Κεφάλαιο 4 — Ο καιρός του τέλους

GSAM 77.1«τότε είπον, Κύριέ μου, ποίον το τέλος τούτων; Και είπε, Ύπαγε, Δανιήλ· διότι οι λόγοι είναι κεκλεισμένοι και εσφραγισμένοι έως του εσχάτου καιρού. … οι ασεβείς θέλουσιν ασεβεί· και ουδείς εκ των ασεβών θέλει νοήσει· αλλ' οι συνετοί θέλουσι νοήσει.»¹

GSAM 77.1«ο δε είπε προς εμέ, Εννόησον, υιέ ανθρώπου· διότι εν τω καιρώ του τέλους θέλει είσθαι η όρασις (κατά λέξη μετάφραση της KJV).»²

GSAM 77.1«Και συ, Δανιήλ, έγκλεισον τους λόγους και σφράγισον το βιβλίον, έως του εσχάτου καιρού· τότε πολλοί θέλουσι περιτρέχει και η γνώσις θέλει πληθυνθή.»³

GSAM 77.1Τι εννοείται εδώ με τον καιρό του τέλους; Δεν μπορεί να είναι το ίδιο το τέλος, διότι σε αυτήν την περίπτωση το τμήμα της προφητείας του Δανιήλ που ήταν «σφραγισμένο» δεν θα είχε καμία χρησιμότητα για την ανθρωπότητα. Επειδή «τα δε αποκεκαλυμμένα» ανήκουν «εις ημάς»⁴, αυτό το τμήμα πρέπει να είναι χρήσιμο κάποια στιγμή. Επομένως, η έκφραση καιρός του τέλους πρέπει να αναφέρεται σε μια περίοδο ακριβώς πριν από το ίδιο το τέλος, κατά την οποία θα γίνουν κατανοητά τα πράγματα που αναφέρθηκαν στον Δανιήλ.

GSAM 77Η Ημέρα της Προετοιμασίας Του

GSAM 77.2Αναφέρεται αναμφίβολα σε εκείνη την εποχή που ο προφήτης Ναούμ ονόμασε ημέρα «της ετοιμασίας αυτού». Εδώ ο προφήτης αναφερόταν στην καταστροφή της Νινευή, όπου «Φωνή μαστίγων ακούεται και φωνή θορύβου τροχών και ίππων ορμώντων και αρμάτων αναπηδώντων».⁵ Η προσοχή του προφήτη εστιάζεται πρώτα σε μια μεγαλύτερη καταστροφή που πρόκειται να πλήξει ολόκληρο τον κόσμο, όταν «τα όρη σείονται απ' αυτού και οι λόφοι διαλύονται, η δε γη τρέμει από της παρουσίας αυτού, ναι, η οικουμένη, και πάντες οι κατοικούντες εν αυτή. Τις δύναται να ανθέξη ενώπιον της αγανακτήσεως αυτού; και τις δύναται να σταθή εις την έξαψιν της οργής αυτού; ο θυμός αυτού εκχέεται ως πυρ και οι βράχοι συντρίβονται έμπροσθεν αυτού. … αυτός θέλει κάμει συντέλειαν· θλίψις δεν θέλει επέλθει εκ δευτέρου».⁶

GSAM 78Άρματα με φλεγόμενες δάδες

GSAM 78.1Ο προφήτης μιλάει ακόμη περισσότερο για αυτή την ημέρα της προετοιμασίας: «αι άμαξαι θέλουσιν είσθαι με λαμπάδας φλογεράς εν τη ημέρα της ετοιμασίας αυτού, και αι ελάται θέλουσι σεισθή τρομερά (κατά λέξη μετάφραση της KJV). Αι άμαξαι θέλουσι θορυβείσθαι εν ταις οδοίς, θέλουσι συγκρούεσθαι η μία μετά της άλλης εν ταις πλατείαις· η θέα αυτών θέλει είσθαι ως λαμπάδες, θέλουσι τρέχει ως αστραπαί. Θέλει ενθυμηθή τους ανδρείους αυτού· αλλά θέλουσι κατολισθήσει εν τη οδώ αυτών· θέλουσι σπεύσει εις τα τείχη αυτής και ο συνασπισμός θέλει ετοιμασθή.»⁷

GSAM 78.2Τι ακριβής περιγραφή του σύγχρονου αστραπιαίου τρένου, με τον ελεγκτή να μετράει και να ξαναμετράει συνεχώς τους επιβάτες του, από σταθμό σε σταθμό, και αυτούς να σκοντάφτουν καθώς περπατούν όταν το τρένο βρίσκεται σε κίνηση. Στη συνέχεια, υπάρχει η τεράστια κατανάλωση ελάτων για σιδηροδρομικούς στρωτήρες, κατασκευές γεφυρών, στέγαστρα προστασίας από το χιόνι κ.λπ. Λέγεται ότι ένας δρόμος που διασχίζει τα βουνά της Σιέρα Νεβάδα έχει σαράντα επτά μίλια στεγάστρων από έλατα για προστασία από το χιόνι. Και αυτό, όπως είπε ο προφήτης, θα συμβεί την ημέρα «της ετοιμασίας αυτού».

GSAM 78.3Για αυτή την εποχή του τέλους μιλάει επίσης ο προφήτης Ιωήλ, όταν δίνεται η εντολή στους δούλους του Κυρίου: «Σαλπίσατε σάλπιγγα εν Σιών, και αλαλάξατε εν τω όρει τω αγίω μου· ας τρομάξωσι πάντες οι κατοικούντες την γήν· διότι έρχεται η ημέρα του Κυρίου, διότι είναι εγγύς».⁸

GSAM 78.4Και πάλι ο προφήτης Σοφονίας λέει: «Συνάχθητε και συναθροίσθητε, το έθνος το μη επιθυμητόν, πριν το ψήφισμα γεννήση το αποτέλεσμα αυτού και η ημέρα παρέλθη ως χνούς, πριν επέλθη εφ' υμάς η έξαψις του Κυρίου, πριν επέλθη εφ' υμάς η ημέρα του θυμού του Κυρίου. Ζητείτε τον Κύριον, πάντες οι πραείς της γης, οι εκτελέσαντες τας κρίσεις αυτού· ζητείτε δικαιοσύνην, ζητείτε πραότητα, ίσως σκεπασθήτε εν τη ημέρα της οργής του Κυρίου».⁹

