Κεφάλαιο 7 — Η ραγδαία εξάπλωση του μηνύματος

GSAM 126.1«Και είδον άλλον άγγελον ισχυρόν καταβαίνοντα εκ του ουρανού, ενδεδυμένον νεφέλην, και ήτο ίρις επί της κεφαλής αυτού, και το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, και οι πόδες αυτού ως στύλοι πυρός, και είχεν εν τη χειρί αυτού βιβλιάριον ανεωγμένον. Και έθεσε τον πόδα αυτού τον δεξιόν επί την θάλασσαν, τον δε αριστερόν επί την γην, και έκραξε μετά φωνής μεγάλης καθώς βρυχάται ο λέων. Και ότε έκραξεν, ελάλησαν αι επτά βρονταί τας εαυτών φωνάς.... Και ο άγγελος, τον οποίον είδον ιστάμενον επί της θαλάσσης και επί της γης, εσήκωσε την χείρα αυτού εις τον ουρανόν και ώμοσεν εις τον ζώντα εις τους αιώνας των αιώνων, όστις έκτισε τον ουρανόν και τα εν αυτώ, και την γην και τα εν αυτή και την θάλασσαν και τα εν αυτή, ότι καιρός δεν θέλει είσθαι έτι, αλλ' εν ταις ημέραις της φωνής του εβδόμου αγγέλου, όταν μέλλη να σαλπίση, τότε θέλει τελεσθή το μυστήριον του Θεού, καθώς εφανέρωσε προς τους εαυτού δούλους τους προφήτας.»¹

GSAM 126Ένας άγγελος ως σύμβολο των ανθρώπινων αγγελιοφόρων

GSAM 126.2Όπως έχει ήδη δειχθεί, το έργο της κήρυξης του ευαγγελίου έχει ανατεθεί στον άνθρωπο, και ο Κύριος έχει υποσχεθεί την ευλογία Του σε αυτό το μέσο μέχρι «της συντελείας του αιώνος».² Έτσι, ο άγγελος που φέρει αυτό το μήνυμα πρέπει να είναι σύμβολο ενός μηνύματος σχετικά με τον καθορισμένο καιρό, το οποίο πρόκειται να κηρυχθεί στους κατοίκους της γης. Το μήνυμα διακηρύσσεται από ένα βιβλίο που είναι «ανοιχτό», υπονοώντας σαφώς ότι κάποτε ήταν κλειστό. Αυτοί οι αγγελιαφόροι χαίρουν της εκτίμησης του Θεού· διότι το «τόξο», σημάδι της διαθήκης του Θεού, βρίσκεται πάνω τους, και στέκονται ντυμένοι με το φως της δόξας του Θεού, και διακηρύσσουν το μήνυμα με την εξουσία του Δημιουργού όλων των πραγμάτων. Αυτό που διακηρύσσεται εδώ είναι ένα μήνυμα σχετικά με τον καθορισμένο καιρό, που κάποτε ήταν «σφραγισμένο», αλλά τώρα διακηρύσσεται από ένα «ανοιχτό» βιβλίο.

GSAM 127.1Στα προηγούμενα κεφάλαια αποδείχθηκε ότι ο Κύριος όρισε τον χρόνο κατά τον οποίο θα δοθεί το φως σχετικά με το τέλος της μεγάλης προφητικής περιόδου — των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών — που οδηγεί στην ερευνητική κρίση· ότι η προφητεία ότι η γνώση θα αυξηθεί εκπληρώθηκε με ακρίβεια με την ανάδειξη πολλών στους οποίους αποκάλυψε αυτό το φως· και ότι όρισε επίσης τον χρόνο κατά τον οποίο θα έπρεπε να μάθουν την παραβολή «της συκής», αναδεικνύοντας τότε και εκεί τους δασκάλους Του για να βγουν και να κηρύξουν αυτή την παραβολή στον κόσμο. Με την ίδια ακρίβεια όρισε το σημείο κατά το οποίο το μήνυμα του καθορισμένου καιρού θα έπρεπε να κορυφωθεί σε μια δυνατή κραυγή, και με την ίδια ακρίβεια αυτό εκπληρώθηκε.

