Capítol 13 — Signes de la Guida Divina

GSAM 198.1« Dieu a-t-el ensajat d'anar prene una nacion del mitan d'una autra nacion, per de temptacions, per de signes e de meravelhas, per la guèrra, per una man poderosa, per un braç estendut, e per de grands espavents, segon tot çò que lo Senhor vòstre Dieu faguèt per vosautres en Egipte a vòstres uèlhs ? Vos foguèt mostrat, per que sapiguèssetz que lo Senhor es Dieu ; que i a pas degun d'autre en defòra d'el. »¹

GSAM 198.2Es aital que lo Senhor agiguèt en prenent un pòble del mitan d'una nacion pagana, per los menar ont poguèsse lor parlar sa lei, e ont la poguèsse lor transmetre gravada sus de taulas de pèira. Aquestas meravilhas foguèron pas fachas per satisfar lor curiositat; mas per que poguèsson saber amb certitud que aquel qu'aviá «fach de causas grandas en Egipte; d'òbras meravilhosas dins la tèrra de Cam, e de causas terriblas al bòrd de la Mar Roja»,² e que lor aviá parlat demest lo fuòc e la fumada del somal ardent del Sinaï, èra pas autre que lo Dieu vivent e verai, lo Creator de totas causas.

GSAM 198La Vocacion de Moïses dins lo Bòsc Cremant

GSAM 198.3Moïses el meteis auriá pas pogut incitar los Israelitas a quitar Egipte en lor disent simplament: «Mentre que gardavi los ramats dins lo desèrt, aguèri de compassion per vosautres dins vòstra servitud, e ara soi vengut per vos menar fòra d'Egipte, coma ensagèri de far quand tuèri l'Egipcian just abans de fugir en la tèrra de Madian.»

GSAM 199.1Calguèt lo buisson ardent que se consumissiá pas, e una votz audibla que veniá del mitan de las flamas, per convéncer quitament Moïses qu'èra el que deviá «anar e menar lo pòble fòra d'Egipte». Foguèt d'aquesta manièra meravilhosa que recebèt sa comission, sa nauta e santa vocacion, una revelacion que arrestariá sul pic l'atencion de sos fraires, e preparariá lors esperits per çò que deviá seguir, e atal los menariá a acceptar Moïses, jos Dieu, coma lor cap.

GSAM 199.2Se jamai i aguèt un temps dempuèi la resurreccion del Salvador que sos seguidors afligits e decebuts aguèsson besonh d'èsser reconfortats per sa preséncia e sos mots encoratjants, èra en aquel temps que d'unes dels cresents tristes e perseguits s'acroquavan a una fe ferma aprèp lo « crit de mièjanuèch » de 1844; e se Dieu, per misericòrdia, comunicèt jamai dirèctament a d'armas afligidas, semblaria que seriá de segur en un tal temps, e a un tal pòble.

GSAM 199La Preséncia del Senhor Promesa

GSAM 199.3El que es pas limitat dins los mejans o las manièras de trabalhar, e que plaçèt los dons de l'Esperit dins sa glèisa «quand montèt en naut»,³ prometèt d'èsser amb sos seguidors dins la predicacion de l'evangèli, «fins a la fin del mond».

GSAM 199.4Tot lo long, lo Senhor es estat prèst a mostrar son poder e sos dons amb aqueles que lo cercavan plenament. Diguèt pas, en donant la comission de l'evangèli, «Aquestes signes acompanharàn los que creson: En mon nom, caçaràn los demònis; parlaràn de lengas novèlas; prendràn de sèrps; e se beven quicòm de mortal, lor farà pas de mal; pausaràn las mans suls malauts, e se remendaràn»?⁴

GSAM 199Dons de l'Esperit pendent la Reforma

GSAM 199.5I aguèt de meravilhosas manifestacions de la poténcia del Senhor e de manifestacions del don de profecia pendent la Reforma del sègle XVI e dins los temps seguents. D'Aubigné parla de las profecias de Jan Hus. Charles Buck, dins sas Religious Anecdotes, conta la profecia de George Wishart, en 1546. John Wesley, dins sas òbras, parla de las profecias de Jonathan Pyrah, e de lor realizacion. Lo pastor J. B. Finley, dins son autobiografia, conta una vision remarcabla e una garison dins sa pròpria persona, a l'estiu de 1842. Lo Christian Advocate (Metodista) publiquèt un compte rendut interessant d'una vision remarcabla e de sos resultats, coma donada al Doctor Bond, d'aquela glèisa, durant son ministèri. Aquò èra de signes per aqueles que cercavan umblament lo Senhor, que non aviá pas cambiat, e que parlariá encara a son pòble a travèrs del don profetic.

