Κεφάλαιο 6 — Το Μήνυμα και οι Αγγελιαφόροι

GSAM 108.1«Γράψον την όρασιν και έκθεσον αυτήν επί πινακιδίων, ώστε τρέχων να αναγινώσκη τις αυτήν· διότι η όρασις μένει έτι εις ωρισμένον καιρόν, αλλ' εις το τέλος θέλει λαλήσει και δεν θέλει ψευσθή· αν και αργοπορή, πρόσμεινον αυτήν· διότι βεβαίως θέλει ελθεί, δεν θέλει βραδύνει.»¹

GSAM 108.2«Και είδον άλλον άγγελον πετώμενον εις το μεσουράνημα, όστις είχεν ευαγγέλιον αιώνιον, διά να κηρύξη εις τους κατοικούντας επί της γης και εις παν έθνος και φυλήν και γλώσσαν και λαόν, και έλεγε μετά φωνής μεγάλης· Φοβήθητε τον Θεόν και δότε δόξαν εις αυτόν, διότι ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού, και προσκυνήσατε τον ποιήσαντα τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και τας πηγάς των υδάτων.»²

GSAM 108.3Όσοι διακήρυξαν την έλευση ισχυρίστηκαν ότι αυτό το «όραμα» με τον «καθορισμένο» χρόνο του, που αναφέρεται από τον προφήτη Αβακούμ, περιελάμβανε τα οράματα των προφητειών του Δανιήλ και του Αποκαλυπτή. Αυτά τα κατέστησαν τόσο σαφή στις περιγραφές τους πάνω στους προφητικούς χάρτες τους, ώστε όποιος διάβαζε την ερμηνεία μπορούσε πράγματι να «τρέξει» και να μεταδώσει τις πληροφορίες σε άλλους.

GSAM 108Ένα Σαφές Μήνυμα

GSAM 108.4Η διακήρυξη του λαού των Αντβεντιστών δεν ήταν απλώς η ανακοίνωση που έκανε ο Παύλος ενώπιον του Φήλιξ: «περί δικαιοσύνης και εγκρατείας και περί της μελλούσης κρίσεως»· ούτε ήταν η δήλωση που έκανε ο Μάρτιν Λούθηρος, αφού είχε ολοκληρώσει τη μετάφραση της Γραφής, όταν, λίγο πριν από το θάνατό του, φέρεται να είπε: «Είμαι πεπεισμένος ότι η κρίση δεν είναι μακριά· ναι, ότι ο ίδιος ο Κύριος δεν θα απουσιάζει για περισσότερο από τριακόσια χρόνια ακόμα.» Ούτε ήταν η δήλωση του Ιωάννη Γουέσλεϊ, όταν είπε ότι «πίστευε ότι η χιλιετία θα μπορούσε να αρχίσει σε περίπου εκατό χρόνια». Οι Αντβεντιστές ισχυρίζονταν ότι μετέδιδαν το μήνυμα που συμβολίζεται στην Αποκάλυψη 14:6, 7: «ήλθεν η ώρα της κρίσεως αυτού», και την κραυγή της Αποκάλυψης 10:6: «καιρός δεν θέλει είσθαι έτι». Μια τέτοια προφητεία δεν θα μπορούσε να εκπληρωθεί με την ανακοίνωση ενός γεγονότος που «θα έρθει», «σε τριακόσια χρόνια» ή «σε εκατό χρόνια», αλλά σε καθορισμένο καιρό, «έχει έρθει». Ακριβώς ένα τέτοιο μήνυμα, με την ακρίβεια που απαιτούσαν οι παραπάνω προφητείες, διακηρύχθηκε από τον λαό των Αντβεντιστών σε ολόκληρο τον κόσμο.

GSAM 109Η κρίση κατά την έλευση του Χριστού

GSAM 109.1Την εποχή που αυτό το μήνυμα ανακοινώθηκε για πρώτη φορά, κάθε χριστιανική ομολογία πίστευε ότι η κρίση θα γινόταν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Έτσι, ένας λαός υπό αυτές τις συνθήκες, που διακήρυσσε το μήνυμα ότι η ώρα της κρίσης έχει έρθει, ενώ διατηρούσε αυτή την άποψη, αναγκαστικά θα διακήρυσσε τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Πράγματι, αυτό που έδωσε δύναμη στο μήνυμα και συγκίνησε πιο έντονα τον λαό, ήταν η διακήρυξη του καθορισμένου καιρού. Αρχικά ισχυρίζονταν ότι το τέλος του κόσμου θα ερχόταν κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του «εβραϊκού έτους» 1843, και ότι αυτό εντασσόταν στο χρονικό διάστημα μεταξύ 21 Μαρτίου 1843 και 21 Μαρτίου 1844. Αφού πέρασε αυτή η περίοδος, μαθαίνουμε από το Midnight Cry του έτους 1844 ότι είχε καθοριστεί η συγκεκριμένη ημέρα για τη λήξη των προφητικών χρόνων. Αυτή ήταν η δέκατη ημέρα του έβδομου εβραϊκού μήνα, που αντιστοιχούσε στις 22 Οκτωβρίου 1844.

GSAM 109Υπολογισμός των 2.300 ημερών

GSAM 109.2Η βάση του καθορισμένου καιρού — το 1843 — ήταν οι 2.300 ημέρες του Δανιήλ 8. Υποστηρίχθηκε ότι, καθώς αυτές οι «ημέρες» συνδέονταν με προφητείες όπου τα θηρία επιλέχθηκαν για να συμβολίζουν βασίλεια, οι «ημέρες» έπρεπε να χρησιμοποιούνται συμβολικά για να αντιπροσωπεύουν έτη, σύμφωνα με την ερμηνεία του Κυρίου για τον συμβολικό χρόνο, όπως δίνεται στα Αριθμοί 14:34 και Ιεζεκιήλ 4:5, 6· ότι οι εβδομήντα εβδομάδες —490 ημέρες— του Δανιήλ 9 έπρεπε να αποτελούν το πρώτο μέρος των 2.300 ημερών, και ότι οι δύο περίοδοι ξεκινούσαν ταυτόχρονα. Το γεγονός που αναφέρεται στο Δανιήλ 9, το οποίο σηματοδότησε την αρχή των εβδομήντα εβδομάδων, ήταν εκείνο «της εξελεύσεως της προσταγής του να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ». Η προσταγή αυτή εξήλθε κατά το έβδομο έτος του Αρταξέρξη του Μακροχείρου, το 457 π.Χ., όπως καταγράφεται στο Εσδρά 7.

GSAM 110.1Ότι αυτή ήταν η πραγματική ημερομηνία για την έναρξη των εβδομήντα εβδομάδων αποδείχθηκε από το γεγονός ότι σε μόλις εξήντα εννέα εβδομάδες — 483 χρόνια — από το 457 π.Χ., ή το 27 μ.Χ., ο Χριστός βαπτίστηκε από τον Ιωάννη και ξεκίνησε τη διακονία Του, λέγοντας: «επληρώθη ο καιρός»,³ κ.λπ. Η έναρξη της διακονίας του Χριστού, το 27 μ.Χ., η σταύρωση Του τρεισήμισι χρόνια μετά από εκείνη την ημερομηνία, «στη μέση [στη μέση] της [εβδομηκοστής] εβδομάδας», το τέλος του ειδικού έργου μεταξύ των Ιουδαίων, το 34 μ.Χ., και η ταχεία μεταστροφή του Σαύλου, του αποστόλου προς τους Εθνικούς, απέδειξαν ότι οι εβδομήντα εβδομάδες όντως έληξαν εκείνη την ημερομηνία, και επομένως ότι άρχισαν το 457 π.Χ. Υπολόγισαν το θέμα ως εξής: Από το 2300 αφαιρούν 457, και απομένουν 1843. Και καθώς τα 457 έτη ήταν πριν από τον Χριστό, καταλήγουμε για το τέλος των 2300 ημερών στο τέλος του 1843.

