellig door, maar het was toch een plechtige dag.

GSAM 381Moord op J. T. Orton

GSAM 381.3Ze vertrokken om 17.00 uur bij de heer Lamson, en om 19.30 uur kwam er een boodschapper die ons vertelde dat de heer Orton op brute wijze was aangevallen door een onbekende, in zijn eigen schuur, terwijl hij voor zijn paarden zorgde. We haastten ons naar de plek en ontdekten dat hij wreed op zijn hoofd was geslagen met een met ijzer beslagen wagenstaak, en bewusteloos was. Hij stierf die nacht om 00.35 uur. Tot op de dag van vandaag is het onbekend wie deze wrede daad heeft gepleegd. Het was zeker niet om geld, want zijn horloge in zijn zak was onaangeroerd, net als zijn portemonnee, waarin 45 dollar zat. Dit was een zware schok voor Mevr. Orton, waarvan ze nooit meer is hersteld. Haar gezondheid ging snel achteruit en ze overleefde haar man niet lang.

GSAM 382Voorspelling van die kerst kwam uit

GSAM 382.1Een paar maanden na die gedenkwaardige avond van eerste kerstdag lagen zes van de negen die aan die drie weken van gebed hadden deelgenomen al in hun graf. En zo werd weer een voorspelling op zeer opvallende wijze bewaarheid.

GSAM 382Troost voor de wanhopigen

GSAM 382.2In de vroege ochtend van 12 december 1866 kwam Elias Stiles uit North Liberty, Indiana, bij mij thuis en vroeg me om met hem mee te gaan naar die plaats om, indien mogelijk, hulp te bieden aan James Harvey, die wanhopig was en het gevoel had dat er in zijn geval geen hoop meer was. Omdat ik wist dat Mevr. White in het laatste visioen een heel uitgebreid beeld had gekregen en dat haar profetisch veel gevallen waren getoond, zei ik tegen hem: „Misschien heeft Zuster White iets over zijn geval gezien, en als dat zo is, en als ze het opschrijft, zal dat meer indruk maken dan wat ik ook maar tegen hem zou kunnen zeggen.”

GSAM 382.3We gingen meteen bij haar langs, en zonder ook maar een woord te zeggen over de toestand van de heer Harvey, vroeg ik: „Zuster White, heb je in een van de visioenen die je hebt gekregen enig inzicht gekregen in de situatie van broeder James Harvey?“ „Ja,“ zei ze, „dat heb ik, en ik heb al een paar dagen het gevoel dat ik het op moet schrijven en naar hem moet sturen.“ Vervolgens begon ze ons te vertellen wat ze had gezien. Ik zei: „Ik ga hem morgenochtend opzoeken, en als je opschrijft wat je is getoond, neem ik het mee naar hem toe.” Met die afspraak namen we afscheid van haar, en ’s avonds kwamen we weer langs. Ze had het opgeschreven en was zo vriendelijk om het ons voor te lezen.

GSAM 383Getuigenis voor James Harvey in wanhoop

GSAM 383.1Het getuigenis stelde duidelijk dat de heer Harvey in een zwakke gezondheidstoestand terecht zou komen, en dat Satan zou proberen hem in wanhoop te drijven en hem te laten denken dat er geen genade voor hem was en geen hoop in zijn geval; maar ze zag dat hij alles had gedaan wat in zijn macht lag om de fouten uit zijn verleden recht te zetten, en dat God hem had vergeven; en bovendien, wanneer hij in de verleiding zou komen om zichzelf van het leven te beroven, werd haar getoond dat engelen van God om hem heen zweefden en hem wezen op de hoop in God en de hemel. Er stonden veel van dit soort woorden van troost en bemoediging in het getuigenis.

GSAM 383.2Met dit document op zak gingen we de volgende ochtend naar North Liberty. Onderweg vertelde de heer Stiles me dat de heer Harvey me wilde zien, maar hij zei dat ik geen woord van hoop voor hem zou hebben; dat ik, als ik hem zou ontmoeten, het met hem eens zou zijn dat zijn geval hopeloos was, dat hij een verloren man was; en dat hij dan, net als Eli vroeger, toen hem werd verteld dat de ark van God was weggenomen, achterover zou vallen en zou sterven.

