Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
03 / 29

Capitól 2 — El Pian de la Salvezza Desvelaa

John Norton Loughborough

GSAM 38.1"La speranza rimandada la fa malà el coeur: ma quand che 'l desideri el riva, l'è un alber de vita."1 "Perchè inscì el dis el Signor di esercit: Ancamò ona volta, tra un poo, e faroo tremà i ciel, e la terra, e 'l mar, e 'l terren secch; e faroo tremà tucc i popoi, e 'l Desideri de tucc i popoi el vegnarà: e impienaroo 'sta cà de gloria, el dis el Signor di esercit."2

GSAM 38.2Dal moment che l'Adam l'è staa casciaa via del giardin de l'Eden e de l'Alber de la Vita, i paroll dii al Satan in su la somenza de la dona—"El te s'ceparà el coo"—hann daa speranza in de la sconfitta final del diavol, in del rovesciament di sò ingann e in d'un restabiliment a l'Alber de la Vita. Quell che se spetava—la Somenza promissa—l'è donca deventaa el "Desideri de tucc i popoi."

GSAM 38.3In la citazion de sora de Aggeu el par che la vegnida de quest Desideraa la sia conligada al temp che 'l Signor el farà tremà sia i ciel che la terra. El Paol, in del scriv ai Ebrei, l'ha metud quell tremar lì in del futur, disend: "Ancammò 'na volta mi faroo minga tremà domà la terra, ma anca el ciel. E 'sta parola, Ancamò 'na völta, la vör dì la rimozion di robb che vegnen scoss, inscì come di robb che hinn faa, perché resten domà i robb che pöden minga vess scoss. Donca, vist che ricevom on regn che 'l pö minga vess scoss, gh'avemm de avè grazia, per podè servì Dio in manera gradida, con reverenza e timor de Dio."3 Questa lengua in quant a l'uniqu scoss, ancamò de vegnì, la par mettela in streccia conession con l'istalazion final del regn de Dio, sota el Crist, el Semenza promess, "el Desideri de tucc i nazion."

GSAM 39.1La restaurazion che la sarà compida per mez del Crist la se pò vedè ciarament in 'sti dì de la fin de tucc quei che gh'hann la Bibia intrega dervuda denanz. L'era no inscì per i antigh. La parola del Signor la ghe vegneva, "precett su precett, precett su precett: riga su riga, riga su riga; chì un cicinin, e là un cicinin."4 Dunca, in la rivelazion del pian de salvezza a lor, l'era come el camì di giust, "come ona lüs che la splende semper de püssee fin al dì perfett."5 Per quist, l'è de gran interess traccià in breve el svelament gradual de quel pian al so popol antigh.

GSAM 39El ritard no l'è staa rivelà subit

GSAM 39.2El Signor l'ha minga subit rinvià la lur speranza, rendend malat el lur cör cun la rivelazion che sariss passaa centenara d'ann prima de rivà a la consumazion di lur speranze in del Semen promess. Dai fatti registrad se dedüs che i eran permess de pensà che el prim fiö nasüü sariss quel Semen: e che prest, in quaj manera, l'Eden sariss restaurà e i avariss ancamò access al arbre de la vita. Quand l'è nassuu Cain, l'Eva l'ha esclamà: "Hoo otegnuu on omm del Signor."6 Di studios de l'ebraich i testimonien che, tradott letteralment e completament, el test el dis: "Hoo otegnuu on omm, el Signor." Voeur dì: "Chì l'è el Semen che 'l gh'ha de fà 'sto lavor de Signor per sconfigg el Satan." A gh'è nissun regord de 'na quai espression de la part de l'Eva quand che l'è nassuu l'Abele. Lee la podeva, e naturalment la saria, pensà che 'l primogenit el füss quell che l'avaria compii la promessa. Che delusion e che mort de speranza la gh'è stada in del coeur de l'Eva, intant che 'l carater del Cain el se desvilupava e lee la vedeva la soa strada malvagia che a la fin l'ha menaa a l'omocidi del so fradell. Prima che Abèl el fuss mazzaa, i gh'aveven de vess ricevuu un quai lüs e cognossenza in sul sacrifici futur de fà per lor; perchè Abèl, istruii divinament, l'ha portaa el so agnèll in ofèrta, intant che Cain, che l'era staa istruii a l'istessa manera del so fradèll, l'ha portaa un'ofèrta di frutt de la terra, e quest anca mes'ciaa cont el spirit de ràbia e de gelosia. L'oferta de l'Abel l'era pussee acetabila de quella del Cain, perchè l'era fada "per fed", e de l'Abel el Paol el scriv: "Lù, anca se l'è mort, el parla anmò".7

GSAM 40L'è Set el Semenz?

GSAM 40.1Dòpo la mòrt de Abel, l'è nassuu Set, quand che la speranza l'è resuscitada; "perché Dio," l'ha dii Eva, "el m'ha daa un alter somenza al pòst de Abel, che Cain l'ha coppaa."8 Pò, Set l'è staa contaa in de la ligna de descendenza de l'Adam. (Varda Genesi 5:3.) Cain, el primogenit ver, l'è minga contaa in de l'alber genealogich. Probabilment Eva la pensava che Set l'era adess el Semen promess. El par che, dopo la nassita de Set, i omen hann scominciaa a ciamàss cont el nomm del Signor. (Varda la margneta de Genesi 4:26.) Magara l'hann faa inscì perchè pensaven che Set el füss quell che l'avaria avuu el poder final, el Signor, e l'avaria casciaa via el domini usurpaa del Satan.