GSAM 79.1Για να διαπιστώσουμε πληρέστερα τι εννοείται με την έκφραση καιρός του τέλους και πότε αρχίζει, θα παρατηρήσουμε ένα άλλο παράδειγμα όπου χρησιμοποιείται ο ίδιος όρος. Στο ενδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ παρουσιάζεται μια διωκτική δύναμη που επρόκειτο να διατηρήσει την κυριαρχία της μέχρι τον καιρό του τέλους. Ο Κύριος είπε για αυτή τη διωκτική δύναμη: «εκ των συνετών θέλουσι πέσει, διά να δοκιμασθώσι και να καθαρισθώσι και να λευκανθώσιν, έως του εσχάτου καιρού· διότι και τούτο» [ο καιρός του τέλους] «θέλει γείνει εν τω ωρισμένω καιρώ».¹⁰

GSAM 79Το έργο του μικρού κέρατου

GSAM 79.2Οι προτεσταντικοί σχολιαστές συμφωνούν γενικά ότι αυτή η δύναμη και το «μικρό κέρατο» του Δανιήλ 7 αναφέρονται στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η οποία κατείχε την πολιτική εξουσία στα χέρια της για τον «καθορισμένο» χρόνο. Αυτός ο καθορισμένος χρόνος ήταν ο «καιρόν, καιρούς και ήμισυ καιρού».¹¹ Αυτές ήταν οι 1260 προφητικές ημέρες — 1260 έτη — της πολιτικής κυριαρχίας του μικρού κέρατου, που εκτείνονταν από το 538 έως το 1798 μ.Χ. Κατά την τελευταία αυτή ημερομηνία, η πολιτική εξουσία του μικρού κέρατου αφαιρέθηκε, κατά τον «καθορισμένο χρόνο». Έτσι, εκείνη την εποχή ο λαός είχε πάψει να «πέφτει» από το χέρι αυτής της εξουσίας, όπως συνέβαινε προηγουμένως. Αυτό το έτος, λοιπόν —το 1798— σηματοδοτεί την αρχή εκείνης της χρονικής περιόδου στην προφητεία αυτή που ονομάζεται ο καιρός του τέλους.

GSAM 79.3Το έτος 1798 ολοκλήρωσε τις «χιλίας διακοσίας εξήκοντα ημέρας» —1260 έτη— κατά τις οποίες οι Δύο Μάρτυρες του Κυρίου (η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη) επρόκειτο να «προφητεύσωσι … ενδεδυμένοι σάκκους».¹² Κατά τη διάρκεια του Σκοτεινού Μεσαίωνα των διωγμών, οι Γραφές διατηρήθηκαν στις ελληνικές και λατινικές γλώσσες, γλώσσες τις οποίες ο απλός λαός δεν καταλάβαινε. Αυτή η απόκρυψη των Γραφών παρομοιάζεται με το να τις ντύνουν με «σάκκους».

GSAM 80Οι Δύο Μάρτυρες που Σκοτώθηκαν

GSAM 80.1«όταν τελειώσωσι την μαρτυρίαν αυτών [ενώ είναι ντυμένοι με σάκο], το θηρίον το αναβαίνον εκ της αβύσσου θέλει κάμει πόλεμον με αυτούς [ο Σατανάς που υποκινεί και ενεργεί μέσω κοσμικών ανθρώπων] και θέλει νικήσει αυτούς και θανατώσει αυτούς. Και τα πτώματα αυτών θέλουσι κείσθαι επί της πλατείας της πόλεως της μεγάλης, ήτις καλείται πνευματικώς Σόδομα και Αίγυπτος, όπου και ο Κύριος ημών εσταυρώθη [“σταυρώνεται”, Δανική και Αναθεωρημένη Έκδοση]. Και οι άνθρωποι εκ των λαών και φυλών και γλωσσών και εθνών θέλουσι βλέπει τα πτώματα αυτών ημέρας τρεις και ήμισυ, και δεν θέλουσιν αφήσει τα πτώματα αυτών να τεθώσιν εις μνήματα.»¹³

GSAM 80Η Βασιλεία του Τρόμου

GSAM 80.2Η σφαγή αυτών των Μαρτύρων πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της «βασιλείας του τρόμου» στη Γαλλία, από το 1792 έως το 1795 — τρεισήμισι χρόνια. Αν και η Γαλλική Επανάσταση διήρκεσε περίπου έξι ή επτά χρόνια, ήταν κατά τη διάρκεια των πρώτων τρεισήμισι χρόνων που κατέβαλαν τη μεγάλη τους προσπάθεια να καταστρέψουν τη Γραφή, τη θρησκεία και όλους όσους τολμούσαν να μιλήσουν υπέρ της μιας ή της άλλης. Ενώ η Γαλλική Επανάσταση δήλωνε ότι πολεμούσε τη μοναρχία και την ιεραρχία, στην πραγματικότητα μετατράπηκε σε πόλεμο για την εξόντωση του Θεού και της Γραφής. Για την εποχή που προηγήθηκε της Επανάστασης διαβάζουμε:

GSAM 80.2«Ας μην ξεχαστεί ποτέ ότι, πριν από την Επανάσταση του 1792, οι υποστηρικτές της απιστίας στη Γαλλία φέρεται να συγκέντρωσαν μεταξύ τους και να ξόδεψαν 900.000 λίρες [4.500.000 δολάρια] σε ένα έτος — και μάλιστα, επανειλημμένα — για την αγορά, την εκτύπωση και τη διανομή βιβλίων με σκοπό να διαφθείρουν τα μυαλά του λαού και να τον προετοιμάσουν για απελπισμένα μέτρα.»¹⁴

GSAM 80Άπιστοι συγγραφείς

GSAM 80.3«Ο δρόμος για μια τέτοια Επανάσταση προετοιμάστηκε από τα γραπτά του Βολταίρου, του Μιραμπώ, του Ντιντερό, του Ελβετίου, του Ντ’Αλεμπέρ, του Κοντορσέ, του Ρουσσώ και άλλων του ίδιου τύπου, στα οποία προσπάθησαν να διαδώσουν αρχές που υπονομεύουν τόσο τη φυσική όσο και την αποκαλυφθείσα θρησκεία. Η Αποκάλυψη όχι μόνο αμφισβητήθηκε, αλλά και παραμερίστηκε εντελώς· η Θεότητα εκδιώχθηκε από το σύμπαν, και στη θέση της αντικαταστάθηκε από ένα φανταστικό φάντασμα με το όνομα της Θεάς της Λογικής».¹⁵

GSAM 81.1Το έτος 1793 οι απόψεις του λαού ήταν τέτοιες, ώστε οι θεατρικοί ηθοποιοί να χειροκροτούνται δυνατά για τις βλάσφημες χλευαστικές τους επιθέσεις εναντίον του Θεού και της Γραφής. Ως παράδειγμα παραθέτουμε:

