Κεφάλαιο 10 — Η Μεσονύκτια Κραυγή

GSAM 160.1«Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού. Τότε εσηκώθησαν πάσαι αι παρθένοι εκείναι και ητοίμασαν τας λαμπάδας αυτών».¹

GSAM 160.2Έχουμε ήδη μιλήσει για την περίοδο αναμονής που αναδεικνύεται σε αυτή την παραβολή των «δέκα παρθένων», και τώρα θα δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή σε εκείνο το τμήμα της που παρουσιάζεται στο παραπάνω κείμενο, το οποίο ο λαός των Αντβεντιστών ονομάζει «η μεσονύκτια κραυγή». Ένας εξέχων συγγραφέας πάνω σε αυτό το θέμα, σε ένα περιοδικό με τίτλο Midnight Cry, της 3ης Οκτωβρίου 1844, λέει:—

GSAM 160.3«Αλλά πώς φτάσαμε σε αυτή τη νύχτα αναμονής; Επειδή ξεκινήσαμε το όραμα [το όραμα των 2.300 ημερών] την άνοιξη, αντί για το φθινόπωρο, το 457 π.Χ. Μας έλειψαν έξι μήνες και μερικές ημέρες για να φτάσουμε στον προορισμένο λιμένα. Αυτό μας έριξε στη νύχτα αναμονής, έξι μήνες.»

GSAM 160.4Ένας άλλος συγγραφέας, ο Σ. Σ. Σνόου, στο Cry της 22ας Αυγούστου 1844, μιλώντας για τις 2.300 ημέρες, είπε:—

GSAM 160.5«Ξεκίνησαν με την έκδοση του διατάγματος για την αποκατάσταση και την ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ. Το διάταγμα εκδόθηκε αρχικά από τον Κύρο, ανανεώθηκε από τον Δαρείο και ολοκληρώθηκε από τον Αρταξέρξη τον Μακροχείρη κατά το έβδομο έτος της βασιλείας του. Δημοσιεύθηκε και τέθηκε σε ισχύ το φθινόπωρο του έτους 457 π.Χ., όταν ο Εσδράς, έχοντας φτάσει στην Ιερουσαλήμ με τη βοήθεια του Κυρίου, αποκατέστησε την εβραϊκή πολιτεία, διόρισε αξιωματούχους και δικαστές και ξεκίνησε την οικοδόμηση του τείχους.»²

GSAM 160.6Δεδομένου ότι η περίοδος του οράματος ήταν δύο χιλιάδες τριακόσια ολόκληρα έτη, θα απαιτούνταν ολόκληρο το 457 και ολόκληρο το 1843 για να συμπληρωθούν τα δύο χιλιάδες τριακόσια, και αν το διάταγμα δεν εκδόθηκε παρά μόνο τον έβδομο μήνα του 457 π.Χ., διδασκόταν ότι η περίοδος δεν θα τελείωνε παρά μόνο τον έβδομο μήνα του 1844. Καθώς η τήρηση της δέκατης ημέρας του έβδομου μήνα φαινόταν να είναι το γεγονός που σηματοδοτούσε την αρχή της περιόδου, έτσι αποδείχθηκε κατηγορηματικά ότι τη δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα (κατά τον εβραϊκό χρόνο), στις 22 Οκτωβρίου 1844, οι 2.300 ημέρες θα έληγαν και θα ερχόταν η ώρα για τον καθαρισμό του αγιαστηρίου. Όλα τα στοιχεία που είχαν χρησιμοποιηθεί για το τέλος της περιόδου το 1843 ίσχυαν με την ίδια ισχύ και για τον υπολογισμό του 1844, και μαζί με αυτά ήρθε η βεβαιότητα ότι είχαν ανακαλύψει αυτό που φαινόταν να είναι μια βέβαιη λύση για την αιτία της απογοήτευσής τους. Ο τρόπος με τον οποίο οι Αντβεντιστές διακήρυξαν την «αληθινή μεσονύκτια κραυγή», όπως ονομαζόταν τότε, δεν μπορεί να απεικονιστεί καλύτερα παρά με την παράθεση αποσπασμάτων από τα γραπτά εκείνων που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο εκείνη την εποχή.

GSAM 161«εξέλθετε εις απάντησιν αυτού»

GSAM 161.1Στο Cry της 3ης Οκτωβρίου 1844, υπήρχε ένα άρθρο γραμμένο από τον Τζορτζ Στορς, με τίτλο «Go Ye Out to Meet Him», στο οποίο έλεγε:—

GSAM 161.2«Παίρνω την πένα μου με συναισθήματα που δεν έχω ξαναζήσει ποτέ. Χωρίς καμία αμφιβολία, κατά τη γνώμη μου, την δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα θα γίνει η αποκάλυψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στα σύννεφα του ουρανού. Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν από αυτό το γεγονός — μια τρομερή στιγμή για όσους δεν είναι προετοιμασμένοι, αλλά λαμπρή για όσους είναι έτοιμοι.