GSAM 383.3We kwamen rond 15.00 uur bij de heer Harvey aan. Toen ik hem ontmoette, zei ik: “Broeder Harvey, hoe gaat het met je?” Op een uiterst treurige toon antwoordde hij: “Verloren! Verloren!! VERLOREN!!!” “Nee! Je bent niet verloren. Er is hoop in jouw geval!” zei ik. Toen hij zag dat ik hem zo antwoordde, zei hij op een beheerste toon: “Ik denk al drie weken dat er geen hoop voor me is en dat ik verloren ben; en vandaag, toen ik vanaf de boerderij de stad in kwam en over de brug bij de molenvijver liep, leek iets tegen me te zeggen: ‘Je bent verloren! Er is geen hoop voor je! Spring in de molenvijver en verdrink jezelf!’ Ik dacht dat zoiets doen de zaak van Christus in diskrediet zou brengen, en dus werd ik ervan weerhouden mezelf van het leven te beroven.”

GSAM 384De verlossing kwam snel

GSAM 384.1“Nou, broeder Harvey, je bent niet verloren!” zei ik. “Ik heb hier een getuigenis, rechtstreeks uit de hemel, waarin staat dat je niet verloren bent!” Hij antwoordde: “Dan wil ik het horen.” Ik las hem vervolgens het getuigenis voor, nadat ik eerst had gezegd dat er geen enkel woord tegen Mevr. White over zijn gemoedstoestand was gezegd voordat zij had opgeschreven wat haar was getoond en het geschrevene in mijn handen was gelegd. Toen ik klaar was met voorlezen, lichtte zijn gezicht op met een glimlach en zei hij: “Dan is er hoop voor mij. Ik geloof echt in de Heer.”

GSAM 384.2Na het voorlezen hielden we een gebedsmoment, waarna hij opstond als een veranderd en gelukkig man. Hij vertelde ons dat dat geschrift de gang van zijn gedachten van de afgelopen drie weken nauwkeuriger beschreef dan hij zelf ooit had kunnen doen. Zo werd de liefde van God getoond door deze broeder op deze manier uit zijn wanhoop te halen.

GSAM 384Werkterrein uitgebreid

GSAM 384.3Tot het jaar 1868 was het werkterrein van de Zevende-Dags Adventisten beperkt tot de Verenigde Staten, en wel tot het deel ten noorden van de zuidelijke grens van Missouri en ten oosten van de rivier de Missouri. Tijdens een vergadering om de werkgebieden en de verdeling van het werk te bespreken, in het kader van een zitting van de Generale Conferentie die op 28 mei in Battle Creek, Michigan, werd gehouden, werd besloten om twee werkers en een tent van zestig voet naar Californië te sturen. Voorganger D. T. Bourdeau en ik kwamen op 18 juli van dat jaar in San Francisco aan.

GSAM 384De start van de zending in Californië

GSAM 384.4Er is één ding dat ik wil aanstippen in verband met de opening van de zending in Californië, wat het praktische nut van de gave van profetie goed illustreert. Paulus zegt, als hij het heeft over geestelijke gaven, waaronder de gave van profetie, dat ze bedoeld zijn „tot de volmaking der heiligen, tot het werk der bediening, tot opbouwing des lichaams van Christus.”³ De meest haalbare manier om de heiligen te volmaken is toch zeker om hen op hun fouten te wijzen, zodat ze die kunnen afleggen en van hun zonden gewassen worden in het kostbare bloed van onze Heer Jezus Christus. Daartoe is de hulp door de gave van profetie in het werk van de bediening altijd al zichtbaar geweest in verband met de zaak van de tegenwoordige waarheid, door de dienaren van de Heer te wijzen op de tekortkomingen in hun manier van werken, en hoe ze, door een andere aanpak, efficiënter zouden kunnen zijn in de bekering van zielen.

