Глава 4 — Час кінця
GSAM 77.1«ТОГДЫ єм повів: О мій Господи, якій буде конець тых річей? А він повів: Ідь своёв дорогов, Даниіле, бо слова суть закрыты і запечатаны аж до часу кінця. ... Нечестивы будуть чинити нечестя, і жаден з нечестивых не порозуміє, але мудры порозуміють.»1
GSAM 77.1«Він мі повів: Порозумій, сыну чоловічій, бо видіня ся одношує до часу кінця.»2
GSAM 77.1«А ты, Даниіле, закрый слова і запечатай книгу аж до часу кінця; многы будуть ходити там і назад, і знаня ся розмножыть.»3
GSAM 77.1Што ся ту розуміє під «часом кінця»? Не може то быти сам конець, бо в такім припаді та часть Даниілового пророцтва, котра была «запечатана», не мала бы про людство жадного хосна. Понеже «річі, котры суть одкрыты, належать нам»,4 мусить ся тота часть у даякім часі стати хосенною. Значіть, выражіня «час кінця» мусить означати період безпосередньо перед самым кінцьом, у котрім будуть порозуміты річі, повіджены Даниілови.
GSAM 77День Його приготовліня
GSAM 77.2Без сумніву, то ся одношує до того часу, котрый пророк Наум называє «дньом Його приготовліня». Пророк ту говорив о знищіню Ніневії з «тріскотом бича, і гуркотом коліс, і тупотом скакаючіх коней, і підскакованьом возів».5 Увага пророка ся найперше звертать на іщі векшу біду, котра має прийти на цілый світ, коли «горы ся перед Ним трясуть, і пагоркы ся топлять, і земля горить перед Його лицем, так, світ і вшыткы, што в нім жыють. Хто устоїть перед Його обуріньом? І хто выдержыть палу Його гніву? Його ярость ся выливать як огень, і скалы ся перед Ним розпадають.... Він учинить цілковитый конець; біда не повстане другый раз.»6
GSAM 78Возы з палаючіма факлями
GSAM 78.1Пророк іщі дале говорить о тім дні приготовліня: «Возы будуть з палаючіма факлями в день Його приготовліня, і ялиці будуть страшно трясены. Возы будуть шалїти по вулицях, будуть ся зражати єден з другым на шырокых дорогах; будуть подобны факлям, будуть бігати як блискавиці. Він перелічіть своїх славных мужів; будуть ся потыкати при ході; поспішать до його муру, і оборона буде приготовлена.»7
GSAM 78.2Якій точный опис скорого влаку нашых часів, з провідником, котрый неустанно рахує і знов перераховує своїх пасажірів од станції до станції, а они ся потыкають, коли ходять по влаку, покы ся він рухать. Окрем того є ту великый розхід ялиць на желізничны підклады, підпорны мостовы конструкції, навісы проти снігу і так дале. Говорить ся, же єдна желізниця через горы Сьєрра-Невада має сорок сім миль навісів проти снігу з ялиць. А пророк повів, же то буде в «день Його приготовліня».
GSAM 78.3О тім часі кінця говорить і пророк Йоіл, коли Господнім слугам дана заповідь: «Трубіть на Сіоні і дайте пополох на Моїй святій горі; най ся трясуть вшыткы жытелі землі, бо приходить день Господній, бо є близко.»8
GSAM 78.4І знов через пророка Софонію є повіджене: «Зберіть ся, так, зберіть ся, народе нежаданный; покы ся вырок не сповнить, покы день не пройде як полова, покы не прийде на вас палючій гнів Господній, покы не прийде на вас день Господнього гніву. Глядайте Господа, вшыткы покірны землі, котры сповняли Його суд; глядайте справедливость, глядайте покору; може будете схованы в день Господнього гніву.»9
GSAM 79.1Жебы повніше установити, што означать выражіня «час кінця» і коли ся зачінать, посмотриме на іщі єден припад, де ся хоснує тот сам термін. В єденадцятій главі Даниіла ся уводить переслідуюча власть, котра мала держати своє панованя аж до часу кінця. Господь повів о тій переслідуючій власти: «Дакотры з розумных падуть, жебы їх выпробовати, очистити і убілити аж до часу кінця, бо він [час кінця] іщі чекає на установленый час.»10
GSAM 79Діло малого рога
GSAM 79.2Протестантськы толкователі ся переважно згоджують, же тота власть і «малый ріг» зо сьомої главы Даниіла означають Римску церьков, котра мала в своїх руках світску власть протягом «установленого» часу. Тот установленый час быв «час, часы і половина часу».11 То было 1260 пророчіх днів — 1260 років — світского панованя малого рога, од 538 до 1798 року по Христі. В останнім з тых років світска власть малого рога была однята в «установленый час». Так в тім часі люде перестали «падати» од рукы той власти, як падали перед тым. Значіть, тот рік — 1798 — означує початок того періоду, котрый ся в тім пророцтві называє «часом кінця».
