Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
Table of Contents
10 / 31
10 / 31

Глава 7 — Швидке поширеня звістки

John Norton Loughborough

GSAM 126.1«І видів єм іншого силного ангела, як сходив з неба, одітый хмаров; а над його головов была дуга, і його лице было як сонце, а його ногы як огняні стовпы; і мав у своїй руці малу отворену книжку; і поставив свою праву ногу на море, а ліву на землю, і закричав силным голосом, як реве лев; і коли закричав, сім громів озвало ся своїма голосами.... І ангел, котрого єм видів стояти на мори і на земли, підняв свою руку до неба і присягнув Тым, хто жыє на віки віків, хто створив небо і вшытко, што є в нім, і землю і вшытко, што є на ній, і море і вшытко, што є в нім, же часу веце не буде; але в днях голосу сьомого ангела, коли зачне трубити, сповнить ся тайна Божа, як Він звістив своїм слугам пророкам.»1

GSAM 126Ангел — символ людьскых вісників

GSAM 126.2Як уж было показане, діло проповіданя євангелія было звірене чоловікови, а Господь обіцяв своє благословіня над тым служіням аж до «кінця світа.»2 Тому ангел, котрый несе тоту звістку, мусить быти символом звісткы о часі, котра має быти проповідана жытелям землі. Звістка ся проголошує з книжкы, котра є «отворена», што ясно указує, же колись была затворена. Тоты вісникы суть цінны перед Богом, бо над нима є «дуга», знак Божого завіту, і стоять одіты світлом Божой славы, а звістку проголошують з власти Творця вшыткого. То, што ся ту проголошує, є звістка о часі, колись «запечатана», але теперь звіщована з «отвореной» книжкы.

GSAM 127.1В попередніх главах было доказане, же Господь означыв час, коли мало быти дане світло о кінці великого пророчого періоду — 2300 днів, — котрый веде до дослідного суду; же предсказаня о помножіню знаня ся точно сповнило тым, же Він покликав многых, котрым одкрыв тото світло; і же Він так само означыв час, коли мали навчіти ся «притчу о фіґовім дереві», покликавшы тогды і там своїх учітелів, жебы вышли і звістили тоту притчу світови. Так само точно означыв і хвилю, коли звістка о часі мала зрости до силного крику, і так само точно ся тото сповнило.

GSAM 127Силный крик першой звісткы

GSAM 127.2Час, коли тото звіщованя мало зазвучати силным криком, є занимавым питанём. Ту є положеный меджі трубіня шестой і сьомой трубы, што мож видіти нелем з його місця в записі Писма, але і з самой звісткы, котра говорить: «В днях голосу сьомого ангела, коли зачне трубити, сповнить ся тайна Божа, як Він звістив своїм слугам пророкам.» То є рішаючый доказ, же час, проголошеный в тій звістці, досягує аж до трубіня сьомой трубы.

GSAM 127Час силного крику

GSAM 127.3Коли затрубить сьомый ангел, чітаме, же «отворив ся Божый храм на небі, і в Його храмі было видіти ковчег Його завіту.»3 В службі земного святилища приміщіня, в котрім быв ковчег, — найсвятіше місце — ся отверало лем раз за рік; тото было в день примиріня і з цілёв вытерти гріхы — на очищеня святилища. Час, о котрім говорили пророкы, коли Христос мав выконати тото діло очищеня, є на кінці 2300 днів.4 Так само є написане, же коли затрубить сьомый ангел, голосы на небі говорять, же пришов час судити мертвых.5

GSAM 128.1Тот пророчый символ з 10-й главы Одкровіня указує час, коли тота звістка має ся ширити «силным голосом», і напослідок «як реве лев». Час, коли подля того пророцтва звістка мала зрости до свого «силного крику», тягне ся од кінця шестой трубы до кінця того пророчого періоду, котрый веде до очищеня святилища, іншак повіджене, до кінця 2300 днів. Перші штири трубы ся сповнили у войнах Ґотів, Вандалів, Гунів і іншых, котрі розділили Західный Рим на десять частей або кралёвств.

GSAM 128Пята труба

GSAM 128.2Пята труба указує возник магометанства з його хмаров блудів, але особитно період «пять місяців», або сто пятдесят дословных років, од часу, коли «мали над собов краля». 27. юла 1299 року Осман, основатель Османьской імперії, вторгнув на теріторію Нікомедії. Од того часу Османы нападали на Східну Римску імперію і «мучіли» єй аж до 27. юла 1449 року, протягом сто пятдесятьох років трубіня пятой трубы. В тім часі Туркы пришли зо своїм войском проти самого міста Константінополя, хоснуючі у войні стрілный порох; і з тяжкой гарматы, о котрій історік Ґіббон говорить, же на єй тяганя было треба шістдесят волів, стріляли великы камені на муры Константінополя.