GSAM 81.1«Ο κωμικός Μονέρ, στην Εκκλησία του Αγίου Ροκ [Παρίσι], έφερε την ασεβία στο αποκορύφωμά της. “Θεέ αν στ’ αλήθεια υπάρχεις”, είπε, “εκδικήσου το προσβεβλημένο σου όνομα. Σε προκαλώ! Δεν σαλεύεις. Δεν τολμάς να εκτοξεύσεις τους κεραυνούς Σου. Μετά απ’ αυτό ποιός θ’ απομείνει που να πιστεύει ακόμη στην ύπαρξή Σου;”»¹⁶

GSAM 81Βλάσφημο έργο στη Λυών της Γαλλίας

GSAM 81.2Όσον αφορά το πώς ενήργησαν εκείνοι που σκότωσαν τους Μάρτυρες, «ανασταυρούντες εις εαυτούς τον Υιόν του Θεού και καταισχύνοντες» (Εβραίους 6:6), αυτό θα φανεί στις εκδηλώσεις μιας γιορτής που διοργάνωσε ο Φουσέ, στη Λυών, προς τιμήν του Σαλιέ, του Κυβερνήτη της Λυών, ο οποίος είχε εκτελεστεί. Πριν από την άφιξή του στη Λυών, ο Φουσέ διέταξε ότι

GSAM 81.2«να καταστραφούν όλα τα θρησκευτικά σύμβολα· και πάνω από τις πύλες των νεκροταφείων να γραφτεί: Ο θάνατος είναι αιώνιος ύπνος... Η προτομή του Σαλιέ μεταφέρθηκε στους δρόμους, ακολουθούμενη από ένα τεράστιο πλήθος δολοφόνων και πορνών. Μετά από αυτούς ακολουθούσε ένας γάιδαρος που μετέφερε το Ευαγγέλιο, τον σταυρό και τα σκεύη της Θείας Κοινωνίας, τα οποία σύντομα παραδόθηκαν στις φλόγες, ενώ ο γάιδαρος αναγκάστηκε να πιει από το ποτήρι της Θείας Κοινωνίας το αφιερωμένο κρασί».¹⁷

GSAM 81.3Μια Γιορτή της Λογικής που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι περιγράφεται ως εξής:

GSAM 81.3«Πήγαν σε πομπή προς τη Συνέλευση, και ο όχλος... παρωδούσε με τον πιο γελοίο τρόπο τις θρησκευτικές τελετές... Άνδρες, φορώντας ράσα και λειτουργικούς μανδύες, έρχονταν τραγουδώντας αλληλούια και χορεύοντας καρμαγνόλ, μέχρι το βήμα της Συνέλευσης. Εκεί κατέθεσαν την ιερή όστια, τα κουτιά στα οποία φυλασσόταν, και τα χρυσά και ασημένια αγάλματα. Έκαναν παρωδικές ομιλίες... ‘Ω εσείς’, αναφώνησε μια αντιπροσωπεία από το Σεν Ντενί, ‘ω εσείς, όργανα του φανατισμού, ευλογημένοι άγιοι κάθε είδους, γίνετε επιτέλους πατριώτες, ξεσηκωθείτε μαζικά και υπηρετήστε την πατρίδα πηγαίνοντας στο νομισματοκοπείο για να λιώσετε.’»¹⁸

GSAM 82Ο Λόγος του Θεού αναδύεται από την αφάνεια

GSAM 82.1«μετά τας τρεις ημέρας και ήμισυ εισήλθεν εις αυτούς πνεύμα ζωής εκ του Θεού» (τους Μάρτυρες), και «ανέβησαν εις τον ουρανόν εν τη νεφέλη».¹⁹ Είχε έρθει ο καιρός του Θεού για να βγει ο Λόγος Του από την αφάνεια και να παρουσιαστεί ξανά μπροστά στον κόσμο. Είχε έρθει η ώρα (1798) να γίνει ιεραποστολικό έργο σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 1804 ιδρύθηκε η British Bible Society. Ακολούθησαν δεκάδες άλλες βιβλικές εταιρείες, και σήμερα η Γραφή έχει μεταφραστεί σε όλες τις κύριες γλώσσες του κόσμου. Έτσι, οι Γραφές, οι Δύο Μάρτυρες, που αναδύονται σε περίοπτη θέση όπου όλοι μπορούν να τις δουν και να τις διαβάσουν, παρομοιάζονται με την ανάληψή τους στον ουρανό μέσα σε ένα σύννεφο.

GSAM 82.2Την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης, ο Βολταίρος δήλωσε ότι σε εκατό χρόνια η Αγία Γραφή θα είχε καταστεί παρωχημένη. Στο εκατοστό έτος από εκείνη την ημερομηνία, κυκλοφορούσαν περισσότερες Αγίες Γραφές μόνο στη Γαλλία από όσες ήταν γνωστό ότι υπήρχαν όταν ο Βολταίρος έκανε αυτή τη μάταιη αλαζονική δήλωση. Και το ίδιο το σπίτι στο οποίο έκανε τη δήλωση αυτή λέγεται ότι χρησιμοποιείται τώρα ως οίκος της Αγίας Γραφής.

GSAM 82Η ανακάλυψη της Στήλης της Ροζέτας

GSAM 82.3Υπάρχουν δύο σημεία που σχετίζονται με το έτος 1798 και τον γαλλικό λαό, τα οποία πρέπει να επισημάνουμε: Πρώτον, εκείνο το έτος ο γαλλικός στρατός, υπό τον στρατηγό Μπερτιέ, ανέτρεψε την παπική κυβέρνηση στη Ρώμη, εκπληρώνοντας (χωρίς να το γνωρίζουν οι ίδιοι) την προφητεία σχετικά με αυτό το γεγονός, η οποία περιέχεται στο ίδιο το βιβλίο εναντίον του οποίου είχαν κηρύξει πόλεμο· δεύτερον, την ίδια χρονιά, στο Φρούριο Σεν Ζυλιέν, στον κλάδο Ροζέτα του Νείλου, ο γαλλικός στρατός, κατά τη διάρκεια ανασκαφής, ανακάλυψε τη διάσημη πέτρα της Ροζέτας, η οποία σήμερα φυλάσσεται στο Βρετανικό Μουσείο. Πάνω σε αυτή την πέτρα υπάρχει μια επιγραφή σε τρεις μορφές: ιερογλυφικά, η γραφή που χρησιμοποιούσαν οι ιερείς· το δημοτικό, η μορφή γραφής που χρησιμοποιούσε ο λαός· και τα ελληνικά. Αυτό είναι το κλειδί που ξεκλείδωσε τις μέχρι τότε μυστηριώδεις δημοτικές και ιερογλυφικές γραφές. Τώρα, όπως το εξέφρασε κάποιος άλλος, «ο κασμάς και το φτυάρι, που ανέσκαψαν αυτές τις γραφές σε δημοτικούς χαρακτήρες, παρέχουν περισσότερες αποδείξεις για την ορθότητα των αρχαίων βιβλικών καταγραφών από ό,τι προέρχεται από οποιαδήποτε άλλη πηγή εκτός από τις ίδιες τις Γραφές». Έτσι, οι ίδιοι άνθρωποι που σκέφτηκαν να εξαλείψουν τη Γραφή χρησιμοποιήθηκαν, χωρίς να το συνειδητοποιούν, για να επιφέρουν την εκπλήρωση της προφητείας, αφαιρώντας την κυριαρχία της παποσύνης στο τέλος των 1260 ετών, και επίσης ανακάλυψαν το κλειδί για τα ίδια τα κείμενα που επιβεβαιώνουν την αλήθεια των Γραφών που προσπάθησαν τόσο σκληρά να καταστρέψουν.