GSAM 110Παραδοχές των αντιπάλων

GSAM 110.2Έχει ειπωθεί εύστοχα ότι «οι παραδοχές υπέρ της αλήθειας από τις τάξεις των αντιπάλων της αποτελούν την υψηλότερη μορφή απόδειξης». Κανένας από τους αντιπάλους του μηνύματος της Παρουσίας δεν υπαινίχθηκε ποτέ ότι η ερευνητική κρίση του λαού του Κυρίου ήταν ένα γεγονός που θα λάμβανε χώρα πριν από την έλευση του Χριστού· αλλά συλλογίστηκαν επί αυτού του σημείου σε αρμονία με τους Αντβεντιστές. Ως απόδειξη αυτής της δήλωσης παραθέτουμε αποσπάσματα από δύο εξέχοντες αντιπάλους.

GSAM 110.3Ο κ. Ν. Κόλβερ, κηρύττοντας στο παρεκκλήσι της οδού Μάρλμπορο, στη Βοστώνη, το 1842, εναντίον των Αντβεντιστών, είπε:—

GSAM 111.1«Αν αυτές οι ημέρες είναι χρόνια, ο κόσμος θα τελειώσει το 1843· αυτό το καταλαβαίνει και ένας μαθητής· διότι, αν τα 490 έληξαν με το θάνατο του Χριστού, οι 2.300 ημέρες θα έληγαν το 1843· και ο κόσμος πρέπει να τελειώσει, εκτός αν αποδειχθεί ότι πρόκειται να συμβεί κάποιο άλλο γεγονός, και δεν βλέπω πώς αυτό μπορεί να γίνει.»

GSAM 111.2Ο καθηγητής Στούαρτ, περίπου την ίδια εποχή, είπε:

GSAM 111.2«Είναι ένα αξιοσημείωτο γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ερμηνευτών στον αγγλικό και αμερικανικό κόσμο έχει, εδώ και πολλά χρόνια, τη συνήθεια να ερμηνεύει τις ημέρες που αναφέρονται στον Δανιήλ και στην Αποκάλυψη ως αναπαραστάσεις ή σύμβολα ετών. Μου ήταν δύσκολο να εντοπίσω την προέλευση αυτής της γενικής, θα έλεγα σχεδόν καθολικής, συνήθειας.»

GSAM 111Η μαρτυρία του καθηγητή Μπους

GSAM 111.3Ο καθηγητής Μπους είπε: «Όποιος επιτίθεται στον κ. Μίλερ σχετικά με τον καθορισμένο καιρό του, του επιτίθεται στο ισχυρότερο σημείο του. Ο καθορισμένος καιρός του είναι σωστός· αλλά κάνει λάθος ως προς το γεγονός που θα συμβεί». Ο Μπους πίστευε στη μεταστροφή ολόκληρου του κόσμου πριν από την έλευση του Χριστού. Η θεωρία του ήταν ότι η χιλιετία θα ξεκινούσε το 1844.

GSAM 111.4Οι ιεροκήρυκες της πίστης της Δευτέρας Παρουσίας δίδασκαν στις δημόσιες ομιλίες τους ότι η παγκόσμια ιστορία έδειχνε τα διάφορα έθνη να βρίσκονται ακριβώς στην κατάσταση που συμβολίζεται από το άγαλμα του Δανιήλ 2, όταν η πέτρα επρόκειτο να χτυπήσει το άγαλμα στα πόδια, και ο Θεός του ουρανού θα εγκαθιστούσε τη βασιλεία Του· και στο κεφάλαιο 7, όταν «η βασιλεία και η εξουσία και η μεγαλωσύνη των βασιλειών των υποκάτω παντός του ουρανού θέλει δοθή εις τον λαόν των αγίων του Υψίστου». Επίσης, επέστησαν την προσοχή στο γεγονός ότι τα σημεία — φυσικά, πολιτικά και ηθικά — ήταν ακριβώς αυτά που οι Γραφές είχαν προφητεύσει ότι θα φαίνονταν όταν ο Κύριος επρόκειτο να εμφανιστεί.

GSAM 111Θαύματα στους Ουρανούς

GSAM 111.5Ο Κύριος, μέσω του προφήτη Ιωήλ, λέει: «Θέλω δείξει τέρατα εν τοις ουρανοίς και επί της γης, αίμα και πυρ και ατμίδα καπνού. Ο ήλιος θέλει μεταστραφή εις σκότος και η σελήνη εις αίμα, πριν έλθη η ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής».⁴ Οι Αντβεντιστές πίστευαν και δίδασκαν ότι το βόρειο σέλας των τελευταίων αιώνων (κοινώς αποκαλούμενο βόρεια φώτα) ήταν το «πυρ και ατμίδα καπνού» που ανταποκρίνεται στην περιγραφή του προφήτη· και σύμφωνα με τις καλύτερες πληροφορίες που μπορούν να αντληθούν από την ιστορία (αναφερόμαστε στην Edinburg Encyclopedia ως μαρτυρία), σπάνια είχε παρατηρηθεί πριν από αυτή την περίοδο.

GSAM 112.1Έτσι, ενώ το μήνυμα της επικείμενης έλευσης του Κυρίου διαδιδόταν στα πιο απομακρυσμένα μέρη της γης, εμφανίζονταν σημεία στον ουρανό που έδιναν βάρος στην αλήθεια και τραβούσαν την προσοχή του λαού.

GSAM 112.2Στις 25 Ιανουαρίου 1837, παρατηρήθηκε μια εξαιρετικά μεγαλοπρεπής εμφάνιση του φλογερού βόρειου σέλας, η οποία φάνηκε να οδηγεί τις σκέψεις πολλών κατευθείαν στην προφητεία του προφήτη Ιωήλ σχετικά με τα γεγονότα που θα προηγούνταν της μεγάλης ημέρας του Κυρίου. Η παρακάτω περιγραφή της σκηνής προέρχεται από την εφημερίδα New York Commercial Advertiser της 22ας Οκτωβρίου 1839. Συμφωνεί απόλυτα με τη σκηνή όπως την είδε ο συγγραφέας στο Βίκτορ, στην κομητεία Οντάριο της Νέας Υόρκης.

