Κεφάλαιο 16 — Το Άγγελμα του Τρίτου Αγγέλου

GSAM 247.1«Τρίτος άγγελος ηκολούθησεν αυτούς, λέγων μετά φωνής μεγάλης· Όστις προσκυνεί το θηρίον και την εικόνα αυτού και λαμβάνει χάραγμα επί του μετώπου αυτού ή επί της χειρός αυτού, και αυτός θέλει πίει εκ του οίνου του θυμού του Θεού του κεκερασμένου ακράτου εν τω ποτηρίω της οργής αυτού, και θέλει βασανισθή με πυρ και θείον ενώπιον των αγίων αγγέλων και ενώπιον του Αρνίου. Και ο καπνός του βασανισμού αυτών αναβαίνει εις αιώνας αιώνων, και δεν έχουσιν ανάπαυσιν ημέραν και νύκτα όσοι προσκυνούσι το θηρίον και την εικόνα αυτού και όστις λαμβάνει το χάραγμα του ονόματος αυτού. Εδώ είναι η υπομονή των αγίων, εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.»¹

GSAM 247Η πιο σοβαρή προειδοποίηση της Αγίας Γραφής

GSAM 247.2Αυτή είναι η πιο σοβαρή προειδοποίηση που περιέχει η Αγία Γραφή, και είναι βέβαιο ότι η καταγραφή της ιστορίας του κόσμου μας δεν παρουσιάζει καμία μαρτυρία ότι αυτό το μήνυμα έχει ακουστεί στο παρελθόν. Το γεγονός ότι έχει αποδειχθεί ότι ο πρώτος και ο δεύτερος άγγελος αυτής της σειράς ανήκουν στην παρούσα γενιά, αποδεικνύει με απόλυτη σαφήνεια ότι αυτό το μήνυμα δεν ανήκει σε περασμένες εποχές.

GSAM 247.3Ο πάστορας Τζ. Β. Χάιμς είπε το 1847:—

GSAM 247.4«Το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο [της Αποκάλυψης] παρουσιάζει μια εκπληκτική κραυγή, που δεν έχει ακόμη ακουστεί, ως προειδοποίηση προς την ανθρωπότητα εκείνη την ώρα του έντονου πειρασμού. Στίχοι 9-11. Μια καταγγελία οργής τόσο φοβερή δεν μπορεί να βρεθεί στο βιβλίο του Θεού, εκτός από αυτήν. Δεν υποδηλώνει μήπως έναν έντονο πειρασμό, το γεγονός ότι απαιτείται μια τόσο τρομερή προειδοποίηση;»²

GSAM 248Ο Ναός Άνοιξε — Η Κιβωτός Φάνηκε

GSAM 248.1Ο Τζ. Ν. Άντριους είπε για αυτό το μήνυμα: «Το άνοιγμα των Αγίων των Αγίων στον ουράνιο ναό, μέσω του οποίου γίνεται ορατή η Κιβωτός, είναι ένα γεγονός που λαμβάνει χώρα υπό τον ήχο του έβδομου αγγέλου. Και καθώς η διακονία του μεγάλου Αρχιερέα μας μεταφέρεται σε εκείνο το χώρο κατά τη λήξη των 2.300 ημερών, κατανοούμε ότι το άνοιγμα του ναού σηματοδοτείται από τη λήξη αυτής της περιόδου, όπως αυτή εκφράζεται από την κήρυξη του πρώτου αγγέλου. Η είσοδος του Αρχιερέα μας στα Άγια των Αγίων για να διακονήσει ενώπιον της Κιβωτού του Θεού, εφιστά την προσοχή της εκκλησίας στις εντολές του Θεού που περιέχονται μέσα σε αυτή την Κιβωτό. Οι εντολές του Θεού λάμπουν από το ουράνιο αγιαστήριο από εκείνη την εποχή.

GSAM 248Η αλλαγή του Σαββάτου

GSAM 248.2«Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η τέταρτη εντολή, πριν από αρκετούς αιώνες, μετατράπηκε από την ημέρα ανάπαυσης του Κυρίου σε ειδωλολατρική γιορτή της Κυριακής. Αυτή η αλλαγή έγινε σε ρητή αντίθεση με τις Αγίες Γραφές, οι οποίες παντού αναγνωρίζουν την έβδομη ημέρα ως το μοναδικό εβδομαδιαίο Σάββατο του Κυρίου. Πραγματοποιήθηκε από τον μεγάλο αποστάτη, για τον οποίο ο Δανιήλ προφήτευσε ότι θα «σκεφτόταν να αλλάξει τους καιρούς και τους νόμους». Αυτή η εξουσία είναι ουσιαστικά η ίδια με το θηρίο που επρόκειτο να λατρευτεί από ολόκληρο τον κόσμο. Και αποτελεί γεγονός βαθύτατου ενδιαφέροντος το ότι αυτή η εντολή, η οποία έχει καταπατηθεί για τόσο καιρό, τώρα δικαιώνεται, και ο λαός του Θεού αρχίζει να την τηρεί μαζί με τις άλλες εννέα. Ευχαριστούμε τον Θεό που προετοιμάζει το υπόλοιπο για την τελική του μάχη με τον δράκο, και για την είσοδο μέσω των πυλών στην ιερή πόλη. Αποκάλυψη 12:17· 22:14. Η αποκατάσταση της ισχύος της τέταρτης εντολής ενάντια στο Σάββατο της αποστασίας, καθώς και η κήρυξη όλων των εντολών του Θεού, αποτελεί μια εντυπωσιακή μαρτυρία ότι η παρούσα εποχή είναι η περίοδος της υπομονής των αγίων και της προειδοποίησης του τρίτου αγγέλου.»³

GSAM 249.1Στα προηγούμενα κεφάλαια έχει δοθεί έμφαση στο πρώτο και στο δεύτερο από αυτά τα μηνύματα, όπως εκπληρώθηκαν στη μεγάλη διακήρυξη της Δευτέρας Παρουσίας μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 1844. Η γραφή στην αρχή αυτού του κεφαλαίου αναφέρει: «Τρίτος άγγελος ηκολούθησεν αυτούς», δηλαδή, ακολούθησε τον πρώτο και τον δεύτερο άγγελο. Ίσως να είναι ενδιαφέρον, σε αυτό το πλαίσιο, να επιστήσουμε την προσοχή στην εμφάνιση του τρίτου μηνύματος.

GSAM 249Οι πρώτοι Αντβεντιστές τηρητές του Σαββάτου

GSAM 249.2Κατά τη διάρκεια της «μεσονύκτιας κραυγής», το 1844, ο Κύριος άρχισε να κατευθύνει τις σκέψεις του λαού Του προς την τήρηση του Σαββάτου της έβδομης ημέρας. Αυτή η διδασκαλία, μεταξύ των Αντβεντιστών, προέκυψε ως εξής: η Ρέιτσελ Πρέστον, μια Βαπτίστρια της Εβδόμης Ημέρας, μετακόμισε στο Ουάσιγκτον του Νιου Χάμσαϊρ, όπου υπήρχε μια εκκλησία Αντβεντιστών. Αποδέχτηκε τη διδασκαλία της Δευτέρας Παρουσίας, και η εν λόγω εκκλησία, που αριθμούσε περίπου σαράντα μέλη, μέσω του ιεραποστολικού της έργου αποδέχτηκε το Σάββατο της τέταρτης εντολής.⁴ Αυτό οδήγησε σε διερεύνηση του θέματος. Στην Cry της 5ης Σεπτεμβρίου 1844, διαβάζουμε: «Πολλοί άνθρωποι προβληματίζονται βαθιά σχετικά με μια υποτιθέμενη υποχρέωση να τηρούν την έβδομη ημέρα». Η δήλωση αυτή περιεχόταν σε ένα κύριο άρθρο, στο οποίο έγινε μια αδύναμη προσπάθεια να τεκμηριωθούν οι ισχυρισμοί υπέρ της τήρησης της Κυριακής. Το θέμα συνεχίστηκε στο τεύχος της 12ης Σεπτεμβρίου, όπου συναντάμε την ακόλουθη σημαντική δήλωση, η οποία οδήγησε πολλούς σε σοβαρή και ενδελεχή μελέτη:—

GSAM 249Η έβδομη ημέρα, η μόνη ημέρα που ορίζει ο Νόμος

GSAM 249.3«Την περασμένη εβδομάδα καταλήξαμε στο εξής συμπέρασμα: Δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που οι χριστιανοί υποχρεούνται από τον νόμο να αφιερώνουν ως ιερό χρόνο. Αν αυτό το συμπέρασμα είναι λανθασμένο, τότε πιστεύουμε ότι η έβδομη ημέρα είναι η μόνη ημέρα για την τήρηση της οποίας υπάρχει κάποιος νόμος».

