Κεφάλαιο 1 — Εισαγωγή

GSAM 21.1Όταν μιλάμε για τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, αγγίζουμε ένα θέμα που στην πραγματικότητα αποτελεί την ελπίδα του λαού του Θεού από την εκδίωξη των πρώτων γονιών μας από τον κήπο της Εδέμ. Στα λόγια προς τον όφι, ότι ο σπόρος της γυναίκας θα συντρίψει το κεφάλι του, υπήρχε η διαβεβαίωση ότι τελικά θα ερχόταν ένας αποκαταστάτης, ο οποίος θα νικούσε τις σφετερίσεις του Σατανά και θα εκπλήρωνε το σχέδιο του Θεού στη γη. Η υπόθεση είναι ότι ο Αδάμ και η Εύα πίστευαν ότι αυτό το έργο θα πραγματοποιούνταν πολύ σύντομα και ότι ένας άμεσος απόγονός τους θα ήταν ο νικητής. Ωστόσο, στο σχέδιο του Θεού, η υπόσχεση για τον Σωτήρα από την φαινομενική καταστροφή περιλάμβανε όλα όσα έχουν εξελιχθεί έκτοτε καθώς ο Θεός πραγματοποιούσε την «εαυτού πρόθεσιν και χάριν, την δοθείσαν εις ημάς εν Χριστώ Ιησού προ χρόνων αιωνίων».¹

GSAM 21.2Αν είχε δοθεί αμέσως στον Αδάμ και την Εύα μια εικόνα της δυστυχίας και της θλίψης που θα γέμιζαν τον κόσμο κατά τη διάρκεια των μακρών αιώνων που μεσολαβούσαν μεταξύ της καταστροφής του και της αποκατάστασής του, η θλίψη τους θα ήταν αβάσταχτη. Ο Θεός του ουρανού, με το τρυφερό έλεος και τη συμπόνια Του, τους απέκρυψε αυτή την εικόνα, αφήνοντάς τους να καλλιεργούν την τρυφερή ελπίδα ότι σύντομα θα απελευθερωθούν εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού. Η σκέψη ότι η λύτρωση ήταν κοντά θα τους παρακινούσε φυσικά να προετοιμαστούν με μεγαλύτερη σοβαρότητα για να υποδεχτούν το γεγονός.

GSAM 22.1Το ίδιο συνέβαινε και με τον λαό του Θεού σε όλες τις γενιές από την εποχή του Αδάμ. Ήταν βέβαιοι ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα συνέβαινε ένα μεγάλο και σημαντικό γεγονός — ότι ο Χριστός θα ερχόταν τελικά και θα εγκαθίδρυε τη βασιλεία Του. Και αυτοί, όπως ο Αδάμ και η Εύα, πίστευαν ότι το γεγονός ήταν κοντά, και, όπως εκείνοι, δεν είχαν επίγνωση του τι θα συνέβαινε μεταξύ της δικής τους εποχής και του γεγονότος· αλλιώς, ίσως να είχαν αποθαρρυνθεί στην προσπάθειά τους να προχωρήσουν προς τον στόχο του βραβείου.

GSAM 22.2Αυτή η σκέψη μπορεί να διευκρινιστεί με παραδείγματα γεγονότων που συνέβησαν στο πλαίσιο μεγάλων ανακαλύψεων. Οι άνθρωποι που τις πραγματοποίησαν, αν και δεν το γνώριζαν, στην πραγματικότητα εκπλήρωναν το σχέδιο του Θεού· ωστόσο, ήταν γεμάτοι ιδέες που δεν αποδείχθηκαν από κάθε άποψη σύμφωνες με τις δικές τους θεωρίες, οι οποίες τους ώθησαν στη δράση.

GSAM 22Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των ανακαλύψεων του Κολόμβου

GSAM 22.3Ο Μοντγκόμερι, στο έργο του American History², έκδοση του 1902, σελίδες 8, 9, αναφερόμενος στη θεωρία που ώθησε τον Κολόμβο να ξεκινήσει το ταξίδι του και στην υλοποίηση του σχεδίου του να φτάσει στις Ανατολικές Ινδίες πλέοντας προς τα δυτικά, λέει:—

GSAM 22.4«Ο Κολόμβος πίστευε ότι μπορούσε να βελτιώσει το σχέδιο του βασιλιά της Πορτογαλίας. Ήταν βέβαιος ότι υπήρχε ένας συντομότερος και καλύτερος τρόπος για να φτάσει στις Ινδίες από τη διαδρομή που είχε χαράξει ο Ντίαζ. Το σχέδιο του ναυτικού από τη Γένοβα [Κολόμβου] ήταν τόσο τολμηρό όσο και πρωτότυπο. Αντί να πλεύσει προς τα ανατολικά, ή προς τα νότια και ανατολικά, πρότεινε να πλεύσει κατευθείαν προς τα δυτικά. Είχε, όπως πίστευε, τρεις καλούς και βάσιμους λόγους για ένα τέτοιο εγχείρημα: Πρώτον, σύμφωνα με τα καλύτερα γεωγραφικά συγγράμματα της εποχής του, ο Κολόμβος ήταν πεπεισμένος ότι η γη δεν ήταν επίπεδη, όπως υπέθεταν οι περισσότεροι άνθρωποι, αλλά σφαίρα. Δεύτερον, υπέθετε ότι αυτή η σφαίρα ήταν πολύ μικρότερη από ό,τι είναι στην πραγματικότητα, και ότι το μεγαλύτερο μέρος της αποτελείται από ξηρά αντί για νερό. Τρίτον, καθώς δεν γνώριζε τίποτα και δεν υποψιαζόταν τίποτα για την ύπαρξη της αμερικανικής ηπείρου ή του Ειρηνικού Ωκεανού, φανταζόταν ότι οι ακτές της Ασίας ή των Ινδιών βρίσκονταν ακριβώς απέναντι από την Ισπανία και τη δυτική ακτή της Ευρώπης. Εκτίμησε ότι η συνολική απόσταση μέχρι το Τσιπάνγκο, ή Ιαπωνία, πιθανότατα δεν θα ξεπερνούσε τις περίπου τέσσερις χιλιάδες μίλια.

GSAM 23.1«Το σχέδιό του ήταν το εξής: Θα ξεκινούσε από την Ευρώπη· θα κατεύθυνε το πλοίο του δυτικά προς την Ιαπωνία και θα ακολουθούσε την καμπύλη της γης μέχρι να τον οδηγήσει σε αυτό που αναζητούσε. Στο μυαλό του φαινόταν τόσο σίγουρο και απλό όσο το να περπατήσει μια μύγα γύρω από ένα μήλο.

