Capítol 28 — Una Pòrta Que Degun Òme Pòt Barrar
GSAM 462.1« Ai mes davant tu una pòrta dobèrta, e degun la pòt pas barrar; perque as un pauc de fòrça, e as gardat ma paraula, e as pas renegat mon nom. »1
GSAM 462.2Tal es lo lengatge adreçat a aqueles que se tròban dins l'estat de Filadèlfia de la glèisa evangèlica. Aquela glèisa èra la qu'èra estada desvolopada per la proclamacion del pròche adveniment del Crist, o d'aqueles qu'avián tengut ferm çò qu'avián ausit sus aquel subjècte; perque ditz de la glèisa de Sardes (la qu'immediatament precedís la de Filadèlfia), «Remembra-te doncas cossí as recebut e ausit, e ten ferm, e repent-te. Se doncas velhas pas, vendrai sus tu coma un raubaire, e sabràs pas a quina ora vendrai sus tu.»2
GSAM 462.3La glèisa de Sardes, doncas, ausiguèt la doctrina de la venguda pròcha del Senhor. Aqueles que gardèron ferm çò qu'avián ausit, avançèron dins la vertat a mesura que lo «candelabre» èra levat, e constituiguèron la glèisa de Filadèlfia, a la quala diguèt: «Perque as gardat la paraula de ma paciéncia, ieu tanben te gardarai de l'ora de la temptacion, que vendrà sus tot lo mond, per metre a l'espròva los que demòran sus la tèrra. Vejatz, veni lèu: ten ferm çò qu'as, per que degun prenga pas ta corona.»3 Es a aquesta glèisa de Filadèlfia, doncas, que ditz: «Ai mes davant tu una pòrta dobèrta, e degun pòt pas la barrar.»
GSAM 462.4Aquí avètz doncas la declaracion enfatica de las Escrituras que aqueles que, dins la providéncia de Dieu, son menats a avertir lo mond de la venguda del Senhor, e a exortar lo pòble a se preparar per rescontrar Dieu, an la favor especiala de Dieu dins lor òbra. Los òmes pòdon ensajar d'empachar, de desbaratar lors movements, de clavar la « pòrta de la paraula », mas totun la votz de Dieu ressona al dessús de tota clama, « Ai mes davant tu una pòrta dobèrta. »
GSAM 463Progrèsses de Setanta-Quatre Ans
GSAM 463.1Dins las paginas precedentas d'aqueste libre, avèm brèvament percorregut lo periòde de setanta-quatre ans, de 1831 a 1905, en traçant l'ascension e lo progrès dels messatges de l'Adveniment, e especialament lo messatge del tresen àngel. Avèm mostrat cossí, partent de l'obscuritat e de la pauretat, aqueste messatge a avançat d'annada en annada amb una fòrça e una poténcia acceleradas, fins a aver de missions que cobrisson la tèrra. Segur que non es pas perque lo messatge siá agradiu als còrs carnals qu'a prosperat aital; perque pòrta en tèsta lo Sabbat del Senhor, l'observança del qual impausa una crotz pesuga, en exigissent una separacion dels afars mondans lo jorn secular mai cargat de la setmana. Ni a pas avançat per manca d'oposicion; pr'amor que n'a encontrada dempuèi lo començament, e de la mai ferotja, venguda de l'exterior, e tanben de perplexitats causadas per de personas pas consacradas que per un temps an trobat lor plaça dins las filas. Quant a la situacion causada pels plans e esfòrces dels enemics exteriors, podèm plan dire amb los mots de David lo Psalmista, « Se lo Senhor èra pas estat de nòstre costat, ara diga Israèl : se lo Senhor èra pas estat de nòstre costat, quand los òmes se levèron contra nosautres : nos aurián engolits vius, quand lor colèra s'alucèt contra nosautres : alara las aigas nos aurián submergits, lo corrent auriá passat sus nòstra arma : alara las aigas orgulhosas aurián passat sus nòstra arma. Benaurat siá lo Senhor, que nos a pas donats coma presa a lors dents. Nòstra arma a escapat coma un aucèl del laç dels aucelièrs: lo laç s'es romput, e nos avèm escapat. Nòstre ajut es dins lo nom del Senhor, que faguèt lo cèl e la tèrra.»4
GSAM 464Ajuda dins lo Senhor
GSAM 464.1Lo Senhor declara qu'a pausat davant son pòble «una pòrta dobèrta, e que degun la pòt pas barrar». Alara, cal pas s'estonar que lo messatge aja avançat constantament. Es lo messatge de Dieu al pòble, e deu capitar. Dins l'Apocalipsi 7:2, l'òbra de preparar un pòble per que siá prèst quand vendrà lo grand jorn de la colèra de Dieu es simbolizada per un àngel «que montava de l'èst», o, coma d'unes o reviràn, «coma lo levar del solelh». Vejatz l'alba del jorn—d'en primièr apareisson los rais de lutz a l'èst; se mesclan per venir mai clars fins que se vei lo disc larg e net del solelh. A mesura que lo «Rei del Jorn» monta al zenit, sa lutz, sa calor e sa poténcia venon de mai en mai vivas.