GSAM 40Speranza Centrada su Noè

GSAM 40.2In del brev resocont di event del temp de l'Adam a la nassita del Noe, a l'è dada poch pussee de la genealogia de la razza. Con la nassita del Noe ("el giust," in del margin) la speranza l'è tornada a nass, e la gent l'ha dii: "Quest chì el ne confortarà per el noster lavorà e la fadiga di noster man, per via de la terra che 'l Signor l'ha maledii."9 La paròla divina la resta zitta in sul come, o in che manera, i se spettaven el confort; ma se tegniva viva la speranza che la maledizion in su la terra la saria stada in d'ona quai manera mitigada. La cugnossenza de la malvagità che gh'era ai temp de Noè, quand i omm i eran destinà a riempì el mond de peccaa e violenza fin che la razza la sarìa stada spazzada via da la tera cun on diluvi, e domà Noè e la soa famìa i sarìen scampaa de la distruziun; e anca el fat che l'era destinà a vess per centovint ann a avvisà el mond de la distruziun imminenta, i eran tücc tegnuu segret per lur.

GSAM 41Babel Fada Sù

GSAM 41.1Dòpo el diluvi, la gent l'è stada istruida, a travers de Noè, de popolà la terra; ma intant che scominciaven a moltiplicàss, hann refudà el pian del Signor de governài. Nimrod l'ha fondà el regn de Babel (poeu ciamaa Babilonia, el prim di govern terrester).10 On poo dopo la gent l'ha scominciaa a tirà su la Torr de Babel, per fàss on nomm e per impedì de vess spantegaa, propi el contrari de quell che 'l Signor, a travers de Noe, el gh'aveva insegnaa. Inveci de spetà con pazienza che 'l Signor el portass a compiment i so proposit, hann ciappaa la faccenda in man de per lor, quand che 'l Signor l'ha confónduu la soa lengua, e inscì hinn staa spantegaa.

GSAM 41Abraham ereditari del mond

GSAM 41.2Seguend la breve cronaca fin al desim discendent de Noè, gh'è la ciamada de l'Abraham, al qual el Signor el disset: "Tuta la terra che te vedet, a ti te la daroo, e a la toa somenza per semper. E faroo la toa somenza come la polver de la terra: inscì che se un omm el podess numerà la polver de la terra, anca la toa somenza la sarà numerada. "Alza-t sü, camina per la tera in del longh e in del largh; che mi te la daroo."11 Nonostant questa promessa a Abraham de possedè la tera, el Signor el gh'ha assicurad che l'avaria morid. El Paol el dis che l'è andad foeura in d'on "post che l'avaria poeu ricevud 'me eredità."12 Questa questiun del adempiment de la promessa l'è stada senza dubbio resa clara a Abraham in ona vision de Dio, perché lü "l'ha cerchaa ona cità che la gh'ha fondazion, de cui el costrutur e el fabricadur l'è Dio."13 In Romàns 4:13 l'è scrivuu che la promessa l'era "che lü el sarìa l'erede del mond;" minga in del so stat present, ma prima o dopo, dopo che lü el riviverà.

GSAM 42.1Dal punt de vista uman Abraham l'ha minga capii come la semenza promessa la podess vess i sò propri fioeu. Per quela reson l'ha suggerii de ciamà Eliezer, el sò amministrador, come semenza. El Signor l'ha ditt: "No, ma l'è vun che 'l vegnarà foeura di tò propri viscere." Adess el Signor el scumincia a revelàgh che l'oeuvra finala de la soa somenza la gh'ha no de vess un compiment immediat. El gh'ha dii a l'Abraham: "La toa somenza la sarà forestiera in d'una terra che l'è no soa, e la ghe servirà; e lor i la afligiran per quatercent agn.... E ti te andarè a troà i to pader in pas; ti te sarè soteraa in d'una bona vegiaia."14

GSAM 42.2La mugéra de l'Abraham la gh'ha proponud un pian minga sagg per sveltì el compiment de la promessa; ma dopo che l'è nassud l'Isaach, un ver fioeu de l'Abraham e de la Sara, la soa mugéra legittima, el Signor l'ha dii de l'Ismael e de la soa mader Agar: "Càcia via sta serva e 'l so fioeu."

GSAM 42.3In la pröva de la fed de l'Abraham in del sacrifici de l'Isaach sü l'altar, l'ha imparaa ona lezion in sü la resurrezion di mort. Se dis de lü: "Ritenend che Dio l'era bon de tirà sü lü [l'Isaach], anca di mort; de indove anca l'ha ricevüü lü in figura."15

GSAM 42La Vera Somenza

GSAM 42.4Abraham l'è staa istruii on dì che 'l ver Somenza, per mezz del qual tucc i nazion sarissen staa benedii, anca se de la soa posterità segond la carna, in realtà el saria staa el Crist de Dio; perchè 'l Signor el gh'ha minga dii: "Somenz, come de tanti; ma come de vun, e a la toa Somenza, che l'è 'l Crist."16 L'apòstol Pàul l'ha dì de quist: "La Scrittura, prevedend che Dio giustificherà i gentil per la fede, l'ha predicaa in anticip el Vangel a Abraham, dicend: 'In ti saràn benedett tücc i nazzion.'"17 La promessa a Abraham l'è stada rinnovada a Isacc e a la sò somenza,18 e anca a Giacob.

GSAM 42.5Vist che Giacob el gh'aveva dodes fioeu, a 'sto pont la domanda la vegn naturalment: Per qual di lor el se poeu traccià la genealogia del ver Somenza? In del testimoni ispirad portad de Giacob in sui sò fioeu, la question l'è stada risolta: "El scetri el se slontanarà no de Giuda, nanca on legislator di sò pee, fin che 'l riva Silo; e a lù la sarà la radunada del popol."19 Per el compiment de quest, l'è bon de notà chì che i Israelita, anca se soget ai vari nazion, gh'aveven el permess de avègh el so Sanhedrin. Donca Giuda — la tribù di Giudee ciamada inscì de Giuda — la gh'aveva una quai vos in del so govern fin che el Shiloh (el Crist) l'è propri vegnuu.

