Κεφάλαιο 3 — Η Έλευση του Υποσχεθέντος Σπόρου

GSAM 57.1«Ότε όμως ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού, ... υπετάγη εις τον νόμον, διά να εξαγοράση τους υπό νόμον, διά να λάβωμεν την υιοθεσίαν».¹

GSAM 57.2«Εις δε τον δυνάμενον να σας στηρίξη κατά το ευαγγέλιόν μου και το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, κατά την αποκάλυψιν του μυστηρίου του σεσιωπημένου μεν από χρόνων αιωνίων, φανερωθέντος δε τώρα διά προφητικών γραφών κατ' επιταγήν του αιωνίου Θεού και γνωρισθέντος εις πάντα τα έθνη προς υπακοήν πίστεως, εις τον μόνον σοφόν Θεόν έστω η δόξα διά Ιησού Χριστού εις τους αιώνας».²

GSAM 57.3«δι' αποκαλύψεως εφανέρωσεν εις εμέ το μυστήριον, καθώς προέγραψα συντόμως, ... το οποίον εν άλλαις γενεαίς δεν εγνωστοποιήθη εις τους υιούς των ανθρώπων, καθώς τώρα απεκαλύφθη διά Πνεύματος εις τους αγίους αυτού αποστόλους και προφήτας.... Εις εμέ τον πλέον ελάχιστον πάντων των αγίων εδόθη η χάρις αύτη, να ευαγγελίσω μεταξύ των εθνών τον ανεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού και να φωτίσω πάντας, ποία είναι η κοινωνία του μυστηρίου του αποκεκρυμμένου από των αιώνων εν τω Θεώ όστις έκτισε τα πάντα διά του Ιησού Χριστού».³

GSAM 57.4Έχει ειπωθεί ότι στην Παλαιά Διαθήκη το ευαγγέλιο βρίσκεται κρυμμένο· στη Νέα Διαθήκη αποκαλύπτεται. Όπως το εξέφρασε κάποιος άλλος: «Καθώς απομακρύνθηκαν από το Θεό, οι Ιουδαίοι έχασαν σε μεγάλο βαθμό τη διδασκαλία της θρησκευτικής τους λατρείας. Αυτή η λατρεία είχε καθιερωθεί από τον ίδιο το Χριστό. Σε κάθε φάση της βρίσκονταν και ένα σύμβολό Του. Ήταν γεμάτη από ζωτικότητα και πνευματική ωραιότητα. Οι Ιουδαίοι όμως έχασαν την πνευματική ζωή των τελετών τους και προσκολλήθηκαν στους άψυχους τύπους. Στήριξαν την εμπιστοσύνη τους στις θυσίες και στις τελετουργίες αυτές καθεαυτές αντί να στηριχτούν σε Εκείνον τον οποίο απεικόνιζαν οι θυσίες.

GSAM 58Αναζητώντας κοσμική εξουσία

GSAM 58.1«Ενώ οι Ιουδαίοι επιθυμούσαν τον ερχομό του Μεσσία, δεν είχαν κατανοήσει την αληθινή αποστολή Του. Δεν αναζητούσαν λύτρωση από την αμαρτία, αλλά απελευθέρωση από τους Ρωμαίους. Περίμεναν το Μεσσία σαν νικητή, να σπάσει τη δύναμη του τυράννου και να υψώσει το Ισραήλ σε παγκόσμιο κυρίαρχο κράτος. Αυτή η προσδοκία ήταν που ετοίμασε την οδό για να απορρίψουν το Σωτήρα.

GSAM 58.2«Ο λαός, στο σκοτάδι και στην καταπίεσή του, οι αρχηγοί διψασμένοι για δύναμη, όλοι υπερεπιθυμούσαν την έλευση Εκείνου, ο οποίος θα σύντριβε τους εχθρούς τους και θα παλινόρθωνε το βασίλειο του Ισραήλ. Είχαν μελετήσει τις προφητείες, αλλά χωρίς πνευματική ενδοσκόπηση. Έτσι, παρέλειψαν εκείνα τα μέρη της Γραφής που μιλούν για την ταπεινή πρώτη έλευση του Χριστού και παρερμήνευσαν εκείνα τα μέρη που αναφέρονται στην ένδοξη δεύτερη παρουσία Του. Η υπερηφάνεια σκοτείνιασε την όρασή τους. Ερμήνευαν τις προφητείες σύμφωνα με τις εγωιστικές τους επιθυμίες.

GSAM 58.3«Πάνω από χίλια χρόνια ο ιουδαϊκός λαός περίμενε την έλευση του Σωτήρα. Πάνω σε αυτό το γεγονός είχαν στηρίξει τις πιο λαμπρές ελπίδες τους. Στους ύμνους και στις προφητείες, στα τελετουργικά σύμβολα του ναού και στην οικογενειακή τους προσευχή, συμπεριλάβαιναν ευλαβικά το όνομά Του. Μολαταύτα, όταν ήρθε δεν Τον αναγνώρισαν. Ο Αγαπητός του Ουρανού ήταν για αυτούς “ως ρίζα από ξηράς γής”· δεν είχε “είδος ουδέ κάλλος”· δεν είχε ιδιαίτερη ομορφιά για να Τον επιθυμήσουν. “Εις τα ίδια ήλθε, και οι ίδιοι δεν εδέχθησαν Αυτόν”».⁴

GSAM 58Από τη γενεαλογία του Δαβίδ

GSAM 58.4Καθώς πλησίαζε ο καιρός που είχε προφητεύσει ο Δανιήλ, όταν επρόκειτο να εμφανιστεί ο Μεσσίας ο Πρίγκιπας —ο Χρισμένος—, ο ιουδαϊκός λαός θα μπορούσε να συλλογιστεί, και αναμφίβολα το έκανε, ως εξής: Ο Μεσσίας κατά σάρκα πρέπει να προέρχεται από τον οίκο και τη γενεαλογία του Δαβίδ, επομένως η γέννησή του πρέπει να ανήκει σε αυτή τη γενεαλογία· και σύμφωνα με τους κανόνες του ιουδαϊκού νόμου και των εθίμων, πρέπει να χριστεί για δημόσια υπηρεσία στην ηλικία των τριάντα ετών· και αν πρόκειται να εμφανιστεί ως ο χρισμένος σε αυτή την ηλικία, τότε η γέννησή του πρέπει να είναι τριάντα χρόνια πριν από τη λήξη των εξήντα εννέα εβδομάδων ετών, οι οποίες εκτείνονται μέχρι την έλευση του Μεσσία.

GSAM 59Οι προφητείες του Συμεών και της Άννας

GSAM 59.1Περίπου εκείνη την εποχή ολόκληρο το Ισραήλ βρισκόταν σε αναμονή. Οι σοβαροί και αφοσιωμένοι μελετητές των Γραφών περίμεναν τη γέννηση εκείνου που επρόκειτο να γίνει ο Άρχοντας και Κυβερνήτης τους. Στον ηλικιωμένο και ευσεβή Συμεών αποκαλύφθηκε «υπό του Πνεύματος του Αγίου ότι δεν θέλει ιδεί θάνατον, πριν ίδη τον Χριστόν του Κυρίου».⁵

GSAM 59.2Όταν ο νεογέννητος Σωτήρας μεταφέρθηκε στον ναό, ο Συμεών κατάλαβε ότι αυτό το παιδί ήταν εκείνο για το οποίο είχε γίνει λόγος — ο Χριστός. «Αυτός εδέχθη αυτό εις τας αγκάλας αυτού και ευλόγησε τον Θεόν και είπε· Νυν απολύεις τον δούλον σου, δέσποτα, κατά το ρήμα σου, εν ειρήνη· διότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, το οποίον ητοίμασας ενώπιον πάντων των λαών, φως εις φωτισμόν των εθνών και δόξαν του λαού σου Ισραήλ...

