Κεφάλαιο 21 — Το καθοδηγητικό χέρι στο έργο

GSAM 322.1«Εγώ θέλω σε συνετίσει και θέλω σε διδάξει την οδόν, εις την οποίαν πρέπει να περιπατής».¹

GSAM 322.2Σε όποιον βασίζει την εμπιστοσύνη του στον Κύριο, η φροντίδα Του είναι συνεχώς εμφανής. Υπάρχουν, ωστόσο, στιγμές κατά τις οποίες αυτή η φροντίδα γίνεται πιο εμφανής, όπως οι ειδικές απελευθερώσεις από κακά και κινδύνους, ορατούς και αόρατους, και οι άμεσες θεόσταλτες ευκαιρίες για τη διάδοση της αλήθειας Του. Αυτά τα θέματα πραγματεύεται το παρόν κεφάλαιο.

GSAM 322Το πρώτο όραμα στο Μίσιγκαν

GSAM 322.3Τον Μάιο του 1853, ο πάστορας Γουάιτ και η σύζυγός του επισκέφθηκαν το Μίσιγκαν. Ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκαν δυτικά του Μπάφαλο, στη Νέα Υόρκη. Το τελευταίο Σάββατο του Μαΐου βρίσκονταν στο Τάιρον, και εκεί η κυρία Γουάιτ είδε σε όραμα τις διάφορες ομάδες των τηρητών του Σαββάτου στην πολιτεία, μαζί με προειδοποιήσεις σχετικά με τις επιρροές που ενδέχεται να δράσουν εναντίον τους. Στις 2 Ιουνίου, στο Τζάκσον, έγραψε οκτώ σελίδες σε χαρτί μεγάλου μεγέθους, αναφέροντας μερικά από τα πράγματα που της είχαν αποκαλυφθεί. Μου έδωσε ένα αντίγραφο του οράματος γραμμένο με μολύβι, με την προϋπόθεση ότι θα της παρέχω ένα καθαρό αντίγραφο γραμμένο με πένα και μελάνι.

GSAM 322Μια γυναίκα που διακήρυσσε αγιότητα

GSAM 322.4Μεταξύ άλλων πραγμάτων που της αποκαλύφθηκαν, περιγραφόταν η περίπτωση μιας γυναίκας που προσπαθούσε να εισχωρήσει ανάμεσα στον λαό μας. Είπε ότι αυτή η γυναίκα διακήρυσσε μεγάλη αγιότητα. Η κυρία Γουάιτ δεν την είχε συναντήσει ποτέ και δεν είχε καμία γνώση γι’ αυτήν, εκτός από ό,τι της αποκαλύφθηκε σε αυτό το όραμα. Δεν περιέγραψε μόνο τον τρόπο με τον οποίο ενεργούσε η γυναίκα, αλλά και ότι, όταν θα της έκαναν παρατήρηση, θα έπαιρνε μια υποκριτική έκφραση και θα έλεγε: «Ο—Κύριος—ξέρει—την—καρδιά—μου». Είπε ότι αυτή η γυναίκα ταξίδευε σε όλη τη χώρα με έναν νεαρό άνδρα, ενώ ο σύζυγός της, ένας ηλικιωμένος άνδρας, βρισκόταν στο σπίτι και δούλευε για να τους συντηρήσει στην κακή τους πορεία. Η κα Γουάιτ είπε ότι ο Κύριος της είχε δείξει ότι «παρά τις προσποιήσεις της γυναίκας για αγιότητα, αυτή και ο νεαρός άνδρας ήταν ένοχοι για παραβίαση της έβδομης εντολής». Με τη γραπτή περιγραφή αυτής της υπόθεσης στην τσέπη μου, περίμενα με κάποια αγωνία να δω πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα.

GSAM 323Η συνάντηση στο Βερτζέν, Μίσιγκαν

GSAM 323.1Πραγματοποιήσαμε συναντήσεις στο Τζάκσον, στο Μπάτλ Κρικ, στο Μπέντφορντ και στο Χέιστινγκς, και στη συνέχεια φτάσαμε στο Βερτζέν, στην κομητεία Κεντ, το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν ο τόπος όπου ζούσε η γυναίκα. Φτάσαμε στον τόπο όπου επρόκειτο να διανυκτερεύσουμε, στις 11 Ιουνίου, λίγο πριν το Σάββατο. Ο τόπος διαμονής μας ήταν το σπίτι ενός πάστορα Γουάιτ, ο οποίος στο παρελθόν είχε διατελέσει ιεροκήρυκας της χριστιανικής ομολογίας. Καθώς επρόκειτο για μια περιοχή που είχε πρόσφατα κατοικηθεί, είχαν γίνει προετοιμασίες για τις συγκεντρώσεις μας σε έναν μεγάλο, νεόκτιστο αχυρώνα, τρία μίλια πιο πέρα, και η γυναίκα που είχε εμφανιστεί στο όραμα, όπως αποδείχθηκε, ζούσε ακόμα δύο μίλια πέρα από τον τόπο της συγκέντρωσης.

GSAM 323Μαρτυρία για τη φανατική

GSAM 323.2Στις 12 Ιουνίου, στις 10:30 π.μ., συγκεντρωθήκαμε στον αχυρώνα για τη συνάντηση. Η κυρία Γουάιτ καθόταν στην αριστερή άκρη της εξέδρας, εγώ καθόμουν δίπλα της, ο πάστορας Κόρνελ δίπλα μου, και ο πάστορας Γουάιτ βρισκόταν στα δεξιά της εξέδρας, μιλώντας. Αφού μιλούσε για περίπου δεκαπέντε λεπτά, ένας ηλικιωμένος άνδρας και ένας νεαρός άνδρας μπήκαν μαζί και κάθισαν στο μπροστινό κάθισμα δίπλα στην εξέδρα. Τους συνόδευε μια ψηλή, λεπτή, μελαχρινή γυναίκα, η οποία κάθισε κοντά στην πόρτα. Μετά από μια σύντομη ομιλία του πάστορα Γουάιτ, η κυρία Γουάιτ σηκώθηκε και ξεκίνησε τις παρατηρήσεις της μιλώντας για τη φροντίδα που πρέπει να δείχνουν οι ιεροκήρυκες ώστε να μην βλάψουν το έργο που τους έχει ανατεθεί, χρησιμοποιώντας το εδάφιο: «καθαρίσθητε σεις οι βαστάζοντες τα σκεύη του Κυρίου». Είπε ότι δεν ήταν εντολή του Θεού να καλείται μια γυναίκα να ταξιδεύει σε όλη τη χώρα με οποιονδήποτε άλλο άνδρα εκτός από τον σύζυγό της. Τέλος, είπε ξεκάθαρα:

GSAM 323.2«Αυτή η γυναίκα που κάθισε πριν από λίγο κοντά στην πόρτα ισχυρίζεται ότι ο Θεός την έχει καλέσει να κηρύξει. Ταξιδεύει μαζί με αυτόν τον νεαρό άνδρα που μόλις κάθισε μπροστά από το γραφείο, ενώ αυτός ο ηλικιωμένος άνδρας, ο σύζυγός της — ο Θεός να τον λυπηθεί! — μοχθεί στο σπίτι για να βγάλει τα προς το ζην, τα οποία χρησιμοποιούν για να συνεχίσουν την ανομία τους. Ισχυρίζεται ότι είναι πολύ αγία, ότι είναι αγιασμένη, αλλά, παρά την προσποίηση αγιότητας, ο Θεός μου έδειξε ότι αυτή και ο νεαρός άνδρας είναι ένοχοι για παραβίαση της έβδομης εντολής».

GSAM 324.1Όλοι οι παρόντες γνώριζαν ότι η κυρία Γουάιτ δεν είχε δει ποτέ αυτά τα άτομα μέχρι που μπήκαν στον αχυρώνα. Το γεγονός ότι τους αναγνώρισε και περιέγραψε τον χαρακτήρα τους με τον τρόπο που το έκανε, άσκησε επίδραση στις σκέψεις των παρόντων, ενίσχυσε την εμπιστοσύνη τους και επιβεβαίωσε την πίστη τους στα οράματα.