GSAM 79.3Рік 1798 закінчів «тысячу двіста шістдесят днів» — 1260 років, — протягом котрых Господні «Два свідкы» (Старый і Новый Завіты) мали «пророковати... облечены у веретище».12 Протягом темных віків переслідованя Святе Писмо держали в ґрецькім і латиньскім языках, а просты люде тых языків не розуміли. Тото удержованя Писма од людей ся прирівнює до облечіня його «у веретище».
GSAM 80Два свідкы забиты
GSAM 80.1«Коли докінчать своє свідоцтво [в стані облечіня у веретище], звір, котрый выходить з безодні, буде воёвати проти них [сатана підбурює світскых людей і діє через них], і переможе їх, і забє їх. А їх мертвы тіла будуть лежати на вулиці великого міста, котре ся духовно называє Содом і Єгипет, де і наш Господь быв розпятый [„є розпинаный“ — даньскый і переглянутый переклады]. І люде з народів, і родів, і языків, і племен будуть видіти їх мертвы тіла три і пів дня і не позволять положыти їх мертвы тіла до гробів.»13
GSAM 80Панованя терору
GSAM 80.2Забитя тых Свідків ся одбыло протягом «панованя терору» у Франції, од 1792 до 1795 року — три і пів рока. Хоць Французька революція тривала коло шістьох або сімох років, то якраз протягом першых трьох з половинов років они прикладали великы силы, жебы знищіти Біблію, реліґію і вшыткых, котры ся осмілили говорити в обороні єдной або другой. Хоць Французька революція проголошовала, же воює проти монархії і священичьского лукавства, у дійсности ся она стала войнов за знищіня Бога і Біблії. О часах безпосередньо перед революціёв чітаме:
GSAM 80.2«Ніколи ся не має забыти, же перед революціёв 1792 року ширителі невірства у Франції, як ся повідомлює, зобрали меджі собов і выдали £900,000 [$4,500,000] за єден рік, і то знов і знов, на купованя, друкованя і розшырёваня книг, жебы зіпсовати думкы людей і приготовити їх до одчайдушных кроків.»14
GSAM 80Невіруючі писателі
GSAM 80.3«Дорогу про таку революцію приготовили списы Вольтера, Мірабо, Дідро, Гельвеція, Д’Аламбера, Кондорсе, Руссо і іншых того самого духа, в котрых ся они старали розшырёвати засады, што підрывали як природну, так і одкровену реліґію. Одкровіня не лем оспорёвали, але цілком одвергли; Божество выгнали зо вселенной і на Його місце поставили вымышлену примару під меном Богыні Розуму.»15
GSAM 81.1В році 1793 были погляды людей такы, же театралных акторів голосно вітали за їх богохульны насмішкы з Бога і Біблії. Як приклад наводиме:
GSAM 81.1«Комік Монерт у церькви святого Роха [Париж] довів безбожность до вершка. „Боже, кедь існуєш, — повів він, — помсти ся за Своє зневажене мено! Я Тя вызываю. Ты мовчіш. Не одважуєш ся пустити Свої громы. Хто по тім буде вірити в Твоє існованя?“»16
GSAM 81Богохульне діло в Ліоні, у Франції
GSAM 81.2Як ты, котры забили Свідків, «знов розпяли Сына Божого і выставили Його на явну ганьбу» (Євреям 6:6), видно з перебігу свята, котре Фуше справив у Ліоні на честь Шальє, страченого управителя Ліона. Іщі перед своїм приходом до Ліона Фуше приказав, жебы
GSAM 81.2«вшыткы реліґійны знакы были знищены і жебы над брамами цінтерів было написане: Смерть є вічный сон.... Погрудя Шальє несли вулицями, а за ним ішов незмірный товп убійців і блудниць. За нима ішов осел, несучій Євангеліє, хрест і посуд на причащаня, котры скоро были одданы огню, а осла змусили пити з причасной чаші освячене вино.»17
GSAM 81.3Свято Розуму, котре ся одбыло в Парижі, є описане так:
GSAM 81.3«Они ішли походом до Конвенту, а голота ... найсмішнійшым способом перекривляла реліґійны обряды.... Мужы в стихарях і богослужебных плащах ішли, співаючі алилуя і танцюючі карманьйолу, аж до загороды Конвенту. Там положыли гостію, скринькы, в котрых єй держали, і статуї зо золота і срібла. Они голосили глузливы бесіды.... „О вы, — выкликнула делеґація з Сен-Дені, — о вы, знарядя фанатізму, благословлены святы вшелякого роду, будьте наконець патріотами, підніміть ся вшыткы разом і послужіть вітчізні, пішовши до монетного двору на перетопліня.“»18
GSAM 82Боже Слово выходить з укрытя
GSAM 82.1«По трьох з половинов днях Дух жывота од Бога вошов до них» (Свідків), і они «підняли ся до неба в хмарі».19 12. Прийшов Божый час, жебы Його слово вышло з укрытя і знов стало перед світом. Прийшов час (1798) на місіонерску роботу по цілім світі. В році 1804 было заложене Брітаньске біблійне товариство. По нім настали десяткы іншых біблійных товариств, і теперь є Біблія переложена до вшыткых головных языків світа. Так ся выход Святого Писма, Двох свідків, на видне місце, де його вшыткы можуть видіти і чітати, прирівнює до їх піднятя до неба в хмарі.