GSAM 112Το φλογερό βόρειο σέλας του 1837

GSAM 112.3«Το βράδυ της 25ης Ιανουαρίου 1837, υπήρξε μια αξιοθαύμαστη εμφάνιση του ίδιου φαινομένου [δηλαδή του βόρειου σέλας] σε διάφορα μέρη της χώρας, όπως αναμφίβολα θα θυμούνται οι αναγνώστες μας. Όπου το έδαφος ήταν καλυμμένο με χιόνι, το θέαμα ήταν μεγαλειώδες και «τρομακτικό» με έναν τρόπο άνευ προηγουμένου. Σε ένα σημείο, κοντά σε ένα βουνό, οι άνθρωποι που είδαν τη σκηνή μας είπαν ότι έμοιαζε με «κύματα φωτιάς που κατρακυλούσαν από το βουνό», και γενικά, από ό,τι μάθαμε, το χιόνι που κάλυπτε το έδαφος έμοιαζε με φωτιά αναμεμειγμένη με αίμα, ενώ ψηλά (όπως λέει ο απόστολος), «οι ουρανοί» φλέγονταν, μοιάζοντας τόσο πολύ με την προφητική περιγραφή της τελευταίας ημέρας, που πολλοί έμειναν έκπληκτοι· τα παιδιά που το έβλεπαν τρομοκρατήθηκαν και ρώτησαν αν ήταν η έλευση της κρίσης· και ακόμη και τα ζώα έτρεμαν από έντονο φόβο».

GSAM 113.1Δεν ήταν μόνο στην Αμερική που εμφανίστηκε αυτό το σημάδι του προφήτη Ιωήλ, αλλά καθώς η διδασκαλία για την έλευση του Κυρίου αποκτούσε δημοσιότητα στη Μεγάλη Βρετανία, το ίδιο σημάδι εμφανίστηκε στους ουρανούς και σε εκείνη τη χώρα. Η εφημερίδα New York Commercial Advertiser της 22ας Οκτωβρίου 1839 παραθέτει τα ακόλουθα από εφημερίδες του Λονδίνου σχετικά με ένα αξιοσημείωτο φαινόμενο που παρατηρήθηκε στη χώρα εκείνη τη νύχτα της 3ης Σεπτεμβρίου:—

GSAM 113Το βόρειο σέλας του 1839

GSAM 113.2«ΛΟΝΔΙΝΟ, 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ.—Μεταξύ των ωρών δέκα το βράδυ της Πέμπτης και τριών χθες το πρωί, παρατηρήθηκε στον ουρανό ένα από τα πιο μεγαλοπρεπή παραδείγματα αυτών των εξαιρετικών φαινομένων, των διαττόντων αστέρων και του βόρειου σέλας, που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία πολλά χρόνια. Η πρώτη ένδειξη αυτού του μοναδικού φαινομένου εμφανίστηκε δέκα λεπτά πριν τις δέκα, όταν ένα ανοιχτό πορφυρό φως, που έμοιαζε με ατμό, ανέβηκε από το βόρειο τμήμα του ημισφαιρίου και σταδιακά επεκτάθηκε προς το κέντρο του ουρανού, και μέχρι τις δέκα ή δέκα και ένα τέταρτο, ολόκληρος ο ουρανός, από ανατολή προς δύση, είχε μετατραπεί σε ένα απέραντο πέπλο φωτός. Είχε μια εξαιρετικά ανησυχητική όψη και έμοιαζε ακριβώς με εκείνη που προκαλεί μια τρομερή πυρκαγιά. Το φως παρουσίαζε σημαντικές διακυμάνσεις· κάποια στιγμή φαινόταν να εξασθενεί, και αμέσως μετά ανέβαινε με έντονη λαμπρότητα. Μαζί του διακρίνονταν πυκνά σύννεφα καπνού, που κυλούσαν ξανά και ξανά, και κάθε θεατής φαινόταν πεπεισμένος ότι επρόκειτο για ‘μια τρομερή πυρκαγιά’.

GSAM 113.3«Η αναστάτωση στην πρωτεύουσα ήταν πολύ μεγάλη· χιλιάδες άνθρωποι έτρεχαν προς την κατεύθυνση της υποτιθέμενης φοβερής καταστροφής. Τα πυροσβεστικά οχήματα που ανήκαν στους σταθμούς της πυροσβεστικής υπηρεσίας στην Baker Street, τη Farringdon Street, τη Watling Street, τη Waterloo Road, καθώς και εκείνα που ανήκαν στους σταθμούς της δυτικής πλευράς του Λονδίνου — στην πραγματικότητα, κάθε πυροσβεστικό όχημα στο Λονδίνο — έσπευσαν με άλογα και καλπάζοντας προς τον υποτιθέμενο ‘τόπο της καταστροφής’ με ενέργεια μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη, ακολουθούμενα από άμαξες, ιππείς και τεράστιους όχλους. Μερικά από τα πυροσβεστικά οχήματα προχώρησαν μέχρι το Χάι Γκέιτ και το Χάλοουεϊ [περίπου τέσσερα μίλια] πριν αποκαλυφθεί το λάθος. Αυτά τα φαινόμενα διήρκεσαν για πάνω από δύο ώρες, και προς το πρωί το θέαμα απέκτησε μεγαλοπρέπεια.

GSAM 114.1«Στις δύο το πρωί το φαινόμενο παρουσίαζε μια εξαιρετικά μαγευτική σκηνή, που είναι πολύ δύσκολο να περιγραφεί. Όλο το Λονδίνο ήταν φωτισμένο τόσο έντονα όσο το μεσημέρι, και η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετικά καθαρή. Το νότιο ημισφαίριο, την αναφερόμενη ώρα, αν και χωρίς σύννεφα, ήταν πολύ σκοτεινό· όμως τα αστέρια, που ήταν αμέτρητα, έλαμπαν υπέροχα. Η αντίθετη πλευρά του ουρανού παρουσίαζε μια ιδιόμορφη αλλά μεγαλοπρεπή αντίθεση· ήταν εξαιρετικά καθαρή, και το φως ήταν πολύ έντονο· υπήρχε μια συνεχής διαδοχή μετεώρων, που διέφεραν ως προς τη λαμπρότητα — φαινόταν να σχηματίζονται στο κέντρο του ουρανού και να απλώνονται μέχρι που φαινόταν να εκρήγνυνται. Το φαινόμενο ήταν εντυπωσιακό. Μυριάδες μικρών αστεριών εκτοξεύονταν πάνω από τον ορίζοντα και έπεφταν με τέτοια ταχύτητα προς τη γη, ώστε το μάτι μόλις και μετά βίας μπορούσε να ακολουθήσει την τροχιά τους· φαινόταν επίσης να εκρήγνυνται και να ρίχνουν έναν σκούρο πορφυρό ατμό πάνω σε ολόκληρο το ημισφαίριο. Τα χρώματα ήταν εξαιρετικά υπέροχα.

GSAM 114.2«Στις δύο και μισή το θέαμα μετατράπηκε σε σκοτάδι, το οποίο, καθώς διαλυόταν, αποκάλυψε ένα φωτεινό ουράνιο τόξο στο ζενίθ του ουρανού και γύρω από την κορυφογραμμή του σκοταδιού που κρεμόταν πάνω από το νότιο τμήμα της χώρας. Λίγο αργότερα, στήλες ασημένιου φωτός ακτινοβολούσαν από αυτό. Αυξήθηκαν καταπληκτικά, αναμειγνύονταν με τον πορφυρό ατμό που σχηματιζόταν ταυτόχρονα, και όταν έφτασαν στο μέγιστο ύψος, το θέαμα ξεπερνούσε κάθε φαντασία. Τα αστέρια κινούνταν αστραπιαία προς όλες τις κατευθύνσεις, και αυτό συνεχίστηκε μέχρι τις τέσσερις, οπότε όλα εξαφανίστηκαν.»