GSAM 127Η Δυνατή Κραυγή του Πρώτου Μηνύματος

GSAM 127.2Το χρονικό σημείο κατά το οποίο επρόκειτο να ακουστεί η δυνατή κραυγή αυτής της διακήρυξης αποτελεί θέμα ενδιαφέροντος. Εδώ τοποθετείται μεταξύ του ήχου της έκτης και της έβδομης σάλπιγγας, κάτι που μπορεί να διαπιστωθεί όχι μόνο από τη θέση του στην Αγία Γραφή, αλλά και από το ίδιο το μήνυμα, το οποίο λέει: «Εν ταις ημέραις της φωνής του εβδόμου αγγέλου, όταν μέλλη να σαλπίση, τότε θέλει τελεσθή το μυστήριον του Θεού, καθώς εφανέρωσε προς τους εαυτού δούλους τους προφήτας». Αυτή είναι μια αδιάψευστη απόδειξη ότι ο χρόνος που διακηρύσσεται σε αυτό το μήνυμα εκτείνεται μέχρι τον ήχο της έβδομης σάλπιγγας.

GSAM 127Ο χρόνος της δυνατής κραυγής

GSAM 127.3Όταν ηχεί ο έβδομος άγγελος, διαβάζουμε ότι «ηνοίχθη ο ναός του Θεού εν τω ουρανώ, και εφάνη η κιβωτός της διαθήκης αυτού εν τω ναώ αυτού».³ Στην υπηρεσία του επίγειου αγιαστηρίου, ο χώρος που περιείχε την κιβωτό — τα Άγια των Αγίων — άνοιγε μόνο μία φορά το χρόνο· αυτό γινόταν την Ημέρα του Εξιλασμού, με σκοπό την εξάλειψη των αμαρτιών — τον καθαρισμό του αγιαστηρίου. Ο καιρός για τον οποίο μίλησαν οι προφήτες, όταν θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί αυτό το έργο καθαρισμού, όπως το ολοκλήρωσε ο Χριστός, είναι στο τέλος των δύο χιλιάδων τριακοσίων ημερών.⁴ Αναφέρεται επίσης ότι, όταν ο έβδομος άγγελος ηχήσει, φωνές στον ουρανό λένε ότι έφτασε ο καιρός για να κριθούν οι νεκροί.⁵

GSAM 128.1Αυτό το προφητικό σύμβολο της Αποκάλυψης 10 παρουσιάζει τον καιρό κατά τον οποίο αυτό το μήνυμα πρέπει να διαδοθεί «μετά φωνής μεγάλης» και, τελικά, «καθώς βρυχάται ο λέων». Ο χρόνος κατά τον οποίο, σύμφωνα με αυτή την προφητεία, το μήνυμα επρόκειτο να ενταθεί μέχρι να φτάσει στη «δυνατή κραυγή» του, εκτείνεται από το τέλος της έκτης σάλπιγγας μέχρι το τέλος εκείνης της προφητικής περιόδου που οδηγεί στον καθαρισμό του αγιαστηρίου, με άλλα λόγια, μέχρι το τέλος των 2.300 ημερών. Οι πρώτες τέσσερις σάλπιγγες εκπληρώθηκαν στους πολέμους των Γότθων, των Βανδάλων, των Ούννων κ.λπ., οι οποίοι διαίρεσαν τη Δυτική Ρώμη σε δέκα μέρη ή βασίλεια.

GSAM 128Η πέμπτη σάλπιγγα

GSAM 128.2Η πέμπτη σάλπιγγα παρουσιάζει την άνοδο του Μωαμεθανισμού με το σύννεφο των πλάνων του, αλλά κυρίως την περίοδο των «πέντε μηνών», ή εκατόν πενήντα κυριολεκτικών ετών από τη στιγμή που «είχον εφ' εαυτών βασιλέα». Στις 27 Ιουλίου 1299, ο Οθμάν, ιδρυτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εισέβαλε στο έδαφος της Νικομήδειας. Από τότε οι Οθωμανοί παρενοχλούσαν και «βασάνιζαν» την Ανατολική Αυτοκρατορία της Ρώμης μέχρι τις 27 Ιουλίου 1449, τα εκατόν πενήντα χρόνια της ήχησης της πέμπτης σάλπιγγας. Εκείνη την εποχή οι Τούρκοι έφτασαν με τις δυνάμεις τους εναντίον της ίδιας της πόλης της Κωνσταντινούπολης, χρησιμοποιώντας πυρίτιδα στον πόλεμο· και από ένα βαρύ κανόνι, το οποίο, όπως αναφέρει ο ιστορικός Γκίμπον, χρειάστηκε εξήντα βόδια για να το σύρουν, εκτόξευσαν τεράστιους βράχους εναντίον των τειχών της Κωνσταντινούπολης.