GSAM 324Τα λόγια που ειπώθηκαν όπως είχε προφητευτεί

GSAM 324.2Καθώς η κυρία Γουάιτ έδινε τη μαρτυρία της, όλοι κοίταζαν με αγωνία προς την κυρία Άλκοτ, τη γυναίκα που επιπλήχθηκε, για να δουν πώς θα δεχόταν όσα ειπώθηκαν και τι θα έκανε και θα έλεγε. Αν ήταν αθώα από την κατηγορία που της αποδόθηκε, θα ήταν φυσικό να αναμένεται από αυτήν να σηκωθεί και να αρνηθεί το όλο θέμα. Αν ήταν ένοχη και κατάφωρα διεφθαρμένη, ίσως να μην δίσταζε να τα αρνηθεί όλα, ακόμα κι αν ήξερε ότι ήταν αλήθεια. Αντί για αυτό, έκανε ακριβώς αυτό που η μαρτυρία ανέφερε ότι θα έκανε όταν θα της γινόταν επίπληξη. Σηκώθηκε αργά στα πόδια της, ενώ όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα πάνω της, και, παίρνοντας μια υποκριτική έκφραση, είπε αργά: «Ο… Κύριος… ξέρει… την… καρδιά… μου», και κάθισε χωρίς να προφέρει άλλη λέξη. Είχε πει ακριβώς αυτό που η μαρτυρία ανέφερε ότι θα έλεγε, και το είπε με τον ίδιο τρόπο.

GSAM 325Αναγνώριση της ενοχής

GSAM 325.1Είναι αλήθεια ότι ο Θεός γνώριζε τις καρδιές τους, και οι ίδιοι γνώριζαν ότι ήταν ένοχοι για την κατηγορία· διότι στη συνέχεια ο νεαρός άνδρας είπε στον κ. Γκάρντνερ, κάτοικο της ίδιας περιοχής, ο οποίος τον ανέκρινε διεξοδικά σχετικά με το θέμα: «Κύριε Γκάρντνερ, ό,τι είπε η κυρία Γουάιτ για εμάς ήταν πάρα πολύ αληθινό·» και η γυναίκα, αφού είπε στην κυρία Γουίλσον, στο Γκρίνβιλ, το 1862, ότι «δεν θα τολμούσε να πει ούτε μια λέξη εναντίον της αδελφής Γουάιτ, μήπως και βρεθεί να πολεμάει εναντίον του Θεού», παραδέχτηκε ότι όσα αποκαλύφθηκαν για εκείνη και τον νεαρό άνδρα ήταν αλήθεια.

GSAM 325Η Ομάδα του Messenger

GSAM 325.2Το φθινόπωρο του 1853, μερικοί δυσαρεστημένοι στο Μίσιγκαν ένωσαν τις δυνάμεις τους και άρχισαν την έκδοση ενός φυλλαδίου με τίτλο Messenger of Truth. Η αποστολή αυτού του φυλλαδίου και των υπευθύνων του φαινόταν να είναι η καταστροφή και η δυσφήμιση αντί για την οικοδόμηση. Πολλά ψεύδη δημοσιεύτηκαν στις σελίδες του, πράγμα που μας εμπόδιζε στο έργο μας για το μήνυμα· και καθώς ήταν η πρώτη μας εμπειρία με μια τόσο ανοιχτή επίθεση, θεωρήσαμε καθήκον μας να αντικρούσουμε τις συκοφαντικές δηλώσεις τους. Αυτό μας απασχόλησε χρόνο που θα έπρεπε να είχε αφιερωθεί στην προώθηση της αλήθειας που μας είχε ανατεθεί, και εξυπηρετούσε απόλυτα τους σκοπούς του Σατανά, ο οποίος ήταν αναμφίβολα ο υποκινητής αυτής της αντίστασης. Και έτσι η κατάσταση συνεχίστηκε μέχρι το βράδυ της 20ής Ιουνίου 1855, όταν ο πάστορας Γουάιτ και η σύζυγός του, ο πάστορας Κότρελ και εγώ είχαμε μόλις ολοκληρώσει μια συνάντηση στο Όσγουεγκο της Νέας Υόρκης. Είχαμε ενοχληθεί κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας από κάποιον Λίλις, ο οποίος μπήκε και διένειμε αυτά τα συκοφαντικά έγγραφα μεταξύ του κόσμου. Και πάλι τέθηκε το ερώτημα σχετικά με το καθήκον μας σε αυτό το θέμα. Όλες οι προηγούμενες προσπάθειες να απαντήσουμε στους ψευδείς ισχυρισμούς τους είχαν ως αποτέλεσμα μόνο να δημιουργήσουν ακόμη περισσότερους.

GSAM 325Συμβουλή και Πρόβλεψη

GSAM 325.3Σε μια συνάντηση προσευχής που πραγματοποιήθηκε εκείνο το βράδυ στο σπίτι του Ιωάννη Πλέις, στην πόλη του Όσγουεγκο, η κυρία Γουάιτ έλαβε ένα όραμα στο οποίο της αποκαλύφθηκε ότι, αν συνεχίζαμε το έργο μας, κηρύττοντας την αλήθεια, χωρίς να δίνουμε σημασία σε ανθρώπους όπως η «ομάδα του Messenger», αυτοί θα έμπαιναν σε διαμάχη μεταξύ τους και η εφημερίδα τους θα έπεφτε, και όταν αυτό θα συνέβαινε, θα διαπιστώναμε ότι οι τάξεις μας είχαν διπλασιαστεί. Πιστεύοντας ότι αυτή η μαρτυρία προερχόταν από τον Κύριο, αρχίσαμε αμέσως να ενεργούμε σύμφωνα με αυτήν.

GSAM 326Η κατάρρευση της ομάδας του Messenger και της εφημερίδας

GSAM 326.1Το έργο της αλήθειας προχώρησε ραγδαία, ενώ η «ομάδα του Messenger» βυθίστηκε σε εσωτερικές διαμάχες. Σε σύντομο χρονικό διάστημα το κόμμα διαλύθηκε, καθώς πολλοί από τους ηγέτες του είχαν εγκαταλείψει την τήρηση του Σαββάτου. Η εφημερίδα τους σταμάτησε σύντομα λόγω έλλειψης υποστήριξης, και αυτός που είχε διατελέσει, για κάποιο διάστημα, ως εκδότης, στράφηκε στη διδασκαλία στο σχολείο· αλλά, καθώς δεν είχε μάθει πρώτα να αυτοκυβερνάται, απέτυχε παταγωδώς να κυβερνήσει τους μαθητές του. Προσπαθώντας να επιπλήξει έναν από τους μαθητές του, έβγαλε ένα περίστροφο, το οποίο έκανε κλικ, αλλά δεν πυροβόλησε. Για να γλιτώσει από το λιντσάρισμα, αναγκάστηκε να διαφύγει τη νύχτα στον Καναδά.

GSAM 326Επίδραση στο Κίνημα της Δευτέρας Παρουσίας

GSAM 326.2Εκείνη την εποχή επικρατούσε μεγαλύτερη αρμονία και ενότητα μεταξύ του λαού μας από ποτέ άλλοτε· και καθώς γίνονταν προσπάθειες για τη διάδοση του μηνύματος, ο δρόμος άνοιγε προς όλες τις κατευθύνσεις.

GSAM 326.3Στο τεύχος 10, τόμος 11, του περιοδικού Review, της 14ης Ιανουαρίου 1858, ο εκδότης, αναφερόμενος στο αποτέλεσμα του έργου του Messenger, είπε: «Την εποχή της αποστασίας, όταν έγιναν προσπάθειες να καταστραφεί το Review, η περιουσία της εκκλησίας στα γραφεία εκτιμήθηκε σε μόλις 700 δολάρια. Από τότε έχει αυξηθεί στα 5.000 δολάρια. Τότε υπήρχαν περίπου χίλιοι συνδρομητές που πλήρωναν, τώρα υπάρχουν δύο χιλιάδες, εκτός από έναν αρκετά μεγάλο κατάλογο ‘δωρεάν’ συνδρομητών.»

GSAM 326.4Καθώς είχαμε πλέον φτάσει στην εποχή (1858) που η «ομάδα του Messenger» διασπάστηκε και διασκορπίστηκε, και το Messenger έπαψε να υπάρχει, τα παραπάνω στοιχεία είναι σημαντικά. Καθώς ο αριθμός των συνδρομητών που πλήρωναν για το Review είχε ακριβώς διπλασιαστεί, έτσι και ο αριθμός των πιστών είχε υπερδιπλασιαστεί. Έτσι εκπληρώθηκε η πρόβλεψη που έγινε μέσω της κυρίας Γουάιτ τον Ιούνιο του 1855.