GSAM 43El Temp Scundüü

GSAM 43.1I patriarca gh'aveven ona certa cognossenza de la restaurazion e del Semen promess; ma quand o per quant temp prima che 'l vegniss l'era ancamò nascost a lor. Intant che la posterità de Giacob la se moltiplicava in Egitt, e l'Assirian—el Faraon (Isaia 52:4)—che "el cognosseva no Giuseppe,"20 el ghe dava l'opression, i so ment naturalment i tornaven ai 400 (de fatt 430) agn menzionaa a l'Abraham come el period che 'l quattava i so afliccion e 'l so sogiorn come forestee, sperand che la liberazion de quest la saria stada l'inizi de l'eredità promessa.

GSAM 43.2Quand Mosè l'è nassüü, i sò genitùr hinn vist che "l'era on bel fiö".21 Gh'ha de vess staa dàa ona lüs che lü, sota Dio, l'era destinà a vess el liberadur d'Israèl del sò crud schiavituu. De segur, 'sta cognossenza chì la ghe fu tramandada a Mosè; perchè quand, a l'età de quaranta agn, lù el decidett de stà del tutt de la part di Israelita oprimuu, e de patì con lor i so tribulazion putost che de vess ciamaa fioeu de la tosa del Faraon e erede del trono d'Egit,22 e quand el scomincià a difend el so popol, e in soa defesa l'ha mazzaa un Egizian, el restà ben meravigliaa che lor recognossen no el so lavorà; "perché lü el pensava che i sò fradej avarien capii che Dio, per mezz de la soa man, i avaria liberà."23

GSAM 44.1Quand l'è rivada l'ora del Signor che i Israelita lassassen l'Egitt, i hinn partii, e precisament al dì preveduu. Esodo 12:40, 41. I podeven minga avè consideraa el Mosè 'me el sò governant final e 'l somenz al qual l'era stada fada la promessa, perchè l'era de la tribù de Levi, e 'l Giacob, in de la soa predizion ispirada, l'eva minga deciaraa che 'l Giuda el saria staa el sò governant finchè 'l Shiloh el saria rivaa?

GSAM 44"El Vedarò, Ma Minga Adess."

GSAM 44.2Quand che i Israelita i eren in viagg per Canaàn, Balac, el re de Moab (un discendent de Lot), l'ha ciamaa Balaam per maledì Israèl. El Signor l'ha voltà la soa maledizion in una benedizion, a travers de la quala i hann ricevuu una lüs de püssee, pensada per scascià via l'idea che la liberazion finala de l'usurpazion del Satan la saria stada imediada al sò entrà in Canaàn. El cunt de la Scrittura el dis che Balaam, in d'una vision de Dio, l'ha dii: "Mi el vedaroo, ma minga adess; mi el contemplaroo, ma minga de vesin: de Giacob el vegnarà foeura una Stella, e un Sceptro el se levarà su d'Israel, e 'l picarà i canton de Moab, e 'l destrugarà tucc i fioeu de Set."24

GSAM 44.3De 'sta somenza numerosa che l'è vegnuda de l'Abraham se parla el Paol in 'sta manera: "Donca, de vun domà, e squasi mort, hinn nassuu tanti 'me i stell del ciel in del sò numer, e 'me la sabbia del mar che la se pò nò cuntà. Tucc quest hinn mort in de la fed, senza avè ricevud i promess, ma avendij vist de lontan, e vessegh staa convint, e avendij brasc-ciaa, e confessand de vess forestee e passegger in su la terra."25

GSAM 44.4El coeur d'Israel el gh'aveva minga de s'ciopà o de perd el coragg per la predizion de Balaam che la realizzazion de la soa speranza l'è "minga adess," e nanca "vicina;" perchè el Signor, minga tant temp prima de 'sta profezia, l'aveva daa la soa vita in garanzia che el stat gloriós el saria finalment rivaa. A travers el Mosè l'ha dii: "Ma de sicur, come che son viv mi, tutta la terra la sarà piena de la gloria del Signor."26 In di dì del profet Abacuc, 863 ann dopo, la stess verità l'è stada ripetuda, ma parlada come on avveniment ancamò futur: "perché la tera la sarà piena de la conoscenza de la gloria del Signor, come i acque i cupren el mar."27

GSAM 45El Servizzi del Santuari, on tip del ver

GSAM 45.1Quand el Signor l'ha menaa föra Israèl de l'Egitt, l'ha proclamà in presensa de tücc el camp la sò légg de precètt moral, e gh'ha dàa ona copia de la medema in pèdra, incisa col sò propri det, per faa che i fussin semper indirizzaa vers quel Salvator che finalment el se sarìa sacrificà per lur; e per la virtù del sò sangu prezios i sò peccaa fussin nettaa via, l'ha faa erigì on santuari in del desert. Sto tabernacol, o santuari, in tüta la soa custrüzion, Mosè l'è staa ammonii de fàll precisament come el mudell che 'l Signor gh'ha mustraa in sü la muntagna.28 El servizzi in 'sto santuari l'era on'ombra del ver servizzi del Crist in del santuari celestial.29 Intant che el proposit de Dio in di ofèrt e di sacrifizzi del santuari l'era de tegnì denanz a la gent l'ombra di "bon ròbb che gh'eren de vegnì,"30 el sforz del Satan l'era de menà la gent a considerà l'ofèrta medèsima, inveci del Crist e del sò ver servizzi, del qual questa l'era domà on esempi. Inscì el cercava de menàj a fidàss di sò òper per la salvezza.