GSAM 59.3«Και ευλόγησεν αυτούς [τον Ιωσήφ και τη Μαρία] ο Συμεών, και είπε προς Μαριάμ την μητέρα αυτού· Ιδού, ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον. Και σου δε αυτής την ψυχήν ρομφαία θέλει διαπεράσει, διά να ανακαλυφθώσιν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών.

GSAM 59.4«Και υπήρχέ τις Άννα προφήτις, θυγάτηρ Φανουήλ, εκ της φυλής Ασήρ.... Και αύτη φθάσασα εν αυτή τη ώρα, εδοξολόγει τον Κύριον και ελάλει περί αυτού προς πάντας τους προσμένοντας λύτρωσιν εν Ιερουσαλήμ.»⁶

GSAM 59Οι άγγελοι επισκέπτονται τους ποιμένες

GSAM 59.5Πριν από αυτό, η χαρμόσυνη είδηση της γέννησης του Σωτήρα είχε αναγγελθεί από αγγέλους στους ποιμένες στις πεδιάδες της Βηθλεέμ. Στα αυτιά των ποιμένων που άκουγαν, οι άγγελοι έψαλλαν αυτούς τους μελωδικούς στίχους:—

GSAM 60Οι Μάγοι επισκέπτονται τη Βηθλεέμ

GSAM 60.2Στη συνέχεια έφτασαν οι Μάγοι από την Ανατολή, οι οποίοι είχαν δει «το αστέρι να ανατέλλει», όπως είχε προφητεύσει ο Βαλαάμ. Ακολουθώντας την καθοδήγησή του, έφτασαν στην Ιερουσαλήμ, όπου χρειάστηκε να ρωτήσουν για τον νεογέννητο Βασιλιά. Όταν τους είπαν ότι η Βηθλεέμ ήταν ο τόπος γέννησης του Πολυαναμενόμενου, συνέχισαν το ταξίδι τους· και καθοδηγούμενοι προς τα εκεί από το αστέρι που εμφανίστηκε ξανά, οδηγήθηκαν στον ταπεινό τόπο όπου βρισκόταν ο Σωτήρας. Εκεί προσκύνησαν το ιερό Παιδί, προσφέροντάς Του δώρα χρυσού, λιβανιού και σμύρνας, και στη συνέχεια ξεκίνησαν το μακρύ ταξίδι της επιστροφής.

GSAM 60Ο Σωτήρας στα δώδεκά του χρόνια

GSAM 60.3Από την παιδική ηλικία έως τα δώδεκα χρόνια, λίγα έχουν καταγραφεί για τον Χριστό τον Σωτήρα, εκτός από την πρόοδό του στη σοφία και στο ανάστημα, καθώς και την υπάκουη υποταγή του στους γονείς του. Όμως, στην ηλικία των δώδεκα ετών, αφού συνόδευσε τον Ιωσήφ και τη Μαρία στην Ιερουσαλήμ για να παραστούν στην ετήσια γιορτή, εκεί εξέπληξε τους ιερείς με τη γνώση που επέδειξε στις ερωτήσεις του και στις απαντήσεις που έδωσε στα δύσκολα προβλήματά τους. Από τότε μέχρι την έναρξη του δημόσιου έργου Του, τίμησε το ταπεινό επάγγελμα του ξυλουργού, καθώς εργαζόταν μαζί με τον Ιωσήφ, τον σύζυγο της Μαρίας.

GSAM 60Η αποστολή του Ιωάννη του Βαπτιστή

GSAM 60.4Για έξι μήνες πριν από τη δημόσια διακονία του, η αποστολή του Χριστού προαναγγέλθηκε από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ο λαός συνέρρεε σε τεράστια πλήθη για να ακούσει τον Ιωάννη και να βαπτιστεί από αυτόν. Καθώς «επρόσμενεν ο λαός, [περιμένοντας την έλευση του Μεσσία] και διελογίζοντο πάντες [“συλλογίζονταν ή συζητούσαν”, περιθώριο] εν ταις καρδίαις αυτών περί του Ιωάννου, μήποτε αυτός είναι ο Χριστός, απεκρίθη ο Ιωάννης προς πάντας, λέγων· Εγώ μεν σας βαπτίζω εν ύδατι· έρχεται όμως ο ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να λύσω το λωρίον των υποδημάτων αυτού· αυτός θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί. Του οποίου το πτυάριον είναι εν τη χειρί αυτού και θέλει διακαθαρίσει το αλώνιον αυτού, και θέλει συνάξει τον σίτον εις την αποθήκην αυτού, το δε άχυρον θέλει κατακαύσει εν πυρί ασβέστω».⁷

GSAM 61Το βάπτισμα του Ιησού

GSAM 61.1Καθώς ο Ιωάννης τελούσε το μυστήριο του βαπτίσματος, είδε τον Ιησού να έρχεται προς αυτόν για να βαπτιστεί, και είπε: «Ιδού, ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου.... Και εμαρτύρησεν ο Ιωάννης, λέγων ότι Είδον το Πνεύμα καταβαίνον ως περιστεράν εξ ουρανού και έμεινεν επ' αυτόν. Και εγώ δεν εγνώριζον αυτόν· αλλ' ο πέμψας με διά να βαπτίζω εν ύδατι εκείνος μοι είπεν· εις όντινα ίδης το Πνεύμα καταβαίνον και μένον επ' αυτόν, ούτος είναι ο βαπτίζων εν Πνεύματι Αγίω. Και εγώ είδον και εμαρτύρησα, ότι ούτος είναι ο Υιός του Θεού».⁸

GSAM 61Η Φωνή από τον Ουρανό

GSAM 61.2Η μεσσιανική ιδιότητα του Χριστού επιβεβαιώθηκε όχι μόνο από την ορατή κάθοδο του Άγιου Πνεύματος σε σωματική μορφή, σαν περιστέρι, αλλά και από μια φωνή από τον ουρανό. Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου διαβάζουμε: «βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβη ευθύς από του ύδατος· και ιδού, ηνοίχθησαν εις αυτόν οι ουρανοί, και είδε το Πνεύμα του Θεού καταβαίνον ως περιστεράν και ερχόμενον επ' αυτόν· και ιδού φωνή εκ των ουρανών, λέγουσα· Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην».⁹

GSAM 61.3Αν και «ο Ιωάννης μεν ουδέν θαύμα έκαμε», ο λαός, όταν είδε τη μεγάλη δύναμη που συνόδευε το έργο του Χριστού, αναγκάστηκε να πει: «πάντα όμως όσα είπεν ο Ιωάννης περί τούτου, ήσαν αληθινά».¹⁰

GSAM 61Ο Χριστός χρίστηκε σύμφωνα με τον νόμο

GSAM 61.4Σε σχέση με την περιγραφή του Λουκά για το βάπτισμα και την ίδια χρίση από το Άγιο Πνεύμα με τη μορφή περιστεριού, διαβάζουμε: «αυτός ο Ιησούς ήρχιζε να ήναι ως τριάκοντα ετών».¹¹

GSAM 62.1Μετά τη μακρά νηστεία των σαράντα ημερών του Κυρίου μας και τους σφοδρούς πειρασμούς του διαβόλου στην έρημο, που ακολούθησαν αμέσως μετά το βάπτισμά Του, «ήλθεν εις την Ναζαρέτ, όπου ήτο ανατεθραμμένος, και εισήλθε κατά την συνήθειαν αυτού εις την συναγωγήν εν τη ημέρα του σαββάτου και εσηκώθη να αναγνώση.... Πνεύμα Κυρίου είναι επ' εμέ, διά τούτο με έχρισε· με απέστειλε διά να ευαγγελίζωμαι προς τους πτωχούς.... Και ήρχισε να λέγη προς αυτούς ότι σήμερον επληρώθη η γραφή αύτη εις τα ώτα υμών».¹²

GSAM 62Ο καιρός έχει εκπληρωθεί

GSAM 62.2Ο Μάρκος, καταγράφοντας το ίδιο γεγονός, λέει: «επληρώθη ο καιρός και επλησίασεν η βασιλεία του Θεού· μετανοείτε και πιστεύετε εις το ευαγγέλιον».¹³ Ο καιρός που είχε προφητευθεί για την εμφάνιση του Χρισμένου είχε έρθει. Η χρίση από το Άγιο Πνεύμα είχε λάβει χώρα κατά το βάπτισμά του, και τώρα ξεκινούσε τη διακονία του, ακριβώς στον καιρό και με τον τρόπο που είχαν προφητεύσει οι άγιοι προφήτες της αρχαιότητας.

