Κεφάλαιο 2 — Η αποκάλυψη του σχεδίου της σωτηρίας

GSAM 38.1«Η ελπίς αναβαλλομένη ατονίζει την καρδίαν· το δε ποθούμενον, όταν έρχηται, είναι δένδρον ζωής.»¹ «Διότι ούτω λέγει ο Κύριος των δυνάμεων· Έτι άπαξ μετ’ ολίγον εγώ θέλω σείσει τον ουρανόν και την γην και την θάλασσαν και την ξηράν. Και θέλω σείσει πάντα τα έθνη, και θέλει ελθεί η Επιθυμία πάντων των εθνών (κατά λέξη μετάφραση της KJV), και θέλω εμπλήσει τον οίκον τούτον δόξης, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων.»²

GSAM 38.2Από τη στιγμή που ο Αδάμ εκδιώχθηκε από τον κήπο της Εδέμ και από το δέντρο της ζωής, τα λόγια που απευθύνθηκαν στον Σατανά σχετικά με το σπέρμα της γυναίκας —«αυτό θέλει σου συντρίψει την κεφαλήν»— έχουν δώσει ελπίδα για την τελική ήττα του διαβόλου, την ανατροπή των πονηρών σχεδίων του και την αποκατάσταση στο δέντρο της ζωής. Ο αναμενόμενος —το υποσχεθέν Σπέρμα— έγινε έτσι η Επιθυμία «πάντων των εθνών».

GSAM 38.3Στο παραπάνω απόσπασμα από τον Αγγαίο φαίνεται ότι η έλευση αυτού του Επιθυμητού συνδέεται με τον καιρό που ο Κύριος θα ταρακουνήσει τόσο τους ουρανούς όσο και τη γη. Ο Παύλος, γράφοντας προς τους Εβραίους, τοποθέτησε αυτή την ανατάραξη στο μέλλον, λέγοντας: «Έτι άπαξ εγώ σείω ουχί μόνον την γην, αλλά και τον ουρανόν. Το δε έτι άπαξ δηλοί των σαλευομένων την μετάθεσιν ως χειροποιήτων, διά να μείνωσι τα μη σαλευόμενα. Διά τούτο παραλαμβάνοντες βασιλείαν ασάλευτον, ας κρατώμεν την χάριν, διά της οποίας να λατρεύωμεν ευαρέστως τον Θεόν με σέβας και ευλάβειαν».³ Αυτή η περιγραφή σχετικά με τη μία ανατάραξη, που πρόκειται να έρθει, φαίνεται να τη συνδέει στενά με την τελική εγκαθίδρυση της βασιλείας του Θεού, υπό τον Χριστό, τον υποσχεθέντα Σπόρο, την Επιθυμία «πάντων των εθνών».

GSAM 39.1Η αποκατάσταση που θα επιτευχθεί μέσω του Χριστού μπορεί να γίνει σαφώς αντιληπτή σε αυτές τις έσχατες ημέρες από όλους όσους έχουν ολόκληρη τη Γραφή ανοιχτή μπροστά τους. Δεν ήταν έτσι για τους αρχαίους. Ο λόγος του Κυρίου ήρθε σε αυτούς, «διδασκαλία επί διδασκαλίαν, διδασκαλία επί διδασκαλίαν, στίχος επί στίχον, στίχος επί στίχον, ολίγον εδώ, ολίγον εκεί».⁴ Έτσι, στην αποκάλυψη του σχεδίου της σωτηρίας προς αυτούς, ήταν σαν το μονοπάτι των δικαίων, «ως το λαμπρόν φως, το φέγγον επί μάλλον και μάλλον, εωσού γείνη τελεία ημέρα».⁵ Επομένως, αποτελεί θέμα μεγάλου ενδιαφέροντος να ανατρέξουμε εν συντομία στη σταδιακή αποκάλυψη αυτού του σχεδίου προς τον αρχαίο λαό Του.

GSAM 39Η καθυστέρηση δεν αποκαλύφθηκε εξαρχής

GSAM 39.2Ο Κύριος δεν ανέβαλε αμέσως την ελπίδα τους, προκαλώντας θλίψη στην καρδιά τους με την αποκάλυψη του γεγονότος ότι θα περνούσαν εκατοντάδες χρόνια προτού φτάσουν στην ολοκλήρωση των ελπίδων τους στον υποσχεθέντα Σπόρο. Από τα καταγεγραμμένα γεγονότα συμπεραίνουμε ότι τους επιτράπηκε να πιστεύουν ότι το πρώτο παιδί που θα γεννιόταν θα ήταν αυτός ο Σπόρος: και ότι πολύ σύντομα, με κάποιον τρόπο, η Εδέμ θα αποκαθίστατο, και θα είχαν και πάλι πρόσβαση στο δέντρο της ζωής. Όταν γεννήθηκε ο Κάιν, η Εύα αναφώνησε: «Απέκτησα άνθρωπον διά του Κυρίου.»⁶ Ορισμένοι μελετητές της εβραϊκής γλώσσας μαρτυρούν ότι, αν μεταφραστεί κυριολεκτικά και πλήρως, το κείμενο έχει ως εξής: «Απέκτησα άνθρωπον, τον Κύριον». Δηλαδή, να ο Σπόρος που θα επιτελέσει αυτό το μεγαλοπρεπές έργο της νίκης επί του Σατανά. Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε παρόμοια έκφραση εκ μέρους της Εύας όταν γεννήθηκε ο Άβελ. Θα μπορούσε, και φυσικά θα υπέθετε, ότι ο πρωτότοκος ήταν αυτός που θα εκπλήρωνε την υπόσχεση. Πόσο πρέπει να έχουν καταρρεύσει, και μάλιστα να έχουν σβήσει, οι ελπίδες της, καθώς ο χαρακτήρας του Κάιν εξελισσόταν και εκείνη γινόταν μάρτυρας της κακής πορείας του που τελικά οδήγησε στη δολοφονία του αδελφού του. Πριν δολοφονηθεί ο Άβελ, πρέπει να είχαν λάβει κάποιο φως και γνώση σχετικά με τη μελλοντική θυσία που επρόκειτο να γίνει για χάρη τους· διότι ο Άβελ, σύμφωνα με τη θεία οδηγία, έφερε το αρνί του ως προσφορά, ενώ ο Κάιν, ο οποίος είχε διδαχθεί τα ίδια με τον αδελφό του, έφερε προσφορά από τους καρπούς της γης, και μάλιστα αναμεμειγμένη με το πνεύμα της οργής και της ζήλιας. Η προσφορά του Άβελ ήταν πιο αποδεκτή από εκείνη του Κάιν, διότι έγινε «με πίστη», και γι’ αυτήν ο Παύλος γράφει: «καίτοι αποθανών έτι λαλεί».⁷

GSAM 40Είναι ο Σηθ ο Σπόρος;

GSAM 40.1Μετά το θάνατο του Άβελ, γεννήθηκε ο Σηθ, οπότε αναζωπυρώθηκε η ελπίδα· η Εύα είπε: «Ότι έδωκεν εις εμέ ο Θεός άλλο σπέρμα αντί του Άβελ, τον οποίον εφόνευσεν ο Κάϊν».⁸ Στη συνέχεια, ο Σηθ συμπεριλήφθηκε στη γενεαλογία του Αδάμ. (Βλ. Γένεση 5:3.) Ο Κάιν, ο πραγματικός πρωτότοκος, δεν περιλαμβάνεται στη γενεαλογία. Πολύ πιθανόν η Εύα να υπέθεσε ότι ο Σηθ ήταν πλέον ο υποσχεθείς Σπόρος. Από την περιγραφή φαίνεται ότι μετά τη γέννηση του Σηθ, οι άνθρωποι άρχισαν να αποκαλούν τους εαυτούς τους με το όνομα του Κυρίου. (Βλ. περιθώριο της Γένεσης 4:26.) Ίσως το έκαναν αυτό με την υπόθεση ότι ο Σηθ ήταν αυτός που επρόκειτο να γίνει ο τελικός ηγεμόνας, ο Κύριος, και να ανατρέψει την σφετερισμένη κυριαρχία του Σατανά.