GSAM 45.2El proposit del Signor l'era de vess el governador del so popol,—i Israelita,—de combatt i so bataj e de sottomett i nazion. El gh'aveva el so metod de governà, come 'l se ved in del test che 'l ven adess: "Quand che l'ha destrugaa sett nazion in de la terra de Canaan, el gh'ha spartii la soa terra a lor a la sort. E dopo de quest el gh'ha daa di giudes per circa quattercent cinquanta agn, fin al profeta Samuele."31

GSAM 45Israel el ciama on Re

GSAM 45.3A l'è ciar che ai Israelita ghe piaseva no el moeud che 'l Signor el governava. Però, l'era el sò proposit e la soa volontà che lor fussen un popol special, diferent de tucc i alter intorna a lor. Se i avessen seguii strettament i sò istruzion, anca i nazion avarien dii de lor: "De segur che 'sta granda nazion l'è un popol savi e intelligent. Perchè quala nazion l'è inscì granda, che la gh'ha on Dio inscì vesin a lee, come el Signor noster Dio l'è in tucc i robb che ghe domandom?"32

GSAM 46.1In la soa insodisfazion hinn domandaa a Samuel de mettgh on re, e 'l Signor l'ha dii a Samuel: "I m'han refudaa, inscì che mi regni no pussee su de lor."33 Ancamò hann dii a Samuel, e on cicinin pussee imperiosament: "Adess mettgh on re che 'l ne giudegh come tucc i alter popoi."34 El Samuel el g'ha spiegad ben benon l'opression che la ghe saria rivada se i avessen avud un re, ma "nient de men, el popol l'ha refudad de scoltà la vos del Samuel; e i hann dit: No; ma num g'avaremm un re sora de num; inscì anca num saremm compagn de tucc i nazion; e che 'l noster re el ne giudeghe, el vaga denanz a num e 'l faga i noster bataj."35

GSAM 46.2Cussì hinn avuu di re che i gh'han regnaa per circa cinquecent ann, prima come on regn unii sota Saul, David e Salomon; poeu spartii in duu regn, Israel e Giuda. Domà poch di so re hinn staa bon e giust, ma la magior part l'era malvagia, menand el popol a l'idolatria e a di gran iniquità. Donca el popol l'era minga domà compagn di nazion intorna a lù in del 'vègh un re, ma compagn de lor in de la malvagità, in del bandonà el Dio di sò pader, e in del adorà i idol e i esercit del ciel.

GSAM 46.3El Signor l'ha dii de 'sto regn, per la vos del profeta Osea: "O Israel, t'hee destrugaa ti medemm; ma in mi a gh'è el tò aiutt. Mi saroo el tò re; indove l'è on quaj alter che 'l pò salvàt in tucc i tò città? e i tò giudes de che t'heet dii: Damm on re e di prinzipi? Mi t'hoo daa on re in de la mia rabbia, e l'hoo tolt via in del mè sdegn."36

GSAM 47El Regn Ribaltaa

GSAM 47.1Questa regenza monarchica la s'è tirada innanz fin a quand i Caldee hann brusaa Gerusalemm, hann ciapaa i vass del tempio e hann portaa Giuda in catività a Babilonia, indove hinn restaa per settant'ann, come l'era staa preveduu contra de lor. A la fin de questa regenza monarchica, el Signor l'ha dii per mezz del profeta Ezechiel a Sedecìa, el so ultim re, "A tì, prins profan e malvagg de Israel, el dì del qual l'è rivaa, quand che l'iniquità la gh'avarà fin, inscì el dis el Signor Dio: Tira via el diadema, e cava via la corona: questa la sarà no pussee la stessa: alza quell che l'è bass [el governador de Babilonia], e abassa quell che l'è alt [sto governador de la tribù de Giuda, inscì superbius de lù medemm]. Mì la volterò, la volterò, la volterò: e la sarà pù nò, finchè 'l riva quell che 'l gh'ha el diritt; e ghe la darò a lù."37

GSAM 47.2Quest governant legittim, el ver Somenza, l'è el Crist. De lù el profeta Michea l'ha scrivuu: "Ti, o torr del gregg, la fortezza de la tosa de Sion, a ti el vegnarà, anca el prim domini [el domini su la terra, restauraa in del Crist]: el regn el vegnarà a la tosa de Gerusalemm."38

GSAM 47.3Quand che Israèl l'ha perdüü el scettro, l'è passaa in di man del re de Babilonia. Vist che hinn staa successivament sota el domini de la Medo-Persia, de la Grecia e de Roma, el regn l'è staa ribaltaa trii völt. In del regn del Cesar August, imperador de Roma, el Crist, l'erede legittim del trono de David,—el ver Somenza de la dona, de l'Abraham e de David,—l'è nassüü, e in de la manera predita.

