Capítol 8 — Lo Repais de Nòças de l'Anhèl

GSAM 134.1«Un cèrte òme faguèt un grand sopar, e convidèt fòrça mond; e mandèt son servitor a l'ora del sopar per dire als convidats: Venètz; que tot es ja prèst.»¹

GSAM 134.2«Benaurats son los que son cridats al sopar de nòças de l'Anhèl.»²

GSAM 134.3Lo sopar es lo darrièr repais de la jornada. Dins aquesta parabòla i a tres apèls per al sopar. Aquesta parabòla se deu pas confondre amb los apèls al « dinnar » de que parla Matèu 22:1-7. Lo « dinnar » es lo repais de miègjorn. Dins la parabòla concernent los apèls al dinnar, aprenèm que los que faguèron l'apèl foguèron « maltractats amb rancura » e tuats, e que quitament lo filh del rei foguèt tuat. Lo rei qu'aviá mandat l'apèl « destruiguèt aqueles murtrièrs, e cremèt lor vila. »

GSAM 134.4Aquesta parabòla de las cridas al «dinnar», que mòstra lo sòrt d'aqueles que primièr rebutèron aquela crida, representava a bon drech çò que realament arribèt a aqueles que rebutèron l'evangèli de Crist, e tuèron el e sos apòstols. Lo Senhor mandèt d'armadas contra aquela nacion, que «destruguèron aqueles murtrièrs, e cremèron lor vila» — Jerusalèm.

GSAM 134L'Apèl al Sopar

GSAM 134.5Aqueste apèl al sopar dins la parabòla fa sens dobte referéncia al « sopar de nòças de l'Anhèl ». Una benediccion es prononciada sus aqueles que son apelats a aquel « sopar de nòças ». Un sopar de nòças seguís lo maridatge. Lo maridatge de l'Anhèl se debana abans que venga ; perque, coma o avèm ja vist, quand lo Crist vendrà finalament, « tornarà del maridatge ».³

GSAM 135.1Aqueste apèl al sopar de nòças deu donc èsser lo meteis que lo messatge del primièr àngel de l'Apocalipsi 14, e la proclamacion del temps del capítol dètz, ja notada. Segon çò qu'es enregistrat per Luc, aqueste primièr apèl al sopar va a «aqueles qu'èran convidats». Qui èran aqueles qu'èran estats convidats?—Aqueles qu'avián ausit e acceptat l'evangèli de Crist. Professan d'aimar lo Crist, e d'aimar sa segonda aparicion coma la plenitud de lor esperança. Perqué lo crida anariá pas d'en primièr a eles? Coma èra necessari que l'evangèli foguèsse d'en primièr predicat als Josieus qu'avián las Escrituras, e que pretendavan esperar la venguda del Messias,⁴ atal lo messatge de la segonda venguda del Crist foguèt d'en primièr presentat a aqueles que pretendavan èsser sos seguidors, e d'aimar son aparicion.

GSAM 135L'Apèl a Aqueles que Èran Estats Convidats

GSAM 135.2Lo primièr apèl al sopar, essent per aqueles qu'èran estats convidats, deu anar a las glèisas. Ara, de fach, la proclamacion de la pròcha venguda del Crist, de l'annada 1833 a la prima de 1844, se faguèt dins las glèisas, e dins una granda mesura foguèt sostenuda pels ministres d'aquelas glèisas. La primièra publicacion de William Miller sus sas idèas a prepaus de la pròcha venguda del Crist foguèt dins un jornal baptista de Brandon, Vt. Los trabalhs d'el e de sos associats fins a abril de 1844 se debanèron en granda partida dins de bastiments de glèisa o de salas provesidas per las glèisas de l'epòca.