GSAM 200La Glèisa del Rèsta Aurà l'Esperit de la Profecia

GSAM 200.1I a d'afirmacions claras e especificas dins las Escrituras que lo Senhor manifestarà especialament los dons de son Esperit, e subretot lo don de la profecia, entre lo pòble que serà trobat en esperant sa venguda. Lo primièr tèxte que nos i atiram se tròba dins la letra als Corintians, e ditz: « Remerciei mon Dieu totjorn per vosautres, per la gràcia de Dieu que vos es donada en Jèsus Crist; en çò que sètz enriquits en tot per el en tota paraula e en tota coneissença; aital coma lo testimòni de Crist foguèt confirmat en vosautres: de sòrta que mancatz pas de cap de don; en esperant lo retorn de nòstre Senhor Jèsus Crist; que vos confirmarà tanben fins a la fin, per que siatz irreprochables al jorn de nòstre Senhor Jèsus Crist. »⁵

GSAM 200.2Dins la revelacion legissèm del «rèsta» — la darrièra glèisa de l'evangèli: «Lo dragon foguèt encolerat contra la femna [la glèisa], e anèt far la guèrra al rèsta de sa descendéncia, que gardan los comandaments de Dieu e qu'an lo testimòni de Jèsus Crist.»⁶ Qu'es lo « testimòni de Jèsus », demandam, que la darrièra glèisa deu aver, e que dins sa confirmacion prepara lo camin per la manifestacion de totes los dons de l'Esperit ? A aquesta question, trobam una responsa dins lo testimòni de l'àngel a Joan sus l'illa de Patmos : « Me getèri a sos pès per l'adorar. E me diguèt: Vesètz que o faguètz pas; soi vòstre companh de servici, e lo de vòstres fraires qu'an lo testimòni de Jèsus: adoratz Dieu; pr'amor que lo testimòni de Jèsus es l'esperit de la profecia.»⁷

GSAM 201.1Aquesta definicion donada per l'àngel mòstra qu'es l'«esperit de profecia» manifest dins la glèisa qu'espèra lo Crist que prepara lo camin per totes los dons, e que la guèrra es menada contra la glèisa del «rèsta» per aver aquel don entre eles.

GSAM 201Lo Testimòni de Pau suls Dons

GSAM 201.2La letra de Pau als Tesalonians mòstra que lo jorn del Senhor — lo jorn final del jutjament executiu — vendrà sus las massas «coma un raubaire dins la nuèch;» mas que prendrà pas a desprevés los enfants fidèls del Senhor perque son «enfants de lutz, e enfants del jorn». D'entre sas admonicions a aquel pòble vigilant, ditz: «Atudetz pas l'Esperit. Despitatz pas las profecias. Examinatz totas causas; retenètz çò qu'es bon.»⁸

GSAM 201.3Del mot grèc propheteias, rendut aicí per profecias , Greenfield, dins son Lexicon Grèc, ditz : « L'exercici del don de la profecia, dins aqueste sens, 1 Tesalonians 5:20. » Aquò es tanben confirmat pels lexicons de Parkhurst, Robinson, e Liddell e Scott. Aquò, doncas, es un testimòni clar que lo vertadièr don de la profecia serà amb la glèisa qu'espèra la segonda venguda del Crist. L'admonicion es pas de despitar lo don, mas de l'esprovar; en trobant la bona manifestacion, de «s'i clavar».⁹

GSAM 201Un Acompliment de la Promessa

GSAM 201.4Avèm ja notat cossí lo Senhor comencèt de manifestar lo don de la profecia durant la proclamacion dels messatges dels primièr e segond àngels. Aqueste don s'es desvolopat mai plenament dempuèi la fin dels dos mila tres cents jorns. Lo Senhor causiguèt son pròpri instrument per aqueste objectiu, seleccionant coma son agent una que non solament aviá renonciat a tot per el, mas que sa vida tremolava en balança, «la mai febla dels febles».¹⁰ Dins los dos meses que seguiguèron lo passatge del temps, la senhorina Ellen G. Harmon, de Portland, Maine, alara solament d'aperaquí dètz-e-sèt ans, comencèt de recebre de revelacions del Senhor.