GSAM 62Ορατή απόδειξη της Μεσσιανικής ιδιότητας του Χριστού

GSAM 62.3Η διακονία του Χριστού συνοδευόταν από συνεχή τέλεση θαυμάτων, τα οποία, για τον λαό, ακόμη και αν δεν κατάφερναν να κατανοήσουν πλήρως τις παραβολές και τα λόγια Του, αποτελούσαν ορατή απόδειξη ότι ήταν ο Εμμανουήλ, ή ότι «ο Θεός ήτο μετ' αυτού».¹⁴ Μέσα από αυτά τα θαύματα ο Χριστός έδινε στον κόσμο όχι μόνο μια απόδειξη της δύναμης του Θεού μέσα Του, αλλά και μια πρακτική επίδειξη του χαρακτήρα του Θεού και της αγαπητικής Του καλοσύνης. Όταν ο Φίλιππος, μετά από τρία χρόνια συνεχούς συναναστροφής με τον Χριστό, έχοντας γίνει μάρτυρας των ισχυρών θαυμάτων Του, είπε: «Κύριε, δείξον εις ημάς τον Πατέρα και αρκεί εις ημάς», ο Ιησούς του είπε: «Τόσον καιρόν είμαι μεθ' υμών, και δεν με εγνώρισας, Φίλιππε; όστις είδεν εμέ είδε τον Πατέρα· και πως συ λέγεις, Δείξον εις ημάς τον Πατέρα; ... Πιστεύετέ μοι ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί και ο Πατήρ είναι εν εμοί· ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι».¹⁵

GSAM 63Ο Ιωάννης σε αμηχανία

GSAM 63.1Αν και κατά το βάπτισμα του Χριστού ο Ιωάννης είχε γίνει μάρτυρας της ορατής καθόδου του Άγιου Πνεύματος, είχε ακούσει τη φωνή από τον ουρανό να τον ανακηρύσσει Υιό του Θεού και ο ίδιος είχε δηλώσει ότι ήταν «ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», τα γεγονότα εξελίσσονταν τόσο διαφορετικά από τις προσδοκίες του, ώστε, μέσα στη ζοφερή φυλακή του, ήταν ταραγμένος και μπερδεμένος.

GSAM 63.2«Όπως και οι μαθητές του Σωτήρα, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής δεν κατανοούσε τη φύση της βασιλείας του Χριστού. Περίμενε ότι ο Ιησούς θα αναλάμβανε τον θρόνο του Δαβίδ· και καθώς περνούσε ο καιρός, και ο Σωτήρας δεν διεκδικούσε βασιλική εξουσία, ο Ιωάννης έμεινε αμήχανος και ταραγμένος.»¹⁶ «προσκαλέσας» [αυτός] «δύο τινάς των μαθητών αυτού, έπεμψε προς τον Ιησούν, λέγων· Συ είσαι ο ερχόμενος, ή άλλον προσδοκώμεν;» «Εν αυτή δε τη ώρα [ο Ιησούς] εθεράπευσε πολλούς από νόσων και μαστίγων και πνευμάτων πονηρών, και εις τυφλούς πολλούς εχάρισε το βλέπειν. Και αποκριθείς ο Ιησούς, είπε προς αυτούς· Υπάγετε και απαγγείλατε προς τον Ιωάννην όσα είδετε και ηκούσατε».¹⁷

GSAM 63.3Με δυσκολία μπορούσαν οι Ιουδαίοι ή ακόμη και οι μαθητές να αντιληφθούν με σαφήνεια πολλές αλήθειες που εξέφραζε ο Σωτήρας, επειδή ήταν τόσο βαθιά ριζωμένοι στην πεποίθηση ότι, όταν θα ερχόταν ο Μεσσίας, θα έσπαγε το ρωμαϊκό ζυγό, που τους ήταν τόσο βαρύς, και θα αποκαθιστούσε αμέσως το βασίλειο του Δαβίδ, και θα βασίλευε ως κοσμικός βασιλιάς.

GSAM 63.4Ο Ιησούς ξεκίνησε το κήρυγμά Του λέγοντας: «Μετανοείτε· διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών».¹⁸ Όταν απεστάλησαν οι δώδεκα απόστολοί Του, μετέφεραν το ίδιο μήνυμα: «επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών».¹⁹ Ακόμη αργότερα στη διακονία Του, όταν απεστάλησαν οι εβδομήντα, αυτό έγινε με τα λόγια: «Επλησίασεν εις εσάς η βασιλεία του Θεού».²⁰

GSAM 64Ο λαός θαύμαζε το έργο του Χριστού

GSAM 64.1Τα θαυμαστά λόγια και οι διδασκαλίες του Χριστού οδήγησαν τον λαό να πει: «Ουδέποτε ελάλησεν άνθρωπος ούτω, καθώς ούτος ο άνθρωπος».²¹ Και όταν θεράπευσε τον τυφλό και άλαλο άνδρα, «εξεπλήττοντο πάντες οι όχλοι και έλεγον· Μήπως είναι ούτος ο υιός του Δαβίδ;»²² ή, με άλλα λόγια, Δεν είναι αυτός ο απόγονος του Δαβίδ, ο υποσχεθείς Σωτήρας; «ελθών εις την πατρίδα αυτού, εδίδασκεν αυτούς εν τη συναγωγή αυτών, ώστε εξεπλήττοντο και έλεγον· Πόθεν εις τούτον η σοφία αύτη και αι δυνάμεις; δεν είναι ούτος ο υιός του τέκτονος; η μήτηρ αυτού δεν λέγεται Μαριάμ, και οι αδελφοί αυτού Ιάκωβος και Ιωσής και Σίμων και Ιούδας;»²³

GSAM 64.2Περίπου το τρίτο έτος της διακονίας του Χριστού, όταν βρισκόταν στον ναό για να παραστεί στη γιορτή της αφιέρωσης, οι Ιουδαίοι τον περικύκλωσαν και του είπαν: «Έως πότε κρατείς εν αμφιβολία την ψυχήν ημών; εάν συ ήσαι ο Χριστός, ειπέ προς ημάς παρρησία.»²⁴ Τον προηγούμενο χρόνο, όταν είχε επιτελέσει το θαυμαστό θαύμα της σίτισης των πέντε χιλιάδων με τους «πέντε άρτους κριθίνους και δύο οψάρια», «γνωρίσας ότι μέλλουσι να έλθωσι και να αρπάσωσιν αυτόν, διά να κάμωσιν αυτόν βασιλέα, [γι’ αυτό] ανεχώρησε πάλιν εις το όρος».²⁵