GSAM 47.4Per fà savè al popol che 'l Giust Governador, la vera Somenza, l'era pussee de un omm mortal ordinari con un regn de curta durada, el Signor l'ha sponcià el salmista a scriv inscì: "El faroo el mè primogenit, pussee alt di re de la terra. La mia misericòrdia la tegnaroo per lü per semper, e 'l mè patt el restarà ferm con lü. Anca la soa somenza la faroo durà per semper, e 'l sò tróno come i dì del ciel." "La soa somenza la durarà per semper, e 'l sò tróno come 'l sô denanz a mì. El sarà stabilì per semper come la lüna, e come un testimoni fedel in ciel."39

GSAM 48.1In la profezia de Isaia a leggom de pussee de 'sto Governador inscì: "Un fiœul el ne nass, un fioeu el ne vegn daa: e 'l govern el sarà su la soa spalla; e 'l so nomm el sarà ciamaa Meravejos, Consiliér, El Dio potent, El Pader de l'eternità, el Principe de la Pas. De l'aument del sò govern e de la pas ghe sarà minga fin, sul trono de David e in sul sò regn, per ordinàll e per stabilìll con giudizzi e giustizia d'adess inanz per semper. El zel del Signor di esercit el farà 'sta roba chì.40

GSAM 48Traslaziun de l'Enoch e de l'Elia

GSAM 48.2A gh'è di cas registraa de person in di temp antigh che hinn staa portaa su in ciel senza provà la mort. De Enocch, el settim de l'Adam, a se dis che lù "l'ha caminaa con Dio: e l'è puu staa; perchè Dio el l'ha portaa via."41 "Per la fed Enocch l'è staa portaa via inscì de no vedè la mort; e l'è no staa trovaa, perchè Dio el l'aveva portaa via: perchè prima de la soa traslazzion el gh'aveva 'sta testimonianza, che l'era piasuu a Dio."42

GSAM 48.3Ancamò, intant che Elia e Eliseu i caminaven insema, "el succedett che, intant che i andaven inanz e i parlaven, ecco che l'è comparida ona caròzza de foeugh, e di cavaj de foeugh, e i hann spartii tucc duu; e l'Elia l'è andaa su in del ciel in d'on vortigin. E l'Eliseo el l'ha vist, e l'ha cridaa: "Pader mè, pader mè, caròssa de Israel, e i sò cavaléer!" E l'ha pu vist."43

GSAM 48.4L'Enoc l'ha profetizaa de la vegnuda del Crist 'me giudis de tutta la terra, con 'sti paroll: "Varda, el Signor el vegn con desen de mila di sò sant, per fà giustizia su tucc, e per convinc i ingiust de tucc i sò oper de l'ingiustizia che hann faa, e de tucc i sò discors dur che i pecador ingiust hann dii contra de lù."44

GSAM 49Giob l'ha insegnad la Vegnuda del Signor

GSAM 49.1Giob, che se dis che l'ha vivuu ai temp de Mosè, l'aveva quaj cognossenza del vegnì del Crist e de la resurrezion; per quela l'ha dì: "Oh, se i mè paroll fussen adess scrivuu! Oh, se i fussin stampaa in d'on liber! Se i fussin incisaa cun ona penna de fer e piomb in de la ròccia per semper! Perché so che 'l mè Redentor el viva, e che 'l starà in del dì de la fin sü la tera; e anca se dopo la me pell i vermen distrüghen 'sto còrp, in del me carn vedarò Dio: che 'l vedarò per mi stess, e i me öcc 'l vedran, e minga on alter."45

GSAM 49El Tròn de David el Tròn del Signor

GSAM 49.2El trón de David l'era ciamad el trón del Signor. "Salomon el s'è setaa giò in sul trono del Signor come re al post de David, so pader."46 El Signor l'aveva "giuraa a lù [David], che del frutt di so fianch, segond la carna, l'avaria faa su el Crist per setàss giò in sul so trono: lù, vedend innanz, l'ha parlaa de la resurrezion del Crist, che la soa anema l'è minga stada lassada in infern, e nanca la soa carna l'ha vist la corruzion."47 E l'è ammò dìs del regn futur del Crist: Lü 'l sederà sü 'l trón de David. (Varda Isaia 9:7.) Ancamò: "I re de la tera se metten insèma, e i prencìpi cunsèlen insèma contra 'l Signor e contra 'l sò Ungüü.... Ma mi hoo miss el me re sul me sant col de Sion. Declarerò el decret: el Signor m'ha dìt: "Tì te seet el me Fiö; incoeu t'hoo generaa."48 Ancamò, "El Signor l'ha dìt al me Signor: Sèntet a la me dreta, fin che no fagh di tò nemigh el tò sgabel."49

GSAM 49I Giudee Perpless

GSAM 49.3'Sti test i hann lassaa perpless i Giudee. Chì gh'era un problema che i eren minga bon de resolv: se el David el le ciamava Signor, come l'era alora sò fioeu? Come l'era possibil che el fudess un fiolin nassuu de la somenza del David, e istess l'Immanuel — Dio con numm? E pur l'Isaia, el sò profeta, l'aveva deciaraa: "Una vergin la concepirà, la darà a la lüs un fioeu, e la ghe metarà el nomm de Immanuel."50

GSAM 50.1El Crist el saveva ben la domanda che l'avaria faa tasè i Farisee che cercaven semper el difett, e donca el gh'ha domandaa: "Cossa pensii del Crist? De chi l'è el fioeu?". I gh'han rispost: "El fioeu de David". Lü el gh'ha dii: "E come l'è donca che David, in del Spirit, el le ciama Signor, disend: El Signor l'ha dii al mè Signor: Setet giò a la mia drizza, finchè mi metaroo i tò nemis 'me sgabèll per i tò pee?". Se donca David el ghe ciamà Signor, come l'è che l'è sò fioeu?"51

GSAM 50.2Sto argoment chì l'è ancamò menzionaa in del Salm 45:6, 7: "El tò trònn, o Dio, l'è per semper e in etern: el scettro del tò regn l'è on scettro giust. A tì te pias la giustizia e te odiet la malvagità: per quest Dio, el tò Dio, el t'ha ungii con l'oli de gioia soravia ai tò compagn."52 Con quij versett in ment, el popol giüdée l'ha dovüü avè concezion elevate del caràter del futur Governadur e Restauradur. No 'l pudéva vess diversament.

