Capítol 15 — Lutz Crescenta e Meravilhas Mai Grandas

GSAM 235.1« Remembratz-vos dels primièrs jorns, quand, après que foguèretz illuminats, suportèretz una granda lucha de tribulacions; d'una part, mentre que foguèretz faches un espectacle tant per las injúrias coma per las tribulacions; e d'autra part, mentre que venguèretz companhs d'aqueles que foguèron tractats aital. »¹

GSAM 235.2Lo periòde de temps dempuèi la decepcion de 1844 fins que la lutz clara concernent lo santuari e lo messatge del tresen àngel foguèt revelada, foguèt un periòde d'una epròva particulara. Los Adventistas que persistissián encara que avián rason dins lo movement passat, èran de verai un «objècte de curiositat» per aqueles que supausavan que lo messatge èra un fracàs total; e per aquesta rason èran l'objècte de grands repròchis. Aquò o podián suportar de bon grat mentre demoravan estacats al Senhor per la fe, e partejavan la preséncia de son Esperit Sant.

GSAM 235Dos punts d'ataca especials

GSAM 235.3Satan aviá dos ponches de temptacion especials pel pòble adventista. Lo primièr èra de far creire a aqueles que èran ferms dins la cresença que lo temps profetic èra acabat, que la segonda venguda del Crist èra una venguda espirituala, e qu'en quicòm biais faguèt aquela arribada a la fin dels dos mila tres cents jorns. Lo segond èra d'induir aqueles que vacilavan a prepaus de lor experiéncia passada a l'abandonar completament. Aital, mentre que la vertat concernent lo santuari e lo messatge del tresen àngel se desvolopava pauc a pauc a partir de las Escrituras, los messatges de l'Esperit de Dieu, per mejan del don de la profecia, confirmavan lo movement passat, lo nomenant «una lutz brilhanta» que Dieu aviá plaçada al cap del camin, per esclairar tot lo long fins a la vila, e senhalavan las pròvas de l'Escritura que lo segond adveniment de Crist deu èsser literal e personal, e que podiá doncas pas èsser l'eveniment a la fin dels «jorns».

GSAM 236Manifestacions Meravilhosas

GSAM 236.1Se lo Senhor parla a son pòble per de visions dins aquestes darrièrs jorns, esperariám pas que dins la manifestacion meteissa i aguèsse de signes evidents del divin? Aquestes signes son aparents dins las visions de Dòna E. G. White. Lo fenomèn de las visions elas meteissas, coma o mòstra lo capítol 13, es simplament miraculós; mas i a fòrça caracteristicas meravilhosas ligadas a sas visions anterioras, que notaretz a mesura que legiretz mai prigondament aquesta òbra; e poiriam esperar que siá autrament dins un don d'aqueste caractèr, concebut per Dieu per atirar l'atencion del pòble, e los menar a dire, coma Moïses, «Me virarai, e veirai aqueste grand espectacle»? La simpla declaracion d'una dròlla paura, malauta e febla, aparentament al bord de la tomba, que lo Senhor li aviá donat una vision, auriá pas pro fach per aquò. Las manifestacions meravilhosas ligadas a las visions creèron un interès per elas, e se faguèt apèl a la dròlla per anar de luòc en luòc e contar çò que lo Senhor li aviá comandat de far saber als autres.

GSAM 236Demonstracions remarcablas dins la Tresena Vision

GSAM 236.2Vau aicí expausar qualques faches concernent sa tresena vision, la que se passèt a l'ostal de son paire, mencionada al capítol 13, segon çò que me foguèt contat pel paire e la maire de Dòna White, per sa sòrre, Dòna Sarah Belden, e d'autres.