GSAM 114Παράξενες εμφανίσεις στον Ήλιο

GSAM 114.3Ενώ οι ζωντανοί κήρυκες διακήρυσσαν την αλήθεια της έλευσης του Κυρίου, πολλά και ποικίλα θαύματα στον ουρανό παρατηρήθηκαν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Από αυτά, ο χώρος που διαθέτουμε επιτρέπει μόνο την περιγραφή της εμφάνισης του ήλιου στο Νόριτς της Αγγλίας, τον Δεκέμβριο του 1843. Κάτι παρόμοιο συνέβη στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ, στις 9 Σεπτεμβρίου 1844, για δύο ώρες πριν και μετά το μεσημέρι, και το είδαν χιλιάδες άνθρωποι.

GSAM 115Παράξενη εμφάνιση του Ήλιου

GSAM 115.1Ο μικρός εσωτερικός κύκλος αντιπροσώπευε τον ήλιο. Είχε μια ανοιχτή πορτοκαλί απόχρωση. Το εξωτερικό τμήμα των δύο κύκλων, που βρίσκονταν σε άνισες αποστάσεις από τον ήλιο και τον περιβάλλουν, φαινόταν να έχει την ίδια απόχρωση· αλλά το εσωτερικό τμήμα αυτών των κύκλων ήταν βαθύ κίτρινο, ο ουρανός μέσα σε αυτούς τους κύκλους φαινόταν να έχει ένα σκούρο καφέ χρώμα, και οι τρεις μεγάλοι κύκλοι που διέρχονταν μέσα και κάτω από τον ήλιο, φαινόταν να εκπέμπουν ένα ξεχωριστό έντονο φως.

GSAM 115.2Σχετικά με το φαινόμενο στην Αγγλία, διαβάζουμε σε μια επιστολή του Ε. Λόιντ από το Λονδίνο, με ημερομηνία 3 Ιανουαρίου 1844, τα εξής:—

GSAM 115.3«Υπήρξε ένα αξιοσημείωτο ‘σημάδι στον ήλιο’, το οποίο είδαν οι εξέχοντες πολίτες του Νόριτς και της γύρω περιοχής, κάτι που δεν είχε ξαναγίνει στην Αγγλία. Παρατηρήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, περίπου στις 12 το μεσημέρι, και διήρκεσε δύο ώρες. Προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στους κατοίκους. Συνέβη ακριβώς πριν οι Αδελφοί Γουίντερ, Μπέρτζες και Ράουτον ανοίξουν την αποστολή τους στην πόλη αυτή. Φάνηκε να προετοιμάζει τον δρόμο για την αλήθεια, με αποτέλεσμα να γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία εκεί.»

GSAM 116.1Η περιγραφή του φαινομένου, όπως συνέβη στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ, παρατίθεται στο Midnight Cry της 10ης Οκτωβρίου 1844 και προήλθε από το New Haven Palladium της 10ης Σεπτεμβρίου 1844. Στην περιγραφή που δημοσιεύτηκε στο Cry, ο εκδότης αναφέρει: «Κανένας φιλόσοφος δεν μπόρεσε να δώσει μια εξήγηση για την αιτία αυτού του φαινομένου που να τον ικανοποιεί».

GSAM 116.2Μια περιγραφή αυτού του φαινομένου, το οποίο εμφανίστηκε σε σχέση με τον ήλιο στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ στις 9 Σεπτεμβρίου 1844, δημοσιεύθηκε επίσης στην εφημερίδα Hartford Courant της 12ης Σεπτεμβρίου 1844 και έχει ως εξής:—

GSAM 116.3«Οι δακτύλιοι γύρω από τον ήλιο τη Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 1844, για δύο ώρες πριν και μετά το μεσημέρι, φαίνεται να παρατηρήθηκαν ευρέως από τους πολίτες μας με μεγάλο ενδιαφέρον και ξύπνησαν μια εποικοδομητική περιέργεια να μάθουν περισσότερα σχετικά με φαινόμενα του ίδιου είδους και την αιτία τους.

GSAM 116.4«Το συγκεκριμένο φωτοστέφανο ήταν αξιοσημείωτο για τη διάρκειά του και προσέφερε ευνοϊκές ευκαιρίες για παρατήρηση. Περίπου το μεσημέρι αποτελούνταν κυρίως από δύο πλήρεις δακτυλίους, ο ένας πλάτους περίπου σαράντα πέντε μοιρών, που περιέβαλε τον ήλιο στο κέντρο του, και ο άλλος πλάτους περίπου εβδομήντα δύο μοιρών, με το κέντρο του στο ζενίθ, ενώ η περιφέρειά του περνούσε μέσα από τον ήλιο. Ο μικρότερος κύκλος συνοδευόταν από μια έλλειψη με μεγάλο κύριο άξονα και μικρή εκκεντρότητα. Ακριβώς απέναντι από τον Ήλιο, και τριάντα έξι μοίρες βόρεια του ζενίθ, ο μεγάλος κύκλος τεμνόταν από δύο άλλους κύκλους σχεδόν ή ακριβώς της ίδιας διαμέτρου, σχηματίζοντας στο σημείο τομής ένα φωτεινό σημείο, όπως θα προέκυπτε φυσικά από το συνδυασμένο φως τριών φωτεινών δακτυλίων. Ο δακτύλιος που περιέβαλε τον Ήλιο παρουσίαζε τα χρώματα του ουράνιου τόξου, συχνά με μεγάλη ζωντάνια και ομορφιά. Οι άλλοι δακτύλιοι ήταν λευκοί και πιο αχνοί, καθώς βρίσκονταν σε μεγαλύτερη απόσταση από τον Ήλιο. Μικρά τμήματα κύκλων, ωστόσο, με πρισματικές [του ουράνιου τόξου] αποχρώσεις, εμφανίζονταν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, τόσο στην ανατολή όσο και στη δύση.... Μια τέτοια ομοιομορφία στη δομή πρέπει να εξαρτάται από κάποιο νόμο που ρυθμίζει τον σχηματισμό των φωτοστέφανων· η φύση όμως του νόμου αυτού δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως.... Δεν παρουσιάστηκε μεγάλη δυσκολία στην εξήγηση της δημιουργίας του δακτυλίου που περιβάλλει τον ήλιο, καθώς η αιτία είναι κάπως παρόμοια με εκείνη που δημιουργεί το ουράνιο τόξο, αλλά η εξήγηση της προέλευσης του δακτυλίου που έχει την περιφέρειά του στο κέντρο του ήλιου, αποδείχθηκε πιο δύσκολη.»

GSAM 117Θαύματα που εκπληρώνουν τις προφητείες των Γραφών

GSAM 117.1Για τη χρήση που έγινε, τόσο στην Αγγλία όσο και στην Αμερική, αυτών των θαυμάτων που παρατηρήθηκαν στους ουρανούς, μπορούμε να μάθουμε διαβάζοντας την Exposition of the Twenty-fourth of Matthew, του Σιλβέστερ Μπλις, που εκδόθηκε στη Βοστώνη το 1843. Αφού παραθέτει μερικές από τις παραπάνω περιγραφές, λέει:—

GSAM 117.2«Έτσι, τα “μεγάλα σημεία” και τα “τρομακτικά θεάματα” που προφητεύονται στις Αγίες Γραφές της αλήθειας, φαίνεται να έχουν όλα εκπληρωθεί, καθώς και εκείνα που ο Σωτήρας δήλωσε ότι θα προηγηθούν της έλευσής Του.