GSAM 385Getuigenis over hoe je in Californië moet werken

GSAM 385.1Kort na onze aankomst in Californië kregen we een brief van Mevr. White, waarin ze vertelde over een visioen dat ze op vrijdagavond 12 juni in Battle Creek had gekregen – een dag die we in Lancaster, New York, hadden doorgebracht voordat we naar Californië vertrokken. Ze was nog nooit in Californië geweest en had geen persoonlijke kennis van de gewoonten van de mensen daar. Sterker nog, op dat moment was ze nog nooit ten westen van de Missouri-rivier geweest. Alles wat ze wist over de situatie daar, kwam voort uit wat de Heer haar had willen openbaren.

GSAM 385.2In de aanwijzingen in haar brief beschreef ze de vrijgevige levenswijze van de mensen in Californië, en wat het effect zou zijn van het werk onder hen als je een “krenterig” plan zou volgen. Bij het prediken tot de mensen in Californië moet je ze benaderen met een beetje van die vrijgevige geest waarmee ze werken, maar zonder verkwistend te zijn.

GSAM 385Het voorspelde succes kwam

GSAM 385.3Als ik nu terugkijk op de afgelopen zevenendertig jaar sinds het werk voor het eerst in Californië van start ging, en de situatie van toen in ogenschouw neem – met de toestand van de mensen en de manier waarop we ons werk zouden hebben uitgevoerd als we het ontvangen getuigenis niet hadden gehad – en als ik de resultaten zie van het opvolgen van de gegeven instructies, dan kan ik zeggen dat onze zaak in drie maanden meer vooruitgang boekte dan in een heel jaar het geval zou zijn geweest als we niet in “het werk der bediening” waren geholpen door de instructies die we via de gave van profetie kregen. Tot het voorjaar van 1871 waren er, dankzij de inspanningen in Sonoma County, vijf gemeenten van Sabbatvierders opgericht.

GSAM 386De eerste tentbijeenkomst in San Francisco

GSAM 386.1In juni van datzelfde jaar zetten we voor het eerst onze tent op in San Francisco. Omdat voorganger Bourdeau naar het oosten was teruggekeerd, werd er een andere medewerker uit Michigan gestuurd om zijn plaats in te nemen. Hij kwam op 17 juni aan en sloot zich meteen bij mij aan om samen in de stad aan de slag te gaan. Na een paar weken in de tent zetten we onze bijeenkomsten tot 1 december 1871 voort in gehuurde zalen. Dankzij dit werk namen meer dan vijftig mensen in San Francisco de boodschap aan.

GSAM 386Interne beproevingen in Californië

GSAM 386.2Tot dan toe waren onze beproevingen in Californië vooral te wijten aan tegenstand van buitenaf, maar nu ontstond er voor onze mensen een onverwachte test van het geloof van een heel andere aard. Een medewerker hield vast aan een manier van handelen waarvan ik zeker wist dat die hemzelf en de zaak in diskrediet zou brengen. We hadden een aantal bittere vijanden in de stad, die al onze bewegingen in de gaten hielden en klaarstonden om elke onverstandige actie tegen ons te gebruiken. Het werd daarom uiterst noodzakelijk om de vermaning van de apostel ter harte te nemen: „Vermijd elke schijn van kwaad.”

GSAM 386Gevaarlijke onafhankelijkheid

GSAM 386.3Ik beweerde niet dat de broeder met zijn handelen daadwerkelijk zonde had begaan, maar ik redeneerde dat onze vijanden munt zouden slaan uit wat hij als onschuldig beschouwde. Hij nam het standpunt in dat hij het recht had om in deze kwestie “te doen wat hij wilde”, vooral omdat toegegeven werd dat er geen zonde schuilde in wat hij deed. Zo ging het door tot 23 januari 1872, toen ik van Sonoma County naar San Francisco ging om te kijken wat er gedaan kon worden om de zaken daar in goede banen te leiden.

