Capítol 14 — La Pòrta Barrada

GSAM 214.1«PENDENT qu'anavan crompar, lo espòs arribèt; e las que èran prèstas intrèron amb el al maridatge: e la pòrta se barrèt.»¹

GSAM 214.2Lo veniment de l'espòs introduch dins aquesta parabòla es pas lo veniment de Crist sus la tèrra, mas al maridatge. Lo maridatge es un eveniment que se debana abans la venguda del Senhor. Es exprimit dins l'Evangèli segon Luc atal: « Ajatz los rens cenches, los lums alucats, e siatz coma d'òmes que s'espèran lor mèstre, quand tornarà de las nòças, per que, quand vendrà e trucarà, li dobriscan sul pic. »²

GSAM 214Recebre un Reialme Dich un Maridatge

GSAM 214.3La venguda del Espòsi al maridatge es representada en Daniel 7:13, 14, ont lo Crist ven al Paire per recebre son reialme. Antan, l'arribada d'un rei a sa capitala per recebre son tròn e son reialme èra nomenada un maridatge. Aqueste eveniment — la recepcion de la capitala coma nòvia — èra celebrat amb la pompa e l'ostentacion d'un vertadièr maridatge. Aital, quand lo Crist recep del Paire dins lo cèl son reialme, se ditz qu'es maridat a sa nòvia — la Nòva Jerusalèm (Apocalipsi 21:9); e aquò es nomenat dins la parabòla « lo maridatge ».

GSAM 214.4Après la fin dels dos mila tres cents jorns, lo 22 d'octobre de 1844, lo pòble de l'adveniment, que comparava los eveniments de son experiéncia amb los faches ligats a un maridatge oriental, diguèt: «Crist es intrat al maridatge.» A mesura que recebèron una lutz mai clara sus la natura de l'eveniment que se debanariá a la fin dels dos mila tres cents jorns, lor fe seguiguèt Crist dins l'òbra ont èra intrat; atal, per la fe, «intrèron amb el al maridatge».

GSAM 215« Tornarai »

GSAM 215.1Dins una vision donada a la senhorina Harmon, en 1845, de Crist passant del primièr al segond apartament del santuari celestial, trobam aquestas paraulas: «“Espèra aicí; vau a mon Paire per recebre lo reialme; garda vòstres vestits sens taca, e d'aquí un pauc tornarai del maridatge e vos recebrai a ieu meteis.” Alara un carriatge de nívols, amb de ròdas coma de fuòc ardent, enrodat d'àngels, venguèt ont èra Jèsus. Montèt dins lo carriatge, e foguèt portat al luòc mai sant, ont lo Paire èra assetat. »³

GSAM 215La Misericòrdia Après que la Pòrta siá Barrada

GSAM 215.2La pòrta barrada d'aquesta parabòla sembla far referéncia a un eveniment que se debana abans la venguda efectiva del Filh de l'Òme dins los nívols del cèl; perque un còp la pòrta barrada, las autras vierges venon e tustan, e se lor ditz de « velhar » perque coneisson pas lo jorn ni l'ora de sa venguda. De mai, aquesta pòrta se barra après que las vierges sàvias son intradas amb l'Espòsi al maridatge.

GSAM 215.3Sembla que, segon lo lengatge emplegat dins aquesta parabòla de las virginas, après l'intrada al maridatge i a encara l'escasença, quitament per las virginas «nescias», de far una preparacion acceptabla per rescontrar l'Esposi. Lor es ordenat de «velhar». Velhar e esperar son de caracteristicas ligadas a la vertadièra preparacion per rescontrar lo Senhor. Sembla doncas que la misericòrdia es pas retirada quand la pòrta d'aquesta parabòla se barra.

GSAM 215Pas la Pòrta de Luc 13:25-28

GSAM 215.4Dins lo passat, s'es fach d'errors en confondent la pòrta de que se parla dins aquesta parabòla amb la pòrta mencionada en Luc 13:25-28, que ditz: «Un còp que lo mèstre de l'ostal se serà levat, e aurà barrat la pòrta, e que començaretz de demorar defòra, e de picar a la pòrta, en disent: Senhor, Senhor, dobrissètz-nos; e respondrà e vos dirà: Vos coneissi pas d'ont sètz.... Alunhatz-vos de ieu, tots los obrièrs d'iniquitat. I aurà de plor e de grincament de dents, quand veiretz Abraham, e Isaac, e Jacòb, e totes los profèitas, dins lo reialme de Dieu, e vosautres chasats defòra.» Es fòrça evident a partir d'aqueste discors que quand aquesta pòrta es barrada, lo sòrt d'aqueles que son barrats defòra es decidit. Lo reialme de Dieu es alara arribat; perque veiràn los salvats dins lo reialme. Al contrari, dins la parabòla de las virginas lo Senhor es pas encara arribat dins son reialme, mas es anat a son Paire per recebre son reialme.

GSAM 216Una Pòrta Barrada dins lo Servici Tipic

GSAM 216.1Aqueles que per la fe seguiguèron lo Crist dins son òbra, après la fin del periòde dels dos mila tres cents jorns—22 d'octobre de 1844—venguèron a veire que quand lo jorn de l'expiacion arribava dins lo servici tipic, lo grand sacerdòt barrava la pòrta de la cambra exteriora e dobrissiá la pòrta del Sant dels Sants, per i realizar son òbra d'esborrar los pecats confessats dins lo santuari; e que, de la meteissa manièra, Crist, nòstre grand sacerdòt, aviá barrat la pòrta de la sala exteriora del temple celestial, e aviá dobèrt aquela sala ont se veiá « l'arca de son testament».⁴

GSAM 216Qui èran dins l'error?

GSAM 216.2A aquela epòca, i aviá de cresents adventistas que avián pas encara recebut una lutz clara sul servici del santuari de Crist, pr'amor que lor atencion èra pas encara estada portada sul messatge de l'àngel tresen. Aquestes s'enganèron en confondent aquela pòrta exteriora del santuari amb la pòrta barrada de Luc 13:25-28. Pasmens, aquestes èran pas d'Adventistas del Setèn Jorn. Mas qui èran, e cossí aquela doctrina originèt, e quinas circonstàncias menèron a de talas conclusions, nos esforçarem de o mostrar.