GSAM 117.3«Όσο σίγουρα η έκπτυξη των φύλλων στα δέντρα αποτελεί ένδειξη του καλοκαιριού, τόσο σίγουρα, με την εκπλήρωση αυτών των σημείων, οι χριστιανοί πρέπει να γνωρίζουν ότι η έλευση του Χριστού είναι κοντά, ακόμη και στις πόρτες. Δεν είναι απλώς μια άδεια να το γνωρίζουν, αλλά ο Σωτήρας μας τους διατάζει να το γνωρίζουν.»⁵

GSAM 117ΟΙ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΙ

GSAM 117.4Αφού εφιστήσαμε την προσοχή σε μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά του μηνύματος της Δευτέρας Παρουσίας, όπως διακηρύχθηκε αρχικά, ίσως να είναι ενδιαφέρον να αναφερθούμε σε μερικούς από εκείνους που διαδραμάτισαν εξέχοντα ρόλο στη μεγάλη διακήρυξη. Έχουμε ήδη αναφέρει τα ονόματα πολλών που συγκαταλέγονταν μεταξύ των πιο ταλαντούχων ιεροκηρύκων εκείνης της εποχής σε ξένες χώρες και που διακήρυξαν το μήνυμα. Καθώς εφιστούμε την προσοχή σε μερικούς από εκείνους που ηγήθηκαν στην Αμερική, στους οποίους ο Κύριος ανέθεσε το βάρος του έργου, αυτό θα χρησιμεύσει για να καταδείξει ακόμη περισσότερο ότι το χέρι του Κυρίου ήταν πράγματι παρόν στο κίνημα.

GSAM 118Γουίλιαμ Μίλερ

GSAM 118.1Πρώτα θα αναφερθούμε στην περίπτωση του Γουίλιαμ Μίλερ, ο οποίος ήταν τόσο εξέχων στο κίνημα της Δευτέρας Παρουσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ώστε για πολλούς το κίνημα είναι γνωστό μόνο ως «Μιλερισμός».

GSAM 118.2Ο Γουίλιαμ Μίλερ γεννήθηκε στο Πίτσφιλντ της Μασαχουσέτης, τον Φεβρουάριο του 1782. Από τα πρώτα χρόνια της παιδικής του ηλικίας, εκδηλώνονταν σημάδια πνευματικής δύναμης και δραστηριότητας που ξεπερνούσαν το συνηθισμένο. Μέσα σε λίγα χρόνια, αυτά τα σημάδια έγιναν όλο και πιο εμφανή σε όλους όσους βρίσκονταν στον κύκλο του. Διέθετε ισχυρή σωματική διάπλαση, ενεργό και φυσικά καλά ανεπτυγμένο νου, καθώς και άψογο ηθικό χαρακτήρα. Είχε απολαύσει τα περιορισμένα πλεονεκτήματα του τοπικού σχολείου για λίγα μόλις χρόνια, όταν έγινε γενικά αποδεκτό ότι οι επιδόσεις του ξεπερνούσαν αυτές των δασκάλων που συνήθως απασχολούνταν εκεί.

GSAM 118.3Ο κ. Μίλερ παντρεύτηκε το 1802 και εγκαταστάθηκε στο Πούλτνι του Βερμόντ. Οι άνδρες με τους οποίους συναναστρεφόταν από τη στιγμή της μετακόμισής του στο Πούλτνι, και στους οποίους όφειλε σε μεγάλο βαθμό τις κοσμικές ευνοϊκές συνθήκες της ζωής του, ήταν βαθιά επηρεασμένοι από σκεπτικιστικές αρχές και δεϊστικές θεωρίες. Δεν ήταν ανήθικοι άνδρες, αλλά ως ομάδα ήταν καλοί πολίτες, και γενικά με σοβαρή συμπεριφορά, ανθρωπιστικοί και φιλάνθρωποι. Ωστόσο, απέρριπταν τη Γραφή ως πρότυπο θρησκευτικής αλήθειας και προσπαθούσαν να καταστήσουν την απόρριψή της εύλογη με τη βοήθεια που μπορούσαν να αντλήσουν από τα έργα του Βολταίρου, του Χιουμ, του Βολνέ, του Πέιν, του Ίθαν Άλεν και άλλων. Ο κ. Μίλερ μελέτησε προσεκτικά αυτά τα έργα και τελικά ομολόγησε ότι ήταν δεϊστής. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι η δεϊστική του ζωή διήρκεσε δώδεκα χρόνια, ξεκινώντας περίπου το 1804.

GSAM 118.4Αφού έλαβε το βαθμό του λοχαγού, εισήλθε στον στρατό το 1810. Όταν επέστρεψε από τον στρατό, μετέφερε την οικογένειά του στο Λόου Χάμπτον της Νέας Υόρκης, για να ασχοληθεί εκεί με τη γεωργία το 1812. Ως αγρότης, είχε περισσότερο ελεύθερο χρόνο για διάβασμα. Διαπίστωσε ότι οι δεϊστικές του απόψεις δεν του έδιναν καμία εγγύηση ευτυχίας πέρα από την παρούσα ζωή. Πέρα από τον τάφο, όλα ήταν σκοτεινά και ζοφερά. Για να χρησιμοποιήσουμε τα δικά του λόγια:

GSAM 118.4«Η σκέψη ότι με το θάνατο όλα εκμηδενίζονται μου προξενούσε ρίγος και η ημέρα των τελικών λογαριασμών ισοδυναμούσε με τον ολοσχερή εξολοθρεμό των πάντων. Ο ουρανός έκαιγε σαν φλογισμένος χαλκός πάνω απ’ το κεφάλι μου και η γη σαν πυρωμένο σίδερο κάτω απ’ τα πόδια μου. Τι να είναι η αιωνιότητα; Γιατί να υπάρχει ο θάνατος; Όσο περισσότερο αναζητούσα την αιτία, τόσο λιγότερες ενδείξεις έβρισκα. Όσο περισσότερο σκεπτόμουν, τόσο λιγότερο κατέληγα σε συμπεράσματα. Προσπάθησα να μη το σκέπτομαι καθόλου· αλλά δεν μπορούσα να κυριαρχήσω στις σκέψεις μου. Ήμουν στ’ αλήθεια αξιοθρήνητος, αλλά δεν καταλάβαινα γιατί... Λίγο αργότερα, ξαφνικά ο χαρακτήρας ενός Σωτήρα αποτυπώθηκε ζωηρά στο νού μου. Μου φαινόταν ότι θα έπρεπε οπωσδήποτε να υπάρχει μια ύπαρξη τόσο αγαθή και φιλεύσπλαχνη ώστε να προσφερθεί αφ’ εαυτού της ιλασμός για τις παραβάσεις μας και έτσι να μας σώσει από την καταδίκη της αμαρτίας. Αμέσως σκέφτηκα πόσο αξιαγάπητη μια τέτοια ύπαρξη θα έπρεπε να είναι και ένοιωσα την ανάγκη να πέσω στην αγκάλη Της και να αφεθώ στο έλεός Της.»

