Capitól 12 — La Delusion—El Liber Amar
GSAM 185.1Hoo ciapaa el liberett de la man de l'angioeul, e l'hoo mangiaa su; e in boca l'era dolz 'me el mel; e apena l'hoo mangiaa, el mè stomegh l'è deventaa amar. E lü el m'ha dii: "Te gh'heet de profetizà anmò denanz a tanta gent, e nazion, e lengov, e re." E me fu daa on canna simila a on baston: e l'angioeul el se tirà su, disend: "Và su e misura el tempio de Dio, e l'altar, e quii che ghe adoren dent."1
GSAM 185.2In del lenguagg de la Scrittura, el "mangà" on liber el representa la recezion de la verità per podèla comunicà ai alter, come se ved in Ezechiel, indove al profeta ghe vegn mostrà "on rotol de liber," e ghe vegn dii: "Manget 'sto rotol, e va a parlà a la cà de Israel." Dopu avè mangiaa el rotol, el dis: "Alora l'hoo mangiaa; e in de la mia boca l'era 'me mel per la soeuzor."2
GSAM 185.3El profet Geremìa el dopera la stess figura: "I tò paròll hinn staa trovaa, e mi i hoo mangiaa; e la tò paròla l'è stada per mi la gioia e l'allegria del mè cör."3 Da quela lengua imparom che la "dolcezza" del liber, quand se 'l mangia, la rapresenta la gioia e la satisfazion che sperimenten quij che se nutrissen de la paròla del Signor.
GSAM 185El liber dolz, pö amar
GSAM 185.4El liber menzionaa in Apocaliss 10, del qual se dis che a chi el mangiava l'era dolz 'me el mel, ma apena mangiaa l'era "amàr" (o, 'me che cert tradussen, "apena che l'hoo digerii, in del mè stòmegh l'è staa picra"4 ), l'era quell liber del qual l'angioeul l'ha nunziaa, per autorità de quell che l'ha faa el ciel, la terra e 'l mar, "El temp el sarà pu." Mangiar quist liber, alura, l'ha de rapresentà l'acettazion gioiosa de la proclamazion del temp. L'amarezza improvvisa del bocon per chi che l'ha mangiaa la gh'ha de rapresentà el trist contrast in de la soa esperienza dopo che 'l temp del liber l'è scadud, e i se troeuven deludud del tutt in di so aspettativ.
GSAM 186La Proclamazion del Temp un Bocon Dolz
GSAM 186.1La proclamazion del temp del 1844 l'era de veras una bona noeuva per quej che credeven, e che, senza dubi, se spettaven inscì prest una liberazion eterna de tucc i mal, i guai e i dolor de 'sto mond peccador. El penser che in d'un quai setemann avarien avuu la gloria, sarien deventaa immortal, e sarien in de la cità d'or de Dio, cont el so Re, l'era de veras ispirador per l'anima. Come l'ha espress vun che l'ha avud quella esperienza, "Quei che voeuren ben sincerament a Gesù poden capì i sentiment de quei che spettaven con l'interess pussee grand el vegnì del so Salvador.... S'emm vesinaa a quell'ora con una solennità calma. I ver credent riposaven in d'una dolza comunion con Dio, un pegno de la pas che la saria stada la soa in del bel dopo. Quei che hann provad quella speranza e quella fiduzia poden mai desmentegà quei or prezios de attesa."