GSAM 250Το δοκίμιο του Τ. Μ. Πρέμπλ

GSAM 250.1Η προσοχή των Αντβεντιστών ως σύνολο εστράφη στο ζήτημα του Σαββάτου από ένα δοκίμιο του Τ. Μ. Πρέμπλ σχετικά με το θέμα, με ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 1845, το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Hope of Israel, στο Πόρτλαντ του Μέιν, στις 28 Φεβρουαρίου 1845. Αφού παρουσίασε τα επιχειρήματα υπέρ του βιβλικού Σαββάτου και το γεγονός ότι αυτό μετατράπηκε σε Κυριακή από τη μεγάλη αποστασία, παρατηρεί: «Έτσι βλέπουμε να εκπληρώνεται το Δανιήλ 7:25, με το μικρό κέρατο να αλλάζει ‘καιρούς και νόμους’. Επομένως, μου φαίνεται ότι όλοι όσοι τηρούν την πρώτη ημέρα ως Σάββατο είναι οι Κυριακοτήρητες του Πάπα και οι παραβάτες του Σαββάτου του Θεού».⁵

GSAM 250Ο Τζ. Μπ. Κουκ για το ζήτημα του Σαββάτου

GSAM 250.2Λίγο μετά από αυτό δημοσιεύθηκε ένα άρθρο του Τζ. Μπ. Κουκ, στο οποίο έδειξε ότι δεν υπάρχει καμία βιβλική απόδειξη για την τήρηση της Κυριακής ως Σαββάτου, και χρησιμοποίησε αυτή τη λακωνική έκφραση: «Έτσι εύκολα αφαιρείται όλος ο άνεμος από τα πανιά εκείνων που πλέουν, ίσως χωρίς να το γνωρίζουν, υπό τη σαββατική σημαία του Πάπα».

GSAM 250.3Αν και η τήρηση του Σαββάτου από αυτούς τους δύο άνδρες ήταν βραχύβια, είχαν θέσει σε κίνηση μια διαδικασία που δεν μπορούσε εύκολα να σταματήσει. Οι φράσεις-κλειδιά, «όσοι τηρούν την Κυριακή του Πάπα», «όσοι παραβαίνουν τις εντολές του Θεού» και «πλέουν υπό τη σαββατική σημαία του Πάπα», ήταν στα χείλη εκατοντάδων ανθρώπων που ήταν πρόθυμοι να μάθουν την αλήθεια για αυτό το θέμα. Ο πάστορας Τζόζεφ Μπέιτς, από το Φέιρχεϊβεν της Μασαχουσέτης, έδειξε έτσι ενδιαφέρον και δέχτηκε το Σάββατο το 1845.

GSAM 250Ο Τζόζεφ Μπέιτς αποδέχεται το Σάββατο

GSAM 250.4Η εμπειρία του ήταν η εξής: Αφού άκουσε για την ομάδα στο Ουάσιγκτον του Νιου Χάμσαϊρ που τηρούσε το Σάββατο, αποφάσισε να επισκεφθεί εκείνη την εκκλησία και να δει τι σήμαινε αυτό. Έτσι και έκανε, και καθώς μελετούσε το θέμα μαζί τους, είδε ότι είχαν δίκιο και αμέσως αποδέχτηκε το φως σχετικά με το ζήτημα του Σαββάτου. Επιστρέφοντας στο Νιου Μπέντφορντ της Μασαχουσέτης, συνάντησε, στη γέφυρα μεταξύ Νιου Μπέντφορντ και Φέιρχεϊβεν, έναν εξέχοντα αδελφό, ο οποίος τον προσέγγισε λέγοντας: «Καπετάνιε Μπέιτς, ποια είναι τα νέα;» Ο πάστορας Μπέιτς απάντησε: «Τα νέα είναι ότι η ημέρα η εβδόμη είναι σάββατον Κυρίου του Θεού μας.» «Λοιπόν», είπε ο άνδρας, «θα πάω σπίτι να διαβάσω τη Γραφή μου και να το εξετάσω.» Έτσι έκανε, και όταν συναντήθηκαν ξανά, αυτός ο αδελφός είχε αποδεχτεί την αλήθεια του Σαββάτου και την τηρούσε.

GSAM 251Το πρώτο βιβλίο για το Σάββατο

GSAM 251.2Ο πάστορας Μπέιτς άρχισε αμέσως να κηρύττει αυτή την αλήθεια από πολιτεία σε πολιτεία. Σύντομα συνειδητοποίησε ότι ένα βιβλίο, ή ακόμα και ένα φυλλάδιο, σχετικά με το ζήτημα του Σαββάτου θα τον βοηθούσε πολύ στο έργο του, και η ψυχή του συγκινήθηκε από το Πνεύμα του Θεού να γράψει και να εκδώσει κάτι για αυτό το θέμα. Το ερώτημα όμως ήταν πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό χωρίς χρήματα, καθώς το μόνο που είχε ήταν ένα σελίνι του Γιορκ (δώδεκα και μισό σεντ). Ίσως να ενδιαφέρει τον αναγνώστη να ακούσει την εμπειρία του σχετικά με αυτό το θέμα, ακριβώς όπως μου την διηγήθηκε το 1855.

GSAM 251Τέσσερις λίβρες αλεύρι

GSAM 251.3Είπε ότι, ενώ προσευχόταν ενώπιον του Θεού, αποφάσισε να γράψει το βιβλίο και ένιωσε βέβαιος ότι θα ανοίξει ο δρόμος για τη δημοσίευσή του. Καθόταν λοιπόν στο γραφείο του, με τη Γραφή και το βιβλικό ευρετήριο λέξεων, για να ξεκινήσει το έργο του. Μέσα σε μια ώρα, η κυρία Μπέιτς μπήκε στο δωμάτιο και είπε: «Τζόζεφ, δεν έχω αρκετό αλεύρι για να φτιάξω τα ψωμιά», και ταυτόχρονα ανέφερε μερικά άλλα μικρά είδη που χρειαζόταν. «Πόσο αλεύρι σου λείπει;» ρώτησε ο καπετάνιος Μπέιτς. «Περίπου τέσσερις λίβρες», ήταν η απάντησή της. «Πολύ καλά», απάντησε εκείνος. Αφού έφυγε από το δωμάτιο, πήγε σε ένα κοντινό κατάστημα, αγόρασε τις τέσσερις λίβρες αλεύρι και τα άλλα είδη, τα έφερε στο σπίτι και ξανακάθισε στο γραφείο του. Λίγο αργότερα, η κυρία Μπέιτς μπήκε και είδε τα είδη πάνω στο τραπέζι και αναφώνησε: «Από πού ήρθε αυτό το αλεύρι;» «Μα», είπε ο καπετάνιος, «δεν είναι αρκετό; Είπες ότι ήθελες τέσσερις λίβρες.» «Ναι», είπε εκείνη, «αλλά πού το βρήκες;» «Το αγόρασα», απάντησε εκείνος· «δεν είναι αυτή η ποσότητα που ήθελες για να ολοκληρώσεις το ψήσιμο;» «Ναι», συνέχισε η κυρία Μπέιτς, «αλλά εσύ, καπετάνιε Μπέιτς, ένας άντρας που έχει πλεύσει με πλοία από το Νιου Μπέντφορντ σε όλα τα μέρη του κόσμου, βγήκες και αγόρασες τέσσερις λίβρες αλεύρι;» «Ναι, δεν ήταν αυτή η ποσότητα που χρειαζόσουν για να ολοκληρώσεις το ψήσιμο;» «Ναι», είπε η κυρία Μπέιτς, «αλλά αγόρασες τέσσερις λίβρες(!) αλεύρι;»

