Κεφάλαιο 11 — Το Άγγελμα του Δεύτερου Αγγέλου

GSAM 171.1«Και άλλος άγγελος ηκολούθησε, λέγων· Έπεσεν, έπεσε Βαβυλών η πόλις η μεγάλη, διότι εκ του οίνου του θυμού της πορνείας αυτής επότισε πάντα τα έθνη.»¹

GSAM 171.2«Τότε οργισθείς ο οικοδεσπότης, είπε προς τον δούλον αυτού· Έξελθε ταχέως εις τας πλατείας και τας οδούς της πόλεως, και εισάγαγε εδώ τους πτωχούς και βεβλαμμένους και χωλούς και τυφλούς.»²

GSAM 171.3Ο Κύριος, μέσω των ιεροκηρύκων Του, είχε συγκλονίσει τον κόσμο με το μήνυμα: «ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού» — ένα μήνυμα γύρω από το οποίο θα μπορούσαν να ενωθούν όλοι όσοι ομολογούσαν ότι ήταν λαός Του, αν το ήθελαν. Αυτή ήταν η πρώτη πρόσκληση στο «δείπνο» του γάμου. Είχε ανακοινωθεί «προς τους προσκεκλημένους».³ Καθώς αυτή η πρόσκληση αγνοήθηκε με διάφορες δικαιολογίες, δόθηκε μια δεύτερη πρόσκληση, που αντιστοιχούσε στο άγγελμα του δεύτερου αγγέλου.⁴ Με αυτή την πρόσκληση ο Κύριος ξεχώρισε έναν λαό για να προχωρήσει μέχρι το τέλος του καιρού με το φως της αλήθειας Του που προχωρούσε.

GSAM 171Η δεύτερη πρόσκληση στο δείπνο του γάμου

GSAM 171.4Το δεύτερο μήνυμα — αυτό που ακολουθεί την κραυγή της ώρας της κρίσης — λέει: «Έπεσεν, έπεσε Βαβυλών η πόλις η μεγάλη, διότι εκ του οίνου του θυμού της πορνείας αυτής επότισε πάντα τα έθνη». Και η δεύτερη πρόσκληση στο δείπνο αναφέρει: «Έξελθε ταχέως εις τας πλατείας και τας οδούς της πόλεως, και εισάγαγε εδώ τους πτωχούς και βεβλαμμένους και χωλούς και τυφλούς». Σε κάθε μία από αυτές τις γραφές, ο λαός που ομολογεί τον Κύριο αποκαλείται «πόλη». Με τα αντιφατικά, και συγκεχυμένα δόγματά τους, αποκαλούνται «Βαβυλώνα». Από μια άλλη γραφή που αναφέρεται στους έσχατους καιρούς, βλέπουμε ότι ακριβώς πριν από την έλευση του Κυρίου, ο λαός Του καλείται να βγει από τη «Βαβυλώνα»: «Έπεσεν, έπεσε Βαβυλών η μεγάλη, και έγεινε κατοικητήριον δαιμόνων και φυλακή παντός πνεύματος ακαθάρτου και φυλακή παντός ορνέου ακαθάρτου και μισητού... Εξέλθετε εξ αυτής ο λαός μου, διά να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής».⁵

GSAM 172«Θυμήσου πώς άκουσες»

GSAM 172.1Στην επιστολή προς την εκκλησία των Σάρδεων διαβάζουμε: «Ενθυμού λοιπόν πως έλαβες και ήκουσας, και φύλαττε αυτά και μετανόησον. Εάν λοιπόν δεν αγρυπνήσης, θέλω ελθεί επί σε ως κλέπτης, και δεν θέλεις γνωρίσει ποίαν ώραν θέλω ελθεί επί σε.»⁶ Η εκκλησία των Σάρδων φαίνεται να αναδείχθηκε από τη Μεταρρύθμιση, μετά τη σκοτεινή περίοδο του έργου της «Ιεζάβελ» — της αποστάτης εκκλησίας. Στην εκκλησία των Σάρδων ειπώθηκε ότι είχε υπάρξει μια ζωντανή εκκλησία· αλλά όταν άκουσε και απέρριψε τη διδασκαλία της έλευσης του Κυρίου, έθεσε τον εαυτό της σε θέση όπου ήταν επιρρεπής να την αιφνιδιάσει αυτό το γεγονός σαν «κλέπτης εν νυκτί». Έτσι, όπως δηλώνει ο απόστολος Παύλος στην Α΄ Θεσσαλονικείς 5:1-5, θα είναι η κατάσταση εκείνων που φωνάζουν: «Ειρήνη και ασφάλεια», όταν πλησιάζει η έλευση του Κυρίου. Εκείνοι που ακολουθούν το φως της αλήθειας ονομάζονται «υιοί ημέρας», και ο Κύριος δεν θα έρθει επάνω τους σαν κλέφτης.

GSAM 172.2Σε αυτή την προφητική περιγραφή των επτά εκκλησιών, βλέπουμε ότι η πτώση της εκκλησίας των Σάρδων ακολουθείται αμέσως από την εκκλησία της Φιλαδέλφειας, ή (όπως υποδηλώνει η λέξη) της αδελφικής αγάπης. Τέτοιοι, πράγματι, ήταν οι 50.000 πιστοί που, μέσω του αγγέλματος του δεύτερου αγγέλου, βγήκαν από όλες τις διαφορετικές εκκλησίες και ενώθηκαν με έναν δεσμό αδελφικής αγάπης πάνω στη μεγάλη θεμελιώδη αλήθεια της άμεσης έλευσης του Χριστού.