GSAM 202.1Coma ai agut l'escasença de parlar amb las personas que vivián a Portland al temps de la primièra vision, e que coneissiái tanben Dòna Haines, en çò de qui la senhorina Harmon aguèt sa primièra vision, contarai los faches coma me los an donats aquelas personas.

GSAM 202.2A l'epòca, la senhorina Harmon èra dins un estat de santat fòrça critic. Pendent mantuna setmana, aviá a pena pogut parlar mai que a bassa votz. Un mètge aviá diagnosticat que sa malautiá èra una consomacion idropica. Diguèt que son palmó drech èra gangrenat, que l'esquèrre èra fòrça malaut, e que son còr èra afectat. Diguèt que pensava pas que poguèsse viure mai d'un temps fòrça cort al maximum, e que riscava de morir a tot moment. Amb granda dificultat podiá respirar quand èra ajagada. La nuèit, trobava de repaus solament en se sostenent dins lo lièch dins una posicion gaireben sedenta. D'accès frequents de tos e d'emorragias dels palmons avián fòrça redusit sa fòrça fisica.

GSAM 202La Primièra Vision de la senhorina Harmon

GSAM 202.3Al moment qu'aguèt sa primièra vision, demorava a l'ostal de Dòna Haines. Èra lo matin, e èran a l'ora de la pregària familiala. I aviá cinc personas presentas, totas sòrres dins la fe. D'autres avián pregat, e la senhorina Harmon pregava a bassa votz, quand la poténcia de Dieu davalèt d'un biais fòrça meravilhós, afectant manifestament totes los presents, e en un instant foguèt perduda a tot çò que se passava a l'entorn d'ela — èra en vision.

GSAM 202.4A la reünion seguenta, contèt als cresents de Portland çò que li aviá estat mostrat. Avián tota fisança qu'èra del Senhor. I aviá a l'epòca a Portland aperaquí seissanta personas que o aprovavan coma l'òbra del Senhor. I aviá una fòrça qu'acompanhava la vision, e tanben son racont, que podiá emanar sonque del Divin. Un sentiment solenèl dels interèsses eterns èra constantament sus ela, e semblava emplenada d'una reveréncia indicibla que qualqu'un tan jove e feble coma ela siá estada causida coma un instrument per mejan del qual lo Senhor comunicariá la lutz a son pòble. Declarèt que, pendent la vision, semblava èsser enrodada d'àngels radioses dins las gloriosas cortz del cèl, ont tot es jòia e patz, e qu'èra un cambiament trist de se desrevelhar a las realitats insatisfasentas d'aquesta vida mortala.

GSAM 203Sinòpsi de la Primièra Vision

GSAM 203.1La seguida sinòpsi brèva de sa primièra vision, tal coma la contèt als cresents de Portland, donarà una idèa del caractèr de totas elas:—

GSAM 203.2« Mentre pregavi, la poténcia de Dieu venguèt sus ieu coma jamai l'aviái sentida abans. Foguèri enrodada de lutz, e montavi mai e mai naut de la tèrra. Me virèri per cercar lo pòble adventista dins lo mond, mas los poguèri pas trobar, quand una votz me diguèt : “Agacha tornarmai, e agacha un pauc mai naut.” A aquò, levèri los uèlhs, e vegèri un camin drech e estreit, levat fòrt naut al dessús del mond. Sus aquel camin, lo pòble de l'adveniment se dirigissiá cap a la vila, qu'èra a l'autre cap del camin. Avián una lutz viva plantada darrièr eles al començament del camin, que un àngel me diguèt qu'èra lo “crit de mièjanuèch”. Aquesta lusissiá long de tot lo camin, e donava de lutz a lors pès, per que s'entrebanquèsson pas. E se tenián los uèlhs fixats sus Jèsus, qu'èra just davant eles, los menant a la vila, èran en seguretat. Mas lèu, d'unes se lassèron; diguèron que la vila èra fòrça luènh, e que s'esperavan d'i èsser intrats abans. Alara Jèsus los encoratjava en levant son braç drech gloriós, e de son braç sortissiá una lutz brilhanta, que s'espandissiá suls fidèls de l'adveniment, e cridavan: Alleluia! D'autres, imprudents, neguèron la lutz darrièr eles, e diguèron qu'èra pas Dieu que los aviá menats tan luènh. La lutz darrièr aquestes s'atudèt, daissant lors pès dins una tenèbra perfiècha, e s'entrebanquèron, desvièron lor agach del ponch de mira, e perdèron de vista Jèsus, e tombèron fòra del camin, dins lo mond escur e malefic d'en bas. Lèu, ausiguèrem la votz de Dieu coma lo bruch de grandas aigas, que nos donèt lo jorn e l'ora de la venguda de Jèsus. Los sants vivents coneguèron e comprenguèron la votz, mentre que los malvats pensavan qu'èra un tron e un tèrratrem. Quand Dieu parlèt del temps, nos versèt dessús l'Esperit Sant, e nòstras caras comencèron de s'esclairar e de brilhar de la glòria de Dieu, coma la de Moïses quand davalèt del Mont Sinai.»¹¹