GSAM 23.2«Αν η αποστολή του στεφόταν με επιτυχία, θα είχε αυτό το τεράστιο πλεονέκτημα: θα εισερχόταν στις Ινδίες κατευθείαν από την κύρια είσοδο, αντί να φτάνει εκεί με παρακάμψεις και από ένα είδος πλαϊνής εισόδου, όπως έπρεπε να κάνουν οι Πορτογάλοι.

GSAM 23.3«Βλέπουμε ότι αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος γνώριζε τα πρακτικά μαθηματικά, τη γεωγραφία και την πλοήγηση τόσο καλά όσο οποιοσδήποτε άλλος της εποχής του, είχε δίκιο στο πρώτο σημείο —το σχήμα της Γης— αλλά έπεσε εντελώς έξω στα άλλα δύο.

GSAM 23Ένα τυχερό λάθος

GSAM 23.4«Ωστόσο, παραδόξως, τα λάθη του τον βοήθησαν από μια άποψη. Το λάθος που έκανε όσον αφορά την απόσταση ήταν εξαιρετικά τυχερό. Αν ο Κολόμβος είχε υπολογίσει σωστά το μέγεθος του πλανήτη και το πραγματικό μήκος ενός τέτοιου ταξιδιού, πιθανότατα δεν θα είχε σαλπάρει, αφού θα είχε διαπιστώσει αμέσως ότι η προτεινόμενη πορτογαλική διαδρομή ήταν τόσο πολύ συντομότερη όσο και φθηνότερη. Επίσης, αν μπορούσε να φανταστεί ή να προβλέψει με οποιονδήποτε τρόπο ότι η αμερικανική ήπειρος βρισκόταν ακριβώς μπροστά του, αυτό από μόνο του ίσως να μην τον είχε ωθήσει τότε να ξεκινήσει ένα ταξίδι ανακάλυψης, καθώς ο στόχος του δεν ήταν να βρει μια νέα χώρα, αλλά έναν νέο δρόμο προς μια παλιά.»

GSAM 23Η Μεγάλη Ελπίδα των Αιώνων

GSAM 23.5Έτσι, ο λαός του Θεού, διαμέσου των αιώνων, είχε την ελπίδα της έλευσης του Χριστού μπροστά του «ως άγκυραν της ψυχής ασφαλή τε και βεβαίαν».³ Αν και συχνά, εν μέσω θλίψεων και δοκιμασιών, φωνάζουν με αγωνία: «Πόσο ακόμα, Κύριε, μέχρι να έρθει η απελευθέρωση;», ωστόσο έχουν προχωρήσει μπροστά και, όπως ο Παύλος, έχουν πει και εξακολουθούν να λένε: «τις η ελπίς ημών ή η χαρά ή ο στέφανος της καυχήσεως; ή ουχί και σεις έμπροσθεν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εν τη παρουσία αυτού;»⁴

GSAM 24Ο Παύλος στηρίζεται από την ελπίδα

GSAM 24.1Αρκούν μερικά παραδείγματα της ενδυναμωτικής δύναμης αυτής της ελπίδας, σε αυτό το πλαίσιο. Όταν ο Παύλος παραπέμφθηκε ενώπιον του Φήλιξ και του επιτράπηκε να μιλήσει για λογαριασμό του, είπε: «κατά την οδόν, την οποίαν ούτοι λέγουσιν αίρεσιν, ούτω λατρεύω τον Θεόν των πατέρων μου, πιστεύων εις πάντα τα γεγραμμένα εν τω νόμω και εν τοις προφήταις, ελπίδα έχων εις τον Θεόν, την οποίαν και αυτοί ούτοι προσμένουσιν, ότι μέλλει να γείνη ανάστασις νεκρών, δικαίων τε και αδίκων».⁵

GSAM 24.2Στην εύστοχη υπεράσπισή του, όταν παρουσιάστηκε ενώπιον του Αγρίππα, ο Παύλος είπε: «τώρα παρίσταμαι κρινόμενος διά την ελπίδα της επαγγελίας της γενομένης υπό του Θεού προς τους πατέρας ημών, εις την οποίαν το δωδεκάφυλον ημών γένος, λατρεύον εκτενώς τον Θεόν νύκτα και ημέραν, ελπίζει να καταντήση· περί ταύτης της ελπίδος εγκαλούμαι, βασιλεύ Αγρίππα, υπό των Ιουδαίων. Τι απίστευτον κρίνεται εις εσάς, ότι ο Θεός ανιστά νεκρούς;»⁶ Όταν τελικά βρέθηκε στη Ρώμη για να παρασταθεί ενώπιον του Καίσαρα, είπε στους Ιουδαίους: «διότι ένεκα της ελπίδος του Ισραήλ φορώ ταύτην την άλυσιν».⁷

GSAM 24.3Ο Παύλος μίλησε ελεύθερα για αυτή την ελπίδα στην επιστολή του προς τον Τίτο: «Διότι εφανερώθη η χάρις του Θεού η σωτήριος εις πάντας ανθρώπους, διδάσκουσα ημάς να αρνηθώμεν την ασέβειαν και τας κοσμικάς επιθυμίας και να ζήσωμεν σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς εν τω παρόντι αιώνι, προσμένοντες την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.»⁸

GSAM 24Ο Πέτρος χαίρεται για την ελπίδα

GSAM 24.4Ο Πέτρος μιλά για την ίδια ελπίδα ως εξής: «Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, όστις κατά το πολύ έλεος αυτού ανεγέννησεν ημάς εις ελπίδα ζώσαν διά της αναστάσεως του Ιησού Χριστού εκ νεκρών, εις κληρονομίαν άφθαρτον και αμίαντον και αμάραντον, πεφυλαγμένην εν τοις ουρανοίς δι' ημάς, οίτινες με την δύναμιν του Θεού φυλαττόμεθα διά της πίστεως, εις σωτηρίαν ετοίμην να αποκαλυφθή εν τω εσχάτω καιρώ· διά το οποίον αγαλλιάσθε, αν και τώρα ολίγον, εάν χρειασθή, λυπηθήτε εν διαφόροις πειρασμοίς, ίνα η δοκιμή της πίστεώς σας, πολύ τιμιωτέρα ούσα παρά το χρυσίον το φθειρόμενον διά πυρός δε δοκιμαζόμενον, ευρεθή εις έπαινον και τιμήν και δόξαν όταν φανερωθή ο Ιησούς Χριστός».⁹