GSAM 128Το τέλος της έκτης σάλπιγγας

GSAM 128.3Περίπου εκείνη την εποχή πέθανε ο Ιωάννης Παλαιολόγος, ο οποίος καταγράφεται από τους ιστορικούς ως ο τελευταίος Έλληνας αυτοκράτορας. Ο Κωνσταντίνος Δεκόζης ήταν ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου, αλλά λέγεται ότι ο φόβος του για τον Αμουράθ, τον Τούρκο σουλτάνο, ο οποίος διεξήγαγε αυτόν τον πόλεμο εναντίον του, τον οδήγησε να ζητήσει την άδεια του Αμουράθ για να αναλάβει τον θρόνο. Μια τέτοια πράξη θα έμοιαζε σχεδόν με παράδοση του θρόνου στους Τούρκους. Πράγματι, πολύ σύντομα οι Οθωμανοί κατέλαβαν την πόλη της Κωνσταντινούπολης και την Ανατολική Αυτοκρατορία της Ρώμης. Έτσι, «σκότωσαν» (πολιτικά) εκείνη την αυτοκρατορία την οποία είχαν προηγουμένως «βασανίσει». Θα την «σκότωναν» για «ώραν και ημέραν και μήνα και ενιαυτόν».

GSAM 129.1Αν το θεωρήσουμε ως προφητικό χρόνο, με μια ημέρα να αντιστοιχεί σε ένα έτος, πόσο καιρό θα διαρκούσε; Το πρόβλημα είναι απλό: ένα έτος, 360 ημέρες ή έτη· ένας μήνας, 30 ημέρες ή έτη· και μία ημέρα, ένα έτος — συνολικά, 391 ημέρες ή, κυριολεκτικά, 391 έτη. Μια ώρα, ως το εικοστό τέταρτο μέρος μιας ημέρας, συμβολικά θα αντιστοιχούσε σε μισό μήνα, ή δεκαπέντε ημέρες. Η συνολική διάρκεια της ανεξάρτητης μουσουλμανικής κυριαρχίας επί του εδάφους της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας θα ήταν, επομένως, 391 έτη και 15 ημέρες. Προσθέτοντας αυτό στις 27 Ιουλίου 1449, καταλήγουμε στις 11 Αυγούστου 1840 ως ημερομηνία λήξης της περιόδου της τουρκικής ανεξαρτησίας, όπως ορίζεται στην έκτη σάλπιγγα.

GSAM 129Ο Δρ. Τζόσια Λιτς προβλέπει την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

GSAM 129.2Το 1838 ο Δρ. Τζόσια Λιτς, από τη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβανίας, αφού αγκάλιασε την αλήθεια που διατύπωσε ο Γουίλιαμ Μίλερ, εντάχθηκε στο έργο της ευρύτερης διάδοσης του μηνύματος. Συνέταξε άρθρα για δημοσίευση στον Τύπο σχετικά με τις επτά σάλπιγγες της Αποκάλυψης. Υιοθέτησε την κατηγορηματική θέση ότι η έκτη σάλπιγγα θα σταματούσε να ηχεί και η Οθωμανική Αυτοκρατορία θα έπεφτε την 11η Αυγούστου 1840, και ότι αυτό θα αποδείκνυε στον κόσμο ότι μια ημέρα στη συμβολική προφητεία αντιπροσωπεύει ένα έτος κυριολεκτικού χρόνου.

GSAM 129.3Μερικοί από τους αδελφούς, ακόμη και εκείνοι που συμφωνούσαν μαζί του σε αυτό το σημείο, έτρεμαν από φόβο για το αποτέλεσμα «αν δεν επέλθει», όπως έλεγε. Αυτό, ωστόσο, δεν τον αποθάρρυνε, αλλά προχώρησε να κάνει ό,τι ήταν στο χέρι του για να διαδώσει τις απόψεις του σχετικά με το τουρκικό ζήτημα. Οι δημόσιες εφημερίδες διέδωσαν ευρέως τον ισχυρισμό που είχε διατυπώσει σχετικά με το θέμα. Οι λέσχες των άπιστων συζήτησαν το ζήτημα στις συνεδριάσεις τους και είπαν: «Να ένας άνθρωπος που τολμά να προβλέψει κάτι, και αν αυτό το θέμα εξελιχθεί όπως λέει, θα επιβεβαιώσει χωρίς αμφιβολία τον ισχυρισμό του ότι μια ημέρα στην προφητεία συμβολίζει ένα έτος, και ότι οι δύο χιλιάδες τριακόσιες ημέρες αντιστοιχούν σε τόσα έτη, και ότι θα λήξουν το 1844».