GSAM 204Descripcion de l'estat de Dòna White pendent la vision

GSAM 204.1Abans de seguir mai luènh lo racont emocionant d'aquesta manifestacion meravilhosa de l'Esperit de Dieu, expausarai qualques faches relatius a las visions. La primièra vegada que vegèri Dòna E. G. White (autrecòps la senhorina Harmon) foguèt en octobre de 1852. Aquel jorn la vegèri dins una vision que durèt mai d'una ora. Dempuèi aquel temps, ai agut lo privilègi de la veire en vision aperaquí cinquanta còps. Ai estat present quand de mètges l'an examinada mentre èra dins aquel estat, e considèri un plaser de portar testimòni de çò qu'ai vist e que sabi. Espèri qu'una narracion dels faches del cas serà pas negligida en favor de las suposicions aleatòrias d'aqueles que l'an jamai vista dins aquela condicion.

GSAM 204.2En passant dins la vision, crida tres còps un « Glòria ! » envoitant, que ressona e se ressona, lo segond, e mai que mai lo tresen, mai feble, mas mai esmovent que lo primièr, la votz semblant a la d'una persona pro luènh de vos, e qu'es a mand de sortir de l'audicion. Pendent aperaquí quatre o cinc segondas, sembla tombar coma una persona esvanida, o qu'a perdut sas fòrças; puèi sembla èsser instantanèament emplida d'una fòrça subreumana, se levant de còps sul pic sus pès e caminant per la cambra. I a de movements frequents de las mans e dels braces, que puntan a drecha o a esquèrra al ritme de la virada de son cap. Totes aqueles movements se fan d'un biais fòrça graciós. Dins quina posicion que siá plaçada la man o lo braç, es impossible per qualqu'un de lo mòure. Sos uèlhs son totjorn dobèrts, mas parpèla pas ; sa tèsta es levada, e agacha cap amont, non pas amb un regard absent, mas amb una expression agradiva, que se diferéncia de la normala solament per çò que sembla agachar atentivament un objècte alunhat. Respira pas, e pr'aquò son pols bat regularament. Son visatge es agradiu, e la color de sa cara es tan florida coma dins son estat natural.

GSAM 205Comparason amb la de Daniel

GSAM 205.1Son estat, per çò que tòca a la respiracion, la pèrda de fòrça, e lo fach d'èsser renduda fòrta quand l'àngel de Dieu la tòca, tot correspond perfèctament a la descripcion donada pel profeta Daniel de sa pròpria experiéncia en vision quand ditz: «Per aquò demorèri sol, e vegèri aquela granda vision, e me demorèt pas cap de fòrça; pr'amor que ma beutat se cambièt en corrupcion en ieu, e gardèri pas cap de fòrça.» «Car cossí poirà lo servitor d'aqueste mon senhor parlar amb aqueste mon senhor? Perque, quant a ieu, sulcòp me demorèt pas cap de fòrça, e me demorèt pas cap d'alen. Alara venguèt tornarmai e me toquèt un qu'aviá l'aparença d'un òme, e me refortiguèt, e diguèt: Ò òme fòrça aimat, ajas pas de paur: la patz siá amb tu; siás fòrt, òc, siás fòrt. E quand m'aguèt parlat, me refortiguèri, e diguèri: Que mon Senhor parle; perque m'as refortit.»¹²

GSAM 205TESTIMONIATGES DE TESTIMÒNS OCULARS

GSAM 205M. G. Kellogg, M.D.