GSAM 128Конець шестой трубы

GSAM 128.3Приближно в тім часі умер Йоан Палеолоґ, котрого історікы записують як посліднього ґрецького цісаря. Константін Декозес быв правоплатным наслідником престолу, але говорить ся, же страх перед Амурадом, турецькым султаном, котрый вів проти нього тоту войну, привів його к тому, же просив од Амурада дозволіня вступити на престол. Такый учінок бы ся майже дав покладати за одступліня престолу Туркам. І справды, дуже скоро Османы оволоділи містом Константінополём і Східнов Римсков імперіёв. Так «забили» в політічнім смыслі тоту імперію, котру перед тым «мучіли». Мали єй «забивати» протягом «годины, і дня, і місяця, і року».

GSAM 129.1Кедь тото береме як пророчый час, день за рік, як довгый бы то быв час? Задача є проста: рік — 360 днів, або років; місяць — 30 днів, або років; і єден день — єден рік, — докопы 391 днів, або дословно 391 років. Година, котра є двадцять четвертов частёв дня, бы як символ значіла половину місяця, або пятнадцять днів. Цілый час незалежного магометаньского панованя над теріторіёв Східного Риму бы зато быв 391 років і 15 днів. Кедь тото придаме до 27. юла 1449 року, дойдеме до 11. авґуста 1840 року як кінця періоду турецькой незалежности, як є то показане під шестов трубов.

GSAM 129Доктор Джосая Літч предсказує пад Османьской імперії

GSAM 129.2В 1838 році др. Джосая Літч з Філадельфії в Пенсілванії, принявшы правду, котру выкладав Вільям Міллер, приєднав ся к ділови шыршого розголошованя звісткы. Приготовив статі до публічной пресы о сімох трубах Одкровіня. Заняв цілком рішуче становиско, же шеста труба перестане трубити і османьска моц паде 11. авґуста 1840 року, а же тото докаже світови, же день в символічнім пророцтві представляє рік дословного часу.

GSAM 129.3Декотры з братів, і такы, котрі з ним в тім згоджовали ся, ся трясли од страху о наслідок, «кедь ся то не стане» так, як повів. Тото го, єднак, не застрашыло, але ішов далше, жебы зробити вшытко, што быв спроможный, на розголошіня своїх поглядів на турецьке питаня. Публічны часописы рознесли його тверджіня о тій справі. Клубы невірців розоберали тото питаня на своїх сходинах і говорили: «Ту є чоловік, котрый ся на дакус одважує; і кедь тота справа выпаде так, як говорить, без сумніву потвердить його тверджіня, же день у пророцтві символізує рік, і же 2300 днів є тілько ж років, і же скончать ся в 1844 році».

GSAM 130.1Опублікованя переднашкы др. Літча выкликало загалный розрух, і так многы тисячі были побуджены слідовати конець трудностей, котрі настали меджі Мегеметом Алі, єґіпетськым пашом, і турецькым султаном. Соткы говорили: «Кедь тота справа скончіть ся так, як доктор стверджовав, потвердить тото правило „день за рік“ при выкладі символічного часу, і будеме Адвентистами».

GSAM 130Турецькый султан у войні з єґіпетськым пашом

GSAM 130.2Кілько років перед 1840 роком султан быв затягнутый до войны з Мегеметом Алі, єґіпетськым пашом. В 1838 році непорозуміня меджі султаном і його єґіпетськым васалом было дочасно стримане впливом чужоземных послів. Єднак в 1839 році воєнны дії ся знов зачали і продовжовали ся доты, покы в головнім бою меджі войсками султана і Мегемета султаново войско было цілком розбите і знищене, а його флоту Мегемет захопив і одвів до Єґіпту. Султан быв так цілком ослабленый, же коли война знов зачала в авґусті, мав лем дві лінійны лоді першой клясы і три фреґаты як смутны остаткы колись силной турецькой флоты. Тоту флоту Мегемет рішучо одмовив выдати і вернути султанови і проголосив, же кедь бы ся державы спробовали од нього єй взяти, спалить єй. В такім стані были справы, коли в 1840 році Анґлія, Росія, Австрія і Прусія засягли і рішыли урядити тото непорозуміня; бо было ясно, же кедь бы го лишыли на самого, Мегемет бы скоро став паном султанового престолу.

GSAM 131Засяг союзных держав

GSAM 131.1«Султан приняв тот засяг союзных держав і так добровільно оддав питаня до їх рук. В Лондоні ся конала конференція тых держав, при котрій быв присутный шейх Ефенді-бей Лікґіс як османьскый повновластный представник. Было выготовлене ултіматум, котре мали передати єґіпетському пашови і подля котрого султан мав йому понукнути дідичне панованя над Єґіптом і дожывотнє панованя над цілов тов частёв Сірії, котра ся тягне од Суезького заливу аж до Тіберіадського озера, разом з провінціёв Акра; він, зо свого боку, мав опустити вшыткы іншы части султановых володінь, котрі тогды занимав, і вернути османьску флоту. Кедь бы одмовив тоту султанову понуку, штири державы мали взяти справу до властных рук і схосновати іншы способы, котрі бы узнали за годны, жебы го примусити приняти условія.