GSAM 25Ο σκοπός του Θεού στη δημιουργία

GSAM 25.1Οι Γραφές αποκαλύπτουν τον σκοπό του Θεού στη δημιουργία του κόσμου· και από τον προφητικό λόγο μαθαίνουμε επίσης το σχέδιό Του σχετικά με το μέλλον: «ούτω λέγει Κύριος, ο ποιήσας τους ουρανούς· αυτός ο Θεός, ο πλάσας την γην και ποιήσας αυτήν· όστις αυτός εστερέωσεν αυτήν, έκτισεν αυτήν ουχί ματαίως αλλ' έπλασεν αυτήν διά να κατοικήται.»¹⁰ Όταν την διαμόρφωσε, την έδωσε στον άνθρωπο. Ο ψαλμωδός λέει: «Οι ουρανοί των ουρανών είναι του Κυρίου, την δε γην έδωκεν εις τους υιούς των ανθρώπων.»¹¹ Αλλά όταν την έδωσε στον άνθρωπο, ο άνθρωπος ήταν ευθύς, όπως εκφράζει ο σοφός: «τούτο μόνον εύρηκα· ότι ο Θεός έκαμε τον άνθρωπον ευθύν, αλλ' αυτοί επεζήτησαν λογισμούς πολλούς.»¹²

GSAM 25.2Διαβάζουμε για τον τρόπο με τον οποίο ο Κύριος χειρίζεται το ανθρώπινο γένος, ότι «ότε διέσπειρε τους υιούς του Αδάμ, έστησε τα όρια των λαών κατά τον αριθμόν των υιών Ισραήλ»,¹³ δηλαδή, σύμφωνα με τον αριθμό του αληθινού Ισραήλ που τελικά θα συγκεντρωθεί στη γη ως υπήκοοι της μελλοντικής βασιλείας Του. Ο Παύλος το εκφράζει με τα εξής λόγια: Ο Θεός «έκαμεν εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων, διά να κατοικώσιν εφ' όλου του προσώπου της γης, και διώρισε τους προδιατεταγμένους καιρούς και τα οροθέσια της κατοικίας αυτών, διά να ζητώσι τον Κύριον, ίσως δυνηθώσι να ψηλαφήσωσιν αυτόν και να εύρωσιν, αν και δεν είναι μακράν από ενός εκάστου ημών. Διότι εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν».¹⁴ Όταν πραγματοποιηθεί αυτός ο αρχικός σκοπός που αφορά τη γη, «και ο λαός σου θέλουσιν είσθαι πάντες δίκαιοι».¹⁵ Και πάλι αναφέρεται γι’ αυτούς σε εκείνη την κατάσταση: «ο κάτοικος δεν θέλει λέγει, Ητόνησα· ο λαός ο κατοικών εν αυτή θέλει λάβει άφεσιν ανομίας».¹⁶ Αυτή θα είναι η εποχή που «οι πραείς όμως θέλουσι κληρονομήσει την γήν· και θέλουσι κατατρυφά εν πολλή ειρήνη».¹⁷

GSAM 26Η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού δεν είναι μύθος

GSAM 26.1Στη δεύτερη επιστολή του Πέτρου αναφέρεται ότι «σας εγνωστοποιήσαμεν την δύναμιν και παρουσίαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ουχί μύθους σοφιστικούς ακολουθήσαντες, αλλ' αυτόπται γενόμενοι της εκείνου μεγαλειότητος. Διότι έλαβε παρά Θεού Πατρός τιμήν και δόξαν, ότε ήλθεν εις αυτόν τοιαύτη φωνή υπό της μεγαλοπρεπούς δόξης, Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον εγώ ευηρεστήθην· και ταύτην την φωνήν ημείς ηκούσαμεν εξ ουρανού ελθούσαν, όντες μετ' αυτού εν τω όρει τω αγίω. Και έχομεν βεβαιότερον τον προφητικόν λόγον, εις τον οποίον κάμνετε καλά να προσέχητε ως εις λύχνον φέγγοντα εν σκοτεινώ τόπω, εωσού έλθη η αυγή της ημέρας και ο φωσφόρος ανατείλη εν ταις καρδίαις υμών».¹⁸

GSAM 26.2Σε αυτό το απόσπασμα ο απόστολος αναφέρεται στη μεταμόρφωση στο βουνό ως απόδειξη της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού. Πριν από αυτή τη σκηνή ο Σωτήρας μας είχε πει στους αποστόλους Του: «είναι τινές των εδώ ισταμένων, οίτινες δεν θέλουσι γευθή θάνατον, εωσού ίδωσι τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν τη βασιλεία αυτού»¹⁹ —όπως καταγράφεται από τον Λουκά: «Είναι τινές των εδώ ισταμένων, οίτινες δεν θέλουσι γευθή θάνατον, εωσού ίδωσι την βασιλείαν του Θεού».²⁰

GSAM 26.3Αυτή η υπόσχεση εκπληρώθηκε κυριολεκτικά κατά τη Μεταμόρφωση. Σε αυτό το «όραμα» στο βουνό είδαν τον Ιησού δοξασμένο, όπως θα εμφανιστεί όταν έρθει στη βασιλεία Του. Είδαν τον Ηλία, ο οποίος αναλήφθηκε στον ουρανό χωρίς να γευτεί τον θάνατο, να αντιπροσωπεύει εκείνους που θα μεταμορφωθούν —θα μετατραπούν από θνητούς σε αθάνατους— «εν μιά στιγμή, εν ριπή οφθαλμού», όταν έρθει ο Κύριος.²¹ Υπήρχε επίσης ο Μωυσής, κάποιος που είχε πεθάνει, που συμβόλιζε εκείνους που θα αναστηθούν από τους νεκρούς για να συναντήσουν τον Κύριο. Έτσι, σε αυτό το «όραμα» είδαν τον Χριστό να έρχεται στη βασιλεία Του, όπως τους είχε υποσχεθεί.

GSAM 27Η προφητεία, ένας πιο βέβαιος λόγος

GSAM 27.1Αν και οι απόστολοι είχαν δει αυτό το ένδοξο θέαμα στο όρος της Μεταμόρφωσης και είχαν ακούσει τη φωνή της έγκρισης του Θεού, ο απόστολος Πέτρος επιβεβαιώνει: «έχομεν βεβαιότερον τον προφητικόν λόγον». Με αυτή τη δήλωση δεν υποτιμά αυτό που είδαν και άκουσαν σε εκείνη την αξέχαστη περίσταση. Τότε άκουσαν τη φωνή του Θεού μία φορά, αλλά στις μεγάλες γραμμές της προφητείας, που εκτείνονται μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, έχουμε τη φωνή του Θεού να επαναλαμβάνεται συχνά. Στην πραγματικότητα, κάθε συγκεκριμένη προφητική πρόβλεψη που εκπληρώθηκε ή καταγράφηκε στην ιστορία αποτελεί τη φωνή του Θεού προς εμάς. Πρέπει να είναι με αυτή την έννοια που ο λόγος της προφητείας είναι «βεβαιότερος». Η Αναθεωρημένη Έκδοση το μεταφράζει ως «επιβεβαιωμένος». Η προφητεία επιβεβαιώνεται από κάθε συγκεκριμένη πρόβλεψη που εκπληρώνεται. Κάθε γεγονός που προφητεύτηκε, όταν εκπληρωθεί, αποτελεί διαβεβαίωση ότι τα υπόλοιπα προφητευμένα γεγονότα θα συμβούν σίγουρα.