GSAM 64Ο Χριστός διδάσκει τους μαθητές Του για τον θάνατό Του

GSAM 64.3Κατά τη διδασκαλία των μαθητών του, ο Χριστός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο να διαλύσει την ιδέα μιας κοσμικής βασιλείας που θα ξεκινούσε αμέσως, και να τους δείξει ότι έπρεπε να πεθάνει και να αναστηθεί, να φύγει και να επιστρέψει. Έτσι τους ρώτησε: «Εάν λοιπόν θεωρήτε τον Υιόν του ανθρώπου αναβαίνοντα όπου ήτο το πρότερον;»²⁶ Αφού τους πρόσταξε «να μη είπωσι προς μηδένα ότι αυτός είναι Ιησούς ο Χριστός», διαβάζουμε: «Από τότε ήρχισεν ο Ιησούς να δεικνύη εις τους μαθητάς αυτού ότι πρέπει να υπάγη εις Ιεροσόλυμα και να πάθη πολλά από των πρεσβυτέρων και αρχιερέων και γραμματέων, και να θανατωθή, και την τρίτην ημέραν να αναστηθή. Και παραλαβών αυτόν ο Πέτρος κατ' ιδίαν ήρχισε να επιτιμά αυτόν, λέγων· Γενού ίλεως εις σεαυτόν, Κύριε· δεν θέλει γείνει τούτο εις σε».²⁷

GSAM 65.1Ταυτόχρονα τους είπε ότι υπήρχαν μερικοί που στέκονταν εκεί και δεν θα πέθαιναν πριν δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται στη βασιλεία Του.²⁸ Περίπου οκτώ ημέρες αργότερα, αυτή η προφητεία εκπληρώθηκε· και ο απόστολος Πέτρος αναφέρεται σε εκείνο το «όραμα» του Χριστού που έρχεται στη βασιλεία Του ως απόδειξη της πραγματικής Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού που βρίσκεται ακόμη στο μέλλον.²⁹

GSAM 65.2Κάποτε, όταν ο Χριστός και οι μαθητές Του βρίσκονταν στη Γαλιλαία, ο Ιησούς τους είπε: «Μέλλει ο Υιός του ανθρώπου να παραδοθή εις χείρας ανθρώπων· και θέλουσι θανατώσει αυτόν, και την τρίτην ημέραν θέλει αναστηθή. Και ελυπήθησαν σφόδρα».³⁰ Και όμως δεν κατάφεραν να καταλάβουν, να αντιληφθούν, το νόημά Του, διότι ακόμη και ενώ προσπαθούσε να εντυπώσει στο μυαλό τους την σοβαρή αλήθεια του θανάτου και της ανάστασής Του, αυτοί συζητούσαν μεταξύ τους το ερώτημα ποιος θα ήταν ο μεγαλύτερος στην βασιλεία των ουρανών.³¹

GSAM 65.3Σε άλλη περίπτωση ο Πέτρος είπε στον Ιησού: «ημείς αφήκαμεν πάντα και σοι ηκολουθήσαμεν· τι λοιπόν θέλει είσθαι εις ημάς; Ο δε Ιησούς είπε προς αυτούς· Αληθώς σας λέγω ότι σεις οι ακολουθήσαντές μοι, εν τη παλιγγενεσία, όταν καθήση ο Υιός του ανθρώπου επί του θρόνου της δόξης αυτού, θέλετε καθήσει και σεις επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ.»³² Ωστόσο, η σκέψη ενός βασιλείου που επρόκειτο να ιδρυθεί σύντομα κυριαρχούσε στο μυαλό τους, και, ως άνθρωποι, άρχισαν να αναζητούν την υψηλότερη θέση στο βασίλειο.

GSAM 65.4Στη συνέχεια, εμφανίζεται η φιλόδοξη μητέρα του Ιακώβου και του Ιωάννη, των γιων του Ζεβεδαίου, ζητώντας από τον Χριστό να δοθεί στους γιους της η τιμή να καταλάβουν υψηλές θέσεις — ο ένας στα δεξιά και ο άλλος στα αριστερά του θρόνου Του· ή, ίσως, ο ένας να γίνει πρωθυπουργός της κυβέρνησης και ο άλλος υπουργός Εξωτερικών. Ο Χριστός όμως είπε ξεκάθαρα: «Δεν εξεύρετε τι ζητείτε».³³

GSAM 66Θριαμβευτική είσοδος στην Ιερουσαλήμ

GSAM 66.1Λίγο μετά από αυτή την εποχή συνέβη ένα μεγάλο και συγκλονιστικό γεγονός. Ήταν η ανάσταση του Λάζαρου από τον τάφο, αυτού που ήταν νεκρός εδώ και τέσσερις ημέρες. Ένα τόσο ισχυρό θαύμα ενθουσίασε και κατέπληξε τόσο πολύ τον λαό, ώστε οι Φαρισαίοι ανησύχησαν· αυτοί, μαζί με τους ιερείς, συγκάλεσαν αμέσως συμβούλιο· και στις συζητήσεις τους ρώτησαν: «Τι κάμνομεν, διότι ούτος ο άνθρωπος πολλά θαύματα κάμνει. Εάν αφήσωμεν αυτόν ούτω, πάντες θέλουσι πιστεύσει εις αυτόν, και θέλουσιν ελθεί οι Ρωμαίοι και αφανίσει και τον τόπον ημών και το έθνος».³⁴ Ενώ μια σατανική δύναμη από κάτω κυρίευε έτσι εκείνους που επιδίωκαν να καταστρέψουν τον Χριστό, μια δύναμη από ψηλά κινητοποιούσε τις μάζες να τον δοξάσουν και να εκπληρώσουν ό,τι είχε προφητευθεί σχετικά με αυτόν.

GSAM 66.2Με την ευκαιρία που αναφέρθηκε παραπάνω, ο λαός συγκεντρώθηκε μαζικά, όχι μόνο για να δει τον Ιησού, αλλά και για να δει τον Λάζαρο, τον οποίο είχε αναστήσει από τους νεκρούς. Τώρα τους φαινόταν βέβαιο ότι ο Ιησούς ήταν ο πολυαναμενόμενος βασιλιάς τους, και καθώς τον συναντούσαν να έρχεται προς την Ιερουσαλήμ, καθισμένος πάνω σε ένα πουλάρι, τα λόγια της Γραφής ήρθαν με δύναμη στο μυαλό τους: «Μη φοβού, θύγατερ Σιών· ιδού, ο βασιλεύς σου έρχεται καθήμενος επί πώλου όνου.»³⁵ Μια δυνατή κραυγή θριάμβου αντήχησε από εκείνο το τεράστιο πλήθος, κάτι που ανησύχησε πολύ τους ψυχρούς και υπολογιστικούς Φαρισαίους. Μεταξύ τους έλεγαν: «Βλέπετε ότι δεν ωφελείτε ουδέν; ιδού, ο κόσμος οπίσω αυτού υπήγεν.»³⁶ Στο αίτημά τους να σταματήσει ο Χριστός τις φωνές, εκείνος απάντησε: «Σας λέγω ότι εάν ούτοι σιωπήσωσιν, οι λίθοι θέλουσι φωνάξει».³⁷ Ο Κύριος είχε πει για αυτή την περίσταση: «Φωνάξτε», και αν ο λαός δεν εκπλήρωνε τον λόγο Του, θα έβαζε φωνή στις πέτρες του δρόμου, και αυτές θα φώναζαν· διότι ο λόγος Του πρέπει να εκπληρωθεί.