GSAM 83Θα σταθείς στον κλήρο σου

GSAM 83.1Τι ήταν αυτό που ο άγγελος δήλωσε στον Δανιήλ ότι θα συμβεί κατά τον καιρό του τέλους; Από τη στιγμή που άκουσε τον άγιο να λέει: «Έως δύο χιλιάδων και τριακοσίων ημερονυκτίων· τότε το αγιαστήριον θέλει καθαρισθή»,²⁰ το μυαλό του γέμισε με αγωνία ως προς το τι θα ήταν «το τέλος τούτων» και «πόσο καιρό» θα διαρκούσε.²¹ Τελικά του δίνεται να καταλάβει ότι η γνώση του χρόνου δεν είναι για την εποχή του. Του λέγεται: «συ ύπαγε, έως του τέλους· και θέλεις αναπαυθή και θέλεις σταθή εν τω κλήρω σου εις το τέλος των ημερών».²²

GSAM 83.2Κάποιοι έχουν υποθέσει ότι αυτή η γλώσσα αναφερόταν στο τελικό τέλος του κόσμου, και ότι εκείνη την εποχή ο Δανιήλ, μαζί με τον υπόλοιπο λαό του Κυρίου, θα λάμβανε την ανταμοιβή του και θα στεκόταν στη μερίδα της κληρονομιάς του. Η εβραϊκή λέξη για τη μερίδα της κληρονομιάς, την περιοχή της χώρας κ.λπ., είναι, όπως μας λένε, gheh-vel. Αυτή δεν είναι η λέξη που μεταφράζεται ως κλήρος σε αυτή την περικοπή· η λέξη εδώ είναι goh rahl. Οι μελετητές της εβραϊκής γλώσσας μας λένε ότι αυτή η λέξη, goh rahl, εμφανίζεται εβδομήντα έξι φορές στην Παλαιά Διαθήκη, και ότι είναι η ίδια λέξη που χρησιμοποιείται όταν αναφέρεται στον τυπικό καθαρισμό του αγιαστηρίου, όπου ρίχνονταν κλήροι για να καθοριστεί ποιος από τους δύο τράγους θα σφαγεί. Καθώς ο Αρχιερέας έπαιρνε το αίμα του τράγου του Κυρίου και εισερχόταν στο αγιαστήριο για να εκτελέσει το έργο του καθαρισμού, ολόκληρος ο Ισραήλ στεκόταν έξω, ταπεινώνοντας τις ψυχές τους και ομολογώντας τις αμαρτίες τους, ώστε να είναι καθαροί και να λάβουν την ευλογία του Αρχιερέα όταν αυτός θα έβγαινε από το αγιαστήριο. Έτσι, εκείνη την ημέρα, ο Ισραήλ στεκόταν στον κλήρο του.

GSAM 84.1Όταν θα ερχόταν ο τελικός καθαρισμός του αγιαστηρίου, στο τέλος των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών, η υπόθεση του Δανιήλ, μαζί με τις υποθέσεις όλων των δίκαιων νεκρών, επρόκειτο να εξεταστεί ενώπιον του Θεού. Έτσι, ο Δανιήλ στέκεται στον κλήρο του.

GSAM 84Τα Λόγια Σφραγισμένα μέχρι το 1798

GSAM 84.2Σε απάντηση στο ερώτημα του Δανιήλ: «Κύριέ μου, ποίον το τέλος τούτων;»²³, του απαντήθηκε: «οι λόγοι είναι κεκλεισμένοι και εσφραγισμένοι έως του εσχάτου καιρού.»²⁴ Αυτό που απασχολούσε τόσο πολύ το μυαλό του Δανιήλ ήταν το «πότε;», το «πόσο καιρό;» και το ερώτημα ποιο θα είναι «το τέλος». Αυτά ήταν τα σημεία που μπερδεύαν και ανησυχούσαν τον προφήτη, και μόνο αυτά τα πράγματα επρόκειτο να παραμείνουν κλειστά και σφραγισμένα μέχρι τον καιρό του τέλους, και όχι ολόκληρο το βιβλίο του Δανιήλ, όπως πίστευαν ορισμένοι. Πριν από αυτή την περίοδο του 1798, οι μελετητές της προφητείας είχαν διαφώτιση σχετικά με τις εβδομήντα εβδομάδες και κατανοούσαν ότι αυτές άρχιζαν το 457 π.Χ., ενώ η δημόσια διακονία του Χριστού, ο θάνατός Του κ.λπ., συνέβαιναν σε απόλυτη αρμονία με τον υπολογισμό των εξήντα εννέα και των εβδομήντα εβδομάδων από εκείνη την ημερομηνία. Αυτή η ακριβής εκπλήρωση της αποστολής του Σωτήρα, σε αρμονία με αυτόν τον υπολογισμό, τους είχε δώσει μια ισχυρή απόδειξη ότι ήταν πράγματι ο αληθινός Μεσσίας και ότι η ημερομηνία έναρξης των εβδομήντα εβδομάδων ήταν έτσι αμετάβλητα καθορισμένη. Η αδυναμία τους να ανακαλύψουν ότι οι εβδομήντα εβδομάδες αποτελούσαν το πρώτο μέρος των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών, άφησε το θέμα σφραγισμένο μέχρι μετά το 1798, όπως είχε προφητευθεί.