GSAM 327Πρώτες προτάσεις για συγκεντρώσεις σε σκηνές

GSAM 327.1Στις πρώτες μέρες του μηνύματος, συνηθίζαμε να διοργανώνουμε συγκεντρώσεις σε σχολικά κτίρια, όταν δεν υπήρχε διαθέσιμος καλύτερος χώρος. Σε ένα κτίριο αυτού του είδους, σε μια περίπτωση, συγκεντρώθηκε τόσο μεγάλο πλήθος ανθρώπων που ούτε δύο σχολικά κτίρια αυτού του μεγέθους δεν θα μπορούσαν να τους χωρέσουν. Για να τον ακούν όλοι, ο ομιλητής στάθηκε σε ένα ανοιχτό παράθυρο και μίλησε σε όσους βρίσκονταν μέσα στο κτίριο, καθώς και σε ένα μεγαλύτερο ακροατήριο που καθόταν στις άμαξές τους και στο γρασίδι. Ήταν η θέα αυτής της μεγάλης συνάθροισης που οδήγησε στο να εξεταστεί το ενδεχόμενο διοργάνωσης συγκεντρώσεων σε σκηνές.

GSAM 327Η πρώτη συνάντηση σε σκηνή στο Μπάτλ Κρικ του Μίσιγκαν

GSAM 327.2Επομένως, στις 22 Μαΐου 1854, ο πάστορας Τζέιμς Γουάιτ και άλλοι, κατά τη διάρκεια συμβουλίου, αποφάσισαν ότι η χρήση σκηνών για τις συγκεντρώσεις θα ήταν ένα εφικτό σχέδιο. Εκείνη την εποχή, οι μεγάλες σκηνές χρησιμοποιούνταν πολύ σπάνια για άλλους σκοπούς εκτός από τσίρκο, ζωολογικούς κήπους και παραστάσεις διαφόρων ειδών. Το Μίσιγκαν ήταν η πρώτη πολιτεία στην οποία οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας έκαναν αυτό το εγχείρημα σε αυτόν τον τομέα δραστηριότητας. Η πρώτη συνάντηση σε σκηνή ξεκίνησε στο Μπάτλ Κρικ, στις 10 Ιουνίου 1854. Σήμερα, αυτός ο τρόπος διεξαγωγής συναντήσεων κατά τη θερινή περίοδο έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.

GSAM 327Προτάθηκαν οι κατασκηνωτικές συγκεντρώσεις

GSAM 327.3Το έτος 1868 έγινε ένα ακόμη τολμηρό βήμα. Εξετάστηκε διεξοδικά η σκοπιμότητα της διοργάνωσης κατασκηνωτικών συγκεντρώσεων και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι αυτός θα ήταν ένας εξαιρετικός τρόπος για να φιλοξενηθούν οι μεγάλες συγκεντρώσεις των μελών μας στις γενικές συνελεύσεις. Διαθέτοντας μια μεγάλη σκηνή για τις δημόσιες λειτουργίες και μικρότερες οικογενειακές σκηνές, οι άνθρωποι θα ένιωθαν άνετα και, έτσι, θα μπορούσαν να περάσουν μερικές ημέρες εποικοδομητικά σε συζητήσεις και λατρεία.

GSAM 328Η πρώτη κατασκηνωτική συγκέντρωση στο Ράιτ του Μίσιγκαν

GSAM 328.1Η πρώτη κατασκηνωτική συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στο Ράιτ του Μίσιγκαν, από την 1η έως τις 7 Σεπτεμβρίου 1868. Αυτές οι σημαντικές γενικές συγκεντρώσεις του λαού μας έχουν αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε κάθε χρόνο διοργανώνονται πάνω από πενήντα κατασκηνωτικές συγκεντρώσεις σε διάφορα μέρη του πεδίου δράσης μας. Αυτές οι κατασκηνωτικές συγκεντρώσεις δεν πραγματοποιούνται μόνο στην Αμερική, αλλά και στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τη Νότια Αφρική.

GSAM 328.2Η μεγαλύτερη συνάθροιση αυτού του είδους που διοργανώθηκε ποτέ από τον λαό μας έλαβε χώρα το έτος 1893, στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Σε εκείνη τη μεγάλη συνάθροιση συμμετείχαν 3.400 άτομα που διέμεναν σε πάνω από 500 οικογενειακές σκηνές. Για την κατασκευή των διαφόρων σκηνών της κατασκήνωσης χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 150.000 γιάρδες καραβόπανο.

GSAM 328Διάσωση από σιδηροδρομική καταστροφή

GSAM 328.3Την επομένη της απόφασης για την αγορά της πρώτης μας σκηνής 60 ποδιών (23 Μαΐου 1854), ο πάστορας Γουάιτ και η σύζυγός του, που τότε βρίσκονταν στο Τζάκσον του Μίσιγκαν, επρόκειτο να ξεκινήσουν το ταξίδι τους προς το Ουισκόνσιν, όπου επρόκειτο να εργαστούν για κάποιο διάστημα. Περάσαμε το απόγευμα στο σπίτι του Ντ. Ρ. Πάλμερ, σε μικρή απόσταση από το σταθμό. Αρκετές φορές το απόγευμα ο πάστορας Γουάιτ είπε: «Νιώθω περίεργα σχετικά με την αναχώρηση για αυτό το ταξίδι· αλλά, Έλεν, έχουμε ένα ραντεβού και πρέπει να πάμε. Αν δεν είχα ραντεβού, δεν θα έφευγα απόψε».

GSAM 328.4Καθώς έπεφτε η νύχτα, λίγο πριν την άφιξη του τρένου, κάναμε μια στιγμή προσευχής. Όλοι φαίνονταν να οδηγούνται να προσευχηθούν για την ασφάλεια του πάστορα Γουάιτ και της συζύγου του σε αυτό το ταξίδι. Καθώς σηκωνόμασταν, ο πάστορας Γουάιτ εξέφρασε την πίστη του ότι ο Κύριος θα τους φρόντιζε και θα τους προστάτευε.

GSAM 328.5Στις οκτώ η ώρα πήγα μαζί τους στο τρένο για να τους βοηθήσω να βρουν θέσεις και να τακτοποιήσουν τα πακέτα τους. Μπήκαμε σε ένα βαγόνι με καθίσματα με ψηλή πλάτη, που εκείνη την εποχή ονομαζόταν «κλιναμάξα». Η κυρία Γουάιτ είπε: «Τζέιμς, δεν μπορώ να μείνω σε αυτό το βαγόνι, πρέπει να βγω από εδώ». Τους βοήθησα να βρουν θέση στη μέση του επόμενου βαγονιού. Η κυρία Γουάιτ κάθισε με τις αποσκευές της στην αγκαλιά της, αλλά είπε: «Δεν νιώθω άνετα σε αυτό το τρένο». Χτύπησε το κουδούνι, και αφού τους είπα ένα βιαστικό «Αντίο», έφυγα γρήγορα για το σπίτι του Κυρήνιου Σμιθ, για να διανυκτερεύσω εκεί.

GSAM 329.1Γύρω στις δέκα η ώρα, ξαφνιαστήκαμε όλοι πολύ όταν ακούσαμε τον πάστορα Γουάιτ, τον οποίο υποθέταμε ότι βρισκόταν ήδη σε καλό δρόμο προς το Σικάγο, να χτυπάει την πόρτα για να μπει. Είπε ότι το τρένο είχε εκτροχιαστεί τρία μίλια δυτικά του Τζάκσον· ότι το μεγαλύτερο μέρος του τρένου, μαζί με τη μηχανή, είχε καταστραφεί ολοσχερώς· αλλά ενώ αρκετοί είχαν χάσει τη ζωή τους, αυτός και η κυρία Γουάιτ είχαν γλιτώσει χωρίς τραυματισμούς. Σύντομα βρήκε ένα άλογο και μια άμαξα και, μαζί με τον Άμπραμ Ντοτζ, πήγε να πάρει την κυρία Γουάιτ, την οποία ο πάστορας είχε μεταφέρει στα χέρια του για κάποια απόσταση, περνώντας από μια υγρή, βαλτώδη έκταση και διασχίζοντας ένα μικρό ρυάκι, μέχρι ένα ασφαλές μέρος, μακριά από τον τόπο της καταστροφής.