GSAM 66Ο Χριστός θα φύγει και θα επιστρέψει

GSAM 66.3Ο Σωτήρας μας δεν επεδίωξε μόνο να κατευθύνει το μυαλό των μαθητών στο γεγονός ότι επρόκειτο να πεθάνει και να αναστηθεί, αλλά επιθυμούσε επίσης να τους διδάξει ότι η βασιλεία δεν επρόκειτο να έρθει μέχρι να φύγει και να επιστρέψει ξανά. Αναφερόμενος στη σταύρωσή του, είπε: «εγώ εάν υψωθώ εκ της γης, θέλω ελκύσει πάντας προς εμαυτόν. Τούτο δε έλεγε, δεικνύων με ποίον θάνατον έμελλε να αποθάνη. Απεκρίθη προς αυτόν ο όχλος· Ημείς ηκούσαμεν εκ του νόμου Ότι ο Χριστός μένει εις τον αιώνα, και πως συ λέγεις Ότι πρέπει να υψωθή ο Υιός του ανθρώπου; τις είναι ούτος ο Υιός του ανθρώπου;»³⁸

GSAM 67.1Για να εντυπώσει πληρέστερα στο μυαλό των μαθητών το γεγονός ότι επρόκειτο να φύγει και να επιστρέψει πάλι, προτού ιδρυθεί η βασιλεία Του επί της γης, είπε: «Τεκνία, έτι ολίγον είμαι μεθ' υμών. Θέλετε με ζητήσει, και καθώς είπον προς τους Ιουδαίους ότι όπου υπάγω εγώ, σεις δεν δύνασθε να έλθητε, και προς εσάς λέγω τώρα. … Λέγει προς αυτόν ο Σίμων Πέτρος· Κύριε, που υπάγεις; Απεκρίθη εις αυτόν ο Ιησούς· Όπου υπάγω, δεν δύνασαι τώρα να με ακολουθήσης, ύστερον όμως θέλεις με ακολουθήσει.»³⁹ Στη συνέχεια, ενθάρρυνε τις ανήσυχες και θλιμμένες καρδιές τους με αυτά τα λόγια: «Ας μη ταράττηται η καρδία σας· πιστεύετε εις τον Θεόν, και εις εμέ πιστεύετε. Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα· ει δε μη, ήθελον σας ειπεί· υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον· και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ.»⁴⁰

GSAM 67Η παραβολή του ευγενούς

GSAM 67.2Και πάλι ο Σωτήρας προσπάθησε να διορθώσει την εσφαλμένη αντίληψη ότι η βασιλεία επρόκειτο να εμφανιστεί αμέσως, χρησιμοποιώντας την ακόλουθη παραβολή καθώς αυτός και οι μαθητές του ανέβαιναν στην Ιερουσαλήμ: «Άνθρωπος τις ευγενής υπήγεν εις χώραν μακράν διά να λάβη εις εαυτόν βασιλείαν και να υποστρέψη. Και καλέσας δέκα δούλους εαυτού, έδωκεν εις αυτούς δέκα μνας και είπε προς αυτούς· Πραγματευθήτε εωσού έλθω. … Και αφού υπέστρεψε λαβών την βασιλείαν, είπε να προσκληθώσι προς αυτόν οι δούλοι εκείνοι, εις τους οποίους έδωκε το αργύριον, διά να μάθη τι εκέρδησεν έκαστος.»⁴¹ Σε αυτή την παραβολή ο Κύριος αναπαριστά τον εαυτό Του με τον ευγενή. Έπρεπε να πάει σε μια μακρινή χώρα — στον Πατέρα Του — και εκεί να λάβει τη βασιλεία, πριν επιστρέψει για να βασιλέψει.

GSAM 68.1Σε απάντηση στο ερώτημα των μαθητών: «τι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του αιώνος;»⁴² ο Σωτήρας τους έδωσε έναν κατάλογο των γεγονότων που επρόκειτο να συμβούν κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης που θα έπεφτε πάνω στην εκκλησία, καθώς και τα σαφή σημάδια που θα εμφανίζονταν. Όταν αυτά εμφανίζονταν, θα γνώριζαν ότι η έλευσή Του ήταν κοντά, ακόμη και στις πόρτες, και ότι η γενιά που τα έβλεπε δεν θα έφευγε από τη σκηνή της δράσης μέχρι να έρθει.⁴³

GSAM 68Εγκαταλειμμένος από όλους τους μαθητές

GSAM 68.2Όμως, παρά όλες τις οδηγίες που έδωσε ο Χριστός στους αποστόλους σχετικά με τον θάνατό Του και την ταπείνωσή Του, απέτυχαν εντελώς να κατανοήσουν την αλήθεια που τους είχε διδάξει σχετικά με τη δίκη και τη σταύρωσή Του. Τόσο αμυδρή ήταν η αντίληψή τους για την αλήθεια, ώστε όταν ήρθε η δίκη, η ελπίδα τους έσβησε, και όλοι «Τον εγκατέλειψαν και⁴⁴ έφυγαν». Ακόμη και ο Πέτρος, ο πάντα γεμάτος ζήλο Πέτρος, ο οποίος με τόση βεβαιότητα είχε δηλώσει ότι αν όλοι οι άνθρωποι Τον εγκατέλειπαν, αυτός ποτέ δεν θα το έκανε, λίγες ώρες αργότερα αρνήθηκε τον Κύριό του και, ορκιζόμενος, δήλωσε ότι δεν γνώριζε τον άνθρωπο. Ήταν τόσο αργοί στην κατανόηση της δήλωσης του Κυρίου ότι την τρίτη ημέρα μετά τη σταύρωσή Του θα αναστηθεί από τους νεκρούς, ώστε αναρωτιόντουσαν και συζητούσαν μεταξύ τους «τι είναι το να αναστηθή εκ νεκρών».⁴⁵ Πράγματι, ήταν τόσο άδειοι από πίστη που, αφού πέθανε και το σώμα Του είχε τοποθετηθεί στον καινούργιο τάφο του Ιωσήφ, έκαναν προετοιμασίες για να Τον βαλσαμώσουν. Με την ελπίδα να έχει χαθεί —θαμμένη μαζί με τον Χριστό στον τάφο— τι Σάββατο ήταν αυτό για τους μαθητές! Με καρδιές βαρυφορτωμένες από θλίψη και απογοήτευση, και χωρίς τον φιλεύσπλαχνο, συμπονετικό Σωτήρα, του οποίου η ζωή ήταν γεμάτη πράξεις τρυφερότητας και ελέους, κοντά τους για να τους παρηγορήσει και να τους ενδυναμώσει, πόσο έρημη ήταν η κατάστασή τους!

GSAM 69Συγκλονιστικά Γεγονότα της Πρωίας της Ανάστασης

GSAM 69.1Ξημερώνει η πρώτη ημέρα της εβδομάδας! Τι αναταραχή στον ουρανό και στη γη! Ένας ισχυρός άγγελος κατεβαίνει από τα βασίλεια της δόξας στον τάφο του Ιωσήφ, με ένα μήνυμα που διατάζει τον Υιό του Θεού να αναστηθεί. «Και ιδού έγεινε σεισμός μέγας· διότι άγγελος Κυρίου καταβάς εξ ουρανού ήλθε και απεκύλισε τον λίθον από της θύρας και εκάθητο επάνω αυτού. Ήτο δε η όψις αυτού ως αστραπή και το ένδυμα αυτού λευκόν ως χιών. Και από του φόβου αυτού εταράχθησαν οι φύλακες και έγειναν ως νεκροί.»⁴⁶ «πολλά σώματα των κεκοιμημένων αγίων ανέστησαν, και εξελθόντες εκ των μνημείων μετά την ανάστασιν αυτού εισήλθον εις την αγίαν πόλιν και ενεφανίσθησαν εις πολλούς.»⁴⁷ Σκεφτείτε τέτοιους επισκέπτες στην Ιερουσαλήμ, στις πόρτες των φίλων τους, με το μήνυμα ότι ο σταυρωμένος Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς και ότι κι αυτοί είχαν αναστηθεί από τη δύναμή Του, για να μαρτυρήσουν σχετικά με την ανάστασή Του. Τι δραστηριότητα μεταξύ των μαθητών και των αγίων γυναικών — να τρέχουν εδώ κι εκεί για να αναγγείλουν τα χαρμόσυνα νέα: «Αναστήθηκε από τους νεκρούς, γιατί Τον είδαμε και μιλήσαμε μαζί Του!»