GSAM 119Η μεταστροφή του Γουίλιαμ Μίλερ

GSAM 119.1Επιπλέον, είπε:

GSAM 119.1«Διαπίστωσα ότι η Γραφή παρουσιάζει ακριβώς ένα τέτοιο Σωτήρα όπως Τον χρειαζόμουν. Δυσκολευόμουν να καταλάβω πώς ένα βιβλίο, αν δεν ήταν εμπνευσμένο, μπορούσε να αναπτύσσει αρχές που να ανταποκρίνονται τόσο τέλεια στις ανάγκες ενός αμαρτωλού κόσμου. Βρέθηκα αναγκασμένος να ομολογήσω ότι οι Γραφές αποτελούσαν πράγματι τη θεϊκή αποκάλυψη. Το βιβλίο αυτό με γοήτευσε και στο πρόσωπο του Ιησού ανακάλυψα ένα φίλο... Τώρα η Βίβλος αποτελούσε την κυριότερη μελέτη μου και ειλικρινά μπορώ να πω ότι την ερευνούσα με μεγάλη ευχαρίστηση. Βρήκα ότι για το μισό περίπου από το περιεχόμενό της δεν είχα ακούσει ποτέ μου. Διερωτώμουν γιατί να μην έχω προσέξει νωρίτερα την τόση ομορφιά και λαμπρότητά της και απορούσα πώς μπορούσα ποτέ να την έχω απορρίψει».

GSAM 119.2Ο τρόπος με τον οποίο ο Γουίλιαμ Μίλερ μελετούσε τη Γραφή περιγράφεται από τον ίδιο ως εξής:

GSAM 119.2«Αποφάσισα να αφήσω κατά μέρος όλες τις προκαταλήψεις μου, να συγκρίνω διεξοδικά τη Γραφή με τη Γραφή και να επιδιώξω τη μελέτη της με τακτικό και μεθοδικό τρόπο... Όποτε έβρισκα κάτι ασαφές, η πρακτική μου ήταν να το συγκρίνω με όλα τα συναφή εδάφια· και, με τη βοήθεια του Κρούντεν, εξέταζα όλα τα κείμενα των Γραφών στα οποία εμφανίζονταν οποιεσδήποτε από τις σημαντικές λέξεις που περιέχονταν σε οποιοδήποτε ασαφές τμήμα... Με αυτόν τον τρόπο συνέχισα τη μελέτη της Γραφής, κατά την πρώτη μου ανάγνωσή της, για περίπου δύο χρόνια, και ήμουν πλήρως πεπεισμένος ότι η ίδια η Γραφή είναι ο ερμηνευτής της.

GSAM 120.1«Καθώς μελετούσα έτσι, έφτασα στο συμπέρασμα ότι, αν οι προφητείες που έχουν εκπληρωθεί στο παρελθόν αποτελούν κριτήριο για να κρίνουμε τον τρόπο εκπλήρωσης εκείνων που είναι ακόμη μελλοντικές, οι δημοφιλείς απόψεις για την πνευματική βασιλεία του Χριστού —μια επίγεια χιλιετία πριν από το τέλος του κόσμου— και για την επιστροφή των Εβραίων δεν υποστηρίζονται από τον λόγο του Θεού.... Διαπίστωσα ότι στις Γραφές διδάσκεται ξεκάθαρα ότι ο Ιησούς Χριστός θα κατέλθει και πάλι στη γη, ερχόμενος μέσα στα σύννεφα του ουρανού, με όλη τη δόξα του Πατέρα Του.

GSAM 120.2«Έβρισκα στη μελέτη της Γραφής μια απόλαυση που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα μπορούσαν να προξενήσουν οι διδαχές της. Ξεκίνησα τη μελέτη της χωρίς καμία προσδοκία να βρω τον χρόνο της έλευσης του Σωτήρα, και στην αρχή δυσκολεύτηκα να πιστέψω το αποτέλεσμα στο οποίο είχα καταλήξει· αλλά τα στοιχεία με εντυπωσίασαν με τέτοια δύναμη που δεν μπόρεσα να αντισταθώ στις πεποιθήσεις μου. Σχεδόν πείστηκα για τα συμπεράσματά μου και άρχισα να περιμένω, να αγρυπνώ και να προσεύχομαι για την έλευση του Σωτήρα».

GSAM 120.3Και πάλι λέει:

GSAM 120.3«Πίστεψα· και αμέσως μου εντυπώθηκε στο μυαλό το καθήκον να διαδώσω αυτή τη διδασκαλία, ώστε ο κόσμος να πιστέψει και να ετοιμαστεί να συναντήσει τον Κριτή και Νυμφίο κατά την έλευσή Του. Δεν χρειάζεται εδώ να αναφερθώ λεπτομερώς στις μακρές και οδυνηρές δοκιμασίες μου. Αρκεί να πω ότι, μετά από αρκετά χρόνια, αναγκάστηκα από το Πνεύμα του Θεού, τη δύναμη της αλήθειας και την αγάπη για τις ψυχές, να σηκώσω τον σταυρό μου και να κηρύξω αυτά τα πράγματα σε έναν κόσμο που πεθαίνει και χάνεται.»

GSAM 120.4Ο κ. Μίλερ, όπως και όσοι παρακινήθηκαν σε δράση από αυτό το μήνυμα σε άλλες χώρες, σκέφτηκε αρχικά να εκπληρώσει την αποστολή του γράφοντας και δημοσιεύοντας άρθρα σε δημόσιες εφημερίδες και φυλλάδια. Δημοσίευσε για πρώτη φορά τις απόψεις του στο Vermont Telegraph, μια βαπτιστική εφημερίδα που εκδιδόταν στο Μπράντον του Βερμόντ. Αυτό συνέβη το έτος 1831. Μίλησε για πρώτη φορά δημόσια για το θέμα αυτό το έτος 1832. Είπε για αυτή τη συνάντηση: «Ο Κύριος έχυσε τη χάρη Του πάνω στο εκκλησίασμα, και πολλοί πίστεψαν για τη σωτηρία των ψυχών τους».

GSAM 121.1Το 1836 οι διαλέξεις του τυπώθηκαν σε ορισμένες από τις δημόσιες εφημερίδες της εποχής. Τον χειμώνα του 1837-38 οι διαλέξεις του εκδόθηκαν σε φυλλάδιο. Το 1838 εκδόθηκε ένα δεύτερο φυλλάδιο 204 σελίδων, και σε αυτό το φυλλάδιο ο κ. Μίλερ ανέφερε ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία ενδέχεται να πέσει το έτος 1839 ή 1840. Οι πρώτες του διαλέξεις σε οποιαδήποτε από τις μεγάλες πόλεις έγιναν το έτος 1836. Στη συνέχεια μίλησε στις πόλεις Ράντολφ, Λόουελ, Γκρότον και Λιν της Μασαχουσέτης.

GSAM 121.2Μέχρι το 1840 ο κ. Μίλερ ήταν σχεδόν ο μόνος δημόσιος ομιλητής με θέμα την επικείμενη έλευση του Χριστού. Εκείνη τη χρονιά, ξαφνικά, εκατοντάδες άνθρωποι ένωσαν τις δυνάμεις τους μαζί του για να διακηρύξουν το μήνυμα. Τι προκάλεσε αυτή τη μεγάλη αλλαγή θα αναφερθεί στο επόμενο κεφάλαιο. Το χειμώνα του 1839-40 ο κ. Μίλερ έδωσε μια σειρά διαλέξεων στο Έξετερ του Νιου Χάμσαϊρ. Εκεί συνάντησε για πρώτη φορά τον πάστορα Τζ. Β. Χάιμς, ο οποίος εκείνη την εποχή ασπάστηκε την πίστη και από εκείνη την ημερομηνία στάθηκε δίπλα στον πάστορα Μίλερ ως εκδότης και ένθερμος κήρυκας του μεγάλου μηνύματος της Δευτέρας Παρουσίας.