GSAM 205.2Quant a l'estat de Dòna White pendent la vision, qualques declaracions de testimònis oculars son a lor plaça. La primièra es de M. G. Kellogg, M.D., que fa referéncia a la primièra vision donada en Michigan, lo 29 de mai de 1853, a una reünion tenguda a Tyrone, dins lo comtat de Livingston. Ditz:—

GSAM 206.1« Sòrre White foguèt en vision aperaquí vint minutas o mièja ora. Quand intrèt en vision, cadun present semblava sentir la poténcia e la preséncia de Dieu, e d'unes d'entre nosautres sentiguèrem de verai l'Esperit de Dieu se pausar sus nosautres poderosament. Èrem a la pregària e a una reünion sociala lo Sabbat de matin, vèrs nòu oras. Fraire White, mon paire, e Sòrre White avián pregat, e ieu pregavi a aquel moment. I aviá pas agut cap d'excitacion, cap de demonstracion. Prenguèrem a còr, pr'aquò, de suplicar Dieu que benesiguèsse la reünion de sa preséncia, e que benesiguèsse l'òbra en Michigan. Quand Sòrre White lancèt aquel crit trionfant de “Glòria! g-l-o-r-i-a-! g-l-o-r-i-a-!” que l'avètz ausida far tan sovent quand intrava en vision, Fraire White se levèt e informèt l'audiença que sa femna èra en vision. Après aver dich lo biais de sas visions, e que respirava pas mentre èra en vision, convidèt quiconque o voliá a venir l'examinar. Lo Dr. Drummond, un mètge, qu'èra tanben un predicator adventista del Primièr Jorn, que (abans de l'aver vista en vision) aviá declarat que sas visions èran d'origina mesmerica, e que li podiá donar una vision, s'avançèt, e après un examen aprigondit, venguèt fòrça palle, e remarcèt: “Respira pas !”

GSAM 206.2« Soi plan segur que respirava pas a aquel moment mentre èra en vision, ni dins cap de las mantunas autras qu'a agudas en ma preséncia. La sortida de la vision foguèt tan marcada coma son intrada. Lo primièr signe que aguèrem que la vision èra acabada foguèt que tornèt començar de respirar. Prenguèt son primièr alen prigond, long e plen, d'un biais que mostrava que sos palmons èran estats completament voids d'aire. Après aver pres la primièra alenada, passèron mantuna minuta abans que prenguèsse la segonda, que empliguèt los palmons exactament coma la primièra; puèi una pausa de doas minutas, e una tresena inspiracion, après la quala la respiracion venguèt naturala.» Signat, «M. G. Kellogg, M.D., Battle Creek, Mich., 28 de decembre de 1890.»

GSAM 207F. C. Castle

GSAM 207.1Donam la declaracion seguenta d'un individú que foguèt testimòni d'un examen medical de Dòna White mentre èra en vision a Stowe, Vermont, a l'estiu de 1853. Ditz:—

GSAM 207.2« Un mètge èra present, e faguèt un examen de la dòna tal coma sa saviesa e sa coneissença li dictavan, per trobar la causa de la manifestacion. Una candèla alucada foguèt tenguda prèp de sos uèlhs, que èran ben dobèrts; pas un muscle de l'uèlh se movèt. Puèi l'examinèt per son pols, e tanben per sa respiracion, e i aviá pas cap de respiracion. Lo resultat foguèt que foguèt convencut que se podiá pas explicar segon de principis naturals o scientifics.» Signat, «F. C. Castle.»

GSAM 207D. H. Lamson

GSAM 207.3Los testimoniatges seguents concernisson un examen fach mentre que Dòna White èra en vision, dins una reünion tenguda a l'ostal del pastor James White, dins la carrièra Monroe, a Rochester, N.Y., lo 26 de junh de 1854:—

GSAM 207.4« Aviái alara dètz-e-sèt ans. Me sembla que pòdi gaireben ausir aqueles crits vibrants de “G-l-o-r-i-a !” que prononcièt. Puèi s'afondèt sul sòl, pas en tombant, mas en s'afondent doçament, e foguèt sostenguda dins los braces d'una assistenta. Dos mètges intrèron, un òme vièlh e un jove. Lo fraire White èra impacient que examinèsson de prèp la sòrre White, çò que faguèron. Portèron un miralh, e un d'eles lo tenguèt sus sa boca mentre parlava; mas plan lèu abandonèron aquò, e diguèron: “Respira pas.” Puèi examinèron atentivament sos costats, mentre que parlava, per trobar una pròva de respiracion prigonda, mas ne trobèron pas. Quand acabèron aquela partida de l'examen, se levèt de pè, encara en vision, tenent una Bíblia nauta, virant de passatge en passatge, citant corrèctament, e mai que los uèlhs agachèsson en naut e luènh del libre.