GSAM 329.2Νωρίς το επόμενο πρωί πήγα με τον κ. Ντοτζ να δω τα συντρίμμια. Σε ένα σημείο όπου ο δρόμος διασταυρώνεται λοξά με τις ράγες, ένα βόδι είχε ξαπλώσει για να ξεκουραστεί ακριβώς πάνω στις ράγες. Η μηχανή δεν διέθετε προφυλακτήρα, και έτσι, όταν προσέκρουσε στο ζώο, εκτοξεύθηκε από τις ράγες προς τα αριστερά. Με την πρώτη πρόσκρουση της μηχανής στο έδαφος, το βαγόνι αποσκευών, που περιείχε τη βαλίτσα με τα βιβλία του πάστορα Γουάιτ, εκτοξεύθηκε εντελώς έξω από τις ράγες και δεν υπέστη ζημιά· ταυτόχρονα, το επιβατικό βαγόνι στο πίσω μέρος του τρένου αποσυνδέθηκε από το υπόλοιπο τρένο χωρίς ανθρώπινη βοήθεια και σταμάτησε ήσυχα πάνω στις ράγες. Η μηχανή και το τεντέρ κύλησαν στο έδαφος εκτός γραμμής για περίπου έξι έως οκτώ ράβδους, όταν η μηχανή προσέκρουσε σε ένα κούτσουρο βελανιδιάς διαμέτρου περίπου τριών ποδιών. Η δύναμη του τρένου ήταν τέτοια που η μηχανή αναποδογύρισε, ενώ το πίσω μέρος του τεντέρ περιστράφηκε και βρέθηκε εγκάρσια στις ράγες. Το κύριο σώμα του τρένου, που κινούνταν με πλήρη ταχύτητα, προσέκρουσε σε αυτό το συντρίμμιο της μηχανής, προκαλώντας έτσι μια δεύτερη πρόσκρουση. Το πρώτο βαγόνι που προσέκρουσε στη μηχανή ήταν ένα βαγόνι εξπρές, το οποίο συνθλίφθηκε σε ξύλα για καύση. Αυτό, μαζί με το περιεχόμενό του, αποτέλεσε μια μάζα από συντρίμμια που είχαν συσσωρευτεί πάνω και γύρω από το τεντέρ. Το επόμενο ήταν ένα βαγόνι δεύτερης θέσης, στο οποίο επέβαιναν δεκαοκτώ επιβάτες, εκ των οποίων ένας σκοτώθηκε και όλοι οι υπόλοιποι τραυματίστηκαν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Το βαγόνι αυτό χωρίστηκε στα δύο από το βαγόνι-κουκέτα που το διαπέρασε. Το μπροστινό τμήμα του βαγονιού-κουκέτας διαλύθηκε σε κομμάτια, και το κάθισμα στο οποίο η κυρία Γουάιτ δεν ένιωθε άνετα να παραμείνει καταστράφηκε εντελώς.

GSAM 330Αποδεικτικά στοιχεία της Θείας Σωτηρίας

GSAM 330.1Καθώς παρατηρούσαμε τα συντρίμμια και, στη συνέχεια, το βαγόνι στο οποίο επέβαιναν ο πάστορας Γουάιτ και η σύζυγός του τη στιγμή του ατυχήματος, το οποίο στεκόταν ήσυχα μόνο του, περίπου δεκαπέντε ράβδους μακριά από τα συντρίμμια, αισθανθήκαμε να λέμε μέσα στις καρδιές μας ότι ο Θεός άκουσε την προσευχή, και ποιος ξέρει αν δεν έστειλε τον άγγελό Του να αποσυνδέσει εκείνο το βαγόνι, ώστε οι δούλοι Του να γλιτώσουν αβλαβείς; Αυτή η σκέψη μας εντυπώθηκε ακόμη περισσότερο όταν ο φρενάρης είπε ότι δεν το αποσύνδεσε ο ίδιος, και επιπλέον, ότι δεν βρισκόταν κανείς στην πλατφόρμα όταν συνέβη, και ότι ήταν μυστήριο τόσο για τον ίδιο όσο και για όλους τους εργαζόμενους του τρένου το πώς έγινε αυτό· και αυτό που ήταν ακόμη πιο μυστηριώδες για αυτούς, ήταν ότι τόσο ο σύνδεσμος όσο και ο πείρος ήταν άθικτοι, και ο πείρος με την αλυσίδα του βρισκόταν στην πλατφόρμα του συντριμμένου βαγονιού σαν να τον είχε τοποθετήσει εκεί ένα προσεκτικό χέρι.

GSAM 330.2Μέχρι το βράδυ της 24ης, η γραμμή είχε καθαριστεί τόσο πολύ από τα συντρίμμια ώστε τα τρένα να κυκλοφορούν ως συνήθως, και ο πάστορας και η κυρία Γουάιτ επιβιβάστηκαν και πάλι στα βαγόνια και έφτασαν με ασφάλεια στο ραντεβού τους στο Ουισκόνσιν.

GSAM 330Επίπληξη των αντιπάλων

GSAM 330.3Δεν ήταν όλα «ομαλά» για το αρχαίο Ισραήλ. Είχαν εχθρούς έξω που προσπαθούσαν να εμποδίσουν την πρόοδό τους σε κάθε βήμα. Το «ανάμεικτο πλήθος» και οι μη αφιερωμένοι εντός του στρατοπέδου ήταν έτοιμα εργαλεία, μέσω των οποίων ο Σατανάς προσπαθούσε να υποκινήσει δυσαρέσκεια, διαμάχες, γογγυσμό και εξέγερση. Το γεγονός ότι το ευλογημένο χέρι του Θεού ήταν μαζί με όσους Τον εμπιστεύονταν, και ότι η νίκη συνόδευε τις προσπάθειές τους, ήταν απόδειξη ότι αυτός ο λαός είχε βρει χάρη στα μάτια Του — ότι το χέρι του Κυρίου τους οδηγούσε.

GSAM 331.1Έτσι και στην άνοδο και την πρόοδο του αγγέλματος του τρίτου αγγέλου· η εξάπλωσή του δεν οφείλεται στο ότι οι αλήθειες που παρουσιάζονται ήταν κάτι που ταίριαζε στη φυσική καρδιά του ανθρώπου. Αντίθετα, η ίδια η κεντρική αλήθεια του μηνύματος — το Σάββατο του Κυρίου — έρχεται σε σύγκρουση με τα εγωιστικά, κοσμικά συμφέροντα, απομακρύνοντας όσους το τηρούν από τις ασχολίες του κόσμου δύο ημέρες την εβδομάδα. Ο αγώνας της παρούσας αλήθειας είχε τους εξωτερικούς εχθρούς του, αποφασισμένους και επίμονους στις προσπάθειές τους να ανατρέψουν το έργο. Για αυτούς μπορεί να ειπωθεί, με τα λόγια του ψαλμωδού: «Αν δεν ήτο ο Κύριος μεθ' ημών, ας είπη τώρα ο Ισραήλ· αν δεν ήτο ο Κύριος μεθ' ημών, ότε εσηκώθησαν άνθρωποι εφ' ημάς, ζώντας ήθελον μας καταπίει τότε, ενώ ο θυμός αυτών εφλέγετο εναντίον ημών».²

GSAM 331.2Εγωιστικά και δυσαρεστημένα άτομα μέσα στις τάξεις μας έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς, λέγοντας τι σπουδαία πράγματα θα γίνονταν όταν θα επιτυγχάνονταν οι σκοποί τους· αλλά, σαν φλόγα-ψευδαίσθηση, τα φώτα τους έχουν σβήσει εδώ και καιρό. Ο αγώνας της παρούσας αλήθειας, εν τω μεταξύ, προχωρούσε με σιγουριά και σταθερότητα σε όλο τον κόσμο, κερδίζοντας σε σταθερότητα και δύναμη με κάθε βήμα προόδου.

GSAM 331Οι πάστορες Στέφενσον και Χολ

GSAM 331.3Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1855, οι πάστορες Στέφενσον και Χολ προσπάθησαν να προκαλέσουν εξέγερση στην πολιτεία του Ουισκόνσιν. Ήταν γνωστό στους ηγετικούς αδελφούς ότι επιθυμούσαν να δοκιμάσουν όλα τα άλλα σημεία της πίστης μας μέσω της διδασκαλίας τους για την «Εποχή που Έρχεται» και ήταν αρκετά ανυπόμονοι να διδαχθούν οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας τη διδασκαλία της δοκιμασίας μετά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

GSAM 331Προφητεία σχετικά με αυτούς

GSAM 331.4Στις 20 Νοεμβρίου 1855, δόθηκε στην κυρία Γουάιτ μια εικόνα της πορείας τους, μαζί με μια προφητεία σχετικά με την τελική έκβασή της, με τα εξής λόγια: «Νομίζεις, αδύναμε άνθρωπε, ότι μπορείς να αναστείλεις το έργο του Θεού; Αδύναμε άνθρωπε, ένα άγγιγμα του δακτύλου Του αρκεί για να σε ρίξει κατά γης. Θα σε ανεχθεί μόνο για λίγο».