GSAM 40Η ελπίδα επικεντρώθηκε στον Νώε

GSAM 40.2Στη σύντομη καταγραφή των γεγονότων από την εποχή του Αδάμ μέχρι τη γέννηση του Νώε, δίνονται ελάχιστες πληροφορίες πέρα από τη γενεαλογία του γένους. Με τη γέννηση του Νώε («ο δίκαιος», περιθώριο) η ελπίδα αναζωπυρώθηκε, και ο λαός είπε: «Ούτος θέλει ανακουφίσει ημάς από του έργου ημών, και από του μόχθου των χειρών ημών, εξ αιτίας της γης την οποίαν κατηράσθη ο Κύριος».⁹ Ο θείος λόγος δεν αναφέρει πώς, ή με ποιον τρόπο, περίμεναν την παρηγοριά· όμως διατηρούσαν την ελπίδα ότι η κατάρα που βάρυνε τη γη θα μετριαζόταν με κάποιον τρόπο. Η γνώση της κακίας που επικρατούσε την εποχή του Νώε, όταν οι άνθρωποι επρόκειτο να γεμίσουν τον κόσμο με αμαρτία και βία σε τέτοιο βαθμό ώστε το ανθρώπινο γένος να εξαλειφθεί από τη γη από έναν κατακλυσμό, και μόνο ο Νώε και η οικογένειά του να γλιτώσουν από την καταστροφή· καθώς και το γεγονός ότι επρόκειτο να προειδοποιεί τον κόσμο για την επικείμενη καταστροφή επί εκατόν είκοσι χρόνια, όλα αυτά τους κρατήθηκαν κρυφά.

GSAM 41Η οικοδόμηση της Βαβέλ

GSAM 41.1Μετά τον κατακλυσμό, ο λαός έλαβε οδηγίες, μέσω του Νώε, να γεμίσει ξανά τη γη· αλλά καθώς άρχισαν να πολλαπλασιάζονται, απέρριψαν το σχέδιο του Κυρίου να τους κυβερνά. Ο Νιμρόδ ίδρυσε το βασίλειο της Βαβέλ (που αργότερα ονομάστηκε Βαβυλώνα, η πρώτη από τις γήινες κυβερνήσεις).¹⁰ Λίγο αργότερα, οι άνθρωποι άρχισαν την κατασκευή του πύργου της Βαβέλ, για να αποκτήσουν φήμη και να αποτρέψουν τη διασπορά τους, ακριβώς αντίθετα με ό,τι τους είχε διδάξει ο Κύριος μέσω του Νώε. Αντί να περιμένουν υπομονετικά τον Κύριο να εκπληρώσει τους σκοπούς Του, πήραν την υπόθεση στα χέρια τους, οπότε ο Θεός μπέρδεψε τη γλώσσα τους και έτσι διασκορπίστηκαν.

GSAM 41Ο Αβραάμ ως κληρονόμος του κόσμου

GSAM 41.2Ακολουθώντας τη σύντομη καταγραφή μέχρι τον δέκατο απόγονο του Νώε, φτάνουμε στην κλήση του Αβραάμ, στον οποίο ο Κύριος είπε: «Πάσαν την γην την οποίαν βλέπεις, εις σε θέλω δώσει αυτήν και εις το σπέρμα σου έως αιώνος· και θέλω καταστήσει το σπέρμα σου ως την άμμον της γής· ώστε εάν δύναταί τις να εξαριθμήση την άμμον της γης, θέλει αριθμηθή και το σπέρμα σου. Σηκωθείς διόδευσον την γην εις τε το μήκος αυτής και εις το πλάτος αυτής· διότι εις σε θέλω δώσει αυτήν.»¹¹ Παρά την υπόσχεση αυτή προς τον Αβραάμ ότι θα κατέχει τη γη, ο Κύριος τον διαβεβαίωσε ότι θα πεθάνει. Ο Παύλος λέει ότι έφυγε σε «τόπον τον οποίον έμελλε να λάβη εις κληρονομίαν».¹² Το ζήτημα της εκπλήρωσης της υπόσχεσης αναμφίβολα αποκαλύφθηκε στον Αβραάμ μέσα από ένα όραμα από τον Θεό, διότι «περιέμενε την πόλιν την έχουσαν τα θεμέλια, της οποίας τεχνίτης και δημιουργός είναι ο Θεός».¹³ Στην Επιστολή προς Ρωμαίους 4:13 αναφέρεται ότι η υπόσχεση ήταν «ότι έμελλε να ήναι κληρονόμος του κόσμου»· όχι στην παρούσα κατάστασή του, αλλά αργά ή γρήγορα, αφού αναστηθεί.

GSAM 42.1Από ανθρώπινη άποψη, ο Αβραάμ δεν κατάφερε να καταλάβει πώς ο υποσχεθείς σπόρος θα μπορούσε να είναι ο δικός του απόγονος. Προέβαλε λοιπόν την πρόταση να θεωρηθεί ο Ελιέζερ, ο οικονόμος του, ως ο σπόρος. Ο Κύριος είπε: Όχι, αλλά θα είναι κάποιος που “θέλει εξέλθει εκ των σπλάγχνων σου”. Τώρα ο Κύριος αρχίζει να του αποκαλύπτει ότι το τελικό έργο του σπέρματός του δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί αμέσως. Είπε στον Αβραάμ: «Το σπέρμα σου θέλει παροικήσει εν γη ουχί εαυτών, και θέλουσι δουλώσει αυτούς, και θέλουσι καταθλίψει αυτούς, τετρακόσια έτη... συ δε θέλεις απέλθει προς τους πατέρας σου εν ειρήνη· θέλεις ενταφιασθή εν γήρατι καλώ».¹⁴

GSAM 42.2Η σύζυγος του Αβραάμ πρότεινε ένα άσοφο σχέδιο για να επιταχύνει την εκπλήρωση της υπόσχεσης· αλλά αφού γεννήθηκε ο Ισαάκ, ένας πραγματικός γιος του Αβραάμ και της Σάρας, της νόμιμης συζύγου του, ο Κύριος είπε για τον Ισμαήλ και τη μητέρα του, την Άγαρ: «Δίωξον την δούλην ταύτην και τον υιόν αυτής».

