Κεφάλαιο 9 — Η Περίοδος Αναμονής

GSAM 148.1«Τότε θέλει ομοιωθή η βασιλεία των ουρανών με δέκα παρθένους, αίτινες λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών εξήλθον εις απάντησιν του νυμφίου. Πέντε δε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι και πέντε μωραί. Αίτινες μωραί, λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών, δεν έλαβον μεθ' εαυτών έλαιον· αι φρόνιμοι όμως έλαβον έλαιον εν τοις αγγείοις αυτών μετά των λαμπάδων αυτών. Και επειδή ο νυμφίος εβράδυνεν, ενύσταξαν πάσαι και εκοιμώντο.»¹

GSAM 148.2Ο Χριστός είναι ο νυμφίος της παραβολής.² Η έξοδος για να συναντήσουν τον νυμφίο πρέπει, επομένως, να συμβολίζει μια κίνηση εκ μέρους του λαού του Κυρίου για να συναντήσουν τον Χριστό κατά την έλευσή Του, καθώς το θέμα της ομιλίας στα κεφάλαια 24 και 25 του Ματθαίου είναι η έλευση του Κυρίου. Ο λόγος του Κυρίου είναι το λυχνάρι.³ Όλες οι παρθένες πήραν τα λυχνάρια τους. Η ανοησία ενός μέρους των παρθένων συνίστατο στο ότι δέχονταν απλώς τη θεωρία της αλήθειας, χωρίς εκείνη την ειλικρινή αφιέρωση στον Κύριο που θα ανέπτυσσε τις χάρες του Πνεύματος στην καρδιά του πιστού. Αυτό το έργο συμβολίζεται στην παραβολή με το «έλαιον εν τοις αγγείοις αυτών». Η καθυστέρηση του νυμφίου πρέπει να συμβολίζει κάποια απογοήτευση εκ μέρους εκείνων που βγαίνουν έξω περιμένοντας να συναντήσουν τον Κύριό τους.

GSAM 148Ο χρόνος εφαρμογής της παραβολής

GSAM 148.3Η λέξη «τότε», με την οποία ξεκινά η παραβολή, μας δίνει μια ένδειξη για τον χρόνο εφαρμογής της. Ακολουθεί αμέσως μετά από ό,τι είχε αναφερθεί στο προηγούμενο κεφάλαιο, όχι μετά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, αλλά αφού είχε κηρυχθεί η παραβολή της συκιάς, η οποία αναγγέλλει ότι η έλευση του Χριστού είναι «επί τας θύρας» και ότι έχει έρθει η γενεά η οποία δεν θα περάσει μέχρις ότου ο ίδιος ο Χριστός εμφανιστεί στα σύννεφα του ουρανού. Ισχύει επίσης σε μια εποχή όταν κάποιος από τους δούλους που έχουν διακηρύξει το μήνυμα πει μέσα στην καρδιά του: «Βραδύνει να έλθη ο κύριός μου, και αρχίση να δέρη τους συνδούλους, να τρώγη δε και να πίνη μετά των μεθυόντων».

GSAM 149Χτυπώντας τους συνδούλους τους

GSAM 149.1Αυτοί ήταν «σύνδουλοι», που κήρυτταν αρμονικά το ίδιο μήνυμα· αλλά τώρα ένα μέρος τους αποστρέφεται από αυτό που δίδασκαν και «χτυπά» τους συνδούλους τους που δίνουν την τροφή στην κατάλληλη εποχή — διακηρύσσοντας την απαραίτητη προετοιμασία για να συναντήσουν τον Κύριο που έρχεται σύντομα. «Χτυπούν» με τον ίδιο τρόπο που προτάθηκε να χτυπηθεί ο Ιερεμίας. Ο λαός είπε: «έλθετε και ας πατάξωμεν αυτόν με την γλώσσαν και ας μη προσέξωμεν εις μηδένα των λόγων αυτού».⁴ Έτσι, αυτοί οι δούλοι άρχισαν να διδάσκουν με τρόπο που να εμποδίζει το έργο των «πιστών» δούλων. Σε αυτή την ίδια κατηγορία απευθύνεται το εξής μήνυμα: «Ενθυμού λοιπόν πως έλαβες και ήκουσας, και φύλαττε αυτά και μετανόησον. Εάν λοιπόν δεν αγρυπνήσης, θέλω ελθεί επί σε ως κλέπτης, και δεν θέλεις γνωρίσει ποίαν ώραν θέλω ελθεί επί σε».⁵