GSAM 186.2La posizion particolarment provanta de quej che, l'undesim dì del settim mes, se trovaven ancamò in 'sto mond scur de proeuva e tentazion, indove gh'aveven de subì el sprezz, i sghignazz e i beff de quej che, domà on quaj ora prima, aveven esortaa a preparàss per incontrà el sò Signor, la troeuva ona giusta illustrazion in del cas de la Maria, intant che la "se steva de foeura al sepolter a piang;" e quand l'è stada interogada di angei con la domanda: "Dònna, perchè te pianget?", la gh'ha dii: "Perchè m'hann portaa via el mè Signor, e soo no indove l'hann metuu."5
GSAM 187Delus, ma minga scoragiad
GSAM 187.1Quij che hinn passaa per 'sta scena pruanta n'hann dii inscì:
GSAM 187.1"Sèrem perpless e delus, ma gh'avèm minga rinunciaa a la nostra fed. Sèrem convint de avè faa el noster dover; de avè vivuu segond la nostra cara fed; sèrem delus, ma minga scoraggiaa. Gh'avèm avuu besogn de 'na pazienza senza fin, perchè i beffador i eren tanti. Spess ne vegniven faa di allusion sprezzant a la nostra delusion de prima. "Vù sii ancamò no andaa su; quand l'è che spetii de andà su?" e di sarcasmi compagn vegneven despess sbatüü adoss a num di noster conoscent mondan, e anca de cert cristian de faciada, che acetàven la Bibia, ma che però i eren no staa bon de imparà i so grand e important veritaa. La mortalitaa la se strenzeva ancamò a num; i efet de la maledizion eren depertutt intorna a num. L'era dur ciapàss ancamò i fastidios preocupazion de la vita che pensavom che fussen staa lassaa giò per semper."
GSAM 187Paragonaa ai Discìpoi Delüü
GSAM 187.2I sentiment de 'sti chì, se paragonad a la gioia e al giubìl de poch ore prima, i gh'avarien de vess stad compagn de l'amaror pungent de la picra. El mond intorna el pensava, come senza dubi la pensava la gent dopo de la crocifission del Crist, che i credent adess avarien rinnegad la soa fed, e se sarien sgiontad a schernì la soa presunta balordaggine. Hinn ben prest imparad, con soa granda sorpresa, che l'amor per la venida del Signor el se sradicava no facilment di sentiment de quej che s'eren verament consacrad a Dio.
GSAM 187"Minga Setàa Giò cont i Beffador"
GSAM 187.3El cumpurtament che 'sti personagg sincer hann tegnuu, e i so sentiment, hinn ben definid di paroll del profeta Geremia, indove el dis,
GSAM 187.3"I tò paròll i s'hinn trovaa, e mì i hoo mangiaa; e la tò paròlla l'è stada per mì la gioia e l'esultanza del mè coeur: perchè son ciamaa cont el tò nòmm, o Signor Dio di esercit. Mì no m'hò minga setaa giò in de l'adunanza di beffador, e nanca hoo faa festa: son restaa depermi per via de la toa man, perchè te m'heet impienii de indignazion. Perchè el mè dolor l'è per semper, e la mia ferida l'è minga curabil, la voeur minga guarì? Te saret del tutt per mì 'me on busard, e 'me de l'aqua che la manca?"6
GSAM 188El James White in sul Desilusion
GSAM 188.1On quai citazion curta de on quai de 'sti delus, ma pien de speranza, la darà on'idea bona de la situazion. La prima l'è del Pastor James White, che l'ha lavoraa con gran success in del 1843 e 1844. Lu el dis:—
GSAM 188.2"La delusion per el passà del temp l'è stada amara. I ver credent i even lassaa stà tutt per el Crist, e i even compartii la soa presenza come mai prima. I even daa, come i pensaven, el so ultem avertiment al mond, e i even faa separazion, pussee o manch, de la folla di incredul e di schernidor. E con la benedizion divina sora de lor, i se sentiven pussee de stà insema al so Maester spetaa de lì a poch e ai angei sant, che no con quij de cui i s'eren separaa. L'amor de Gesù l'impieniva l'anima, e 'l sberlusiva de tucc i facc, e con desideri inesprimibil i pregaven: 'Vegn, Signor Gesù, e vegn a la svelta,' ma lù l'è minga vegnuu.
GSAM 188.3"Ma Dio l'ha minga bandonaa el so popol.... E con forza e confort special, di passagg compagn de quell che vegnen adess ai Ebrei, hinn rivaa drit in di ment e in di coeur de quej proaa e che spettaven: 'Buttee no via donca la vostra fiduzia, che la gh'ha ona granda ricompensa. Perchè gh'avii besogn de pazienza, inscì che, dopo d'avè faa la volontà de Dio, podii ricev la promessa. Per anmò on cicinin, e quell che 'l vegn el vegnara, e 'l tardarà no. Adess el giust el vivarà per la fede; ma se quajun el se tira indree, la mia anima la gh'avarà minga piasè in lü. Ma num sem minga de quei che se tiren indree vers la perdizion; ma de quei che crèden per la salvezza de l'anima.'7 I punt d'interess in questa part de la Scrittura hinn quest:—
GSAM 188.4"1. Quij a cui se parla hinn in pericol de buttà via la soa fidücia in quel che hann faa giust.
