Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
11 / 29

Capitól 10 — El Crid de Mezzanocc

John Norton Loughborough

GSAM 160.1"A mezzanocc l'è vegnuu on crid: 'Varda, el spòs el riva; vegnì foeura a incontràll.' Allora tucc 'sti vergin s'hinn levaa su e hann sistemaa i sò lampad."1

GSAM 160.2Gh'emm giamò parlaa del temp de l'attesa mostraa in 'sta parabola di "des vergin", e adess daremm attenzion special a quella part che l'è stada introdota in del test de sora, ciamada de la gent adventista el "crid de mezzanocc". Un scritor important in su 'sto soget, in d'un periodich ciamaa el Midnight Cry, el 3 de otober del 1844, el dis:—

GSAM 160.3"Ma come semm rivaa in 'sta nocc de spetada? Perchè emm scominciaa la vision [la vision di vintitrè cent dì] in primavera, inveci che in autunn, del 457 a.C. Semm restaa curt de rivà al port destinaa de ses mes e un quai dì. Quest el n'ha buttaa dent in de la nocc de spetada, de ses mes."

GSAM 160.4On alter scritor, S. S. Snow, in del Cry del 22 de Agost del 1844, a parlà di vintitrécent dì, l'ha dii:—

GSAM 160.5I han cuminciàa quand l'è vegnüü föra el decret de restaurà e de costruì Gerusalemm. El decret l'è staa faa in origin del Ciro, rinnovaa del Dario, e completaa de l'Artaserse Longimanus in del settim ann del sò regn. L'è staa promulgaa e l'è entraa in vigor in de l'autunn de l'ann 457 a.C., quand che l'Esdra, rivaa a Gerusalemm con la bona man del Signor, l'ha restauraa la comunità giudea, l'ha nominaa magistraa e giudes, e l'ha scominciaa a tirà su el mur.2

GSAM 160.6Vist che 'l temp de la vision l'era de duu mila trecento agn pien, ghe saria voruu tutt el 457 e tutt el 1843 per fà su duu mila trecento, e se 'l decret l'era minga staa mandaa foeura prima del settim mes del 457 a.C., se insegnava che 'l period el saria minga finii prima del settim mes del 1844. Come l'osservanza del desim dì del settim mes la pareva vess l'event che 'l segnava l'inizi del period, inscì l'è staa dimostraa in manera concludenta che in del desim dì del settim mes (temp ebraich), el 22 de otober del 1844, i duu mila trecento dì i sarissen finii, e 'l saria rivaa el temp per nettà el santuari. Tuta l'evidenza drovada per la fin del period in del 1843 la se aplicava con la istessa forza al cünt per el 1844, e con lee una següressa che i gh'aveven descovert quel che 'l pareva una solüzion certa de la causa de la lur delüsiun. El möd in cui i Adventista proclamaven el "ver crid de mezzanocc", cume l'era ciamà alura, el se poeul minga illustrà mej che cunt el cità i scritür de quei che i eren impegnà in möd prominente in del laurà a quell'epoca.

GSAM 161"Andee foeura a incontràll"

GSAM 161.1In del *Cry* del 3 de otober del 1844, a gh'era un articol scrivud del George Storrs, cont el titol "Andee foeura a incontràll", indove che l'ha dit:—

GSAM 161.2"Tö su la mè penna con sentiment che hoo mai provaa prima d'adess. Senza ombra de dubi, in del mè penser, el des del settim mes el vedarà la revelazion del noster Signor Gesù Crist in sui nivol del ciel. Sem a poch dì de quell event—on moment spaventos per quej che hinn minga pront, ma gloriós per quej che hinn pront.
GSAM 161.3"'Varda, el Spos el riva' quest ann; 'andee foeura a incontràll.' Gh'emm finii cont i ges nominal e tucc i malvagg, foeura che per quell che 'sto crit el podarà influenzàj. El noster lavorà adess l'è de dessedà i 'vergin che hann ciappaa i sò lamp e hinn andaa foeura a incontrà el spos.' Indove semm adess? 'Se la vision la tarda, spetàla.' L'è minga questa la nostra resposta de l'Marz o de l'April passaa?—Sì. Cossa l'è success intant che 'l Spos el tardava?—Tute i verginn hann sonnigaa e hann dormii, n'è vera? I paroll del Crist hann minga fallii; e 'i Scrittur se poeuden minga romp.' El serviss a nagott fà finta de vess staa dessedaa; emm dormiggià, minga in sul fatt de la vegnuda del Crist, ma in sul temp. Semm rivaa in del temp de l'attesa; savevom no 'per quant temp' l'avaria tardà, e in su 'sto pont chì emm dormiggià. On quajvun de num l'ha dii in del sò dormì: «Fissom no on'altra volta!» e inscì em dormii. Adess el problema l'è de svegiànn. Signor, vègna in ajutt, perchè l'ajutt de l'omm l'è van. Parla Ti medemm, Signor. O, che 'l Pader el possa adess fà cognoss la volta.