GSAM 149.2Η παραβολή των παρθένων ισχύει σε μια εποχή που οι «σύνδουλοι» αποστρέφονται το μήνυμα της επικείμενης έλευσης του Κυρίου και αρχίζουν να χτυπούν. Αρχίζουν επίσης να κάνουν και κάτι άλλο — να τρώγουν και να πίνουν «μετά των μεθυόντων». Συμμετέχουν σε γλέντια με όσους επιθυμούν να ικανοποιήσουν τις ορέξεις τους. Ο Σολομώντας είπε για τέτοιους: «Μη έσο μεταξύ οινοποτών, μεταξύ κρεοφάγων ασώτων· διότι ο μέθυσος και ο άσωτος θέλουσι πτωχεύσει».⁶

GSAM 149Η πρώτη απογοήτευση

GSAM 149.3Τώρα θα προκύψει το ερώτημα: «Τι υπήρχε στην εμπειρία της Δευτέρας Παρουσίας που ανταποκρίνεται σε αυτές τις δηλώσεις;» Υπήρξαν κινήματα που συνάδουν πλήρως με την προφητεία. Όσοι διακήρυσσαν το μήνυμα μέχρι τον Απρίλιο του 1844 εργάζονταν ανάμεσα στις εκκλησίες, και οι ιεροκήρυκες των διαφόρων εκκλησιών ένωσαν τις προσπάθειές τους. Έτσι, ήταν «σύνδουλοι».

GSAM 150.1Όσοι διακήρυσσαν το μήνυμα δίδασκαν ότι οι 2.300 ημέρες του Δανιήλ 8:14 θα έληγαν με το εβραϊκό έτος 1843, το οποίο θα αντιστοιχούσε στο δικό μας έτος 1844. Διακήρυξαν ότι η ώρα της κρίσης του Θεού θα ερχόταν στο τέλος αυτής της περιόδου. Κάθε ομολογία στη χώρα εκείνη την εποχή πίστευε ότι η ημέρα της κρίσης θα εγκαινιαζόταν με τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας. Έτσι, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι οι Αντβεντιστές υπέθεταν ότι ο Κύριος θα ερχόταν στο τέλος αυτής της προφητικής περιόδου. Έλεγαν: «Αυτή η περίοδος μπορεί να λήξει στις 21 Μαρτίου 1844, την τελευταία ημέρα του φυσικού εβραϊκού έτους 1843». Έτσι, περίμεναν τα τέλη Μαρτίου ή τις αρχές Απριλίου του 1844 ως την εποχή κατά την οποία ο Σωτήρας θα μπορούσε να έρθει.

GSAM 150Η εμφάνιση των κακών υπηρέτων

GSAM 150.2Όταν έφτασε και πέρασε το τέλος του Μαρτίου, και ο Κύριος δεν ήρθε, εκείνοι που προηγουμένως είχαν εργαστεί μαζί με τους αγγελιοφόρους του Κυρίου, αλλά δεν είχαν αφιερώσει πλήρως από καρδιάς τη ζωή τους στο μήνυμα, στράφηκαν εναντίον του, άρχισαν να αντιτίθενται στο έργο και να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να εμποδίσουν το δρόμο εκείνων που συνέχιζαν να διδάσκουν τη διδασκαλία της επικείμενης έλευσης του Κυρίου και το μήνυμα της ώρας της κρίσης. «εν τη καρδία αυτών», έλεγαν, «Βραδύνει να έλθη ο κύριός μου». Με τα χείλη τους δίδασκαν πλέον ότι όλος ο κόσμος πρέπει να μεταστραφεί πριν έρθει ο Κύριος· ότι όλοι οι Εβραίοι πρέπει να επιστρέψουν στην Παλαιστίνη και να καθιερώσουν τη λατρεία τους στον ναό της Ιερουσαλήμ, πριν έρθει ο Μεσσίας. Μερικοί δίδασκαν ακόμη και ότι η έλευση του Χριστού ήταν μια «πνευματική έλευση», ότι γινόταν κατά τη μεταστροφή, αλλά και κατά τον θάνατο του λαού Του.

GSAM 151Δίνοντας τροφή στην κατάλληλη εποχή

GSAM 151.1Ενώ αυτοί στρέφονταν έτσι εναντίον των συνδούλων τους, εκείνοι που εξακολουθούσαν να κρατούν σταθερά την πίστη συγκέντρωναν τους πιστούς σε αίθουσες και άλση, προσφέροντάς τους την «τροφήν εν καιρώ» — δείχνοντάς τους ότι τα σημεία των καιρών και οι εκπληρωμένες προφητείες διακήρυσσαν, όπως και πριν από την απογοήτευσή τους, ότι η έλευση του Χριστού ήταν «πλησίον», ακόμη και «επί τας θύρας».