GSAM 189.1"2. I gh'aveven faa la volontà de Dio e i eran staa purtaa in quel staa de prova indovè la pacienza l'era necessaria.
GSAM 189.2"3. I giust in chest temp i gh'aveven de viv per la fede, minga per dubità se i gh'aveven faa la volontà de Dio, ma per la fede in quel che i gh'aveven faa la volontà de Dio.
GSAM 189.3"4. Quij che avarien no resistuu a la pröva de la fed, ma avarien bandunaa la soa fiduzia in de l'oeuvra indove che aveven faa la volontà de Dio, e se sarien tiraa indree, avarien ciapaa la strada dreta per la perdizion."8
GSAM 189De N. Southard, Redator del Midnight Cry
GSAM 189.4In del Midnight Cry del 31 de Otober del 1844, circa des dì dopo la fin di vintitrécent dì, l'è staa publicaa la seguenta roba de la penna del redator:—
GSAM 189.5"Vist tucc i circostanz che reguarden 'sto moviment, i benedizion che l'ha portaa in sui coeur di fioeu de Dio, e l'oeudi e la malizia che i sò nemis hann mostraa, gh'emm de consideràll 'me el ver 'crid de mezzanocc'. E se gh'emm on quai dì per mett a la proeuva la nostra fed, l'è anmò in acordi con la parabola di des vergin; perchè quand che s'eren tucc levad su e aveven preparad i soeu lampad, gh'era anmò de vess on moment che i lampad di vergin scem se sarissen smorzad. Quest el podeva no vess prima del passà del desim dì; perchè fin a quell moment i soeu lampad avarien brüsad. Gh'ha donca de vess un passà de quell dì, perchè i scem mollen la soa fed, come che l'è staa in del 1843 per el temp de tardà. Un poo de ritard, donca, l'è minga una reson per restà delus, ma el fa vedè quant l'è precis el Signor in del compiment de la soa parola. Tegnemm donca salda la profession de la nostra fed senza esità; perchè l'è fedel quell che l'ha promiss."
GSAM 189De Joseph Marsh, Redator de la Vos de la Verità
GSAM 189.6In de la Vos de la Verità del 7 de november del 1844, a leggom:—
GSAM 189.7"Amettom de bon coeur de vess staa in error in su la natura de l'event che se spetavom el des del mes settem; ma podom minga ancamò amett che el noster grand Sacerdot l'ha minga compii in quel dì tutt quell che 'l tipo el giustificava de spetàss. Adess credom che l'ha compii."
GSAM 190.1I Adventista i spettaven che el desim dì del settim mes del 1844 i duemila trecent dì i finissen, e che in quel dì el Crist el completass el sò lavur sacerdotal e vegniss in tera a benediss el sò pòpol. On'investigazion pussee tardiva l'ha mostrà che quel dì l'è staa el principi del sò lavur de purificazion del santuari celest, e minga la fin del sò lavur de sacerdot.9 Invece de considerà el lavór de purificazion del santuari come ona part del lavór de Crist come sacerdòt, se sostegniva che la purificazion del santuari l'era la purificazion de la tera col föch al vegnì de Crist. Se no propri tutta, almanco la tera de Canaan la sarìa stada purificada in quel moment.
GSAM 190El Santuari che se credeva vess la Tèra
GSAM 190.2Questa idea la vegn messa in risalt in un articul de Geo. Storrs, in del Midnight Cry del 25 de Avrìl del 1844. El domanda: "Qual l'è el santuari che gh'ha de vess nettaa? I mè parer precedent i eran che l'era tutta la tera. Che l'è ona part de la tera, ammò o crèd. Ma qual part? L'è la domanda che cercherò de risponde."