GSAM 217.1Las gents que s'èran separadas de las glèisas nominalas jos la proclamacion del messatge de l'adveniment, e tanben aquelas de las qualas s'èran aital separadas, son adreçadas dins lo testimòni a la cinquena e a la seisena de las sèt glèisas de l'Apocalipsi. L'admonicion a la cinquena glèisa, la de Sardes, ditz: « Remembra-te doncas cossí as recebut e ausit, e ten ferm, e repent-te. Se doncas non velhas, vendrai sus tu coma un larron, e sabràs pas a quina ora vendrai sus tu.»⁵ D'aquesta lenga es evident que las personas a las qualas se dirigissián avián ausit la proclamacion de la venguda del Senhor. Avián professadament recebut aquela proclamacion, mas èran ara prèsts a la renegar.

GSAM 217La Glèisa de Filadèlfia

GSAM 217.2La glèisa de Filadèlfia, lo seisen estat de la glèisa evangèlica, es mencionada puèi. Aquesta glèisa representa lo pòble qu'èra estat menat fòra jos la proclamacion dels primièr e segond messatges de l'Apocalipsi 14. A aquesta glèisa, lo Senhor ditz: «Vesètz, veni lèu: ten ferm çò qu'as, per que degun prenga pas ta corona.»⁶ Son encara adreçats amb las paraulas seguentas: «Aquelas causas o ditz lo Sant, lo Verai, aquel qu'a la clau de David, aquel qu'obrís e que degun pòt pas barrar; e que barra e que degun pòt pas dobrir: Coneissi tas òbras: va, t'ai dobèrt una pòrta e degun la pòt pas barrar; perque as un pauc de fòrça, as gardat ma paraula e as pas negat mon nom.»⁷

GSAM 217Qu'es la Pòrta Barrada d'aquesta Parabòla?

GSAM 217.3Qué cal entendre per la pòrta dobèrta e barrada dins l'escritura que ven d'èsser citada? Pensam qu'una responsa satisfasenta a la question se pòt trobar dins l'explicacion que l'acompanha: Mentre qu'i aviá d'unes Adventistas qu'avián recebut una lutz avançada, e qu'ensenhavan que lo Salvador aviá cambiat son servici del primièr al segond apartament del santuari celèste, e que presentavan corrèctament la question de la pòrta dobèrta e barrada a aqueles que volián ausir, una autra classa s'opausava a aquela vertat, e ensajava d'establir la fe dins la doctrina que la pòrta dobèrta èra barrada, e la pòrta barrada èra dobèrta. En fasent aquò, barravan lo camin, o empachavan l'òbra, dels servents del Senhor aicí sus tèrra. Las pòrtas del santuari celèst se dobrisson e se barran pel poder de Crist—«El que dobrís, e que degun pòt pas barrar.» Dins l'adreça a la glèisa de Filadèlfia, las personas que tenon ferm, gardan la paraula e negan pas son nom, ganhan una victòria qu'obrís una pòrta que degun pòt pas barrar. Aquò fa sens dobte referéncia a la pòrta d'accès al pòble, una pòrta que los òmes, aparentament (coma o veirem), avián efectivament barrada; mas coma reconeissença de lor fermesa, lo Senhor pausa davant los fidèls una « pòrta dobèrta » que degun pòt pas barrar.

GSAM 218Una Pòrta de Parlar

GSAM 218.1Dins las Escrituras se tròban fòrça exemples ont una pòrta es utilizada dins aquel sens. Pau, en escrivent als Corintians, ditz: «Una granda pòrta e eficaça m'es estada dobèrta, e i a fòrça adversaris.»⁸ De nòu, dins sa segonda letra als Corintians, ditz: «Quand venguèri a Troas per predicar l'evangèli de Crist, e que lo Senhor m'obriguèt una pòrta, aguèri pas de repaus dins mon esperit, perque retrobèri pas Tite, mon fraire.»⁹ Faguèt tanben aquela demanda als Colossians d'aquesta manièra: «Contunhatz de pregar e velhatz amb accion de gràcias; pregatz tanben per nosautres, que Dieu nos dubrisca una pòrta per la predicacion, per parlar del mistèri de Crist, per lo qual soi tanben en cadenas.»¹⁰

GSAM 218.2D'aquestas Escrituras, sembla que las dubèrturas per la proclamacion de la vertat son nomenadas pòrtas dubèrtas; e a partir de las paraulas dichas a la glèisa de Filadèlfia, sembla qu'al moment que aquel pòble foguèt apelat a sortir, los òmes fasián d'esfòrces enèrgics per clavar la pòrta de la paraula contra eles. Mentre que la glèisa de Filadèlfia passava per l'espròva, en tenent ferm a sa « paraula » e a son « nom », la paraula del Senhor per ela foguèt que metriá davant ela una pòrta dobèrta que degun podiá pas barrar.

GSAM 219La situacion après lo 22 d'octobre de 1844

GSAM 219.1Avent lo cas davant nosautres coma o dison las paraulas de la profecia, prenem una vista retrospectiva de la situacion a mesura que los eveniments se desvolopavan. Coma ja foguèt presentat, fins a abril de 1844, las glèisas foguèron dubèrtas a la proclamacion del messatge de l'adveniment, los apèls per operaris èran mai nombroses que los predicators vivents podián provesir. Après la decepcion, a la prima de 1844, aqueles que avián pas sincerament abraçat la doctrina se virèron a l'opausar. Quand, a l'estiu de 1844, foguèron donats lo messatge del segond àngel de l'Apocalipsi 14 e lo « crit de mièjanuèch » (Matèu 25), sorgiguèt la persecucion mai amara contra aqueles que ausavan encara afirmar lor fe en la pròcha arribada del Senhor. Aqueles adversaris cercèron per divèrs mejans de suprimir lo subjècte, e de tota faiçon possibla d'empachar l'òbra d'aqueles que proclamavan encara « l'ora de son jutjament es venguda ». William Miller diguèt d'aquela oposicion : « Es la mai antinaturala e inexplicabla. » Tan determinada èra l'oposicion prèp de la fin dels dos mila tres cents jorns que Geo. Storrs diguèt a son subjècte: «Avèm acabat amb las glèisas nominalas e totes los malvats, levat dins la mesura que aquel crit los pòsca afectar.»