GSAM 131.2«Было явне, же як лем тото ултіматум буде оддане до рук Мегемета Алі, справа навік выйде з-під власти першого [султана], а од той хвилі рішованя його справ буде в руках чужоземных держав.

GSAM 131Пророцтво сповнене — Конець турецькой незалежности

GSAM 131.3«Султан послав Ріфата-бея на владнім пароплаві до Александрії, жебы передав пашови ултіматум. Было оддане до його рук, і він го приняв 11. авґуста 1840 року! Того самого дня султан послав ноту послам штирьох держав, питаючі, якый поступ буде принятый, кедь бы паша одмовив сповнити условія ултіматума; на тото одповіли, же опатріня уж были зроблены, і же не мусить ся непокоїти ани о єдну прігоду, котра бы могла настати. Того дня скончыв ся період тристо девятьдесят єдного року і пятнадцяти днів, призначеный на тріваня османьской моци; а де была султанова незалежність? — Пропала!»6

GSAM 132.1Од того дня аж дотеперь султан мусив діяти подля приказів держав і спозеровати розчленёваня свого кралёвства, як сі го кус за кусом присвоёвали на свій хосен.

GSAM 132Збуджіня загалного інтересу о пророцтво

GSAM 132.2Тото выразне сповніня пророцтва мало величезный вплив на думаня людей. Посилнило їх інтерес слухати о сповненых пророцтвах і о тых, котрі ся сповнюють. Др. Літч повів, же протягом кількох місяців по 11. авґусті 1840 року дістав листы од веце як тисячі знаных невірців, меджі нима і од провідників клубів невірців, в котрых писали, же зоставили боротьбу проти Біблії і приняли єй як Боже обявліня чоловікови. Декотры з них ся цілком обернули к Богу, а кількы ся стали способныма промовцями у великім руху другого пришестя. Декотры ся перед др. Літчом высловили так: «Говорили сьме, же выкладачі пророцтв цитують із затхлых сторінок історії, жебы підоперти свої тверджіня о сповніню пророцтв; але в тім припаді маме жывы факты прямо перед нашыма очіма».

GSAM 132.3Жебы показати, як саме на кінці шестой трубы адвентна звістка зачала ся ширити «силным голосом», наведу припад, як мі го розповів єден з участників той звісткы.

GSAM 132.4В 1840 році Е. С. Вільямс з міста Рочестер, Ню-Йорк, котрый у великім розмірі вырабляв наметы і плахты, приняв звістку і позвав пресвітерів Міллера і Гаймса прийти до Рочестера і промовити до тисяч людей того міста. Одповіли, же їм хыбують гроші, потрібны на найом досить великой салі, котра бы вмістила людей. Він одповів: «Маю округлый намет з діаметром 120 стоп. Розложу го, приготовлю місця на сиджіня і буду ся о нього старати дармо. Прийдіть і проголошуйте звістку». «Пришли, — повів мі, — і намет не вмістив ани половину тых, котрі пришли слухати, зато єм придав сорокстопову вставку, і так зробив намет розміром 160 × 120 стоп. Тот намет быв каждоденно повный людей, а соткы ся тіснили близко довкола нього, і вшыткы жадали чути слово».

GSAM 133Соткы проголошують звістку

GSAM 133.1Жебы одповісти на зростаючый інтерес, хосновали ся великы наметы і в літі ся конали зібраня в гаях. В зимі хосновали ся декотры з найвекшых церковных будов і публічных сал, а вшыткы были до посліднього місця наповнены заінтересованыма слухачами. Кедь пресвітер Міллер перед 1840 роком стояв «майже сам» в проголошованю звісткы, теперь ся к ньому приєднало около тристо людей, котрі публічно звіщовали конець періоду 2300 днів і давали крик: «Часу веце не буде» і «Пришла година Його суду». Так видиме, же коли пришов Господній час на світове поширеня звісткы, Його слово ся сповнило і міліоны были збуджены желанём чути покликаня.

GSAM 133.2Што было правдов о руху в Америці, было правдов і в іншых країнах. Од 1840 року уж нелем дакілько єднотливців роздавало свої выданя, але десяткы выступили якбы наперед, жебы проголошовати крик. В Анґлії лем в самой Анґліканьскій церкви было сімсто служителів, котрі проголошовали звістку, не говорячы о десятках іншых, што робили тото саме діло. Во веце як двадцятьох розлічных передніх народах землі ся звістка шырила з таков ревностёв, же спозерователь говорив: «Тоты люде суть страшно завзяті».

Notes

  1. Одкровіня 10:1-7. ↩
  2. Матея 28:19, 20. ↩
  3. Одкровіня 11:19. ↩
  4. Даниїла 8:14. ↩
  5. Одкровіня 11:18. ↩
  6. Позрий «Думкы о Даниїлови і Одкровіню», с. 497, 498. ↩

Note

Back