GSAM 42.3Κατά τη δοκιμασία της πίστης του Αβραάμ, όταν πρόσφερε τον Ισαάκ στο θυσιαστήριο, έμαθε ένα μάθημα σχετικά με την ανάσταση των νεκρών. Λέγεται γι’ αυτόν: «συλλογισθείς ότι ο Θεός δύναται και εκ νεκρών να ανεγείρη» [τον Ισαάκ]· «εξ ων και έλαβεν αυτόν οπίσω παραβολικώς».¹⁵

GSAM 42Ο Αληθινός Σπόρος

GSAM 42.4Ο Αβραάμ είχε κάποτε ενημερωθεί ότι ο αληθινός Σπόρος, μέσω του οποίου θα ευλογούνταν όλα τα έθνη, αν και από τη σάρκα θα προερχόταν από τους απογόνους του, στην πραγματικότητα θα ήταν ο Χριστός του Θεού· διότι ο Κύριος δεν του είπε: «Προς τα σπέρματα, ως περί πολλών, αλλ' ως περί ενός, Και προς το σπέρμα σου, όστις είναι ο Χριστός».¹⁶ Ο απόστολος Παύλος είπε γι’ αυτό: «Προϊδούσα δε η γραφή ότι εκ πίστεως δικαιόνει τα έθνη ο Θεός, προήγγειλεν εις τον Αβραάμ ότι θέλουσιν ευλογηθή εν σοι πάντα τα έθνη».¹⁷ Η υπόσχεση προς τον Αβραάμ ανανεώθηκε στον Ισαάκ και στο σπέρμα του,¹⁸ καθώς και στον Ιακώβ.¹⁹

GSAM 42.5Καθώς ο Ιακώβ είχε δώδεκα γιους, θα προέκυπτε φυσικά το ερώτημα: Μέσω ποίου θα ανιχνευθεί η καταγωγή του αληθινού Σπέρματος; Στην εμπνευσμένη μαρτυρία που έδωσε ο Ιακώβ σχετικά με τους γιους του, το ζήτημα διευθετήθηκε: «Δεν θέλει εκλείψει το σκήπτρον εκ του Ιούδα ουδέ νομοθέτης εκ μέσου των ποδών αυτού, εωσού έλθη ο Σηλώ· και εις αυτόν θέλει είσθαι η υπακοή των λαών».²⁰ Σε εκπλήρωση αυτού, αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι στους Ισραηλίτες, αν και υποτελείς σε διάφορα έθνη, επιτρεπόταν να έχουν το Σανχεντρίν τους. Έτσι, ο Ιούδας —η φυλή των Ιουδαίων που πήρε το όνομά της από τον Ιούδα— είχε κάποια φωνή στη διακυβέρνησή τους, μέχρις ότου ήρθε πράγματι ο Σηλώ (ο Χριστός).

GSAM 43Ο κρυμμένος χρόνος

GSAM 43.1Οι πατριάρχες διέθεταν κάποια γνώση σχετικά με την αποκατάσταση και τον υποσχεθέντα Σπόρο· όμως, πότε θα ερχόταν ή πόσος καιρός θα περνούσε μέχρι τότε, αυτό παρέμενε κρυμμένο από αυτούς. Καθώς οι απόγονοι του Ιακώβ πολλαπλασιάζονταν στην Αίγυπτο και ο Ασσύριος Φαραώ (Ησαΐας 52:4) —ο οποίος «δεν εγνώριζε τον Ιωσήφ»—²¹ τους καταπίεζε, το μυαλό τους στρεφόταν φυσικά στα 400 (στην πραγματικότητα 430) χρόνια που είχαν αναφερθεί στον Αβραάμ ως η περίοδος που θα κάλυπτε τις ταλαιπωρίες τους και την παραμονή τους ως ξένοι, ελπίζοντας ότι η απελευθέρωση από αυτές θα σηματοδοτούσε την έλευση της υποσχεθείσας κληρονομιάς.

GSAM 43.2Όταν γεννήθηκε ο Μωυσής, οι γονείς του είδαν «κεχαριτωμένον το παιδίον».²² Πρέπει να τους δόθηκε η αποκάλυψη ότι αυτός θα ήταν, με τη βοήθεια του Θεού, ο ελευθερωτής του Ισραήλ από τη σκληρή δουλεία τους. Αναμφίβολα αυτή η γνώση μεταδόθηκε στον Μωυσή· διότι όταν, σε ηλικία σαράντα ετών, αποφάσισε οριστικά να ακολουθήσει τους καταπιεσμένους Ισραηλίτες και να υποφέρει μαζί τους, αντί να ονομάζεται γιος της κόρης του Φαραώ και κληρονόμος του αιγυπτιακού θρόνου,²³ και όταν άρχισε να υπερασπίζεται την υπόθεση του λαού του και, για να τους προστατεύσει, σκότωσε έναν Αιγύπτιο, θαύμασε πολύ που δεν αναγνώρισαν το έργο του· «Ενόμιζε δε ότι οι αδελφοί αυτού ήθελον νοήσει ότι ο Θεός διά της χειρός αυτού δίδει εις αυτούς σωτηρίαν».²⁴

GSAM 44.1Όταν έφτασε ο καιρός του Κυρίου για τους Ισραηλίτες να φύγουν από την Αίγυπτο, αναχώρησαν, και μάλιστα ακριβώς την προβλεπόμενη ημέρα. Έξοδος 12:40, 41. Δεν θα μπορούσαν να θεωρήσουν τον Μωυσή ως τον τελικό ηγέτη τους και τον απόγονο στον οποίο είχε δοθεί η υπόσχεση, αφού ανήκε στη φυλή του Λευί, και δεν είχε δηλώσει ο Ιακώβ στην εμπνευσμένη προφητεία του ότι ο Ιούδας θα ήταν ο ηγέτης τους μέχρι να έρθει ο Σηλώ;

GSAM 44«Θέλω ιδεί αυτόν, αλλ' ουχί τώρα».

GSAM 44.2Όταν οι Ισραηλίτες βρίσκονταν καθ’ οδόν προς την Χαναάν, ο Βαλάκ, ο βασιλιάς του Μωάβ (απόγονος του Λωτ), κάλεσε τον Βαλαάμ να καταραστεί τον Ισραήλ. Ο Κύριος μετέτρεψε την κατάρα του σε ευλογία, μέσω της οποίας έλαβαν επιπλέον φως, με σκοπό να διαλύσει την σκέψη ότι η τελική απελευθέρωση από την σφετεριστική κυριαρχία του Σατανά θα γινόταν αμέσως με την είσοδό τους στην Χαναάν. Η βιβλική περιγραφή του γεγονότος αναφέρει ότι ο Βαλαάμ, σε ένα όραμα από τον Θεό, είπε: «Θέλω ιδεί αυτόν, αλλ' ουχί τώρα· θέλω θεωρήσει αυτόν, αλλ' ουχί εκ του πλησίον· θέλει ανατείλει άστρον εξ Ιακώβ, και θέλει αναστηθή σκήπτρον εκ του Ισραήλ, και θέλει πατάξει τους αρχηγούς Μωάβ, και εξολοθρεύσει πάντας τους υιούς του Σήθ».²⁵

GSAM 44.3Για αυτόν τον πολυάριθμο σπόρο που προήλθε από τον Αβραάμ, ο Παύλος μιλάει ως εξής: «Διά τούτο και εξ ενός, μάλιστα νενεκρωμένου, εγεννήθησαν καθώς τα άστρα του ουρανού κατά το πλήθος, και ως η άμμος η παρά το χείλος της θαλάσσης, ήτις δεν δύναται να αριθμηθή. Εν πίστει απέθανον ούτοι πάντες, μη λαβόντες τας επαγγελίας, αλλά μακρόθεν ιδόντες αυτάς και πεισθέντες και εγκολπωθέντες και ομολογήσαντες ότι είναι ξένοι και παρεπίδημοι επί της γης».²⁶

GSAM 44.4Η καρδιά του Ισραήλ δεν έπρεπε να αποθαρρυνθεί ή να απογοητευθεί από την προφητεία του Βαλαάμ ότι η ολοκλήρωση της ελπίδας τους «δεν είναι τώρα», ούτε «κοντά»· διότι ο Κύριος, λίγο πριν από αυτή την προφητεία, είχε δεσμευτεί με τη δική Του ζωή ότι η ένδοξη κατάσταση θα ερχόταν τελικά. Μέσω του Μωυσή είπε: «Αλλά ζω εγώ, και θέλει εμπλησθή πάσα η γη από της δόξης του Κυρίου.»²⁷ Στις ημέρες του προφήτη Αββακούμ, 863 χρόνια αργότερα, η ίδια αλήθεια επαναλήφθηκε, αλλά αναφέρθηκε ως ένα γεγονός που θα συνέβαινε στο μέλλον: «διότι η γη θέλει είσθαι πλήρης της γνώσεως της δόξης του Κυρίου, καθώς τα ύδατα σκεπάζουσι την θάλασσαν».²⁸