GSAM 135.3Lo pastor Himes parla aital dels trabalhs del pastor Miller fins a la prima de 1844:

GSAM 135.3« Trabalhèt entre totas las partidas e sectas, sens s'ingerir dins lors organizacions o disciplina, en creire que los membres de las diferentas comunions podián conservar lor posicion, e al meteis temps se preparar per l'adveniment de lor Rei. »

GSAM 135.4Lo pastor Himes, en parlant de sos pròpris esfòrces e dels del pastor Miller, apond: «La màger part dels ministres e de las glèisas que nos dobriguèron lors pòrtas, a nosautres e a nòstres fraires que proclamavan la doctrina de l'adveniment, cooperèron amb nosautres fins a l'an passat» — l'an 1844.

GSAM 136Portas Dobèrtas pel Messatge

GSAM 136.1A prepaus de son òbra e de sa natura, Wm. Miller diguèt:

GSAM 136.1« De pòrtas se son dubèrtas per ieu per proclamar aquela doctrina de la segonda venguda de Crist entre gaireben totas las denominacions, de tal biais que ai pogut respondre a pas qu'una pichona partida dels apèls.... En cada endrech ont soi anat, los membres mai pieus, devòts e vivents de las glèisas abraçan mai aisidament las vistas aital proclamadas; mentre que lo cresent mondan, lo Farisèu, lo bigòt, los orgulhoses, los arogants e los egoïstas, se trufan e se mocan de la doctrina de la segonda venguda de Crist.»

GSAM 136.2A prepaus de la natura del messatge de l'adveniment, se pòt dire d'el çò que D'Aubigné diguèt de la Reforma,—Foguèt «acomplit al nom d'un principi espiritual. Aviá proclamat coma son mèstre, la paraula de Dieu; per la salvacion, la fe; per armas, l'Esperit Sant: e aviá per aqueles meteisses mejans rebutat totes los elements mondans.»

GSAM 136Una Granda Onda de Desrevelhaments Religioses

GSAM 136.3La natura dels desrevelhaments religioses que seguiguèron la proclamacion del messatge de l'adveniment es aital descricha per L. D. Fleming, pastor de la Glèisa Cristiana de Casco Street, de Portland, Maine:—

GSAM 136.4« L'interès despertat per sas [de Wm. Miller] conferéncias es del genre mai deliberat e desapassionat, e e mai que siá la reviscolada mai granda que jamai ai vista, i a lo mens d'excitacion passionada. Sembla de tocar mai que mai la partida masculina de la comunautat. Çò que produtz l'efècte es aquò: lo fraire Miller pren simplament l'espasa de l'Esperit, desembainhada e nuda, e ne pausa lo talh afiat sus lo còr nud, e talha! es tot. Davant lo talh d'aquesta arma poderosa, l'infidelitat tomba, e l'universalisme se flacís. Las fondacions falsas desapareisson, e los mercands de Babel s'estonan. Me sembla que aquò deu èsser çò de mai pròche dels desrevelhaments apostolics de tot çò qu'an vist los tempses modèrnes.»

GSAM 137Una experiéncia a Richmond, Me.

GSAM 137.1Coma illustracion de l'òbra de reviscolament qu'acompanhava la predicacion de la doctrina de l'adveniment, citarem lo rapòrt d'un que participava activament a aquel movement. En parlant d'una reünion trimestrala tenguda a Richmond, Me., que representava trenta glèisas baptistas del Libre Arbítre, ditz:—

GSAM 137.2« Quand dintrèri dins lo luòc de cult, lo pastor Rollins, que s'èra assetat a costat de la cadièra de predicacion a l'autre cap de la sala, se levèt e diguèt : “Fraire White, trobaretz un sèti aicí a mon costat.” Après lo sermòni, se donèt la paraula per de remarcas, e parlèri amb libertat sus la vida crestiana, e los triomfes dels justes al segond adveniment de Crist. Mantuna votz cridèt: “Amèn! amèn!”, e la màger part d'aquela granda congregacion plorava.... Vèrs la fin d'aquela reünion, après aver obtengut mon consentiment, lo pastor Rollins se levèt e diguèt: “Lo fraire White, que s'assís a ma drecha, parlarà aqueste ser al temple de Reed sus la segonda venguda de nòstre Senhor Jèsus Crist. Venètz, fraires, e ausissètz per vosautres meteisses. Avèm pro de plaça per vos aculhir totes. Montatz, fraires, aquò vos farà pas de mal d'ausir sus aqueste subjècte.... Sabia plan que la màger part de sos fraires daissarián lor reünion al vilatge, e anarián a tres milas per m'ausir, e que lor session de trabalh prevista seriá rompuda. E es çò que se passèt. Tres quarts dels ministres e gaireben cada delegat partiguèron, e la sala de reünion de Reed èra plena de mond de bona ora. Mon subjècte èra Matèu 24. L'Esperit de Dieu me donèt una granda libertat. L'interès èra meravilhós.