GSAM 190.3El cita la promessa a l'Abraham, el so stabiliment per l'Isaach, e 'l so rinnòv per el Giacòb, e poeu el cita el cant de Mosè, componuu de la Miriam dòpo el passagg del Mar Ross, indove che hann cantaa: "Te i menarè dent, e te i piantarè in su la montagna de la toa eredità, in del pòst, o Signor, che t'hee faa per stàgh de cà, in del santuari, o Signor, che i to man hann stabilii."10
GSAM 190.4Se 'l letor el paragonarà con attenzion el test de sora con la cronaca del so adempiment fada del salmista, el vedarà che se dis no che anca la terra de Palestina la sia el santuari. El David el dis, quand che 'l parla de la guida del Signor ai fioeu de Israel: "El j'ha portaa a la frontera del so santuari, fin a 'sta montagna, che la soa man destra l'aveva compraa."11 In del cant al Mar Ross a se dis de la terra de Canaan, che l'era el post che l'aveva faa per "abitàgh, in del santuari." Dunca in quela citazion di salmi, el Mont Moriah, indov'el santuari l'è staa costruì, l'è ciamà domà "el confìn del sò santuari". Ma in quel stess salm se dis: "L'ha scelt la tribù de Giuda, el Mont Sion che l'amava. E l'ha costruì el sò santuari come palazz alt, come la tera che l'ha stabilì per semper."12
GSAM 191La Purificazion del Santuari, Pensada 'me la Purificazion de la Terra
GSAM 191.1In de l'articol de prima, dopo avè citaa la presunta proeuva che la terra, o almanch la terra de la Palestina, l'era el santuari, el pastor el va inanz a domandà: "Comè el sarà nettaa el santuari?" Cont i paroll del profeta Michea, lù el respond: "Perchè, varda, el Signor el vegn foeura del sò sit, e 'l vegnarà giò, e 'l caminarà in sui altur de la terra. E i montagn se squajerann sota de lù, e i vall se fenderann, come la cera denanz al foeugh, e come l'aqua che la borla giò per un sit scarp."13
GSAM 191.2Con l'idea, comunement acetada a quell'epoca, che la terra l'era el santuari, el letor el capirà subit perchè i pensaven, senza nissün dubi, che a la fin di vintitrécent dì el Signor el saria vegnüü a purificà la terra in del möd descrivüü del profeta Micà. In tuta l'oposizion fada contra i Adventista, nissun oposidor l'ha gnanca lassaa intend che la purificazion de la terra cont el foeugh la füss no l'event che 'l gh'aveva de capità 'me purificazion del santuari, a la fin di vintitrécent dì.
GSAM 191I Apostoi Delus, Ma la Scrittura l'è Stada Compiuda
GSAM 191.3Questa l'è minga l'unega volta che la gent l'ha faa la volontà del Signor, l'ha compii i Scrittur, e l'è stada delududa in di so aspettativ domà perchè l'ha minga capii la natura de l'event che l'era destinad a capità. L'è staa inscì anca per i apostol del Crist. Quand l'era setaa sora el puleder, intant che 'l entrava in Gerusalemm, lor hann vusaa su come se regordaven i paroll del profeta:14 "Vusa su, o fiœula de Gerusalemm: varda, el tò Re el vegn de tì; l'è giust, e 'l gh'ha la salvezza; umil, e 'l monta sora un asen, e sora un puleder, el puleder de l'asen."15 L'era tant necessari che in quell'occasione gh'fuss di clamór che, se i fuss restaa zitt, anca i sass i avariss cridaa.16 I discepul i pensaven che el Crist, propri lì e in quel moment, l'andava a montà sul tron de David come on re temporal ("avémm credüü che l'era lü quel che avariss riscattà Israel"17 ), e per quela reson i han cridaa: "Benedett sia el regn del noster pà David, che vegn in del nom del Signor."18 Quant urla gh'avrissum in quell'occasion se i avessen capii che in men d'una settimana el Crist el sariss mort in de la tomba de Giuseppe, circondaa da la guardia romana? Quant de dà "gloria" a Dio e de consacrazion gh'avrissum avuu cun i Adventista in del 1844 se i avessen capii che la purificazion del santuari a la fin de tücc i temp profetich la durava ona seria de ann prima che 'l Signor el vegniss?