GSAM 151Εκκλησιαστικές γιορτές

GSAM 151.2Ενώ έκαναν αυτό, ξεκίνησε κάτι που ήταν μέχρι τότε άγνωστο στις προτεσταντικές εκκλησίες — η συγκέντρωση του λαού στην εκκλησία για γλέντι και «διασκέδαση». Όλοι όσοι ήθελαν να έρθουν καλούνταν να μοιραστούν μαζί τους τα εδέσματά τους.

GSAM 151.3Η πρώτη φορά που ακούσαμε για κάτι τέτοιο στην Αμερική ήταν τον Μάιο του 1844, αμέσως μετά την απογοήτευση. Έγινε ως εξής: Ενώ ο Γουίλιαμ Μίλερ, σε μια αίθουσα στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, δίδασκε και παρακινούσε αρκετές εκατοντάδες Αντβεντιστές, λέγοντάς τους: «Βρισκόμαστε στην περίοδο αναμονής του Ματθαίου 25· κρατήστε γερά την πίστη σας· σύντομα θα έχουμε περισσότερο φως σχετικά με αυτό το θέμα», είχε προγραμματιστεί στο υπόγειο ενός από τα μεγαλύτερα κτίρια συγκεντρώσεων στο Ρότσεστερ «ένα πανηγύρι». Συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου, τόσο μέλη της εκκλησίας όσο και άπιστοι, και ενώ ο πρόεδρος μιας θεολογικής σχολής διασκέδαζε το πλήθος γελοιοποιώντας τον Γουίλιαμ Μίλερ, τους πωλούσαν στρείδια, παγωτό, γλυκά και, για είκοσι πέντε σεντς, ένα μικρό φυλλάδιο που είχε ετοιμάσει ο εν λόγω άνδρας. Το βιβλίο ονομαζόταν «An Exposé of Millerism».

GSAM 151.4Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από τότε, μια άλλη ομολογία στην ίδια πόλη διοργάνωσε «ένα πανηγύρι» σε μια δημόσια αίθουσα, χρεώνοντας είσοδο είκοσι πέντε σεντς και προσκαλώντας όσους ήθελαν να έρθουν και να γευτούν μαζί τους στρείδια, παγωτό, κέικ και γλυκά. Τότε και εκεί ξεκίνησε αυτή η σύγχρονη παράδοση των γλεντιών στις εκκλησίες, η οποία εξελίχθηκε σε «τρελά κοινωνικά πάρτι», «τσάντες-έκπληξη», «παιχνίδια ψαρέματος δώρων», «εκδηλώσεις με φιλιά» και ούτω καθεξής. Αυτό το χαρακτηριστικό των γλεντιών στις εκκλησίες έχει αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε πλέον ένα σύγχρονο εκκλησιαστικό κτίριο δεν πληροί τα πρότυπα αν δεν διαθέτει κουζίνα, αποθήκη τροφίμων και τραπεζαρία. Αυτή η κατάσταση είναι εκείνη που ξεκίνησε κατά την «περίοδο αναμονής», ακριβώς όπως ορίζεται στην παραβολή.

GSAM 152.1Ο ίδιος ο Γουίλιαμ Μίλερ αναφέρεται στο περιστατικό που συνέβη στο Ρότσεστερ με τα ακόλουθα λόγια:

GSAM 152.1«Ένας από τους Διδάκτορες Θεολογίας στο Ρότσεστερ, ο κ. _____, της εκκλησίας _____, έγραψε ένα φυλλάδιο κατά του Μιλερισμού, κάλεσε τους άρχοντες και τις κυρίες του στον οίκο του Κυρίου, παρέθεσε ένα μεγάλο γλέντι με στρείδια και άλλα ‘πικνίκ’, όπως ο Βελσαζάρ, ήπιαν τον καφέ και το τσάι τους, έφαγαν τα ακριβά εδέσματά τους και πούλησαν το παγωτό και τα γλυκά τους, καθώς και το φυλλάδιό του κατά της Δευτέρας Παρουσίας του αγαπημένου Σωτήρα.

GSAM 152.2«Τη νύχτα πριν φύγω, ένας άλλος από τους σεβάσμιους κυρίους παρέθεσε γιορτή-πικνίκ σε ένα πανδοχείο ή σε μια αίθουσα, και πούλησε, όπως προαναφέρθηκε, τα εισιτήριά του, τα παγωτά και τα γλυκά του. Χάρηκα που άκουσα ότι ορισμένες εκκλησίες των διαφόρων αιρέσεων δεν ενέκριναν τέτοιες βαβυλωνιακές γιορτές· και ελπίζω, από τα βάθη της ψυχής μου, ότι δεν θα βρεθούν όλες αυτές οι αιρετικές εκκλησίες να «τρώγουν και να πίνουν με τους μεθυσμένους» όταν έρθει ο Χριστός. Εκπλήσσομαι που αυτοί οι σεβάσμιοι κύριοι δεν βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη του λόγου του Θεού· και θα τους συνιστούσα να διαβάσουν το Λουκά 14:12-14, το Ματθαίο 24:48-51, το Λουκά 13:25-28, τη Β΄ Πέτρου 2:13 και τον Ιούδα 10-21. Αυτοί είναι σίγουρα οι έσχατοι καιροί.»