GSAM 50La Seme de Origine Divina

GSAM 50.3Gh'è stada ona istruziun precisa riguardant el Crist e la so nascida, perché el Signor, per mez del profeta Michea, l'ha designaa la so origin divina e anca el paesin indov'el sarìa nassüü: "Ma ti, Betlemme Efrata, anca se te seet piscinina in mezz ai mìla de Giuda, de ti el vegnarà foeura per mì quell che 'l sarà el Governador in Israel; i sò origin hinn de temp indree, de semper" (in del margin, ebraich, de "i dì de l'eternità").53

GSAM 50La Presenza de Dio Manifestada in del Shekinah e in de la Nivola

GSAM 50.4Pussee tard in de la storia di Israelita, quand che el Salomon l'eva finii de fà su el tempio, che l'ha dii che 'l doveva vess propi "magnifich", la shekinah de la gloria de Dio l'ha ciappaa el sò post in tra i cherubin de sora del scagn de la misericordia. I racont disen che a la dedicazion del tempio, quand che i sacerdot hinn vegnuu foeura del sit sant, "la nivola l'ha impienii la cà del Signor, inscì che i sacerdot hinn poduu no stà in pee per ministrà per via de la nivola: perchè la gloria del Signor l'aveva impienii la cà del Signor."54 La presenza del Signor in 'sto tempio l'era manifesta ai oeugg de la gent in del nivol de gloria. El Signor l'ha respondud a l'orazion del Salomon in quella ocasion, e 'l gh'ha did: "Hoo sentud la toa preghiera, e hoo scernid 'sto sit per mì 'me cà de sacrifici."55

GSAM 51.1El pòpol l'ha peccaa,—l'è andaa a l'idolatria,—e de conseguenza la soa cità e 'l so santuari hinn restaa in rovina per settanta agn. Dopu la captivitaa, el tempio l'è staa refaa sota la man de Zerubbabel. Anca se l'era inferior in splendor a quell faa su de Salomon, el Signor l'ha dii de quell per mezz del so profeta: "La gloria de 'sta cà pussee noeuva la sarà pussee granda de quella de prima."56 Questa cà l'è stada abbellida de Erode, e in di sò cort l'ha insegnad el Salvador. La cà de prima la gh'aveva una nivola de gloria che la representava el Signor, ma in de la segonda l'è vegnud el Salvador medem, el Fadur de tucc i robb.

GSAM 51Regn Gloriós del Germòl de Iesse

GSAM 51.2Per quij che spettaven in di dì de Isaia, i rapresentazzion de la so profezia di robb glorios colegaa a la redenzion final gh'han dovuu vess ona sorgent de forza e de incuraggiament. Ste profezie delineen de noeu in manera clarissima la linia da cui 'l Liberator spettàa el gh'ha de vegnì, inscì: "E vegnarà foeura on gerògol del tronch de Iesse, e on ramm el cressarà di sò radis: e 'l spirit del Signor el se posarà sora de lù, el spirit de sapienza e de intendiment, el spirit de consili e de forza, el spirit de conoscenza e de la pagura del Signor; e 'l ghe darà de capì subit la pagura del Signor; e 'l giudegarà no a segonda de quell che veden i sò oeugg, e nanca 'l reprendarà a segonda de quell che senten i sò oregg: ma con giustizia el giudegarà i pover, e con equità el reprendarà per i umil de la terra: e 'l picarà la terra con la verga de la soa boca, e con el fiaa di sò laver el coparà i cativ."57

GSAM 52La Resurrezion Insegnada di Profet

GSAM 52.1Anca el profeta Isaia l'ha insegnad la dotrina de la resurrezion di mort, con 'sti paroll de confort: "In su 'sta montagna el Signor di esercit el farà per tucc i popoi una festa de robb grass, una festa de vin con la soa feccia, de robb grass pien de midoll, de vin con la soa feccia ben rafinad. E in su 'sta montagna el destrugarà la facia de la covertura che l'è stada metuda sora tucc i popoi, e 'l vel che l'è staa spantegad sora tucc i nazion. El ingoiarà la mort in de la vitoria; e 'l Signor Dio el sciorarà via i lagrim de su tucc i facc; e 'l tolarà via de tutta la terra l'infamia del so popol; perchè 'l Signor l'ha parlaa. E in quel dì se disarà: "Varda, quest chì l'è 'l noster Dio; l'è per lù che spetavom, e 'l ne salvarà: quest l'è 'l Signor; l'è per lù che spetavom, e saron content e 'n gioeurom in de la soa salvezza."58

GSAM 52El Regn de la Tèra Rinnovada

GSAM 52.2El istess profeta el dis che la sarà una terra renovada in de la quala el regn final el sarà stabilii: "Perchè, varda, mi crei di ciel noeuv [i ciel atmosferich] e una terra noeuva; e i vegg i saran minga regordaa, nè vegnaran in ment [in del margin, Ebraich, "vegnì in sul coeur", cioè, de vess desideraa anmò]. Ma sii content e godii per semper de quell che mi crei: perqué, varda, mi crei Gerusalemm 'na gioia, e 'l so popol 'na letizia. E mi godaroo de Gerusalemm, e me rallegraroo del me popol: e la vos del piang la se sentirà pü no in lee, né la vos del singiott. De lì inanz [dal temp che la vegnarà creaa la terra noeuva] el ghe sarà pu un fiolin de poch dì [un fiolin che 'l viv poch], né un vegg che l'ha minga impienii i so dì [vecc prima del temp]: perchè el fiolin el morirà a cent agn [in di temp che la gent la rivava a viv noeuvcent agn, i fiolin podeven avègh cent agn]; ma el peccadùr a cent'ann [in di ann pussee tard d'una vita de cent'ann] el sarà maledett. [Quij che moren al moment che la vegn fada su la terra noeuva hinn quij che perissen in de la "perdizion di omen malvagg." 2 Peder 3:7.] E i edificheran di cà, e i abitaran; e i piantarann di vign, e i mangerann el sò frutt. I edificherann no, e un alter l'abitarà; i piantarann no, e un alter el mangerà: perchè i dì d'un alber [l'alber de la vita, Setanta] hinn i dì del mè popol, e i mè scernii goderann per tant temp del lavor di sò man."59