GSAM 208.1« Aguèt la vision de las sèt darrièras plagas. Puèi vegèt lo trionf dels sants, e pòdi encara ausir ara sos crits de trionf. A aquestes faches, testimònii liurament. » Signat, « Pastor D. H. Lamson, Hillsdale, Mich., 8 de febrièr de 1893. »

GSAM 208Dòna Drusilla Lamson

GSAM 208.2Un autre testimoniatge es donat a prepaus del meteis examen medical per Dòna Drusilla Lamson, vidua del cosin del pastor Lamson, e matrona del Sanatori de Clifton Springs, N.Y. Parlant de la reünion del 26 de junh de 1854, ditz:—

GSAM 208.3« Me remembri de la reünion quand l'ensag foguèt fach, es a dire, per testar çò que lo fraire White aviá sovent dich, que la sòrre White respirava pas mentre qu'èra en vision, mas me remembri pas del nom del mètge qu'èra present.... Devèt èsser lo doctor Fleming, pr'amor qu'èra lo mètge que se sonava de còps per de conselhs. Es, pasmens, mòrt ara. Pòdi dire aquò: l'ensag foguèt fach, e cap de signe de respiracion se vegèt pas dins lo miralh.» Signat, «Drusilla Lamson, Clifton Springs, N.Y., 9 de març de 1893.»

GSAM 208.4Un autre testimòni encara d'una persona qu'èra presenta a l'escasença susmencionada:—

GSAM 208David Seeley

GSAM 208.5« Certificam qu'ai legit los testimoniatges çai sus de David Lamson e de Dòna Drusilla Lamson, concernent la declaracion del mètge quand examinèt Dòna E. G. White mentre qu'èra en vision, lo 26 de junh de 1854. Èri present a aquela reünion, e assistiguèri a l'examen. Soi d'acòrdi amb çò qu'afirman lo fraire e la sòrre Lamson, e apondriái que foguèt lo doctor Fleming e un autre mètge mai jove que faguèron l'examen. Après que Dòna White se levèt, coma o an declarat en citant los tèxtes de l'Escritura, lo doctor Fleming demandèt una candèla alucada. Tenèt aquesta candèla tan prèp de sas labras coma possible sens las cremar, e en linha drecha amb son alen se respirava. I aguèt pas lo mens tremolament de la flama. Alara lo mètge diguèt, amb emfasi, “Aquò es decidit per totjorn, i a pas de respir dins son còs.”» Signat, «David Seeley, Fayette, Iowa, 20 d'agost de 1897.»

GSAM 209Sénher e Dòna A. F. Fowler

GSAM 209.1Las declaracions seguentas concernisson un examen fach mentre que Dòna White èra en vision a Waldron's Hall, a Hillsdale, Michigan, dins lo mes de febrièr de 1857. Lo doctor Lord, un mètge de Hillsdale amb cinquanta ans de practica, faguèt un examen fòrça atentiu, a prepaus del qual presenti los testimoniatges seguents:—

GSAM 209.2«Èrem presents quand (en febrièr de 1857) Sòrre E. G. White aguèt una vision dins la Sala Waldron, a Hillsdale. Lo doctor Lord faguèt un examen, e diguèt, “Son còr bat, mas i a pas de respiracion. I a de vida, mas pas d'accion dels palmons; pòdi pas explicar aquesta condicion.”» Signat, «A. F. Fowler, Dòna A. F. Fowler, Hillsdale, Mich., 1èr de genièr de 1891.»

GSAM 209C. S. Glover

GSAM 209.3Aquí se dona una autra declaracion concernent la meteissa vision:—

GSAM 209.4« Èri present quand Sòrre White aguèt la vision susmençonada a Waldron's Hall, a Hillsdale. En mai de la declaracion çai sus, ausiguèri lo mètge dire que l'estat de Sòrre White pendent la vision èra “en delà de sa coneissença”. Diguèt tanben : “I a quicòm de subrenatural dins aquò”. » Signat : « C. S. Glover, Battle Creek, Mich., 19 de genièr de 1891. »

GSAM 209Sénher e Dòna Carpenter

GSAM 209.5Aquí avètz una tresena declaracion sus lo meteis cas:—

GSAM 209.6« Atestam qu'èrem presents dins la Sala Waldron, a Hillsdale (Michigan), en febrièr de 1857, quand Dòna E. G. White aguèt una vision, e que, mentre èra dins aquel estat, foguèt examinada pel Doctor Lord, e que ausiguèrem sa declaracion publica a prepaus del cas, coma donada çai sus pel Fraire e la Sòrre Fowler. » Signat, « W. R. Carpenter, Eliza Carpenter, Noblesville, Ind., 30 d'agost de 1891. »