GSAM 192Nissun Errór in del Cunt di 2300 Dì
GSAM 192.1Intant che 'sta gent la vardava con cura i sò cönt del period, l'ha trovaa nissun error; ma el Signor l'è minga vegnuu, e nanca la terra l'è stada netada cont el fögh. Cossa 'l voreva dì? De segur, i saveven che 'l Signor l'era staa con lor in del grand moviment; ma adess i eren in sospens. La soa fiduzia in del Signor l'era minga scossa. I saveven che lù el i avaria minga bandonaa. La lüs la saria rivada de una quai font. La domanda dificila denanz a lur l'è espressa cont i paroll del Geremia giamò citàa: "Te saret fors tutt per mi un busard, e 'me di aqu che se smorzen?" La fed la nutriva no 'sto dubi, perchè i paroll del Signor per mez del profeta Abacuc in su la vision ghe vegneven in ment: "A la fin la parlerà, e la mentirà no."19 L'espression giamò citada del redator de la Vos de la Verità la spiega ben la soa posizion: "Podom minga ancamò amett che 'l noster grand Sacerdot l'ha minga compii propi in quell dì lì tutt quell che 'l tipo el ne giustifegava de spettà."
GSAM 193Lüs sul Santuari Scöverta
GSAM 193.1Hiram Edson, de Port Gibson, N.Y., m'ha contaa che el dì dopo la scadenza del temp in del 1844, mentre el pregava dré ai fasci de gran in d'on camp, el Spirit de Dio l'è vegnüü sü de lü in manera tant poderosa che l'è quasi staa sbattüü a tera, e cun quell l'è vegnüü on'impression: "El santuari che gh'ha de vess nettaa l'è in ciel." L'ha comunicad 'sto penser a l'O. R. L. Crosier, e insema hann investigad con cura la question. A l'inizzi del 1846, un'esposizion elaborada de la question del santuari del pont de vista de la Bibia, scrivuda del Scior Crosier, l'è stada stampada in sul "Day Star", un giornal che al temp l'era publicad a Cincinnati, Ohio. In quell sagg longh lì, l'è staa faa capì che l'oeuvra de purificazion del santuari l'era l'oeuvra final del Crist come noster somm sacerdot, che la scominciava in del 1844 e la finiva apena prima che 'l tornass debon in sui nivol del ciel come Re di re e Signor di signor.
GSAM 193Gésie che cerchen i sò soci perdüü
GSAM 193.2El des del mes set l'era passaa, e i ges pensaven che l'avaria staa facil recupirà i member perduu, che eren staa separaa de lor sota el "crid de mezzanocc" e 'l messagg del segond angioeul; ma in quest hinn staa grandament delus, come se vedarà in de la resposta che la ven dopo ai insistenze de tornà indree ai soe vegg organizzazion, come dada in del Midnight Cry del 26 de dicember del 1844:—
GSAM 193.3"Ma qual i è i fat? I san ben che in de la gran massa de 'sti ges i tema principai i èn: 'La conversion del mond,' 'el millenni de mill ann,' e 'el retorn di Giudee in Palestina,' prima de l'avent personal del Salvador. Quij che tornen indree a setàss sota i canzoninn de cull de dotrin inscì minga scrituraj e senza sen, i fann a oeugg avert; e un cumpurtament del gener da la lur part el sarà propri un 'turnà indree'.
GSAM 194.1"Dopu vess deventaa 'liber' in del sens scrituràl, l'è ben pussee segur 'andà inanz' che 'andà indree' o 'tiràss indree', soratutt in 'sto temp, quand che la corona de gloria l'è inscì prest de vess dada ai fedel in del Crist Gesù."