GSAM 130.1Η δημοσίευση της διάλεξης του Δρ. Λιτς προκάλεσε γενική αναταραχή, και πολλές χιλιάδες κλήθηκαν έτσι να παρακολουθήσουν την κατάληξη των δυσκολιών που είχαν ανακύψει μεταξύ του Μεχμέτ Αλί, του πασά της Αιγύπτου, και του Τούρκου σουλτάνου. Εκατοντάδες είπαν: «Αν αυτή η υπόθεση καταλήξει όπως ισχυρίστηκε ο γιατρός, θα επιβεβαιώσει την αρχή του ‘έτους-ημέρας’ για την ερμηνεία του συμβολικού χρόνου, και θα γίνουμε Αντβεντιστές».

GSAM 130Ο Τούρκος σουλτάνος σε πόλεμο με τον πασά της Αιγύπτου

GSAM 130.2Για αρκετά χρόνια πριν από το 1840, ο σουλτάνος βρισκόταν εμπλεκόμενος σε πόλεμο με τον Μεχμέτ Αλί, πασά της Αιγύπτου. Το 1838, η διαμάχη μεταξύ του σουλτάνου και του Αιγύπτιου υποτελούς του είχε προσωρινά περιοριστεί χάρη στην επιρροή των ξένων πρεσβευτών. Το 1839, ωστόσο, οι εχθροπραξίες ξανάρχισαν και συνεχίστηκαν έως ότου, σε μια γενική μάχη μεταξύ των στρατών του σουλτάνου και του Μεχμέτ, ο στρατός του σουλτάνου καταστράφηκε ολοσχερώς, ενώ ο στόλος του καταλήφθηκε από τον Μεχμέτ και μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο. Ο σουλτάνος είχε υποστεί τόσο ολοκληρωτική ήττα, ώστε, όταν ο πόλεμος ξανάρχισε τον Αύγουστο, διέθετε μόνο δύο πλοία πρώτης κατηγορίας και τρεις φρεγάτες ως τα θλιβερά απομεινάρια του κάποτε ισχυρού τουρκικού στόλου. Ο Μεχμέτ αρνήθηκε κατηγορηματικά να παραδώσει αυτόν τον στόλο και να τον επιστρέψει στον σουλτάνο, και δήλωσε ότι αν οι δυνάμεις προσπαθούσαν να του τον πάρουν, θα τον έκαιγε. Έτσι είχαν τα πράγματα, όταν, το 1840, η Αγγλία, η Ρωσία, η Αυστρία και η Πρωσία παρενέβησαν και αποφάσισαν να επιλύσουν το πρόβλημα· διότι ήταν προφανές ότι, αν αφεθεί ανεξέλεγκτος, ο Μεχμέτ θα γινόταν σύντομα κύριος του θρόνου του σουλτάνου.

GSAM 131Παρέμβαση των Συμμαχικών Δυνάμεων

GSAM 131.1«Ο σουλτάνος αποδέχτηκε αυτή την παρέμβαση των συμμαχικών δυνάμεων και, ως εκ τούτου, παρέδωσε οικειοθελώς το ζήτημα στα χέρια τους. Πραγματοποιήθηκε διάσκεψη αυτών των δυνάμεων στο Λονδίνο, με τον σεΐχη Εφέντι Μπέη Λίκγκις να παρίσταται ως πληρεξούσιος των Οθωμανών. Συντάχθηκε ένα τελεσίγραφο, το οποίο επρόκειτο να υποβληθεί στον πασά της Αιγύπτου, σύμφωνα με το οποίο ο σουλτάνος θα του πρόσφερε την κληρονομική διακυβέρνηση της Αιγύπτου, καθώς και όλο το τμήμα της Συρίας που εκτεινόταν από τον Κόλπο του Σουέζ έως τη Λίμνη της Τιβεριάδας, μαζί με την επαρχία της Άκρας, εφ’ όρου ζωής· ο ίδιος, από την πλευρά του, θα εκκένωνε όλα τα άλλα τμήματα των εδαφών του σουλτάνου που τότε κατείχε και θα επέστρεφε τον οθωμανικό στόλο. Σε περίπτωση που αρνιόταν αυτή την προσφορά του σουλτάνου, οι τέσσερις δυνάμεις επρόκειτο να αναλάβουν το θέμα στα χέρια τους και να χρησιμοποιήσουν όποια άλλα μέσα θεωρούσαν κατάλληλα για να τον αναγκάσουν να δεχτεί τους όρους.