GSAM 464.2Tal es estat, en efièch, lo progrès del messatge del tresen àngel dempuèi 1848, quand sas vertats componentas foguèron portadas a una forma distincte, e a partir d'aqueste punt avèm mostrat una creissença marcada e constanta qu'es meravilhosa. Aquò, o podèm explicar que per una sola rason: que lo Senhor verifica sa paraula per aqueles que, en aqueste temps que son salvament es a venir, « gardan lo Sabbat de lo profanar »,5 e desvian lor pè de far lor pròpria volontat lo jorn sant de Dieu, atal, per la « fe de Jèsus », coma o declara lo messatge del tresen àngel de l'Apocalipsi 14, en gardant totes « los comandaments de Dieu ». De tals, lo Senhor diguèt per lo profeta Isaïas: «Alara ta lutz se levarà coma l'alba, e ta santat brolharà lèu; e ta justícia [“lo Senhor nòstre justícia.” Jeremias 23:6] anirà davant tu; e la glòria del Senhor serà ton arrièrgarda.»6 Amb de talas asseguranças, cossí poiriam esperar quicòm mai qu'un succès per l'òbra? «Se Dieu es per nosautres, qual poirà èsser contra nosautres?»
GSAM 464Cossí pòdon prosperar?
GSAM 464.3En regardant la situacion quand, en 1846, lo pastor Joseph Bates comencèt d'escriure aquel primièr libre, lo primièr jamai publicat sus la question del Sabbat pels Adventistas del Setèn Jorn, amb dotze centims e mièg coma unic mejan disponible qu'aviá dins lo mond, e essent obligat de lo despensar abans que son primièr jorn d'escritura siá acabat; e en regardant tornarmai lo pastor James White imprimir sa primièra pichona fuèlha, Present Truth, amb l'argent ganhat en fauchant dins lo prat, e mandant lo jornal gratuitament a totes los que lo voldrián legir, e ne parlant coma d'un messatge que deviá anar fins als extrems de la tèrra,—en regardant aquestes pichons començaments, se poiriá, dins lo lengatge de la gent dels temps d'Amos, demandar: «Per qui se levarà Jacob? Perque es pichon.»7 En contrastant aquò amb la situacion de 1905, quand la publicacion de las vertats del messatge se realizava dins vint ostals d'edicion, situats dins divèrsas parts del mond, sovent preses al maximum de lor capacitat per respondre a la demanda de material de lectura, podèm vertadièrament dire: Vejatz, «una pòrta dobèrta» que cap òme a pas encara clausada.
GSAM 465.1Dels que dins los temps passats supausavan que l'òbra jamai podriá reüssir, podèm dire, amb las paraulas amb las qualas lo profèta Zacarias reprenguèt aqueles que pensavan empachar l'òbra de Dieu dins la reconstruccion de Jerusalèm: «Qui a mespresat lo jorn de las causas pichonas?»8 De las causas que semblavan de montanhas de dificultats sus lor camin, lo Senhor diguèt per mejan del profèta,—
GSAM 465La Montanha Faguda Plan
GSAM 465.2«Qui siás tu, ò granda montanha? Davant Zorobabel vendràs una plana; e el traurà la pèira cap amb de clamors, cridant: Gràcia, gràcia a ela.»9 Aital foguèt dins l'òbra del messatge del tresen àngel, e aital serà fins que la «pèira cap» siá portada, o, en d'autras paraulas, fins que l'òbra siá acabada.