GSAM 84Το κλειδί για τις 2.300 ημέρες

GSAM 84.3Ας εξετάσουμε τώρα τα γεγονότα της υπόθεσης. Μέχρι το έτος 1798, οι ερμηνευτές της προφητείας δεν είχαν καμία διαύγεια ως προς το πότε θα τελείωναν οι 2.300 ημέρες. Μπορούσαν να κατανοήσουν τα σύμβολα, την εικόνα και τα θηρία του βιβλίου του Δανιήλ, αλλά δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν πού θα τελείωναν οι 2.300 ημέρες, διότι μέχρι τότε δεν είχαν καμία κατανόηση ως προς το πότε άρχιζαν οι ημέρες. Ως απόδειξη για αυτό το σημείο διαβάζουμε στο Midnight Cry, μια εφημερίδα των Αντβεντιστών που εκδιδόταν τότε στη Νέα Υόρκη, με ημερομηνία 15 Ιουνίου 1842: «Είναι πραγματικά ενδιαφέρον να διαπιστώνουμε ότι διάφοροι ανεξάρτητοι συγγραφείς, από το 1798 και μετά, έχουν αντιληφθεί αυτό που πριν ήταν εντελώς απαρατήρητο — ότι οι εβδομήντα εβδομάδες αποτελούσαν το κλειδί για τις 2.300 ημέρες».

GSAM 85Πολλοί ανακαλύπτουν το φως

GSAM 85.1Καθώς αυτή η γνώση ήταν «σφραγισμένη» μέχρι να έρθει ο καθορισμένος από τον Κύριο χρόνος για να αποκαλυφθεί στην κατανόηση του λαού Του, έτσι ακριβώς, όταν ήρθε ο καιρός του τέλους, πολλοί επρόκειτο να τρέχουν εδώ κι εκεί μέσα στις Γραφές, αναζητώντας αυτά τα πράγματα. Συγκρίνοντας μερικές μεταφράσεις του κειμένου, αυτή η ιδέα θα γίνει πολύ σαφής.

GSAM 85.2Ο Δρ Αδάμ Κλαρκ λέει: «Πολλοί θα προσπαθήσουν να ανακαλύψουν το νόημα· και η γνώση θα αυξηθεί — με αυτόν τον τρόπο».

GSAM 85.3Στη γερμανική Βίβλο του Λούθηρου, στην αναθεωρημένη έκδοση, διαβάζουμε: «Έτσι, πολλοί θα την μελετήσουν και θα βρουν μεγάλη κατανόηση».

GSAM 85.4Η Γερμανική Παράλληλη Βίβλος αναφέρει: «Πολλοί θα την διαβάσουν εξονυχιστικά, και έτσι η γνώση θα αυξηθεί».

GSAM 85.5Η γερμανική Βίβλος του Λ. φαν Ες, η οποία έχει εγκριθεί και από τον Πάπα για τους καθολικούς αναγνώστες, το μεταφράζει ως εξής: «Πολλοί θα την εξετάσουν διεξοδικά, και η γνώση θα είναι μεγάλη».

GSAM 85.6Η σουηδική Βίβλος αναφέρει: «Πολλοί θα την ερευνήσουν, και η γνώση θα γίνει μεγάλη».

GSAM 85.7Η αναθεωρημένη δανέζικη-νορβηγική έκδοση αναφέρει: «Πολλοί θα την ερευνήσουν με ζήλο, και η γνώση θα γίνει μεγάλη».

GSAM 85.8Διαβάζουμε στο Midnight Cry της 15ης Ιουνίου 1842, σχετικά με αυτή την αναζήτηση και την απόκτηση γνώσης για ό,τι πριν από το 1798 ήταν σφραγισμένο: «Δεν είναι μια θαυμάσια σύμπτωση το γεγονός ότι τόσοι πολλοί συγγραφείς, χωρίς να γνωρίζουν ο ένας τον άλλον, κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα περίπου την ίδια εποχή;»

GSAM 86.1Παραθέτουμε εδώ έναν κατάλογο είκοσι διαφορετικών προσώπων και ομάδων που ανακάλυψαν την αλήθεια σχετικά με το τέλος των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών, όχι μέσω επικοινωνίας μεταξύ τους, αλλά ως αποτέλεσμα της επιμελούς έρευνας των Γραφών, καθοδηγούμενοι από την επίδραση του Πνεύματος του Θεού. Στην κορυφή αυτού του καταλόγου τοποθετούμε τον Γουίλιαμ Μίλερ από την Πολιτεία της Νέας Υόρκης· ακολουθούν ο Α. Τζ. Κρουπ, από τη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβανίας· ο Δαβίδ ΜακΓκρέγκορ, από το Φάλμουθ του Μέιν· ο Έντουαρντ Ίρβινγκ, από την Αγγλία· ο Άρτσιμπαλντ Μέισον, από τη Σκωτία· ο Γ. Ε. Ντέιβις, από τη Νότια Καρολίνα· ο Ιωσήφ Γούλφ, ο οποίος εργάστηκε σε διάφορα μέρη της Ασίας· ο Αλεξάντερ Κάμπελ, στη συζήτησή του με τον Ρόμπερτ Όουεν, το 1829· ο πλοίαρχος Α. Λάντερς, από το Λίβερπουλ της Αγγλίας· ο Λέοναρντ Χάινριχ Κέλμπερ, από τη Στουτγάρδη της Γερμανίας· ο Λακούνζα, από την Ισπανία· ο Χέντζεπετερ, από τη Χάγη, Ολλανδία· ο Δρ. Καπαδόσε, από το Άμστερνταμ, Ολλανδία· ο Ράου, από τη Βαυαρία· ιερείς της Ταρταρίας, το 1821· μελετητές της Γραφής από την Υεμένη, στο βιβλίο τους με τίτλο «Seera»· ο Χένγκστενμπεργκ, σε άλλο μέρος της Γερμανίας· Ρώσοι στην Κασπία Θάλασσα· Μολοκανοί στις ακτές της Βαλτικής, κ.λπ.

GSAM 86.2Όσον αφορά το πώς το θέμα αυτό αποκαλυπτόταν κατά καιρούς στους μελετητές της προφητείας, και μάλιστα χωρίς να γνωρίζουν ο ένας τον άλλον, τα ακόλουθα θα το αποδείξουν:—

GSAM 86.3Στο Midnight Cry της 15ης Ιουνίου 1842, αναφέρονται τα εξής λόγια: «Μόλις έλαβα ένα βιβλίο με τον ακόλουθο τίτλο: ‘Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance, του Άρτσιμπαλντ Μέισον, ιεροκήρυκα του Ευαγγελίου, από το Γουίσχαουταουν της Σκωτίας, Νιούμπεργκ. Τυπώθηκε από την έκδοση της Γλασκώβης, από τον Γουόρντ Μ. Γκάζελι, 1820’. Σε αυτό το βιβλίο ο Μέισον λέει: ‘Πρόσφατα είδα ένα μικρό φυλλάδιο, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αμερική από τον αιδεσιμότατο Γουίλιαμ Ε. Ντέιβις, της Νότιας Καρολίνας, και επανεκδόθηκε το 1818 στο Γουόρκινγκτον, στο νότο της Αγγλίας. Ο συγγραφέας αυτός υποστηρίζει ότι οι 2.300 ημέρες άρχισαν με τις εβδομήντα εβδομάδες (κεφ. 9:24). Είμαι αναγκασμένος να συμφωνήσω με αυτή την άποψη.’»