GSAM 121Τζόσουα Β. Χάιμς

GSAM 121.3Όσον αφορά αυτόν τον αφοσιωμένο εργάτη αυτού του μεγάλου κινήματος, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο από το να παραθέσουμε τα λόγια του βιογράφου του, ο οποίος λέει:—

GSAM 121.4«Ο Τζόσουα Β. Χάιμς γεννήθηκε στο Γουίκφορντ της Ρόουντ Άιλαντ, στις 19 Μαΐου 1805. Ο πατέρας του ήταν γνωστός ως έμπορος των Δυτικών Ινδιών και διακρινόταν ως μέλος της Επισκοπικής Εκκλησίας του Αγίου Παύλου στο Γουίκφορντ. Η μητέρα του διέθετε ευγενική διάθεση και αγάπη για τον Σωτήρα, την οποία μετέδιδε στα πρόθυμα αυτιά του γιου της.

GSAM 121.5«Πρόθεση του πατέρα ήταν να εκπαιδεύσει τον γιο του, τον Τζόσουα, για το ιεροκηρυκτικό λειτούργημα της εκκλησίας στην οποία ανήκε ο ίδιος, αλλά οι περιστάσεις το εμπόδισαν. Ο Θεός είχε ένα άλλο έργο για αυτόν τον γιο να επιτελέσει, και διευθέτησε τα πράγματα με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το 1817 ο πατέρας έστειλε ένα πολύτιμο φορτίο υπό την ευθύνη του καπετάνιου Κάρτερ, με τον Αλεξάντερ Στιούαρτ ως υπεύθυνο φορτίου. Αυτοί οι άνδρες αποδείχθηκαν αναξιόπιστοι και, αφού έφτασαν σε ένα λιμάνι των Δυτικών Ινδιών, πούλησαν τόσο το πλοίο όσο και το φορτίο και διέφυγαν. Αυτό το γεγονός άλλαξε όλα τα σχέδια που είχαν γίνει για το μέλλον του νεαρού Τζόσουα, ο οποίος επρόκειτο να σταλεί στο Πανεπιστήμιο Μπράουν, στην Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ. Αντ’ αυτού, τον Απρίλιο του 1821, μεταφέρθηκε στο Νιου Μπέντφορντ της Μασαχουσέτης και δόθηκε ως μαθητευόμενος στον Γουίλιαμ Νάιτς για να μάθει το επάγγελμα του επιπλοποιού.

GSAM 122.1«Φτάνοντας στο νέο του σπίτι, αφοσιώθηκε με ζήλο στη δουλειά που του ανατέθηκε, αποφασισμένος να γίνει μάστορας στο επάγγελμά του. Σύντομα, όμως, διαπίστωσε ότι το θρησκευτικό περιβάλλον του δεν ήταν εντελώς του γούστου του. Λέει: ‘Ο δάσκαλός μου ήταν Ουνιταριανός και με πήγαινε στην εκκλησία του. Ο αιδεσιμότατος Όρβιλ Ντιούι ήταν ο πάστορας. Ήταν πρόσφατα προσηλυτισμένος από την ορθοδοξία. Η εκπαίδευσή μου υπό τον επίσκοπο Γκρίσγουολντ και τον αιδεσιμότατο Γουίλιαμ Μπεργκ, εφημέριο του Αγίου Παύλου στο Γουίκφορντ, καθώς και το γεγονός ότι άκουγα συχνά τον εύγλωττο Δρ Κρόκερ του Αγίου Ιωάννη στην Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ, με έκαναν εντελώς ανίκανο να αποδεχθώ τις εύγλωττες αρνήσεις του κ. Ντιούι σχετικά με τις διδασκαλίες του Χριστού και των αποστόλων Του.’

GSAM 122.2«Δεδομένου ότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχε Επισκοπική εκκλησία στο Νιου Μπέντφορντ, αποφάσισε να παρακολουθεί την Πρώτη Χριστιανική Εκκλησία [όχι των Μαθητών] και στη συνέχεια εντάχθηκε σε αυτό το σώμα. ‘Εδώ’, λέει, ‘βρήκα την ανοιχτή Γραφή και την ελευθερία της σκέψης, και έκανα καλή χρήση και των δύο’. Αυτή η εκκλησία βρισκόταν υπό την ποιμαντική φροντίδα του αιδεσιμότατου Μωυσή Χάου. Ο αιδεσιμότατος κ. Κλαφ βάπτισε τον Τζόσουα Β. Χάιμς στις 2 Φεβρουαρίου 1823. Με καρδιά που έκαιγε από ζήλο για τον Κύριό του, άρχισε αμέσως, σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, να διηγείται την ιστορία του σταυρού και να προτρέπει τους ανθρώπους να μετανοήσουν. Λέει για τον εαυτό του:—

GSAM 122.3«‘Σύντομα έγινα κήρυκας, και μου δόθηκε άδεια να καλλιεργήσω το χάρισμά μου... Ολοκλήρωσα τη μαθητεία μου με ικανοποίηση και έλαβα επαίνους. Ωστόσο, για πέντε ή έξι χρόνια είχα τη συνήθεια να αναλαμβάνω επιπλέον εργασία και έτσι εξασφάλιζα μία ή δύο ημέρες την εβδομάδα για μελέτη και ιεραποστολικό έργο σε φτωχές γειτονιές, τους καρπούς του οποίου έδινα στον πάστορά μου’.

GSAM 123.1«Το 1825 διορίστηκε ιεραπόστολος της συνέλευσης των χριστιανικών εκκλησιών στη νότια Μασαχουσέτη. ‘Δεν υπήρχε σχέδιο ούτε μέσα για τη στήριξη των ιεραποστόλων’, λέει ο πάστορας Χάιμς, ‘και αποφάσισα να ασχοληθώ με τις επιχειρήσεις για να εξασφαλίσω τα προς το ζην και να κηρύττω ό,τι μπορούσα.’

GSAM 123.2«Το 1828 έφυγε από το Νιου Μπέντφορντ, όχι με αμφιβολίες ή έλλειψη ενέργειας, αλλά με μια αποφασιστικότητα που ήταν βέβαιο ότι θα νικήσει, πηγαίνοντας στο Πλίμουθ, όπου κήρυττε τον λόγο του Θεού σε σχολικά κτίρια, σε αυτοσχέδια δωμάτια και οπουδήποτε μπορούσε να βρει ακροατήριο. Το 1829 συνέχισε το ίδιο είδος εργασίας στο Φολ Ρίβερ μέχρι το 1830, οπότε μετακόμισε στη Βοστώνη ως πάστορας της Πρώτης και της Δεύτερης Χριστιανικής Εκκλησίας· και εδώ παρέμεινε για τριάντα τρία χρόνια. Το 1839 προσχώρησε στο κίνημα της Δευτέρας Παρουσίας, όπως το εξηγούσε ο διάσημος πάστορας Γουίλιαμ Μίλερ. Αφοσιώθηκε στο νέο αυτό κίνημα με όλο τον ενθουσιασμό που διέθετε, και οι διακονίες του ήταν γεμάτες πάθος και δύναμη. Το 1840, ξεκίνησε την έκδοση του περιοδικού Signs of the Times, προωθώντας το κίνημα στο οποίο είχε αφιερώσει ολόκληρη την καρδιά του. Όλα τα χρήματά του, όλη η εργασία του, όλη η ενέργειά του αφιερώθηκαν σε αυτό το κίνημα, και κέρδισε χιλιάδες προσήλυτους.»