GSAM 161.3«“Ιδού, ο νυμφίος έρχεται” φέτος· “εξέλθετε εις απάντησιν αυτού”. Έχουμε τελειώσει με τις ονομαστικές εκκλησίες και όλους τους ασεβείς, εκτός από το βαθμό που αυτή η κραυγή μπορεί να τους επηρεάσει. Το έργο μας τώρα είναι να ξυπνήσουμε τις “παρθένους, αίτινες λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών εξήλθον εις απάντησιν του νυμφίου”. Πού βρισκόμαστε τώρα; Αν η όραση «αργοπορή, πρόσμεινον αυτήν». Δεν είναι αυτή η απάντησή μας από τον περασμένο Μάρτιο ή Απρίλιο; — Ναι. Τι συνέβη ενώ ο Νυμφίος αργούσε; — Όλες οι παρθένες νυσταγούσαν και κοιμόντουσαν, έτσι δεν είναι; Τα λόγια του Χριστού δεν έχουν αποτύχει· και «οι Γραφές δεν μπορούν να καταργηθούν». Δεν έχει νόημα να προσποιούμαστε ότι ήμασταν ξύπνιοι· κοιμόμασταν, όχι ως προς το γεγονός της έλευσης του Χριστού, αλλά ως προς τον καθορισμένο καιρό. Μπήκαμε στην περίοδο αναμονής· δεν ξέραμε «πόσο καιρό» θα καθυστερούσε, και σε αυτό το σημείο κοιμηθήκαμε. Μερικοί από εμάς είπαμε στον ύπνο μας: «Μην ορίσεις άλλη ώρα!», και έτσι κοιμηθήκαμε. Τώρα το πρόβλημα είναι να ξυπνήσουμε. Κύριε, βοήθησέ μας, γιατί μάταιη είναι η βοήθεια του ανθρώπου. Μίλα Εσύ ο ίδιος, Κύριε. Ω, να «αποκαλύψει» τώρα ο «Πατέρας» τον καθορισμένο καιρό.

GSAM 162Το Μεσάνυχτο του Μηνύματος

GSAM 162.1«Πόσο διαρκεί η περίοδος αναμονής; — Μισό χρόνο. Πώς το ξέρεις; — Επειδή ο Κύριός μας λέει: “τα μεσάνυχτα”, ενώ ο Νυμφίος καθυστερούσε. Το όραμα αφορούσε «δυο χιλιάδες τριακόσιες βραδιές-πρωινά», δηλαδή ημέρες. Μια «βραδιά», ή νύχτα, είναι το μισό μιας από αυτές τις προφητικές ημέρες και, επομένως, αντιστοιχεί σε έξι μήνες. Αυτή είναι η συνολική διάρκεια της περιόδου αναμονής. Η σημερινή έντονη κραυγή του καθορισμένου καιρού ξεκίνησε περίπου στα μέσα Ιουλίου, και έχει εξαπλωθεί με μεγάλη ταχύτητα και δύναμη, και συνοδεύεται από μια εκδήλωση του Πνεύματος, όπως δεν έχω δει ποτέ όταν η κραυγή ήταν «1843». Τώρα είναι κυριολεκτικά: «εξέλθετε εις απάντησιν αυτού». Υπάρχει μια εγκατάλειψη των πάντων που ποτέ δεν ονειρεύτηκα ότι θα μπορούσα να δω. Όταν αυτή η κραυγή καταλαμβάνει την καρδιά, οι αγρότες εγκαταλείπουν τα αγροκτήματά τους, μαζί με τις σοδειές τους. Υπάρχει μια έντονη κραυγή με δάκρυα και μια αφιέρωση των πάντων στον Θεό, όπως δεν έχω δει ποτέ. Υπάρχει μια εμπιστοσύνη σε αυτή την αλήθεια, όπως δεν έγινε ποτέ αισθητή στην προηγούμενη κραυγή, στον ίδιο βαθμό, και μια δόξα που συνοδεύεται από κλάμα ή συγκίνηση, η οποία ξεπερνά κάθε κατανόηση, εκτός από εκείνους που την έχουν αισθανθεί.