GSAM 69Ο Ιησούς Περπατά στην Εξοχή

GSAM 69.2«Και ιδού, δύο εξ αυτών επορεύοντο εν αυτή τη ημέρα εις κώμην ονομαζομένην Εμμαούς, απέχουσαν εξήκοντα στάδια [επτά και μισό μίλια] από Ιερουσαλήμ. Και αυτοί ωμίλουν προς αλλήλους περί πάντων των συμβεβηκότων τούτων. Και ενώ ωμίλουν και συνδιελέγοντο, πλησιάσας και αυτός ο Ιησούς επορεύετο μετ' αυτών· αλλ' οι οφθαλμοί αυτών εκρατούντο διά να μη γνωρίσωσιν αυτόν. Είπε δε προς αυτούς· Τίνες είναι οι λόγοι ούτοι, τους οποίους συνομιλείτε προς αλλήλους περιπατούντες, και είσθε σκυθρωποί; Αποκριθείς δε ο εις, ονομαζόμενος Κλεόπας, είπε προς αυτόν· Συ μόνος παροικείς εν Ιερουσαλήμ και δεν έμαθες τα γενόμενα εν αυτή εν ταις ημέραις ταύταις; Και είπε προς αυτούς· Ποία; Οι δε είπον προς αυτόν· Τα περί Ιησού του Ναζωραίου, όστις εστάθη ανήρ προφήτης δυνατός εν έργω και λόγω ενώπιον του Θεού και παντός του λαού, και πως παρέδωκαν αυτόν οι αρχιερείς και οι άρχοντες ημών εις καταδίκην θανάτου και εσταύρωσαν αυτόν. Ημείς δε ηλπίζομεν ότι αυτός είναι ο μέλλων να λυτρώση τον Ισραήλ· αλλά και προς τούτοις πάσι τρίτη ημέρα είναι σήμερον αύτη, αφού έγειναν ταύτα. Αλλά και γυναίκές τινές εξ ημών εξέπληξαν ημάς, αίτινες υπήγον την αυγήν εις το μνημείον, και μη ευρούσαι το σώμα αυτού, ήλθον λέγουσαι ότι είδον και οπτασίαν αγγέλων, οίτινες λέγουσιν ότι αυτός ζη. Και τινές των υμετέρων υπήγον εις το μνημείον και εύρον ούτω, καθώς και αι γυναίκες είπον, αυτόν όμως δεν είδον.

GSAM 70.1«Και αυτός είπε προς αυτούς· Ω ανόητοι και βραδείς την καρδίαν εις το να πιστεύητε εις πάντα όσα ελάλησαν οι προφήται· δεν έπρεπε να πάθη ταύτα ο Χριστός και να εισέλθη εις την δόξαν αυτού; Και αρχίσας από Μωϋσέως και από πάντων των προφητών, διηρμήνευεν εις αυτούς τα περί εαυτού γεγραμμένα εν πάσαις ταις γραφαίς.»⁴⁸ Καθώς ετοιμαζόταν να γευματίσει μαζί τους, έσπασε το ψωμί και ευχαρίστησε, «Αυτών δε διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί, και εγνώρισαν αυτόν. … Και είπον προς αλλήλους· Δεν εκαίετο εν υμίν η καρδία ημών, ότε ελάλει προς ημάς καθ' οδόν και μας εξήγει τας γραφάς;»⁴⁹

GSAM 70.2Τώρα, επιτέλους, οι μαθητές μπορούν να δουν, αφού το θέμα τους έχει αποδειχθεί πλήρως, ότι υπήρχε θάνατος και ανάσταση που συνδέονταν με την αποστολή του Σωτήρα. Αλλά πώς θα αντιμετωπίσουν το ζήτημα της βασιλείας Του;

GSAM 70.2«Εφανέρωσεν εαυτόν ζώντα μετά το πάθος αυτού διά πολλών τεκμηρίων, εμφανιζόμενος εις αυτούς τεσσαράκοντα ημέρας και λέγων τα περί της βασιλείας του Θεού. Και συνερχόμενος μετ' αυτών, παρήγγειλε να μη απομακρυνθώσιν από Ιεροσολύμων, αλλά να περιμένωσι την επαγγελίαν του Πατρός, την οποίαν ηκούσατε, είπε, παρ' εμού. Διότι ο μεν Ιωάννης εβάπτισεν εν ύδατι, σεις όμως θέλετε βαπτισθή εν Πνεύματι Αγίω ουχί μετά πολλάς ταύτας ημέρας.

GSAM 71Θα αποκαταστήσεις τώρα τη βασιλεία;

GSAM 71.1«Εκείνοι λοιπόν συνελθόντες ηρώτων αυτόν, λέγοντες· Κύριε, τάχα εν τω καιρώ τούτω αποκαθιστάνεις την βασιλείαν εις τον Ισραήλ; [δηλαδή: Έχουμε μάθει ότι ήταν απαραίτητο να σταυρωθείς και να αναστηθείς από τους νεκρούς, σύμφωνα με τις Γραφές, αλλά δεν πρόκειται να αποκαταστήσεις το βασίλειο τώρα;] Είπε δε προς αυτούς· Δεν ανήκει εις εσάς να γνωρίζητε τους χρόνους ή τους καιρούς, τους οποίους ο Πατήρ έθεσεν εν τη ιδία αυτού εξουσία, αλλά θέλετε λάβει δύναμιν, όταν επέλθη το Άγιον Πνεύμα εφ' υμάς, και θέλετε είσθαι εις εμέ μάρτυρες και εν Ιερουσαλήμ και εν πάση τη Ιουδαία και Σαμαρεία και έως εσχάτου της γης. Και αφού είπε ταύτα, βλεπόντων αυτών ανελήφθη, και νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από των οφθαλμών αυτών. Και ενώ ήσαν ατενίζοντες εις τον ουρανόν ότε αυτός ανέβαινεν, ιδού, άνδρες δύο με ιμάτια λευκά εστάθησαν πλησίον αυτών, οίτινες και είπον· Άνδρες Γαλιλαίοι, τι ίστασθε εμβλέποντες εις τον ουρανόν; ούτος ο Ιησούς, όστις ανελήφθη αφ' υμών εις τον ουρανόν, θέλει ελθεί ούτω καθ' ον τρόπον είδετε αυτόν πορευόμενον εις τον ουρανόν».⁵⁰

GSAM 71Ο Ιησούς θα παραμείνει στον ουρανό μέχρι την αποκατάσταση

GSAM 71.2Τώρα που ο Σωτήρας τους είχε αφήσει, και τον είχαν πράγματι δει «αναβαίνοντα όπου ήτο το πρότερον», είχαν τη βεβαιότητα ότι το Άγιο Πνεύμα θα τους δίδασκε σχετικά με τον καιρό που θα έρθει η βασιλεία. Έτσι, ο Πέτρος, στις οδηγίες του προς τον λαό, μετά τη λήψη του Πνεύματος, είπε: «και αποστείλη τον προκεκηρυγμένον εις εσάς Ιησούν Χριστόν, τον οποίον πρέπει να δεχθή ο ουρανός μέχρι των καιρών της αποκαταστάσεως πάντων, όσα ελάλησεν ο Θεός απ' αιώνος διά στόματος πάντων των αγίων αυτού προφητών».⁵¹