GSAM 173Πώς κηρύχθηκε το δεύτερο μήνυμα

GSAM 173.1Το Midnight Cry της 12ης Σεπτεμβρίου 1844 περιέχει μια δήλωση του πάστορα Τζ. Β. Χάιμς σχετικά με το άγγελμα του δεύτερου αγγέλου και τις περιστάσεις που οδήγησαν στην κήρυξή του. Η επιστολή του φέρει ημερομηνία McConnelsville, Οχάιο, 29 Αυγούστου 1844, και έχει ως εξής:—

GSAM 173.2«Όταν ξεκινήσαμε το έργο με τον αδελφό Μίλερ το 1840, εκείνος δίδασκε ήδη εννέα χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου βρισκόταν σχεδόν μόνος του. Ωστόσο, το έργο του ήταν αδιάκοπο και αποτελεσματικό στο να αφυπνίσει τους ομολογούντες τη θρησκεία στην αληθινή ελπίδα του λαού του Θεού και στην απαραίτητη προετοιμασία για την έλευση του Κυρίου· καθώς επίσης στο να αφυπνίσει όλες τις κατηγορίες των αμετανόητων ώστε να συνειδητοποιήσουν την χαμένη κατάστασή τους και το καθήκον της άμεσης μετάνοιας και της επιστροφής στον Θεό, ως προετοιμασία για να συναντήσουν τον Νυμφίο εν ειρήνη κατά την έλευσή Του. Αυτοί ήταν οι μεγάλοι στόχοι των προσπαθειών του. Δεν έκανε καμία προσπάθεια να προσηλυτίσει τους ανθρώπους σε κάποια θρησκευτική αίρεση ή κίνημα.

GSAM 173.3«Όταν πεισθήκαμε για την αλήθεια της επικείμενης έλευσης και υιοθετήσαμε δημοσίως τη διδασκαλία, διατηρούσαμε τις ίδιες απόψεις και ακολουθούσαμε την ίδια πορεία ανάμεσα στις διάφορες αιρέσεις, όπου καλούμασταν, κατά την πρόνοια του Θεού, να εργαστούμε. Είπαμε στους ιεροκήρυκες και στις εκκλησίες ότι δεν ήταν δουλειά μας να τις διαλύσουμε, ούτε να τις διαιρέσουμε και να τις αποσπάσουμε: Είχαμε έναν ξεκάθαρο στόχο, και αυτός ήταν να εκφωνήσουμε την «κραυγή», την προειδοποίηση για την κρίση που «βρίσκεται στην πόρτα», και να πείσουμε τους συνανθρώπους μας να ετοιμαστούν για το γεγονός... Οι ιεροκήρυκες και τα μέλη που επωφελήθηκαν από το έργο μας, αλλά δεν είχαν αγκαλιάσει ειλικρινά τη διδασκαλία, συνειδητοποίησαν ότι έπρεπε είτε να ακολουθήσουν τη διδασκαλία, να την κηρύξουν και να την υποστηρίξουν, είτε, στην κρίση που τους πλησίαζε, θα αντιμετώπιζαν δυσκολίες με τους αποφασισμένους και σταθερούς πιστούς. Επομένως, αποφάσισαν να αντιταχθούν στη διδασκαλία και αποφάσισαν, μερικοί με τον έναν τρόπο και μερικοί με τον άλλον, να καταστείλουν το θέμα. Αυτό έθεσε τους αδελφούς και τις αδελφές μας ανάμεσά τους σε μια εξαιρετικά δύσκολη θέση. Οι περισσότεροι από αυτούς αγαπούσαν τις εκκλησίες τους και δεν μπορούσαν να σκεφτούν να φύγουν. Όταν όμως έγιναν αντικείμενο χλευασμού, καταπίεσης και, με διάφορους τρόπους, στερήθηκαν τα προνόμια και τις απολαύσεις που είχαν στο παρελθόν, και όταν τους στερήθηκε η «τροφή στην κατάλληλη εποχή» και ο γοητευτικός ψαλμός «Ειρήνη και ασφάλεια» ηχούσε στα αυτιά τους από Σάββατο σε Σάββατο, σύντομα απομακρύνθηκαν από τις κομματικές τους προτιμήσεις, σηκώθηκαν με όλη τη δύναμή τους, αποτίναξαν το ζυγό και ύψωσαν τη φωνή τους: «Εξέλθετε εξ αυτής ο λαός μου».

GSAM 174Σε μια Δύσκολη Θέση

GSAM 174.1«Αυτή η κατάσταση των πραγμάτων μας έθεσε σε μια δύσκολη θέση, (1) επειδή βρισκόμασταν ακριβώς στο τέλος της προφητικής μας περιόδου, κατά την οποία περιμέναμε ότι ο Κύριος θα συγκέντρωνε όλο τον λαό Του σε ένα· και (2) επειδή πάντα κηρύτταμε μια διαφορετική διδασκαλία· και τώρα που οι συνθήκες είχαν αλλάξει, θα θεωρούνταν ανεντιμότητα εκ μέρους μας αν ενωνόμασταν στην κραυγή του διαχωρισμού και της διάλυσης των εκκλησιών που είχαν δεχτεί εμάς και το μήνυμά μας. Γι’ αυτό διστάσαμε και συνεχίσαμε να ενεργούμε σύμφωνα με την αρχική μας θέση, μέχρι που η εκκλησία και οι ιεροκήρυκες έφεραν το θέμα σε τέτοιο σημείο που αναγκαστήκαμε, με το φόβο του Θεού, να λάβουμε θέση υπεράσπισης της αλήθειας και των καταπιεσμένων παιδιών του Θεού.