GSAM 465.3Agachatz los paucs de 1846, paures en mejans, paures en tot sens levat la fe en Dieu e dins lo tresaur de la vertat, e vesètz a quinas proporcions lor òbra a crescut. Pensatz a las facilitats actualas, amb de libres totes preparats, tradusits e imprimits dins las divèrsas lengas de la tèrra, e als centenats de colportaires que meton aqueles libres dins los ostals de la gent a un ritme de 400 000 $ de valor cada an. Amb la continuacion de la benediccion de Dieu sus l'òbra, podèm esperar lo succès. Amb aquestas facilitats e agéncias que s'aumentan de mes en mes, amb la fisança en Crist, nos cal esperar pas res d'autre qu'aquò que Salamon cantèt de la glèisa de Dieu quand sortissiá de son estat de desèrt, « s'apiejant sul braç de son Benamat », quand la representa agachant a l'entorn, « bèla coma la luna, clara coma lo solelh, e terribla coma una armada amb de bandièras ».10
GSAM 466Ajudats pel Don de la Profecia
GSAM 466.1Non solament avèm vist que la providéncia del Senhor a dobèrt lo camin per la difusion de la vertat, e que sa benediccion signala a acompanhat los esfòrces faches per avançar dins las vias de sa providéncia, mas dins l'aument e lo progrès del messatge del tresen àngel a comunicat amb son pòble a travèrs del don de la profecia. Aquò es pas estat jos la forma d'una revelacion novèla per prene la plaça de la Bíblia, ni d'un biais de pervertir los ensenhaments de las Escrituras, mas per mostrar ont, en aquesta epòca, i a de perilh de s'alunhar de la simplicitat de l'evangèli de Crist, ont lo pòble risca de tombar jos la tendéncia de l'epòca, en se contentant d'una forma de pietat sens la poténcia.
GSAM 466.2En considerant aqueste subjècte a partir de l'exempl11e dels profètas ancians, que lo Senhor nos a donat coma una de las règlas per las qualas aquelas manifestacions devon èsser mesuradas, se tròban las meteissas rasons per las qualas aquelas manifestacions son necessàrias ara coma alara; es a dire, la tendéncia de cada epòca a èsser desviada de la linha de la vertat per las doctrinas e practicas dominantas e particularas de l'epòca. L'apòstol Pau, en parlant de la manifestacion dels dons que lo Senhor a plaçats dins la Glèisa, ditz que son « per l'acompliment dels sants, per l'òbra del ministèri, per l'edificacion del còs del Crist; fins que siam totes arribats a l'unitat de la fe, e a la coneissença del Filh de Dieu, a l'òme perfècte, a la mesura de la talha de la plenitud del Crist; per que dempuèi ara siam pas mai d'enfants, balançats d'aquí e d'ailà, e emportats per tot vent de doctrina, per l'astúcia dels òmes e lor malícia, amb la quala s'amagan per enganar; mas en parlant de la vertat dins l'amor, crescam en tot cap a el, que es lo Cap, Crist; d'el tot lo còs, plan ajustat e compactat per çò que cada articul provesís, segon l'efièch eficaç dins la mesura de cada partida, fa créisser lo còs per son edificacion dins l'amor.»12
GSAM 467.1Las meteissas objeccions que se fan contra las manifestacions del don de profecia a l'ora d'ara, se serián pogudas far amb la meteissa fòrça dins los temps ancians; es a dire, avèm las Escrituras, e doncas avèm pas besonh de tals dons. Pasmens, aquelas meteissas Escrituras nos dison que Crist a plaçat aqueles dons dins la Glèisa per far lor òbra fins que « çò qu'es perfièch [l'estat perfièch] siá vengut », e que la Glèisa deu « pas èsser mancat d'aucun don, en esperant la venguda de nòstre Senhor Jèsus Crist ».13
GSAM 467De qué nos cal de profetas?