GSAM 71.3Στον απόστολο Πέτρο δόθηκαν επίσης από το Άγιο Πνεύμα τα γεγονότα σχετικά με τους τρεις κόσμους: Πρώτον, τον κόσμο πριν από τον κατακλυσμό, ο οποίος καταστράφηκε από το νερό· δεύτερον, τον παρόντα κόσμο που προορίζεται για τη φωτιά —φωτιά με την οποία είναι γεμάτη η γη, όπως αναφέρει η Αναθεωρημένη Έκδοση—, εκείνη τη φωτιά που θα αποδειχθεί η απώλεια, η καταστροφή και η ερήμωση των ασεβών ανθρώπων· τρίτον, τη νέα γη, στην οποία «δικαιοσύνη κατοικεί»· ή, όπως μεταφράζουν ορισμένοι, «στην οποία θα κατοικούν οι δίκαιοι ».⁵²

GSAM 72.1Ο απόστολος Παύλος περιέγραψε την ανάσταση του λαού του Θεού και τη μεταμόρφωση όλων των αγίων Του από θνητούς σε αθάνατους, «εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι·». Δήλωσε στους Κορινθίους ότι ο Χριστός βρίσκεται τώρα στον θρόνο του Πατέρα Του και θα παραμείνει εκεί έως ότου όλοι οι εχθροί Του υποταχθούν σ’ Αυτόν. Δηλαδή, έως ότου ο Πατέρας του παραδώσει το βασίλειο — το δικό του βασίλειο — στα χέρια του, όπως προφητεύτηκε στο Δανιήλ 7:13, 14 και στον Ψαλμό 2:8, 9. Στην εκκλησία της Θεσσαλονίκης παρουσίασε την έλευση του Χριστού και την ανάσταση ως τη μόνη τους ελπίδα, και ως πηγή της αληθινής παρηγοριάς όταν οι αγαπημένοι τους χωρίζονταν από αυτούς από το χέρι του θανάτου.⁵³

GSAM 72Η Επιστροφή του Κυρίου Αόριστη

GSAM 72.2Μέχρι τότε η εκκλησία δεν είχε συγκεκριμένη γνώση σχετικά με το πότε θα επέστρεφε ο Κύριος. Όταν ο απόστολος, στην πρώτη του επιστολή προς τους Θεσσαλονικείς, είπε: «ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή», οι αδελφοί κατάλαβαν ότι εννοούσε ότι ο Χριστός θα ερχόταν ενώ μερικοί από αυτούς ήταν ακόμα ζωντανοί. Στη δεύτερη επιστολή του διορθώνει την εσφαλμένη αντίληψή τους για την επιστολή του και τους λέει ότι «δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη, εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εναντίον εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα».⁵⁴

GSAM 72Η Αποστασία

GSAM 72.3Και ακόμα η εκκλησία αφήνεται να ψάχνει στο σκοτάδι όσον αφορά τον χρόνο της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού. Οι αδελφοί έχουν μάθει ότι θα υπάρξει μια αποστασία· αλλά πόσο θα διαρκέσει, αυτό ήταν το ερώτημα. Μια απάντηση δόθηκε στη συνέχεια στον Ιωάννη, ενώ βρισκόταν σε όραμα στο νησί της Πάτμου, μέσα από τα σύμβολα που βρίσκονται στα κεφάλαια δώδεκα και δεκατρία της Αποκάλυψης — ο «χρόνος, χρόνοι και μισός», οι «τεσσαράκοντα δύο» μήνες, οι «χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες» (έτη)· αλλά μέχρι τότε το γεγονός που σηματοδοτούσε την έναρξη αυτής της μακράς περιόδου δεν είχε συμβεί. Έτσι, η εκκλησία εξακολουθούσε να ελπίζει και να περιμένει την έλευση του Χριστού, χωρίς να γνωρίζει με βεβαιότητα τον ακριβή χρόνο της εμφάνισής Του· διότι, όταν θα είχε περάσει εκείνη η περίοδος της θλίψης, θα παρέμενε ακόμη μια μικρή περίοδος σύγκρουσης και θριάμβου για την «υπόλοιπη» εκκλησία.⁵⁵

GSAM 73.1Με την ολοκλήρωση των κειμένων της Καινής Διαθήκης, το θέμα της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού παρουσιάζεται σαφώς μπροστά μας. Περίπου ένας στίχος στους τριάντα αναφέρεται με κάποιον τρόπο στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Για αυτό, καθώς και για τη θέση της εκκλησίας σε σχέση με αυτή την ελπίδα κατά τη διάρκεια των αιώνων που μεσολάβησαν μέχρι τη σύγχρονη εποχή, ο Ρόμπερτ Πάτερσον, D.D., μιλάει σε μια εφημερίδα με τίτλο The Interior, υπό τον τίτλο «The Blessed Hope», ως εξής:—

GSAM 73Η Επίγεια Χιλιετία — Πάτερσον

GSAM 73.2«Όταν ο Κύριός μας άφησε την εκκλησία Του στη γη για να πάει στον Πατέρα, την άφησε σε μια θλιβερή κατάσταση. Οι πεντακόσιοι μαθητές Του ήταν περικυκλωμένοι από ολόκληρο τον κόσμο των εχθρών Του, οργανωμένο σε αντιχριστιανικές θρησκείες και κυβερνήσεις από μία από τις πιο υψηλές νοημοσύνες, εμψυχωμένο από την πιο δηλητηριώδη κακία και εκπαιδευμένο από την εμπειρία των αιώνων στους πιο αποτελεσματικούς τρόπους καταστροφής. Ο Κύριος δεν αγνοούσε τον κίνδυνό μας· ούτε στις τελευταίες ομιλίες Του τον υποτίμησε, ούτε υποσχέθηκε καμία μείωση της εχθρότητας του κόσμου και της θλίψης της εκκλησίας. Αλλά υποσχέθηκε ότι ο ίδιος θα επέστρεφε για να κατατροπώσει τους εχθρούς Του και ότι θα μας στήριζε μέχρι εκείνη την ευλογημένη ημέρα. ‘Σας μισεί ο κόσμος. Εν τω κόσμω θέλετε έχει θλίψιν. Σεις θέλετε κλαύσει και θρηνήσει, ο δε κόσμος θέλει χαρή· και σεις θέλετε λυπηθή, η λύπη σας όμως θέλει μεταβληθή εις χαράν... Σεις λοιπόν τώρα μεν έχετε λύπην· πάλιν όμως θέλω σας ιδεί, και θέλει χαρή η καρδία σας, και την χαράν σας ουδείς αφαιρεί από σας. Αν φύγω, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ’.