GSAM 45Η λατρεία στο αγιαστήριο ως τύπος της αληθινής

GSAM 45.1Όταν ο Κύριος έβγαλε τον Ισραήλ από την Αίγυπτο, διακήρυξε ενώπιον ολόκληρου του στρατοπέδου τον νόμο Του με τις ηθικές εντολές και τους έδωσε ένα αντίγραφο αυτού σε πέτρα, χαραγμένο με το ίδιο Του το δάχτυλο, ώστε να κατευθύνονται συνεχώς προς εκείνον τον Σωτήρα που τελικά θα θυσιαζόταν για χάρη τους· και για να καθαριστούν οι αμαρτίες τους χάρη στο πολύτιμο αίμα Του, έβαλε να ανεγερθεί ένα αγιαστήριο στην έρημο. Ο Μωυσής είχε λάβει οδηγίες να κατασκευάσει αυτή τη σκηνή, ή το αγιαστήριο, ακριβώς σύμφωνα με το πρότυπο που του έδειξε ο Κύριος στο βουνό.²⁹ Η λατρεία σε αυτό το αγιαστήριο ήταν μια σκιά της πραγματικής λατρείας του Χριστού στο ουράνιο αγιαστήριο.³⁰ Ενώ ο σκοπός του Θεού στις προσφορές και τις θυσίες του αγιαστηρίου ήταν να διατηρεί μπροστά στους ανθρώπους μια σκιά των «μελλόντων αγαθών»,³¹ η προσπάθεια του Σατανά ήταν να οδηγήσει τον λαό να εστιάζει στην ίδια την προσφορά, αντί στον Χριστό και την πραγματική λατρεία Του, της οποίας αυτή ήταν απλώς ένα παράδειγμα. Έτσι, προσπάθησε να τους οδηγήσει να εμπιστεύονται τα δικά τους έργα για τη σωτηρία τους.

GSAM 45.2Σκοπός του Κυρίου ήταν να είναι ο ηγέτης του λαού Του — των Ισραηλιτών —, να πολεμά τις μάχες τους και να υποτάσσει τα έθνη. Είχε τον δικό Του τρόπο διακυβέρνησης, όπως φαίνεται από το ακόλουθο κείμενο: «Αφού κατέστρεψεν επτά έθνη εν γη Χαναάν, διεμέρισεν εις αυτούς κατά κλήρον την γην αυτών. Και μετά ταύτα ως τετρακόσια και πεντήκοντα περίπου έτη έδωκεν εις αυτούς κριτάς έως Σαμουήλ του προφήτου».³²

GSAM 45Ο Ισραήλ ζητά βασιλιά

GSAM 45.3Οι Ισραηλίτες προφανώς δεν συμπαθούσαν τον τρόπο με τον οποίο ο Κύριος τους κυβερνούσε. Ήταν, ωστόσο, σκοπός και θέλησή Του να είναι ένας ξεχωριστός λαός, διαφορετικός από όλους τους άλλους γύρω τους. Αν είχαν ακολουθήσει αυστηρά τις οδηγίες Του, ακόμη και τα έθνη θα έλεγαν γι’ αυτούς: «Ιδού, λαός σοφός και συνετός είναι το μέγα τούτο έθνος. Διότι ποίον έθνος είναι τόσον μέγα, εις το οποίον ο Θεός είναι ούτω πλησίον αυτού, καθώς Κύριος ο Θεός ημών είναι εις πάντα όσα επικαλούμεθα αυτόν;»³³

GSAM 46.1Στην δυσαρέσκειά τους ζήτησαν από τον Σαμουήλ να τους διορίσει βασιλιά, και ο Κύριος είπε στον Σαμουήλ: «Εμέ απέβαλον από του να βασιλεύω επ' αυτούς.»³⁴ Και πάλι είπαν στον Σαμουήλ, και λίγο πιο επιτακτικά: «Κατάστησον λοιπόν εις ημάς βασιλέα διά να κρίνη ημάς, καθώς έχουσι πάντα τα έθνη.»³⁵ Ο Σαμουήλ τους εξήγησε προσεκτικά την καταπίεση που θα τους έπληττε αν είχαν βασιλιά, αλλά «ο λαός όμως δεν ηθέλησε να υπακούση εις την φωνήν του Σαμουήλ· και είπον, Ουχί· αλλά βασιλεύς θέλει είσθαι εφ' ημάς· διά να ήμεθα και ημείς ως πάντα τα έθνη· και να κρίνη ημάς ο βασιλεύς ημών και να εξέρχηται έμπροσθεν ημών και να μάχηται τας μάχας ημών».³⁶

GSAM 46.2Έτσι, είχαν βασιλιάδες να τους κυβερνούν για περίπου πεντακόσια χρόνια, αρχικά ως ένα βασίλειο υπό τον Σαούλ, τον Δαβίδ και τον Σολομώντα· στη συνέχεια, χωρισμένοι στα δύο βασίλεια, το Ισραήλ και την Ιουδαία. Πολύ λίγοι από τους βασιλιάδες τους ήταν καλοί και δίκαιοι, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς ήταν ασεβείς, οδηγώντας τον λαό στην ειδωλολατρία και σε βαριές ανομίες. Έτσι, ο λαός δεν ήταν μόνο όμοιος με τα έθνη γύρω του στο να έχει βασιλιά, αλλά και όμοιος μαζί τους στην κακία, στο να εγκαταλείπει τον Θεό των πατέρων του και στο να λατρεύει είδωλα και τα στρατεύματα του ουρανού.

GSAM 46.3Ο Κύριος είπε για αυτή τη βασιλική εξουσία, δια του προφήτη Ωσηέ: «Απωλέσθης, Ισραήλ· πλην εν εμοί είναι η βοήθειά σου. Που είναι ο βασιλεύς σου; που; ας σε σώση τώρα εν πάσαις σου ταις πόλεσι· και που οι κριταί σου, περί των οποίων είπας, Δος μοι βασιλέα και άρχοντας; Σοι έδωκα βασιλέα εν τω θυμώ μου και αφήρεσα αυτόν εν τη οργή μου».³⁷

GSAM 47Η ανατροπή του βασιλείου

GSAM 47.1Αυτή η βασιλική διακυβέρνηση συνεχίστηκε έως ότου οι Χαλδαίοι έκαψαν την Ιερουσαλήμ, πήραν τα σκεύη του ναού και μετέφεραν τον Ιούδα αιχμάλωτο στη Βαβυλώνα, όπου παρέμειναν για εβδομήντα χρόνια, όπως είχε προφητευθεί εναντίον τους. Με τη λήξη αυτής της μοναρχικής διακυβέρνησης, ο Κύριος είπε μέσω του προφήτη Ιεζεκιήλ στον Σεδεκία, τον τελευταίο βασιλιά τους, «συ, βέβηλε ασεβή, ηγεμών του Ισραήλ, του οποίου ήλθεν η ημέρα, ότε η ανομία έφθασεν εις πέρας, ούτω λέγει Κύριος ο Θεός· Σήκωσον το διάδημα και αφαίρεσον το στέμμα· αυτό δεν θέλει είσθαι τοιούτον· ο ταπεινός [ο ηγεμόνας της Βαβυλώνας] θέλει υψωθή και ο υψηλός [αυτός ο υπερβολικά αυτοεξυψωμένος ηγεμόνας της φυλής του Ιούδα] θέλει ταπεινωθή. Θέλω ανατρέψει, ανατρέψει, ανατρέψει αυτό, και δεν θέλει υπάρχει εωσού έλθη εκείνος, εις ον ανήκει· και εις τούτον θέλω δώσει αυτό.»³⁸