GSAM 387.1Tegen die tijd maakten onze vijanden, zoals ik al had gevreesd, misbruik van zijn gedrag, en hij hield vol dat het “hun zaak niet was”, dat hij ze wel zou laten zien dat hij zijn eigen wil had en door de straten kon lopen zoals hij wilde, en met wie hij maar wilde, zonder bloot te staan aan hun opmerkingen. Ik probeerde hem in een persoonlijk gesprek duidelijk te maken dat zo’n houding niet zou werken en dat zo’n onafhankelijke geest op iets slechts zou uitlopen. Hij had vrienden die sterk met hem meevoelden, en sommigen van hen begonnen een standpunt in te nemen waardoor hij nog meer kritiek zou krijgen. Een groot deel van de gemeente zag het kwaad van zijn eigenzinnigheid in en was bereid mijn inspanningen te steunen om de zaak voor schande te behoeden.

GSAM 387Onderzoeksbijeenkomst aangekondigd

GSAM 387.2Zo stond de situatie er op sabbat 27 januari voor, toen werd besloten dat er een onderzoek naar de zaak moest komen en dat de gemeente doortastende maatregelen moest nemen om te voorkomen dat ze het stigma zouden krijgen dat deze opstandige houding waarschijnlijk zou veroorzaken. Er werd een vergadering gepland, die op zondag 28 januari om 9 uur ’s ochtends zou beginnen, om de situatie te bespreken en te kijken wat onze plicht als gemeente hierin was. Het leek erop dat een splitsing van die gemeente onvermijdelijk was. Ik bracht een groot deel van die nacht door in gebed tot God, opdat Hij in ons voordeel zou werken.

GSAM 387Een schriftelijke bekentenis

GSAM 387.3Op de ochtend van de 28e, toen ik op weg was naar de bijeenkomst, kwam ik de medewerker op de stoep tegen, vlak bij mijn pension, en hij stond te huilen. Hij zei: „Broeder Loughborough, ik ga vandaag niet naar de bijeenkomst.”

GSAM 387.4“Ga je niet naar de bijeenkomst?”, zei ik; “de bijeenkomst gaat toch over jouw zaak.”

GSAM 388.1“Dat weet ik,” zei hij, “maar ik zit helemaal verkeerd. Je hebt gelijk in het standpunt dat je ten opzichte van mij hebt ingenomen. Hier is een bekentenisbrief die ik aan de gemeente heb geschreven; neem die mee en lees hem aan hen voor. Het is beter voor jou, en beter voor degenen die misschien geneigd zijn met mij mee te leven, als ik er niet bij ben.”

GSAM 388.2“Wat heeft deze grote verandering in je teweeggebracht sinds gisteren?” vroeg ik.

GSAM 388Een wonderbaarlijk visioen ontvangen

GSAM 388.3Hij antwoordde: „Ik ben gisteravond, na de sabbat, naar het postkantoor gegaan en heb daar een brief ontvangen van Zuster White, uit Battle Creek, Michigan. Het is een getuigenis dat ze voor mij heeft opgeschreven.” Hij reikte het me aan en zei: „Lees dat maar, dan zul je zien hoe de Heer mijn situatie ziet.”

GSAM 388.4Hij vroeg me om tegen de gemeente te zeggen dat hij een getuigenis van Zuster White had ontvangen, waarin ze hem berispte voor zijn gedrag, en dat hij dat accepteerde, omdat het de waarheid was.

GSAM 388De overtuigende aard van het visioen

GSAM 388.5Dit was een deel van een visioen dat Mevr. White op 10 december 1871 in Bordoville, Vermont, had gekregen. Ze begon op 27 december 1871 het gedeelte te schrijven dat betrekking had op de zaak van deze broeder, maar om de een of andere reden werd de voltooiing van het document uitgesteld tot 18 januari 1872, toen het werd afgerond en vanuit Battle Creek werd verstuurd. Het duurde toen ongeveer negen dagen voordat brieven over land van Michigan naar Californië kwamen.