GSAM 194.2El comportament di ges in del rimandà la vegnuda del Signor cont el sostegnì i dotrin de sora minga scrituraj, l'ha suggerii ai Adventista 'sti paroll del profeta Ezechiel: "Fioeu de l'omm, varda, quij de la cà d'Israel disen: La vision che 'l ved l'è per tanti dì che vegnaran, e 'l profetiza di temp che hinn lontan." In del stess contest se troeuva la risposta che i Adventista hann doperaa: "Donca diseghel: El Signor Dio el dis inscì: I mè paroll i saran pü minga slongaa, ma la parolla che hoo parlaa la sarà fada, dis el Signor Dio."20
GSAM 194"Te Gh'heet de Profetizà Ancamò"
GSAM 194.3Quij che han "mangiaa" el liber e han daa la proclamazion del "temp", i han credüü che el so lavur per el mond l'era finii; per quela reson la declarazion che i gh'han de insegnà ancamò a nazion, a lengue e a re. Un'altra part de l'oeuvra, fin adess minga vista, la gh'ha de vess adess compida,—quella de presentà al popol el ver carater del tempio de Dio in ciel e del so servizzi d'altar. El comand de misurà el tempio21 l'è necessari per otegnì la conoscenza de la natura de l'event che 'l capitarà a la fin del temp profetich, e inscì che se daga una spiegazion di paroll: "Alora el santuari el sarà nettaa."
GSAM 194.4Noté che l'angioeul de 'sta proclamazion del temp l'è vegnuu del ciel, e prima che 'l sò lavorà el sia finii el da on incarich de insegnà ancamò al popol. El messagg, donca, che 'l gh'ha de spiegà la question del santuari, de dà fiduzia a quej deluduu, e al stess temp de fornìgh on "caa", o "baston", o regola, cont el qual el popol de Dio el pò provà la soa posizion moral denanz a lù, el gh'ha de portà di segn evident che l'è nassuu del ciel, e minga de origin umana.
GSAM 195Pregiüdizzi che 'l Impediva l'Acess al Popol
GSAM 195.1El pregiüdizzi che gh'era contra la dotrina de l'Advent l'era un ostacol squas insuperabil per la gent; e provà a insegnàgh ancamò senza una lüs ciara e positiva in su la causa de la delusion, el saria staa inutil. I credent Adventista istess gh'aveven besogn che la soa anema la füss ispiraa de noeuv con una commission del ciel, prima che la gent la podess vess istruida 'me se dev; e 'me se podeva fàll? Se podeva fàll domà con la saviezza umana? o quej che aveven provaa el lavor profond del Spirit de Dio in del moviment passaa, se sarissen contentaa de domà on ragionament uman? Nient'alter che on lavor compagn de quell del "messagg del terz angioeul"22 el podeva tirài foeura di soe perplessità; e quest, pass a pass, maneman che podeven ricevell, l'è staa inauguràa a regola d'art, cont el portà di proeuv ben convincent che l'era de origin celestial.
GSAM 195Come pecor senza pastur
GSAM 195.2Chì gh'era el gran corp de l'avvent, in d'on sens, compagn de pecor senza pastur, e mijaja de lor domà on quai setimana prima s'eren separaa de tucc i ges e i credenz, senza che nissuna organizzazion umana la fudess responsabila del so benesser spiritual. Gh'aveven nissun consiglier terren in de chi podeven fidàss; la soa fiducia l'era domà in Dio.
GSAM 195.3I eren però segur d'una roba, e quella per lor l'era 'me un'àncora,—la proclamazion del temp l'era giusta.23 Ma 'me popol i eren in d'una posizion indove, se Dio el gh'avess minga guidà e tegnì, i eren a ris'c de accettà di spiegazion fals, o de perd la "pazienza" e lassà andà la fed in de la soa esperienza passada. Quajdun l'ha faa inscì; intant che di alter, cont on oeugg de fed fissaa in su quell che i so anim i amaven, i domandaven con fervor: "Vigilant, cossa gh'è de la nocc? Vigilant, cossa gh'è de la nocc?" El vigilant l'ha dii: "La riva el mattin, e anca la nocc; se vorii savènn de pussee, domandee; tornée, vegnì."24
GSAM 196J. N. Andrews in sul Disappuntament