GSAM 162.2«Σε αυτήν την παρούσα αλήθεια, εγώ, μέσω της χάρης, τολμώ να ρισκάρω τα πάντα, και αισθάνομαι ότι το να παραδοθώ σε αμφιβολίες σχετικά με αυτήν θα ήταν να προσβάλλω τον Θεό και να επισύρω στον εαυτό μου «ταχεία καταστροφή». Είμαι πεπεισμένος ότι τώρα «όστις ζητήση να σώση την ζωήν αυτού», όπου αυτή η κραυγή έχει διακηρυχθεί με σαφήνεια, παραδίνοντας τον εαυτό του σε ένα «αν δεν συμβεί», ή από φόβο να ριψοκινδυνέψει για αυτή την αλήθεια, «θέλει απολέσει αυτήν». Απαιτεί την ίδια πίστη που οδήγησε τον Αβραάμ να θυσιάσει τον Ισαάκ, ή τον Νώε να χτίσει την κιβωτό, ή τον Λωτ να εγκαταλείψει τη Σόδομα, ή τους γιους του Ισραήλ να παραμείνουν όλη τη νύχτα περιμένοντας την αναχώρησή τους από την Αίγυπτο, ή τον Δανιήλ να μπει στο λάκκο των λιονταριών, ή τους τρεις Εβραίους στην πύρινη κάμινο. Φανταζόμασταν ότι θα εισερχόμασταν στη βασιλεία χωρίς μια τέτοια δοκιμασία πίστης, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι δεν είναι έτσι. Αυτή η τελευταία αλήθεια φέρνει μια τέτοια δοκιμασία, και κανείς δεν θα τολμήσει να την αντιμετωπίσει εκτός από εκείνους που τολμούν να θεωρηθούν ανόητοι, τρελοί ή οτιδήποτε άλλο που οι προ-κατακλυσμικοί Σοδομίτες, μια χλιαρή εκκλησία ή οι κοιμώμενες παρθένες είναι διατεθειμένοι να τους αποδώσουν. Για άλλη μια φορά θα φώναζα: «Διάσωσον την ζωήν σου»· «μη περιβλέψης οπίσω σου»· «Ενθυμείσθε την γυναίκα του Λωτ».»

GSAM 163Το Φλατ Ροκ του Στορς

GSAM 163.1Στο Midnight Cry της 10ης Οκτωβρίου 1844, δημοσιεύτηκε, από την πένα του Τζορτζ Στορς, το ακόλουθο κείμενο, με τον τίτλο «Το Φινάλε», αλλά γνωστό στους Αντβεντιστές ως «Το Flat Rock του Στορς»:—

GSAM 163.2«Πώς θα είμαστε έτοιμοι για εκείνη την ημέρα; — Πιστέψτε την αλήθεια του Θεού και βασιστείτε πάνω της, με ισχυρή πίστη που δίνει δόξα στον Θεό. Πρέπει να έχουμε την ίδια διάθεση που θα είχαμε αν ξέραμε ότι θα πεθάνουμε εκείνη την ημέρα, την ίδια απόλυτη αφιέρωση στον Θεό και νεκρότητα προς τον κόσμο.

GSAM 163.3«Δεν μπορώ να εξηγήσω καλύτερα τι εννοώ παρά να υποθέσω έναν μεγάλο επίπεδο βράχο στη μέση του ωκεανού. Ένας ένδοξος και ισχυρός πρίγκιπας υπόσχεται ότι σε μια δεδομένη στιγμή θα στείλει ένα υπέροχο ατμόπλοιο για να μεταφέρει όλους όσους θα βρει εκεί, με την απόδειξη ότι πίστεψαν πλήρως στον λόγο του, σε μια ένδοξη χώρα. Πολλοί τολμούν να φτάσουν στον βράχο. Μερικοί, όταν βρίσκονται ασφαλείς πάνω στον βράχο, κόβουν το σχοινί, και το σκάφος με το οποίο έφτασαν εκεί απομακρύνεται από αυτούς, και δεν το κοιτάζουν πια, αλλά περιμένουν την άφιξη του ατμόπλοιου. Δεν έχουν καμία αμφιβολία για την αλήθεια της υπόσχεσης και ρισκάρουν τα πάντα γι’ αυτήν. Άλλοι που έρχονται εκεί πιστεύουν ότι αρκεί το γεγονός ότι βρίσκονται πάνω στον βράχο. Θέλουν όμως να είναι ‘σοφοί’ και να μην αναλάβουν υπερβολικό ρίσκο.

GSAM 164.1«“Κατά την πίστη σου ας γίνει σε σένα” είχε ακουστεί πριν από την ώρα που αναμενόταν το ατμόπλοιο. Η μέρα φτάνει. Οι συνετοί, ίσως, σκοπεύουν να λύσουν τις βάρκες τους και να τις αφήσουν να απομακρυνθούν, αν δουν το ατμόπλοιο να πλησιάζει. Το ατμόπλοιο εμφανίζεται στον ορίζοντα· αλλά τώρα είναι πολύ αργά για να αφήσουν τις βάρκες τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί· και, εξάλλου, η ίδια σύνεση θα τους υπαγόρευε τώρα να μην αφήσουν τις βάρκες τους να απομακρυνθούν μέχρι να βεβαιωθούν ότι δεν κάνουν λάθος σχετικά με το πλοίο που πλησιάζει. Τώρα πλησιάζει τόσο πολύ που δεν μπορούν με κανένα τρόπο να λύσουν τις βάρκες τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί.