GSAM 152.3Αν ο πάστορας Μίλερ είχε δει σε τι έχουν περιπέσει οι εκκλησίες από τότε, με τις εκδηλώσεις συγκέντρωσης δωρεών τους, με «κέικ μαντεψιάς με δαχτυλίδι, εκδηλώσεις με φιλιά των δέκα σεντ, παραστάσεις με γαϊδούρια, τρελές κοινωνικές εκδηλώσεις, ιερές λαχειοφόρες αγορές» και άλλες δραστηριότητες τυχερών παιχνιδιών κ.λπ., θα είχε αποτραβηχτεί με ιερό τρόμο.

GSAM 152Η περίοδος αναμονής

GSAM 152.4Οι Αντβεντιστές βρήκαν παρηγοριά στο βιβλικό γεγονός ότι, όταν θα γινόταν η ανακοίνωση της επικείμενης έλευσης του Κυρίου, θα συνδεόταν με αυτήν μια «περίοδος αναμονής». Αυτό το είδαν στα λόγια του Σωτήρα μας στο Κατά Ματθαίον 25:5, 6, και στον Αββακούμ 2:1-3.

GSAM 153.1Όσον αφορά τη στάση τους την άνοιξη του 1844, παραθέτουμε από το Midnight Cry της 9ης Μαΐου 1844:—

GSAM 153.2«Έχοντας ξεπεράσει το σημείο της φαινομενικής λήξης των προφητικών περιόδων, βρισκόμαστε σε μια θέση στην οποία ο Θεός είχε προβλέψει ότι θα βρεθούν τα παιδιά Του στο τέλος του οράματος· και για την οποία είχε λάβει μέτρα, μέσω του προφήτη Αββακούμ, όταν λέει: ‘Επί της σκοπιάς μου θέλω σταθή και θέλω στηλωθή επί του πύργου, και θέλω αποσκοπεύει διά να ίδω τι θέλει λαλήσει προς εμέ και τι θέλω αποκριθή προς τον ελέγχοντά με’, ή όπως αναγράφεται στο περιθώριο, ‘όταν μου αντιταχθεί’. ‘Και απεκρίθη προς εμέ ο Κύριος και είπε, Γράψον την όρασιν και έκθεσον αυτήν επί πινακιδίων, ώστε τρέχων να αναγινώσκη τις αυτήν· διότι η όρασις μένει έτι εις ωρισμένον καιρόν, αλλ’ εις το τέλος [των προφητικών περιόδων] θέλει λαλήσει και δεν θέλει ψευσθή· αν και αργοπορή [πέρα από την φαινομενική τους λήξη], πρόσμεινον αυτήν· διότι βεβαίως θέλει ελθεί, [στην πληρότητα των προφητικών καιρών, πέρα από την οποία] δεν θέλει βραδύνει’.⁷

GSAM 153.3«Ότι αυτή η προειδοποίηση αναφέρεται στον παρόντα καιρό, είναι προφανές από την παραπομπή του Παύλου σε αυτήν στην Επιστολή προς Εβραίους 10:36-39: ‘Διότι έχετε χρείαν υπομονής, διά να κάμητε το θέλημα του Θεού και να λάβητε την επαγγελίαν. Διότι έτι ολίγον καιρόν, και θέλει ελθεί ο ερχόμενος και δεν θέλει βραδύνει. Ο δε δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως· και εάν τις συρθή οπίσω, η ψυχή μου δεν ευαρεστείται εις αυτόν. Ημείς όμως δεν είμεθα εκ των συρομένων οπίσω προς απώλειαν, αλλ’ εκ των πιστευόντων προς σωτηρίαν της ψυχής’.

GSAM 153.4«Πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε σε εκείνη την περίοδο για την οποία μίλησε ο Σωτήρας, όταν ο νυμφίος αργεί (Ματθαίος 25:5) — στην οποία πρέπει να παρομοιαστεί η βασιλεία των ουρανών —, όταν «είπη ο κακός εκείνος δούλος [επειδή υπήρξε μια φαινομενική αποτυχία ως προς τον καθορισμένο καιρό] εν τη καρδία αυτού, Βραδύνει να έλθη ο κύριός μου, και αρχίση να δέρη τους συνδούλους, να τρώγη δε και να πίνη μετά των μεθυόντων,» και ο Κύριος θα «έρθει σε μια ημέρα που δεν τον περιμένει».