GSAM 53.1El profeta Ezechiel el varda in là a travers la longa vista del temp fin a la resurrezion di mort. A travers de lù el Signor el dis: "Varda, o mè popol, mi dervirò i voster sepolcher, e ve farò vegnì su di voster sepolcher, e ve menarò in de la terra d'Israel."60

GSAM 53"L'ha Portaa i Noster Doleur"

GSAM 53.2Al profeta Isaia, l'evangelista, ghe l'è staa revelaa pussee completament la proeuva, i patiment e la mort del Salvador per i omen. "Chi l'è che l'ha creduu al noster raport? e a chi l'è che l'è stada revelada la brasc del Signor? Perchè lù el cressarà denanz a lù come un piantinn tener, e come una radis de terra secca: el gh'ha nissuna forma e nissuna bellezza; e quand che le vedaremm, gh'è nissuna belessa per la qual le podaremm desiderà. L'è disprezzad e refudad di omen; un om de dolor, e espert in afann: e numm gh'emm scondud la facia de lù per inscì dì; l'è stad disprezzad, e numm gh'emm minga dad valor. De sigur l'ha portaa i noster dolur e i noster malagn; eppur num el credevom piccaa, colpii e affliggiuu de Dio. Ma l'è staa ferii per i noster trasgression, l'è staa s'cepàa per i noster iniquità; el castig per la nostra pas l'era su de lù, e cont i sò flagell num sem guarìi."61

GSAM 53.3Hinn 'sti event inscì meravejos de capità in di mè dì? la gent, inscì 'me 'l profeta, la podeva domandà. La resposta la saria stada: Adess i capitarann no; l'ora de la vegnuda de 'sto grand Liberator l'è minga ancamò rivada; ma 'l profeta el dis: "I tò oeugg vedarann el Re in tuta la soa bellezza; i vedarann la terra che l'è propi lontana."62

GSAM 54I Profecìe de Daniel Rivèlen el Futur

GSAM 54.1L'è staa, però, a travers del profeta Daniel che 'l Signor l'ha scominciaa a istruì el so popol in su i regn che se sarissen susseguii e che avarien governaa fin a l'istabliment del so regn etern; e per revelà un period de temp special, a partì de un event che al temp l'era anmò de capità, fin a la vera comparsa e la messa a mort del Messia. L'interpretazion del sogn del Nabucodonosor l'ha revelad che i quater regn che avarien dominad el mond sarien andad giò de potenza e de grandezza in proporzion al valor che 'l calava de l'or, de l'argent, del bronz e del ferr; e che a la fin el stat s'cepad e minga unid di regn el saria stad compagn de la fragilità del ferr mes'ciad con de la creta palta. Poeu l'avaria de rivà el regn di cel che l'avaria de vegnì dopo la riduzion de quei regn che sarien deventaa compagn de la pula del pian de la batitura d'estaa, inscì che se trovaria pu nissun post per lor, intant che el regn de Dio l'avaria impienii tutta la terra.

GSAM 54.2Poeu, in de la vision del settim capitol, sota i simbol di quater besti grand, se torna a parlà de la stessa roba, e se presenten di alter carateristigh de 'sti regn. In 'sto capitol a l'è tracciada la cariera e l'operà del poder del "corn piscinin" che 'l gh'aveva de vegnì su, dopo la division del quart regn in des part, per trà giò o suttomett trè de lor per stabilìss 'me governador spiritual de tucc. Quest poder papal el gh'ha de andà inanz in del stat dividuu e fragil del quart regn, per 1260 agn. Inscì hinn staa revelaa i event che riven fin al temp che 'l Crist el ricev el regn del sò Pader, e 'l ghe 'l da ai sant de l'Altissim; un regn che a la fin el governerà su tutta la terra, e 'l starà in pee per semper.

GSAM 55I Vintitré Cént Dì

GSAM 55.1In del vott capitol del Daniel, sota la vision del varon, de la cavra e del "corn piscinin che l'è deventaa grandissim", el profeta el vegn anmò menaa fin a la fin di temp. In di versett 13 e 14 la soa attenzion la ven portada a un period de temp — 2300 dì — che 'l se slongava fin al giudizzi. L'era un longh period de temp, e donca el profeta l'ha capii; perchè l'angioeul el gh'ha dii che la vision l'era ancamò per tanti dì. Per adess, l'era minga stada dada una data per el principi di dì, e donca el serra el capitol cont el dì: "Sont restaa stupii de la vision; ma nissun l'ha capii."