GSAM 252Έντεκα χιλιάδες δολάρια ξοδεύτηκαν για την αλήθεια

GSAM 252.1Σύντομα ακολούθησε μια άλλη δοκιμασία. Όταν ο καπετάνιος Μπέιτς αποσύρθηκε από τη θάλασσα, πούλησε το μερίδιό του σε ένα πλοίο για 11.000 δολάρια, αλλά τώρα είχε ξοδέψει τα πάντα για να προωθήσει το έργο της αλήθειας. Μέχρι εκείνη τη στιγμή η κυρία Μπέιτς δεν γνώριζε την πραγματική οικονομική του κατάσταση, αλλά εκείνος ένιωσε ότι έπρεπε πλέον να την ενημερώσει, οπότε της είπε ήρεμα: «Γυναίκα μου, ξόδεψα για αυτά τα είδη τα τελευταία χρήματα που μου έχουν απομείνει στη γη». Με πικρούς λυγμούς η κυρία Μπέιτς ρώτησε: «Τι θα κάνουμε;» Ο καπετάνιος σηκώθηκε και, με όλη την αξιοπρέπεια ενός καπετάνιου που κατευθύνει το πλοίο του, είπε: «Θα γράψω ένα βιβλίο· θα το κυκλοφορήσω και θα διαδώσω αυτή την αλήθεια του Σαββάτου στον κόσμο». «Λοιπόν», είπε η κυρία Μπέιτς, μέσα από δάκρυα που της έκλειναν τα μάτια, «με τι θα ζήσουμε;» «Ο Κύριος θα ανοίξει τον δρόμο», ήταν η χαμογελαστή απάντηση του καπετάνιου Μπέιτς. «Ναι», είπε η κυρία Μπέιτς, «ο Κύριος θα ανοίξει τον δρόμο! Αυτό λες πάντα», και ξεσπώντας σε κλάματα έφυγε από το δωμάτιο.

GSAM 252Μια απροσδόκητη προμήθεια

GSAM 252.2Αφού ο πλοίαρχος Μπέιτς συνέχισε τη δουλειά του για μισή ώρα, του ήρθε η έμπνευση να πάει στο ταχυδρομείο, καθώς υπήρχε εκεί ένα γράμμα για αυτόν. Πήγε, και όντως υπήρχε ένα γράμμα. Εκείνη την εποχή τα ταχυδρομικά τέλη για τα γράμματα ήταν πέντε σεντ και η προπληρωμή ήταν προαιρετική. Ο αποστολέας αυτού του γράμματος, για κάποιο λόγο, δεν είχε πληρώσει τα ταχυδρομικά τέλη. Και πάλι ο καπετάνιος Μπέιτς βρέθηκε σε δύσκολη θέση, καθώς αναγκάστηκε να πει στον διευθυντή του ταχυδρομείου, τον κ. Ντρου, τον οποίο γνώριζε καλά, ότι δεν μπορούσε να πληρώσει τα ταχυδρομικά τέλη, αφού δεν είχε χρήματα· αλλά είπε: «Μπορώ να δω από πού προέρχεται;» «Πάρ’ το μαζί σου», είπε ο διευθυντής του ταχυδρομείου, «και πλήρωσε κάποια άλλη φορά». «Όχι», απάντησε ο καπετάνιος, «δεν θα πάρω την επιστολή από το ταχυδρομείο μέχρι να πληρωθούν τα ταχυδρομικά τέλη». Ενώ κρατούσε την επιστολή στο χέρι του, είπε: «Πιστεύω ότι υπάρχουν χρήματα μέσα σε αυτή την επιστολή», και στρέφοντας το βλέμμα του προς τον διευθυντή του ταχυδρομείου, ρώτησε: «Μπορείτε, παρακαλώ, να την ανοίξετε; Αν υπάρχουν χρήματα μέσα, μπορείτε να αφαιρέσετε τα ταχυδρομικά τέλη· αν όχι, δεν θα τη διαβάσω». Ο διευθυντής του ταχυδρομείου ικανοποίησε το αίτημά του, και ιδού! Περιείχε ένα χαρτονόμισμα των δέκα δολαρίων. Διαβάζοντάς το, διαπίστωσε ότι η επιστολή ήταν από κάποιον που έλεγε ότι ο Κύριος είχε εντυπωσιάσει τόσο πολύ το μυαλό του ώστε να πιστεύει ότι ο πάστορας Μπέιτς είχε ανάγκη από χρήματα, και γι’ αυτό του έστειλε βιαστικά τα χρήματα· και στη βιασύνη του πιθανώς ξέχασε να πληρώσει τα ταχυδρομικά τέλη.

GSAM 253.1Αφού πλήρωσε τα ταχυδρομικά τέλη, πήγε σε ένα παντοπωλείο, αγόρασε ένα βαρέλι αλεύρι για 4 δολάρια, εκτός από πατάτες, ζάχαρη και άλλα απαραίτητα είδη. Όταν έδωσε οδηγίες για το πού έπρεπε να παραδοθούν, είπε: «Πιθανώς η γυναίκα θα πει ότι δεν ανήκουν εκεί, αλλά μην δίνετε καμία σημασία σε ό,τι λέει· ξεφορτώστε τα εμπορεύματα στη μπροστινή βεράντα».

GSAM 253.2Στη συνέχεια πήγε στο τυπογραφείο και κανόνισε την έκδοση χίλιων αντιτύπων ενός φυλλαδίου περίπου εκατό σελίδων, με τη συμφωνία ότι, καθώς θα παραδιδόταν το κείμενο, οι τυπογράφοι θα το στοιχειοθετούσαν όσο το δυνατόν γρηγορότερα, στέλνοντάς του δοκιμαστικά αντίτυπα. Θα πλήρωνε για τη δουλειά αμέσως μόλις λάμβανε τα χρήματα, και τα βιβλία δεν θα παραλαμβάνονταν από το γραφείο μέχρι να εξοφληθούν όλοι οι λογαριασμοί.