GSAM 196.1El Pastor J. N. Andrews, vun che l'ha passaa per 'sta esperienza in del 1844, el parla inscì de la delusion:—
GSAM 196.2"I hinn restaa delus quei che se spettaven el Signor in del 1843 e in del 1844. 'Sto fatt chì l'è per tanti una reson che la basta per refudà tutt el testimoniagg in 'sto cas chì. Nunch ammettom la delusion, ma podom no ammett che questa la sia una reson giusta per negà la man de Dio in 'sto lavorà. La gesa giudea l'è restada delusa quand che, a la fin del lavorà del Gioann el Batista, el Gesù el s'è presentaa 'me el Messia promess. E i discepol fiducios hinn restaa delus del tutt quand quell che lor se spettaven de liberà Israell l'è staa ciapaa e mazzaa de man malvag. E dopo de la soa resurrezion, quand che se spettaven che 'l restabiliss anmò el regn a Israell, hinn poduu domà restà delus quand hann capii che l'andava via de sò Pader, e che lor sarien staa lassaa per on bell poo in tribulazion e angoscia. Ma la delusion la pröva no che 'l Signor el gh'abia no la man in de la guida del sò pòpol. La gh'avaria de menài a coregg i sò error, ma la gh'avaria no de menài a trà via la soa fiduzia in del Signor. L'è staa perchè i fioeu de Israel hinn restaa delus in del desert, che hann negà inscì despess la guida divina. Hinn miss lì 'me un avertiment per numm, perchè no borlom giò in del stess esempi de incredulità."25
GSAM 196La Verità la gh'ha un Battezz de Impopolarità
GSAM 196.3El par che 'l sia el pian del Signor de meter di verità important in d'on canal minga popolar, indove che 'l sarà ona cros26 accettài e obedìgh. Quest l'è ver soratutt in 'sti dì de la fin. El Peder, in del parlà de quell temp quand la fin de tucc i robb la sarà "vècina", e quand el "giudizzi" el "scomenzarà de la cà de Dio", el dis, "Car, no ve stupì per la pröva de föch che la ve sta a pruà, come se la fuss una roba strana che la ve capita: ma godì, perchè sii soci di sufrens de Crist; inscì che, quand la soa gloria la sarà revelada, anca violter podii godì cun una gioia senza fin. Se ve reproven per el nom de Crist, beati sii; perchè el spirit de gloria e de Dio el riposa su de violter: de la soa part l'è vituperaa, ma de la vostra l'è glorificaa."27
GSAM 197.1Quand che la verità l'ha ricevud el sò batèsim de impopolarità, accettàlla la domanda pussee de grazia che minga domà andàgh adree a la fed de la gent. I ipòcrita e i fintanott veden nissun gran incentìv a accettà una verità che la domanda de fà, compagn de remà contra corent "contra el vent e la marea." Inscì la verità la diventa una proeuva per i leai, i onest de coeur, i sincer e i coscienzios.
GSAM 197.2Gh'emm giamò faa vedè che la profezia del moviment de l'avent la prevedeva una delusion. L'è rivada; e donca, in de la provvidenza de Dio, l'acettazion de quell messagg la gh'ha avuu la soa cros.
Notes
- Apocalissi 10:10, 11; 11:1. ↩
- Ezechiel 3:1-3. ↩
- Geremìa 15:16. ↩
- Picra—una preparazion propri sgradévola e amara de alcol, aloe e gomma mirra. ↩
- Giovann 20:13. ↩
- Geremìa 15:16-18. ↩
- Ebrej 10:35-39. ↩
- Schizz de la vita de l'Ellen G. White, pagg. 107-109. ↩
- Nissün a quell'epoca el gh'aveva nissüna idea d'on santüari in ciel. ↩
- Esòd 15:17. ↩
- Salm 78:54. ↩
- Salm 78:68, 69. ↩
- Michee 1:3, 4. ↩
- Giovann 12:16. ↩
- Zaccaria 9:9. ↩
- Luca 19:40. ↩
- Luca 24:21. ↩
- Marc 11:10. ↩
- Abacuc 2:3. ↩
- Ezechiel 12:27, 28. ↩
- In ona misüra indò no gh'è numer che vegn dàa come risultaa, l'è el caràter, e minga i dimension, che gh'ha da vedè. ↩
- Apocalisse 14:9-12. ↩
- Anca a esaminà con la massima cura i sò cönt di 2300 dì, hinn minga staa bon de trovà on error, e nissün se'n poeul trovà anmò incoeu. ↩
- Isaia 21:11, 12. ↩
- I Tri Messagg de l'Apocaliss 14:6-12, p. 33. ↩
- Matteo 16:24. ↩
- 1 Peder 4:7, 17, 12-14. ↩