GSAM 236.3Dins la cambra ont la vision se donèt, i aviá sus lo burèu una Bíblia familiala fòrça granda. Èra una d'una edicion estampada a Boston per Joseph Teale, en l'an 1822. Lo libre fa dètz-e-uèch per onze poces, quatre poces d'espessor, e pesa un pauc mai de dètz-e-uèch liuras. Mentre qu'èra en vision, se levèt, prenguèt aquesta Bíblia pesuga sus son braç esquèr, lo libre dobèrt, e la tenguèt a angle recte amb son còs; e puèi, pendent mai d'una mièja ora, amb sa man drecha, virava las paginas d'un endrech a l'autre, e mostrava de tèxtes diferents de las Escrituras, que repetissiá mentre que sos uèlhs agachavan en naut, e dins una direccion opausada a la del libre. Sa sòrre Sarah (que venguèt puèi l'espòsa de Stephen Belden), o, de còps, una autra persona presenta, agachava cada tèxte que son det designava, e vegèt clarament que dins cada cas repetissiá l'escritura sus la quala son det se pausava. La maire Harmon diguèt que sa filha Ellen, dins son estat natural, « èra incapabla, per manca de fòrça, de levar aquela Bíblia pesuga del burèu ; mas dins la vision la teniá tan aisidament, aparentament, coma se foguèsse sonque un Testament de pòcha. »

GSAM 237.1Aquí, de verai, i aviá un miracle!—una dròlla delicata, que pesava pas que setanta liuras, tenent una Bíblia pesuga pendent mai d'una mièja ora dins una posicion que un òme fòrt auriá pas pogut téner doas minutas; encara, virant d'un endrech a l'autre cap a de tèxtes de l'Escritura que se revelèron a cada còp èsser lo tèxte que repetissiá, mentre que sos uèlhs èran virats cap amont e dins la direccion opausada al libre; e finalament, una votz emanant d'una persona sens cap de movement dels palmons o de respiracion dins lo còs, e que repetissiá corrèctament los tèxtes de l'Escritura designats,—aquò, de segur, es al delà de l'acusacion d'èsser produch per una agéncia umana, o coma l'efièch d'una malautiá. Los que o vegèron o considerèron coma la manifestacion mai clara de l'Esperit d'Aqueste que parlèt dempuèi lo buisson ardent. De manifestacions d'aquesta mena dins la tresena vision de la senhorina Harmon, quand èran conegudas, portavan la pròva convincenta qu'un poder mai que finit èra dins las visions.

GSAM 237La Vision de Topsham

GSAM 237.2Plan lèu après aquel eveniment, la comunautat d'adventistas de Topsham, a unas trenta milas al nòrd-èst de Portland (Maine), aprenent çò que lo Senhor aviá fach per la senhorina Ellen G. Harmon, l'invitèt a aquel endrech. L'invitacion foguèt acceptada, e aital faguèt sa primièra visita a Topsham. Las reünions adventistas d'aquela epòca se tenián dins l'ostal de Sénher Curtiss. Dòna Frances Lunt (autrecòps la senhorina Frances Howland), d'Oakland, Califòrnia, me donèt la declaracion seguenta, datada del 19 de genièr de 1890:—

GSAM 238.1« Ieu, amb la familha de mon paire, assistiguèri a las reünions de la sòrre Harmon a Topsham, en 1845, e durant aquelas reünions aguèt una vision. Èra lo primièr còp que la vegèrem en vision. Una d'aquelas Bíblias a l'anciana mòda [la Bíblia familiala de Teale, que pesava dètz-e-uèch liuras] aparteniá al fraire Curtiss. Aquela granda Bíblia foguèt presa del burèu per la sòrre Harmon mentre qu'èra en vision, e ne mostrava de tèxtes de l'Escritura a mesura que virava las fuèlhas, mentre que sos uèlhs agachavan en naut, e luènh del libre. Los tèxtes que repetissiá èran siá de mots d'instruccion, d'encoratjament, o de repròchi. Una autra particularitat de la manifestacion a aquel moment èra la posicion del libre. Èra tengut sus sa man dobèrta a un angle de quaranta-cinc grases, e degun mai podiá pas téner cap de libre a un angle similar sens que li escapèsse sulcòp de las mans; mas Sòrre Harmon tenguèt aquesta Bíblia a aquel angle pendent mantuna minuta, tan fermament coma se foguèsse pegada a sa man, en passant entre-temps d'un a l'autre dins la pèça.»