GSAM 467.2Lo pòble d'antan podiá rasonar qu'aviá la lei morala de Dieu escricha per son pròpri det sus de taulas de pèira; qu'aviá d'estatuts, de jutjaments e d'instruccions que foguèron diches a Moïses de la boca de Dieu, e que foguèron escriches atentivament; e de qué mai avián besonh? Mas malgrat totas aquelas vertats excellentas que possedissián, Dieu se plaguèt de parlar a eles «en de tempses diferents e de mantuna manièra per sos sants profètas».
GSAM 467.3Trobam que los testimoniatges portats pels divèrses profètas, coma Isaïas, Jeremias, Ezequièl, Daniel, Oseas, e d'autres, ensenhavan dins cada cas lo meteis grand principi concernent l'obesissença a Dieu; pasmens, cada profèta aviá sos repròchis particulars pel pòble de son temps, per lor tendéncia a se daissar desviar dels principis sacrats e sants del drech per las costumas dominantas de l'epòca a la quala la profecia foguèt donada.
GSAM 468Besonh de dons
GSAM 468.1Se pòt argumentar que non solament avèm l'excelenta instruccion de las Escrituras de l'Ancian Testament, mas tanben las paraulas del nòstre Salvador meteis e dels apòstols, quina necessitat avèm d'una lutz suplementària? Lo fach demòra qu'aqueles meteisses sants apòstols an indicat los darrièrs jorns, quand « de tempses perilhoses vendràn », e quand los òmes « auràn l'aparéncia de la pietat, mas negaràn sa fòrça », nos disent tanben que « d'unes se desviaràn de la fe, en prestant atencion a d'espirits enganaires e a de doctrinas de demònis ».
GSAM 468.2En vista de tot aquò, aquel pòble del qual Pau parla en escrivent als Tesalonians, que serà pas dins las tenèbras, que lo jorn del Crist los devèsse pas surprene coma un larron, mas que seràn d'enfants de la lutz, es exortat a « tot ensajar » en çò que pertòca las « profecias », e a « gardar çò qu'es bon ».14 Aquò equival a lor dire que las personas que cercaràn la venguda del Senhor Jèsus Crist, e que finalament se trobaràn prèstas per aquel jorn, auràn de manifestacions «bonas» e vertadièras del don de la profecia entre elas.
GSAM 468Signes de la fin
GSAM 468.3Sèm dins lo temps ont los signes son abondants de totes costats que lo jorn del Senhor es pròche. Sèm dins lo meteis periòde ont deviá sorgir un pòble que gardariá totes los comandaments, e que tanben «auriá lo testimòni de Jèsus»15 — l'«esperit de la profecia».16 Qué trobam? Que pendent los seissanta darrièrs ans, un tal pòble es sorgit, portant un tal messatge, e que lo don de la profecia s'es manifestat entre eles. En testant lo don manifestat per Dòna E. G. White segon las règlas de la Bíblia, avèm vist que resistís a l'espròva dins cada particularitat. Se tròba pas, del començament a la fin, dins totes los escriches de Dòna White, una sola linha que done la pus pichona licéncia al pecat, o que tolère dins lo mens naut gra qualque desviament de la paraula de Dieu. Aqueles escriches se son jamai plaçats al dessús de la Bíblia, mas exhortan constantament a l'estudi lo mai atentiu de la paraula de Dieu, la senhalant coma lo grand estandard pel qual nòstres afars seràn examinats al jutjament final. Dins sos escriches, lo Crist es exaltat davant nosautres coma l'unic modèl de seguir. Es declarat de la manièra mai viva coma nòstra unica esperança de victòria aicí, nòstre unic refugi contra la colèra venenta, l'unic nom e mejan per lo qual podèm èsser salvats.