GSAM 137.3« Quand conclusiguèri amb una exhortacion als crestians de se consacrar plenament e d'èsser prèstes, e als pecadors de cercar lo Crist e de se preparar per la venguda del Filh de l'Òme, la poténcia de Dieu venguèt sus ieu a tal punt que deguèri me sostenir amb las doas mans sus la cadièra de la predicacion. Foguèt un moment solenau. En considerant la condicion dels pecadors, perduts sens Crist, los apelèri en plorant, repetissent mantun còp: “Venètz a Crist, pecador, e siatz salvats quand apareisserà dins sa glòria. Venètz, paure pecador, abans que siá tròp tard. Venètz, pecador, paure pecador, venètz.”

GSAM 138.1« Lo luòc èra terriblement solemne. Los ministres e lo pòble ploravan, qualques-uns a votz auta. A la fin de cada apel al pecador, un gemiment general se sentissiá dins tota l'assemblada. Aviái demorat drech, explicant lo capítol e exhortant pendent mai de doas oras, e me tornavi rauc. Cessèri de parlar, e plorèri a votz nauta sus aquel pòble car amb una prigondor de sentiment que sol sap aquel que Dieu a cridat per predicar sa vertat als pecadors. Èra nòu oras, e daissar la paraula als autres seriá contunhar l'amassada fins a mièjanuèch. Valia mai clavar amb lo sentiment prigond del moment, mas pas abans que totes aguèsson agut l'escasença de votar pel costat del Senhor. Puèi, demandèri a totes los de la congregacion que volián rejónher ma pregària, e a aqueles que desiravan èsser presentats al tròn de la misericòrdia, per que foguèsson prèstes a rescontrar lo Salvador amb jòia a son segond arribada, de se levar. Cada arma dins aquel grand ostal, coma m'o diguèron puèi de personas de diferentas parts, se levèt. Après un brèu moment de pregària, la reünion s'acabèt.

GSAM 138.2« L'endeman matin, tornèri al vilatge, acompanhat per almens sèt uèchens d'aquela reünion trimestrala baptista del Libre Arbítre. Cadun contava quina reünion gloriosa avián assistida la serada d'abans.

GSAM 138Apèls pel Messatge en d'autres endreches

GSAM 138.3« A la pausa, los delegats e los ministres m'invitaron a participar amb eles a l'organizacion del moment que poiriái far de conferéncias a las divèrsas congregacions d'aquel encontre trimestrial qu'avián de luòcs de cultes espaçoses. Èra alara al mièg del mes de febrièr, e se decidiguèt que demorava pas mai de sièis setmanas de bonas condicions de circulacion sus la nèu, çò que donava a la gent una bona escasença d'assistir a las reünions. Dotze dels luòcs mai importants foguèron seleccionats per mos trabalhs en sièis setmanas. Deviái far dètz conferéncias, çò que m'obligariá a parlar vint còps per setmana. Aquò me daissava pas que mièg jorn cada setmana, que trobavi generalament fòrça necessari per viatjar quinze o vint milas fins al luòc de reünion seguent.»⁵