GSAM 332.1Οι αντίπαλοί μας έχουν πει ότι εδώ υπήρχε ένα όραμα που δήλωνε ότι αυτοί οι άνδρες επρόκειτο να πεθάνουν σύντομα, και καθώς έζησαν για αρκετά χρόνια, το όραμα δεν είχε εκπληρωθεί. Δεν υπάρχει τίποτα στο όραμα σχετικά με το θάνατό τους. Παρουσιάστηκαν ως άνδρες που επιδίωκαν να εμποδίσουν το έργο του αγγέλματος του τρίτου αγγέλου. Ενώ ενημερώθηκαν πόσο εύκολο θα ήταν για τον Θεό να τους σταματήσει, προστίθεται: «Θα σε ανεχθεί μόνο για λίγο». Τι έκαναν; — Αντί να πετύχουν στον αγώνα τους, όπως περίμεναν, φάνηκε να αφήνονται να ψάχνουν το δρόμο τους στα τυφλά. Μέσα σε λίγες εβδομάδες εγκατέλειψαν εντελώς το Σάββατο και στράφηκαν εναντίον του. Είχαν ελπίσει να σχηματίσουν ένα κόμμα της «Μελλοντικής Εποχής», με τους ίδιους ως ηγέτες. Αντί να πετύχουν σε αυτό, εγκαταλείποντας το Σάββατο έχασαν εντελώς την επιρροή τους πάνω στον λαό μας. Έτσι, με τη δική τους πορεία, ανέτρεψαν εντελώς αυτό που αρχικά σκόπευαν να κάνουν. Ο λαός μας είπε: «Πράγματι, ο Θεός τους ‘ανέχθηκε μόνο για λίγο’».

GSAM 332Ένα θλιβερό τέλος ζωής

GSAM 332.2Όσον αφορά την κατάληξη αυτών των δύο ανδρών, θα ήταν σκόπιμο να παραθέσουμε μερικές δηλώσεις σχετικά με τη θλιβερή μοίρα τους, οι οποίες έγιναν από τους ίδιους τους αδελφούς τους, πιστούς της «Εποχής που Έρχεται», με τους οποίους συνδέθηκαν μετά την εγκατάλειψη του Σαββάτου. Πριν από τριάντα επτά χρόνια, ο κ. Χολ υπέστη κάποια άνοια (που προκλήθηκε από μαλάκυνση του εγκεφάλου), αιτία της οποίας ήταν η απώλεια σημαντικού μέρους της περιουσίας του λόγω απάτης εκ μέρους άλλων. Ζούσε με την ψευδαίσθηση ότι αν βγει έξω, θα γίνει επίπεδος ή θα πέσει στο έδαφος. Είναι ακίνδυνος, αλλά, φυσικά, όλα αυτά τα χρόνια ήταν εντελώς ακατάλληλος για ιεροκηρυκτικό έργο σε οποιαδήποτε ιδιότητα.³

GSAM 332.3Ο πάστορας Στέφενσον έχει πεθάνει εδώ και περίπου δεκαέξι χρόνια. Για αρκετά χρόνια πριν από το θάνατό του ήταν διανοητικά ασταθής (παράφρων), αν και δεν αποτελούσε κίνδυνο για τους άλλους. Πριν καταλήξει σε αυτή την κατάσταση, εκμεταλλευόμενος την ελευθερία που νόμιζε ότι είχε χάρη στη θεωρία της απουσίας νόμου που είχε υιοθετήσει, εγκατέλειψε τη σύζυγό του, μια γυναίκα για την οποία δεν είχε διατυπωθεί καμία κατηγορία για παραβίαση της αρετής (μπορούσε να πάρει διαζύγιο μόνο προσλαμβάνοντας έναν ανέντιμο δικηγόρο), και παντρεύτηκε μια άλλη γυναίκα πολύ νεότερη από την πρώην σύζυγό του. Η πράξη αυτή αποτελούσε τόσο κατάφωρη παραβίαση της ηθικής, ώστε οι ίδιοι οι αδελφοί του, οπαδοί της «Εποχής που Έρχεται», αποδοκίμασαν τη συμπεριφορά του και δεν του επέτρεψαν να κηρύττει πλέον για λογαριασμό τους.

GSAM 333.1Οι δηλώσεις των ίδιων των αδελφών τους σχετικά με τις τελευταίες ημέρες αυτών των ανδρών εκφράζουν τον βαθύτατο οίκτο· ωστόσο, πρόκειται για τα γυμνά γεγονότα, τα οποία παρατίθενται χωρίς κακία ή προκατάληψη. Με αυτά αφήνουμε τους αναγνώστες μας να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα όσον αφορά τη σωματική εφαρμογή της μαρτυρίας.

GSAM 333Ο πάστορας Τζ. Χ. Γουάγκονερ αποδέχεται το Μήνυμα

GSAM 333.2Το έτος 1852 ο πάστορας Τζ. Χ. Γουάγκονερ, ο οποίος διηύθυνε μια τοπική εφημερίδα στο Ουισκόνσιν, αποδέχτηκε την παρούσα αλήθεια και, τον επόμενο χρόνο, αφιερώθηκε πλήρως στο έργο της διακονίας. Το 1857 έγραψε δύο πολύ σημαντικά φυλλάδια, περίπου διακόσιες σελίδες το καθένα. Το πρώτο από αυτά είχε τίτλο The Nature and Tendency of Modern Spiritualism και το δεύτερο A Refutation of the Age-to-Come. Το πρώτο δεν αποτέλεσε μόνο μέσο για τη σωτηρία πολλών από το να πέσουν στην παγίδα του Σατανά, αλλά, με την ευλογία του Θεού, άνοιξε τα μάτια πολλών που δεν ήξεραν πώς να ερμηνεύσουν αυτές τις σύγχρονες εκδηλώσεις.

GSAM 333.3Το έργο του Refutation of the Age-to-Come αποτελεί μια εξαιρετικά πλήρη αποκάλυψη των ψευδών θεωριών σχετικά με την περίοδο δοκιμασίας για τους αμαρτωλούς μετά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας. Πρόκειται για μια τόσο ολοκληρωμένη αντίκρουση αυτής της διδασκαλίας, που όχι μόνο δεν έχει απαντηθεί, αλλά δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια απάντησης, τουλάχιστον από ό,τι έχουμε παρατηρήσει μέχρι σήμερα. Το βιβλίο εκθέτει, με τον πιο σαφή και συνοπτικό τρόπο, τη θέση του Χριστού ως ιερέα στον θρόνο του Πατέρα Του (η ιεροσύνη Του κατά τον Μελχισεδέκ) κατά τη διάρκεια της παρούσας οικονομίας, καθώς και τη θέση που θα καταλάβει στον δικό Του θρόνο, στο μελλοντικό αιώνιο βασίλειό Του — έναν θρόνο με τον οποίο δεν θα συνδέεται καμία μεσολαβητική ιεροσύνη.

GSAM 334.1Ακόμη αργότερα, ο πάστορας Γουάγκονερ έγραψε ένα τρίτο φυλλάδιο περίπου του ίδιου μεγέθους, με τίτλο The Atonement in the Light of Reason and Revelation. Περίπου το έτος 1884, αυτό αναθεωρήθηκε και εμπλουτίστηκε σε έναν τόμο περίπου 400 σελίδων. Πρόκειται για μια σαφή και συνοπτική πραγματεία σχετικά με το θέμα που υποδηλώνει ο τίτλος της.

GSAM 334.2Από τότε συνδέθηκε στενά με το εκδοτικό έργο, τόσο ως συγγραφέας όσο και ως εκδότης. Συνέχισε επίσης το ιεροκηρυκτικό του έργο, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Ευρώπη.

GSAM 334.3Στις 17 Απριλίου 1889, απεβίωσε ξαφνικά στη Βασιλεία της Ελβετίας, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του τελευταίου του βιβλίου, From Eden to Eden. Στις 16 του μήνα εργάστηκε όλη την ημέρα γράφοντας και σημείωσε στο ημερολόγιό του: «Δούλεψα σκληρά όλη την ημέρα». Από την αναφορά για την περίπτωσή του που συνέταξαν οι Ευρωπαίοι αδελφοί, προκύπτουν τα ακόλουθα στοιχεία:—

GSAM 334.4«Το πρωί της 17ης, περίπου στις πέντε και μισή, έπεσε νεκρός στην κουζίνα του, χωρίς καμία προειδοποίηση, από καρδιακή παράλυση. Είχε εργαστεί πολύ σκληρά για να ολοκληρώσει την αγγλική έκδοση του νέου του βιβλίου και σκόπευε να αναχωρήσει για το Λονδίνο την επόμενη Κυριακή, προκειμένου να εργαστεί σε σχέση με το έργο εκεί, πριν επιστρέψει στην Αμερική το επόμενο καλοκαίρι».