GSAM 55I Setanta Setemann al Messia

GSAM 55.2El nono capitol el parla de l'angioeul che 'l vegn del Daniel, in risposta a la soa preghiera, per dagh abilità e comprension. El gh'ha informaa de un period de settanta setemann. Sessantanov de 'sti setemann de agn [che, come ne disen, l'è el significaa de la parolla shevooim, renduda 'me "setemann"] sarissen rivad fin al Messia. El pont de partenza del period, "el comand de restaurà e fà su Gerusalemm", l'era minga anmò stad dad. La salta foeura la domanda: come l'è che 'l Daniel el podeva savè indove i sessantanov setemann i sarissen finid? In del dodicesim capitol la question del temp la ven considerada anmò, e a la soa domanda, "Quala la sarà la fin de 'ste robb?", ghe disen de 'ndà per la soa strada, perchè i paroll hinn "serrad su e sigillad fin al temp de la fin", quand che i "sagg i capirann".

GSAM 55.3Senza dubi, 'sta question del temp l'è vun di cas a cui l'apostol Peder el fa riferiment quand che 'l dis: "De la qual salvezza i profet hann domandà e cercà con diligenza, i quai profetizaven de la grazia che la saria vegnuda a violter: cercand de capì che temp o che sort de temp el Spirit del Crist che l'era in lor el voreva dì, quand che 'l testimoniava prima i patiment del Crist e la gloria che la saria vegnuda dopo."63

GSAM 56Sort di malvagi

GSAM 56.1Malachìa, l'ultim di profet del Vegg Testament, el lassa ona descrizion tremenda de la distruziun final di malvagi: "Varda, el dì el vegn che 'l brüsa come on forn; e tücc i superbi, e tücc che fan el mal, i sarànn paglia; e 'l dì che 'l vegn el brüsa via, dis el Signor di ost, e 'l no 'l lassa minga radìs né ram. Ma per violter che gh'avii pagura del mè nòmm, el Sô de la giustizia el se levarà su cont ona guarigion in di sò ale: e violter vegnarii foeura e cressarii su come vitell in del stàl. E violter calpesterii i malvagg; perchè i saran cener sota i suòl di voster pee in del dì che faroo 'sta ròbba, el dis el Signor di esercit."64

GSAM 56.2Con tucc 'sti fat registraa in del Vegg Testament in possess di Israelita, che ghe desvelaven inscì tanti detali del pian de salvezza, quant grand el doveva vess l'interess di student diligent de la Parolla, intant che vedeven e capiven che se eren dree a vesinà al moment che 'sto Semenza promess la saria rivada. Menter i mass, e anca quej che legeven i Scritur in di sinagogh tucc i Saba, capiven no la parolla (Atti 13:27), i devot e studios, che cercaven con fedeltà i Scritur sota la guida del Spirit, senza dubi pregaven con fervor, come l'ha faa l'apostol Gioann in 'sta dispensazion, "Vegn, Signor Gesù, e vegn svelt."

Notes

  1. Proverbi 13:12. ↩
  2. Agée 2:6, 7. ↩
  3. Ebrej 12:26-28. ↩
  4. Isaia 28:13. ↩
  5. Proverbi 4:18. ↩
  6. Genesi 4:1. ↩
  7. Ebrej 11:4. ↩
  8. Genesi 4:25. ↩
  9. Genesi 5:29. ↩
  10. Genesi 9:1; 10:9, 10. ↩
  11. Genesi 13:15-17. ↩
  12. Ebrej 11:8. ↩
  13. Ebrej 11:10. ↩
  14. Genesi 15:13-15. ↩
  15. Ebrej 11:19. ↩
  16. Galàt 3:16. ↩
  17. Galàt 3:8. ↩
  18. Genesi 28:13. ↩
  19. Genesi 49:10. ↩
  20. Esòd 1:8; Att 7:18. ↩
  21. Ebrej 11:23. ↩
  22. Varda i Antichità dii Giudee del Giuseppe Flàvi, Liber 2, cap. 9, par. 7; El Spirit de la Profezia, vol. 1, pagg. 165, 166. ↩
  23. Atti 7:25. ↩
  24. Nümmer 24:17. ↩
  25. Ebrej 11:12, 13. ↩
  26. Nümmer 14:21. ↩
  27. Abacuc 2:14. ↩
  28. Esòd 25:40; 26:30; 27:8; Att 7:44. ↩
  29. Ebrej 8:3-5; 9:8-12. ↩
  30. Ebrej 10:1. ↩
  31. Atti 13:19, 20. ↩
  32. Deuteronomi 4:6, 7. ↩
  33. 1 Samuèl 8:7. ↩
  34. 1 Samüel 8:5. ↩
  35. 1 Samüel 8:19, 20. ↩
  36. Osea 13:9-11. ↩
  37. Ezechiel 21:25-27. ↩
  38. Micà 4:8. ↩
  39. Salm 89:27-29, 36, 37. ↩
  40. Isaia 9:6, 7. ↩
  41. Genesi 5:24. ↩
  42. Ebrej 11:5. ↩
  43. 2 Re 2:11, 12. ↩
  44. Giuda 14, 15. ↩
  45. Giob 19:23-27. ↩
  46. 1 Cronache 29:23. ↩
  47. Atti 2:30, 31. ↩
  48. Salm 2:2-7. ↩
  49. Salm 110:1. ↩
  50. Isaia 7:14. ↩
  51. Mattee 22:42-45; Salm 110:1. ↩
  52. Ebrej 1:8, 9. ↩
  53. Michee 5:2. ↩
  54. 1 Re 8:10, 11. ↩
  55. 2 Cronache 7:12. ↩
  56. Agée 2:9. ↩
  57. Isaia 11:1-4. ↩
  58. Isaia 25:6-9. ↩
  59. Isaia 65:17-22. ↩
  60. Ezechiel 37:12. ↩
  61. Isaia 53:1-5. ↩
  62. Isaia 33:17. ↩
  63. 1 Peder 1:10, 11. ↩
  64. Malachìa 4:1-3. ↩

Note

Back