GSAM 139Centenas convertidas

GSAM 139.1De desrevelhaments religioses e la conversion de centenats de personas pertot seguiguèron la predicacion de la doctrina de l'adveniment, e aquò foguèt particularament lo cas quand s'aprochèron de la fin de l'annada judieva de 1843 (21 de març de 1844). Foguèt pendent aquel ivèrn que l'autor, dins son vilatge natal — Victor, N.Y. — ausiguèt parlar per lo primièr còp d'aquela question, e, e mai qu'aguèsse solament dotze ans, acceptèt, dins la mesura que o compreniá, la fe del segond adveniment. L'impression sus lo pòble foguèt en efièch solemna, non solament dins las reünions, mas pertot. Victor èra a aquel temps pas qu'un vilatge d'aperaquí dos cents abitants, mas la campanha a l'entorn èra densament poblada. Coma resultat d'aquela seria de reünions tengudas dins aquel pichon vilatge, se declarèron cinc cents convertits.

GSAM 139Testimoniatge del Methodist Year Book

GSAM 139.2Quant a l'onda poderosa de desrevelhaments religioses que seguiguèt la proclamacion de l'adveniment, trobam dins lo Methodist Year Book que « pendent los quatre ans de 1840 a 1844, 256 000 conversions aguèron luòc en America ». Çò qu'èra verai en America o èra egalament verai dins los autres païses ont l'apèl foguèt fach. «Una poténcia granda anèt amb la predicacion, e d'armas se convertiguèron pertot.» Coma lo primièr apèl al sopar de las nòças anèt a las glèisas — «los que foguèron convidats» — foguèt a travèrs d'elas que s'estendèt a totes los que voldrián venir e partejar dins lo salut qu'esperava lo pòble de Dieu. Que lo messatge foguèsse predicat, pregat, o cantat en «melodiás de l'adveniment», lo grand movement de l'Esperit de Dieu acompanhèt l'òbra.

GSAM 140Enfants que predican en Suècia

GSAM 140.1A n'aqueste prepaus, notarèm cossí lo Senhor agiguèt per introduire la proclamacion dins aqueles païses ont la lei enebissiá la predicacion de qué que siá de contrari a la « glèisa establida ». Suècia èra un d'aqueles païses. Ailà, lo Senhor utilizèt de pichons enfants per introduire l'òbra. La primièra d'aquesta manifestacion se debanèt en estiu de 1843, a Eksjö, dins lo sud de Suècia. Una pichona filha, de solament cinc ans, qu'aviá jamai aprés a legir ni a cantar, un jorn, d'un biais fòrça solenau, cantèt corrèctament un long imne luterian, e puèi, amb una granda fòrça, proclamèt « l'ora de son jutjament es venguda », e exortèt la familha a se preparar per rescontrar lo Senhor; perque veniá lèu. Los non convertits de la familha apelèron la misericòrdia de Dieu, e trobèron lo perdon. Aqueste movement se propagèt de vila en vila, d'autres enfants proclamant lo messatge. Lo meteis movement entre los enfants se manifestèt dins una cèrta mesura en Norvègia e en Alemanha.

GSAM 140« Òc ! Deviái predicar »

GSAM 140.2En 1896, mentre que teniái de reünions dins dètz-e-sèt endreches diferents de Suècia, passèri per plusors luòcs ont los enfants avián predicat en 1843, e aguèri l'escasença de parlar amb los que avián ausit la predicacion, e amb d'òmes qu'avián predicat quand èran enfants. Diguèri a un d'eles: « Predicastètz lo messatge de l'adveniment quand èretz un dròlle? » Respondèt: « Predicat! Òc, deviái predicar. Non aviái pas cap d'iniciativa dins l'afar. Una fòrça me venguèt, e diguèri çò que aquela fòrça m'obligava a dire.»