GSAM 334.5Από το 1854 ο πάστορας Γουάγκονερ βρισκόταν συνεχώς και σε εξέχουσα θέση μπροστά στο κοινό, υπερασπιζόμενος την αλήθεια, τόσο από τον άμβωνα όσο και στον Τύπο. Τη στιγμή του θανάτου του ήταν σχεδόν εξήντα εννέα ετών. Θάφτηκε στη Βασιλεία, στις 20 Απριλίου. Έτσι έπεσε στο πόστο του ένας ακόμη από τους πρώτους εργάτες του έργου.

GSAM 334Θεραπεία μέσω της πίστης

GSAM 334.6Στις αρχές της άνοιξης του 1858, η κυρία Γουάιτ υπέφερε σοβαρά για αρκετές ημέρες, παραμένοντας κλινήρης σε κατάσταση σχεδόν ανικανότητας. Ένα βράδυ, κοντά στα μεσάνυχτα, λιποθύμησε· η οικογένεια δοκίμασε όλα τα μέσα που γνώριζε για να την επαναφέρει στη συνείδηση, αλλά η προσπάθειά τους απέτυχε. Παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για πάνω από μισή ώρα, οπότε ο πάστορας Άντριους και εγώ κληθήκαμε εσπευσμένα από τον πάστορα Γουάιτ να συμμετάσχουμε σε μια περίοδο προσευχής. Σε απάντηση στις θερμές προσευχές που προσφέρθηκαν στο προσκέφαλό της, ο Κύριος, με το έλεός Του, την επανέφερε στη συνείδηση και την ανέστησε στην συνήθη υγεία της. Ενώ δοξολογούσε τον Θεό, μεταφέρθηκε σε όραμα, ενώ βρισκόταν ακόμα ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Μερικά από τα πράγματα που της αποκαλύφθηκαν σε αυτό το όραμα μπορούν να διαβαστούν στο «Testimony for the Church», No. 5.

GSAM 335Αξιοσημείωτη φυσική εκδήλωση

GSAM 335.1Μια ιδιόμορφη φυσική εκδήλωση συνδέθηκε με αυτό το όραμα, στην οποία εφιστούμε ιδιαίτερη προσοχή. Ο πάστορας Γουάιτ και εγώ καθόμασταν στη μία πλευρά του κρεβατιού, και ο πάστορας Άντριους στην άλλη πλευρά. Τα χέρια της ήταν εναλλάξ ενωμένα πάνω στο στήθος της ή κινούνταν μαζί με τους βραχίονές της με τον συνηθισμένο ελεύθερο και χαριτωμένο τρόπο της προς τις διάφορες σκηνές που έβλεπε. Το άνω μέρος του σώματός της ήταν ανυψωμένο από το κρεβάτι, έτσι ώστε να υπάρχει ένα κενό περίπου οκτώ ή εννέα ιντσών μεταξύ των ώμων της και του μαξιλαριού. Με άλλα λόγια, το σώμα από τους γοφούς και πάνω ήταν λυγισμένο υπό γωνία περίπου τριάντα μοιρών. Και σε αυτή τη στάση παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια του οράματος, η οποία ήταν τριάντα λεπτά. Κανείς δεν θα μπορούσε φυσιολογικά να πάρει αυτή τη στάση, χωρίς τη στήριξη των χεριών και των βραχιόνων, πόσο μάλλον να παραμείνει σε αυτή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Εδώ και πάλι υπήρχε απόδειξη ότι κάποια δύναμη, πάνω στην οποία δεν είχε κανέναν έλεγχο, συνδεόταν με το όραμα.

GSAM 335Μια άλλη προφητεία

GSAM 335.2Την 1η Οκτωβρίου 1858, πραγματοποιήθηκε γενική συνάντηση με τον πάστορα και την κυρία Γουάιτ και τον συγγραφέα, στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης. Μετά από αυτή τη συνάντηση, ο συγγραφέας τους συνόδευσε σε μια περιοδεία στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης και στις Πολιτείες της Νέας Αγγλίας. Ένα Σάββατο, η κυρία Γουάιτ έλαβε ένα όραμα στο οποίο της αποκαλύφθηκε, μεταξύ άλλων, ότι σε κάποιο σημείο του προγραμματισμένου ταξιδιού μας ο Σατανάς επρόκειτο να της εξαπολύσει μια ισχυρή επίθεση, και ότι ο πάστορας Γουάιτ και εγώ έπρεπε να την στηρίξουμε με πίστη, και ο Κύριος θα την ελευθέρωνε.

GSAM 336Η δοκιμασία της κυρίας Γουάιτ

GSAM 336.1Και πάλι εδώ υπήρχε μια προφητεία για το τι επρόκειτο να συμβεί. Η συνέχεια θα δείξει πόσο ακριβώς εκπληρώθηκε. Το πρώτο Σάββατο μετά τη συνάντηση στο Ρότσεστερ βρισκόμασταν στο Ρούσβελτ, και το επόμενο Σάββατο στο Μπρούκφιλντ, στην κομητεία Μάντισον. Την επόμενη εβδομάδα πραγματοποιήσαμε συγκεντρώσεις στην ευρύχωρη κουζίνα του κ. Μπάλου, στο Μάνσβιλ, στην κομητεία Τζέφερσον. Καθώς ταξιδεύαμε με το τρένο από το Μπρούκφιλντ προς το Μάνσβιλ, το πρόσωπο της κυρίας Γουάιτ φλεγμονώθηκε ακριβώς κάτω από τα μάτια. Ο πόνος ήταν τόσο έντονος που, όταν φτάσαμε στο Μάνσβιλ, αναγκάστηκε να ξαπλώσει. Η φλεγμονή επιδεινώθηκε για δύο ημέρες, στερώντας της τον ύπνο, καθώς και εμποδίζοντάς την να συμμετάσχει στις συγκεντρώσεις. Το κεφάλι της είχε πρηστεί τόσο πολύ που και τα δύο της μάτια ήταν κλειστά, και το πρόσωπό της ήταν τόσο παραμορφωμένο που δεν έμοιαζε πλέον με πρόσωπο ανθρώπου. Εν μέσω όλου αυτού του βασανιστικού πόνου και της ακραίας νευρικότητας, που προκλήθηκαν από την έλλειψη ύπνου, ο εχθρός προσπαθούσε σκληρά να την κάνει να γογγύσει εναντίον του Θεού. Έτσι συνεχίστηκαν τα πράγματα μέχρι το τέλος των προγραμματισμένων συναντήσεων.

GSAM 336.2Αφού έληξαν οι συναντήσεις, ο πάστορας Γουάιτ μου είπε:

GSAM 336.2«Αδελφέ Ιωάννη, αυτή είναι ακριβώς η επίθεση του Σατανά εναντίον της συζύγου μου, για την οποία μας είχαν προειδοποιήσει στο Ρότσεστερ. Θυμάσαι ότι εκεί δόθηκε η υπόσχεση ότι, αν ενωθούμε και τη στηρίξουμε με πίστη, χωρίς να την αφήσουμε ούτε για μια στιγμή όταν έρθει η δοκιμασία, η δύναμη του εχθρού θα σπάσει και αυτή θα ελευθερωθεί. Ας πάμε αμέσως μέσα και ας κάνουμε μια περίοδο προσευχής».

GSAM 336Η απελευθέρωση όπως είχε προφητευτεί

GSAM 336.3Πήγαμε αμέσως στο δωμάτιο όπου η κυρία Γουάιτ ήταν κλινήρης, και αφοσιωθήκαμε σε ένθερμη προσευχή γι’ αυτήν, ενώ οι αδελφοί στο δωμάτιο όπου πραγματοποιούσαμε τις συναντήσεις παρέμεναν σε σιωπηλή προσευχή. Περίπου δέκα λεπτά αφότου αρχίσαμε να προσευχόμαστε, η δύναμη του Κυρίου κατέβηκε και γέμισε το δωμάτιο. Η κυρία Γουάιτ ανακουφίστηκε αμέσως από κάθε πόνο και ζήτησε αμέσως φαγητό. Ήταν περίπου πέντε η ώρα το απόγευμα. Μέχρι τις επτά το πρήξιμο είχε εξαφανιστεί εντελώς από το πρόσωπό της, και παρευρέθηκε στη συνάντηση εκείνο το βράδυ, φαινομενικά τόσο καλά όσο πάντα.