GSAM 131.2«Ήταν προφανές ότι, μόλις αυτό το τελεσίγραφο παραδοθεί στον Μεχμέτ Αλί, το ζήτημα θα βγει για πάντα εκτός του ελέγχου του πρώτου [του σουλτάνου], και η διαχείριση των υποθέσεών του θα βρίσκεται, από εκείνη τη στιγμή, στα χέρια των ξένων δυνάμεων.

GSAM 131Η προφητεία εκπληρώθηκε — Το τέλος της τουρκικής ανεξαρτησίας

GSAM 131.3«Ο σουλτάνος απέστειλε τον Ριφάτ Μπέη με κυβερνητικό ατμόπλοιο στην Αλεξάνδρεια, για να κοινοποιήσει το τελεσίγραφο στον πασά. Το τελεσίγραφο παραδόθηκε στα χέρια του, και ο ίδιος το παρέλαβε, την 11η Αυγούστου 1840! Την ίδια ημέρα ο σουλτάνος απέστειλε σημείωμα στους πρέσβεις των τεσσάρων δυνάμεων, ρωτώντας ποιο σχέδιο θα υιοθετηθεί σε περίπτωση που ο πασάς αρνηθεί να συμμορφωθεί με τους όρους του τελεσίγραφου· στο οποίο απάντησαν ότι είχαν ληφθεί μέτρα και δεν υπήρχε λόγος να ανησυχεί για οποιαδήποτε απρόβλεπτη κατάσταση που ενδέχεται να προκύψει. Εκείνη την ημέρα έληξε η περίοδος των τριακοσίων ενενήντα ενός ετών και δεκαπέντε ημερών που είχε διατεθεί για τη διατήρηση της οθωμανικής εξουσίας· και πού ήταν η ανεξαρτησία του σουλτάνου; — Είχε χαθεί!»⁶

GSAM 132.1Από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα, ο σουλτάνος αναγκάστηκε να ενεργεί υπό τις εντολές των δυνάμεων και να παρακολουθεί τον διαμελισμό του βασιλείου του, καθώς κομμάτι-κομμάτι αυτό κατασχέθηκε για δικό τους όφελος.

GSAM 132Ξύπνησε το ενδιαφέρον του κοινού για τις προφητείες

GSAM 132.2Αυτή η εντυπωσιακή εκπλήρωση της προφητείας είχε τεράστια επίδραση στη συνείδηση του κοινού. Ενίσχυσε το ενδιαφέρον του λαού να ακούσει για το θέμα των προφητειών που έχουν εκπληρωθεί και εκείνων που εκπληρώνονται. Ο Δρ. Λιτς ανέφερε ότι, μέσα σε λίγους μήνες μετά τις 11 Αυγούστου 1840, είχε λάβει επιστολές από περισσότερους από χίλιους εξέχοντες απίστους, μερικοί από τους οποίους ήταν ηγέτες συλλόγων απίστων, στις οποίες δήλωναν ότι είχαν εγκαταλείψει τον αγώνα εναντίον της Γραφής και την είχαν αποδεχτεί ως αποκάλυψη του Θεού προς τον άνθρωπο. Μερικοί από αυτούς μεταστράφηκαν πλήρως προς τον Θεό, ενώ αρκετοί εξ αυτών έγιναν ικανοί ομιλητές στο μεγάλο κίνημα της Δευτέρας Παρουσίας. Κάποιοι εξέφρασαν τη γνώμη τους στον Δρ. Λιτς με τον εξής τρόπο: «Έχουμε πει ότι οι ερμηνευτές της προφητείας παραθέτουν αποσπάσματα από τις ξεχασμένες σελίδες της ιστορίας για να τεκμηριώσουν τους ισχυρισμούς τους σχετικά με την εκπλήρωση των προφητειών· αλλά σε αυτή την περίπτωση έχουμε τα ζωντανά γεγονότα ακριβώς μπροστά στα μάτια μας».