GSAM 123Οι ενωμένες προσπάθειες των Μίλερ και Χάιμς

GSAM 123.3Από το 1840 έως το φθινόπωρο του 1844, οι προσπάθειες των παστόρων Μίλερ και Χάιμς ήταν σε μεγάλο βαθμό ενωμένες, καθώς ταξίδευαν από πόλη σε πόλη, το καλοκαίρι με τη γιγαντιαία σκηνή τους, το χειμώνα σε εκκλησίες και δημόσιες αίθουσες. Η μεγάλη σωματική δύναμη του πάστορα Χάιμς τον κράτησε σε καλή κατάσταση μέχρι να μπει στο ενενηκοστό δεύτερο έτος της ζωής του. Οι πνευματικές του ικανότητες παρέμειναν δυνατές μέχρι το τέλος. Στις 28 Σεπτεμβρίου του έτους 1894, έδωσε μια εξαιρετικά συγκινητική ομιλία σε ένα εκκλησίασμα άνω των τριών χιλιάδων Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας στον χώρο κατασκήνωσης στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Φαινόταν να μιλά με μεγάλο μέρος της σοβαρότητας και της δύναμης των παλαιών ημερών. Αυτό ήταν πραγματικά θαυμαστό για έναν άνδρα που είχε μπει εδώ και τρεις μήνες στο ενενηκοστό πρώτο έτος της ζωής του και ο οποίος έπασχε από μια ανίατη ασθένεια, από την οποία πέθανε τον επόμενο χρόνο.

GSAM 124.1Οι πάστορες Μίλερ και Χάιμς βρίσκονταν, κατά κάποιον τρόπο, στην «πρώτη γραμμή της μάχης» του κινήματος της Δευτέρας Παρουσίας στην Αμερική, και ήταν μόνο δύο από τους δεκάδες που εργάστηκαν μαζί τους για την κήρυξη της διδασκαλίας της Παρουσίας του Χριστού, των οποίων τα κύρια χαρακτηριστικά ήταν η σταθερότητα του σκοπού και η άψογη ακεραιότητα. Αυτοί οι άνδρες ανήκαν σε μεγάλο βαθμό στην κατηγορία που ο κόσμος αποκαλεί «αυτοδημιούργητους» — άνδρες που είχαν διαμορφωθεί μέσα από την επαφή με τις σκληρές πραγματικότητες της ζωής, οι οποίοι είχαν μάθει να κρίνουν την αξία ενός σκοπού με βάση τις αρχές και όχι την πολιτική. Είχαν τον χαρακτήρα εκείνων που, όπως έλεγε ο πάστορας Μίλερ, συνήθως δέχονταν το μήνυμα από τις εκκλησίες: «τα πιο ευσεβή, αφοσιωμένα και ζωντανά μέλη». Το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε από τους ιεροκήρυκες των διαφόρων εκκλησιών, οι οποίοι δήλωσαν, μετά τον τελικό διαχωρισμό των Αντβεντιστών από αυτές: «Αυτή [η διδασκαλία] έχει πάρει την αφρόκρεμα του ποιμνίου μας».

GSAM 124Άλλοι εξέχοντες ιεροκήρυκες των Αντβεντιστών

GSAM 124.2Ίσως να είναι ενδιαφέρον να αναφερθούν ονομαστικά μερικοί από τους άνδρες που διαδραμάτισαν εξέχοντα ρόλο μαζί με τους πάστορες Μίλερ και Χάιμς στο κίνημα εκείνων των πρώτων χρόνων. Πρώτος στην λίστα είναι ο Τσαρλς Φιτς, από το Κλίβελαντ του Οχάιο, ο οποίος το 1842 πρότεινε την ιδέα της δημιουργίας διαγραμμάτων για την απεικόνιση των οραμάτων του Δανιήλ και της Αποκάλυψης. Η προέλευση της σκέψης βασίστηκε στο Αβακούμ 2:2, 3. Ο Τσαρλς Φιτς απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου 1844.

GSAM 124.3Ο Δρ. Τζόσια Λιτς, από τη Φιλαδέλφεια, ο οποίος, όπως θα δούμε στο επόμενο κεφάλαιο, παρακινήθηκε από τον Κύριο να διακηρύξει μια αλήθεια η οποία, όταν εκπληρώθηκε, προκάλεσε την ξαφνική και ραγδαία ανάπτυξη του ενδιαφέροντος για το μήνυμα της Δευτέρας Παρουσίας.

GSAM 124.4Ο Έλον Γκαλούσα, από το Λόκπορτ της Νέας Υόρκης, ένας διακεκριμένος βαπτιστικός ιεροκήρυκας, του οποίου τα γραπτά και η διακονία σχετικά με το θέμα της επικείμενης έλευσης του Κυρίου προκάλεσαν μεγάλη αναταραχή σε εκείνη την ομολογία.

GSAM 125.1Ο Ε. Ρ. Πίνεϊ, από το Σενέκα Φολς της Νέας Υόρκης, ένας άλλος αφοσιωμένος ιεροκήρυκας της Βαπτιστικής Εκκλησίας, του οποίου η διακονία και τα γραπτά αποτέλεσαν δύναμη στο έργο. Θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί «το άλας της γης».

GSAM 125.2Ο Τζορτζ Στορς, από τη Νέα Υόρκη, ο οποίος πριν από τη μεταστροφή του στη διδασκαλία της Δευτέρας Παρουσίας ήταν ένας εξέχων κήρυκας αναζωπύρωσης. Τα γραπτά του άσκησαν ισχυρή επιρροή στο να κινητοποιήσουν τον λαό προς μεγαλύτερη αφιέρωση του εαυτού και των περιουσιακών του στοιχείων στο έργο· αυτό ίσχυε ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες εβδομάδες των 2.300 ημερών. Ήταν αυτός που, μετά την απογοήτευση, παρουσίασε στον λαό των Αντβεντιστών και στον κόσμο τα έξι κηρύγματά του σχετικά με τη φύση του ανθρώπου, την κατάσταση των νεκρών και τη μελλοντική τιμωρία.

GSAM 125.3Ο πάστορας Στόκμαν, από το Πόρτλαντ του Μέιν, ήταν ένας άλλος αφοσιωμένος εργάτης στις αναζωπυρώσεις του Γουίλιαμ Μίλερ στην πόλη εκείνη. Ο θάνατός του συνέβη λίγες εβδομάδες πριν από το τέλος του εβραϊκού έτους 1843, ενώ ο λαός των Αντβεντιστών έλπιζε και περίμενε ότι ο Κύριος θα ερχόταν εκείνη την εποχή.⁶

GSAM 125.4Υπήρχαν και άλλοι εξέχοντες άνδρες, τους οποίους, λόγω έλλειψης χώρου, θα αναφέρουμε απλώς, όπως ο Ν. Ν. Γουάιτινγκ, ο οποίος πραγματοποίησε μια μετάφραση της Καινής Διαθήκης στα αγγλικά, γνωστή ως Whiting’s Translation· ο Σ. Σ. Σνόου, ο Φ. Γ. Μπράουν, ο Απολλώς Χέιλ, ο Λ. Ντ. Μάνσφιλντ, ο Τζορτζ Νίνταμ, ο Ο. Ρ. Φάσετ· ο Τζορτζ, ο Γουέσλι και ο Έντγουιν Μπέρναμ (τρία αδέλφια), όλοι αποτελεσματικοί εργάτες του μηνύματος.