GSAM 140Boquist e Walbom a Örebro, Suècia

GSAM 140.3Dins lo comtat d'Örebro, aquela òbra se propagèt fins que de personas mai atjadas foguèron tocadas per proclamar lo messatge. Alara, las autoritats civilas, instigadas pels prèires de la «glèisa establida», arrestèron dos dròlles, Walbom, de dètz-e-uèch ans, e Ole Boquist, de quinze ans, en disent que ne farián un exemple public. Los fustigèron sus l'esquina nuda amb de vergetas de bedol, e los metèron, amb lors nafras sanguinantas, dins la preson d'Örebro. Quand aquelas nafras foguèron garidas, los tirèron de la preson, en lor demandant: «Voldretz arrestar de predicar aquela doctrina?» E mai que los batèsson amb de vergetas un segond còp, tornant dobrir lors nafras, tota la responsa que poguèron obténer foguèt: «Predicarem çò que lo Senhor nos manda de predicar.» Gràcias a l'intervencion d'una feligresa importanta d'Örebro, lo rei Òscar Ièr diguèt a las autoritats de daissar sortir aqueles dròlles de la preson, e de daissar aquela gent en patz. Aital, la victòria de la vertat foguèt emportada en Suècia.

GSAM 141Lo Testimòni de Boquist

GSAM 141.1Dins lo Review and Herald, del 7 d'octobre de 1890, i a un raconte fòrça interessant a prepaus de la predicacion dels enfants, escrich per O. Boquist el meteis. Ditz:—

GSAM 141.2«En l'annada 1843, un movement religiós se debanèt entre lo pòble de la parròquia de Karlskoga, dins lo comtat d'Örebro. Los caps d'aqueste movement èran d'enfants e de joves òmes, que se sonavan los “rapare”. Predicavan amb un poder divin, e proclamavan davant lo pòble, amb una granda decision, que l'ora del jutjament de Dieu èra arribada.

GSAM 141.3«A la tardor del meteis an, ieu, O. Boquist, alara de quinze ans, amb un autre jove, Erik Walbom, de dètz-e-uèch ans, foguèrem tan influenciats per aquela fòrça invisibla que podiam pas de cap de biais i resistir. Tanlèu que foguèrem saisits per aquela poténcia celèsta, comencèrem de parlar al pòble, e de proclamar d'una votz fòrta que l'ora del jutjament èra venguda, en los renviant a Joèl 2:28-32 e Apocalipsi 14:6, 7.»

GSAM 141Enfants en Vision

GSAM 141.4La gent m'informèt que los que èran aital influenciats per aquela poténcia celestiala èran desrobats a tot çò que los entornava. Èran efectivament en vision de Dieu, e parlavan amb una poténcia que portava una influéncia poderosa de conviccion. Disián qu'aqueles mainatges, mentre èran jos aquela influéncia, parlarián amb la fòrça e la dignitat d'òmes e de femnas adults. Alara, los que o vegèron foguèron menats a conclure qu'èra lo Senhor que los utilizava profeticament per pronunciar aquelas vertats solemnas. L'autor contunha:—

GSAM 142.1« Lo pòble s'amassèt en grand nombre per nos escotar, e nòstras reünions contunhèron jorn e nuèch, e ne resultèt un grand desrevelhament religiós. Joves e vièlhs foguèron tocats per l'Esperit de Dieu, e cridèron al Senhor per mercé, confessant lors pecats davant Dieu e los òmes.

GSAM 142.2« Mas quand lo prèire de la glèisa foguèt informat d'aquò, se faguèt fòrça esfòrces per nos far calar, e atal per arrestar l'excitacion religiosa predominanta; mas totes los esfòrces foguèron inutiles. Se demandèt alara al sherif de nos far arrestar, e pendent sièis setmanas se faguèt una recèrca inutila per nos trobar dins lo bòsc, ont nos èrem amagats per nos i refugiar.

GSAM 142.3« Finalament, pr'aquò, foguèrem convocats per comparéisser davant lo pastor de la glèisa. Nòstre nombre aviá aumentat de sòrta que quaranta joves, òmes e femnas, se presentèron al presbital, ont foguèrem someses a un long procès. Totes, levat ieu e Walbom, foguèron autorizats a tornar a l'ostal; mas nosautres foguèrem arrestats, e l'endeman foguèrem meses en detencion a la preson d'Örebro, ont foguèrem associats amb de raubaires dins la celula 14, coma s'aguèssem comés un grand crime.»