GSAM 337.1Κατόπιν αιτήματος των πολιτών, το βράδυ δόθηκε ομιλία με θέμα «Η Κληρονομιά των Αγίων», στο τέλος της οποίας η κυρία Γουάιτ απηύθυνε μια προτροπή. Ενώ ο πάστορας Γουάιτ βρισκόταν έξω με τον μικρό γιο του, τον Γ. Κ., εκείνη μεταφέρθηκε σε όραμα μπροστά σε εκείνη τη μεγάλη συνάθροιση. Μερικά από τα πράγματα που της αποκαλύφθηκαν εκείνη τη στιγμή μπορούν να διαβαστούν στο τελευταίο άρθρο της Testimony Number 5, με ημερομηνία Μάνσβιλ, Ν.Υ., 21 Οκτωβρίου 1858.

GSAM 337.2Η ανακούφιση που βρήκε η κυρία Γουάιτ στην προαναφερθείσα περίσταση ήταν τόσο αποτελεσματική όσο είχε προφητευθεί στο όραμα που της δόθηκε στο Ρότσεστερ. Καμία παρόμοια δυσκολία δεν επαναλήφθηκε κατά τη διάρκεια εκείνου του ταξιδιού, και σε κάθε τόπο σημειώσαμε μια λαμπρή νίκη για την αλήθεια.

GSAM 337Πρόβλεψη του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου

GSAM 337.3Το Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 1861, ακριβώς τρεις μήνες πριν από την πρώτη βολή στο Φορτ Σάμτερ (η οποία ήταν στην πραγματικότητα η έναρξη του πολέμου που οδήγησε στην απελευθέρωση 4.000.000 Αφρικανών σκλάβων στην Αμερική), εγκαινιάστηκε ο ναός των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας στο Πάρκβιλ του Μίσιγκαν. Στην τελετή παρευρέθηκαν ο πάστορας Γουάιτ και η σύζυγός του, οι πάστορες Γουάγκονερ, Σμιθ και ο συγγραφέας. Στο τέλος της ομιλίας του πάστορα Γουάιτ, η κυρία Γουάιτ απηύθυνε μια συγκινητική προτροπή, μετά την οποία κάθισε σε μια καρέκλα. Σε αυτή τη θέση μεταφέρθηκε σε όραμα. Η αίθουσα ήταν γεμάτη κόσμο και η ατμόσφαιρα ήταν πράγματι κατανυκτική. Αφού βγήκε από το όραμα, σηκώθηκε και, κοιτάζοντας γύρω της, είπε:—

GSAM 338.1«Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος σε αυτή την αίθουσα που να έχει καν ονειρευτεί τις ταραχές που έρχονται πάνω σε αυτή τη γη. Ο κόσμος χλευάζει το διάταγμα αποχώρησης της Νότιας Καρολίνας, αλλά μόλις μου αποκαλύφθηκε ότι ένας μεγάλος αριθμός πολιτειών θα ενωθεί με αυτή την πολιτεία, και θα ξεσπάσει ένας φοβερότατος πόλεμος. Σε αυτό το όραμα είδα μεγάλους στρατούς και από τις δύο πλευρές συγκεντρωμένους στο πεδίο της μάχης. Άκουσα τον βρυχηθμό των κανονιών και είδα νεκρούς και ετοιμοθάνατους παντού. Τότε τους είδα να ορμούν μπροστά, εμπλεκόμενοι σε μάχη σώμα με σώμα [χτυπώντας ο ένας τον άλλον με τις ξιφολόγχες τους]. Στη συνέχεια, είδα το πεδίο μετά τη μάχη, ολόκληρο καλυμμένο με νεκρούς και ετοιμοθάνατους. Έπειτα, μεταφέρθηκα σε φυλακές και είδα τα βάσανα εκείνων που βίωναν ένδεια και σιγά-σιγά εξαντλούνταν. Μετά με οδήγησαν στα σπίτια εκείνων που είχαν χάσει συζύγους, γιους ή αδελφούς στον πόλεμο. Είδα την αγωνία και την οδύνη τους.»

GSAM 338.2Στη συνέχεια, κοιτάζοντας αργά γύρω στην αίθουσα, είπε: «Υπάρχουν άνθρωποι σε αυτή την αίθουσα που θα χάσουν γιους σε αυτόν τον πόλεμο».

GSAM 338Η μαρτυρία της κυρίας Ένσαϊν σχετικά με τα οράματα

GSAM 338.3Ως επιβεβαίωση του παραπάνω γεγονότος, και ως απόδειξη ότι η προφητεία έγινε την αναφερόμενη ημέρα, καθώς και ως παράδειγμα του πώς την κατανόησε και τη διέδωσε η εκκλησία, παρατίθεται η ακόλουθη μαρτυρία:—

GSAM 338.4«Με την παρούσα βεβαιώνω ότι τον Ιανουάριο του 1861 ζούσα στην κομητεία Σεντ Τζόζεφ του Μίσιγκαν, περίπου έξι μίλια από το Πάρκβιλ. Δεν ήμουν Αντβεντίστρια. Στις 12 του μήνα εκείνου, αρκετοί από τους γείτονές μου πήγαν στο Πάρκβιλ για να παρακολουθήσουν τις συγκεντρώσεις. Όταν επέστρεψαν, μου είπαν ότι στη συνάντηση υπήρχε μια γυναίκα που βρισκόταν σε έκσταση και η οποία είπε ότι επρόκειτο να ξεσπάσει ένας φοβερός πόλεμος στις Ηνωμένες Πολιτείες· ότι θα συγκροτούνταν μεγάλοι στρατοί και από τις δύο πλευρές, τόσο στο Νότο όσο και στο Βορρά, και ότι πολλοί θα υπέφεραν στις φυλακές· και ότι πολλές οικογένειες θα βίωναν σοβαρή ένδεια λόγω της απώλειας συζύγων, γιων και αδελφών στον πόλεμο· και ότι υπήρχαν άνδρες στην αίθουσα που θα έχαναν γιους σε αυτόν τον πόλεμο». Υπογραφή: «Μάρθα Β. Ένσαϊν, Γουάιλντ Φλάουερ, Κομητεία Φρέσνο, Καλιφόρνια, 30 Ιανουαρίου 1891».

GSAM 339.1Σε σχέση με την πρόβλεψη αυτού του φοβερού πολέμου, η κυρία Γουάιτ δήλωσε περαιτέρω ότι οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας «θα βρεθούν σε δύσκολη θέση ως συνέπεια του πολέμου, και ότι ήταν καθήκον όλων να προσευχηθούν θερμά ώστε να τους δοθεί η σοφία να γνωρίζουν τι να κάνουν στις δύσκολες εποχές που τους περίμεναν».

GSAM 339Η έκταση του Εμφυλίου Πολέμου

GSAM 339.2Την εποχή που δόθηκε το όραμα, οι κάτοικοι του Βορρά γενικά είχαν ελάχιστη, αν όχι καθόλου, αντίληψη για τον επικείμενο πόλεμο. Ακόμη και ο Πρόεδρος Λίνκολν, τρεις μήνες αργότερα (12 Απριλίου 1861), όταν αρκετές Πολιτείες είχαν προσχωρήσει στη Νότια Καρολίνα στο διάταγμα αποχώρησής της και είχε πέσει η πρώτη βολή στο Φορτ Σάμτερ, ζήτησε μόνο 75.000 άνδρες, και αυτούς για το σύντομο διάστημα των τριών μηνών.