GSAM 74.1«Αυτή ήταν η ευλογημένη ελπίδα της προσωπικής επιστροφής Του, με την οποία παρηγόρησε την εκκλησία Του κατά την προσωπική αναχώρησή Του. Είπε ότι, καθ’ όλη τη διάρκεια της απουσίας Του, πρέπει να υποφέρουμε θλίψεις· και έτσι ακριβώς έχει συμβεί. Αν είναι να απολαύσουμε οποιαδήποτε περίοδο εξωτερικής ειρήνης κατά τη διάρκεια της απουσίας Του, αν η εκκλησία Του πρόκειται να απαλλαγεί από τις επιθέσεις του κόσμου, αν πρόκειται να υπάρξει κάποια εποχή αγνότητας όπου το ζιζάνιο δεν θα φυτρώνει ανάμεσα στο σιτάρι, ή αν, κατά την έλευσή Του, θα Τον υποδεχτεί ο πληθυσμός μιας γης γεμάτης με τη δόξα του Κυρίου, ή μάλιστα αν καταφέρει να βρει πίστη στη γη, αυτό θα αποτελέσει για Εκείνον μια εντελώς απροσδόκητη έκπληξη. Ο Ιησούς δεν γνώριζε για αυτή τη χιλιετία. Λέμε ότι δεν την γνώριζε, επειδή δεν μας μίλησε γι’ αυτήν· και ο ίδιος λέει: ‘Εσάς δε είπον φίλους, διότι πάντα όσα ήκουσα παρά του Πατρός μου, εφανέρωσα εις εσάς’. Όμως, σε όλες τις ομιλίες και τις παραβολές Του δεν υπάρχει ούτε η παραμικρή νύξη ότι πρέπει να ελπίζουμε σε οποιαδήποτε περίοδο ειρήνης ή δόξας πριν από την έλευσή Του. Οι απόστολοι αγνοούν εξίσου την ύπαρξη μιας χιλιετίας χωρίς τον Χριστό. Για τριακόσια χρόνια μετά την αναχώρηση του Κυρίου μας, η ευλογημένη ελπίδα της εκκλησίας ήταν η ελπίδα της επιστροφής Του.

GSAM 74.2«Όταν όμως, κατά τη διάρκεια της προαναγγελθείσας αποστασίας της, η νύμφη του Χριστού άρχισε να παρηγορείται κατά την απουσία Του με τη φιλία των βασιλέων της γης, πολύ φυσικά απέστρεψε το βλέμμα της από τον ανατολικό ουρανό και από την επιστροφή του Κυρίου της, η οποία θα έθετε τέλος στην κοσμική της μεγαλοπρέπεια. Όταν οι Μεταρρυθμιστές έβαλαν τη σάλπιγγα του Ευαγγελίου στα χείλη τους... τα όνειρα για μια χιλιετία χωρίς τον Χριστό εξαφανίστηκαν αμέσως... και η εκκλησία άρχισε και πάλι να προσβλέπει στην έλευση του Κυρίου για να καταστρέψει τον Αντίχριστο.... Στις επιστολές, τα κηρύγματα και τις ομολογίες πίστης τους, οι Μεταρρυθμιστές διακήρυξαν τις προχιλιαστικές τους ελπίδες.

GSAM 74.3«Η Σύνοδος του Γουέστμινστερ ολοκληρώνει την ομολογία της με μια διακήρυξη της πίστης της στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, με λόγια που εκφράζουν πλήρως την πίστη των προχιλιαστών. Διακηρύσσουν με αυτά τα βαρυσήμαντα λόγια: ‘Όπως ο Χριστός θέλει να μας πείσει βεβαιωτικά ότι θα υπάρξει ημέρα κρίσης, τόσο για να αποτρέψει όλους τους ανθρώπους από την αμαρτία, όσο και για τη μεγαλύτερη παρηγοριά των ευσεβών στις αντιξοότητές τους, έτσι θέλει εκείνη την ημέρα να είναι άγνωστη στους ανθρώπους, ώστε να αποτινάξουν κάθε σαρκική ασφάλεια και να είναι πάντα άγρυπνοι, επειδή δεν γνωρίζουν σε ποια ώρα θα έρθει ο Κύριος: και να είναι πάντα έτοιμοι να πουν: Έλα, Κύριε Ιησού: και έλα γρήγορα!’⁵⁶

GSAM 75.1«Οι πρόγονοί μας, οι μεταρρυθμιστές, ενδυνάμωναν τις καρδιές τους προσδοκώντας την έλευση του Κυρίου και ενθάρρυναν ο ένας τον άλλον με την κραυγή: ‘Κρατήστε το πεδίο! Διότι έρχεται με λεγεώνες βοήθειας’, ένα συναίσθημα που ενσωματώθηκε πρόσφατα σε έναν δημοφιλή ύμνο αναζωπύρωσης, αλλά ήταν γνωστό στους παλιούς Σκωτσέζους Συμφωνητές.

GSAM 75.2«Όμως, σύντομα εμφανίστηκε μια δεύτερη αποστασία από την πίστη στις μεταρρυθμισμένες εκκλησίες. Στη Σκωτία ήταν γνωστή ως Μετριοπαθισμός· στην Αγγλία, ως Αρειανισμός και, πιο πρόσφατα, ως Ευρεία Εκκλησία· στην Αμερική ονομαζόταν Ουνιταρισμός· και στη Γερμανία, Ρασιοναλισμός. Θέτοντας την ανθρώπινη λογική ως κριτή και τη δική μας, πολύ περιορισμένη, σύγχρονη παρατήρηση ως απόδειξη, και αρνούμενη ότι οποιοδήποτε γεγονός θα μπορούσε να συμβεί παρά μόνο σύμφωνα με την πορεία των παρατηρούμενων νόμων της φύσης, υποβίβασε τον Ιησού στο επίπεδο ενός εβραίου ραβίνου, μάλλον προχωρημένου για την εποχή του, αλλά χωρίς καμία γνώση της σύγχρονης επιστήμης. Φυσικά, η ιδέα ότι ένα τέτοιο πρόσωπο θα επέστρεφε από τον αόρατο κόσμο για να βασιλέψει πάνω στη γη κατατάχθηκε στην εβραϊκή μυθολογία.

GSAM 75Ο Δανιήλ Γουίτμπι για τη Χιλιετία

GSAM 75.3«Οι υποσχέσεις για τη Δευτέρα Παρουσία του και τη βασιλεία του επί της γης ερμηνεύτηκαν ως απλή διάδοση του ευαγγελίου του και υποταγή ενός μεγάλου μέρους του κόσμου στο Χριστιανισμό για μια περίοδο χίλιων, ή, όπως πίστευαν ορισμένοι, 360.000 ετών· κατά τη διάρκεια της οποίας η ανθρωπότητα επρόκειτο να προοδεύσει στις τέχνες του πολιτισμού και να απολαύσει άνευ προηγουμένου ειρήνη και ευημερία. Και στο τέλος αυτού του εκτεταμένου κύκλου, υπερβολικά ευρέος για να τον συλλάβει ο κοινός νους, πιθανώς θα συνέβαινε κάποια μεγάλη αναταραχή της φύσης, και θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ο Κύριος θα ερχόταν να καταστρέψει τον κόσμο και να καλέσει το ανθρώπινο γένος σε κρίση. Αυτή η θεωρία αναπτύχθηκε και διαδόθηκε από έναν Άγγλο σχολιαστή ονόματι Γουίτμπι [ο Δανιήλ Γουίτμπι πέθανε το 1726], ο οποίος, όπως αποδεικνύεται από τη δημοσιευμένη αλληλογραφία του, ήταν Αρειανός, αλλά τα σχόλιά του ήταν δημοφιλή στην τάξη του, και η μυθική χιλιετία του έγινε δεκτή με ευνοϊκή διάθεση από πολλούς ορθόδοξους συνταξιούχους και φίλους των κρατικών εκκλησιών της Ευρώπης, στους οποίους υποσχόταν μακροχρόνια εξασφάλιση δεκάτων και τιμών. Μέσω της επιρροής τους, η θεωρία αυτή εισήχθη στην Αμερική, όπου αμέσως χρησιμοποιήθηκε ως υλικό για κοινοτοπίες και κατακλείδες σε δημόσιες ομιλίες.»

GSAM 76.1Τέτοιες ήταν οι θεωρίες σε διάφορα μέρη της γης καθώς πλησιάζουμε στην εποχή που ο Κύριος εξέδωσε την σοβαρή προειδοποίηση για την έλευσή Του, η οποία βρίσκεται «στις πόρτες».