GSAM 219.2Après la fin del periòde, coma l'oposicion e las moquerias dels malvats s'intensificavan al doble e al triple, William Miller diguèt de la situacion: «Avèm fach nòstre trabalh en avertissent los pecadors, e en ensajant de desrevelhar una Glèisa formala. Dieu dins sa providéncia a barrat la pòrta.»¹¹

GSAM 219La Duresa Generala dels Pecadors

GSAM 219.3Aqueste comportament del mond mofador non solament enduriguèt los pecadors contra la doctrina de l'adveniment, mas lo testimòni d'aqueles de las glèisas nominalas èra aqueste: «Quand nos remembram a quin ponch los cases de vertadièra conversion son “rars e espars”, e l'impudéncia e la duresa gaireben sens parièr dels pecadors, gaireben sens voler nos daissam anar a exclamar: “Dieu a doblidat d'èsser graciós? O la pòrta de la misericòrdia es barrada?”»¹²

GSAM 220.1D'un autre obrièr, legissèm encara mai sus la situacion après la fin del periòde profetic: «Alara èra quasi impossible d'accedir als incrèduls, la decepcion de 1844 aviá talament confus las idèas de fòrça mond, e volián pas escotar cap d'explicacion a la question.»¹³

GSAM 220Totas las pòrtas d'accès als incrèduls barradas

GSAM 220.2Una tala condicion semblava, per lo moment, barrar la pòrta d'accès a totes levat aqueles que gardavan encara fermament lor fe e lor esperança en la pròcha venguda del Crist. Coma la pòrta de la paraula semblava tan completament barrada, e que lo pòble adventista vegèt qu'i aviá una pòrta barrada dins la parabòla que s'aplicava a lor experiéncia, se pòt veire aisidament cossí arribèron a la conclusion qu'i aviá pas pus de misericòrdia pels pecadors: o, coma d'unes o exprimiguèron, que «la pòrta de la misericòrdia èra barrada», subretot se pensavan que la pòrta barrada d'aquesta parabòla e la pòrta barrada de Luc 13 èran la meteissa. Se lo pòble refusava categoricament d'escotar, endurcissent aital lo còr, cossí se podián convertir?

GSAM 220Qual Ensenhèt Primièr la Falsa Pòrta Barrada?

GSAM 220.3La question se pausa ara: Qui comencèt l'ensenhament de la doctrina del «pas de misericòrdia pels pecadors»? Qui i cresèt? E qui o rebutèt? Coma responsa a la primièra question, portarem l'atencion sul rapòrt d'una visita facha per J. V. Himes a la prima de 1845, dins l'Estat de Maine. Ditz:—

GSAM 220.4« Lo fraire Joseph Turner e d'autres sostenguèron que èrem dins lo grand Sabbat — que los sièis mila ans èran acabats — en consequéncia, cap d'Adventista deviá pas mai far de trabalh manual. Far aquò menariá de segur, segon lor estimacion, a lor destruccion finala.

GSAM 220.5«Mentre qu'esperavan dins aquela posicion de desocupacion per çò que concernís lo trabalh manual mondan, una lutz novèla, coma se pensava, resplendiguèt sus l'esperit del fraire Turner, es a dire, que l'Espòs ÈRA VENGUT — que venguèt lo desen jorn del setèn mes de l'an josieu passat — que lo maridatge se faguèt alara — que totas las verges alara, d'un cèrt biais, intrèron amb el al maridatge, e la pòrta se barrèt !—cap d'aquestas podiá pas èsser perduda, e cap d'exterior podiá pas èsser salvada. Aital, totes los afars espirituals d'aqueste glòbe poderós foguèron acabats.»¹⁴

GSAM 221Qual s'opausèt fermament a la teoria falsa?

GSAM 221.1Lo pastor Turner comencèt d'ensenhar sa doctrina del «pas pus de misericòrdia» a Paris, dins lo Maine, e pendent un temps aguèt un bon nombre de seguidors dins aquela region. Coma la pòrta èra tan completament barrada per l'accès a las gents fòra dels Adventistas, que sián de professants o non, fòrça se daissèron naturalament portar a la vision de Turner sul subjècte.

GSAM 221.2Per evitar que lo tèrme Adventistas siá mal comprés, parlarem d'ara enlà d'aqueste pòble coma d'Adventistas del Primièr Jorn; e foguèt fòrça d'aquesta classa qu'acceptavan las idèas de Sénher Turner. Avián pas encara vist ni ausit la vertat del Sabbat, ni ausit parlar del messatge del tresen àngel. Es d'eles que Dòna White parla aital dins una de sas publicacions:—

GSAM 221.3«Après lo passatge del temps d'espèra en 1844, los Adventistas cresián encara que la venguda del Salvador èra fòrça pròcha; tenián qu'avián atench una crisi importanta, e que l'òbra de Crist coma intercessor de l'òme davant Dieu aviá cessat. Aver donat l'avertiment del jutjament pròche, sentiguèron que lor òbra pel mond èra acabada, e perdèron lor carga d'arma per la salvacion dels pecadors, mentre que las escarniças audaciosas e blasfèmas dels impies lor semblavan una autra pròva que l'Esperit de Dieu s'èra retirat dels que rebutavan sa misericòrdia. Tot aquò los confirmèt dins la cresença que la probacion èra acabada, o, coma o exprimiguèron, “la pòrta de la misericòrdia èra barrada”. Coma s'es dich, los Adventistas foguèron per un temps brèu unanims dins la cresença que la pòrta de la misericòrdia èra barrada. »¹⁵

GSAM 222.1Dins aquesta citacion, Dòna White expausa la posicion adoptada pels Adventistas del Primièr Jorn. Mena pas quitament a entendre que i cresiá. Coma o avèm vist çai sus, la doctrina foguèt ensenhada pel primièr còp per Joseph Turner, a Paris, dins lo Maine. Dòna White (alara la senhorina Harmon) rescontrèt Joseph Turner dins lo luòc susnomenat a la debuta de la prima de 1845, e l'ausiguèt declarar sa doctrina de « pas mai de trabalh manual pels Adventistas, e pas mai de misericòrdia pels pecadors », e li diguèt clarament qu'ensenhava una « doctrina falsa; qu'i aviá encara de misericòrdia pels pecadors, e per aqueles qu'avián pas regetat la vertat conscientament ».