GSAM 253.3Ο καπετάνιος Μπέιτς γνώριζε καλά ότι δεν του οφείλονταν χρήματα, αλλά ένιωθε ότι ήταν καθήκον του να γράψει αυτό το βιβλίο, πιστεύοντας ότι ο Κύριος θα συγκινούσε τις καρδιές των ανθρώπων ώστε να στείλουν τα χρήματα όταν θα ήταν απαραίτητα. Αφού αγόρασε χαρτί, στυλό κ.λπ., δίνοντας έτσι χρόνο ώστε τα είδη οικιακής χρήσης να φτάσουν πριν από αυτόν, πήγε στην αρχή του δρόμου που οδηγούσε στο σπίτι του. Όταν είδε ότι τα είδη ήταν εκεί, μπήκε στο σπίτι από την πίσω είσοδο και κάθισε ξανά στο γραφείο του. Η κυρία Μπέιτς μπήκε και είπε ενθουσιασμένη: «Τζόζεφ, κοίτα έξω στη μπροστινή βεράντα! Από πού ήρθαν αυτά τα πράγματα; Ήρθε ένας αμαξάς και ήθελε να τα ξεφορτώσει. Του είπα ότι δεν ανήκουν εδώ, αλλά εκείνος επέμενε να τα ξεφορτώσει.» «Λοιπόν», είπε ο καπετάνιος Μπέιτς, «υποθέτω ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.» «Μα», είπε η κυρία Μπέιτς, «από πού ήρθαν;» «Λοιπόν», είπε ο καπετάνιος, «ο Κύριος τα έστειλε.» «Ναι», είπε η κυρία Μπέιτς, «ο Κύριος τα έστειλε· αυτό λες πάντα». Τότε έδωσε το γράμμα στη γυναίκα του, λέγοντας: «Διάβασέ το, και θα μάθεις από πού προήλθαν». Εκείνη το διάβασε, και πάλι αποσύρθηκε για να κλάψει, αλλά αυτή τη φορά με διαφορετικό τρόπο από την πρώτη φορά· και όταν επέστρεψε, ζήτησε ταπεινά συγγνώμη για την έλλειψη πίστης της.

GSAM 254Χρήματα για το βιβλίο

GSAM 254.1Καθώς προχωρούσε η εργασία της συγγραφής και της εκτύπωσης, ο καπετάνιος Μπέιτς λάμβανε κατά καιρούς χρήματα μέσω ταχυδρομείου ή με άλλους τρόπους, μερικές φορές από άτομα που δεν είχε συναντήσει ποτέ. Μόλις λάμβανε τα χρήματα, τα παρέδιδε στους τυπογράφους και τα καταχωρούσε στον λογαριασμό του βιβλίου. Τελικά έφτασε η μέρα που όλα τα βιβλία εκτυπώθηκαν, και από μια πηγή που ο αδελφός Μπέιτς δεν περίμενε καλύφθηκε το υπόλοιπο του λογαριασμού· έτσι, τα βιβλία δεν καθυστέρησαν ούτε μια μέρα στην κυκλοφορία τους.

GSAM 254Η τελευταία πληρωμή

GSAM 254.2Ο Χ. Σ. Γκέρνι, από το Μέμφις του Μίσιγκαν, μου είπε τον Μάρτιο του 1884 ότι, το ίδιο το πρωί που ολοκληρώθηκε το βιβλίο του πάστορα Μπέιτς, έλαβε 100 δολάρια έναντι ενός παραγεγραμμένου γραμματίου από έναν άνδρα ο οποίος δήλωνε ότι δεν θα τον πλήρωνε ποτέ. Αφού έλαβε αυτά τα χρήματα, θεώρησε ευχαρίστηση να ξοδέψει ένα μέρος τους για να πληρώσει τον τελευταίο λογαριασμό για το φυλλάδιο του πάστορα Μπέιτς σχετικά με το Σάββατο. «Όμως», είπε ο κ. Γκέρνι, «ο αδελφός Μπέιτς δεν έμαθε ποτέ, μέχρι την ημέρα του θανάτου του, ποιος πλήρωσε το υπόλοιπο του λογαριασμού για το βιβλίο». Αυτή η εμπειρία του πάστορα Μπέιτς κατά την εκτύπωση της αλήθειας για το Σάββατο φαινόταν να λέει στον λαό μας, από την αρχή της δημοσίευσης της αλήθειας σχετικά με το ζήτημα του Σαββάτου: «Προχωρήστε σε αυτό το έργο και περιμένετε την πρόνοια του Θεού να σας ανοίξει τον δρόμο καθώς προχωράτε».

GSAM 255Ο πάστορας Μπέιτς σκεπτικός απέναντι στα οράματα

GSAM 255.1Η ακόλουθη δήλωση, που αποσπάται σε συντομευμένη μορφή από το Life Sketches, θα δείξει πώς συνδέθηκαν το χάρισμα της προφητείας και η Μεταρρύθμιση του Σαββάτου:—

GSAM 255.2Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής της στο Νιου Μπέντφορντ της Μασαχουσέτης, το 1846, η δεσποινίς Χάρμον γνώρισε τον πάστορα Τζόζεφ Μπέιτς. Αυτός είχε ασπαστεί από νωρίς την πίστη της Δευτέρας Παρουσίας και ήταν ενεργός εργάτης για το έργο. Ήταν ένας αληθινός χριστιανός κύριος, ευγενικός και καλοσυνάτος. Φέρθηκε στη δεσποινίδα Χάρμον με τόση τρυφερότητα, σαν να ήταν το ίδιο του το παιδί. Την πρώτη φορά που την άκουσε να μιλάει, έδειξε βαθύ ενδιαφέρον, και αφού εκείνη τελείωσε, σηκώθηκε και είπε: «Είμαι ένας αμφισβητίας Θωμάς. Δεν πιστεύω στα οράματα. Αλλά αν μπορούσα να πιστέψω ότι η μαρτυρία που η αδελφή μας διηγήθηκε απόψε ήταν πράγματι η φωνή του Θεού προς εμάς, θα ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο. Η καρδιά μου έχει συγκινηθεί βαθιά. Πιστεύω ότι η ομιλήτρια είναι ειλικρινής, αλλά δεν μπορώ να εξηγήσω το γεγονός ότι της αποκαλύφθηκαν τα θαυμαστά πράγματα που μας διηγήθηκε».

GSAM 255Η δεσποινίς Χάρμον αποδέχεται το Σάββατο

GSAM 255.3Ο πάστορας Μπέιτς τηρούσε το Σάββατο και τόνιζε τη σημασία του. Η δεσποινίς Χάρμον δεν αντιλαμβανόταν τότε τη σημασία του και θεωρούσε ότι ο πάστορας Μπέιτς έκανε λάθος να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην τέταρτη εντολή παρά στις άλλες εννέα. Όμως ο Κύριος της έδωσε μια όραση του ουράνιου αγιαστηρίου. Ηνοίχθη ο ναός του Θεού εν τω ουρανώ και της αποκαλύφθηκε η κιβωτός του Θεού με το ιλαστήριο να την καλύπτει. Δύο άγγελοι στέκονταν, ένας σε κάθε άκρο της κιβωτού, με τα φτερά τους απλωμένα πάνω από το ιλαστήριο και τα πρόσωπά τους στραμμένα προς αυτό. Αυτό, όπως την ενημέρωσε ο άγγελος που τη συνόδευε, συμβόλιζε ολόκληρο το ουράνιο στράτευμα που κοίταζε με ευλαβικό δέος τον νόμο του Θεού, ο οποίος είχε γραφτεί από το δάχτυλο του Θεού. Ο Ιησούς σήκωσε το κάλυμμα της κιβωτού, και εκείνη αντίκρυσε τις πέτρινες πλάκες στις οποίες ήταν γραμμένες οι δέκα εντολές. Έμεινε έκπληκτη όταν είδε την τέταρτη εντολή ακριβώς στο κέντρο των δέκα εντολών, με ένα απαλό φωτοστέφανο να την περιβάλλει. Ο άγγελος είπε: «Είναι η μόνη από τις δέκα που ορίζει τον ζωντανό Θεό που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα τα πράγματα που βρίσκονται μέσα σε αυτά. Όταν τέθηκαν τα θεμέλια της γης, τότε τέθηκε και το θεμέλιο του Σαββάτου». Της αποκαλύφθηκε ότι αν είχε τηρηθεί το αληθινό Σάββατο, δεν θα υπήρχε ποτέ άπιστος ή άθεος. Η τήρηση του Σαββάτου θα είχε προστατεύσει τον κόσμο από την ειδωλολατρία.