GSAM 162La Mezzanocc del Messagg

GSAM 162.1"Quant l'è longh el temp del spetà?—Meza annada. E come se sa?—Perchè el noster Signor el dis: 'a mezzanocc', intant che el Spos el tardava. La vision l'era per 'duu mila trecento vesper-matin', o dì. On 'vesper', o nocc, l'è la metà de vun de 'sti dì profetich, e donca l'è ses mes. Questa l'è la longhezza intrega del temp del spetà. El present fort cridaa del temp l'è scominciada vers la metà de luj, e la s'è spantegada con gran rapidità e potenza, e l'è compagnada de 'na dimostrazion del Spirit, de la qual hoo mai vist l'equal quand che 'l cridaa l'era '1843'. Adess l'è propri, 'Andee foeura a incontràll.' Gh'è on lassàss tutt quell che avaria mai sognà de podè vedè. Quand che 'sto cridaa el te ciapa el coeur, i contadin i lassen i so cassinn, cont i so racòlt. Gh'è on piang fort cont i lagrim, e ona consacrazion de tutt a Dio, come che n'hoo mai vist. Gh'è ona fiducia in 'sta verità che l'è mai stada sentida in del cridaa de prima, a l'istess nivell, e ona gloria de piang e de squasolv che la passa ogni comprension, foeura che per quej che l'hann provada.
GSAM 162.2Su 'sta verità chì, mì, per grazia, g'hoo el coragg de ris'cià tutt, e senti che lassàss andà al dubbi saria ofend el Signor e tiràss adoss 'na 'distrüzion svelta'. Son sodisfaa che adess 'chiunche cercherà de salvà la soa vita,' indove che 'sto crid l'è staa faa per ben, cont el lassàss andà a on 'se la vegn no,' o per la pagura de buttàss in 'sta verità, 'el perderà la soa vita.' La domanda la istessa fed che l'ha menaa l'Abraham a ofrì su l'Isacch, o el Noe a fà su l'arca, o el Lot a lassà Sodoma, o i fioeu de Israel a stà in pee tutta la nocc a spetà de partì de l'Egitt, o per el Daniel a andà in de la gabbia di leon, o i trii Ebrei in del forn de foeugh. Nunch emm pensaa de podè andà in del Regn senza un test de fed del gener, ma son convint che l'è no inscì. Questa ultima verità la porta on test del gener, e nissun el se ghe butarà dent se no quej che gh'hann el coragg de vess cunsideraa scimunii, matt, o qualsessia altra roba che i sodomit antediluviaa, ona gesa tiepida, o i verginn che dormen hinn pront a tiràgh adoss. Ancamò 'na volta voraria cridà: 'Scapa per la toa vita;' 'Varda no indree;' 'Regordet de la mier de Lot.'

GSAM 163El Sass Pian del Storrs

GSAM 163.1In del "Midnight Cry" del 10 de Otober del 1844, l'è comparida, de la penna del George Storrs, la roba chì de sota, sota el titol "La Fin", ma ciamada di Adventista "La Preja Piana del Storrs":—