GSAM 164.2«Το ατμόπλοιο φτάνει στον βράχο. ‘Ποια είναι η απόδειξη ότι είχατε απόλυτη εμπιστοσύνη στην υπόσχεση για την άφιξη του ατμόπλοιου;’ — ‘Οι βάρκες μας έχουν αποδεσμευτεί και έχουν απομακρυνθεί από εμάς, έτσι ώστε δεν θα μπορούσαμε με κανένα τρόπο να φτάσουμε στην ξηρά και θα είχαμε σίγουρα χαθεί αν δεν είχε φτάσει το ατμόπλοιο, καθώς πρόκειται για έναν βράχο από τον οποίο δεν περνά ποτέ κανένα άλλο σκάφος.’ ‘Αυτό αρκεί’, φωνάζει ο κυβερνήτης του ατμόπλοιου· ‘ανεβείτε στο πλοίο· μια τέτοια εμπιστοσύνη δεν θα απογοητευτεί’.

GSAM 164.3«Όσοι είχαν κρατήσει τις βάρκες τους δεμένες στον βράχο τώρα συρρέουν και προσπαθούν να επιβιβαστούν στο ατμόπλοιο. Ο κυβερνήτης ρωτά: “Τι σημαίνουν αυτές οι βάρκες που βλέπω δεμένες στους βράχους εκεί πέρα, ή των οποίων τα σχοινιά έχουν κοπεί μόλις έφτασα σε ορατό σημείο;” Αυτοί απαντούν: “Σκεφτήκαμε να είμαστε προνοητικοί, ώστε αν το ατμόπλοιο δεν έφτανε, να έχουμε κάτι με το οποίο να επιστρέψουμε στην ξηρά.” «Λάβατε λοιπόν μέτρα για τη σάρκα», φωνάζει ο κυβερνήτης, «έτσι δεν είναι, και έτσι αμφισβητήσατε τα λόγια μου; Σύμφωνα με την πίστη σου, ας γίνει σε σένα. Τα στοιχεία είναι εναντίον σας. Λάβατε μέτρα για να επιστρέψετε, και τώρα πρέπει να θερίσετε τον καρπό της απιστίας σας.» Έτσι «διά απιστίαν δεν ηδυνήθησαν να εισέλθωσι». Ω, φοβερή κατάσταση απόγνωσης!

GSAM 164.4«Κόψτε τα σχοινιά σας τώρα, αδελφοί· αφήστε τις βάρκες σας να απομακρυνθούν από το βλέμμα σας· ναι, βιαστείτε πριν εμφανιστεί «το σημείον του Υιού του ανθρώπου». Τότε θα είναι πολύ αργά. Ρισκάρετε τώρα, και ρισκάρετε τα πάντα. Ω, η καρδιά μου πονάει για σας· μην χρονοτριβείτε· σπρώξτε εκείνη τη βάρκα, αλλιώς είστε χαμένοι· διότι «όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν», έτσι λέει ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας και Κριτής μας. Βιαστείτε, λοιπόν, για άλλη μια φορά σας ικετεύω, ω, βιαστείτε! Αφήστε κάθε βάρκα με την οποία τώρα υπολογίζετε να διαφύγετε στη στεριά «αν δεν έρθει». Αυτό το «αν» θα σας καταστρέψει. Αυτή είναι τώρα η τελευταία δοκιμασία και ο τελευταίος πειρασμός. Κάντε όπως έκανε ο Κύριός μας με τον τελευταίο πειρασμό του διαβόλου — «Ύπαγε, Σατανά», είπε. Τότε ο διάβολος τον άφησε, και «ιδού, άγγελοι προσήλθον και υπηρέτουν αυτόν». Έτσι θα είναι και για σας όταν θα έχετε κερδίσει αυτόν τον θρίαμβο.»