GSAM 256.1Η τέταρτη εντολή έχει καταπατηθεί· γι’ αυτό καλούμαστε να αποκαταστήσουμε το ρήγμα στον νόμο και να υπερασπιστούμε το καταπατημένο Σάββατο. Ο άνθρωπος της αμαρτίας, που υψώθηκε πάνω από τον Θεό και σκέφτηκε να αλλάξει τους καιρούς και τους νόμους, επέφερε την αλλαγή του Σαββάτου από την έβδομη στην πρώτη ημέρα της εβδομάδας. Με αυτό το έργο του προκάλεσε ρήγμα στον νόμο του Θεού.

GSAM 256.2Λίγο πριν από τη μεγάλη ημέρα του Θεού, αποστέλλεται ένα μήνυμα για να προειδοποιήσει τον λαό να επιστρέψει στην υπακοή του στον νόμο του Θεού, τον οποίο ο Αντίχριστος έχει καταστρέψει. Πρέπει να δοθεί έμφαση στην παραβίαση του νόμου μέσω της διδασκαλίας και του παραδείγματος. Της αποκαλύφθηκε επίσης ότι ο τρίτος άγγελος της Αποκάλυψης 14, ο οποίος κηρύττει τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού, αντιπροσωπεύει τους ανθρώπους που δέχονται αυτό το μήνυμα και υψώνουν τη φωνή της προειδοποίησης προς τον κόσμο να τηρεί τις εντολές του Θεού και τον νόμο Του ως κόρη του ματιού, και ότι, ως απάντηση σε αυτή την προειδοποίηση, πολλοί θα αγκαλιάσουν το Σάββατο του Κυρίου.⁶

GSAM 256.3Αυτή η εμπειρία της δεσποινίδας Χάρμον και του πάστορα Μπέιτς ήταν σε αρμονία με τον τρόπο εργασίας του Κυρίου. Η προσοχή τόσο της δεσποινίδας Χάρμον όσο και του πάστορα Γουάιτ εστράφη στο ζήτημα του Σαββάτου από τον πάστορα Μπέιτς, ο οποίος τους παρουσίασε από τις Γραφές τις απαιτήσεις του αμετάβλητου νόμου του Θεού. Αν και η δεσποινίδα Χάρμον είχε ευλογηθεί με ειδικές αποκαλύψεις από τον Κύριο για περίπου δεκαοκτώ μήνες, τίποτα σχετικά με αυτό το θέμα δεν της είχε αποκαλυφθεί προηγουμένως. Τώρα είχε έρθει ο καιρός του Κυρίου, καθώς αναδύονταν πιστοί για να τηρούν τον νόμο Του, να τους μεταδώσει φως μέσω του χαρίσματος της προφητείας, και έτσι, με τον δικό Του τρόπο δράσης, να συνενώσει στο άγγελμα του τρίτου αγγέλου «τας εντολάς του Θεού και την μαρτυρίαν του Ιησού Χριστού».

GSAM 257Η αρχή του αγγέλματος του τρίτου αγγέλου

GSAM 257.1Από εκείνη τη στιγμή άρχισε να κηρύσσεται το άγγελμα του τρίτου αγγέλου, σε σύνδεση με τα άλλα δύο. Η αλήθεια του Σαββάτου, σε σχέση με την κιβωτό του Θεού και το φως που αναδυόταν σε σχέση με το αγιαστήριο, επιβεβαίωσε ό,τι είχε αποκαλυφθεί προηγουμένως — ότι το παρελθόν κίνημα της Δευτέρας Παρουσίας ήταν σωστό και σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου. Τώρα μπορούσαν να κατανοήσουν πληρέστερα από ποτέ τη σημασία των «τριών βημάτων ανόδου στο μονοπάτι που οδηγεί στην πόλη του Θεού».

GSAM 257Ο πάστορας Μπέιτς αποδέχεται τα οράματα ως προερχόμενα από τον Θεό

GSAM 257.2Τον Νοέμβριο του 1846, πραγματοποιήθηκε συνέλευση στο Τόπσαμ του Μέιν, στην οποία παρευρέθηκε ο πάστορας Μπέιτς. Σε εκείνη τη συνάντηση, η κυρία Γουάιτ (ο γάμος της δεσποινίδας Χάρμον με τον πάστορα Τζέιμς Γουάιτ έχει ήδη αναφερθεί) είχε ένα όραμα, το οποίο ήταν η αιτία που ο πάστορας Μπέιτς πείστηκε πλήρως ως προς τη θεϊκή τους προέλευση. Ήταν ένας άνδρας που είχε αφιερώσει πενήντα χρόνια στη θάλασσα, κατέχοντας όλες τις θέσεις, από καμαρότο μέχρι πλοίαρχο και ιδιοκτήτη πλοίων. Η γνώση του στην αστρονομία ήταν τέτοια που, όπως μου είπε, μπορούσε να προσδιορίσει με μεγάλη ακρίβεια τη θέση του στη θάλασσα, όσον αφορά το γεωγραφικό πλάτος και μήκος, παρατηρώντας τα ουράνια σώματα. Κάποιος τέτοιος θα ενδιαφερόταν φυσικά να μιλήσει για αστρονομία.

GSAM 257.3Κατά τη συνομιλία μας, μου είπε πώς πείστηκε για τη θεϊκή προέλευση των οραμάτων. Είπε ότι προσπάθησε μια μέρα να μιλήσει με την κυρία Γουάιτ για τα αστέρια, αλλά σύντομα διαπίστωσε ότι δεν γνώριζε τίποτα για την αστρονομία· στην πραγματικότητα, όπως του είπε η ίδια, δεν ήξερε αν είχε διαβάσει ποτέ κάποιο βιβλίο που να ασχολείται με το θέμα αυτό. Δεν είχε καμία διάθεση να συζητήσει για αυτό το θέμα και άλλαξε την πορεία της συζήτησης, μιλώντας για τη νέα γη και για όσα της είχαν αποκαλυφθεί σε όραμα σχετικά με αυτήν.

GSAM 258Οι «Ανοιχτοί Ουρανοί»

GSAM 258.1Τον προηγούμενο χρόνο, στις 19 Απριλίου 1845, η εφημερίδα Illustrated London News είχε δημοσιεύσει κάτι που παρουσίαζε μεγάλο ενδιαφέρον για τους αστρονόμους, από τον Λόρδο Ρος, σχετικά με τις θαυμαστές ανακαλύψεις που είχε κάνει μέσω του τεράστιου τηλεσκοπίου του, ειδικά μια εικόνα αυτού που οι αστρονόμοι αποκαλούν «το κενό στον ουρανό». Ένα βράδυ, κατά τη διάρκεια της προαναφερθείσας συνέλευσης, στο σπίτι του κ. Κέρτις και παρουσία του πάστορα Μπέιτς, ο οποίος ήταν ακόμη αμφιταλαντευόμενος όσον αφορά αυτές τις αποκαλύψεις, η κυρία Γουάιτ, ενώ βρισκόταν σε όραμα, άρχισε να μιλάει για τα αστέρια, δίνοντας μια λαμπρή περιγραφή των ροζ χρωματισμένων ζωνών που έβλεπε να διατρέχουν την επιφάνεια κάποιου πλανήτη, και πρόσθεσε: «Βλέπω τέσσερα φεγγάρια». «Ω», είπε ο πάστορας Μπέιτς, «βλέπει τον Δία!» Στη συνέχεια, κάνοντας κινήσεις σαν να ταξίδευε στο διάστημα, άρχισε να περιγράφει ζώνες και δακτυλίους με την αδιάκοπα μεταβαλλόμενη ομορφιά τους, και είπε: «Βλέπω επτά φεγγάρια».⁷ Ο πάστορας Μπέιτς αναφώνησε: «Περιγράφει τον Κρόνο». Στη συνέχεια είπε: «Βλέπω έξι φεγγάρια», και αμέσως άρχισε να περιγράφει τους «ανοιχτούς ουρανούς», με τη δόξα τους, αποκαλώντας τους μια είσοδο σε μια πιο φωτισμένη περιοχή. Ο πάστορας Μπέιτς είπε ότι η περιγραφή της ξεπερνούσε κατά πολύ οποιαδήποτε περιγραφή των ανοιχτών ουρανών που είχε διαβάσει ποτέ από οποιονδήποτε συγγραφέα.