GSAM 163.2"Comè podaremm vess pront per quel dì?—Credì a la verità de Dio, e aventuràss sora de lee, con una fœd fòrta che la ghe da gloria a Dio. Gh'emm de 'vègh l'istess stat d'anema che gh'avarissom se savessom de morì in quel dì, l'istessa consacrazion intrega a Dio e la medema mortifizion al mond.
GSAM 163.3"Podi minga illustrà mej quell che voeuri dì che imaginàss una granda preda piata in mezz a l'ocean. Un prins gloriós e potent l'ha faa una promessa che a un cert moment el mandarà una nav a vapor splendida per portà via tucc i personn che el trovarà là, con la proeuva che hann credud del tutt a la soa parola, in d'un paes gloriós. Tanti se aventuren vers la preda. Quajdun, quand che l'è al segur in su la preda, el taja la corda, e la soa barca con la qual l'è vegnuu là la va via a la deriva, e ghe fann pu cas, ma stann a vardà l'arriv del vapor. Gh'hann nissun dubi de la verità de la promessa, e ris'cen tutt in su quella. Di alter che vegnen là pensen che 'l sia assee vess in su la preda. Ma vorarien vess 'sag' e ris'cià no tropp.
GSAM 164.1"'Segond la toa fed te vegnarà fad' l'era staa sunaa prima che 'l vapor el fuss spetaa. El dì el riva. I prudent, forsi, gh'hann in ment de deslegà i so barch e lassàj andà via a la deriva, se veden rivà la vaporiera. La se profila a l'orizzont; ma adess l'è tropp tard per deslegà i barch senza vess descovrii; e poeu, la stessa prudenza la dis che gh'hann de minga lassà andà via i barch finchè hinn minga segur de minga sbaliàss in su la nav che la riva. Adess la se vesina inscì tant che poden pu deslegàss senza vess vist.
GSAM 164.2La vaporiera la riva a la ròcca. 'Quala l'è la pròva che gh'avii avuu fiducia cieca in de la promessa che la vaporiera la saria rivada?'—'I nòster barch hinn staa deslegaa, e hinn andaa via a la deriva, inscì che podèvom nò rivà a riva, e sarìssom mort se la vaporiera la füss nò rivada, perchè l'è una ròcca indove che nissuna altra nàv la passa mai.' «Ghe n'è assee», el crida el comandant de la vaporera; «vignì a bord; una fiduzia inscì la sarà no delududa.»
GSAM 164.3"Quij che aveven tegnuu i so barch ligad a la roccia adess se strengen intorna e se sgomiten per andà su in sul vapor. El comandant el domanda: 'Cossa vören dì quij barch che vedi ligad ai rocc là, o i cord di quaj hinn staa tajad domà de quand son rivaa in vista?' Lor i responden: 'Gh'avevom pensaa de vess prudent, inscì che se 'l vapor el füss minga rivaa, avessom avuu on quaicoss per tornà a riva.' «Alora v'hee pensaa a la carna,» el cria el comandant, «e v'hee dubitaa di mee paroll? El v'accada segond la vosta fed. I proeuv hinn contra de violter. V'hee preparaa el retorn, e adess gh'avii de catà el frutt de la vosta incredulità.» «E inscì hinn poduu no entrà per via de la incredulità.» O, che staa spaventosa de disperazion!
GSAM 164.4"Tajé i voster cord adess, fradei; lassé che i voster barch i se ne vann via a la deriva foeura de vista; anzi, fé de pressa prima che 'l segn del Fioeu de l'omm el vegna a vedèss.' Poeu el sarà tropp tard. Gettéves adess, e mettéves in giögh tutt. O, el mè cör el me fa mal per vù; perdee no temp; slontanée quella barca, o saree perduu; perchè 'chi che 'l cercherà de salvà la soa vita, la perderà,' el dis inscì Gesù Crist, el noster Signor e Giüdice. Fée pressa, alura, v'o preghi anmò 'na völta, O fée pressa! Lascée andà ogni barca con la qual adess pensée de scapà a riva 'se la riva no.' Quell 'se' lì el te rovinerà. Adess l'è l'ultema proeuva e tentazion. Fà come el noster Signor l'ha faa con l'ultima tentazion del diavol—'Và via de chì, Satanà,' l'ha dii. Alora el diavol el l'ha lassaa, e 'varda, hinn vegnuu di angei e gh'hann ministràa.' L'istess el sarà per tì quand che t'avareet otegnuu 'sto trionf."