GSAM 222En oposicion a la Teoria de la «Pas de Misericòrdia»

GSAM 222.2J. N. Andrews, que demorava a Paris, Maine, en 1844 e 1845, e que coneissiá plan lo comportament de la gent d'ailà, e tanben lo de Joseph Turner, que ensenhava qu'i aviá pas pus de misericòrdia pels pecadors, ditz de la posicion de la senhorina Harmon sus aquel subjècte a aquel moment, « En luòc que las visions los menèsson a adoptar aquela vision, corregiguèt los que i tenián encara.»¹⁶

GSAM 222.3La senhorina Harmon faguèt una segonda visita a Paris, Maine, a l'estiu de 1845. A prepaus d'aquesta visita, citarai Dòna Truesdail, que demorava alara a Paris. Ditz ela:—

GSAM 222.4«Pendent la visita de la senhorina Harmon a Paris, Maine, a l'estiu de 1845, li expausèri los detalhs concernent una cara amiga meuna que son paire l'aviá privada d'assistir a nòstras reünions, e doncas aviá pas rebutat la lutz. Respondèt amb un sorire, “Dieu m'a jamai mostrat qu'i aguèsse pas de salvacion per de talas personas. Son solament aqueles a qui la lutz de la vertat es estada presentada e qu'an rebutada conscientament.”»¹⁷

GSAM 222.5Parla tanben d'una tresena visita de la senhorina Harmon a Paris, en 1846, coma seguís:—

GSAM 222Una autra reprimenda de la teoria falsa

GSAM 222.6« Una autra ocasion digna de mencion foguèt una vision donada en 1846, a Paris, Maine. A la senhorina Harmon se li mostrèt que quand Satan podiá pas empachar los de còr sincer de far lor dever entièr, emplegariá son astúcia per los menar al delà del dever. Una bona sòrre aviá dich a las glèisas que Dieu las aviá rebutadas perque elas avián rebutat lo messatge mandat del cèl per las salvar. Foguèt mostrat a la sòrre Harmon qu'i aviá pas cap de vertat dins son messatge, pr'amor que i aviá fòrça dins las glèisas que vendrián a acceptar la vertat; que los bons àngels anirián encara trabalhar per las armas dins aquelas glèisas, e quand farián aquò, eles [los àngels] daissarián aquela sòrre, amb son messatge [valent a dire son messatge de “pas de misericòrdia”], defòra de la pòrta.»¹⁸

GSAM 223Cap de contradiccion

GSAM 223.1Coma i a de personas fòrça zelosas qu'ensajan de provar que Dòna White ensenhèt un còp la teoria del « pas pus de misericòrdia pels pecadors », mas qu'ara ensenha lo contrari, presentarai de testimoniatges d'aqueles que coneissián son òbra dempuèi 1845, a prepaus de sos trabalhs per la conversion dels pecadors. Çò que seguís es una declaracion d'Ira Abbey, de Brookfield, Comtat de Madison, Estat de Nòva York:—

GSAM 223.2« Entre 1846 e 1850, lo fraire e la sòrre White venguèron a nòstre ostal, e èran fòrça zeloses pels enfants e per aqueles qu'avián pas rebutat la vertat. Trabalhèron per las armas pas convertidas, e me remembri pas jamai d'aver ausit la sòrre White dire que i aviá pas d'esperança pels apostats e per aqueles qu'avián pas rebutat la vertat.»¹⁹

GSAM 223Testimòni dels Adventistas del Primièr Jorn

GSAM 223.3Quant a çò que los Adventistas del Primièr Jorn de la Nòva Anglatèrra sabon de la doctrina extrèma de la pòrta barrada, que la letra seguenta ne testimònie:—

GSAM 223.4«Del 5 al 9 d'agost de 1891, aguèri un debat amb lo pastor Miles Grant, a Brookston, una vila d'aperaquí 30 000 abitants. Lo debat se debanèt dins la granda tenda, e foguèt presidit per Sénher John Barbour, ancian president del conselh municipal. Aquesta vila es a environ vint milas de Boston. Lo debat portava sus la question del Sabbat, mas Sénher Grant ensagèt d'entraïnar dins lo debat la question de l'experiéncia de la sòrre White dins aquela òbra. L'acusèt que “li foguèt mostrat, ja en 1844, que la pròva èra passada, e que i aviá pas pus de misericòrdia pels pecadors.” »

GSAM 224.1« En responsa, li diguèri que los Adventistas del Primièr Jorn adoptèron aquela posicion, gaireben totes, a un moment donat, abans que nos separèssem d'eles, e qu'al luòc que Dòna White favorizèsse aquela posicion, una de las primièras causas que li foguèt mostrada foguèt qu'aquela posicion èra “falsa”, e qu'i aviá encara de misericòrdia pels pecadors. Diguèri : “Aquò es aital, e lo pastor Grant sap qu'es aital.” Quand diguèri aquò, un bon nombre de membres de la Glèisa dels Adventistas del Primièr Jorn que m'escotavan [aquela classa constituissiá una bona partida de la granda tenda plena] faguèron òc del cap amb fòrça e positivament a la declaracion. Sufís de dire que lo pastor Grant tornèt pas parlar d'aqueste punt dins lo debat.» Signat «Geo. E. Fifield, South Lancaster, Mass., 6 de decembre de 1895.»