GSAM 174Αποστολικό παράδειγμα για την πορεία μας

GSAM 174.2«Και εισελθών εις την συναγωγήν ελάλει μετά παρρησίας, διαλεγόμενος τρεις μήνας και πείθων εις τα περί της βασιλείας του Θεού. Επειδή όμως τινές εσκληρύνοντο και δεν επείθοντο, κακολογούντες την οδόν του Κυρίου ενώπιον του πλήθους, απομακρυνθείς απ' αυτών, απεχώρισε τους μαθητάς, διαλεγόμενος καθ' ημέραν εν τω σχολείω τινός, όστις ελέγετο Τύραννος.»⁷ Μόνο όταν «άλλοι σκληρύνθηκαν» και κακολογούσαν «την οδόν του Κυρίου» [την έλευση του Κυρίου] «ενώπιον του πλήθους», οι αδελφοί μας κινήθηκαν να βγουν και να διαχωριστούν από τις εκκλησίες. Δεν μπορούσαν να αντέξουν αυτή την «κακολογία» των «κακών δούλων», και οι εκκλησίες που μπορούσαν να ακολουθήσουν την πορεία της καταπίεσης και της «κακολογίας» απέναντι σε όσους αναζητούσαν την «μακάρια ελπίδα», δεν ήταν για αυτούς παρά οι θυγατέρες της μυστικής Βαβυλώνας. Έτσι τις χαρακτήρισαν και εισήλθαν στην ελευθερία του ευαγγελίου. Και αν και μπορεί να μην συμφωνούμε όλοι ως προς το τι συνιστά τη Βαβυλώνα, συμφωνούμε στον άμεσο και οριστικό διαχωρισμό από όλους όσους αντιτίθενται στη διδασκαλία της έλευσης και της βασιλείας του Θεού που πλησιάζει. Πιστεύουμε ότι πρόκειται για ζήτημα ζωής και θανάτου. Είναι θάνατος το να παραμένουμε συνδεδεμένοι με εκείνους τους οργανισμούς που μιλούν ελαφρά ή αντιτίθενται στην έλευση του Κυρίου. Είναι ζωή το να απομακρυνθούμε από κάθε ανθρώπινη παράδοση, να στηριχθούμε στον λόγο του Θεού και να προσβλέπουμε καθημερινά στην εμφάνιση του Κυρίου. Γι’ αυτό, λοιπόν, λέμε τώρα σε όλους όσους είναι με οποιονδήποτε τρόπο μπλεγμένοι στο ζυγό της δουλείας: «Εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αποχωρίσθητε, λέγει Κύριος, και μη εγγίσητε ακάθαρτον, και εγώ θέλω σας δεχθή, και θέλω είσθαι Πατήρ σας, και σεις θέλετε είσθαι υιοί μου και θυγατέρες, λέγει Κύριος παντοκράτωρ».⁸

GSAM 175Αδικαιολόγητη αντίσταση

GSAM 175.1Ο Γουίλιαμ Μίλερ μιλάει ως εξής για τη σύγκρουση που υπήρχε εκείνη την εποχή μεταξύ των εκκλησιών και των Αντβεντιστών:—

GSAM 175.2«Είναι απολύτως αφύσικο και ανεξήγητο το γεγονός ότι οι χριστιανικές εκκλησίες αποκλείουν αυτή τη διδασκαλία και τα μέλη τους εξαιτίας αυτής της ευλογημένης ελπίδας. Γνωρίζω ότι ορισμένες από τις Βαπτιστικές εκκλησίες ισχυρίζονται ότι δεν τους αποκλείουν λόγω της πίστης τους, αλλά λόγω της κοινωνίας τους με τους πιστούς της Δευτέρας Παρουσίας. Τότε, αν δεν είναι λόγω της πίστης τους σε έναν ερχόμενο Σωτήρα, γιατί αποκλείομαι εγώ από τα άμβωνά τους, εγώ που δεν έχω κοινωνήσει ποτέ με καμία άλλη εκκλησία εκτός από μια Βαπτιστική; Είναι ένα ψευδές πρόσχημα. Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι το επιχείρημα των Μεθοδιστών και των Πρεσβυτεριανών, διότι πιστεύουν στη μικτή κοινωνία. Για ποιο λόγο λοιπόν τους αποκλείουν; Άκουσα για κάποιους που αποκλείστηκαν επειδή ‘έψαλλαν’ μελωδίες της Δευτέρας Παρουσίας· άλλοι για παραφροσύνη, ενώ η μόνη παραφροσύνη που αποδείχθηκε εναντίον τους ήταν ότι περίμεναν τον Χριστό. Ω Θεέ, ‘συγχώρησον αυτούς· διότι δεν εξεύρουσι τι πράττουσι’.»