GSAM 132.3Για να δείξω πώς, ακριβώς στο τέλος της έκτης σάλπιγγας, το μήνυμα της Δευτέρας Παρουσίας άρχισε να διαδίδεται «μετά φωνής μεγάλης», θα αναφέρω μια περίπτωση όπως μου την διηγήθηκε ένας από τους πρωταγωνιστές αυτού του μηνύματος.

GSAM 132.4Το έτος 1840, ο Ε. Σ. Ουίλιαμς, ένας μεγάλος κατασκευαστής σκηνών και πανιών από το Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, αποδέχτηκε το μήνυμα και προσκάλεσε τους πάστορες Μίλερ και Χάιμς να έρθουν στο Ρότσεστερ και να μιλήσουν στους χιλιάδες κατοίκους της πόλης. Αυτοί απάντησαν ότι δεν διέθεταν τα απαραίτητα χρήματα για να εξασφαλίσουν μια αίθουσα επαρκούς μεγέθους ώστε να φιλοξενήσει τον κόσμο. Εκείνος απάντησε: «Έχω μια κυκλική σκηνή διαμέτρου 120 ποδιών. Θα την στήσω, θα την εξοπλίσω με καθίσματα και θα φροντίσω για αυτήν, δωρεάν. Ελάτε να κηρύξετε το μήνυμα». «Ήρθαν», μου είπε, «και η σκηνή δεν χωρούσε ούτε το μισό από όσους ήρθαν να ακούσουν, οπότε πρόσθεσα μια επέκταση σαράντα ποδιών, δημιουργώντας μια σκηνή διαστάσεων 160 x 120 ποδιών. Αυτή η σκηνή γέμιζε καθημερινά με κόσμο, ενώ εκατοντάδες συνωστίζονταν έξω από αυτήν, όλοι ανυπόμονοι να ακούσουν τον λόγο».

GSAM 133Εκατοντάδες διακηρύσσουν το μήνυμα

GSAM 133.1Για να ανταποκριθούν στο αυξανόμενο ενδιαφέρον, χρησιμοποιήθηκαν μεγάλες σκηνές, ενώ το καλοκαίρι διοργανώνονταν συγκεντρώσεις σε δάση. Το χειμώνα χρησιμοποιούνταν μερικά από τα μεγαλύτερα κτίρια της εκκλησίας και δημόσιες αίθουσες, και όλα ήταν γεμάτα μέχρι την μέγιστη χωρητικότητά τους με ενδιαφερόμενους ακροατές. Αντί ο πάστορας Μίλερ να στέκεται πλέον, όπως έκανε πριν από το 1840, «σχεδόν μόνος» στη διακήρυξη του μηνύματος, περίπου τριακόσιοι τον συνόδευσαν στη δημόσια διακήρυξη της λήξης της περιόδου των 2.300 ημερών και στην κραυγή: «καιρός δεν θέλει είσθαι έτι» και «ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού». Έτσι βλέπουμε πώς, όταν ήρθε ο καιρός του Κυρίου για να προχωρήσει το μήνυμα σε παγκόσμιο επίπεδο, ο λόγος Του εκπληρώθηκε, και εκατομμύρια άνθρωποι συγκινήθηκαν από την επιθυμία να ακούσουν την πρόσκληση.

GSAM 133.2Ό,τι ίσχυε για το κίνημα στην Αμερική ίσχυε και σε άλλες χώρες. Από το έτος 1840, αντί για λίγα άτομα που διανέμουν τα έντυπά τους, δεκάδες βγήκαν, για να το πούμε έτσι, στο προσκήνιο για να διακηρύξουν την κραυγή. Στην Αγγλία υπήρχαν επτακόσιοι ιεροκήρυκες της Αγγλικανικής Εκκλησίας και μόνο που διακήρυσσαν το μήνυμα, για να μην αναφέρουμε τις δεκάδες άλλων που ασχολούνταν με το ίδιο έργο. Σε περισσότερες από είκοσι από τις διάφορες ηγετικές χώρες της γης, ένα μήνυμα διαδιδόταν με τέτοιο ζήλο που οδηγούσε τον παρατηρητή να πει: «Αυτός ο λαός είναι τρομερά σοβαρός».