GSAM 27Η φύση της προφητείας

GSAM 27.2Οι ακόλουθες μαρτυρίες από διακεκριμένους μελετητές της Γραφής σχετικά με τη φύση της προφητείας είναι πειστικές:—

GSAM 27.3Ο Τόμας Νιούτον υποστηρίζει ότι «η προφητεία είναι η ιστορία που προλαμβάνεται και συμπυκνώνεται· η ιστορία είναι η προφητεία που εκπληρώνεται και εκτείνεται. Υπήρξαν ψευδείς χρησμοί στον κόσμο· αλλά ούτε όλη η εξυπνάδα ούτε η κακία των ανθρώπων και των δαιμόνων δεν μπορούν να παράγουν προφητείες όπως αυτές που καταγράφονται στις Γραφές».

GSAM 27.4Ο Σερ Ισαάκ Νιούτον μαρτυρεί ότι «το να δίνουμε προσοχή στους προφήτες είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό της αληθινής εκκλησίας».

GSAM 27.5Ο Δρ. Α. Κιθ λέει ότι «η προφητεία ισοδυναμεί με οποιοδήποτε θαύμα και είναι από μόνη της θαυματουργή... Μόνο η φωνή της Παντοδυναμίας θα μπορούσε να καλέσει τους νεκρούς από τον τάφο, μόνο η φωνή της Παντογνωσίας θα μπορούσε να αποκαλύψει όλα όσα κρύβονται στο σκοτεινό μέλλον, το οποίο για τον άνθρωπο είναι τόσο αδιαπέραστο όσο οι κατοικίες των νεκρών, και αμφότερα είναι εξίσου η φωνή του Θεού».

GSAM 28.1Ο Μάθιου Χένρι είπε ότι «στον χρόνο του Θεού, που είναι ο καλύτερος χρόνος, και με τον τρόπο του Θεού, που είναι ο καλύτερος τρόπος, η προφητεία θα εκπληρωθεί σίγουρα. Κάθε λέξη του Χριστού είναι πολύ αγνή, και επομένως πολύ βέβαιη».

GSAM 28Ο σκοπός της προφητείας

GSAM 28.2Μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια του Χριστού προς τους αποστόλους Του έναν από τους σκοπούς του Κυρίου όταν δίνει προφητεία. Μιλώντας προφητικά για τα πράγματα που θα συνέβαιναν στη ζωή του Ιούδα, είπε: «σας λέγω τούτο πριν γείνη, διά να πιστεύσητε όταν γείνη, ότι εγώ είμαι».²²

GSAM 28.3Ο Κύριος λέει επίσης μέσω του προφήτη Ησαΐας: «εγώ είμαι ο Θεός και ουδείς όμοιός μου· όστις απ' αρχής αναγγέλλω το τέλος και από πρότερον τα μη γεγονότα, λέγων, Η βουλή μου θέλει σταθή και θέλω εκτελέσει άπαν το θέλημά μου».²³

GSAM 28.4Και πάλι: «Έκτοτε ανήγγειλα τα απ' αρχής· και εξήλθον εκ του στόματός μου και διεκήρυξα αυτά· έκαμα ταύτα αιφνιδίως και έγειναν. ... Έκτοτε δε ανήγγειλα τούτο προς σέ· πριν γείνη διεκήρυξα τούτο εις σε, διά να μη είπης, Το είδωλόν μου έκαμε ταύτα· και το γλυπτόν μου και το χυτόν μου προσέταξε ταύτα. Ηκουσας· ιδέ πάντα ταύτα· και δεν θέλετε ομολογήσει; από τούδε διακηρύττω προς σε νέα, μάλιστα αποκεκρυμμένα, και τα οποία συ δεν ήξευρες. Τώρα έγειναν και ουχί παλαιόθεν, και ουδέ προ της ημέρας ταύτης ήκουσας περί αυτών, διά να μη είπης, Ιδού, εγώ ήξευρον ταύτα».²⁴

GSAM 28.5Από αυτή τη γλώσσα διαφαίνεται η δύναμη των προφητικών εκπληρώσεων ως απόδειξη της θείας προέλευσης της προφητείας, καθώς και ως επίδειξη της δύναμης του Κυρίου πάνω από όλους τους θεούς των ειδωλολατρών. Από αυτά τα λόγια διαπιστώνεται επίσης ότι η προφητεία καταλαμβάνει μια πολύ σημαντική θέση στις Γραφές της αλήθειας. Εφόσον αυτά τα γεγονότα είναι αληθινά, είναι εκπληκτικά παράξενο το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι δίνουν ελάχιστη ή καθόλου προσοχή στη μελέτη των προφητικών τμημάτων των Ιερών Γραφών.

GSAM 29Η προφητεία δεν είναι σφραγισμένη

GSAM 29.1Οι αδαείς λένε ότι είναι αγράμματοι και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να κατανοήσουν τις προφητείες. Από την άλλη πλευρά, πολλοί από τους μορφωμένους, και μερικοί από αυτούς μεταξύ των ιεροκηρύκων, λένε: «Οι προφητείες είναι σφραγισμένες και δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές. Όλοι γνωρίζουμε ότι το βιβλίο της Αποκάλυψης είναι ένα σφραγισμένο βιβλίο».

GSAM 29.2Στην Αποκάλυψη, στον αγαπημένο Ιωάννη δόθηκε ειδική εντολή να μην σφραγίσει το βιβλίο.²⁵ Επίσης, σε αυτό το βιβλίο εκφέρεται ευλογία σε όσους είναι «ακούοντες τους λόγους της προφητείας και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή».²⁶ Πώς θα μπορούσαν να τηρηθούν τα πράγματα που περιέχονται σε ένα σφραγισμένο βιβλίο, αν δεν ήταν και δεν μπορούσαν να γίνουν κατανοητά; Ο Κύριος είπε μέσω του Μωυσή: «Τα κρυπτά ανήκουσιν εις Κύριον τον Θεόν ημών· τα δε αποκεκαλυμμένα εις ημάς και εις τα τέκνα ημών διαπαντός, διά να εκτελέσωμεν πάντας τους λόγους του νόμου τούτου».²⁷

GSAM 29.3Το ότι ο Κύριος προόρισε τις προφητείες του Δανιήλ να γίνουν κατανοητές είναι προφανές από τα λόγια Του προς τους μαθητές Του σχετικά με αυτές. Διαβάζουμε: «Όταν λοιπόν ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως, το λαληθέν διά του προφήτου Δανιήλ, ιστάμενον εν τω τόπω τω αγίω -ο αναγινώσκων ας εννοή-»,²⁸ το οποίο ουσιαστικά λέει: Κατανοήστε τον προφήτη Δανιήλ.