GSAM 224Dòna White totjorn a la recèrca del salut dels pecadors

GSAM 224.3Que Dòna White a trabalhat per la conversion dels pecadors de 1844 fins a uèi, es tanben provat per aquestes faches: Ela e lo pastor White tenguèron una reünion a l'ostal d'Albert Belden, a Rocky Hill, Conn., que comencèt lo 20 d'abril de 1848. Dins aquesta reünion, se trabalhèt per qualques personas del mond. Lo pastor White e sa femna manifestèron un interès particular per aquelas armas. Sus aqueste punt, donarem lo testimòni d'un d'aquesta classa que recebèt lo baptisme de las mans del pastor White. John Y. Wilcox, escrivent dempuèi Kensington, Conn., lo 22 de febrièr de 1891, ditz:—

GSAM 224.4« Foguèri menat a la vertat al temps que se tenián de reünions dins la cambra inacabada de l'ostal del fraire A. Belden, a Rocky Hill, Conn. Ma recepcion de la lutz de la vertat presenta se faguèt gràcias als esfòrces del fraire e de la sòrre White. Foguèri baptizat pauc après pel fraire White. Mas sens l'encoratjament e la fòrça que recebèri d'eles, sabi pas se jamai m'auriái gosat pensar o sentir que lo Senhor m'aviá acceptat. Èran prigondament interessats per ieu, e trabalhèron per m'ajudar.»

GSAM 225.1Lo pastor White diguèt d'aquela reünion dins una letra a Stockbridge Howland, de Topsham, Maine, « Lo fraire Bates presentèt los comandaments d'un biais fòrça clar, e lor importància foguèt soslinhada per de testimònis fòrça poderoses. La paraula aguèt per efièch d'establir los que èran ja dins la vertat, e de despertar los que èran pas encara plenament decidits. »

GSAM 225Trabalh per los pecadors a Oswego, N.Y.

GSAM 225.2En 1849, lo pastor James White e sa femna trabalhèron a Oswego, N.Y. Dins aquelas reünions, Hiram Patch e una senhorina Benson, que se devián maridar, se convertiguèron a Dieu e a la vertat presenta.

GSAM 225.3En març de 1850, de reünions se tenguèron tornarmai a Oswego. Dins lo Present Truth d'abril, lo pastor White, en parlant d'aquelas reünions, diguèt:

GSAM 225.3«Una òbra fòrça interessanta se debana ara entre los enfants del rèstan dins aquesta vila. Lor salvacion es estada lo subjècte principal de nòstras reünions dels dos darrièrs Sabbats, e Dieu nos a meravilhosament benesits. La vertat a agut un bon efièch sus nosautres e tanben sus nòstres enfants. Lo ser que seguiguèt lo darrièr primièr jorn, aguèrem una reünion per lor benefici especial, e l'Esperit del Senhor foguèt versat entre nosautres. Totes los enfants s'agenolhèron davant lo Senhor, e semblèron sentir l'importància de gardar los mandaments, especialament lo cinquen, e de cercar lo salut per Jèsus Crist. Foguèt una de las reünions mai interessantas qu'ai jamai vistas.»

GSAM 225.4Dins lo numèro de novembre de 1849 de la Present Truth, lo pastor White publiquèt un rapòrt sus un cèrt nombre de personas que foguèron convertidas e batejadas; e dins lo darrièr numèro d'aqueste jornal en 1850 i a un rapòrt d'una reünion tenguda a Waitsfield, Vt., e de la preséncia d'Heman Churchill, que veniá d'èsser convertit del mond. Dins l'article, es nomenat « fraire ». Cossí aquò poiriá èsser se i aviá pas mai de misericòrdia pels pecadors?

GSAM 226Testimòni de Vint-e-un Testimònis

GSAM 226.1A n'aqueste prepaus, donam un testimòni signat en 1888 per vint-e-una personas, que caduna d'elas èra dins lo movement adventista en 1844, e èra al corrent de l'aparicion del messatge del tresen àngel. Totes èran dins lo messatge abans 1851, la màger part d'eles essent estats ligats als Adventistas del Setèn Jorn gaireben dempuèi l'aparicion del messatge:—

GSAM 226.2« Nosautres, sosignats, qu'avèm plan conegut lo movement adventista de 1844 al moment del passatge del temps, e qu'avèm tanben abraçat la vertat del messatge del tresen àngel tre 1850, soscrevèm aicí de bon grat nòstres noms a la declaracion seguenta concernent la doctrina de la pòrta barrada, tenguda pels cresents del messatge del tresen àngel dempuèi son començament fins a la data mencionada, e al delà.

GSAM 226.3«Cresián, en armonia amb Apocalipsi 3:7, 8 e d'autras Escrituras, qu'a la fin dels dos mila tres cents jorns de Daniel 8:14, Crist clausèt son òbra dins la primièra seccion del santuari celèste, e cambièt sa ministracion al luòc sant dels sants, e comencèt l'òbra del jutjament, cambiant aital sa relacion a respècte del plan de salvacion. Aicí i aguèt una pòrta dobèrta e una pòrta barrada.

GSAM 226.4«Cresián que los que avián la lutz clara sul messatge de l'àngel primièr, e que s'i virèron contra, l'opausant amb fòrça, èran rebutats de Dieu. Mas cresián pas que los que avián pas agut la lutz o los que avián pas atench l'edat de rason abans 1844, se cercavan Dieu amb de còrs sincèrs, serián rebutats.