GSAM 176Ο Στορς για τη στάση των εκκλησιών

GSAM 176.1Ο Τζορτζ Στορς μίλησε για τη στάση των εκκλησιών απέναντι στους Αντβεντιστές, ως εξής:—

GSAM 176.2«Ποια από αυτές, αυτή τη στιγμή, δεν λέει: “Κάθημαι βασίλισσα”; Και ποια από αυτές δεν ευχαριστείται με την ιδέα ότι κάποια μέρα θα κατακτήσει τον κόσμο και ότι αυτός θα υποταχθεί στην πίστη της; Ποια από αυτές θα επιτρέψει σε μια ψυχή να παραμείνει ανάμεσά της ειρηνικά, όταν αυτή ομολογεί ανοιχτά και χωρίς φόβο την πίστη της στην έλευση που βρίσκεται προ των πυλών; Δεν είναι οι όροι για να παραμείνετε ανάμεσά τους χωρίς ενόχληση, να «αποφύγετε εντελώς» τη δημόσια έκφραση της πίστης σας στην έλευση του Κυρίου φέτος, όποιες και αν είναι οι πεποιθήσεις σας για το θέμα, και όσο σημαντικό κι αν νιώθετε να φωνάξετε: “Φοβήθητε τον Θεόν και δότε δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού”;»

GSAM 176Η μαρτυρία του Μάνσφιλντ

GSAM 176.3Ο Λ. Ντ. Μάνσφιλντ, γράφοντας από την Ονείδα της Νέας Υόρκης, στις 21 Μαρτίου 1844, μαρτυρεί ως εξής:—

GSAM 176.4«Ο Θεός ενεργεί στη διάνοια των αγαπημένων Του παιδιών που περιμένουν τον Κύριο από τον ουρανό, και τα οδηγεί όχι μόνο να λάβουν υπόψη τον άγγελο “όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη, λέγοντας: ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού”, αλλά και να υπακούσουν στην εντολή που ακολουθεί: “Εξέλθετε εξ αυτής ο λαός μου”! Είμαι πιο πεπεισμένος από ποτέ ότι οι θρησκευτικές οργανώσεις της σημερινής εποχής αποτελούν ένα όχι αμελητέο τμήμα εκείνης της Βαβυλώνας που πρόκειται να καταστραφεί βίαια και να μην ξαναβρεθεί ποτέ... Μου φαίνεται, ωστόσο, ότι σε ορισμένες από αυτές τις οργανώσεις η ομοιότητα με το μικρό κέρατο είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Μερικά παραδείγματα θα διευκρινίσουν το θέμα.

GSAM 176Η εκδήλωση του πνεύματος του όχλου

GSAM 176.5«Ένας αδελφός που είχε εργαστεί με μεγάλη επιτυχία σε αυτή την περιοχή, κηρύττοντας την έλευση του Κυρίου, είχε κανονίσει να δώσει διάλεξη σε ένα συγκεκριμένο μέρος σε μια καθορισμένη ώρα. Ο Κύριος το κανόνισε έτσι ώστε να βρίσκεται δεκαέξι μίλια μακριά από το σημείο συνάντησης, αλλά ένας _____ ιεροκήρυκας ήταν παρών, επικεφαλής ενός όχλου, με πίσσα και φτερά, με σκοπό να τα εφαρμόσει σε αυτόν τον υπηρέτη του Ύψιστου Θεού. Ο ίδιος ιεροκήρυκας ξεκίνησε μια παρατεταμένη συνάντηση λίγο αργότερα, αλλά όλα ήταν τόσο κρύα και παγωμένα όσο ο παγετώνας του Βορρά — καμία ψυχή δεν ξύπνησε ούτε μεταστράφηκε. Τελικά, ο ιεροκήρυκας είπε ότι πίστευε ότι θα ‘έπρεπε να καθίσει στη θέση των ανήσυχων’.

GSAM 177.1«Ένας επικεφαλής ομάδας σε αυτό το χωριό είπε στην ομάδα του, από τότε που πραγματοποιούμε συναντήσεις εδώ, ότι αν κάποιος έρθει στο σπίτι του και πει ότι πιστεύει ότι ο Χριστός θα έρθει φέτος, θα τον διώξει έξω».

GSAM 177Καθήκον προς τις Εκκλησίες

GSAM 177.2Σε αυτό το σημείο θα παρουσιάσουμε μια μαρτυρία από μια ομιλία στη συνέλευση των πιστών για την Παρουσία που συγκεντρώθηκαν στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, με ημερομηνία 31 Μαΐου 1844, και υπογεγραμμένη από τους Γουίλιαμ Μίλερ, Έλον Γκαλούσα, Ν. Ν. Γουάιτινγκ, Απολλώς Χέιλ και Τζ. Β. Χάιμς. Λένε:—

GSAM 177.3«Μπορούμε επίσης να πούμε λίγα λόγια για το καθήκον μας απέναντι στις εκκλησίες. Ο κίνδυνος εδώ, όπως και στις περισσότερες άλλες περιπτώσεις, μας φαίνεται να βρίσκεται στα άκρα. Η πρώτη μορφή του κινδύνου είναι να επιτρέψουμε στην εξουσία της εκκλησίας με την οποία ενδεχομένως συνδεόμαστε να μας επιβάλει σιωπή σε ένα τέτοιο ζήτημα καθήκοντος. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν καταδικαστεί ενώπιον του Θεού υποκύπτοντας στις αντιβιβλικές απαιτήσεις των εκκλησιών τους σε αυτό το θέμα, οι οποίοι, αν είχαν παραμείνει αποφασιστικοί και πιστοί, θα βρίσκονταν τώρα σε πολύ πιο ασφαλή θέση και θα ήταν πιο χρήσιμοι, αν και ίσως καλούνταν επίσης να υποφέρουν.