GSAM 47.2Αυτός ο νόμιμος ηγεμόνας, ο αληθινός Σπόρος, είναι ο Χριστός. Για αυτόν έγραψε ο προφήτης Μιχαίας: «συ, πύργε του ποιμνίου, οχύρωμα της θυγατρός Σιών, εις σε θέλει ελθεί η πρώτη εξουσία» [η κυριαρχία επί της γης, που αποκαταστάθηκε στον Χριστό]· «ναι, θέλει ελθεί το βασίλειον εις την θυγατέρα της Ιερουσαλήμ».³⁹

GSAM 47.3Όταν ο Ισραήλ έχασε το σκήπτρο, αυτό πέρασε στα χέρια του βασιλιά της Βαβυλώνας. Καθώς βρέθηκαν διαδοχικά υπό την κυριαρχία της Μεδο-Περσίας, της Ελλάδας και της Ρώμης, το βασίλειο ανατράπηκε τρεις φορές. Κατά τη βασιλεία του Καίσαρα Αυγούστου, αυτοκράτορα της Ρώμης, ο Χριστός, ο νόμιμος κληρονόμος του θρόνου του Δαβίδ — ο αληθινός Σπόρος της γυναίκας, του Αβραάμ και του Δαβίδ — γεννήθηκε, και με τον τρόπο που είχε προφητευθεί.

GSAM 47.4Για να γνωρίσει ο λαός ότι ο νόμιμος Κυβερνήτης, ο αληθινός Σπόρος, ήταν κάτι περισσότερο από έναν συνηθισμένο θνητό άνθρωπο με ένα βασίλειο βραχύβιο, ο Κύριος ενέπνευσε τον ψαλμωδό να γράψει ως εξής: «Εγώ βεβαίως θέλω κάμει αυτόν πρωτότοκόν μου, Ύψιστον επί τους βασιλείς της γης. Διαπαντός θέλω φυλάττει εις αυτόν το έλεός μου, και η διαθήκη μου θέλει είσθαι στερεά μετ' αυτού. Και θέλω κάμει να διαμένη το σπέρμα αυτού εις τον αιώνα, και ο θρόνος αυτού ως αι ημέραι του ουρανού.» «Το σπέρμα αυτού θέλει διαμένει εις τον αιώνα και ο θρόνος αυτού ως ο ήλιος, ενώπιόν μου· Ως η σελήνη θέλει στερεωθή εις τον αιώνα και μάρτυς πιστός εν τω ουρανώ.»⁴⁰

GSAM 48.1Στην προφητεία του Ησαΐα διαβάζουμε περαιτέρω για αυτόν τον Άρχοντα ως εξής: «Παιδίον εγεννήθη εις ημάς, υιός εδόθη εις ημάς· και η εξουσία θέλει είσθαι επί τον ώμον αυτού· και το όνομα αυτού θέλει καλεσθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης. Εις την αύξησιν της εξουσίας αυτού και της ειρήνης δεν θέλει είσθαι τέλος, επί τον θρόνον του Δαβίδ και επί την βασιλείαν αυτού, διά να διατάξη αυτήν και να στερεώση αυτήν εν κρίσει και δικαιοσύνη από του νυν και έως αιώνος. Ο ζήλος του Κυρίου των δυνάμεων θέλει εκτελέσει τούτο.»⁴¹

GSAM 48Η ανάληψη του Ενώχ και του Ηλία

GSAM 48.2Υπάρχουν καταγεγραμμένα παραδείγματα προσώπων στην αρχαιότητα που μεταφέρθηκαν στον ουρανό χωρίς να γευτούν τον θάνατο. Για τον Ενώχ, τον έβδομο από τον Αδάμ, λέγεται ότι «περιεπάτησεν ο Ενώχ μετά του Θεού, και δεν ευρίσκετο πλέον· διότι μετέθεσεν αυτόν ο Θεός».⁴² «Διά πίστεως μετετέθη ο Ενώχ, διά να μη ίδη θάνατον, και δεν ευρίσκετο, διότι μετέθεσεν αυτόν ο Θεός· επειδή προ της μεταθέσεως αυτού εμαρτυρήθη ότι ευηρέστησεν εις τον Θεόν».⁴³

GSAM 48.3Επίσης, καθώς ο Ηλίας και ο Ελισσαιέ περπατούσαν μαζί, «ενώ αυτοί περιεπάτουν έτι λαλούντες, ιδού, άμαξα πυρός και ίπποι πυρός, και διεχώρισαν αυτούς αμφοτέρους· και ανέβη ο Ηλίας με ανεμοστρόβιλον εις τον ουρανόν. Ο δε Ελισσαιέ έβλεπε και εβόα, Πάτερ μου, πάτερ μου, άμαξα του Ισραήλ και ιππικόν αυτού. Και δεν είδεν αυτόν πλέον».⁴⁴

GSAM 48.4Ο Ενώχ προφήτευσε την έλευση του Χριστού ως κριτή ολόκληρης της γης, με τα εξής λόγια: «Ιδού, ήλθεν ο Κύριος με μυριάδας αγίων αυτού, δια να κάμη κρίσιν κατά πάντων, και να ελέγξη πάντας τους ασεβείς εξ αυτών, δια πάντα τα έργα της ασεβείας αυτών, τα οποία έπραξαν και δια πάντα τα σκληρά τα οποία ελάλησαν κατ’ αυτού αμαρτωλοί ασεβείς»⁴⁵.

GSAM 49Ο Ιώβ δίδαξε για την έλευση του Κυρίου

GSAM 49.1Ο Ιώβ, ο οποίος θεωρείται ότι έζησε την εποχή του Μωυσή, είχε κάποια γνώση σχετικά με την έλευση του Χριστού και την ανάσταση· διότι είπε: «Ω και να εγράφοντο οι λόγοι μου· να ενετυπούντο εν βιβλίω· να ενεχαράττοντο επί βράχον διά σιδηράς γραφίδος και μολύβδου διαπαντός Διότι εξεύρω ότι ζη ο Λυτρωτής μου, και θέλει εγερθή εν τοις εσχάτοις καιροίς επί της γής· και αφού μετά το δέρμα μου το σώμα τούτο φθαρή, πάλιν με την σάρκα μου θέλω ιδή τον Θεόν· τον οποίον αυτός εγώ θέλω ιδεί, και θέλουσι θεωρήσει οι οφθαλμοί μου, και ουχί άλλος».⁴⁶

GSAM 49Ο θρόνος του Δαβίδ, ο θρόνος του Κυρίου

GSAM 49.2Ο θρόνος του Δαβίδ ονομαζόταν θρόνος του Κυρίου. «Ο Σολομών εκάθησεν επί του θρόνου του Κυρίου βασιλεύς αντί Δαβίδ του πατρός αυτού.»⁴⁷ Ο Κύριος είχε ορκιστεί με όρκο σ’ αυτόν [τον Δαβίδ], «ότι εκ του καρπού της οσφύος αυτού θέλει αναστήσει κατά σάρκα τον Χριστόν διά να καθίση αυτόν επί του θρόνου αυτού, προϊδών ελάλησε περί της αναστάσεως του Χριστού ότι δεν εγκατελείφθη η ψυχή αυτού εν τω άδη ουδέ η σαρξ αυτού είδε διαφθοράν.»⁴⁸ Και αναφέρεται περαιτέρω για τη μελλοντική βασιλεία του Χριστού: Θα καθίσει στον θρόνο του Δαβίδ. (Βλ. Ησαΐας 9:7.) Επίσης: «Παρεστάθησαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχοντες συνήχθησαν ομού, κατά του Κυρίου, και κατά του χριστού αυτού... Αλλ’ εγώ, θέλει ειπεί, έχρισα τον Βασιλέα μου επί Σιών, το όρος το άγιόν μου. Εγώ θέλω αναγγείλει το πρόσταγμα· ο Κύριος είπε προς εμέ, Υιός μου είσαι σύ· εγώ σήμερον σε εγέννησα.»⁴⁹ Και πάλι: «Είπεν ο Κύριος προς τον Κύριόν μου, Κάθου εκ δεξιών μου, εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου.»⁵⁰