GSAM 226.5« Mentre que cresián amb William Miller e la granda massa dels Adventistas just aprèp lo passatge del temps, que lor òbra pel mond èra acabada, e que lo Senhor vendriá fòrça lèu, pasmens, aprèp la lutz sul santuari e lo tresen messatge qu'expliquèt lor decepcion, cresián pas que la misericòrdia foguèsse passada levat per aqueles qu'avián rebutat la lutz. »

GSAM 227.1Signat, « J. B. Sweet, South Saginaw, Mich.; Samuel Martin, West Rindge, N.H.; Ira Abbey, North Brookfield, N.Y.; Dòna R. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Dòna Diana Abbey, North Brookfield, N.Y.; Dòna L. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Heman S. Gurney, Memphis, Mich.; Ann E. Gurney, Memphis, Mich.; William Gifford, Memphis, Mich.; Dòna Mary S. Chase, Battle Creek, Mich.; S. M. Howland, Battle Creek, Mich.; Dòna F. H. Lunt, Battle Creek, Mich.; Dòna Melora A. Ashley, Battle Creek, Mich.; Dòna Caroline A. Dodge, Battle Creek, Mich.; Dòna Sarah B. Whipple, Battle Creek, Mich.; Dòna Uriah Smith, Battle Creek, Mich.; Dòna Paulina R. Heligass, Moline, Kan.; R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Dòna R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Reuben Loveland, North Hyde Park, Vt.; Dòna Belinda Loveland, North Hyde Park, Vt.»

GSAM 227Una vision mal interpretada

GSAM 227.2S'es fach un esfòrç per interpretar una vision donada a Dòna White a Topsham, dins lo Maine, lo 24 de març de 1849, coma ensenhant aquela doctrina erronèa — pas mai de misericòrdia pels pecadors. Aquela vision foguèt donada justament al moment que se presentavan los «tocaments de Rochester» (espiritisme). Dòna White vegèt que los signes e prodigis misterioses e las falsas refòrmas aumentarián e se propagarián. Aquestas refòrmas èran pas de refòrmas de l'error a la vertat (diguèt pas que i auriá jamai de talas refòrmas, mas que lo tipe que li foguèt mostrat, ont utilizavan l'influéncia umana, n'èra un), mas de mal a pièger; perque los que professavan un cambiament de còr avián solament enrotlat a l'entorn d'eles un vestit religiós que cobrissiá l'iniquitat d'un còr malvag. Qualques-unes semblavan èsser vertadièrament convertits, çò que lor permetiá d'enganar lo pòble de Dieu; mas se se podiá veire lors còrs, aurián paregut negres coma abans.

GSAM 227.3Diguèt alara: «Mon àngel companh me mandèt de cercar lo trabalh de l'arma pels pecadors coma se fasiá d'abans. Agachèri, mas o poguèri pas veire; perque lo temps de lor salvacion es passat.»²⁰

GSAM 228.1S'es afirmat qu'aquela vision ensenhava qu'i aviá pas pus de misericòrdia pels pecadors, mas demandam: Cossí aquò poiriá èsser quand ela s'èra opausada a aquela doctrina dempuèi lo moment que Joseph Turner la comencèt d'ensenhar a la prima de 1845, e qu'aviá totjorn trabalhat amb ardor per la conversion e lo salut dels pecadors?

GSAM 228.2Dins Supplement to Experience and Views, publicat en 1854, Dòna White ditz : « Las “falsas reformacions” a las qualas se fa referéncia devon encara èsser mai plenament vistas. Aquesta vision concernís mai particularament aqueles qu'an ausit e rebutat la lutz de la doctrina de l'adveniment. Son renduts a de fòrtas enganas. Tals auràn pas lo “trebolum de l'arma pels pecadors” coma abans. »²¹

GSAM 228.3Los opausants pretendon de saber mai sus çò que Dòna White vesia dins aquela vision que non pas ela meteissa. Examinem-o un moment en ligam amb lor version; es a dire, que vesia la condicion dels pecadors en luòc dels reviscolaires. Alara agachèt los pecadors per trobar un «trebol de l'arma pels pecadors, mas o poguèt pas veire.» Qual a jamai trobat un trabalh d'arma pels pecadors en agachant simplament los pecadors? Mas, demandam, e las personas mencionadas dins lo testimòni çai sus que utilizavan simplament l'influéncia umana e lo mesmèrisme per ganhar de convertits, e o sonavan l'òbra de l'Esperit de Dieu? Aquestes opausants, qu'èran tant ansioses de mostrar que Dòna White ensenhava la teoria extrèma de la « pòrta barrada », son prèstes a admetre qu'aqueles revifaires èran de personas santas, e que ganhavan de convertits autentics?

GSAM 228.4Es evident per tota ment sincèra que la categoria de personas a qui s'adreçava dins aqueste contèxt èra la d'aqueles que professavan aver aquel trabalh d'arma, mentre qu'avián rebutat la lutz e la vertat, e qu'utilizavan lo mesmerisme per ganhar de convertits. Tals podián pas aver un trabalh d'arma vertadièr pels pecadors quand eles meteisses èran subjèctes de la damnacion; perque « lo temps de lor [lor pròpria] salvacion es passat ».

GSAM 229.1A partir de la vision de Dòna White del 24 de març de 1849, d'unas personas an ensajat de ne tirar la conclusion qu'ensenhava qu'i aviá pas pus de misericòrdia pels pecadors; mas avèm ja mostrat qu'en 1845, a Paris, Maine, ela ensenhava qu'i aviá de misericòrdia per totes los qu'avián pas regetat conscientament e comprenesivament la lutz e la vertat. Dins una vision donada al meteis endrech en 1846, se mostrèt que lo Senhor aviá un « pòble dins las glèisas qu'aviá pas rebutat la vertat ». A aqueles individús que pensavan diferentament, se faguèt una reprimenda, disent que d'àngels de Dieu trabalharián encara per de tals, e quand trabalharián, aqueles que los denonciavan serián daissats defòra.

GSAM 229.2Encara, en abril de 1848, lo pastor White e sa femna trabalhavan a Rocky Hill, Connecticut, per la conversion dels pecadors. Tot aquò pròva que la vision del 24 de març de 1849 es en armonia amb la que foguèt donada a Paris, Maine, en 1846, e amb lo camin seguit per aquestes servents de Dieu en abril de 1848.