GSAM 165Το ταχύ έργο της Μεσονύκτιας Κραυγής

GSAM 165.1Όσον αφορά την ταχύτητα, τη δύναμη και την επίδραση του μηνύματος της «μεσονύκτιας κραυγής», αποκτούμε μια σωστή εικόνα από τα λόγια του Ν. Σάουθαρντ, εκδότη της εφημερίδας από την οποία έχουμε ήδη παραθέσει αποσπάσματα — της Midnight Cry. Στο φύλλο με ημερομηνία 31 Οκτωβρίου 1844, λέει:—

GSAM 165.2«Αρχικά, ο καθορισμένος καιρός αντιμετώπιζε γενικά αντίσταση· όμως φαινόταν να υπάρχει μια ακαταμάχητη δύναμη που συνόδευε την κήρυξή του, η οποία έριχνε όλους στα γόνατα μπροστά της. Σάρωσε τη χώρα με την ταχύτητα ανεμοστρόβιλου και έφτασε στις καρδιές σε διαφορετικά και απομακρυσμένα μέρη σχεδόν ταυτόχρονα, με έναν τρόπο που μπορεί να εξηγηθεί μόνο με την υπόθεση ότι ο Θεός βρισκόταν μέσα σε αυτό. Προκαλούσε (η κίνηση) παντού ένα βαθύτατο αυτοέλεγχο και ταπείνωση της ψυχής μπροστά στο μεγάλο Θεό του ουρανού. Επέφερε τη νέκρωση των κοσμικών επιθυμιών, τη θεραπεία των αντιγνωμιών και εχθροτήτων, την εξομολόγηση των σφαλμάτων, ένα ξέσπασμα σε κλάμα μπροστά στο Θεό με ένθερμες, δακρύβρεχτες προσευχές για συγχώρηση και αποδοχή. Προξενούσε μία τέτοια εκμηδένιση του εγώ και συντριβή της ψυχής, που ποτέ δεν διαπιστώσαμε προηγουμένως. Σύμφωνα με την προσταγή του Θεού στον Ιωήλ, καθώς θα πλησίαζε η ημέρα του Κυρίου, οι άνθρωποι όφειλαν να διαρρήξουν τις καρδιές τους και όχι τα ρούχα τους και έπρεπε να στραφούν πρός τον Κύριο με νηστεία, με κλαυθμό και με πένθος. Και σύμφωνα με την υπόσχεση στο Ζαχαρία ο Θεός επέχεε στα τέκνα Του “πνεύμα χάριτος και ικεσιών” και “επέβλεψαν προς Εκείνον τον οποίον εξεκέντησαν- έγινε πένθος μέγα εν τη γη, πάσα οικογένεια καθ' εαυτήν και αι γυναίκες αυτών καθ' εαυτάς· και οι προσμένοντες τον Κύριον εταπείνωσαν τας ψυχάς αυτών ενώπιον Αυτού.”»

GSAM 166Ο λαός συγκινήθηκε από μια υπερφυσική δύναμη

GSAM 166.1Και πάλι, για αυτή τη συγκλονιστική διακήρυξη λέει:—

GSAM 166.2«Μας φάνηκε ότι ήταν τόσο ανεξάρτητο από ανθρώπινη παρέμβαση, ώστε δεν μπορούσαμε παρά να το θεωρήσουμε ως εκπλήρωση της ‘μεσονύκτιας κραυγής’, μετά την καθυστέρηση του Νυμφίου και τον νυσταγμό και τον ύπνο των παρθένων, όταν έπρεπε όλες να σηκωθούν και να φροντίσουν τα λυχνάρια τους. Και το τελευταίο έργο φαίνεται να έχει ολοκληρωθεί· διότι ποτέ πριν δεν υπήρξε εποχή κατά την οποία οι αντίστοιχες ομάδες των Αντβεντιστών να ήταν σε τόσο καλή κατάσταση προετοιμασίας για την έλευση του Κυρίου».

GSAM 166Απομάκρυνση των κοσμικών περιουσιών

GSAM 166.3Υπό την εμπνευσμένη διακήρυξη της διδασκαλίας της Παρουσίας, πολλοί αποχωρίστηκαν τα εγκόσμια υπάρχοντά τους, χρησιμοποιώντας την περιουσία τους για να στηρίξουν τους δημόσιους ομιλητές στο έργο τους, ή για να διανέμουν τα έντυπα και τα φυλλάδια, ή για να καλύψουν τις ανάγκες των απόρων, προσφέροντας έτσι στον κόσμο την καλύτερη απόδειξη της ειλικρίνειας και της σοβαρότητάς τους· ενώ εκείνοι που προσκολλήθηκαν στα γήινα υπάρχοντά τους και δεν έκαναν καμία ιδιαίτερη θυσία για το έργο, χαρακτηρίστηκαν από τους κοσμικούς ως άνθρωποι που δεν πίστευαν πραγματικά αυτό που διακήρυσσαν. Για να το διευκρινίσω, θα αναφέρω δύο παραδείγματα, ένα για κάθε πλευρά του ζητήματος.