GSAM 87Ντέιβις, από τη Νότια Καρολίνα

GSAM 87.1Στον ίδιο αριθμό του Midnight Cry, ο εκδότης ανέφερε: «Το βιβλίο του Ντέιβις πρέπει να γράφτηκε γύρω στο 1810». Αναφερόμενος στη συλλογιστική που εκτίθεται στο βιβλίο, δηλώνει: «Ο αναγνώστης θα μπορούσε πραγματικά να φανταστεί ότι διαβάζει τα έργα των Μίλερ, Λιτς, Στορς ή Χέιλ, αλλά πιστεύουμε ότι κανένας από τους σημερινούς συγγραφείς που ασχολούνται με τη Δευτέρα Παρουσία δεν γνώριζε την ύπαρξη αυτού του βιβλίου μέχρι την περασμένη εβδομάδα. Ο εκδότης αυτής της εφημερίδας [το Cry] δεν είχε ακούσει ποτέ γι’ αυτό πριν. Η θέση του Ντέιβις σχετικά με το χρόνο, την οποία υποστήριζε ο Μέισον, ήταν ότι οι 2.300 ημέρες θα τελείωναν με το εβραϊκό έτος 1843 — το δικό μας έτος 1844».

GSAM 87Ο Ιωσήφ Γούλφ και είκοσι άλλοι

GSAM 87.2Στο Midnight Cry της 31ης Αυγούστου 1843, διαβάζουμε ότι «το 1822 ο Ιωσήφ Γούλφ (από την Αγγλία) εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο ‘He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven’». Και περαιτέρω, ότι «το 1826 είκοσι άτομα, όλων των ορθόδοξων πεποιθήσεων, συναντήθηκαν στο Λονδίνο, μαζί με τον κ. Γούλφ, για να μελετήσουν τη Γραφή. Κατέληξαν ομόφωνα στο ίδιο συμπέρασμα. Πρόσθεσαν 45 χρόνια στα 1260». Προσθέτοντας 45 χρόνια στα 1260 χρόνια που έληξαν το 1798, θα φτάναμε στο τέλος του 1843, σύμφωνα με το εβραϊκό ημερολόγιο, που στην πραγματικότητα είναι το 1844 μας.

GSAM 87Η θέση του Αλεξάντερ Κάμπελ

GSAM 87.3Στο ίδιο τεύχος της εφημερίδας αναφέρεται για τον Αλεξάντερ Κάμπελ ότι, «το 1829 είχε τη διάσημη αντιπαράθεσή του με τον Ρόμπερτ Όουεν, τον άθεο, κατά την οποία υποστήριξε ότι τα οράματα του Δανιήλ εκτείνονται μέχρι το τέλος των καιρών, ότι οι 2.300 ημέρες είναι έτη και θα λήξουν περίπου 1.847 έτη μετά τη γέννηση του Χριστού, η οποία, σύμφωνα με τη δική του παρουσίαση, ήταν τέσσερα έτη πριν από την κοινή χρονολόγηση». Έτσι, σύμφωνα με τον υπολογισμό του, οι 2.300 ημέρες θα έληγαν στην πραγματικότητα στο τέλος 1843 πλήρων εβραϊκών ετών από την εποχή μ.Χ. — στην πραγματικότητα το 1844.

GSAM 88.1Στο Midnight Cry της 21ης Σεπτεμβρίου 1843, υπάρχει μια αναφορά σχετικά με ένα βιβλίο που παραλήφθηκε με τον τίτλο «A Voice to Britain and America, in a Scriptural statement of the second advent of our Lord and Saviour, which we daily pray for, saying, ‘Thy kingdom come, thy will be done in earth as it is in heaven,’²⁵ του Λοχαγού Α. Λάντερς, από το Λίβερπουλ, εκδοθέν από την S. Kent and Co., 1839.»

GSAM 88.2«Αυτός, όπως και οι άλλοι, υπολογίζει το χρόνο, ορίζοντας το τέλος των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών ως το έτος 1847 από την πραγματική γέννηση του Χριστού.» Αυτό θα αντιστοιχούσε στο δικό μας 1844, καθώς γεννήθηκε τέσσερα χρόνια πριν από την κοινή χρονολόγηση.²⁶

GSAM 88Λέοναρντ Χάινριχ Κέλμπερ

GSAM 88.3Στο περιοδικό Review and Herald, της 17ης Μαΐου 1892, υπάρχει ένα άρθρο του πάστορα Λ. Ρ. Κόνραντι, από το Αμβούργο της Γερμανίας, στο οποίο αναφέρει:—

GSAM 88.4«Οι περισσότεροι από τους αναγνώστες μας έχουν ίσως ακούσει για τον διάσημο λουθηρανό ιεράρχη Μπένγκελ, ο οποίος τον περασμένο αιώνα [σύμφωνα με τον Σκαφ, ο Μπένγκελ πέθανε το 1751], καθόρισε την ημερομηνία της εμφάνισης του Κυρίου μας στο έτος 1836, βασίζοντας τους υπολογισμούς του στον αριθμό 666 της Αποκάλυψης. Όμως, πολύ πριν λήξει αυτή η προθεσμία, άρχισε να γράφει ένας άλλος άνθρωπος, ένας διευθυντής σχολείου, ονόματι Λέοναρντ Χάινριχ Κέλμπερ. Το πρώτο του φυλλάδιο εκδόθηκε το 1824, με τίτλο ‘Το τέλος είναι κοντά’, το οποίο περιείχε μια ερμηνεία των κεφαλαίων 24 και 25 του Ματθαίου. Τυπώθηκε στη Βαυαρία. Όμως, το 1835, ένα μεγαλύτερο φυλλάδιο, με τον ίδιο τίτλο, εκδόθηκε στη Στουτγάρδη, το οποίο περιείχε 126 σελίδες. Αυτό θα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και για να δώσω στους αναγνώστες μας μια καλύτερη εικόνα, προσθέτω μια μετάφραση της σελίδας τίτλου: ‘Το τέλος έρχεται, όπως αποδεικνύεται με διεξοδικό και πειστικό τρόπο από τον λόγο του Θεού και τα πιο πρόσφατα γεγονότα· ακυρώνοντας πλήρως κάθε προκατάληψη ενάντια στην αναμονή της έλευσης του Κυρίου μας ή στον υπολογισμό του χρόνου· δείχνοντας ξεκάθαρα πώς ο ιεράρχης Μπένγκελ έπεσε σε λάθος επτά ετών όσον αφορά το μεγάλο, αποφασιστικό έτος· διότι όχι το 1836, αλλά το έτος 1843 είναι το τέλος, κατά το οποίο θα ολοκληρωθεί ο μεγάλος αγώνας μεταξύ φωτός και σκοταδιού, και θα αρχίσει επί της γης η πολυαναμενόμενη βασιλεία ειρήνης του Κυρίου μας Ιησού’.