GSAM 210D. T. Bourdeau

GSAM 210.1Vòstra atencion es puèi portada sus un ensag aplicat mentre que Dòna White èra en vision a Buck's Bridge, Comtat de St. Lawrence, N.Y.:—

GSAM 210.2«Lo 28 de junh de 1857, vegèri sòrre Ellen G. White en vision pel primièr còp. Èri un descreire dins las visions; mas una circonstància entre autras que poiriái mencionar me convencèt que sas visions èran de Dieu. Per me convéncer se respirava o non, metèri d'en primièr ma man sus son pitre pro de temps per constatar que i aviá pas mai de gonflament dels palmons que n'auriá agut se foguèsse estada un cadavre. Puèi, levèri ma man e la metèri sus sa boca, pinçant sas narinas entre mon poce e mon index, de sòrta qu'èra impossible per ela d'exhalar o d'inalar d'aire, quitament se o aguèsse volgut. La tenguèri aital amb ma man pendent aperaquí dètz minutas, pro de temps per qu'estofèsse dins de circonstàncias ordinàrias; foguèt pas la mens afectada per aquela espròva. Dempuèi qu'ai assistit a aquel fenomèn meravilhós, ai pas jamai estat portat a dobtar de l'origina divina de sas visions.» Signat, «D. T. Bourdeau, Battle Creek, Mich., 4 de febrièr de 1891.»

GSAM 210Un doctor mèdium espiritual que testa la vision

GSAM 210.3Mencionarai un autre examen medical que vegèri a Parkville, dins lo comtat de St. Joseph, Michigan, lo 12 de genièr de 1861.

GSAM 210.4A la fin d'una exhortacion donada per Dòna White a una granda congregacion que s'èra amassada a la sala de reünion adventista, la benediccion de Dieu reposèt sus ela d'un biais remarcable, e foguèt presa en vision mentre qu'èra assetada dins sa cadièra. Èra present un Doctor Brown, un òme robust e fòrt fisicament, un mèdium espiritual. Aviá dich que sas visions èran la meteissa causa que la mèdiumnitat, e que se n'aviá una ont el èra, la ne podiá far sortir en una minuta. Se faguèt una invitacion a totes los que o desiravan de venir davant, e per examen de se convéncer eles meteisses de son estat mentre èra en vision. Lo mètge s'avançèt, mas abans qu'aguèsse acabat la mitat de son examen, venguèt palle coma la mòrt e tremolèt coma una fuèlha d'aspèn. Lo pastor White diguèt: « Lo mètge nos donarà son diagnostic? » Respondèt: « Respira pas », e se precipitèt cap a la pòrta. Los que èran a la pòrta e que sabian son vantardís diguèron: « Tornatz en darrèr, e fasètz çò que diguèretz que fariatz; tiratz aquela femna de sa vision. » En granda agitacion, agantèt la ponhada de la pòrta, mas li foguèt pas permés de l'obrir fins que los que èran prèp de la pòrta demandèsson : « Doctor, qué se passa ? » Respondèt : « Sonque Dieu sap ; daissatz-me sortir d'aqueste ostal ; » e sortiguèt.

GSAM 211.1Èra evident que l'esperit que l'influenciava coma mèdium èra pas mai en repaus en preséncia de la poténcia que contrarotlava Dòna White dins la vision que los demoniaques als temps del Salvador, que demandèron: «Siás vengut aicí per nos tormentar abans l'ora?»¹³

GSAM 211.2Se vei una similitud dins aquesta circonstància amb çò qu'es enregistrat dins l'experiéncia de Daniel lo profeta. Quand intrèt en vision per l'Esperit del Senhor, los Caldèus presents — de pagans que coneissián pas aquel Esperit — foguèron grandament espantats, e « fugiguèron per s'amagar ».¹⁴