GSAM 165Lavorà Svelt del Crid de Mezzanocc

GSAM 165.1Per quell che riguarda la rapidità, la potenza e l'efet del messagg del "crid de mezzanocc", podom capì ben la situazion cont i paroll del N. Southard, redator del giornal del qual emm giamò citaa—el Midnight Cry. In del numer del 31 de otober del 1844, lù el dis:—

GSAM 165.2"In del primm temp el temp definìi l'era generalment contrarii; ma el pareva che ghe füss un poder irresistibil che 'l compagnava la soa proclamazion, che 'l tirava giò tucc denanz. L'ha travolt el paes con la velocità d'un tornado, e l'è rivada ai coeur in post diferent e lontan quasi in contemporanea, e in d'una manera che la se poeul spiegà domà cont el suppon che Dio el füss dent. L'ha prodot depertutt la pussee profonda ricerca del coeur e l'umiliazion de l'anima denanz al Cel Mai Alt. L'ha causaa un distacch di afett di rob de 'sto mond, una guarigion di controversij e di animositaa, una confession di tort, un s'cepàss denanz a Dio, e supplich penitent e s'cepada de coeur a lù per el perdon e l'acettazion. L'ha causaa un umiliazion de se e un prosternament de l'anima, de chel tipo che avevom mai vist prima. Come Dio, per mez del profeta Gioel, l'aveva comandad, quand che 'l gran dì de Dio el saria staa vesin, l'ha prodot un squarciàss di coeur e minga di vestii, e un tornà al Signor con digiun, piang e lutto. Come l'ha dii el Signor per bocca del Zacaria, on spirit de grazia e de supplica l'è staa versaa sora i so fioeu; hann vardaa a quell che aveven traforaa, e gh'è staa on gran lüt in del paes, ogni familia de per lee, e i so donn de per lor; e quej che spetaven el Signor hann umiliaa i so anim denanz a lü.

GSAM 166El Popol Movuu d'una Potenza Sovranaturala

GSAM 166.1Anmò, de 'sta proclamazion che la smuév, el dis:—

GSAM 166.2"A nunch el ne pareva inscì independent de l'azion umana che podevom domà consideràll 'me el compiment del 'crid de mezzanocc', dopo el tardà del Spos, e del dormì e del sonnigà di verginn, quand che i gh'aveven de levàss su tucc e preparà i so lampad. E l'ultim lavorà el par che 'l sia staa faa; perchè gh'è mai staa un temp prima che i rispettiv grupp de l'avvent fussen in d'un stat de preparazion inscì bon per la vegnuda del Signor."

GSAM 166Dispensazion di Ben Terren

GSAM 166.3Sota la proclamazion che la smuoveva de la dotrina de l'avent, tanti hann molaa i so ben de 'sto mond, doperand la soa sostanza per mantegnì i orador publich in del so lavorà, o per spantegà i foeuj e i opuscui stampaa, o per sodisfà i besogn di pover, e inscì hann daa al mond la proeuva pussee bona de la soa sincerità e del so impegn; intant che quei che se tegniven strecc ai so ben de la terra, e faseven nissun sacrifici special per l'oeuvra, eren marcaa de la gent del mond come di gent che in realtà credeven no a quell che diseven. Per fà on esempi, ve daroo dò cas, vun per part.

GSAM 166Un Camp de Patate

GSAM 166.4La prima l'è quella d'un credent che 'l viveva a New Ipswich, in del New Hampshire, de nomm Hastings, che 'l gh'aveva un gran camp de patati splendide che l'ha lassaa senza scavà. I so visin eren preoccupaa per lor, e gh'hinn vegnuu a offrìss de scavài e de mettài in cantina per lù a gratis, se lù el ghe lassava, "perchè," diseven lor, "magara te ghe n'avareet besogn." "No!" l'ha dii el Scior Hastings, "Mì lassaroo che quel camp de patati el prediga la mia fed in del prest rivà del Signor."

GSAM 167.1Quell autun lì, come se pò legg in sul Claremont (N.H.) Eagle, el New York True Sun, e tanti alter giornai publich, el racòlt di patati l'è staa squas del tutt perduu per via de la "marciurita di patati". Come l'è staa scrivuu in sul Sun, "Quant l'è doloros savè che di inter regolt de 'sto prezios ortagg hinn staa destrugaa de la marsciura. Un corispondent d'un giornal de Filadelfia el dis che la regolta di patati in quell Stat l'è andada in malora. L'unega zona de la qual se sent poch lament l'è el Maine, ma anca là la regolta l'è minga scampada a la malatia."