GSAM 388.6In een visioen worden haar veel dingen profetisch getoond. Dat was in dit geval ook zo. Op het moment van het visioen was er nog maar een schaduw van wat zich daadwerkelijk zou ontvouwen toen het getuigenis in San Francisco aankwam. Uit een vergelijking van de data blijkt dat de climax van de zaak in San Francisco pas plaatsvond nadat het geschreven getuigenis de plaats van herkomst had verlaten. Onze broeders in San Francisco zagen meteen dat niemand op tijd naar Battle Creek had kunnen schrijven en het nieuws aan Mevr. White had kunnen doorgeven, zodat zij deze brief nog op tijd kon schrijven, want de situatie was toen nog niet zo.

GSAM 389.1Dit feit woog zwaar bij de broeders daar en overtuigde hen ervan dat er goddelijke kracht achter dat visioen zat. Ik had geen regel geschreven aan voorganger White of zijn vrouw over de situatie in San Francisco, en de medewerker verklaarde dat hij ook niets had geschreven; en de broeders zeiden: „Als hij had geschreven, zou hij de dingen die over hemzelf naar voren kwamen niet hebben verteld.”

GSAM 389Hoe het visioen werd opgeschreven

GSAM 389.2Toen we later, vanuit de andere kant van de lijn, hoorden over het opschrijven en versturen van het getuigenis, werd het nog duidelijker dat de Heer die het visioen gaf, zorg droeg voor het moment waarop het werd opgeschreven en naar de bestemming werd gestuurd, zodat het daar precies op het juiste moment zou aankomen.

GSAM 389.3Heel vroeg in de ochtend van 18 januari 1872 werd Mevr. White wakker met het bovenstaande getuigenis levendig in haar gedachten. De indruk was voor haar net zo duidelijk alsof het hardop was gezegd: „Schrijf dat getuigenis voor Californië meteen op en zorg dat het met de allereerste post meegaat; het is nodig.” Toen dit voor de tweede keer werd herhaald, stond ze op, kleedde zich haastig aan en maakte het schrijven af. Vlak voor het ontbijt gaf ze het aan haar zoon Willie en zei: „Breng deze brief naar het postkantoor, maar stop hem niet in de brievenbus. Geef hem aan de postmeester en zorg ervoor dat hij hem in de postzak stopt die vanochtend vertrekt.” Hij zei later dat hij haar instructies een beetje vreemd vond, maar hij stelde geen vragen en deed wat hem was opgedragen, en „zag de brief in de postzak verdwijnen.“

GSAM 389Bewijs van goddelijke leiding

GSAM 389.4Als je weet hoe onze situatie in San Francisco er toen uitzag, snap je meteen hoe belangrijk het was om die brief precies in die post te krijgen. In die tijd hadden we maar één postbezorging over land per dag. Als de brief zondagavond, de 28e, was gekomen in plaats van zaterdagavond, de 27e, zou er ongetwijfeld een trieste breuk in de gemeente zijn ontstaan. Als hij enkele weken eerder was gekomen, zelfs vlak nadat het visioen was gegeven, zou de gemeente de kracht ervan niet zo snel hebben ingezien.

GSAM 390.1Hier was een getuigenis dat duidelijke sporen van de hand van de Heer droeg, niet alleen omdat het op het juiste moment aankwam om de bestaande dwalingen doeltreffend te corrigeren, maar ook omdat het door de broeder nederig werd aanvaard en in praktijk gebracht, waardoor het een krachtige invloed uitoefende om eenheid en stabiliteit in die jonge gemeente te brengen.

GSAM 390De manier waarop de visioenen werden opgeschreven

GSAM 390.2Dit voorbeeld illustreert ook haar eigen uitspraak over de manier waarop ze opschrijft wat ze heeft gezien. Hierover zegt ze: „Ik ben uit mijn slaap wakker gemaakt met een levendige voorstelling van onderwerpen, voordien aan mijn geest getoond; en fe middernacht heb ik brieven geschreven die dwars over het continent zijn gegaan, en, aankomende tijdens een crisis, hebben ze het werk Gods voor groot onheil bewaard.”⁴