GSAM 258.2Ενώ εκείνη μιλούσε και βρισκόταν ακόμα σε κατάσταση οράματος, εκείνος σηκώθηκε όρθιος και αναφώνησε: «Ω, πόσο θα ήθελα ο λόρδος Τζον Ρος να ήταν εδώ απόψε!» Ο πάστορας Γουάιτ ρώτησε: «Ποιος είναι ο λόρδος Τζον Ρος;» «Α,» είπε ο πάστορας Μπέιτς, «είναι ο μεγάλος Άγγλος αστρονόμος. Μακάρι να ήταν εδώ για να ακούσει αυτή τη γυναίκα να μιλάει για αστρονομία και να ακούσει αυτή την περιγραφή του ‘ανοίγματος των ουρανών’. Είναι πολύ πιο προχωρημένο από οτιδήποτε έχω διαβάσει ποτέ για το θέμα αυτό». Από εκείνο το βράδυ ο πάστορας Μπέιτς πείστηκε πλήρως ότι τα οράματα της κυρίας Γουάιτ ξεπερνούσαν τις γνώσεις και τον έλεγχό της. Αυτό, σε συνδυασμό με το ύφος της επίπληξης και της διδασκαλίας που δόθηκαν, τον έπεισε ότι προέρχονταν από τον Θεό.

GSAM 259.1Αυτό το φαινόμενο στους ουρανούς, όπως το περιέγραψε η κυρία Γουάιτ σε εκείνο το όραμα, είναι ένα θέμα που σπάνια αναφέρεται από τους συγγραφείς αστρονομίας. Ο Χάιγκενς, ο πρώτος που το ανακάλυψε, δίνει την ακόλουθη περιγραφή:—

GSAM 259Ένα λαμπρό φως στο Ξίφος του Ωρίωνα

GSAM 259.2«Οι αστρονόμοι τοποθετούν τρία αστέρια πολύ κοντά μεταξύ τους στο ξίφος του Ωρίωνα· όταν παρατήρησα το μεσαίο με τηλεσκόπιο, το έτος 1656, εμφανίστηκαν στη θέση αυτού δώδεκα άλλα αστέρια· μεταξύ αυτών, τρία που σχεδόν αγγίζουν το ένα το άλλο, και εμφανίστηκαν άλλα τέσσερα, που λάμπουν σαν μέσα από ένα σύννεφο, έτσι ώστε ο χώρος γύρω τους φαινόταν πολύ πιο φωτεινός από τον υπόλοιπο ουρανό, ο οποίος, εμφανιζόμενος εντελώς μαυριδερός λόγω του καλού καιρού, φαινόταν σαν μέσα από ένα άνοιγμα κουρτίνας, μέσω του οποίου είχε κανείς ελεύθερη θέα σε μια άλλη περιοχή που ήταν πιο φωτισμένη.»

GSAM 259.3Ο Γουίλιαμ Χέρσελ λέει για αυτό το άνοιγμα στον ουρανό:—

GSAM 259.4«Αν η διάμετρός του σε αυτή την απόσταση σχηματίζει γωνία 10°, πράγμα που σχεδόν ισχύει, το μέγεθός του πρέπει να είναι εντελώς αδιανόητο. Έχει υπολογιστεί ότι πρέπει να είναι δύο τρισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερο από τον Ήλιο.»

GSAM 259Φωτεινότερο από τον Ήλιο

GSAM 259.5Ο φιλόσοφος Τόμας Ντικ μιλάει ως εξής για αυτό το φωτεινό νεφέλωμα:—

GSAM 259.6«Αν βρισκόμασταν τόσο κοντά του όσο το μισό της απόστασης από το πλησιέστερο αστέρι —όσο μεγάλη κι αν είναι αυτή η απόσταση—, από ένα τέτοιο σημείο θα παρουσίαζε μια λάμψη που θα πλησίαζε εκείνη του Ήλιου· και για όντα που βρίσκονται σε πολύ μικρότερη απόσταση θα κάλυπτε ένα μεγάλο τμήμα του ουρανού και θα εμφανιζόταν με μια λαμπρότητα που δεν μπορεί να περιγραφεί. Όμως, ο τελικός σκοπός ενός τέτοιου αντικειμένου, σε όλες τις πτυχές και τις σχέσεις του, ίσως να παραμείνει να αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια των μελλοντικών εποχών μιας ατέρμονης ύπαρξης· και, όπως πολλά άλλα αντικείμενα στους μακρινούς χώρους της δημιουργίας, προκαλεί στο μυαλό μια λαχτάρα να δει τις λαμπρές και μυστηριώδεις σκηνές του σύμπαντος να ξεδιπλώνονται λίγο περισσότερο.»⁸

GSAM 260.1Ο πάστορας Μπέιτς, ολοκληρώνοντας ένα άρθρο σχετικά με το θέμα, είπε:—

GSAM 260.2«Έτσι, βλέπουμε από όλες τις μαρτυρίες που προσκομίστηκαν (και θα μπορούσαμε να παραθέσουμε πολύ περισσότερες, αν ήταν απαραίτητο), ότι εδώ υπάρχει ένα εξαιρετικά θαυμαστό και ανεξήγητο φαινόμενο στους ουρανούς· ένα κενό στον ουρανό με περίμετρο μεγαλύτερη από έντεκα δισεκατομμύρια και τριακόσια δεκατέσσερα [11.000.000.314] μίλια. Ο διάσημος Χάιγκενς λέει: ‘Ποτέ δεν είδα κάτι παρόμοιο ανάμεσα στους υπόλοιπους σταθερούς αστέρες — μια ανεμπόδιστη θέα σε μια άλλη, πιο φωτεινή περιοχή’».

GSAM 260Μια άλλη μαρτυρία για το όραμα του πλανήτη

GSAM 260.3Παραθέτουμε και πάλι από την κυρία Τρουσντέιλ, η οποία ήταν παρούσα κατά τη στιγμή της αποκάλυψης του εν λόγω οράματος. Λέει:—

GSAM 260.4«Η αδελφή Γουάιτ ήταν σε πολύ αδύναμη κατάσταση υγείας, και ενώ προσφέρονταν προσευχές για χάρη της, το Πνεύμα του Θεού κατέπαυσε επάνω μας. Σύντομα παρατηρήσαμε ότι δεν είχε συναίσθηση των γήινων πραγμάτων. Αυτή ήταν η πρώτη της θέαση του πλανητικού κόσμου. Αφού μέτρησε φωναχτά τους δορυφόρους του Δία, και αμέσως μετά εκείνους του Κρόνου, έδωσε μια υπέροχη περιγραφή των δακτυλίων του τελευταίου. Στη συνέχεια είπε: ‘Οι κάτοικοι είναι ένας ψηλός, μεγαλοπρεπής λαός, τόσο διαφορετικός από τους κατοίκους της γης. Η αμαρτία δεν έχει εισέλθει ποτέ εδώ’. Ήταν προφανές από το χαμογελαστό πρόσωπο του αδελφού Μπέιτς ότι οι προηγούμενες αμφιβολίες του σχετικά με την πηγή των οραμάτων της τον εγκατέλειπαν γρήγορα. Όλοι γνωρίζαμε ότι ο καπετάνιος Μπέιτς ήταν μεγάλος λάτρης της αστρονομίας, καθώς συχνά εντόπιζε πολλά από τα ουράνια σώματα για να μας διδάξει. Όταν η αδελφή Γουάιτ απάντησε στις ερωτήσεις του, μετά το όραμα, λέγοντας ότι δεν είχε ποτέ μελετήσει ούτε είχε αποκτήσει με άλλο τρόπο γνώσεις σε αυτόν τον τομέα, γέμισε χαρά και ευτυχία. Δόξασε τον Θεό και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι αυτό το όραμα σχετικά με τους πλανήτες δόθηκε για να μην αμφιβάλλει ποτέ ξανά.»⁹