GSAM 166Ένα χωράφι με πατάτες

GSAM 166.4Το πρώτο αφορά έναν πιστό που ζούσε στο Νιου Ίπσουιτς, στο Νιου Χάμσαϊρ, με το όνομα Χέιστινγκς, ο οποίος είχε ένα μεγάλο χωράφι με υπέροχες πατάτες που δεν ξέθαψε. Οι γείτονές του ανησυχούσαν γι’ αυτές και ήρθαν σε αυτόν προσφέροντας να τις ξεθάψουν και να τις βάλουν στο κελάρι για λογαριασμό του δωρεάν, αν τους το επέτρεπε, «γιατί», είπαν, «ίσως τις χρειαστείς». «Όχι!» απάντησε ο κ. Χέιστινγκς, «θα αφήσω αυτό το χωράφι με τις πατάτες να κηρύξει την πίστη μου στην επικείμενη εμφάνιση του Κυρίου».

GSAM 167.1Εκείνο το φθινόπωρο, όπως μπορεί να διαπιστωθεί από την εφημερίδα Claremont (N.H.) Eagle, την New York True Sun και διάφορες άλλες δημόσιες εφημερίδες, η σοδειά πατάτας χάθηκε σχεδόν ολοσχερώς λόγω της «σήψης της πατάτας». Όπως αναφέρθηκε στην εφημερίδα Sun: «Πόσο οδυνηρό είναι να μαθαίνουμε ότι ολόκληρες σοδειές αυτού του πολύτιμου βρώσιμου φυτού έχουν καταστραφεί από τη σήψη. Ένας ανταποκριτής μιας εφημερίδας της Φιλαδέλφειας αναφέρει ότι η σοδειά πατάτας σε εκείνη την πολιτεία έχει καταστραφεί. Η μόνη περιοχή από την οποία ακούγονται ελάχιστα παράπονα είναι το Μέιν, αλλά ακόμη και εκεί η σοδειά δεν γλίτωσε από την ασθένεια».

GSAM 167.2Καθώς το φθινόπωρο ήταν ήπιο και οι πατάτες του κ. Χέιστινγκς παρέμειναν στο έδαφος μέχρι τον Νοέμβριο, καμία από αυτές δεν σάπισε. Κατά συνέπεια, είχε άφθονη προμήθεια για τον εαυτό του και τους άτυχους γείτονές του, οι οποίοι είχαν δείξει τόσο ενδιαφέρον για την ευημερία του τον προηγούμενο Οκτώβριο και οι οποίοι, την άνοιξη, αναγκάστηκαν να αγοράσουν πατάτες σπόρου από αυτόν, και ήταν ευτυχείς να πληρώσουν μια καλή τιμή γι’ αυτές. Αυτό που υπέθεσαν ότι θα ήταν μια τέτοια καταστροφή για τον κ. Χέιστινγκς, ο Θεός το μετέτρεψε σε μια υλική ευλογία, και όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για τους γείτονές του.

GSAM 167Άρνηση της πίστης του

GSAM 167.3Το δεύτερο περιστατικό συνέβη στον ίδιο τον τόπο κατοικίας μου. Πρόκειται για ένα μέλος της εκκλησίας που είχε πολλά να πει στη συνάθροιση σχετικά με την έλευση του Κυρίου το φθινόπωρο του 1844. Ήταν ένας άνδρας με σημαντική περιουσία και, μεταξύ άλλων, είχε πολλά γουρούνια στην κατάλληλη ηλικία για να τα κρατήσει μέχρι την ανοιξιάτικη αγορά. Ένας θείος μου, ο οποίος δεν είχε καμία θρησκευτική αξίωση και ασχολούνταν με την αγορά και πώληση ζώων, πήγε σε αυτόν τον φερόμενο ως Αντβεντιστή για να αγοράσει τα γουρούνια του, αλλά έμαθε από αυτόν ότι δεν ήθελε να τα πουλήσει, καθώς σκόπευε να τα κρατήσει μέχρι την επόμενη άνοιξη ως «γουρούνια προς πάχυνση». Ο θείος πήγε στον παππού μου, ο οποίος ήταν πιστός Αντβεντιστής, και του είπε: «Αυτός ο άνθρωπος δεν πιστεύει αυτό που δηλώνει». «Γιατί;» ρώτησε ο παππούς. «Επειδή», είπε ο θείος, «λέει ότι ο Κύριος έρχεται και ότι ο κόσμος θα τελειώσει αυτό το φθινόπωρο, αλλά θέλει να κρατήσει τα γουρούνια του μέχρι την επόμενη άνοιξη. Δεν χρειάζεται να μου μιλάει· δεν πιστεύει ούτε λέξη από όλα αυτά».