GSAM 211Senhorina Harmon Convidada a Contar Sas Visions

GSAM 211.3Vèrs una setmana après sa primièra vision, a una reünion tenguda a l'ostal de son paire, la senhorina Harmon aguèt una segonda vision dins la quala li foguèt mandat de far conéisser als autres çò que li èra estat revelat. Èra dins una granda perplexitat per saber cossí poiriá complir l'òrdre del Senhor. Sa santat èra tan precària qu'èra en patiment corporal real, e a tot semblar, li demorava pas que pauc de temps a viure. Aviá pas que dètz-e-sèt ans, èra pichona e fragila, pas acostumada a la societat, e naturalament tan timida e reservada que li èra penible de rescontrar d'estrangièrs. Pregèt fervorosament pendent mantun jorn, e fins tard dins la nuèit, que aquel fardèl foguèsse levat, e mes sus qualqu'un d'autre mai capable de lo portar. Mas la lutz del dever cambièt pas jamai, e las paraulas de l'àngel sonavan de contunh: «Fai saber als autres çò que t'ai revelat.»

GSAM 212.1Mentre qu'èra dins aquel estat d'esperit perplex, la senhorina Harmon assistiguèt a una autra reünion tenguda a l'ostal de son paire. Dins aquesta reünion, la companhiá tota s'uniguèt dins una pregària ferventa per ela, e un còp de mai se consacrèt al Senhor, e se sentiguèt prèsta a èsser utilizada per sa glòria. Mentre pregava, l'escurina espessa que l'aviá embolhada se dissipèt; e coma o diguèt puèi, una lutz viva, coma una bala de fuòc, venguèt cap a ela, e quand tombèt sus ela, sa fòrça li foguèt levada, e semblèt èsser en preséncia de Jèsus e dels àngels. Se repetiguèt tornarmai: «Fasètz saber als autres çò que vos ai revelat.» Diguèt qu'aviá suplicat ardentament que, se deviá anar contar çò que lo Senhor li aviá mostrat, siá preservada de l'exaltacion. Alara un àngel li diguèt que sa pregària èra estada exauçada, e que se deviá èsser en perilh d'exaltacion, seriá afligida de malautiá. L'àngel li diguèt: «Se livratz lo messatge fidèlament, e duratz fins a la fin, manjaretz del fruch de l'arbre de la vida, e beuretz del riu de l'aiga de la vida.»

GSAM 212La visita de la senhorina Harmon a Poland, Maine

GSAM 212.2A la senhorina Harmon li aviá estat mostrat que deviá anar a Poland, dins lo Maine, e contar sa vision. L'endeman d'aquesta tresena vision, a la suspresa de totes, son conhat venguèt en veitura fins a la pòrta de l'ostal de son paire e li prepausèt de l'emportar a Poland. Un còp aquí, tenguèt una reünion ont contèt la vision. Hazen Foss,¹⁵ desesperat, se daissèt pas convéncer d'assistir al servici, mas amb l'aurelha prèp de la pòrta de defòra, l'ausiguèt contar sa vision, e diguèt: «La vision que ven de contar es tan pròcha de çò que me foguèt mostrat coma doas personas pòdon descriure la meteissa causa.» L'endeman matin, encontrèt inesperadament la senhorina Harmon, e li diguèt d'èsser « fidèla a portar la carga, e a contar los testimònis que lo Senhor li donariá, e que Dieu l'abandonariá pas ». A d'autres diguèt : « Aquò es l'instrument sus qui lo Senhor a pausat aquesta carga ». De segur, o deviá saber, pr'amor qu'aviá vist la persona dins la vision ont li foguèt dich que la carga li èra « retirada ».

GSAM 213.1Lo trabalh de la senhorina Harmon dempuèi aquel moment consistiguèt a anar de luòc en luòc dins los Estats de la Nòva Anglatèrra, contant çò que li èra estat mostrat. Dins d'unes cases, se li diguèt en vision ont anar, e tanben las dificultats que trobariá. Sos messatges èran, subretot, de repròchis per aqueles que s'orientavan cap a la doctrina de l'adveniment espiritual de Crist, e encoratjavan totes a se tenir a l'experiéncia passada.

GSAM 213.2Ditz de son experiéncia: « D'unes s'abstenguèron completament de trabalhar, e excomunièron totes los que volián pas recebre lors opinions sus aqueste punt.... Dieu me revelèt aquestes errors en vision, e me mandèt a sos enfants enganats per los proclamar; mas fòrça d'eles rebutèron completament lo messatge, e m'acusèron de me conformar al mond. D'un autre costat, los Adventistas nominals m'acusèron de fanatisme, e foguèri faussament, e per d'unes maliciosament, presentada coma la cap del fanatisme que trabalhavi en realitat a suprimir.»¹⁶ N'aprendrem mai completament dins lo capítol seguent.