GSAM 261Ένα άγριο άλογο που εξημερώθηκε ξαφνικά

GSAM 261.1Λίγο μετά από αυτή τη συνάντηση στο Τόπσαμ, συνέβη ένα άλλο εντυπωσιακό περιστατικό σε σχέση με τα οράματα, το οποίο θα αφηγηθώ όπως μου το διηγήθηκε ο πάστορας Μπέιτς:—

GSAM 261.2Ο πάστορας Γουάιτ είχε στη διάθεσή του ένα μισο-αδάμαστο πουλάρι και ένα διθέσιο κάρο για μεταφορές, το οποίο ήταν κατασκευασμένο χωρίς μπροστινή προστατευτική σανίδα, αλλά είχε ένα σκαλοπάτι μπροστά από το κάρο και ένα σιδερένιο σκαλοπάτι στερεωμένο στις δοκούς έλξης. Ήταν απαραίτητο να λαμβάνεται εξαιρετική προσοχή κατά την οδήγηση του πουλαριού, καθώς σε περίπτωση που τα χαλινάρια ή οτιδήποτε άλλο άγγιζε τα πλευρά του, κλωτσούσε αμέσως με μανία, και έπρεπε να το συγκρατούν συνεχώς με τεντωμένα χαλινάρια για να το εμποδίσουν να τρέξει. Αυτό το πουλάρι ανήκε σε κάποιον τον οποίο ήθελαν να επισκεφθούν, και καθώς ο πάστορας Γουάιτ είχε συνηθίσει να χειρίζεται άγρια πουλάρια, σκέφτηκε ότι δεν θα είχε σοβαρό πρόβλημα με αυτό. Αν γνώριζαν, ωστόσο, ότι κατά τη διάρκεια των ξέφρενων εκδηλώσεών του είχε σκοτώσει στο παρελθόν δύο άνδρες, τον έναν συνθλίβοντάς τον πάνω στα βράχια δίπλα στο δρόμο, ίσως να ήταν λιγότερο σίγουρος.

GSAM 261.3Σε αυτή την περίπτωση, υπήρχαν τέσσερα άτομα στην άμαξα: ο πάστορας Γουάιτ και η σύζυγός του στο μπροστινό κάθισμα, και ο πάστορας Μπέιτς και ο Ισραήλ Ντέιμον στο πίσω κάθισμα. Ενώ ο πάστορας Γουάιτ έδινε τη μέγιστη προσοχή του για να κρατήσει το άλογο υπό έλεγχο, η κυρία Γουάιτ μιλούσε για την αλήθεια, όταν η δύναμη του Θεού κατέβηκε πάνω στην παρέα, και εκείνη μεταφέρθηκε σε όραμα, ενώ καθόταν στην άμαξα. Τη στιγμή που φώναξε «Δόξα!» καθώς εισερχόταν στο όραμα, το πουλάρι σταμάτησε ξαφνικά εντελώς ακίνητο και έσκυψε το κεφάλι του. Την ίδια στιγμή η κυρία Γουάιτ σηκώθηκε, ενώ βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση, και με τα μάτια της στραμμένα προς τα πάνω, πέρασε πάνω από το μπροστινό μέρος της άμαξας, κατέβηκε στις δοκούς έλξης, με τα χέρια της στα οπίσθια του πουλαριού. Ο πάστορας Μπέιτς φώναξε στον πάστορα Γουάιτ: «Το πουλάρι θα κλωτσήσει αυτή τη γυναίκα μέχρι θανάτου». Ο πάστορας Γουάιτ απάντησε: «Ο Κύριος έχει τώρα τον έλεγχο του πουλαριού· δεν επιθυμώ να παρέμβω». Το πουλάρι στεκόταν ήρεμο σαν γέρικο άλογο. Δίπλα στο δρόμο, το ανάχωμα υψωνόταν περίπου έξι πόδια, και δίπλα στο φράχτη υπήρχε ένα χορταριασμένο μέρος. Η κυρία Γουάιτ, με τα μάτια της ακόμα στραμμένα προς τα πάνω, χωρίς να κοιτάξει ούτε μια φορά προς τα κάτω, ανέβηκε το ανάχωμα και μπήκε στο χορταριασμένο μέρος, και στη συνέχεια περπατούσε μπρος-πίσω για λίγα λεπτά, μιλώντας και περιγράφοντας τις ομορφιές της νέας γης. Στη συνέχεια, με το κεφάλι της στην ίδια στάση, κατέβηκε το ανάχωμα, περπάτησε μέχρι την άμαξα, ανέβηκε στα σκαλοπάτια, με το χέρι της πάνω στην οπίσθια πλευρά του πουλαριού, και έτσι ανέβηκε στις δοκούς έλξης και μπήκε ξανά στην άμαξα. Τη στιγμή που κάθισε στο κάθισμα, βγήκε από το όραμα, και εκείνη την ίδια στιγμή το άλογο, χωρίς καμία εντολή από τον οδηγό, ξεκίνησε και συνέχισε το δρόμο του.

GSAM 262.2Όσο η κυρία Γουάιτ βρισκόταν έξω από την άμαξα, ο πάστορας Γουάιτ σκέφτηκε να δοκιμάσει το άλογο, για να δει αν ήταν πραγματικά ήμερο ή όχι. Αρχικά το άγγιξε ελαφρά με το μαστίγιο· σε άλλες περιπτώσεις το άλογο θα είχε αντιδράσει με κλοτσιά, αλλά τώρα δεν έδειξε καμία αντίδραση. Τότε του έδωσε ένα αρκετά δυνατό χτύπημα, μετά πιο δυνατό, και ακόμα πιο δυνατό. Το πουλάρι δεν έδωσε καμία σημασία στα χτυπήματα, αλλά φαινόταν τόσο ακίνδυνο όσο τα λιοντάρια των οποίων τα στόματα έκλεισαν οι άγγελοι τη νύχτα που ο Δανιήλ πέρασε στο λάκκο τους. «Ήταν ένας τόπος που ενέπνεε δέος», είπε ο πάστορας Μπέιτς, «και ήταν προφανές ότι η ίδια Δύναμη που δημιούργησε τα οράματα, για την ώρα είχε υποτάξει την άγρια φύση του πουλαριού».