GSAM 29.4Ο Κύριος αποκαλύπτει την πλάνη του ισχυρισμού ότι η προφητεία δεν μπορεί να γίνει κατανοητή, με τα εξής λόγια: «πάσα όρασις θέλει είσθαι εις εσάς ως λόγια εσφραγισμένου βιβλίου, το οποίον ήθελον δώσει εις τινά εξεύροντα να αναγινώσκη, λέγοντες, Ανάγνωθι τούτο, παρακαλώ· και εκείνος λέγει, Δεν δύναμαι, διότι είναι εσφραγισμένον· και δίδουσι το βιβλίον εις μη εξεύροντα να αναγινώσκη και λέγουσιν, Ανάγνωθι τούτο, παρακαλώ· και εκείνος λέγει, δεν εξεύρω να αναγινώσκω. Διά τούτο ο Κύριος λέγει, Επειδή ο λαός ούτος με πλησιάζει διά του στόματος αυτού και με τιμά διά των χειλέων αυτού, αλλ’ η καρδία αυτού απέχει μακράν απ’ εμού, και με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων· διά τούτο, ιδού, θέλω προσθέσει να κάμω θαυμαστόν έργον μεταξύ τούτου του λαού, θαυμαστόν έργον και εξαίσιον· διότι η σοφία των σοφών αυτού θέλει χαθή και η σύνεσις των συνετών αυτού θέλει κρυφθή»²⁹. Αν ο λαός στον οποίο αναφέρεται εδώ ο προφήτης είχε ακολουθήσει τον βέβαιο λόγο της προφητείας, δεν θα χρειαζόταν να απομακρυνθεί από τον νόμο του Θεού και να αντικαταστήσει τις εντολές Του με τις εντολές των ανθρώπων.

GSAM 30Η προφητεία δεν υπόκειται σε ιδιωτική ερμηνεία

GSAM 30.1Δεν είναι επειδή η προφητεία έχει κάποιο βαθύ, κρυφό, μυστηριώδες νόημα που τόσοι πολλοί δεν την καταλαβαίνουν. Ο απόστολος Πέτρος έχει πει γι’ αυτήν: «τούτο πρώτον εξεύροντες, ότι ουδεμία προφητεία της γραφής γίνεται εξ ιδίας του προφητεύοντος διασαφήσεως· διότι δεν ήλθε ποτέ προφητεία εκ θελήματος ανθρώπου, αλλ' υπό του Πνεύματος του Αγίου κινούμενοι ελάλησαν οι άγιοι άνθρωποι του Θεού.»³⁰ Από αυτή τη διατύπωση συνάγεται σαφώς ότι αυτό που είναι ουσιαστικό για την κατανόηση της προφητείας είναι η λήψη εκείνου του πνεύματος που μίλησε μέσω των προφητών. Για εκείνο το πνεύμα, που έχει υποσχεθεί σε όλους όσους το αναζητούν, είναι γραμμένο: «θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν.»³¹

GSAM 30Η Προφητεία που Εκπληρώθηκε

GSAM 30.2Στη μελέτη της προφητείας υπάρχουν ορισμένα γεγονότα που πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου: ο Θεός, ο οποίος είναι αλάθητος, είναι ο δημιουργός της προφητείας, και όταν έρθει η ώρα για την εκπλήρωση μιας πρόβλεψης, το ίδιο το γεγονός που προβλέφθηκε θα συμβεί. Επίσης, καθώς ο Κύριος, ο οποίος έχει τη δύναμη να προβλέπει ακριβώς τι θα κάνουν οι άνθρωποι, καθορίζει μια στιγμή κατά την οποία θα συμβεί κάτι, όταν έρθει εκείνη η στιγμή, επιτυγχάνεται η αληθινή εκπλήρωση της προφητείας. Με άλλα λόγια, μια ψευδής εκπλήρωση της προφητείας στον καθορισμένο χρόνο για την αληθινή είναι αδύνατη. Σε αρμονία με αυτό το αξίωμα, μπορούμε να πούμε ότι, όταν έρχεται ο χρόνος του Κυρίου για να δοθεί το μήνυμα της αλήθειας στον κόσμο, το μήνυμα εμφανίζεται κάθε φορά.

GSAM 30.3Κάποτε, όταν ο συγγραφέας είχε δώσει μια ομιλία σχετικά με την εκπλήρωση της προφητείας, ένας άπιστος που ήταν παρών βγήκε μπροστά και είπε: «Πρέπει να σας συγχαρώ, εσείς οι ερμηνευτές της προφητείας, που είστε πολύ τυχεροί. Στη μελέτη σας της ιστορίας, φαίνεται να βρίσκετε τόσο εύκολα αυτό που ταιριάζει ακριβώς με την προφητεία». «Ναι», ήταν η απάντησή μας, «ταιριάζει επειδή φτιάχτηκε για να ταιριάζει. Αν πήγαινες σε ένα κατάστημα γαντιών για να αγοράσεις ένα ζευγάρι γάντια, δεν θα περίμενες να βρεις εκείνα που θα ταιριάζουν στο χέρι σου;» Εκείνος απάντησε: «Φυσικά και θα το περίμενα, επειδή φτιάχτηκαν για να ταιριάζουν». «Έτσι», είπε ο συγγραφέας, «ο Θεός, που γνώριζε ακριβώς τι θα έκαναν οι άνθρωποι, έκανε τις προφητείες σχετικά με αυτούς, και όταν αυτοί οι άνθρωποι εμφανίζονται στη σκηνή της δράσης και κάνουν ακριβώς τα πράγματα που είχε προφητεύσει, ο αληθινός ιστορικός καταγράφει τις πράξεις τους, οι οποίες, σε σύγκριση με την προφητεία, ταιριάζουν απόλυτα».