GSAM 238Testimoniatge de Dòna Truesdail

GSAM 238.2Una autra declaracion concernent aquela meteissa vision ven de Dòna M. C. Truesdail, de Trenton, Missouri, datada del 27 de genièr de 1891. Ditz ela:—

GSAM 238.3« Aviái quinze ans en 1845, e èri presenta al temps de la primièra visita de la sòrre Harmon a Topsham, quand aguèt la vision a l'ostal del fraire Curtiss, ont prenguèt la granda Bíblia de familha e la tenguèt en una posicion ont cap dels autres podiá pas téner un libre dins las mans sens que li escapèsse sul pic.

GSAM 238.4« Sòrre Harmon foguèt en vision mai de doas oras. Foguèt la manifestacion mai meravilhosa de la poténcia de Dieu qu'ai jamai vista, e l'ai vista en vision mai d'una dotzena de còps. Aquò èra totjorn d'escasenças de prigonda solemnitat e d'examen de consciéncia, mas aquesta superèt totas las autras. Ò! cossí tremolàvem mentre que la Majestat del cèl nos instruissiá per mejan de son feble instrument; mentre que nos legissiá de passatges tan reconfortants e apropriats a nòstra situacion penibla; coma Hebreus 2:2, 3; Jacme 5:7, 8; Hebreus 10:35, 39; 1 Pèire 1:7; Luc 12:32-37, e mai fòrça d'autres, tenent la granda Bíblia de familha tan nauta que foguèri obligada de me metre sus una cadièra per legir ont puntava. Pensi pas que sòrre Harmon foguèsse mai de dos poces mai nauta. »

GSAM 239.1Aquestas manifestacions convencèron los sincèrs qu'una poténcia subreumana contrarotlava l'umil instrument, e d'apèls venguèron de divèrsas parts de la Nòva Anglatèrra per que venguèsse portar son testimòni.

GSAM 239Lo Trabalh Manual, un Pecat

GSAM 239.2Pauc de temps après aquò, la senhorina Harmon recebèt l'instruccion, en vision, de visitar Paris, dins lo Maine, ont i aviá d'individús que cresián qu'èra un pecat de far de trabalh manual. Lo pastor Stephens, de Woodstock, dins lo Maine, èra lo cap d'aquela error, e exercissiá una fòrta influéncia suls autres. Èra estat abans un predicator metodista, e èra considerat un crestian umil e fidèl. Aviá ganhat la fisança de fòrça mond per son zèl per la vertat e sa vida aparentament santa, çò que faguèt que d'unes creguèsson qu'èra especialament dirigit per Dieu. Lo Senhor donèt a la senhorina Harmon un repròchi per el. Declarèt qu'agissiá contra la paraula de Dieu en s'absténer de trabalhar, en impausant sos errors als autres, e en denonciant totes los que los acceptavan pas. Rejectèt totas las pròvas que lo Senhor li donèt per lo convéncer de son error, e refusèt de reconéisser sos torts. Seguiguèt d'impressions, e faguèt de viatges penibls, caminant de longas distàncias, ont recebiá pas que d'insultas, e considerava qu'en tot aquò patissiá per amor de Crist. Sa rason e son jutjament foguèron messes de costat.

GSAM 239.3A prepaus del testimòni de la senhorina Harmon e de l'issue de l'afar, citarai una letra recebuda de Dòna M. C. Truesdail, que demorava alara a Paris, dins lo Maine. Après aver donat qualques detalhs en acòrdi amb çò de çai sus, ditz:—

GSAM 240.1« De confessions venguèron de totes, levat de lor cap, Jesse Stephens. La sòrre Harmon l'avisèt que se s'umiliava pas en confessant sos errors, sa carrièra s'acabariá lèu. Totes comprenguèron qu'aquò èra una predicion que se tuariá d'un biais o d'un autre. »