GSAM 469Un omenatge personal
GSAM 469.1A prepaus de Dòna White e de la natura de son òbra, se dona çò que seguís, estat escrich en 1877 per qualqu'un que la coneissiá e qu'aviá estudiat son òbra pendent fòrça annadas; e après aperaquí cinquanta-tres ans d'espròva, d'annadas d'observacion atenta, doni mon sosten incondicional a cada sentiment qu'i es exprimit:—
GSAM 469.2« Quant al caractèr crestian de la Sòrre White, ai l'onor de dire que pensi que ne sabi quicòm. La coneissi dempuèi dètz-e-uèch ans,—mai de la mitat de l'istòria de nòstre pòble. Soi estat dins lor familha mantun còp, de còps que i a per de setmanas de seguida. Son estats a l'ostal e dins la familha nòstra fòrça còps. Ai viatjat amb eles gaireben pertot; soi estat amb eles en privat e en public, en reünion e fòra de reünion, e ai agut las melhoras escasenças per conéisser quicòm de la vida, del caractèr e de l'esperit del Fraire e de la Sòrre White. Coma ministre, ai agut de tractar amb tota mena de personas, e de tota mena de caractèrs, fins que pensi que pòdi jutjar un pauc de çò qu'es una persona, almens après d'annadas de coneissença intima.
GSAM 470.1« Coneissi la Sòrre White coma una femna discrèta, modèsta, de bon còr e nòbla. Aquestas qualitats de son caractèr son pas simplament adoptadas e cultivadas, mas sorgisson amb gràcia e aisidament de sa disposicion naturala. Es pas presomptuosa, ni se crei pas mai justa que los autres, ni se pren pas per una persona importanta, coma o son totjorn los fanatics. Ai sovent agut de relacions amb de personas fanaticas, e las ai totjorn trobadas plenas de pretensions, plenas d'orgulh, prèstas a donar lor opinion, vantardas de lor santetat, etc., mas ai totjorn trobat que Sòrre White èra lo contrari de tot aquò.
GSAM 470Una Amiga dels Paupres
GSAM 470.2«Qual que siá, lo mai paure e lo mai umil, pòt s'adreçar a ela liurament per de conselhs e de confòrt sens èsser rebutat. S'ocupa totjorn dels besonhoses, dels indigents e dels que patisson, provesissent per eles e defendent lor causa.
GSAM 470.3« Ai jamai fach la coneissença de cap de persona que aja tan constantament la paur de Dieu davant ela. Res es pas entreprés sens una preguèra sincèra a Dieu. Estúdia la paraula de Dieu atentivament e constantament. Ai ausit sòrre White parlar de centenats de còps, ai legit totes sos testimoniatges de cap en cima, la màger part d'eles mantun còp, e ai jamai pogut trobar una sola frasa immorala dins la totalitat, ni res que siá pas estrictament pur e crestian; res que mena luènh de la Bíblia e de Crist; mas i tròbi los apèls mai fervoroses a obeir a Dieu, a aimar Jèsus, a creire las Escrituras, e a las cercar constantament. Ai recebut un grand benefici espiritual, un nombre incalculable de còps, dels testimoniatges. De fach, los ai jamai legits sens me sentir représ per ma manca de fe en Dieu, ma manca de devocion, e ma manca d'ardor per salvar las armas. S'ai un pauc de jutjament, un pauc de discerniment espiritual, pronóncii que los testimoniatges son del meteis esperit e del meteis ton que las Escrituras.
GSAM 470.4« Dempuèi trenta ans [podèm ara dire seissanta ans], aquestes testimoniatges son estats creguts e legits entre nòstre pòble. Cossí los a afectats? Los a alonhats de la lei de Dieu? Los a menats a renonciar a la fe en Crist? Los a menats a rejèitar la Bíblia? Los a menats a venir un pòble corromput e immoral? Sabi que se compararàn favorablament amb quina que siá autra denominacion crestiana.