GSAM 154.1«Πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε τώρα σε εκείνη την περίοδο για την οποία μίλησε ο Πέτρος, όταν η “καταδίκη έκπαλαι δεν μένει αργή, και η απώλεια αυτών δεν νυστάζει”· όπου “θέλουσι παρεισάξει αιρέσεις απωλείας”.⁸ Οι ψευδοδιδάσκαλοι, λέει ο Πέτρος, επρόκειτο να υπάρξουν, όπως υπήρχαν ψευδοπροφήτες όταν συντάχθηκαν οι Γραφές. Όπως λοιπόν έλεγαν εκείνοι του οίκου του Ισραήλ: “Αι ημέραι μακρύνονται και πάσα όρασις εχάθη”,⁹ έτσι πρέπει να υπήρξε μια εποχή κατά την οποία θα φαινόταν ότι ο καθορισμένος καιρός πέρασε, ώστε οι χλευαστές της Β΄ Πέτρου 3:4 να ρωτούν: “Που είναι η υπόσχεσις της παρουσίας αυτού;” και να κολακεύουν τον εαυτό τους ότι “τα πάντα διαμένουσιν ούτως απ’ αρχής της κτίσεως”.

GSAM 154.2«Πιστεύουμε ότι ήταν εν όψει μιας τέτοιας καθυστέρησης του οράματος που ο απόστολος Ιάκωβος είπε: “Μακροθυμήσατε λοιπόν, αδελφοί, έως της παρουσίας του Κυρίου”· “μακροθυμήσατε και σεις, στηρίξατε τας καρδίας σας, διότι η παρουσία του Κυρίου επλησίασε.” Και: “Ιδού, ο κριτής ίσταται έμπροσθεν των θυρών.”

GSAM 154.3«Και πιστεύουμε ότι, εν αναμονή της παρέλευσης του προσδοκώμενου καθορισμένου καιρού, ο Σωτήρας μας μας προειδοποίησε, στο δωδέκατο κεφάλαιο του Λουκά: ‘Ας ήναι αι οσφύες σας περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι· και σεις όμοιοι με ανθρώπους, οίτινες προσμένουσι τον κύριον αυτών, πότε θέλει επιστρέψει εκ των γάμων, διά να ανοίξωσιν ευθύς εις αυτόν όταν έλθη και κρούση.’¹⁰ Το να περιμένουμε συνεπάγεται την παρέλευση του καθορισμένου καιρού, διότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν περιμένουμε. Γι’ αυτό ο Κύριός μας προσθέτει: ‘Μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, τους οποίους ελθών ο κύριος θέλει ευρεί αγρυπνούντας’.

GSAM 154.4«Θα συνεχίσουμε, αν ο Θεός το θελήσει, να διακηρύττουμε: ‘Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού’· και: ‘ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού’. Και ελπίζουμε ότι δεν θα παραλείψουμε να συνεχίσουμε να φωνάζουμε δυνατά στον κόσμο και στην εκκλησία, για να ξυπνήσουν από τα τραγούδια της ‘ειρήνης’ τους και να ακούσουν τις προσφορές του Θεού για έλεος. Σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να περιμένουμε και να αγρυπνούμε για την έλευση του Κυρίου, πιστεύοντας ότι είναι προ των πυλών.»

GSAM 155Μια υπεράσπιση του έργου τους

GSAM 155.1Μια καλή εικόνα για το πώς οι Αντβεντιστές έβλεπαν το έργο τους πριν από τις 21 Μαρτίου 1844 και αμέσως μετά από αυτή την ημερομηνία, μπορεί να αποκτηθεί διαβάζοντας το ακόλουθο απόσπασμα, που προέρχεται από ένα άρθρο με τον τίτλο «Vindication», στο Advent Herald της 13ης Νοεμβρίου 1844, που εκδόθηκε από τους Τζ. Β. Χάιμς, Σ. Μπλις και Α. Χέιλ:—