GSAM 167.2Vist che l'autun l'è staa dolz, e i patati del Scior Hastings hinn restaa in terra fin a november, nissun de lor l'è marscìi. De conseguenza, lù el gh'ha avuu un bell forniment per lù medemm e per i sò sfortunaa vesin che eren staa inscì preocupaa per el sò ben l'otober prima, e che, in primavera, hinn staa obligaa a compràgh de lù i patati de piantà, e hinn staa content de pagàgh un bell prezzi. Quell che lor pensaven che la saria stada una calamità inscì granda per el Scior Hastings, el Signor l'ha trasformada in una benedizion terrena, e minga domà per lù, ma anca per i so visin.

GSAM 167La soa Fed Negada

GSAM 167.3La segonda istanza l'è capitada proppi indove stoo de cà mi. L'era quella d'un member de la gesa che l'aveva tant de dì in di inconter sora la vegnuda del Signor in de l'autunn del 1844. L'era un omm de bona sostanza, e, in tra i alter robb, el gh'aveva un frach de porscell proppi a l'età giusta per tegnìj per el mercaa de primavera. Un mè zì, che 'l gh'aveva nissuna pretesa religiosa e 'l faseva el mercant de bestiam, l'è andaa de 'sto presunt Adventista a compràgh i soeu porscell, ma l'ha savuu de lù che 'l voleva nò vendij, perchè 'l pensava de tegnìj fin a la primavera dopo 'me "porscell de ingrassà". El zì l'è vegnuu del mè nono, che l'era un credent Adventista, e 'l gh'ha dii: "Quell omm lì el cred nò a quell che 'l dis". "Perchè?" l'ha domandaa el nono. "Perchè," l'ha dii el barba, "el dis che 'l Signor el riva, e che 'l mond el finiss 'sto autunn, ma el voeur tegnì i so porscell fin a la primavera che la vegn. El gh'ha minga de parlà con mi; el cred nanca a ona parola de quell che 'l dis."

GSAM 168Risors Ofert Tropp Tard

GSAM 168.1Gh'eren di omen che tegniven strecc i so danee, a lotà semper cont el convinciment de dovèj doperà per fà andà innanz el lavor, finchè l'era trop tard per investìj. Quij chì hinn vegnuu de quij che eren dree a stampà el messagg, a esortàj cont i lagrim a ciapà i so danee, ma la resposta l'è stada: "Sii trop tard! Emm pagaa per tutta la materia de stampa che podom possibilment distribuì prima de la fin. Gh'emm nolegiaa divers machinn de stampa a motor che lavoren dì e nocc; voeurom pu de danee." Un testimoni ocular el m'ha testimoniaa che l'ha vist di omen mett giò miliér de dollar in sul banch denanz al editor de la "Vos de la Verità", e in granda angoscia ghe pregaven de ciapàj e de doperàj. La resposta l'è stada: "Sii trop tard! Adess i voster danee i voeurom pu! Podom pu doperàj!" Poeu i hann domandaa: "Se pò minga dàll ai pover?" La resposta l'è stada la stessa: "Emm giamò provveduu ai besogn immediatt de tucc quej che riessom a rivàgh." In grand tribulà, i omen s'hinn portaa via i sò danee, disend che la sdegn de Dio l'era sora de lor per la soa mancanza de fed e per l'avarizia che l'aveva portaa a tegnì indree i mezz de la causa de Dio quand che ghe n'era besogn e sarien staa doperaa de bon coeur.

GSAM 168Nominaa i Curadur

GSAM 168.2El carater e i principi de quii che lassaven i so racolt in pee senza catàj su e i so botegh deserte, per spantegà la pagina stampada o per parlà e pregà con la gent de cà in cà, i eren inscì sora ogni critica. La gent la dubitava no che omm e donn inscì i credessen a ogni parola che diseven, e in pussee, i gh'aveven adoss una forza inscì granda che i coeur onest i podeven no negà o resist ai so paroll. Mìja de gent hinn staa inscì menaa a cred in la verità, e hann cercaa e trovaa la misericordia del Signor.