GSAM 471.1« Una causa ai remarcada, e es que los opausants mai ferotges de las visions de la Sòrre White admeton qu'es crestiana. Cossí pòdon far aquela admission, aquò m'es un mistèri. Ensajan de se'n sortir en disent qu'es enganada. Son pas capables de pausar lo det sus una sola taca dins tota sa vida, ni sus una frasa immorala dins totes sos escriches. Devon admetre que fòrça de sos escriches son excellents, e que qual que siá que visquèsse tot çò que ditz seriá un bon crestian, segur del paradís. Aquò es estranh fòrt, se es un instrument del diable, inspirada per Satan, o se sos escriches son immorals o las extravagàncias de sa pròpria ment. »
GSAM 471Testimònis d'Estrangièrs suls Escriches
GSAM 471.2A mesura que nòstres periòdics que contenon los escriches de Dòna White son mandats, son cercats pels mai umils, pieuses e devòts. En rapòrtant çò que legisson, dison: « Sèm particularament interessats pels escriches de Dòna White. Son tan practics, tan plens d'instruccions calculadas per menar un a èsser mai pròche del Senhor, e lo rendre mai umil, pieus e devòt. Aquestes escriches son tan dins l'estil de las Escrituras que nos sembla, en los legissent, que Dòna White deu èsser inspirada per escriure del biais que o fa.» Tal es lo testimòni dins de nombroses cases d'aqueles que correspondon amb nòstres trabalhadors missionaris, e tanben d'aqueles qu'an pas la mendre idèa que las idèas de Dòna White sián recebudas en vision santa.
GSAM 471Font de l'oposicion
GSAM 471.3En preséncia de l'impression causada per aquel don, la question se pausa: D'ont e perqué es nascuda l'oposicion a la manifestacion d'aquel don? e quina es estada la sortida d'aqueles que s'i son opausats? En observant atentivament aquela question dempuèi 1852, ai trobat que, per la màger part, l'oposicion a aquela manifestacion es venguda d'aqueles que son estats représ per de defectes de caractèr, per de marridas abituds, o per una marrida conducha dins lor mòde de vida. Fòrça dels repròchats protestarián qu'èran pas tan marrits coma lo testimòni los representava, e mostrarián que podián demorar fidèls a la vertat quitament s'anavan a l'encontrari del repròchi que lor èra estat fach. Lo temps a mostrat que la granda majoritat d'eles an renonciat a lor fe e an quitat los rengs completament. D'unes an vist lor error, e an agantat la vertat mai fermament. La question se pausa: se los que s'opausan a aquel don son menats pel Senhor, perqué deurián pèrdre lor espiritualitat, e recular de Dieu? La règla de nòstre Salvador es qu'un arbre se coneis a sos fruchs. Afirma amb fòrça insisténcia qu'«un arbre corromput pòt pas portar de bons fruchs.»
GSAM 472Fiascada de l'oposicion
GSAM 472.1Nos remembram de cases ont una oposicion organizada s'es levada contra los testimònis de Dòna White, amb la declaracion qu'un grand succès acompanhariá lor òbra tre que se desfarian dels testimònis. Pasmens, i a agut un fracàs total per realizar l'acompliment de lors esperanças. Après d'annadas de lucha, an pas donat mai de pròva de difusar la vertat del Sabbat davant lo mond que los de lor mena o faguèron fa quaranta-nòu ans. Se lo lor èra l'òbra especiala del Senhor, perqué i a pas agut mai de prosperitat amb lor messatge?
GSAM 472Ont es lo succès?
GSAM 472.2D'un autre costat, quand agacham aquel messatge per lo qual los comandaments de Dieu e la fe de Jèsus son proclamats al mond, un messatge al qual es ligada aquela manifestacion del don de la profecia, amb sos conselhs, instruccions e reprimendas, vesèm qu'a fach un progrès segur e constant dempuèi son començament fins a uèi lo jorn. En escotant los conselhs del Senhor per aquel don, en avançant dins la fòrça del Senhor, lo messatge, coma o avèm mostrat, a envolopat la tèrra, e se fa rapidament un camin cap a « cada nacion, e linhada, e lenga, e pòble ».
GSAM 473.1De son progrès dins lo passat podèm dire que la paraula de Dieu s'es verificada quand diguèt: «Cap arma formada contra tu non prosperarà.» Vertadièrament, la man de Dieu s'es manifestada dins lo succès que acompanha la naissença e lo progrès d'aqueste grand movement de l'adveniment fins ara, e per l'avenidor nos fions sus l'acompliment segur de sa paraula: «Ai mes davant tu una pòrta dubèrta, e cap òme la pòt pas tancar.» Amb aquela fisança podèm cantar amb tota assegurança:—