GSAM 240.2Vaquí çò que seguiguèt dins son cas:—

GSAM 240.3« Après que son pichon tropèl l'aguèt quitat, venguèt malenconic, e pauc après perdèt la rason, en refusant de manjar tot çò que los malvats avián cosinat. Aviá pas ausit parlar de mon retorn de Massachusetts quand li portèri son sopar. Demandèt, en tendent sa man esqueletica a travèrs d'un pichon trauc dins una fenèstra : “Es Dieu que vos a mandada amb aquò, Sòrre Marian ?” En vesent ma responsa esitanta, refusèt de ne tastar. Sa condicion patetica, confinat dins una pichona cambra a cò de son fraire (un incrèdule), me remembrèt l'avertiment que li aviá estat mandat tan amablament del cèl, e que refusèt tan obstinadament. Foguèt menat a sa familha dos jorns après aquesta visita trista, ont metèt lèu fin a sa vida per suicidi, fasent una còrda amb sa rauba de lièch.»²

GSAM 240Una Prediccion Acomplida

GSAM 240.4En estiu de 1845, a l'invitacion d'Otis Nichols, la senhorina Harmon visitèt Massachusetts, acompanhada de sa sòrre Sarah. S'installèron en cò de la familha de Sénher Nichols. El e sa femna anavan amb lor calècha, e las menavan a diferents endreches per téner de reünions, ont la senhorina Harmon portèt sos testimònis. Aital poguèt visitar Boston, Roxbury e Carver. Al temps de lor segonda visita a Boston, Massachusetts, un incident fòrça interessant se debanèt.

GSAM 240.5A Boston e dins sos environs, i aviá una companhiá de personas fanaticas que sostenián tanben qu'èra un pecat de trabalhar, lor messatge principal essent: «Vendètz çò qu'avètz, e donatz d'almoinas.» Disián qu'èran dins lo jubileu, que la tèrra deviá pausar, e que los paures devián èsser mantenguts sens trabalhar. Sargent, Robbins, e qualques autres èran los caps. Denonciavan las visions coma essent del diable, perque lors pròpris errors èran estats mostrats. Èran sevèrs amb totes los que cresián pas coma eles.

GSAM 241.1Mentre que la senhorina Harmon e sa sòrre èran en visita a l'ostal de Sénher Nichols, Sargent e Robbins venguèron de Boston per li demandar un favor, e diguèron qu'èran venguts per far una visita, e per passar la nuèit en çò d'el. Sénher Nichols respondèt qu'èra content que foguèsson venguts, perque las senhorinas Sarah e Ellen Harmon èran a l'ostal, e que desirava que las coneguèsson. Cambièron d'avis sul pic, e se daissèron pas persuadir d'intrar dins l'ostal. Sénher Nichols demandèt se Ellen podiá contar son messatge a Boston, e se l'escotarián, puèi jutjarián. « Òc », diguèron eles, « venètz a Boston lo Sabbat que ven [vòlon dire lo dimenge, pr'amor qu'avián pas encara recebut lo Sabbat]; nos agradariá d'aver lo privilègi de l'escotar. »

GSAM 241.2Sénher Nichols me contèt aquò en çò sieu, a Dorchester, en 1858. Diguèt qu'aviá tot calculat per anar a Boston lo Sabbat de matin amb son carriòl per menar la senhorina Harmon a la reünion prepausada. Aquel ser, durant las pregàrias de familha, foguèt enlevada en vision. Après ne sortir, diguèt: «Fraire Nichols, anirai pas a Boston deman; lo Senhor m'a mostrat que devi anar a Randolph. A un òbra de far per ieu ailà.» Lo sénher Nichols aviá fòrça respècte per sa paraula. Aviá promés de l'emportar a Boston l'endeman, e demandèt angoissosament : « Qué farai de ma paraula donada a Sargent e Robbins ? » « Daissatz-vos d'aquò », diguèt la senhorina Harmon, « lo Senhor m'a comandat d'anar per l'autre camin. » « Bon, » diguèt Sénher Nichols, « o compreni pas. » « Lo Senhor m'a mostrat que o comprendrem quand i serèm, » diguèt la senhorina Harmon. « Bon, » diguèt Sénher Nichols, « i a pas cap de mejan per vos i anar se non i anam e vos i menam, mas sabi pas cossí explicarai las causas als fraires de Boston. »