GSAM 177.4«Η δεύτερη μορφή κινδύνου είναι να υποκύψουμε σε ένα πνεύμα εκδίκησης εναντίον των εκκλησιών λόγω της αδικίας τους απέναντί μας, και να διεξάγουμε έναν αδιάκριτο πόλεμο εναντίον όλων αυτών των οργανώσεων. Όσον αφορά το καθήκον των Αντβεντιστών, σε σχέση με τις εκκλησίες με τις οποίες ενδεχομένως συνδέονται, αν μας ζητούσαν να το κάνουμε, δεν θα μπορούσαμε να δώσουμε οδηγίες που θα μπορούσαν να έχουν γενική εφαρμογή. Πρέπει να ενεργούν με το φόβο του Θεού, όπως απαιτούν οι περιστάσεις της κάθε περίπτωσης.

GSAM 178.1«Θα πρέπει, ωστόσο, να είμαστε αποφασισμένοι να εκπληρώνουμε το καθήκον μας, μαρτυρώντας για την αλήθεια σε κάθε κατάλληλη και σκόπιμη περίσταση. Και αν, ακολουθώντας αυτή την πορεία, προσβάλλουμε τις εκκλησίες και αυτές μας απειλούν με αποβολή, εκτός αν παραμείνουμε σιωπηλοί (αν και αν κρίνουμε σκόπιμο να διαλύσουμε τη σχέση μας με την εκκλησία φιλικά, αυτό μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος), ας κάνουμε το καθήκον μας, και όταν αποβληθούμε, ας είμαστε υπομονετικοί στο να υπομένουμε την αδικία και ας είμαστε πρόθυμοι μαζί με τον Κύριό μας να «βγούμε έξω από την πύλη, φέρνοντας το όνειδός Του».»

GSAM 178.2Από αυτά τα αποσπάσματα που αφορούν τη στάση των εκκλησιών απέναντι σε όσους κηρύττουν το άγγελμα του δεύτερου αγγέλου, μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί πώς, ως πρώτο αποτέλεσμα αυτής της δεύτερης πρόσκλησης στο «δείπνο», εκείνοι που είχαν συγκεντρωθεί σε ένα πνευματικό ποίμνιο αναφέρονται ως «οι σακάτηδες», «οι χωλοί» και «οι τυφλοί», κάτι που υποδηλώνει έντονα την κακομεταχείριση που είχαν υποστεί από το «χτύπημα» των «συνδούλων» τους, από τους οποίους είχαν διαχωριστεί.

GSAM 178Ένας ξεχωριστός λαός που επιλέχθηκε για να δεχτεί νέες αλήθειες

GSAM 178.3Ο σκοπός του Κυρίου διακρίνεται σαφώς στην ανάδειξη ενός ξεχωριστού λαού υπό την κήρυξη του αγγέλματος του δεύτερου αγγέλου — της δεύτερης πρόσκλησης στο «δείπνο» — και της «μεσονύκτιας κραυγής». Οι πολύτιμες αλήθειες για τις έσχατες ημέρες έπρεπε να αναζητηθούν και να κηρυχθούν —ένα έργο που δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε εκκλησίες «δεσμευμένες από δόγματα», όπως ακριβώς η κήρυξη του ευαγγελίου στον κόσμο δεν μπορούσε να επιτευχθεί από την αποστολική εκκλησία, ενώ διατηρούσε σύνδεση με τις ιουδαϊκές αιρέσεις. Ο Θεός κάλεσε σε διαχωρισμό εκεί,⁹ και κάλεσε επίσης σε διαχωρισμό των πιστών της Δευτέρας Παρουσίας από εκείνους που θα προσπαθούσαν να τους κρατήσουν στον κύκλο των δογμάτων τους.

GSAM 179Τα «Six Sermons» του Στορς

GSAM 179.1Λίγο μετά από αυτή την έξοδο, παρατηρούμε ότι το φως έφτασε στις ομάδες της Δευτέρας Παρουσίας σχετικά με το θέμα της μελλοντικής τιμωρίας, όπως εκτίθεται στο φυλλάδιο, «Six Sermons», του Τζορτζ Στορς, το οποίο υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως θνητός· ότι οι νεκροί βρίσκονται σε κατάσταση αναισθησίας μεταξύ του θανάτου και της ανάστασης· ότι η τελική τιμωρία των ασεβών θα είναι η πλήρης εξαφάνιση· και ότι η αθανασία είναι δώρο του Θεού, το οποίο λαμβάνεται μόνο μέσω της πίστης στον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

GSAM 179.2Χιλιάδες Αντβεντιστές αποδέχτηκαν αυτή τη διδασκαλία για τη φύση του ανθρώπου, αλλά όχι όλοι. Η απόρριψή της δεν προκάλεσε σύγχυση μεταξύ τους, καθώς θεωρήθηκε απλώς θέμα πίστης και όχι δοκιμασία ηθικής στάσης· ως εκ τούτου, η ενωμένη προσπάθεια να προειδοποιήσουν τον κόσμο για την επικείμενη έλευση του Χριστού παρέμεινε αδιάσπαστη. Είχε, ωστόσο, ως αποτέλεσμα να ξεσηκώσει την οργή των εκκλησιών εναντίον τους.