GSAM 229Un Fals Revivalista Defeit

GSAM 229.3Aquesta vision foguèt publicada pel primièr còp en Connecticut, en 1849. Un ministre i trabalhava fòrça seriosament per ganhar de convertits, afirmant quitament aver lo don de las lengas. Cercava d'exercir una influéncia sul pichon grop de gardaires del Sabbat de Rocky Hill. Sonava una d'eles una « cara santa del Senhor ». En sa preséncia, Dòna White aguèt una vision que mostrava la natura enganaira de son òbra, e que sa « santa cara » seguissiá un camin pas en armonia amb lo setèn mandament. Aquesta « santa » dama neguèt l'acusacion, e lo ministre faguèt una plaidejariá fòrta, cercant de ganhar de simpatia per la « paura santa del Senhor », coma la sonava. La nuèit seguenta, aquela jove aguèt una ataca de colerà morbus, e pensèt qu'anava morir. Faguèt venir Dòna White, e confessèt que çò que li aviá estat mostrat a son subjècte èra verai; qu'èra colpabla de just çò que Dòna White aviá declarat. Aital, aquel fals operaire capitèt pas a enganar aquela assemblada, e la natura de son òbra foguèt expausada, çò que metèt subitament fin a sos esfòrces en aquel luòc.

GSAM 230Un autre fals revifaire a Oswego, N.Y.

GSAM 230.1Coma illustracion suplementària del principi expausat dins lo testimòni çai sus, e per mostrar cossí lo pastor White e sa femna trabalhavan encara en 1849-50 per la conversion dels pecadors, donam los faches seguents, que me foguèron contats per Elias Goodwin e d'autres dels primièrs membres de la glèisa d'Oswego, Estat de Nòva York:—

GSAM 230.2A aquel temps (1849) demorava dins lo luòc un jove nomenat Hiram Patch. Èra promés a una jove que l'esposèt pauc après. Èran de personas pas convertidas, mas assistissián a las reünions tengudas pel pastor White e sa femna, e èran gaireben persuadits de venir crestians. A aquel moment, un reviscòl comencèt dins una de las glèisas d'Oswego, pas pel ministèri, mas per un laïc important, tresaurièr dels fonses del comtat. Aqueste òme semblava fòrça zelós, e professava d'aver un grand pes pels pecadors. Se torciá las mans en pregant pels non-convertits, essent aparentament dins la pus granda angoissa a causa de lor condicion perduda.

GSAM 230.3Sénher Patch e sa promesa anèron a aquelas reünions de reviscolament, e èran en dobte sus cossí decidir. Èran presents un jorn quand Dòna White aguèt una vision dins laquala li foguèt mostrat Oseas 5:6, 7, que ditz: «Anaràn amb lors tropèls e amb lors manadas per cercar lo Senhor; mas lo trobaràn pas; s'es retirat d'eles. An agut un comportament traïdor contra lo Senhor; car an engendrat d'enfants estranhs: ara un mes los devorarà amb lors porcions.» Li foguèt mostrat que los que menavan aquel reviscòl èran pas en gràcia amb Dieu, e qu'avián pas cap de vertadièr pes per las armas dels pecadors.

GSAM 231Una Prediccion d'Echec

GSAM 231.1Alara diguèt a Sénher Patch: « M'an dich de vos dire qu'en aqueste cas la declaracion del tèxte se complirà literalament. Esperatz un mes, e sabretz per vos meteis lo caractèr de las personas qu'an participat a aqueste reviscòl, e que professan d'aver un tal grand pes per los pecadors. » Sénher Patch diguèt: « Esperarai. »

GSAM 231.2Dins las doas setmanas que seguiguèron aquesta vision, lo dit tresaurièr, que pretendava aver una tala angoissa de l'arma pels pecadors, dins son agonía afectassada rompèt un vaissèl sanguín dins son estomac, e deguèt èsser menat al lièch per pèrda de sang. Los afars del tresaurièr foguèron meses jos la responsabilitat del sherif del comtat, que, amb un dels conestable, examinèt lo solde figurant sul libre de comptabilitat del tresaurièr, e puèi comptèt l'argent en preparacion de la presa de gestion de l'afar, quand, vaquí, i manquèt la soma redonda de 1 000 dolars.

GSAM 231.3Al sherif e al conestable, semblava impossible qu'un òme tan devot a la reviviscéncia foguèsse colpable d'aver pres l'argent. Pensèron qu'o deviá aver pagat, e doblidat de far l'entrada corrècta dins lo libre; o benlèu l'aviá depausat a la banca, e que figurava pas dins lo compte de la còfra-fòrta. De tota faiçon, li caliá demandar una explicacion satisfasenta, mas caliá o far amb prudéncia; perque se teniá l'argent, sens dobte fariá un esfòrç per l'amagar. Se decidiguèt doncas qu'un d'eles anèsse davant e s'amagèsse dins lo cabanon darrièr l'ostal, per susvelhar la pòrta de darrièr en cas que faguèsse quicòm, mentre que lo sherif dintrariá per la pòrta d'avant. Quand lo sherif s'aprochèt de l'ostal e intrèt per la pòrta principala, descobriguèt la rauba d'una femna que sortissiá just per la pòrta de darrièr. L'òme dins lo cabanèt vegèt la femna anar lèu a un mont de nèu, cavar un trauc dins la nèu, i depausar quicòm, que cobriguèt amb la nèu, e tornar a l'ostal.

GSAM 232.1Lo sherif s'aprochèt del lièch del tresaurièr, e après aver pres de novèlas de sa santat, laissèt entendre lors perplexitats al burèu, suggerissent que poiriá probablament explicar la dificultat. L'òme, fòrça agitat, levèt sa man cap al cèl, e apelant Dieu a testimòni, diguèt que sabiá pas res de l'argent. A aquel moment, la femna intrèt, e volguèt saber çò que se passava, e perqué son marit èra tant excitat. L'òme respondèt : « Pènsan qu'avèm lor argent. » La femna alara levèt las mans del meteis biais, e apelèt Dieu a testimòni que tenián pas l'argent, e, de mai, que ne sabián pas res. A l'instant que finiguèt aquela frasa, lo conestable, que s'èra precipitat de son amagatal fins a la mota de nèu al moment que dintrava dins l'ostal, s'intercalèt amb aquestas paraulas: «Madama, qu'es aquò? Vos ai vista sortir de l'ostal a la lèsta, e depausar aquò dins la mota de nèu, e vaquí, la sàca de sòus que mancava, amb un $1,000 marcat dessús.»