GSAM 155.2«Δεν βιαστήκαμε να υιοθετήσουμε τις απόψεις μας. Πιστεύουμε ότι ήμασταν ειλικρινείς και αφοσιωμένοι αναζητητές της αλήθειας. Υπακούσαμε στην εντολή του Σωτήρα μας να ερευνήσουμε τις Γραφές. Δεν βασιστήκαμε στη δική μας σοφία, αλλά στρεφόμασταν προς τον Θεό για καθοδήγηση και οδηγία, και προσπαθήσαμε να παραδοθούμε στον βωμό Του, εμπιστευόμενοι ότι θα κατευθύνει σωστά τα βήματά μας. Εξετάσαμε όλα τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν εναντίον μας με ειλικρινή επιθυμία να γνωρίσουμε την αλήθεια και να προφυλαχθούμε από το λάθος· αλλά πρέπει να ομολογήσουμε ότι οι ποικίλες και πολυμορφικές θέσεις των αντιπάλων μας δεν έκαναν παρά να μας επιβεβαιώσουν στις απόψεις μας. Διαπιστώσαμε ότι, είτε είχαμε δίκιο είτε άδικο, οι αντίπαλοί μας δεν μπορούσαν να έχουν δίκιο· και δεν υπήρχε ομοφωνία μεταξύ τους. Τα επιχειρήματα του καθενός ήταν τόσο αδύναμα και παιδαριώδη, ώστε αναγκάζονταν συνεχώς να ανατρέπουν ό,τι οι ίδιοι είχαν υποστηρίξει· και με τις αντίθετες και αντιφατικές απόψεις τους απέδειξαν ότι, ό,τι κι αν πίστευαν για τις απόψεις μας, δεν είχαν καμία εμπιστοσύνη στις απόψεις των άλλων. Επιπλέον, δεν υπήρχε κανένα θεμελιώδες σημείο σε ολόκληρη τη θέση μας στο οποίο να μην μας υποστήριζε ένας ή περισσότεροι από εκείνους που προσπαθούσαν να διαψεύσουν την άμεση έλευση του Κυρίου. Ενώ εμείς είχαμε την κυριολεκτική ερμηνεία των Γραφών να μας στηρίζει, οι αντίπαλοί μας προσπαθούσαν μάταια να αποδείξουν ότι οι Γραφές δεν πρέπει να γίνονται κατανοητές κυριολεκτικά, παρόλο που κάθε προφητεία που έχει εκπληρωθεί έχει εκπληρωθεί με τις πιο κυριολεκτικές και λεπτομερείς λεπτομέρειες.

GSAM 156Η εξήγηση της απογοήτευσης

GSAM 156.1«Όμως ο καθορισμένος καιρός — το έτος 1843, το εβραϊκό έτος — πέρασε, και απογοητευτήκαμε που δεν είδαμε τον Βασιλιά στην ομορφιά Του. Και όλοι όσοι μας αντιτάχθηκαν πίστευαν ειλικρινά ότι κάθε διακριτικό χαρακτηριστικό της πίστης μας είχε αποδειχθεί ψευδές· και ότι θα έπρεπε, ως έντιμοι άνθρωποι, να εγκαταλείψουμε ολόκληρη τη θέση μας. Και γι’ αυτό ήταν με έκπληξη που μας είδαν να εξακολουθούμε να προσκολλούμαστε στην ελπίδα μας και να περιμένουμε ακόμα τον Βασιλιά μας.

GSAM 156.2«Εμείς, ωστόσο, παρά την απογοήτευσή μας, δεν βλέπαμε κανένα λόγο για αποθάρρυνση. Διαπιστώσαμε ότι οι Γραφές υποδείκνυαν ότι πρέπει να υπάρξει μια περίοδος αναμονής, και ότι, ενώ το όραμα καθυστερούσε, έπρεπε να το περιμένουμε. Διαπιστώσαμε επίσης ότι με το τέλος του έτους η περίοδος δεν μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί πλήρως, ακόμη και αν υποθέταμε ότι η χρονολογία μας ήταν σωστή· και ότι οι προφητικές περίοδοι θα μπορούσαν να εκπληρωθούν μόνο κάποια στιγμή μέσα στο τρέχον έτος· και όμως παραδεχτήκαμε ειλικρινά και πλήρως στον κόσμο ότι είχαμε κάνει λάθος ως προς το συγκεκριμένο σημείο στο οποίο είχαμε στραφεί με τόση εμπιστοσύνη· αλλά, παρόλο που κάναμε αυτό το λάθος, μπορούμε να διακρίνουμε το χέρι του Θεού σε αυτό το θέμα. Μπορούμε να δούμε ότι χρησιμοποίησε αυτή τη διακήρυξη ως προειδοποίηση για τον κόσμο και ως δοκιμασία για την εκκλησία. Έθεσε τον λαό Του σε στάση προσμονής. Ανέδειξε εκείνους που ήταν πρόθυμοι να υποφέρουν για χάρη του ονόματός Του. Έδειξε σε ποιους η κραυγή της έλευσης του Κυρίου ήταν αγγελία μεγάλης χαράς, και σε ποιους ήταν ένας ανεπιθύμητος ήχος στα αυτιά τους. Έδειξε στο σύμπαν ποιοι θα καλωσόριζαν την επιστροφή του Κυρίου και ποιοι θα Τον απορρίπταν κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του, όπως έκαναν οι Εβραίοι κατά την πρώτη Του έλευση. Και το θεωρούμε ως ένα βήμα στην εκπλήρωση του σκοπού του Θεού, σε αυτή την «ημέρα της ετοιμασίας αυτού», ώστε να οδηγήσει ένα λαό που θα αναζητούσε μόνο το θέλημα του Κυρίου, για να είναι προετοιμασμένοι για την έλευσή Του.»