GSAM 339.3Ο συνολικός αριθμός των στρατιωτών που κατατάχθηκαν στο στρατό της Ένωσης κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν 2.859.132. Η Encyclopedia Britannica αναφέρει ότι «ο στρατός των Συνομοσπονδιακών αριθμούσε, στις αρχές του 1863, περίπου 700.000 άνδρες», αλλά ότι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια ο συνολικός αριθμός των καταταγμένων. Εκτιμά τον αριθμό των νεκρών τους σε «περίπου 300.000 άνδρες». Ορισμένες από τις πιο πρόσφατες εγκυκλοπαίδειες εκτιμούν τις απώλειες της πλευράς της Ένωσης (όσων σκοτώθηκαν στη μάχη ή πέθαναν από τραύματα ή ασθένειες από τις οποίες προσβλήθηκαν στο πεδίο της μάχης ή στις φυλακές) σε 359.528. Όσον αφορά το χρέος της πλευράς της Ένωσης, η Britannica αναφέρει:—

GSAM 339.4«Το χρέος έφτασε στο μέγιστό του στις 31 Αυγούστου 1865, ανερχόμενο σε 2.845.907.626,56 δολάρια. Είχαν επίσης δαπανηθεί περίπου 800.000.000 δολάρια από τα έσοδα, κυρίως για τον πόλεμο· οι πολιτείες, οι πόλεις, οι κομητείες και οι κωμοπόλεις είχαν δαπανήσει τα δικά τους φορολογικά έσοδα και είχαν συσσωρεύσει τα δικά τους χρέη για πολεμικούς σκοπούς· οι πληρωμές για τις συντάξεις θα ανέλθουν πιθανώς τελικά σε 1.500.000.000 δολάρια. Το κόστος της Συνομοσπονδίας δεν θα γίνει ποτέ γνωστό, ενώ η περιουσία που καταστράφηκε από τους ομοσπονδιακούς στρατούς και από τους στρατούς της Συνομοσπονδίας δύσκολα μπορεί να εκτιμηθεί· και η χρηματική αξία (2.000.000.000 δολάρια) των σκλάβων στο Νότο εξαφανίστηκε λόγω του πολέμου. Συνολικά, ενώ το κόστος του πολέμου δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια, τα 8.000.000.000 δολάρια αποτελούν μια μετριοπαθή εκτίμηση.»⁴

GSAM 340Μια ακόμη επιβεβαίωση του οράματος

GSAM 340.1Όσον αφορά την προφητεία σχετικά με τους άνδρες της εκκλησίας του Πάρκβιλ που έχασαν τους γιους τους στον πόλεμο, θα αναφέρω απλώς ότι το φθινόπωρο του 1883 συνάντησα τον πρεσβύτερο της εκκλησίας του Πάρκβιλ, ο οποίος ήταν επίσης πρεσβύτερος τον Ιανουάριο του 1861, όταν δόθηκε το όραμα· και τον ρώτησα αν θυμόταν τη φράση που είχε πει η κυρία Γουάιτ αναφερόμενη στο όραμα σχετικά με τον πόλεμο. «Ναι», είπε, «το θυμάμαι». «Μπορείτε να μου πείτε πόσους γνωρίζετε από όσους ήταν στην αίθουσα εκείνη την ημέρα που έχασαν γιους στον πόλεμο;» Θυμήθηκε αμέσως τα ονόματα πέντε ατόμων και είπε: «Ξέρω ότι αυτοί ήταν εκεί και ότι έχασαν γιους στον πόλεμο· και αν ήμουν στο σπίτι μου, όπου θα μπορούσα να μιλήσω με τους δικούς μου, θα μπορούσα να σας δώσω περισσότερα ονόματα. Νομίζω», συνέχισε, «ότι υπήρχαν πέντε ακόμη, εκτός από αυτούς που ανέφερα».

GSAM 340.2Τα τέσσερα και πλέον χρόνια επίμονων μαχών εκ μέρους του Νότου, μέχρις ότου σχεδόν το ήμισυ του συνόλου των συγκεντρωμένων δυνάμεων χάθηκε από θάνατο στη μάχη ή από ασθένειες, καταδεικνύουν μια εντυπωσιακή εκπλήρωση της παραπάνω πρόβλεψης.

GSAM 340Η δουλεία και ο πόλεμος

GSAM 340.3Αναφερόμενη σε ένα όραμα που της δόθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1862, η κυρία Γουάιτ είπε:—

GSAM 340.4«Χιλιάδες άνθρωποι παρασύρθηκαν να καταταγούν με την πεποίθηση ότι αυτός ο πόλεμος είχε ως σκοπό την εξάλειψη της δουλείας· αλλά τώρα που έχουν πια δεσμευτεί, διαπιστώνουν ότι έχουν εξαπατηθεί, ότι ο σκοπός αυτού του πολέμου δεν είναι η κατάργηση της δουλείας, αλλά η διατήρησή της όπως είναι».

GSAM 341.1Τα παραπάνω δόθηκαν σε μια εποχή που οι στρατιώτες υποχρεώνονταν να βοηθήσουν στο έργο της επιστροφής στους αφέντες τους όλων των σκλάβων που είχαν δραπετεύσει στις γραμμές της Ένωσης, και οι στρατιώτες παρουσιάζονται να λένε: «Αν καταφέρουμε να καταστείλουμε αυτή την εξέγερση, τι θα έχουμε κερδίσει;» Απαντούν απογοητευτικά: «Τίποτα. Αυτό που προκάλεσε την εξέγερση δεν έχει εξαλειφθεί. Το σύστημα της δουλείας, που έχει καταστρέψει το έθνος μας, αφήνεται να ζήσει και να πυροδοτήσει μια άλλη εξέγερση.» Αυτά τα λόγια, που προέρχονται από τη Testimony No. 7, όπου παρατίθεται πλήρως μια συγκλονιστική περιγραφή του πολέμου, υπό τον τίτλο «Slavery and the War», δεν δηλώνουν ότι η δουλεία δεν θα καταργηθεί ποτέ, αλλά παρουσιάζουν την κατάσταση όπως την έβλεπαν τότε οι στρατιώτες. Λίγο πιο κάτω στην ίδια μαρτυρία υπάρχει η ακόλουθη πρόβλεψη:—

GSAM 341Πρόβλεψη για την επιτυχία του Βορρά

GSAM 341.2«Και όμως κηρύσσεται εθνική νηστεία! Λέει ο Κύριος: ‘Η νηστεία την οποίαν εγώ εξέλεξα, δεν είναι αύτη; το να λύης τους δεσμούς της κακίας, το να διαλύης τα βαρέα φορτία και το να αφίνης ελευθέρους τους καταδεδυναστευμένους και το να συντρίβης πάντα ζυγόν;’ Όταν το έθνος μας τηρήσει τη νηστεία που έχει επιλέξει ο Θεός, τότε θα δεχτεί τις προσευχές τους όσον αφορά τον πόλεμο· αλλά τώρα δεν φτάνουν στα αυτιά Του.»

GSAM 341.3Όσοι είναι εξοικειωμένοι με την ιστορία του πολέμου γνωρίζουν τις ήττες, τις καταστροφές, τις καθυστερήσεις κ.λπ., που συνδέονται με τις προσπάθειες του Βορρά να νικήσει τις δυνάμεις του Νότου μέχρι τη στιγμή που εκδόθηκε η διακήρυξη της απελευθέρωσης — την 1η Ιανουαρίου 1863. Πόσο γρήγορες ήταν όμως οι κατακτήσεις από εκείνη τη στιγμή μέχρι το τέλος του πολέμου! Πόσο προφανής, για όσους παρακολουθούσαν την πρόοδο του έργου, ήταν η εκπλήρωση εκείνης της προφητείας της 4ης Ιανουαρίου 1862. Αφού τα βάρη αφαιρέθηκαν, η δουλεία χαλάρωσε και ο ζυγός σπάστηκε από τον σκλάβο! Πόσο προφανές ότι ο Θεός άκουσε τις προσευχές του λαού Του και ευλόγησε την προσπάθεια να τερματιστεί ο πόλεμος, όταν επέλεξαν τη νηστεία που Του ήταν ευάρεστη!

GSAM 342Η μαρτυρία του πρώην κυβερνήτη Σεντ Τζον

GSAM 342.1Σε μια ομιλία του πρώην κυβερνήτη Τζον Π. Σεντ Τζον, του Κάνσας, στην Οτάβα του Ιλινόις, την οποία άκουσα το απόγευμα της 29ης Ιουνίου 1891, έκανε την ακόλουθη δήλωση:—

GSAM 342.2«Ποτέ δεν απογοητεύτηκα τόσο πολύ όσο όταν οι [Συνομοσπονδιακοί] μας νίκησαν στο Μπουλ Ραν. Αλλά όλα αυτά ήταν μέρος του σχεδίου του Θεού. Αν είχαμε νικήσει τους [Συνομοσπονδιακούς], οι πολιτικοί θα είχαν επινοήσει μια ειρήνη, και η Ένωση θα είχε συνεχιστεί με τη δουλεία, και θα την είχαμε ακόμα και σήμερα. Για δύο χρόνια οι [Συνομοσπονδιακοί] είχαν το πλεονέκτημα· αλλά αφού ο Λίνκολν εξέδωσε τη διάσημη διακήρυξη απελευθέρωσης, είχαμε περάσει στο πλευρό του Θεού και δεν μπορούσαμε να χάσουμε.»