GSAM 168Τα μέσα προσφέρθηκαν πολύ αργά

GSAM 168.1Υπήρχαν άνδρες που κρατούσαν τα χρήματά τους, παλεύοντας συνεχώς με την πεποίθηση ότι έπρεπε να τα χρησιμοποιήσουν για την προώθηση του έργου, μέχρι που ήταν πολύ αργά για να τα επενδύσουν. Τέτοιοι άνδρες ήρθαν σε όσους ασχολούνταν με την εκτύπωση του μηνύματος, παρακαλώντας τους με δάκρυα να δεχτούν τα χρήματά τους, αλλά η απάντηση ήταν: «Αργήσατε πολύ! Έχουμε πληρώσει για όλο το έντυπο υλικό που μπορούμε ενδεχομένως να κυκλοφορήσουμε πριν από το τέλος. Έχουμε νοικιάσει αρκετά μηχανοκίνητα πιεστήρια για να λειτουργούν νύχτα και μέρα· δεν θέλουμε άλλα χρήματα». Ένας αυτόπτης μάρτυρας μου κατέθεσε ότι είδε άνδρες να αφήνουν χιλιάδες δολάρια πάνω στο γραφείο μπροστά στον εκδότη της Voice of Truth και, με ψυχική αγωνία, να τον ικετεύουν να τα πάρει και να τα χρησιμοποιήσει. Η απάντηση ήταν: «Αργήσατε! Δεν θέλουμε τα χρήματά σας τώρα! Δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε!» Τότε ρώτησαν: «Δεν μπορούν να δοθούν στους φτωχούς;» Η απάντηση ήταν η ίδια: «Έχουμε φροντίσει για τις άμεσες ανάγκες όλων όσων μπορούμε να προσεγγίσουμε.» Με ψυχική οδύνη, οι άνδρες πήραν πίσω τα χρήματά τους, δηλώνοντας ότι η οργή του Θεού βάρυνε επάνω τους λόγω της έλλειψης πίστης τους και της απληστίας που τους είχε οδηγήσει να παρακρατήσουν πόρους από το έργο του Θεού, όταν αυτοί ήταν απαραίτητοι και θα είχαν χρησιμοποιηθεί με χαρά.

GSAM 168Διορισμός κηδεμόνων

GSAM 168.2Ο χαρακτήρας και οι αρχές εκείνων που άφησαν τις σοδειές τους αθέριστες και τα καταστήματά τους έρημα, για να διανέμουν τα έντυπα ή να μιλούν και να προσεύχονται με τον λαό από σπίτι σε σπίτι, ήταν πέρα από κάθε κριτική. Ο λαός δεν αμφισβητούσε ότι αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες πίστευαν κάθε λέξη που έλεγαν, και επιπλέον, τους συνόδευε μια τέτοια δύναμη, ώστε οι ειλικρινείς καρδιές δεν μπορούσαν να αμφισβητήσουν ούτε να αντισταθούν στα λόγια τους. Χιλιάδες οδηγήθηκαν με αυτόν τον τρόπο να πιστέψουν την αλήθεια και αναζήτησαν και βρήκαν το έλεος του Θεού.

GSAM 169.1Ο χλευαστικός αμαρτωλός και ο κοσμικός ομολογητής, ωστόσο, αποφάσισαν ότι αυτό το έργο της διανομής των εκδόσεων για την Παρουσία έπρεπε να σταματήσει. Αυτοί οι άνδρες που κάλυπταν μια κοινότητα ή μια ολόκληρη κομητεία και πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι με αυτή τη διδασκαλία για την Παρουσία, παραμελώντας τις επιχειρήσεις και τις οικογένειές τους, πρέπει να είχαν χάσει τα λογικά τους, έλεγαν, και επομένως έπρεπε να τους τοποθετηθούν κηδεμόνες. Τα υποτιθέμενα στοιχεία διανοητικής διαταραχής που επέδειξαν οι πιστοί (τα οποία δεν ήταν παρά η προσπάθεια για τη σωτηρία των συνανθρώπων τους, χωρίς να υπάρχει μαρτυρία ότι οι οικογένειές τους υπέφεραν λόγω της εγκατάλειψης των επαγγελμάτων τους), δεν αρκούσαν ως απόδειξη παραφροσύνης· κατά συνέπεια, ελάχιστα άτομα τέθηκαν υπό κηδεμονία. Κρίνοντας από την ευφράδεια με την οποία οι αντίπαλοι της σημερινής εποχής αναφέρονται στο γεγονός, θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι υπήρχαν πολλές περιπτώσεις· ωστόσο, σε όλη τη διάρκεια της διακονίας μου ως ιεροκήρυκας των Αντβεντιστών, που καλύπτει μια περίοδο άνω των πενήντα έξι ετών, συνάντησα μόνο δύο περιπτώσεις «Μιλεριτών» που τέθηκαν υπό κηδεμονία. Μια σύντομη αναφορά σε αυτές ίσως να μην είναι άσχετη.