GSAM 31Η προφητεία, ένα φως στο σκοτάδι

GSAM 31.1Ο απόστολος Πέτρος λέει ότι πρέπει να δίνουμε προσοχή στην προφητεία σαν σε ένα φως που λάμπει σε σκοτεινό μέρος. Χωρίς το φως της προφητείας, το μέλλον θα ήταν απόλυτο σκοτάδι. Ο σκοπός του φωτός είναι να διαλύει το σκοτάδι — όταν ταξιδεύουμε σε σκοτεινό μέρος, να δείχνει το μονοπάτι και να το δείχνει καθαρά, ώστε ο ταξιδιώτης να μπορεί, βήμα προς βήμα, να βλέπει και να επιλέγει τον δρόμο. «Ο λόγος σου», λέει ο ψαλμωδός, «Λύχνος εις τους πόδας μου είναι και φως εις τας τρίβους μου».³² Ο σοφός λέει: «Η οδός όμως των δικαίων είναι ως το λαμπρόν φως, το φέγγον επί μάλλον και μάλλον, εωσού γείνη τελεία ημέρα».³³ Έτσι φαίνεται, καθώς προχωράμε κατά μήκος του ρεύματος του χρόνου, ότι ο λόγος του Θεού, ειδικά στις προφητικές εκπληρώσεις του, θα αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο, καθιστώντας όλο και πιο σαφές στον μελετητή της Γραφής ότι βρίσκεται σίγουρα στον δρόμο που οδηγεί στο αιώνιο φως και στην αιώνια ημέρα.

GSAM 31Τρία Σημαντικά Γεγονότα από την Εδέμ έως το Τέλος

GSAM 31.2Εξετάζοντας το μονοπάτι του λαού του Κυρίου από την Εδέμ μέχρι το τέλος, υπό το φως των Γραφών, υπάρχουν τρία γεγονότα που ξεχωρίζουν με ιδιαίτερη σημασία. Το πρώτο είναι η πρώτη έλευση του Χριστού, η ενσάρκωση, η έλευση του Εμμανουήλ, του Θεού που φανερώθηκε εν σαρκί· το δεύτερο, η μεγάλη Μεταρρύθμιση μετά τον Σκοτεινό Αιώνα — τα 1260 χρόνια καταπίεσης, κατά τα οποία ο λόγος του Κυρίου ήταν σχεδόν εντελώς κρυμμένος από τον απλό λαό — η έξοδος της Εκκλησίας από την κατάσταση της ερήμου και η διάθεση των Γραφών ώστε όλοι να μπορούν να διαβάσουν και να γνωρίσουν το θέλημά Του· το τρίτο, η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας για να φέρει την εποχή της αποκαταστάσεως πάντων, όσα ελάλησεν ο Θεός απ’ αιώνος διά στόματος πάντων των αγίων αυτού προφητών· αυτό, για να κλείσει «τη διαμάχη των αιώνων», τη διαμάχη μεταξύ αμαρτίας και δικαιοσύνης, και να φέρει την εποχή της δόξας, προς την οποία τείνουν όλοι οι αιώνες.

GSAM 32Η προφητεία δίνει ορόσημα για το τέλος

GSAM 32.1Δίνοντας προσοχή στον βέβαιο λόγο της προφητείας ως σε φως που καθοδηγεί τα βήματά μας, αποκαλύπτοντάς μας τη σωστή πορεία μέσα στο σκοτάδι, δεν μπορεί παρά να βρούμε τη διαδρομή σαφώς σηματοδοτημένη στον προφητικό λόγο καθ’ όλη τη ροή του χρόνου μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Επομένως, όσοι ακολουθούν πιστά το φως της προφητείας όχι μόνο θα αναγνωρίσουν τα σημεία και τα σημάδια ότι η μεγάλη ημέρα πλησιάζει, αλλά θα αναγνωρίσουν επίσης το έργο του Κυρίου καθώς προχωρά σταθερά μέσα από μηνύματα αλήθειας που έχουν ως σκοπό να προετοιμάσουν έναν λαό να Τον συναντήσει ειρηνικά κατά την έλευσή Του.

GSAM 32.2Ενώ οι Γραφές δηλώνουν ότι η ημέρα του Κυρίου θα έρθει πάνω στις μάζες ως «κλέπτης εν νυκτί»³⁴, αναφέρουν επίσης για όσους στέκονται στη συμβουλή του Κυρίου: «σεις, αδελφοί, δεν είσθε εν σκότει, ώστε η ημέρα να σας καταφθάση ως κλέπτης· πάντες σεις είσθε υιοί φωτός και υιοί ημέρας».³⁵

GSAM 32Να θυμάστε τις καθοδηγήσεις του Κυρίου

GSAM 32.3Καθώς αναπολούμε τις καθοδηγήσεις του Κυρίου στο κίνημα της Παρουσίας, αξίζει να σημειώσουμε ότι ήταν πάντα το σχέδιο του Θεού ο λαός Του να θυμάται τις εκδηλώσεις της πρόνοιας και της δύναμής Του υπέρ τους. Αναφέροντας τους λόγους για την αποστασία του Ισραήλ από τον Θεό, ο ψαλμωδός λέει: «Ελησμόνησαν τον Θεόν τον σωτήρα αυτών τον ποιήσαντα μεγαλεία εν Αιγύπτω, θαυμάσια εν γη Χαμ, φοβερά εν τη Ερυθρά θαλάσση.»³⁶ Αν ήταν καλό για τον Ισραήλ να αναπολεί τις καθοδηγήσεις του Κυρίου μαζί τους, δεν είναι καλό και για εμάς; Σε έκσταση ο ψαλμωδός λέει και πάλι: «Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον, και μη λησμονής πάσας τας ευεργεσίας αυτού.»³⁷

GSAM 33.1Σε όλες τις εποχές ο Κύριος είχε σημαντικές αλήθειες, σχεδιασμένες, με τη χάρη Του, για να οδηγήσουν έναν λαό έξω από τη δουλεία της αμαρτίας και να τον καταστήσουν ικανό να εισέλθει στην ουράνια Χαναάν· και είναι ωφέλιμο να εξετάζουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Κύριος αντιμετωπίζει εκείνους που έχουν διακηρύξει αυτές τις αλήθειες.

GSAM 33Μεγάλα αποτελέσματα από τα πιο μικρά μέσα — Η μαρτυρία του Ντ’Ομπινέ

GSAM 33.2Ο Ντ’Ομπινέ, στην History of the Reformation του, λέει: «Ο Θεός, ο οποίος προετοιμάζει το έργο Του δια μέσου των αιώνων, το ολοκληρώνει με τα πιο αδύναμα όργανα, όταν έρθει η ώρα Του. Να επιτυγχάνει μεγάλα αποτελέσματα με τα μικρότερα μέσα, αυτός είναι ο νόμος του Θεού. Αυτός ο νόμος, που επικρατεί παντού στη φύση, βρίσκεται επίσης και στην ιστορία».³⁸