GSAM 241.2Lo sénher Nichols m'afirmèt en mai que « la sòrre Harmon vegèt lor ipocrisia dins la vision, que i auriá pas de reünion a Boston lo Sabbat, que Sargent, Robbins e d'autres opausants se reünirián amb la granda companhiá a Randolph (tretze milas de Boston) lo Sabbat; e que deviam encontrar los opausants a Randolph, a lor reünion del Sabbat, e que alai recebria un messatge per eles, que convenceriá los onèstes, los sens prejutjats, se sas visions èran del Senhor o de Satan.» En luòc d'anar a Boston puèi a Randolph, fasent una distància de vint-e-dos milas, anèron dirèctament a Randolph, arribant alara vèrs l'ora de la reünion. Aicí trobèron exactament los que avián acceptat de los encontrar a Boston. Sénher Nichols diguèt alara: «Compreni ara.»

GSAM 242.1Aqueste esfòrç de Sargent e Robbins per esquivar lo testimòni de la senhorina Harmon, e la manièra que foguèt dirigida per los encontrar, aguèt una granda influéncia sus l'esperit de qualques-uns dels presents. De la reünion ela meteissa, citarai lo compte rendut donat pel sénher Nichols:—

GSAM 242Demonstracions remarcablas

GSAM 242.2« La sòrre Ellen foguèt presa en vision amb de manifestacions extraordinàrias, e contunhèt de parlar en vision d'una votz clara, que se podiá entendre distinctament de totes los presents, fins a l'entorn del solelh colc. Sargent, Robbins e French èran fòrça exasperats, e tanben excitats, d'entendre la sòrre Ellen parlar en vision, çò que declarèron èsser del diable ; agotèron tota lor influéncia e lor fòrça fisica per destruire l'efècte de la vision. S'unissián per cantar fòrça fòrt, puèi a torn de ròtle parlavan e legissián la Bíblia d'una votz nauta, per tal qu'Ellen se faguèsse pas ausir, fins que lor fòrça foguèsse agotada, e que lors mans tremolèssen talament que podián pas mai legir la Bíblia, mas al mièg de tota aquela confusion e bruch, la votz clara e aguda d'Ellen, mentre que parlava en vision, s'ausissiá distinctament de totes los presents. L'oposicion d'aqueles òmes contunhèt tant que poguèron parlar e cantar, malgrat que d'unes de lors pròpris amics los reprenguèsson e lor demandèsson d'arrestar. Mas Robbins diguèt: “Vos inclinatz davant un idòle: adoratz un vedèl d'aur.”

GSAM 243.1« Sénher Thayer, lo proprietari de l'ostal, èra pas completament convencut que sa vision venguèsse del diable, coma Robbins o afirmava. Voliá que se provèsse d'un biais o d'un autre. Aviá ausit dire que las visions de poder satanica s'arrestavan en dobrissent la Bíblia e en la pausant sus la persona en vision, e demandèt a Sargent se la voldriá provar d'aquela manièra, çò qu'aqueste refusèt de far. Alara, lo sénher Thayer prenguèt una Bíblia familiala gròssa e pesuga de format quart que jaçava sus la taula e que s'utilizava rarament, la dobriguèt e la pausèt dobèrta sul pitre d'Ellen mentre qu'aviá la vision, ela qu'èra alara clinada enrè contra la paret dins lo canton de la pèça. Immediatament après que la Bíblia foguèt pausada sus ela, se levèt sus los pès, e caminèt fins al mitan de la pèça, amb la Bíblia dobèrta dins una man, levada tan naut coma podiá, e amb los uèlhs fixament virats cap amont, declarèt d'un biais solenau: “Lo testimòni inspirat de Dieu”, o de mots d'una significacion similara. E puèi, mentre que la Bíblia èra estenduda dins una man, e sos uèlhs agachavan en naut, e non pas la Bíblia, contunhèt longtemps de virar las fuèlhas amb l'autra man, e de pausar son det sus de passatges determinats, e de prononciar corrèctament lors mots amb una votz solemna. Fòrça personas presentas agachèron los passatges ont son det èra puntat, per veire se los disiá corrèctament, pr'amor que sos uèlhs agachavan en naut al meteis temps. Qualques-uns dels passatges citats èran de jutjaments contra los malvats e los blasfèmators; e d'autres èran d'amonestacions e d'instruccions relativas a nòstra condicion presenta.