GSAM 49Οι Εβραίοι σε αμηχανία

GSAM 49.3Αυτά τα κείμενα προκάλεσαν αμηχανία στους Ιουδαίους. Εδώ υπήρχε ένα πρόβλημα που δεν μπορούσαν να λύσουν: αν ο Δαβίδ τον αποκαλούσε Κύριο, πώς ήταν τότε γιος του; Πώς μπορούσε να είναι παιδί γεννημένο από το σπέρμα του Δαβίδ, και όμως να είναι ο Εμμανουήλ — ο Θεός μαζί μας; Ωστόσο, ο Ησαΐας, ο δικός τους προφήτης, δήλωσε: «η παρθένος θέλει συλλάβει και γεννήσει υιόν, και θέλει καλεσθή το όνομα αυτού Εμμανουήλ».⁵¹

GSAM 50.1Ο Χριστός γνώριζε καλά το ερώτημα που θα έβαζε σιωπή στους εριστικούς Φαρισαίους· γι’ αυτό τους ρώτησε: «Τι σας φαίνεται περί του Χριστού; τίνος υιός είναι; Λέγουσι προς αυτόν· Του Δαβίδ. Λέγει προς αυτούς· Πως λοιπόν ο Δαβίδ διά Πνεύματος ονομάζει αυτόν Κύριον, λέγων, Είπεν ο Κύριος προς τον Κύριόν μου, Κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου; Εάν λοιπόν ο Δαβίδ ονομάζη αυτόν Κύριον, πως είναι υιός αυτού;»⁵²

GSAM 50.2Στο θέμα αυτό γίνεται και πάλι αναφορά στον Ψαλμό 45:6, 7: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος· σκήπτρον ευθύτητος είναι το σκήπτρον της βασιλείας σου. Ηγάπησας δικαιοσύνην και εμίσησας ανομίαν· διά τούτο έχρισέ σε, ο Θεός, ο Θεός σου, έλαιον αγαλλιάσεως υπέρ τους μετόχους σου».⁵³ Με αυτές τις Γραφές στο μυαλό τους, ο ιουδαϊκός λαός πρέπει να είχε υψηλές αντιλήψεις για τον χαρακτήρα του μελλοντικού Κυβερνήτη και Αναστηλωτή. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά.

GSAM 50Ο Σπόρος Θεϊκής Προέλευσης

GSAM 50.3Δόθηκαν λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με τον Χριστό και τη γέννησή του, καθώς ο Κύριος, μέσω του προφήτη Μιχαία, όρισε τη θεϊκή του καταγωγή, και μάλιστα το μικρό χωριό όπου επρόκειτο να γεννηθεί: «Και συ, Βηθλεέμ Εφραθά, η μικρά ώστε να ήσαι μεταξύ των χιλιάδων του Ιούδα, εκ σου θέλει εξέλθει εις εμέ ανήρ διά να ήναι ηγούμενος εν τω Ισραήλ· του οποίου αι έξοδοι είναι απ' αρχής, από ημερών αιώνος» (περιθώριο, εβραϊκά, από «τις ημέρες της αιωνιότητας»).⁵⁴

GSAM 50Η Παρουσία του Θεού που εκδηλώνεται στη Σεκίνα και στο Σύννεφο

GSAM 50.4Αργότερα στην ιστορία των Ισραηλιτών, όταν ο Σολομών είχε ολοκληρώσει την ανέγερση του ναού, για τον οποίο είπε ότι έπρεπε να είναι εξαιρετικά «μεγαλοπρεπής», η Σεκίνα της δόξας του Θεού κατέλαβε τη θέση της ανάμεσα στα χερουβείμ πάνω από το ιλαστήριο. Η περιγραφή αναφέρει ότι κατά την αφιέρωση του ναού, καθώς οι ιερείς έβγαιναν από το Άγιον, «η νεφέλη ενέπλησε τον οίκον του Κυρίου· και δεν ηδύναντο οι ιερείς να σταθώσι διά να λειτουργήσωσιν, εξ αιτίας της νεφέλης· διότι η δόξα του Κυρίου ενέπλησε τον οίκον του Κυρίου».⁵⁵ Η παρουσία του Κυρίου σε αυτόν τον ναό ήταν εμφανής στα μάτια του λαού μέσα στο σύννεφο της δόξας. Ο Κύριος απάντησε στην προσευχή του Σολομώντα με αυτή την ευκαιρία και του είπε: «Ήκουσα της προσευχής σου και εξέλεξα τον τόπον τούτον εις εμαυτόν διά οίκον θυσίας».⁵⁶

GSAM 51.1Ο λαός αμάρτησε — έπεσε στην ειδωλολατρία — και, κατά συνέπεια, η πόλη και το αγιαστήριό τους παρέμειναν σε ερείπια για εβδομήντα χρόνια. Μετά την αιχμαλωσία, ο ναός ανοικοδομήθηκε υπό την καθοδήγηση του Ζοροβάβελ. Αν και κατώτερος σε μεγαλοπρέπεια από αυτόν που είχε χτίσει ο Σολομών, ο Κύριος είπε γι’ αυτόν μέσω του προφήτη Του: «Η δόξα του εσχάτου τούτου οίκου θέλει είσθαι μεγαλητέρα της του πρώτου».⁵⁷ Αυτό το οίκημα ομορφύνθηκε από τον Ηρώδη, και στις αυλές του δίδασκε ο Σωτήρας. Το πρώτο οίκημα είχε ένα σύννεφο δόξας που συμβόλιζε τον Κύριο, αλλά στο δεύτερο ήρθε ο ίδιος ο Σωτήρας, ο Δημιουργός όλων των πραγμάτων.

GSAM 51Η ένδοξη βασιλεία του κορμού του Ιεσσαί

GSAM 51.2Για όσους περίμεναν με προσδοκία την εποχή του Ησαΐα, οι περιγραφές μέσω της προφητείας του για τα ένδοξα πράγματα που σχετίζονταν με την τελική απολύτρωση πρέπει να αποτέλεσαν πηγή δύναμης και ενθάρρυνσης. Αυτές οι προφητείες περιγράφουν και πάλι με μεγάλη σαφήνεια τη γενεαλογία από την οποία θα προερχόταν ο αναμενόμενος Λυτρωτής, ως εξής: «Και θέλει εξέλθει ράβδος εκ του κορμού του Ιεσσαί, και κλάδος θέλει αναβή εκ των ριζών αυτού· και το πνεύμα του Κυρίου θέλει αναπαυθή επ' αυτόν, πνεύμα σοφίας και συνέσεως, πνεύμα βουλής και δυνάμεως, πνεύμα γνώσεως και φόβου του Κυρίου· και θέλει κάμει αυτόν οξύνουν εις τον φόβον του Κυρίου, ώστε δεν θέλει κρίνει κατά την θεωρίαν των οφθαλμών αυτού ουδέ θέλει ελέγχει κατά την ακρόασιν των ωτίων αυτού· αλλ' εν δικαιοσύνη θέλει κρίνει τους πτωχούς, και εν ευθύτητι θέλει υπερασπίζεσθαι τους ταπεινούς της γής· και θέλει πατάξει την γην εν τη ράβδω του στόματος αυτού, και διά της πνοής των χειλέων αυτού θέλει θανατόνει τον ασεβή.»⁵⁸