GSAM 179Αδυναμία να αντικρούσουν τα «Six Sermons»

GSAM 179.3Ο μεθοδιστής ιεροκήρυκας στην πόλη όπου ζούσα, ο οποίος είχε προηγουμένως συμμετάσχει στην κήρυξη της διδασκαλίας της Δευτέρας Παρουσίας το 1843, έλαβε τα «Six Sermons», τα διάβασε και παραδέχτηκε στα μέλη της εκκλησίας του ότι δεν ήταν σε θέση να αντικρούσει τη διδασκαλία· αλλά όταν διαπίστωσε ότι πολλά από τα μέλη της εκκλησίας του την αποδέχονταν, συμβούλεψε τους άλλους να μην διαβάσουν το βιβλίο, καθώς «θα πίστευαν τη διδασκαλία αν το διάβαζαν». Τον Σεπτέμβριο του 1844, αφού ο ιεροκήρυκας αυτός επέστρεψε από την ετήσια συνέλευση, ανέβηκε στον άμβωνα και αποκήρυξε δημοσίως τη διδασκαλία της Δευτέρας Παρουσίας, ζητώντας ταπεινά συγχώρεση από την εκκλησία για το γεγονός ότι είχε προσκαλέσει ποτέ τους ομιλητές να μιλήσουν στον ναό.

GSAM 179Δίκη για αίρεση

GSAM 179.4Αυτή η ενέργεια εκ μέρους του ιεροκήρυκα ακολουθήθηκε σύντομα από μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν οι πιστοί της Δευτέρας Παρουσίας ως αιρετικοί· αλλά καθώς τους επιτράπηκε να υπερασπιστούν τις θέσεις τους με βάση τη Γραφή, η εκκλησία δεν πέτυχε καμία νίκη. Αρκετοί αποκλείστηκαν από την εκκλησία αυτή επειδή η συμπεριφορά τους δεν ήταν σύμφωνη με την εκκλησιαστική πειθαρχία, ενώ πολλοί άλλοι αποχώρησαν λόγω αυτού του αποκλεισμού μελών των οποίων η πίστη δεν μπορούσε να αποδειχθεί ότι ήταν αντίθετη προς τις Γραφές. Έτσι, η διδασκαλία της Δευτέρας Παρουσίας αποκλείστηκε για πάντα από την εκκλησία όπου εκατοντάδες άνθρωποι είχαν βρει τον Σωτήρα και είχαν βρει την ευτυχία στον Θεό.

GSAM 180.1Αυτό που έγινε στην πατρίδα μου επαναλήφθηκε και σε εκατοντάδες άλλες εκκλησίες σε όλη τη χώρα. Όσοι αντιμετωπίστηκαν με αυτόν τον τρόπο από τους πρώην αδελφούς τους βρήκαν μεγάλη παρηγοριά στα λόγια του προφήτη Ησαΐα: «Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, σεις οι τρέμοντες τον λόγον αυτού· οι αδελφοί σας, οίτινες σας μισούσι και σας αποβάλλουσιν ένεκεν του ονόματός μου, είπαν, Ας δοξασθή ο Κύριος· πλην αυτός θέλει φανή εις χαράν σας, εκείνοι δε θέλουσι καταισχυνθή».¹⁰

GSAM 180Η οργή των ασεβών αποκαλύπτεται

GSAM 180.2Καθώς πλησίαζε η ημέρα κατά την οποία αναμενόταν ο Κύριος, οι πιστοί γίνονταν πιο ένθερμοι στους κόπους τους, ενώ οι ασεβείς οργίζονταν και χλεύαζαν ακόμα πιο άγρια, όπως θα φανεί από την ακόλουθη δήλωση του εκδότη του Midnight Cry της 31ης Οκτωβρίου 1844:—

GSAM 180.3«Η επίδραση που προκάλεσε αυτό το κίνημα στους ασεβείς συνέβαλε επίσης σε μεγάλο βαθμό στο να μας επιβεβαιώσει στην πεποίθησή μας ότι ο Θεός βρισκόταν πίσω από αυτό. Όταν τα παιδιά του Θεού συγκεντρώνονταν για να προσκυνήσουν και να ταπεινωθούν ενώπιόν Του, και να προετοιμαστούν για την εμφάνισή Του, όπως αρμόζει σε μια ομάδα αμαρτωλών που μπορούσαν να σωθούν μόνο χάρη στη χάρη, οι ασεβείς επέδειξαν τη μεγαλύτερη κακία. Ενώ δεν είχαμε ανακοινώσει τις συγκεντρώσεις μας παρά μόνο στην εφημερίδα μας, ούτε είχαμε προσκαλέσει το κοινό εκεί, οι γιοι του Βελίαλ συνέρρεαν σε αυτές και προκαλούσαν μεγάλη αναστάτωση. Το βράδυ του Σαββάτου, στις 12 του τρέχοντος μήνα [12 Οκτωβρίου 1844], δεν πραγματοποιήσαμε συνάντηση στη σκηνή, ώστε ο επιστάτης [θυρωρός] να έχει την ευκαιρία να καθαρίσει το κτίριο για το Σάμπαθ [Κυριακή]. Όμως ο όχλος εισέβαλε στο κτίριο και αρνήθηκε ακόμη και αυτό το προνόμιο. Ο δήμαρχος, ωστόσο, χωρίς να του ζητηθεί, παρενέβη αμέσως και τους απέβαλε.