GSAM 243Sa Vision la mai longa, de mai de sièis oras

GSAM 243.2« Dins aquel estat demorèt tota la vesprada fins a prèp del solelh colc, quand sortiguèt de la vision. Quand Ellen se levèt dins la vision sus sos pès, amb la pesuga Bíblia dobèrta dins sa man, e caminèt per la cambra en prononciant los passatges de l'Escritura, Sargent, Robbins e French foguèron silenciats. Per lo rèsta del temps foguèron turmentats, amb fòrça d'autres; mas se clausèron los uèlhs e aguèron lo còratge de resistir sens far cap reconeissença de lors sentiments. »³

GSAM 244Lo maridatge de la senhorina Harmon

GSAM 244.1Lo 30 d'agost de 1846, la senhorina E. G. Harmon e lo pastor James White se maridèron, e ensems trabalhèron per l'avançament del messatge. Pendent l'annada 1847, lors trabalhs se concentrèron principalament sus Maine e Massachusetts.

GSAM 244.2Lo primièr Sabbat d'abril, Dòna White aguèt una vision fòrça interessanta, a l'ostal de Stockbridge Howland, a Topsham, ont las reünions se tenián abitualament a l'epòca. Aquesta vision es la qu'es mencionada dins Early Writings, ont aguèt una vision del santuari e de son mobiliari, del temps de la tribulacion, dels sants fugissent de las vilas, dels malvats que los environavan, de lor liberacion a la votz de Dieu, del jubileu, de la venguda del Senhor dins lo carriatge de nívols, etc. Val la pena de notar qualques-unes de sas accions pendent aquesta vision.

GSAM 244Mantuna Bíblia utilizada dins una vision

GSAM 244.3Dòna Frances Lunt (filha de S. Howland), lo 19 de genièr de 1890, me diguèt:

GSAM 244.3« I aviá al costat de la sala ont se tenián las reünions, una taula sus la quala i aviá un nombre de libres de divèrsas menas, entre los quals i aviá mantunas Bíblias de talha ordinària. Mentre qu'èra en vision, Dòna White se levèt, anèt a la taula, prenguèt una Bíblia sens tocar cap autre libre, e la tenent dobèrta al dessús del cap amb la man esquèrra, amb lo det index de la man drecha puntat cap al tèxte de l'Escritura que repetissiá mentre que se teniá davant la persona per la quala èra destinat, e puèi pausèt lo libre dobèrt sul pitre de la persona davant la quala repetiguèt l'escritura. Tornada a la taula, prenguèt una autra Bíblia e, del meteis biais, repetiguèt un autre tèxt de l'Escritura e pausèt la Bíblia dobèrta sul pitre de la persona a qui s'adreçava. Aqueste acte foguèt repetit a aperaquí sièis personas; puèi, d'un biais graciós, s'assetèt dins una cadièra, mentre que sos uèlhs agachavan totjorn en naut e luènh del libre.»