GSAM 169.1El peccadur beffard e 'l credent mondan, però, hann decidud che 'sto lavor de spantegà i publicazion adventista el gh'aveva de vesser fermad. 'Sti omen che ciapaven un paes o una contea intrega e andaven de cà in cà con 'sta dotrina adventista, e trascuraven i so afari e i so famej, i gh'aveven de vesser foeura de coo, hann dit, e donca i gh'aveven de vesser metud sota tutela. I presunt segn de ment minga sana mostrà di credent (che l'era domà lavorà per la salvezza di sò pròssim, senza proeuv che i famij patissen per via de l'aver lassà el sò mestee), eren una proeuva minga assee de pazzia; de conseguenza, domà poch personn vegneven mess sota tutela. A giudicà de la facilità con la qual i opponent del dì d'incoeu parlen de 'sto fatt, vun el pensaria che ghe fussen staa tanti cas; e pur, in tucc i mè lavorà de minister adventista, in d'on period de pussee de cinquantasei agn, hoo incontraa domà duu cas de "Millerit" che hinn staa mettuu sota tutela. On brev resocont de 'sti cas el sarà forsi no de trop.

GSAM 169El sò stess guardian

GSAM 169.2El primm l'è success in del Stat de New York, a men de trent mij de indove che vivevi mi. Un omm l'ha acetà la dotrina adventista che'l valeva circa 100'000 dollar. L'ha daa circa la metà de 'sta soma a la soa mier e ai so fioeu, che eren no con lù in de la fed. El rest el considerava che l'era sò de doperà come el voreva lù; e siccome ona part l'è andada a la causa adventista, i sò fioeu hann faa obiezion, e hann parlaa cont on giudes, pregand che ghe füss nominaa on tutor per el sò pader. Dopo che 'l giudes el gh'ha spiegaa i dover e 'l poder de on tutor in del gestì i ben, el gh'ha domandaa de nominà chi voeuriven che 'l nominass. Dopu vess consultaa insema per un poo, i hann deciduu che i conosseven nissun omm a cui i podessen fidà la proprietà, e i hann dii al giudes che i aveven scernii el so pader come curador de lù medemm. El giudes el s'è voltà vers l'omm e l'ha dii: "Scior _____, i so fioeu i l'ha scernii come la persona giusta per gestì la soa proprietà. I so afari i hinn istess de prima de vess staa portaa in tribunal."3

GSAM 170Una Situazion Comica

GSAM 170.1L'alter cas l'era quell del Stockbridge Howland, de Topsham, Me. L'era vun di pussee brav mecanich de tuta quella zona, un maester d'oeuvra in de la costruzion de mulin e pont. In 'sto moviment del "crid de mezzanocc", el Scior Howland l'è andaa in cavall per divers comun, a spantegà foeuj volant e opuscoli adventista de cà in cà, per la granda scocciadura di opositor e di beffador, che se lamentaven che in 'sto distribuì i opuscoli el trascurava i so afari. Donca i hann subit faa nominà on curadur, che l'ha trovaa pussee de lavorà de quell che 'l se spettava, perchè el Scior Howland el gh'ha mandaa adoss tucc i esattor di tass e, de fatt, tucc quej che vegneven con di cunt de pagà; "perchè," l'ha dii lù, "me consideren minga bon de fà nagott." Poch dopo, la contea la gh'aveva voeuja de fà su un pont sora el fium Kennebec,—un pont che 'l resistess a la piena de l'aqua furiosa e al giazz che 'l galleggiava in del temp di magornai de primavera. I comissari de la contea e i consilié del paes hann decidud che 'l Stockbridge Howland l'era l'omm giust per el lavorà. Quand che hinn vegnud con i specifich e un contratt per fàll fà el pont, lù l'ha dit, con ironia: "Siori, gh'avarii de andà del mè tutor. Vus savii che me consideren no bon gnanca de gestì i mè affar, e poeu vegnì a cercà mì per fà su on pont!" La situazion l'era on poo tròpp ridicula per di omen sensaa, e la tutela la finì de colp. Basta dì che i sò persecutór, poeu, hann faa i scus pussee umil per el comportament ingiust e minga giustificaa che aveven avuu.

Notes

  1. Matteo 25:6, 7. ↩
  2. Varda Daniel 9:25; Esdra 7:21-26; 9:9; Neemia 1:3; 2:12-17. ↩
  3. Anca se son ben informaa de la persona e di fat, gh'hoo minga la libertà de dà el nomm. ↩

Note

Back