GSAM 181.1«Στις συγκεντρώσεις μας την επόμενη Κυριακή, αφού γέμισε η σκηνή, ένα πυκνό πλήθος κατέλαβε τον δρόμο μπροστά από το κτίριο, με πολλούς από αυτούς να είναι εξοργισμένοι που κάποιοι πίστευαν στην έλευση του Κυρίου. Το βράδυ, λόγω της αναταραχής του πλήθους, δεν πραγματοποιήθηκε συνάντηση· ωστόσο, ο δρόμος είχε γεμίσει με τον όχλο από νωρίς· αλλά η άμεση παρέμβαση του δημάρχου και της αποτελεσματικής αστυνομίας του εκκένωσε τον δρόμο, αφού έστειλαν μερικούς στο αστυνομικό τμήμα. Δεν μπορούσαμε παρά να παρομοιάσουμε τη συμπεριφορά του όχλου με εκείνη του όχλου που είχε συγκεντρωθεί γύρω από την πόρτα του Λωτ, το βράδυ πριν από την καταστροφή των Σοδόμων... Αυτή η κίνηση εκ μέρους τους ήταν τόσο ξαφνική, ταυτόχρονη και εκτεταμένη, ώστε η εκδήλωσή της την πρώτη ημέρα του έβδομου εβραϊκού μήνα μας ενίσχυσε στην πεποίθησή μας ότι αυτός πρέπει να είναι ο μήνας.»

GSAM 181Οι χλευαστές φορούν τα ρούχα της ανάληψης

GSAM 181.2Στις 22 Οκτωβρίου 1844, την ημέρα που έληξαν οι 2.300 ημέρες, στο Πάρις του Μέιν, ενώ οι πιστοί είχαν συγκεντρωθεί στον οίκο λατρείας, αφοσιωμένοι σε κατανυκτική προσευχή προς τον Θεό, με την προσδοκία ότι ο Κύριος θα ερχόταν εκείνη την ημέρα, οι χλευαστές συγκεντρώθηκαν γύρω από το κτίριο, τραγουδώντας παρωδικά τραγούδια. Δύο από αυτούς τους ταραξίες φόρεσαν μακριές λευκές στολές και ανέβηκαν στην οροφή του ναού, τραγουδούσαν και χλεύαζαν όσους μέσα στον ναό προσεύχονταν και περίμεναν την έλευση του Κυρίου.

GSAM 181.3Είναι πιθανό ότι από αυτή την περίσταση προήλθαν οι ψευδείς φήμες που κυκλοφόρησαν σχετικά με το ότι οι Αντβεντιστές φορούσαν ένδυμα ανάληψης· διότι, παρά το γεγονός ότι οι εφημερίδες των Αντβεντιστών πρόσφεραν αμοιβές που έφταναν τα 500 δολάρια για ένα αυθεντικό παράδειγμα όπου ένας Αντβεντιστής φόρεσε ένδυμα ανάληψης το 1844 και έτσι περίμενε την έλευση του Κυρίου, δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ ούτε μία τέτοια περίπτωση.

GSAM 182Το όραμα του Χέιζεν Φος, 1844

GSAM 182.1Περίπου εκείνη την εποχή ζούσε στο Πόλαντ του Μέιν ένας νεαρός άνδρας με το όνομα Χέιζεν Φος, ο οποίος πίστευε ακράδαντα ότι ο Κύριος θα ερχόταν την δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα. Ήταν ένας άνδρας ευπαρουσίαστος, ευγενικός στον τρόπο του και αρκετά μορφωμένος. Λίγες εβδομάδες πριν τελειώσει η «μεσονύκτια κραυγή», ο Κύριος τον πλησίασε και του έδωσε ένα όραμα, στο οποίο του αποκαλύφθηκε το ταξίδι των Αντβεντιστών προς την πόλη του Θεού, μαζί με τους κινδύνους που θα αντιμετώπιζαν. Του δόθηκαν κάποια προειδοποιητικά μηνύματα, τα οποία έπρεπε να μεταφέρει, και είχε επίσης μια εικόνα των δοκιμασιών και των διωγμών που θα ακολουθούσαν αν ήταν πιστός στο να μεταφέρει όσα του είχαν αποκαλυφθεί. Σε αυτόν, όπως και στον κ. Φόι, αποκαλύφθηκαν τρία βήματα μέσω των οποίων ο λαός του Θεού επρόκειτο να εισέλθει πλήρως στο μονοπάτι προς την ιερή πόλη. Όντας σταθερός πιστός στην έλευση του Κυρίου «σε λίγες ακόμα ημέρες» (όπως τραγουδούσαν τότε), το τμήμα του οράματος που αφορούσε τα τρία βήματα προς το μονοπάτι ήταν για αυτόν ανεξήγητο· και καθώς ήταν από τη φύση του υπερήφανος, αποστράφηκε από τον σταυρό και αρνήθηκε να το μεταφέρει. Το όραμα επαναλήφθηκε για δεύτερη φορά, και επιπλέον του ειπώθηκε ότι αν εξακολουθούσε να αρνείται να διηγηθεί ό,τι του είχε αποκαλυφθεί, το βάρος θα του αφαιρούνταν και θα δινόταν σε ένα από τα πιο αδύναμα παιδιά του Κυρίου, κάποιον που θα διηγούνταν πιστά ό,τι ο Θεός θα αποκάλυπτε. Αρνήθηκε και πάλι. Τότε του δόθηκε ένα τρίτο όραμα, και του ειπώθηκε ότι απελευθερώθηκε, και το βάρος επιβλήθηκε σε έναν από τους πιο αδύναμους των αδύναμων, ο οποίος θα εκτελούσε την εντολή του Κυρίου.