GSAM 245.1A prepaus d'aquò, Dòna Truesdail ditz:

GSAM 245.1« Èri presenta [abril de 1847] quand Sòrre White anèt a la taula e prenguèt una Bíblia aprèp l'autra demest los libres que i aviá, pausant la Bíblia sul pitre de la persona per la quala aviá un tèxte de l'Escritura. Aquò se fasiá mentre que sos uèlhs èran levats cap al cèl. En aquesta ocasion, teniá la Bíblia al dessús de son cap mentre que me parlava ; e puèi la pausèt sus mon pitre. Lo passatge que me donèt èra 2 Corintians 6:17.»⁴

GSAM 245.2Dins una letra de Dòna Frances Lunt, dona los noms de tres personas que èran presentas en aquesta ocasion, e sus las qualas las Bíblias foguèron pausadas mentre que Dòna White lor parlava del tèxte per caduna, e demest los noms i aviá lo de Dòna Truesdail.

GSAM 245Lo primièr òbra foguèt entre los cresents de l'Adveniment

GSAM 245.3L'òbra de la senhorina Harmon, jos la guida del don profetic, de genièr de 1845 a la prima de 1846, pendent quasi dètz-e-uèch meses, foguèt amb los « cresents » en la pròcha venguda de Crist, amb los quals s'èra associada d'en primièr. Après la fin dels dos mila tres cents jorns (22 d'octobre de 1844), fins que la causa de lor decepcion e la natura de l'eveniment qu'aviá alara agut luòc foguèsson comprésas, i auriá lo perilh que los cresents se daissèsson anar a de vistas erronèas, o que renoncièsson completament a lor experiéncia passada. Son messatge èra per de personas talas: « Lo movement passat èra de Dieu. Tengatz fèrma vòstra fe. Lo Senhor a encara una òbra per son pòble. Estudiatz la Bíblia. Cercatz la paraula, e trobaretz la lutz.»

GSAM 245.4Aquesta instruccion es en armonia amb lo plan del Senhor. Son objectiu es sempre estat que sos messatges especials per son pòble sián tirats de sa paraula a lor temps, e puèi lo don de la profecia ven «en segond», per confirmar e edificar los cresents.

GSAM 246.1Una illustracion frapanta d'aqueste fach se tròba dins lo cas de Corneli, tal coma es relatat dins los Actes dels Apòstols. Un àngel de Dieu li apareguèt e li donèt una vision dins son ostal. Aquel àngel coneissiá plan las vertats de l'evangèli, e auriá pogut l'ensenhar a Corneli, mas foguèt mandat per servir un qu'èra un eretièr del salut en donant una vision a Corneli. L'assegurèt que sas devocions e sa consecracion èran acceptadas pel Senhor. Li prediquèt pas l'evangèli, mas li diguèt simplament de far venir Pèire, que demorava en çò de Simon l'adobaire, a Jopa. Pèire venguèt, e a partir de las Escrituras, proclamèt a Corneli l'evangèli de Crist.

GSAM 246Placament del Don de la Profecia

GSAM 246.2A aqueste punt, es bon de notar l'òrdre del desvolopament dels dons, coma lo Senhor l'a marcat dins sa paraula. Pau o menciona dins sa letra als Corintians, ont ditz: « Dieu a establit qualques-uns dins la Glèisa, en primièr luòc d'apostòls, en segond luòc de profètas. »⁵

GSAM 246.3Quand agacham la declaracion de l'apòstol a prepaus de la relacion d'aquestes dons dins l'òbra de l'evangèli, vesèm sulcòp perqué aqueste òrdre es observat. En comparant aquestes dons, Pau ditz: «Per aquò, las lengas son un signe, non pas pels que creson, mas pels que creson pas; mas la profecia servís non pas pels que creson pas, mas pels que creson.»⁶ L'òrdre del Senhor es que sos messatges especials al mond sián tirats de sa paraula; e en consequéncia, mòu los òmes a cercar las Escrituras, e a sortir coma apòstols, cargats dels messatges del Senhor, los proclamant dempuèi la Bíblia, qu'a resistit a la pròva dels sègles. Quand sorgisson de cresents, lo don de profecia ven «en segonda plaça», complissent son ròtle « per la perfeccion dels sants, per l'òbra del ministèri, per l'edificacion del còrs de Crist. »⁷