GSAM 33.3Όταν ο Θεός, στην αρχαιότητα, άρχισε να επιλέγει έναν ξεχωριστό λαό προκειμένου να τον καθιερώσει ως ένα ιδιαίτερο έθνος για τον εαυτό Του, το έκανε καλώντας έναν άνδρα — τον Αβραάμ — ο οποίος κατοικούσε ανάμεσα στους ειδωλολάτρες, στην Ουρ των Χαλδαίων. Από αυτόν προήλθαν πολυάριθμοι απόγονοι· αλλά γι’ αυτούς, όταν ανυψώθηκαν στην αξιοπρέπεια ενός έθνους, ο Θεός του ουρανού είπε: «Δεν προετίμησεν εσάς Κύριος ουδέ εξέλεξεν εσάς, διότι είσθε πολυπληθέστεροι παρά πάντα τα έθνη· επειδή σεις είσθε οι πλέον ολιγάριθμοι παρά πάντα τα έθνη».³⁹

GSAM 33.4Επίσης, όταν θέλησε να ελευθερώσει τον λαό Του από τη σκλαβιά στην Αίγυπτο, επέλεξε ως ηγέτη τους κάποιον που, κατά τη βρεφική του ηλικία, κρύφτηκε για τρεις μήνες στο σπίτι της μητέρας του, και στη συνέχεια τοποθετήθηκε σε μια απλή, πρόχειρη κιβωτό φτιαγμένη από καλάμια και επικαλυμμένη με πίσσα, και παραδόθηκε στη φροντίδα του ποταμού Νείλου. Ο ίδιος όμως αυτός ο Μωυσής ήταν εκείνος που, όταν έφτασε σε ηλικία λογικής, επέλεξε τον ταπεινό δρόμο του πόνου μαζί με τον λαό του Θεού, αντί για την ευχαρίστηση που βρίσκει κανείς στην «πρόσκαιρον απόλαυσιν αμαρτίας».⁴⁰

GSAM 34Η νίκη του Γιδεών

GSAM 34.1Στη συνέχεια, όταν ο Κύριος επρόκειτο να ελευθερώσει τον Ισραήλ από τους Μιδιανίτες και τους Αμαληκίτες, οι οποίοι εισέβαλαν στη γη τους «πολυάριθμοι ως ακρίδες» και κατέστρεψαν τους καρπούς της γης, χωρίς να αφήνουν «ζωοτροφίαν εις τον Ισραήλ, ούτε πρόβατον ούτε βουν ούτε όνον», ο Κύριος έστειλε έναν άγγελο στον Γιδεών. Αυτός ο γιος του Ιωάς είχε φτάσει στο σημείο να αλωνίζει λίγο σιτάρι και να το κρύβει από τους εχθρούς του. Όταν ο άγγελος τον ενημέρωσε ότι θα ελευθέρωνε τον Ισραήλ, ο Γιδεών ρώτησε με έκπληξη: «με τι θέλω σώσει τον Ισραήλ; ιδού, η οικογένειά μου είναι η ταπεινοτέρα μεταξύ του Μανασσή, και εγώ ο μικρότερος εν τω οίκω του πατρός μου».⁴¹ Αυτός ο ίδιος ταπεινός, φτωχός άνθρωπος βγήκε με τους τριακόσιους άνδρες του, με τα απλά τους λυχνάρια και τις στάμνες τους (μια πράξη που θα φαινόταν ως ανοησία στην περιορισμένη κρίση), και κάνοντας τον Θεό τη δύναμή τους, πέτυχαν μια μεγαλειώδη νίκη. Πριν από τη λύτρωση, ο Γιδεών ίσως να είχε εκφράσει έναν θρήνο όπως αυτός του προφήτη Αμώς, όταν ρώτησε: «τις θέλει αναστήσει τον Ιακώβ; διότι είναι ολιγοστός».⁴²

GSAM 34Το Βρέφος στη Φάτνη

GSAM 34.2Την ώρα που όρισε ο Κύριος, γεννήθηκε ο Σωτήρας της ανθρωπότητας, και οι ποιμένες τον βρήκαν να κείτεται σε μια φάτνη. Οι επίγειοι συγγενείς Του ασκούσαν ταπεινά, αν και τιμητικά, επαγγέλματα. Σχετικά με τη γήινη φτώχεια Του, ο Σωτήρας είπε: «Αι αλώπεκες έχουσι φωλεάς και τα πετεινά του ουρανού κατοικίας, ο δε Υιός του ανθρώπου δεν έχει που να κλίνη την κεφαλήν.»⁴³ Επέλεξε τους αποστόλους Του «από εκείνη την κατώτερη τάξη, η οποία, αν και δεν είναι η πιο ταπεινή, δεν φτάνει στο επίπεδο της μεσαίας τάξης. Όλα, λοιπόν, είχαν ως σκοπό να φανερώσουν στον κόσμο ότι το έργο δεν ήταν ανθρώπινο, αλλά θεϊκό».

GSAM 35Δεν κλήθηκαν πολλοί σοφοί

GSAM 35.1Ο Παύλος είπε για το έργο στις ημέρες της πρωτόγονης εκκλησίας: «το μωρόν του Θεού είναι σοφώτερον των ανθρώπων, και το ασθενές του Θεού είναι ισχυρότερον των ανθρώπων. Επειδή βλέπετε την πρόσκλησίν σας, αδελφοί, ότι είσθε ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ου πολλοί δυνατοί, ου πολλοί ευγενείς. Αλλά τα μωρά του κόσμου εξέλεξεν ο Θεός διά να καταισχύνη τους σοφούς, και τα ασθενή του κόσμου εξέλεξεν ο Θεός διά να καταισχύνη τα ισχυρά, και τα αγενή του κόσμου και τα εξουθενημένα εξέλεξεν ο Θεός, και τα μη όντα, διά να καταργήση τα όντα, διά να μη καυχηθή ουδεμία σαρξ ενώπιον αυτού».⁴⁴

GSAM 35Ταπεινοί άνδρες στην Μεταρρύθμιση

GSAM 35.2Βρίσκουμε την ίδια αρχή να εκφράζεται με παραδείγματα στις ζωές των μεγάλων Μεταρρυθμιστών του 16ου αιώνα. Ο ιστορικός λέει: «Ο Μεταρρυθμιστής Ζβίνγκλι προέκυψε από μια καλύβα βοσκού στις Άλπεις· ο Μελάγχθων, ο θεολόγος της Μεταρρύθμισης, από ένα εργαστήριο οπλοποιού· και ο Λούθηρος από το καλύβι ενός φτωχού μεταλλωρύχου». Ο ίδιος ο Λούθηρος είπε: «Οι γονείς μου ήταν πολύ φτωχοί. Ο πατέρας μου ήταν ένας φτωχός ξυλοκόπος (αργότερα έγινε μεταλλωρύχος), και η μητέρα μου συχνά μετέφερε ξύλα στην πλάτη της, για να βρει τα μέσα να αναθρέψει τα παιδιά της. Ανέχτηκαν την πιο σκληρή εργασία για χάρη μας».