GSAM 232.2Coma se podiá esperar, aquel reviscòl s'esfondrèt subran. Sénher Patch e sa promesa, après aver conegut lo caractèr de la persona que menava lo reviscòl, prenguèron posicion per la vertat e s'uniguèron als Adventistas del Setèn Jorn, de la glèisa de laquala demorèron de membres dignes fins al jorn de lor mòrt.

GSAM 232.3Aquesta vision, coma se vei clarament, foguèt donada dins l'interès e pel benefici especial dels non convertits, e resultèt en la conversion dels pecadors, mentre que son impact immediat èra sus aqueles que èran eles meteisses de pecadors e rebutats pel Senhor a causa de lor ipocrisia. Avián «tractat traïdorament contra lo Senhor;» professant d'aver un grand torment d'arma pels pecadors, engendrèron solament de «filhs estranhs».

GSAM 232Un òbraire ipocrita a Camden, N.Y.

GSAM 232.4Entre d'autres endreches visitats pel pastor e Dòna White pendent l'ivèrn de 1849-50, i aviá la vila de Camden, N.Y., a aperaquí quaranta milas d'Oswego, ont vivian encara. D'aquesta rencontra, Dòna White ditz:

GSAM 232.4« Abans d'anar, me foguèt mostrada la pichona companhiá que professava la vertat alai, e entre eles vegèri una femna que professava fòrça pietat, mas qu'èra ipocrita e enganava lo pòble de Dieu. »²²

GSAM 233.1En genièr de 1884, mentre trabalhavi dins l'Estat de Nòva York, aprenguèri los detalhs seguents del sénher Preston, que demorava a Camden al temps de la conferéncia susmencionada, e amb qui lo pastor White e sa femna demorèron pendent la reünion:—

GSAM 233.2«Aquela femna ensenhava de vistas extrèmas sul subjècte de la santificacion, disent qu'i aviá un estat de perfeccion de aténher ont una persona seriá entièrament al dessús de la lei de Dieu; e pretendèt d'aver atench aquel estat perfècte. Amb aquela doctrina de santetat, trebolava l'esperit de qualques-uns de nòstres a Camden. A Sòrre White li foguèt mostrat qu'amb tota la santetat pretenduda d'aquela femna, son còr èra negre de pecat, e dins sa vida èra corrompuda.

GSAM 233.3«Mentre qu'èra en aqueste luòc, la sòrre White aguèt una autra vision, en preséncia d'aquela femna, que semblava aver un grand pes d'arma pels non convertits; mas la sòrre White li diguèt qu'èra pas un vertadièr torment d'arma pels pecadors, perque son pròpri camin de vida èra tal que ela meteissa èra pas drecha davant Dieu. “Alara”, diguèt Sénher Preston, “çò que se nomena la vision de Camden s'aplicava definitivament e especialament al cas d'aquela femna, e non pas a la condicion dels pecadors en general, e o comprenèrem aital a l'epòca.” »

GSAM 233.4Après que Dòna White aguèt contat sa vision, la femna se levèt e diguèt: «Dieu coneis mon còr, e se lo podiatz veire, veiriatz qu'es pur e net.» Aital s'acabèt la reünion. Pas gaire de temps après, pasmens, la femna tombèt gravament malauta, e pensèt que morissiá. Diguèt: «Devi veire la sòrre White; ai una confession a li far. Li diguèri qu'èri una bona femna, qu'èri pura. Es pas verai. Soi una femna malvada. Aqueste òme amb qui vivi es pas mon marit. Ai daissat un bon marit en Anglatèrra, e un pichon enfant, e me soi fugiuda amb aqueste òme. Nos sèm jamai maridats. Ai pretendut d'èsser doctora, e ai vendut de medicaments que jurèri al tribunal que m'avián costat 1 $ la botelha, mas que me costèron sonque dotze cents la botelha. Ai tanben jurat qu'una vaca que vendèrem a un paure òme nos aviá costat 30 $, mentre que nos costèt sonque 20 $.»²³

GSAM 234.1A de talas ipocritas pretensiosas se pòdon aplicar las paraulas de Dòna White a prepaus del « trabalh de l'arma pels pecadors », e non pas als pecadors en general. En tenent compte dels faches presentats çai sus, que mòstran que la doctrina del « pas mai de misericòrdia » pels pecadors foguèt plenament condemnada dempuèi lo primièr jorn de sa predicacion a la prima de 1845; e que Dòna White a trabalhat amb ardor per la conversion dels pecadors dempuèi aquela data, qual pòt creire qu'en 1851, quand son òbra intitulada Experience and Views foguèt publicada, voliá ensenhar qu'i aviá «pas pus de salvacion pels pecadors»?

GSAM 234Un Òme sens Misericòrdia

GSAM 234.2Quitament tan tard coma en 1848, demorava aicí e alai un individú que sosteniá qu'i aviá pas pus de misericòrdia pels pecadors. Aquestes, pasmens, èran pas d'Adventistas del Setèn Jorn. Un d'aquesta classa, nomenat Sweet, demorava dins la vila de Rochester, N.Y. Just après qu'aviái fach una profession publica de fe e qu'èri estat batejat demest los Adventistas del Primièr Jorn, assistissiái a una amassada jos una tenda a Canandaigua, N.Y., menada pels pastors J. C. Bywater e Geo. W. Burnham. Aquel òme, Sweet, èra present, e exprimiguèt de dobtes fòrça serioses sus l'autenticitat de mon experiéncia religiosa, perque « pensava qu'èra pas pus possible ara que de pecadors se convertiscan ».