GSAM 182Ο Φος δεν μεταφέρει το όραμά του

GSAM 182.2Αυτό ξάφνιασε τον νεαρό άνδρα, και αποφάσισε να διηγηθεί ό,τι του είχε αποκαλυφθεί, και κατά συνέπεια ανακοίνωσε το ραντεβού του. Ο κόσμος συνωστίστηκε για να δει και να ακούσει. Διηγήθηκε προσεκτικά την εμπειρία του, πώς είχε αρνηθεί να μεταφέρει ό,τι του είχε δείξει ο Κύριος, και τι θα προέκυπτε από την άρνησή του. «Τώρα», είπε, «θα διηγηθώ το όραμα». Αλλά, δυστυχώς! Ήταν πολύ αργά: στεκόταν μπροστά στον κόσμο άφωνος σαν άγαλμα, και τελικά είπε μέσα σε βαθύτατη αγωνία: «Δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε μια λέξη από το όραμα». Έσφιξε τα χέρια του με αγωνία, λέγοντας: «Ο Θεός εκπλήρωσε τον λόγο Του. Μου αφαίρεσε το όραμα», και με μεγάλη ψυχική οδύνη είπε: «Είμαι χαμένος άνθρωπος». Από εκείνη τη στιγμή έχασε την ελπίδα του στον Χριστό και έπεσε σε κατάσταση απόγνωσης. Δεν παρευρέθηκε ποτέ ξανά σε συνάντηση των Αντβεντιστών και δεν έδειξε κανένα προσωπικό ενδιαφέρον για τη θρησκεία. Η συμπεριφορά του, από πολλές απόψεις, για να το θέσουμε ήπια, ήταν αυτή κάποιου που είχε στερηθεί την ευγενική επιρροή του Πνεύματος του Κυρίου, κάποιου που «είχε αφεθεί στους δικούς του δρόμους, για να γεμίσει με τα δικά του έργα». Σε αυτή την ψυχική κατάσταση πέθανε το 1893.

GSAM 183Το όραμα του Φος, όπως το διηγήθηκε κάποιος άλλος

GSAM 183.1Περίπου τρεις μήνες από τη στιγμή που δεν κατάφερε να ανακαλέσει το όραμά του, άκουσε από ένα διπλανό δωμάτιο ένα όραμα που διηγούνταν κάποιος άλλος. Η συνάθροιση γινόταν σε μια κατοικία όπου βρισκόταν κι αυτός. Τον παρότρυναν να έρθει στη συνάθροιση, αλλά αρνήθηκε να το κάνει. Είπε ότι το όραμα ήταν τόσο παρόμοιο με αυτό που του είχε φανεί, όσο δύο άτομα μπορούν να περιγράψουν το ίδιο πράγμα. Και έτσι έγινε γνωστό αυτό που είχε δει, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί όταν προσπαθούσε να το διηγηθεί. Όταν είδε το πρόσωπο εκείνο αργότερα, είπε: «Αυτή είναι το όργανο στο οποίο ο Κύριος έχει εναποθέσει το βάρος».

GSAM 183Βαθιά απογοητευμένοι

GSAM 183.2Η δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα, σύμφωνα με το εβραϊκό ημερολόγιο (22 Οκτωβρίου 1844), έφτασε επιτέλους. Βρήκε χιλιάδες και χιλιάδες ανθρώπους που περίμεναν εκείνη τη στιγμή για την εκπλήρωση των ελπίδων τους. Δεν είχαν κάνει καμία προετοιμασία για τίποτα γήινο μετά από εκείνη την ημερομηνία. Δεν είχαν καν σκεφτεί την πιθανότητα «αν δεν συμβεί», αλλά είχαν οργανώσει τις κοσμικές τους υποθέσεις όπως θα έκαναν αν περίμεναν ότι εκείνη η ημέρα θα έβαζε τέλος στη φυσική τους ζωή. Είχαν προειδοποιήσει και παρακινήσει τους ασεβείς να ξεφύγουν από την επερχόμενη οργή, και πολλοί από αυτούς φοβόντουσαν ότι το μήνυμα μπορεί να αποδειχθεί αληθινό. Είχαν συμβουλεύσει και προσευχηθεί μαζί με τους συγγενείς τους, και είχαν αποχαιρετήσει όσους από αυτούς δεν είχαν δώσει την καρδιά τους στον Θεό. Με λίγα λόγια, είχαν αποχαιρετήσει όλα τα γήινα πράγματα με όλη τη σοβαρότητα εκείνου που θεωρεί ότι πρόκειται να εμφανιστεί πρόσωπο με πρόσωπο ενώπιον του Κριτή ολόκληρης της γης. Έτσι, με σχεδόν ασφυκτική αγωνία, συγκεντρώθηκαν στους χώρους λατρείας τους, αναμένοντας, από στιγμή σε στιγμή, να ακούσουν «φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού» και να δουν τους ουρανούς να φλέγονται από τη δόξα του ερχόμενου Βασιλιά τους.

GSAM 184.1Οι ώρες περνούσαν αργά, και όταν επιτέλους ο ήλιος βυθίστηκε κάτω από τον δυτικό ορίζοντα, η δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα σύμφωνα με το εβραϊκό ημερολόγιο είχε τελειώσει. Οι σκιές της νύχτας άπλωσαν για άλλη μια φορά το ζοφερό τους πέπλο πάνω από τον κόσμο· αλλά μαζί με αυτό το σκοτάδι ήρθε μια οδύνη θλίψης στις καρδιές των πιστών της Δευτέρας Παρουσίας, τέτοια που μπορεί να βρει παράλληλο μόνο στη θλίψη των μαθητών του Κυρίου μας, καθώς κατευθύνονταν με σοβαρότητα προς τα σπίτια τους τη νύχτα που ακολούθησε τη σταύρωση και την ταφή εκείνου τον οποίο, μόλις λίγο πριν, είχαν συνοδεύσει θριαμβευτικά στην Ιερουσαλήμ ως Βασιλιά τους.