GSAM 157ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 1844

GSAM 157.1Μια σύντομη ιστορία του κινήματος της Παρουσίας μετά τις 21 Μαρτίου 1844 παρουσιάζεται παρακάτω, απόσπασμα από το Signs of the Times, 31 Οκτωβρίου 1844:—

GSAM 157.2«Μετά το πέρας του 1843 —του Εβραϊκού Έτους—, η μεγάλη πλειοψηφία των Αντβεντιστών κατέληξε στην πεποίθηση ότι, εφεξής, δεν θα μπορούσαμε να υπολογίζουμε συγκεκριμένες ημερομηνίες με καμία βεβαιότητα. Πίστευαν ότι βρισκόμασταν εκεί όπου υποδείκνυε η χρονολογία μας, στο τέλος όλων των προφητικών περιόδων, στο τέλος των οποίων αναμένεται η Παρουσία· και ότι, ενώ θα έπρεπε να περιμένουμε μόνο για το μικρό διάστημα κατά το οποίο η χρονολογία μας ενδέχεται να διαφέρει από το χρόνο του Θεού, πίστευαν ωστόσο ότι δεν θα μπορούσαμε να έχουμε καμία περαιτέρω ένδειξη για τον καθορισμένο καιρό. Όλοι είχαν πάρει τα λυχνάρια τους και είχαν βγει να συναντήσουν τον Νυμφίο· αλλά ο Νυμφίος είχε καθυστερήσει πέρα από τον καθορισμένο καιρό (1843) κατά τον οποίο αναμενόταν. Κατά τη διάρκεια αυτής της καθυστέρησης του οράματος, φαινόταν να είναι η αποφασιστικότητα όλων να το περιμένουν, πιστεύοντας ότι δεν θα μπορούσε να καθυστερήσει και ότι θα μπορούσε να αναμένεται από στιγμή σε στιγμή. Ήταν, ωστόσο, σύντομα πολύ προφανές ότι πλήθη έκαναν σχέδια για το μέλλον, τα οποία δεν θα έκαναν αν πίστευαν ότι ο Κύριος θα ερχόταν φέτος· και ότι είχαν αποκοιμηθεί όσον αφορά την πραγματική αίσθηση της άμεσης εμφάνισης του Κυρίου. Με άλλα λόγια, πίστευαν ότι θα μπορούσε να έρθει οποιαδήποτε μέρα, ή ότι η έλευση του θα μπορούσε να καθυστερήσει για λίγο, διάστημα κατά το οποίο θα μπορούσαν να απολαύσουν μια αναζωογονητική ανάπαυση. Λοιπόν, αυτό ήταν ακριβώς όπως είπε ο Σωτήρας μας ότι θα γινόταν: «επειδή ο νυμφίος εβράδυνεν, ενύσταξαν πάσαι και εκοιμώντο».

GSAM 157Επισήμανση της προσοχής στο φθινόπωρο του 1844

GSAM 157.3«Ήδη από τον Μάιο του 1843, ο αδελφός Μίλερ είχε εφιστήσει την προσοχή μας στον έβδομο μήνα του ιουδαϊκού ιερού έτους, ως την εποχή της τήρησης εκείνων των τύπων που υποδεικνύουν τη Δευτέρα Παρουσία· και το περασμένο φθινόπωρο προσβλέπαμε σε εκείνη τη χρονική στιγμή με μεγάλο ενδιαφέρον. Αφού πέρασε αυτή η ημερομηνία, ο αδελφός Σ. Σ. Σνόου υιοθέτησε πλήρως την άποψη ότι, σύμφωνα με τους τύπους, η έλευση του Κυρίου, όταν τελικά συμβεί, πρέπει να συμβεί την δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα· όμως δεν ήταν σίγουρος ως προς το έτος. Στη συνέχεια συνειδητοποίησε ότι οι προφητικές περίοδοι δεν λήγουν στην πραγματικότητα παρά μόνο το τρέχον έτος, το 1844· τότε βασίστηκε στην άποψη ότι γύρω στις 22 Οκτωβρίου — τη δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα του τρέχοντος έτους — θα γινόμασταν μάρτυρες της έλευσης του Κυρίου της δόξας. Αυτό κήρυξε στη Νέα Υόρκη, στη Φιλαδέλφεια και σε άλλα μέρη κατά τη διάρκεια της περασμένης άνοιξης και του καλοκαιριού· και ενώ πολλοί υιοθέτησαν τις απόψεις του, ωστόσο δεν παρατηρήθηκε καμία συγκεκριμένη εκδήλωση των αποτελεσμάτων τους μέχρι περίπου τον Ιούλιο.