GSAM 35.3Ο απόστολος Ιάκωβος, μιλώντας για την κλήση του λαού στην υπηρεσία του Κυρίου, λέει: «Ακούσατε, αδελφοί μου αγαπητοί, δεν εξέλεξεν ο Θεός τους πτωχούς του κόσμου τούτου πλουσίους εν πίστει και κληρονόμους της βασιλείας, την οποίαν υπεσχέθη προς τους αγαπώντας αυτόν;»⁴⁵

GSAM 35Οι πρώτοι Μεθοδιστές

GSAM 35.4Κοιτάζοντας πίσω στην εξελισσόμενη πορεία των μεταρρυθμιστών μέχρι τις πρώτες ημέρες του Μεθοδισμού, όταν η διδασκαλία της ελεύθερης χάρης διακηρυσσόταν επιμελώς, διαπιστώνουμε ότι συνοδευόταν από τη δύναμη του Θεού. Καθώς παρουσιαζόταν πιστά στον λαό, με την τρυφερή αγάπη του Χριστού, και γινόταν αποδεκτή με ζωντανή πίστη, οι πιστοί δεν βρήκαν μόνο άφεση των παρελθόντων αμαρτιών τους, αλλά και μια αγιαστική δύναμη που τους επέτρεπε να ζήσουν μια ζωή αγιότητας. Ο Μεθοδισμός είχε ταπεινή αρχή και ευλογήθηκε σύμφωνα με την πίστη και την απλή εμπιστοσύνη των ιεροκηρύκων και των λαϊκών.

GSAM 36.1Ανατρέχοντας στα γεγονότα και τις εμπειρίες που συνδέονται με το κίνημα της Παρουσίας, διαπιστώνουμε ότι, όπως σε κάθε έργο του Κυρίου στην ολοκλήρωση του οποίου ο άνθρωπος είναι μέσο, η προέλευσή του βρισκόταν ανάμεσα στους φτωχούς και τους αφανείς· αλλά ας μην κρίνει κανείς εναντίον του για αυτόν τον λόγο πριν εξετάσει προσεκτικά τα στοιχεία στα οποία βασίζεται αυτό το μεγάλο έργο, μήπως βρεθεί στη θέση εκείνων για τους οποίους ο Κύριος ρώτησε: «τις κατεφρόνησε την ημέραν των μικρών πραγμάτων;»⁴⁶

GSAM 36Η απάντηση του Έκ στον Λούθηρο

GSAM 36.2Προς όφελος εκείνων που ενδέχεται να έχουν την τάση να κρίνουν αν ένα δογματικό ζήτημα είναι σωστό ή λάθος με βάση το αν το αποδέχονται λίγοι ή πολλοί, παραθέτουμε, εν μέρει, τη διαμάχη μεταξύ του Λούθηρου και του Έκ. Καθώς ο Λούθηρος στήριξε τη θέση του στις Γραφές και τόλμησε να αμφισβητήσει το δικαίωμα των ανθρώπων να θέτουν τις απόψεις τους πάνω από τον λόγο του Θεού, ο Έκ απάντησε με αυτά τα ειρωνικά λόγια: «Εκπλήσσομαι από την ταπεινότητα και τη σεμνότητα με τις οποίες ο σεβάσμιος Δόκτωρ αναλαμβάνει να αντιταχθεί, μόνος του, σε τόσους επιφανείς Πατέρες, και προσποιείται ότι γνωρίζει περισσότερα από τους ανώτατους ποντίφικες, τις συνόδους, τους διδάκτορες και τα πανεπιστήμια! ... Θα ήταν αναμφίβολα εκπληκτικό, αν ο Θεός είχε κρύψει την αλήθεια από τόσους αγίους και μάρτυρες μέχρι την έλευση του σεβάσμιου Πατέρα.»

GSAM 36.3Αυτή η ανταπάντηση θα μπορούσε κάλλιστα να απαντηθεί με εκείνη του Ζβίνγκλι προς τον Ιωάννη Φάμπερ, στη Ζυρίχη, όταν ο τελευταίος εξέφρασε την «έκπληξή του για το σημείο στο οποίο είχαν φτάσει τα πράγματα, καθώς οι αρχαίες παραδόσεις που είχαν διαρκέσει δώδεκα αιώνες είχαν εγκαταλειφθεί, και συναγόταν σαφώς ότι η χριστιανοσύνη βρισκόταν σε πλάνη για χίλια τετρακόσια χρόνια». Ο Ζβίνγκλι απάντησε αμέσως ότι «το λάθος δεν παύει να είναι λάθος επειδή η πίστη σε αυτό διήρκεσε 1.400 χρόνια, και ότι στη λατρεία του Θεού η αρχαιότητα των εθίμων δεν έχει καμία αξία, εκτός αν μπορεί να βρεθεί θεμελίωση ή αιτιολόγηση γι’ αυτά στις Ιερές Γραφές».⁴⁷

GSAM 37Ο Λόγος του Κυρίου έναντι της ανθρώπινης σοφίας

GSAM 37.1Ο κίνδυνος να στηριζόμαστε στις απόψεις των ανθρώπων, αντί να επιλύουμε το ερώτημα «Τι είναι αλήθεια;» με βάση τον Λόγο του Κυρίου, ορίζεται με σαφήνεια από τον προφήτη Ωσηέ, όταν λέει: «Ηροτριάσατε ασέβειαν, εθερίσατε ανομίαν, εφάγετε καρπόν ψεύδους· διότι ήλπισας εις την οδόν σου, εις το πλήθος των ισχυρών σου.»⁴⁸ Η τάση της ανθρώπινης καρδιάς ήταν πάντα να εμπιστεύεται τον άνθρωπο· αλλά καθώς πλησιάζουμε στην εποχή που ο Κύριος θα «εγερθή διά να κλονίση φοβερά την γην», ο προφήτης Ησαΐας προτρέπει: «Παραιτήθητε από ανθρώπου, του οποίου η πνοή είναι εις τους μυκτήρας αυτού διότι εις τι είναι άξιος λόγου;»⁴⁹

GSAM 37.2Αφού λοιπόν προειδοποιούμαστε έτσι στις Γραφές για τον κίνδυνο που ενέχει αυτή η κατεύθυνση, ας μην καταδικάσει κανείς βιαστικά το κίνημα της Δευτέρας Παρουσίας, σαν να μην αξίζει προσοχή λόγω της ταπεινής του απαρχής, ή επειδή εκείνοι που ονομάζονται μεγάλοι στα μάτια του κόσμου δεν έχουν αγκαλιάσει τον σκοπό. Ας σταθμίσουν μάλλον όλοι προσεκτικά τους ισχυρισμούς του. Η αλήθεια έχει ανεκτίμητη αξία, σε σύγκριση με την οποία οι απλές απόψεις των ανθρώπων δεν είναι παρά άχρηστο άχυρο.