GSAM 169Ο δικός του κηδεμόνας

GSAM 169.2Η πρώτη περίπτωση συνέβη στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, σε απόσταση μικρότερη των τριάντα μιλίων από το μέρος όπου ζούσα. Ένας άνδρας, ο οποίος είχε περιουσία περίπου 100.000 δολαρίων, αποδέχτηκε τη διδασκαλία της Δευτέρας Παρουσίας. Έδωσε περίπου το μισό αυτού του ποσού στη σύζυγό του και στα παιδιά του, τα οποία δεν μοιράζονταν την πίστη του. Το υπόλοιπο το θεωρούσε δικό του για να το χρησιμοποιήσει όπως έκρινε σκόπιμο· και καθώς ένα μέρος του διατέθηκε για τον σκοπό της Δευτέρας Παρουσίας, τα παιδιά του έθεσαν αντιρρήσεις και συμβουλεύτηκαν έναν δικαστή, ζητώντας να διοριστεί κηδεμόνας για τον πατέρα τους. Αφού ο δικαστής τους εξήγησε τα καθήκοντα και τις εξουσίες ενός κηδεμόνα στη διαχείριση της περιουσίας, τους ζήτησε να ορίσουν ποιον επιθυμούσαν να διορίσει. Αφού συμβουλεύτηκαν μεταξύ τους για λίγο, αποφάσισαν ότι δεν γνώριζαν κανέναν άνδρα στον οποίο να τολμήσουν να εμπιστευτούν την περιουσία, και ανέφεραν στον δικαστή ότι είχαν επιλέξει τον πατέρα τους ως κηδεμόνα του εαυτού του. Ο δικαστής στράφηκε προς τον άνδρα και είπε: «Κύριε _____, τα παιδιά σας σας έχουν επιλέξει ως το κατάλληλο πρόσωπο για τη διαχείριση της δικής σας περιουσίας. Οι υποθέσεις σας παραμένουν ακριβώς όπως ήταν πριν οδηγηθείτε στο δικαστήριο».³

GSAM 170Μια γελοία κατάσταση

GSAM 170.1Η άλλη υπόθεση αφορούσε τον Στόκμπριτζ Χάουλαντ, από το Τόπσαμ του Μέιν. Ήταν ένας από τους καλύτερους μηχανικούς σε ολόκληρη την περιοχή, ένας έμπειρος τεχνίτης στην κατασκευή μύλων και γεφυρών. Στο πλαίσιο αυτού του κινήματος «μεσονύκτιας κραυγής», ο κ. Χάουλαντ διέσχιζε έφιππος διάφορες κοινότητες, μοιράζοντας φυλλάδια και έντυπα από σπίτι σε σπίτι, προς μεγάλη ενόχληση των αντιπάλων και των χλευαστών, οι οποίοι παραπονιόνταν ότι με αυτή τη διανομή φυλλαδίων παραμελούσε την επιχείρησή του. Έτσι, εξασφάλισαν αμέσως το διορισμό ενός κηδεμόνα, ο οποίος βρήκε περισσότερη δουλειά από ό,τι περίμενε, καθώς ο κ. Χάουλαντ του έστελνε όλους τους εισπράκτορες φόρων και, στην πραγματικότητα, όποιον ερχόταν με λογαριασμούς προς πληρωμή· «γιατί», έλεγε, «δεν θεωρούμαι ικανός να ασχοληθώ με οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα». Λίγο αργότερα, η κομητεία θέλησε να κατασκευάσει μια γέφυρα πάνω από τον ποταμό Κενέμπεκ — μια γέφυρα που θα άντεχε το χείμαρρο των ορμητικών νερών και των πλωτών πάγων την εποχή των ανοιξιάτικων πλημμυρών. Οι επίτροποι της κομητείας και οι δημοτικοί σύμβουλοι της πόλης αποφάσισαν ότι ο Στόκμπριτζ Χάουλαντ ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για το έργο. Όταν ήρθαν με τις προδιαγραφές και μια σύμβαση για να κατασκευάσει τη γέφυρα, εκείνος είπε, ειρωνικά: «Κύριοι, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον κηδεμόνα μου. Ξέρετε ότι δεν θεωρούμαι ικανός να διαχειρίζομαι τις δικές μου υποθέσεις, και έρχεστε σε μένα για να χτίσω μια γέφυρα!» Η κατάσταση ήταν λίγο υπερβολικά γελοία για λογικούς ανθρώπους, και η κηδεμονία τερματίστηκε ξαφνικά. Αρκεί να πούμε ότι οι διώκτες του έκαναν στη συνέχεια τις πιο ταπεινές παραδοχές για την άδικη και αδικαιολόγητη στάση που είχαν υιοθετήσει.