GSAM 158Συγκομιδές που αφέθηκαν στα χωράφια

GSAM 158.1«Στις αρχές της σεζόν, μερικοί από τους αδελφούς μας στο βόρειο Νιου Χάμσαϊρ είχαν επηρεαστεί τόσο πολύ από την πεποίθηση ότι ο Κύριος θα ερχόταν πριν από τον επόμενο χειμώνα, ώστε δεν καλλιέργησαν τα χωράφια τους. Περίπου στα μέσα του Ιουλίου —που ήταν το βράδυ των μεσάνυχτων του εβραϊκού έτους που λογιζόταν ως ημέρα (βράδυ-πρωί, υπολογιζόμενο από τη νέα σελήνη του Απριλίου, την αρχή αυτού του εβραϊκού έτους)— άλλοι που είχαν σπείρει και φυτέψει τα χωράφια τους ήταν τόσο επηρεασμένοι από την αίσθηση της άμεσης εμφάνισης του Κυρίου, ώστε δεν μπορούσαν, σύμφωνα με την πίστη τους, να θερίσουν τις σοδειές τους. Μερικοί, όταν πήγαν στα χωράφια τους για να κόψουν το χόρτο, βρέθηκαν εντελώς ανίκανοι να προχωρήσουν και, συμμορφούμενοι με το αίσθημα του καθήκοντος, άφησαν τις σοδειές τους να στέκονται στο χωράφι, για να δείξουν την πίστη τους με τα έργα τους και έτσι να καταδικάσουν τον κόσμο. Αυτό εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο το βόρειο τμήμα της Νέας Αγγλίας.

GSAM 158Η Κρίση που θα Προηγηθεί της Παρουσίας

GSAM 158.2«Την ίδια περίοδο, οι αδελφοί μας στο Μέιν είχαν υιοθετήσει την άποψη ότι η κρίση πρέπει να προηγηθεί της Παρουσίας· ότι συμπίπτει με τη συγκομιδή και δεν λαμβάνει χώρα μόνο στο τέλος του κόσμου, αλλά καλύπτει μια περίοδο που προηγείται αμέσως του τέλους. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, πίστευαν ότι βρισκόμασταν εν μέσω της κρίσης, ότι χαραζόταν η διαχωριστική γραμμή και ότι οι δούλοι του Θεού σφραγίζονταν στο μέτωπό τους, η ολοκλήρωση της σφράγισης θα αποτελούσε το σήμα για τους τέσσερις αγγέλους που κρατούσαν τους τέσσερις ανέμους της γης (Αποκάλυψη 7:1) να χαλαρώσουν τη λαβή τους.

GSAM 159Μια αφύπνιση τα μεσάνυχτα

GSAM 159.1«Περίπου στα μέσα Ιουλίου, η ευλογία του Θεού για την επαναφορά των αποστάτων άρχισε να συνοδεύει την κήρυξη του καθορισμένου καιρού, και όσοι υιοθέτησαν οποιαδήποτε από τις δύο προαναφερθείσες απόψεις, επέδειξαν μια αξιοσημείωτη αλλαγή στη συμπεριφορά τους και ένα ξαφνικό ξύπνημα από τον ύπνο, όπως είχε προφητευθεί. ‘Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού. Τότε εσηκώθησαν πάσαι αι παρθένοι εκείναι και ητοίμασαν τας λαμπάδας αυτών’. Από τον Ιούλιο, αυτά τα κινήματα εκδηλώθηκαν σε διάφορα μέρη της Νέας Αγγλίας και ήταν διακριτά το ένα από το άλλο· όμως όλα συνοδεύονταν από την ευλογία του Θεού στην επαναφορά πολλών των οποίων τα λυχνάρια είχαν σχεδόν σβήσει, καθώς και στον αγιασμό των αγίων Του. Στην κατασκηνωτική συγκέντρωση στο Έξετερ, όλες αυτές οι επιρροές συναντήθηκαν, αναμίχθηκαν σε ένα μεγάλο κίνημα και εξαπλώθηκαν ραγδαία σε όλες τις ομάδες της Παρουσίας στη χώρα».