GSAM 142Testimoniatge de la sòrre de Boquist

GSAM 142.4Lo 22 de setembre de 1896, la sòrre de Boquist, de setanta-dos ans, assistiguèt a nòstra reünion a Örebro, e nos contèt l'experiéncia de son fraire; perque foguèt testimòni de son flagelament, son emprisonament e sa liberacion. Nos cantèt l'imne que Boquist e Walbom cantèron en sortissent de la preson per anar sul pont que passava sul fossat a l'entorn d'aquel castèl del sègle XVI, utilizat en 1843 coma preson. La fòrça del movement de 1843 acompanhava lo testimòni e lo cant de l'imne. Traduch en anglés, l'imne es lo seguent:—

GSAM 143Imne cantat per Boquist e Walbom

GSAM 144Lo Predicator Jove de Karlskoga

GSAM 144.4Un cavalièr d'Örebro me contèt un eveniment a Karlskoga, ont demorava en 1843. Diguèt:—

GSAM 144.5« Un dròlle de uèch ans, qu'aviá jamai aprés a legir sas letras, comencèt de predicar lo messatge, en citant fòrça passatges biblics. La gent diguèt : “Aqueste dròlle es tot plen de Bíblia.” Aqueste fach se passèt après que lo rei Òscar aguèsse parlat en favor dels perseguits, de sòrta que lo prèire d'aqueste endrech poguèt pas menar lo dròlle davant la justícia per far arrestar son òbra; mas diguèt a la gent de li menar lo dròlle, e que l'exposariá, e lor mostrariá son ignorància de la Bíblia.

GSAM 144.6« Davant una fola de monde, lo prèire dobriguèt son libre d'imnes e demandèt al dròlle de li legir. Lo dròlle respondèt: “Pòdi pas legir;” mas, virant l'esquina al prèire, cantèt l'imne corrèctament del començament a la fin, mentre que lo prèire agachava lo libre, esbalausit. Lo prèire diguèt al dròlle: “Semblas saber tot.” Lo dròlle respondèt: “Non. Nos es pas totjorn permés de dire tot çò que sabèm.”

GSAM 145.1« Lo prèire dobriguèt alara lo Novèl Testament e diguèt al dròlle: “Legís-me d'aquò.” Lo dròlle respondèt: “Pòdi pas legir.” Lo prèire demandèt: “E de tota faiçon, qué sabes tu de la Bíblia?” Sa responsa foguèt: “Sabi ont i a un tèxte que conten lo mot e catòrze còps.” Lo prèire diguèt, “Non! i a pas de tèxt coma aquò dins la Bíblia.” Lo dròlle diguèt, “Se vos plai, legiretz per ieu l'Apocalipsi 18:13?” “Òc,” diguèt lo prèire. Mentre que legissiá, la gent comptava, e de segur lo mot e i èra just catòrze còps, e demest los catòrze còps i aviá lo “ligam de las armas dels òmes.” La gent cridèt: “Vaquí! Vaquí! Lo dròlle ne sap mai sus la Bíblia que lo prèire!”. Plan contrariat, lo prèire daissèt tombar l'afar, e daissèt la gent en patz aprèp aquò. »

GSAM 145.2Aital, de la boca dels enfants lo Senhor confirma sa paraula, e d'aquesta manièra meravilhosa portèt sa vertat a las aurelhas del pòble que sas leis enebissián la predicacion de tota doctrina levat la de la « religion d'Estat ».

GSAM 145Dons de l'Esperit ligats al Messatge

GSAM 145.3Foguèt pas sonque en Suècia que lo Senhor, en ligam amb lo movement de l'adveniment, parlèt a son pòble per los dons de son Esperit. En Escòcia, en Anglatèrra, e tanben en America, lo Senhor a instruit son pòble per de revelacions especialas.