GSAM 89.1«Μια δεύτερη έκδοση κυκλοφόρησε το 1841, επίσης στη Στουτγάρδη, και, από ό,τι γνωρίζω, μια άλλη στη Σαξονία. Όπως υποδεικνύει η σελίδα του τίτλου, το φυλλάδιο, αφού αντιμετωπίζει τις συνήθεις προκαταλήψεις, δείχνει με σαφή και ρητό τρόπο τη σύνδεση που υπάρχει μεταξύ των 2.300 ημερών του Δανιήλ 8 και των εβδομήντα εβδομάδων του Δανιήλ 9, και τις τοποθετεί στο έτος 1843 (εβραϊκό 1843 — δικό μας 1844). Στη συνέχεια, στο υπόλοιπο του βιβλίου, αποδεικνύει μέσω των σημείων των καιρών ότι αυτό το γεγονός πρέπει να είναι κοντά.

GSAM 89.2«Το γεγονός και μόνο ότι εκδόθηκαν αρκετές εκδόσεις μαρτυρεί το ενδιαφέρον που προκάλεσε. Ο αδελφός Σάχε, που σήμερα ζει στην Αυστραλία, είδε μια διαφήμισή του, ακόμη και στην απομακρυσμένη επαρχία της Σιλεσίας, και αφού το παρήγγειλε, το διάβασε με μεγάλο ενδιαφέρον, πίσω από κλειδωμένες πόρτες. Στο βιβλίο δεν υπάρχει κανένα ίχνος που να δείχνει ότι ο συγγραφέας είχε οποιαδήποτε γνώση για κάποιο παρόμοιο κίνημα στον κόσμο, και όμως, με το Πνεύμα του Θεού, κατέληξε στα ίδια συμπεράσματα.

GSAM 89.3«Το 1842 έγραψε ένα ακόμη μεγαλύτερο φυλλάδιο 286 σελίδων, επίσης στη Στουτγάρδη, με τίτλο ‘Θεμελιώδεις και βιβλικές σκέψεις σχετικά με τη δημιουργία και τη διάρκεια του κόσμου· ή μια εμπεριστατωμένη απάντηση στο ερώτημα: Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο σε έξι διαδοχικές ημέρες — η εγγύτητα της έλευσης του Κυρίου μας για να κρίνει τον αντίχριστο — τα μεγάλα και χαρμόσυνα γεγονότα του έτους 1843’».

GSAM 89«Μπεν Εζρά» (Λακούνζα)

GSAM 89.4Περίπου το έτος 1812, ο Λακούνζα, στην Ισπανία, δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο The Coming of Messiah in Majesty and Glory. Ο συγγραφέας υιοθέτησε το ανώνυμο ψευδώνυμο «Μπεν Εζρά» και θεωρείται ότι ήταν ένας προσηλυτισμένος Εβραίος. Ο Έντουαρντ Ίρβινγκ, από την Αγγλία, αφού ξεκίνησε το έργο του σχετικά με τη Δευτέρα Παρουσία, μετέφρασε το παραπάνω βιβλίο στα αγγλικά. Έτσι, η ιστορία του διαδόθηκε σε τουλάχιστον δύο γλώσσες.

GSAM 89.5Είναι πραγματικά ενδιαφέρον, μετά την πάροδο των χρόνων, να συγκεντρώσουμε τα συμπεράσματα των διαφόρων μελετητών που, από τις αρχές του περασμένου αιώνα έως το 1840, υπολόγισαν την περίοδο των 2.300 ημερών και εντόπισαν τις εβδομήντα εβδομάδες ως το πρώτο μέρος αυτής της περιόδου, και στη συνέχεια να διαπιστώσουμε ότι όλοι συμφωνούν ως προς τη λήξη της περιόδου το 1844.

GSAM 90Το 1844: Ο πραγματικός τερματισμός των 2.300 ημερών

GSAM 90.1Μπορεί να προκύψει το ερώτημα: Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι το 1844 είναι η πραγματική ημερομηνία λήξης των 2.300 ημερών; Ναι! Διότι, όπως είναι βέβαιο ότι μια ψευδής εκπλήρωση μιας προφητείας δεν μπορεί να συμβεί την κατάλληλη στιγμή για την πραγματική εκπλήρωση, έτσι και εμείς πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έτος 1844 είναι το σωστό τέλος των 2.300 ημερών. Ο Θεός, ο οποίος σφράγισε αυτή τη γνώση μέχρι το 1798 και υποσχέθηκε ότι τότε το φως θα λάμψει, με το αλάθητο Πνεύμα Του καθοδήγησε όσους Τον αναζητούσαν ειλικρινά για μια σωστή κατανόηση του χρόνου. Είχε έρθει ο καιρός Του για να «αυξηθεί» η «γνώση» σχετικά με αυτό το θέμα, και έδωσε το αληθινό φως.

GSAM 90.2Αφού βρήκαμε το τέλος του χρόνου που έγινε κατανοητό στον λαό στον καιρό του τέλους, είναι σκόπιμο να διερευνήσουμε τη σημασία αυτής της ανακάλυψης. Διαπιστώνουμε ότι σε εκείνη την περίοδο, κατά την ολοκλήρωση του ευαγγελικού έργου, πρέπει να κηρυχθεί καθορισμένος καιρός για τη σύνοδο της κρίσης. «Και είδα», λέει ο Ιωάννης, «άλλον άγγελον πετώμενον εις το μεσουράνημα, όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη εις τους κατοικούντας επί της γης και εις παν έθνος και φυλήν και γλώσσαν και λαόν, και έλεγε μετά φωνής μεγάλης· Φοβήθητε τον Θεόν και δότε δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού, και προσκυνήσατε τον ποιήσαντα τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και τας πηγάς των υδάτων».²⁷ Οι κυριολεκτικοί άγγελοι δεν κηρύττουν το ευαγγέλιο στους ανθρώπους. Ο άνθρωπος είναι ο πράκτορας που επέλεξε ο ίδιος ο Κύριος για να κηρύξει το ευαγγέλιό Του μέχρι το τέλος του κόσμου.²⁸ Αυτός ο άγγελος, λοιπόν, είναι σύμβολο ενός ευαγγελικού μηνύματος που ανακοινώνει ότι έφτασε η ώρα να «αρχίση» η κρίσις «από του οίκου του Θεού».²⁹ Ένα τέτοιο μήνυμα δεν θα μπορούσε να αντληθεί από τις Γραφές μέχρι να ανακαλυφθεί στις Γραφές η χρονική περίοδος που οδηγεί στην κρίση. Η περίοδος των 2.300 ημερών, όπως ήδη υπονοήθηκε, φτάνει μέχρι την ερευνητική κρίση του λαού του Θεού.