GSAM 262.3Αν αυτό το όραμα ήταν απλώς αποτέλεσμα κάποιων σωματικών αδυναμιών της, προκύπτει φυσικά το ερώτημα: Μήπως το άλογο υπέφερε με τον ίδιο τρόπο;

GSAM 262Η μαρτυρία του Ισραήλ Ντέιμον

GSAM 262.4Θα παραθέσω εδώ, ως επιβεβαίωση της αφήγησης που μου έδωσε ο πάστορας Μπέιτς, την ακόλουθη δήλωση:—

GSAM 262.5«Πριν από περίπου είκοσι χρόνια, αμέσως αφότου είχα αρχίσει να τηρώ το Σάββατο, ο Ισραήλ Ντέιμον μου διηγήθηκε τις περιστάσεις κατά τις οποίες η αδελφή Γουάιτ είχε το όραμα, ενώ αυτός, ο πάστορας Μπέιτς, ο πάστορας Γουάιτ και η σύζυγός του επέβαιναν στο ελαφρύ κάρο πίσω από το απείθαρχο πουλάρι. Διάβασα σήμερα την παραπάνω περιγραφή του γεγονότος, όπως την κατέγραψε ο πάστορας Λάουγκμπορο, και συμφωνεί απόλυτα με όσα μου είπε ο πάστορας Ντέιμον». Υπογραφή: «Ρ. Σ. Γουέμπερ, Μπάτλ Κρικ, Μίσιγκαν, 9 Φεβρουαρίου 1891».

GSAM 263Η μαρτυρία του πάστορα Μπέιτς σχετικά με τα οράματα

GSAM 263.1Ο πάστορας Μπέιτς περιγράφει τη δική του εμπειρία ως εξής:—

GSAM 263.2«Αν και δεν μπορούσα να διακρίνω σε αυτά τίποτα που να έρχεται σε αντίθεση με τον Λόγο, ωστόσο ένιωθα ανησυχία και δοκιμαζόμουν υπερβολικά, και για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ήμουν πρόθυμος να πιστέψω ότι ήταν κάτι περισσότερο από αυτό που προκαλούσε η παρατεταμένη κατάσταση εξασθένισης του σώματός της.

GSAM 263.3«Γι’ αυτό και αναζήτησα ευκαιρίες, όταν βρισκόμασταν μαζί με άλλους και το μυαλό της φαινόταν απαλλαγμένο από ενθουσιασμό (εκτός των συναντήσεων), για να την ρωτήσω και να την ανακρίνω, καθώς και τους φίλους της που τη συνόδευαν, ειδικά τη μεγαλύτερη αδελφή της, προκειμένου να ανακαλύψω, αν ήταν δυνατόν, την αλήθεια. Κατά τη διάρκεια των επισκέψεων που έχει πραγματοποιήσει στο Νιου Μπέντφορντ και στο Φέιρχεϊβεν από τότε, ενώ βρισκόμουν στις συναντήσεις μας, την έχω δει σε όραμα αρκετές φορές, καθώς και στο Τόπσαμ του Μέιν· και όσοι ήταν παρόντες κατά τη διάρκεια ορισμένων από αυτές τις συγκλονιστικές σκηνές γνωρίζουν καλά με πόσο ενδιαφέρον και ένταση άκουγα κάθε λέξη και παρακολουθούσα κάθε κίνηση, για να εντοπίσω τυχόν εξαπάτηση ή μεσμερική επιρροή. Και ευχαριστώ τον Θεό για την ευκαιρία που είχα, μαζί με άλλους, να γίνω μάρτυρας αυτών των γεγονότων. Τώρα μπορώ να μιλήσω με σιγουριά εκ μέρους μου. Πιστεύω ότι το έργο είναι του Θεού και έχει δοθεί για να παρηγορήσει και να ενδυναμώσει τον ‘διασκορπισμένο’, ‘σχισμένο’ και ‘απογυμνωμένο λαό’ Του, από τότε που ολοκληρώθηκε το έργο μας... τον Οκτώβριο του 1844. Η σύγχυση που επικρατεί από τότε με φωνές του τύπου ‘Ιδού, εδώ είναι!’ και ‘Ιδού, εκεί είναι!’, έχει προκαλέσει μεγάλη αμηχανία στον ειλικρινή και πρόθυμο λαό του Θεού και έχει καταστήσει εξαιρετικά δύσκολη την κατάσταση για όσους δεν ήταν σε θέση να ερμηνεύσουν τα πολλά αντιφατικά κείμενα που τους παρουσιάστηκαν. Ομολογώ ότι έχω λάβει φως και καθοδήγηση σχετικά με πολλά εδάφια που πριν δεν μπορούσα να κατανοήσω με σαφήνεια. Πιστεύω ότι είναι ένα αυτοθυσιαζόμενο, ειλικρινές και πρόθυμο παιδί του Θεού».¹⁰

GSAM 263.4«Η συγγραφέας δεν ‘αντλεί τις ιδέες’ των οραμάτων της ‘από προηγούμενες διδασκαλίες ή μελέτη’. Όταν έλαβε το πρώτο της όραμα, τον Δεκέμβριο του 1844, αυτή και όλη η ομάδα στο Πόρτλαντ του Μέιν (όπου κατοικούσαν τότε οι γονείς της), είχαν εγκαταλείψει την ‘μεσονύκτια κραυγή’ θεωρώντας την παρελθόν. Τότε ήταν που ο Κύριος της έδειξε σε όραμα το λάθος στο οποίο είχαν πέσει αυτή και η ομάδα στο Πόρτλαντ. Στη συνέχεια, περιέγραψε το όραμά της στην ομάδα, και αυτοί αναγνώρισαν ότι η εμπειρία του έβδομου μήνα ήταν έργο του Θεού.»¹¹

GSAM 264Πώς αντιμετωπίστηκαν τα τρία μηνύματα το 1847

GSAM 264.1Το ακόλουθο απόσπασμα του πάστορα Τζέιμς Γουάιτ, που γράφτηκε τον Απρίλιο του 1847, θα δείξει πώς αντιμετωπίζονταν τότε τα τρία μηνύματα:—

GSAM 264.2«Όλες οι ομάδες των πιστών της Δευτέρας Παρουσίας συμφωνούν ότι ο άγγελος που αναφέρεται στους στίχους 6 και 7 αυτού του κεφαλαίου (Αποκάλυψη 14) αντιπροσωπεύει το μήνυμα της Παρουσίας προς την εκκλησία και τον κόσμο... Το έργο του δεύτερου αγγέλου ήταν να δείξει στο πλήθος της Παρουσίας ότι η Βαβυλώνα είχε πέσει. Και καθώς ένα μεγάλο μέρος τους δεν έμαθε αυτό το γεγονός παρά μόνο όταν η δύναμη της ‘μεσονύκτιας κραυγής’ τους ξύπνησε ακριβώς την κατάλληλη στιγμή για να καταφέρουν να διαφύγουν από τις εκκλησίες πριν έρθει η δέκατη ημέρα, συνάγεται ότι από τον έβδομο μήνα του 1844 το άγγελμα του τρίτου αγγέλου ήταν, και εξακολουθεί να είναι, μια προειδοποίηση προς τους αγίους να ‘κρατηθούν σφιχτά’, και να μην επιστρέψουν, και να μη ‘δεχτούν’ τα σημάδια από τα οποία η ομάδα των παρθένων απαλλάχθηκε κατά τη διάρκεια της κραυγής του δεύτερου αγγέλου.

GSAM 264.3«Και δεν ήταν ακριβώς μια τέτοια προειδοποίηση το αληθινό μήνυμα για τον λαό του Θεού, από τον έβδομο μήνα του 1844; — Σίγουρα ήταν... Ο δωδέκατος στίχος λέει: ‘Εδώ είναι η υπομονή των αγίων, εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού’. Πού τους είδες, Ιωάννη; — Μα, ‘εδώ’, κατά τη διάρκεια του αγγέλματος του τρίτου αγγέλου. Καθώς ο καιρός της υπομονής και της αναμονής έχει διαρκέσει από τον έβδομο μήνα του 1844, και καθώς η ομάδα εκείνων που τηρούν το Σάββατο κ.λπ. έχει εμφανιστεί από τότε, είναι προφανές ότι ζούμε στην εποχή του αγγέλματος του τρίτου αγγέλου.»¹²