GSAM 145Las visions de William Foy

GSAM 145.4En l'an 1842, viviá a Boston, Massachusetts, un òme plan educat nomenat William Foy, qu'èra un orator eloquent. Èra baptista, mas se preparava a recebre los òrdres sants coma ministre episcopalian. Lo Senhor li donèt graciosament doas visions en l'an 1842, una lo 18 de genièr, l'autra lo 4 de febrièr. Aquestas visions portavan la pròva clara d'èsser las manifestacions genuinas de l'Esperit de Dieu. Foguèt convidat de luòc en luòc per parlar dins las cadièras, non solament pels episcopalians, mas tanben pels baptistas e d'autras denominacions. Quand parlava, portava totjorn la rauba de clergue, tal coma los ministres d'aquela glèisa la pòrtan dins lors servicis.

GSAM 146.1Las visions del sénher Foy concernissián l'adveniment pròche de Crist, los viatges del pòble de Dieu cap a la vila celèsta, la tèrra nòva, e las glòrias de l'estat dels redimits. Amb una bona mestresa de la lenga e de bèls poders de descripcion, fasiá sensacion pertot ont anava. A l'invitacion, anava de vila en vila per contar las causas meravilhosas qu'aviá vistas; e per aculhir las grandas fòlas que s'amassavan per l'escotar, s'obtenguèron de salas grandas, ont contèt a de milièrs çò que li èra estat mostrat del mond celestial, la beutat de la Nòva Jerusalèm, e de las ostas angelicalas. Quand parlava de l'amor tendre e compassiu del Crist pels pecadors paures, exhortava los non convertits a cercar Dieu, e de nombroses respondèron a sas suplicas tendras.

GSAM 146Vision dels Tres Graons

GSAM 146.2Son òbra contunhèt fins a l'annada 1844, prèp de la fin dels dos mila tres cents jorns. Alara aguèt l'avantatge d'una autra manifestacion de l'Esperit Sant,—una tresena vision, una que comprenguèt pas. Dins aquesta, li foguèt mostrat lo camin del pòble de Dieu fins a la ciutat celèsta. Vegèt una granda plataforma, o graon, sus la quala se recampava una multitud de gents. De còps, qualqu'un tombava a travèrs d'aquesta plataforma e desapareissiá de la vista, e se li diguèt d'un tal: «Apostasiat.» Puèi vegèt lo pòble montar a un segond graon, o plataforma, e d'unes aquí tanben tombèron a travèrs de la plataforma e desapareguèron de la vista. Finalament, una tresena plataforma apareguèt, que s'estendava fins a las pòrtas de la vila santa. Una granda companhiá se reüniguèt amb aqueles qu'avián avançat a aquesta plataforma. Coma esperava que lo Senhor Jèsus venguèsse d'aquí pauc, reconeguèt pas lo fach qu'un tresen messatge deviá seguir los primièr e segond messatges de l'Apocalipsi 14. En consequéncia, la vision li èra inexplicabla, e cessèt de parlar en public. Après la fin del periòde profetic, en 1845, ausiguèt un autre contar la meteissa vision, amb l'explicacion que « los primièr e segond messatges èran estats donats, e qu'un tresen deviá seguir ». Pauc après aquò, Sénher Foy tombèt malaut e moriguèt.

GSAM 147.1Amb de talas manifestacions de la poténcia de Dieu en ligam amb la predicacion de son arribada « a las pòrtas », e amb la jòia de milièrs que se viravan del pecat per servir lo Senhor, e per esperar son arribada, lo pòble èra doblement assegurat qu'aquò èra vertadièrament lo messatge del Senhor al mond.

GSAM 147.2Mas lo 21 de març de 1844 arribèt e passèt, e lo Senhor venguèt pas. La conviccion dels devòts e pensatius, pasmens, èra qu'avián agut una conducha en armonia amb la volontat del Senhor, e que, a temps e a ora, tot seriá esclaircit.