GSAM 91Η Ημέρα του Εξιλασμού: Μια Ώρα Κρίσης

GSAM 91.1Η Ημέρα του Εξιλασμού, ο καθαρισμός του επίγειου αγιαστηρίου, θεωρούνταν και εξακολουθεί να θεωρείται από τους Εβραίους ως ημέρα κρίσης. Και ακόμη και τώρα, στην κατάσταση της διασποράς τους, αν και δεν μπορούν να τηρούν όλες τις ιεροτελεστίες των αρχαίων χρόνων που συνδέονταν με εκείνη την πανηγυρική ημέρα, τη γιορτάζουν ως ημέρα κρίσης. Ως απόδειξη αυτού, θα παραθέσουμε πρώτα ένα απόσπασμα από μια εβραϊκή εφημερίδα που εκδίδεται στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, με τίτλο The Jewish Exponent, το όργανο των ορθόδοξων Εβραίων δυτικά των Βραχωδών Ορέων. Στο τεύχος του Σεπτεμβρίου 1892, υπήρχε η ανακοίνωση ότι πριν από την έκδοση του επόμενου τεύχους, θα έφτανε ο έβδομος μήνας και η Ημέρα του Εξιλασμού. Ο έβδομος μήνας ονομάζεται από αυτούς Τισρί, ενώ ο έκτος Ελούλ· έτσι, η εφημερίδα ανέφερε: «Ο μήνας Ελούλ έχει φτάσει, και οι προειδοποιητικοί ήχοι του Σοφάρ [της σάλπιγγας που έπρεπε να ηχεί από την πρώτη έως τη δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα, Ψαλμός 81:3, 4] ακούγονται κάθε πρωί στις ορθόδοξες συναγωγές, προτρέποντας την προετοιμασία για την ημέρα της μνήμης και την τελική κρίση του Γιομ Κιπούρ.» Καθώς βρισκόντουσαν στο τέλος του Ελούλ, του έκτου μήνα, και ο Τισρί, ο έβδομος μήνας, επρόκειτο να αρχίσει, κάθε πρωί για δέκα ημέρες άκουγαν τη σάλπιγγα να ανακοινώνει την τελική κρίση του έτους σύμφωνα με αυτό το τυπικό σύστημα.

GSAM 91Μαρτυρία ενός εβραίου ραβίνου

GSAM 91.2Επίσης, το έτος 1902, ο ραβίνος Ισιδώρ Μάιερς, μιας μεγάλης εβραϊκής κοινότητας στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, ανακοινώνοντας την Ημέρα του Εξιλασμού, είπε: «Καθώς διασχίζει το κατώφλι του χρόνου από το ένα έτος στο άλλο, ο Ισραηλίτης δέχεται έντονη υπενθύμιση για τη δημιουργία και την παγκόσμια κυριαρχία του Δημιουργού, και καλείται να γιορτάσει, με τον ήχο της σάλπιγγας, την επέτειο, για να το πούμε έτσι, της γέννησης του χρόνου και της στέψης του μεγάλου Βασιλιά. Καλείται επίσης από τη φωνή της ίδιας σάλπιγγας, ή Σοφάρ, να εξετάσει αναδρομικά τις πράξεις του κατά το παρελθόν έτος, ενώ στέκεται τρέμοντας μπροστά στο παντεποπτικό μάτι της Αιώνιας Δικαιοσύνης που κάθεται στον θρόνο της κρίσης.»

GSAM 92.1Καθώς στην εβραϊκή λατρευτική τελετή του ναού το αγιαστήριο καθαριζόταν μία φορά το χρόνο, πρέπει να ήταν προφανές στον Δανιήλ ότι αυτός ο καθαρισμός του αγιαστηρίου στο τέλος των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών πρέπει να σχετίζεται με κάτι πέρα από την ετήσια τυπική λατρευτική τελετή. Ο Κύριος είχε ήδη δώσει οδηγίες στον λαό Του ότι, όταν χρησιμοποιούνται σύμβολα στην προφητεία, ο χρόνος που δίνεται πρέπει να υπολογίζεται «εκάστης ημέρας λογιζομένης δι' εν έτος».³⁰ Έτσι, αυτή η περίοδος των 2.300 ημερών, όπως είδαμε, αντιστοιχεί στο τέλος του έργου του Χριστού ως αρχιερέα στο ουράνιο αγιαστήριο — στην ερευνητική κρίση εκείνων των οποίων οι υποθέσεις, μέσω της ομολογίας, έχουν μεταφερθεί στο ουράνιο αγιαστήριο.

GSAM 92Το Μήνυμα της Κρίσης που αναμενόταν το 1844

GSAM 92.2Αφού ανακαλύφθηκε η χρονική περίοδος κατά την οποία θα ξεκινούσε η κρίση των αγίων, άνοιξε ο δρόμος ώστε, σύμφωνα με τη σειρά των γεγονότων που όρισε ο Κύριος, όπως σημειώνεται στην προφητεία, να δοθεί το μήνυμα: «ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού». Προσέξτε, δεν λέει ότι αμέσως μετά την ανακάλυψη αυτής της χρονικής περιόδου θα διακηρυσσόταν το μήνυμα, αλλά ότι το φως που προηγουμένως ήταν «σφραγισμένο» θα γινόταν σαφές. Βλέπουμε καθαρά ότι αυτό επιτεύχθηκε. Στα επόμενα κεφάλαια θα φανεί ότι ο Κύριος σηματοδότησε εξίσου σαφώς τον χρόνο κατά τον οποίο θα διακηρυσσόταν το μήνυμα της Δευτέρας Παρουσίας, και εξίσου κυριολεκτικά δόθηκε η διακήρυξη στον κόσμο.