GSAM 52Η Ανάσταση όπως τη δίδαξαν οι προφήτες

GSAM 52.1Ο προφήτης Ησαΐας δίδαξε επίσης τη διδασκαλία της ανάστασης των νεκρών, με αυτά τα παρηγορητικά λόγια: «επί του όρους τούτου ο Κύριος των δυνάμεων θέλει κάμει εις πάντας τους λαούς ευωχίαν από παχέων, ευωχίαν από οίνων εν τη τρυγία αυτών, από παχέων μεστών μυελού, από οίνων κεκαθαρισμένων επί της τρυγίας. Και εν τω όρει τούτω θέλει αφανίσει το πρόσωπον του περικαλύμματος του περικαλύπτοντος πάντας τους λαούς και το κάλυμμα το καλύπτον επί πάντα τα έθνη. Θέλει καταπίει τον θάνατον εν νίκη· και Κύριος ο Θεός θέλει σπογγίσει τα δάκρυα από πάντων των προσώπων· και θέλει εξαλείψει το όνειδος του λαού αυτού από πάσης της γής· διότι ο Κύριος ελάλησε. Και εν εκείνη τη ημέρα θέλουσιν ειπεί, Ιδού, ούτος είναι ο Θεός ημών· περιεμείναμεν αυτόν και θέλει σώσει ημάς· ούτος είναι ο Κύριος· περιεμείναμεν αυτόν· θέλομεν χαρή και ευφρανθή εν τη σωτηρία αυτού».⁵⁹

GSAM 52Το Βασίλειο της Ανανεωμένης Γης

GSAM 52.2Ο ίδιος προφήτης λέει ότι θα είναι μια ανανεωμένη γη στην οποία θα εγκαθιδρυθεί η τελική βασιλεία: «Επειδή ιδού, νέους ουρανούς [ατμοσφαιρικοί ουρανοί] κτίζω και νέαν γήν· και δεν θέλει είσθαι μνήμη των προτέρων ουδέ θέλουσιν ελθεί εις τον νούν [σημείωση στο περιθώριο, εβρ., “θα έρθουν στην καρδιά”, δηλαδή, να επιθυμηθούν ξανά]. Αλλ' ευφραίνεσθε και χαίρετε πάντοτε εις εκείνο το οποίον κτίζω· διότι, ιδού, κτίζω την Ιερουσαλήμ αγαλλίαμα και τον λαόν αυτής ευφροσύνην. Και θέλω αγάλλεσθαι εις την Ιερουσαλήμ και ευφραίνεσθαι εις τον λαόν μου· και δεν θέλει ακουσθή πλέον εν αυτή φωνή κλαυθμού και φωνή κραυγής. Δεν θέλει είσθαι πλέον εκεί [από τη στιγμή που θα δημιουργηθεί η νέα γη] βρέφος ολιγοήμερον [παιδί με σύντομη ζωή] και γέρων όστις δεν επλήρωσε τας ημέρας αυτού [πρόωρα γηρατειά]· διότι το παιδίον θέλει αποθνήσκει εκατόν ετών [σε εποχές που οι άνθρωποι έφταναν τα εννιακόσια χρόνια, τα παιδιά μπορεί να ήταν εκατό ετών], ο δε εκατόν ετών [στα τελευταία χρόνια μιας εκατονταετούς ζωής] αμαρτωλός θέλει είσθαι επικατάρατος. [Όσοι πεθαίνουν τη στιγμή που θα εγκαθιδρυθεί η νέα γη είναι εκείνοι που χάνονται στην “απώλεια των ασεβών ανθρώπων”. Β΄ Πέτρου 3:7.] Και θέλουσιν οικοδομήσει οικίας και κατοικήσει, και θέλουσι φυτεύσει αμπελώνας και φάγει τον καρπόν αυτών. δεν θέλουσι κτίσει αυτοί και άλλος να κατοικήση· δεν θέλουσι φυτεύσει αυτοί και άλλος να φάγη· διότι αι ημέραι του λαού μου είναι ως αι ημέραι του δένδρου [το δέντρο της ζωής, Μετάφραση των Εβδομήκοντα] και οι εκλεκτοί μου θέλουσι παλαιώσει το έργον των χειρών αυτών».⁶⁰

GSAM 53.1Ο Ιεζεκιήλ ατενίζει μέσα από τη μακρά έκταση του χρόνου προς την ανάσταση των νεκρών. Μέσω αυτού ο Κύριος λέει: «Ιδού, λαέ μου, εγώ ανοίγω τους τάφους σας και θέλω σας αναβιβάσει εκ των τάφων σας, θέλω σας φέρει εις την γην του Ισραήλ».⁶¹

GSAM 53Αυτός έφερε τους πόνους μας

GSAM 53.2Στον Ησαΐα, τον προφήτη του Ευαγγελίου, αποκαλύφθηκαν πληρέστερα η δοκιμασία, τα παθήματα και ο θάνατος του Σωτήρα για χάρη των ανθρώπων. «Ποιος», λέει ο προφήτης, «επίστευσεν εις το κήρυγμα ημών; και ο βραχίων του Κυρίου εις τίνα απεκαλύφθη; διότι ανέβη ενώπιον αυτού ως τρυφερόν φυτόν και ως ρίζα από ξηράς γής· δεν έχει είδος ουδέ κάλλος· και είδομεν αυτόν και δεν είχεν ώραιότητα ώστε να επιθυμώμεν αυτόν. Καταπεφρονημένος και απερριμμένος υπό των ανθρώπων· άνθρωπος θλίψεων και δόκιμος ασθενείας· και ως άνθρωπος από του οποίου αποστρέφει τις το πρόσωπον, κατεφρονήθη και ως ουδέν ελογίσθημεν αυτόν. Αυτός τωόντι τας ασθενείας ημών εβάστασε και τας θλίψεις ημών επεφορτίσθη· ημείς δε ενομίσαμεν αυτόν τετραυματισμένον, πεπληγωμένον υπό Θεού και τεταλαιπωρημένον. Αλλ' αυτός ετραυματίσθη διά τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη διά τας ανομίας ημών· η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ' αυτόν· και διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν».⁶²

GSAM 53.3Πρόκειται αυτά τα τόσο θαυμαστά γεγονότα να συμβούν στην εποχή μου; θα μπορούσαν να ρωτήσουν τόσο ο λαός όσο και ο προφήτης. Η απάντηση θα ήταν: Δεν θα συμβούν τώρα· δεν έχει φτάσει ακόμα η ώρα για την έλευση αυτού του μεγάλου Λυτρωτή· αλλά ο προφήτης λέει: “Οι οφθαλμοί σου θέλουσιν ιδεί τον βασιλέα εν τη ώραιότητι αυτού· θέλουσιν ιδεί την γην την μακράν.”⁶³

GSAM 54Οι προφητείες του Δανιήλ αποκαλύπτουν το μέλλον

GSAM 54.1Ωστόσο, μέσω του προφήτη Δανιήλ ο Κύριος άρχισε να διδάσκει τον λαό Του σχετικά με τα διαδοχικά βασίλεια που θα αναδυθούν και θα κυβερνήσουν μέχρι την εγκαθίδρυση της αιώνιας βασιλείας Του· και να αποκαλύψει μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, από ένα γεγονός που τότε δεν είχε ακόμη συμβεί, μέχρι την πραγματική εμφάνιση και την εξόντωση του Μεσσία. Η ερμηνεία του ονείρου του Ναβουχοδονόσορα αποκάλυψε ότι τα τέσσερα βασίλεια που επρόκειτο να κυβερνήσουν τον κόσμο θα μειώνονταν σε δύναμη και μεγαλοπρέπεια ανάλογα με τη φθίνουσα αξία του χρυσού, του αργύρου, του χαλκού και του σιδήρου· και ότι τελικά η κατακερματισμένη, διχασμένη κατάσταση των βασιλείων θα ήταν συγκρίσιμη με την ευθραυστότητα του σιδήρου αναμεμειγμένου με λασπώδη πηλό. Στη συνέχεια θα ερχόταν η βασιλεία των ουρανών, η οποία θα ακολουθούσε την καταστροφή εκείνων των βασιλείων που επρόκειτο να γίνουν σαν το άχυρο του θερινού αλωνιού, έτσι ώστε να μην βρεθεί θέση γι’ αυτά, ενώ η βασιλεία του Θεού θα γέμιζε ολόκληρη τη γη.

GSAM 54.2Στη συνέχεια, στο όραμα του έβδομου κεφαλαίου, με τα σύμβολα των τεσσάρων μεγάλων θηρίων, καλύπτεται και πάλι το ίδιο θέμα, και παρουσιάζονται άλλα χαρακτηριστικά αυτών των βασιλείων. Σε αυτό το κεφάλαιο περιγράφεται η πορεία και το έργο της δύναμης του «μικρού κέρατου» που θα αναδυθεί, μετά τη διαίρεση του τέταρτου βασιλείου σε δέκα μέρη, ανατρέποντας ή υποτάσσοντας τρία από αυτά για να εγκαθιδρυθεί ως πνευματικός ηγεμόνας πάνω σε όλα. Αυτή η παπική εξουσία πρόκειται να συνεχιστεί στην κατακερματισμένη και εύθραυστη κατάσταση του τέταρτου βασιλείου, ακόμη και για 1260 χρόνια. Έτσι αποκαλύφθηκαν γεγονότα που φτάνουν μέχρι την εποχή που ο Χριστός θα λάβει το βασίλειο από τον Πατέρα Του και θα το δώσει στους αγίους του Ύψιστου· ένα βασίλειο που τελικά θα κυβερνά όλη τη γη και θα διαρκέσει για πάντα.

GSAM 55Οι δύο χιλιάδες τριακόσιες ημέρες

GSAM 55.1Στο όγδοο κεφάλαιο του Δανιήλ, στο πλαίσιο του οράματος του κριαριού, του τράγου και του «μικρού κέρατος το οποίον εμεγαλύνθη καθ' υπερβολήν», ο προφήτης μεταφέρεται και πάλι στο τέλος του χρόνου. Στα εδάφια 13 και 14 η προσοχή του εστιάζεται σε μια χρονική περίοδο —2.300 ημέρες— που εκτείνεται μέχρι την κρίση. Ήταν ένα μακρύ χρονικό διάστημα, και έτσι το κατάλαβε ο προφήτης· διότι ο άγγελος τον ενημέρωσε ότι το όραμα αφορούσε ακόμη πολλές ημέρες. Μέχρι τότε δεν είχε δοθεί καμία ημερομηνία για την αρχή των ημερών, και έτσι κλείνει το κεφάλαιο λέγοντας: «εθαύμαζον δε διά την όρασιν και δεν υπήρχεν ο εννοών».

GSAM 55Οι εβδομήντα εβδομάδες μέχρι τον Μεσσία

GSAM 55.2Το ένατο κεφάλαιο αναφέρεται στον άγγελο που ήρθε στον Δανιήλ, ανταποκρινόμενος στην παράκλησή του, για να του δώσει ικανότητα και κατανόηση. Τον ενημέρωσε για μια περίοδο εβδομήντα εβδομάδων. Εξήντα εννέα από αυτές τις εβδομάδες ετών [αυτό, όπως μας λέγεται, είναι η έννοια της λέξης shevooim, που μεταφράζεται ως «εβδομάδες»] θα εκτείνονταν μέχρι τον Μεσσία. Το σημείο από το οποίο επρόκειτο να αρχίσει η περίοδος, «η προσταγή του να αποκατασταθή και να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ», δεν είχε ακόμη δοθεί. Προκύπτει το ερώτημα: Πώς μπορούσε ο Δανιήλ να γνωρίζει πού θα τελείωναν οι εξήντα εννέα εβδομάδες; Στο δωδέκατο κεφάλαιο εξετάζεται και πάλι το ζήτημα του χρόνου, και στην ερώτησή του: «ποίον το τέλος τούτων;», του λέγεται να πάει στον δρόμο του, διότι τα λόγια είναι κλειστά και σφραγισμένα μέχρι τον καιρό του τέλους, όταν οι σοφοί θα καταλάβουν.

GSAM 55.3Αναμφίβολα, αυτό το ζήτημα του χρόνου είναι ένα από τα παραδείγματα στα οποία αναφέρεται ο απόστολος Πέτρος όταν λέει: «Περί της οποίας σωτηρίας εξεζήτησαν και εξηρεύνησαν οι προφήται οι προφητεύσαντες περί της χάριτος, ήτις έμελλε να έλθη εις εσάς· ερευνώντες εις τίνα ή ποίον καιρόν εφανέρονε το εν αυτοίς Πνεύμα του Χριστού, ότε προεμαρτύρει τα πάθη του Χριστού και τας μετά ταύτα δόξας.»⁶⁴

GSAM 56Η τύχη των ασεβών

GSAM 56.1Ο Μαλαχίας, ο τελευταίος από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, αφήνει μια συναρπαστική περιγραφή της τελικής καταστροφής των ασεβών: «ιδού, έρχεται ημέρα, ήτις θέλει καίει ως κλίβανος· και πάντες οι υπερήφανοι και πάντες οι πράττοντες ασέβειαν θέλουσιν είσθαι άχυρον· και η ημέρα η ερχομένη θέλει κατακαύσει αυτούς, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων, ώστε δεν θέλει αφήσει εις αυτούς ρίζαν και κλάδον. Εις εσάς όμως τους φοβουμένους το όνομά μου θέλει ανατείλει ο ήλιος της δικαιοσύνης με ίασιν εν ταις πτέρυξιν αυτού· και θέλετε εξέλθει, και σκιρτήσει ως μοσχάρια της φάτνης. Και θέλετε καταπατήσει τους ασεβείς· διότι αυτοί θέλουσιν είσθαι σποδός υπό τα ίχνη των ποδών σας, καθ' ην ημέραν εγώ κάμω τούτο, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων.»⁶⁵

GSAM 56.2Με όλα αυτά τα γεγονότα καταγεγραμμένα στην Παλαιά Διαθήκη, που βρισκόταν στην κατοχή των Ισραηλιτών και τους αποκάλυπτε τόσα πολλά στοιχεία του σχεδίου της σωτηρίας, πόσο μεγάλο πρέπει να ήταν το ενδιαφέρον των επιμελών μελετητών του Λόγου, καθώς έβλεπαν και συνειδητοποιούσαν ότι πλησίαζε η ώρα κατά την οποία θα ερχόταν αυτός ο υποσχεθείς Σπόρος. Ενώ οι μάζες, και ακόμη και εκείνοι που διάβαζαν τις Γραφές στις συναγωγές κάθε Σάββατο, δεν κατάφεραν να κατανοήσουν τον λόγο (Πράξεις 13:27), οι ευσεβείς και μελετητικοί, που ερευνούσαν πιστά τις Γραφές υπό την καθοδήγηση του Πνεύματος, αναμφίβολα προσεύχονταν θερμά, όπως έκανε και ο απόστολος Ιωάννης σε αυτή την οικονομία: «Έλα, Κύριε Ιησού, και έλα γρήγορα».