GSAM 82.2В часі Французькой революції Вольтер проголосив, же о сто років Біблія застаріє. В сотім році од той даты было лем у Франції розшырене веце Біблій, як їх, подля знаня людей, існовало в часі, коли ся Вольтер так марно хвалив. І навіть дом, в котрім він то выголосив, як ся говорить, служыть теперь біблійным домом.
GSAM 82Найденый Розетськый камінь
GSAM 82.3Суть дві обставины звязаны з роком 1798 і французькым народом, на котры мусиме звернути увагу. По перше, в тім році французьке войско під веджіньом ґенерала Бертьє повалило папску владу в Римі і так, само того не знаючі, сповнило пророцтво о тій події, котре было в тій самій книзі, проти котрой они воёвали. По друге, в тім самім році, у форті святого Жульєна на Розетськім рамені Ніла, французьке войско при копаню нашло славный Розетськый камінь, котрый ся теперь находить у Брітаньскім музею. На тім камени є напис у трьох формах: гієроґліфы — писмо, котре хосновали священикы; демотічне писмо — форма писма простых людей; і ґрецьке писмо. То є ключ, котрый одомкнув дотогды таємны демотічны і гієроґліфічны написы. Теперь, як то повів іншый, «кирка і лопата, котры одкрывають тоты написы демотічныма знаками, дають веце доказів правдивости давных біблійных записів, як дає котресь інше жрідло окрем самого Святого Писма». Так тот самый народ, котрый думав знищіти Біблію, быв, зовсім без свого відома, похоснованый на сповніня пророцтва однятём панованя папства на кінци 1260 років. І тот народ нашов і ключ до тых самых написів, котры потверджують правдивость Писма, што ся они так усіловно старали знищіти.
GSAM 83«Станеш у своїм уділі»
GSAM 83.1Што ангел повів Даниілови, же ся має стати в часі кінця? Одколи він чув святого говорити: «До сповніня 2300 днів, тогды буде святилище очіщене»,20 його думкы были повны тривогы о тім, якій буде «конець тых річей» і «як довго» то буде тривати.21 Наконець му є дане порозуміти, же знаня часу не є про його дні. Є му повіджене: «А ты ідь своёв дорогов аж до кінця, бо будеш одпочівати і станеш у своїм уділі на кінци днів.»22
GSAM 83.2Дакотры думали, же тоты слова ся односять до остатнього кінця світа і же в тім часі Даниіл разом з остатком Господнього народу дістане свою нагороду і стане у своїм уділі спадщины. Як нам говорять, гебрейске слово про уділ спадщины, область країны і тому подобне є «ґег-вел». Але то не є слово, котре є в тім місці Писма переложене як «уділ»; ту стоїть слово «ґо рал». Знавці гебрейского языка нам говорять, же тото слово «ґо рал» ся у Старім Завіті стрічать сімдесят шість разів і же то є тото саме слово, котре ся хоснує при описі прообразного очищеня святилища, де метали жеребы, жебы установити, котрого з двох козлів треба было забити. Коли первосвященик взяв кров Господнього козла і вошов до святилища, жебы сповнити діло очищеня, цілый Ізраіль стояв вонка, смиряючі свої душі і вызнаваючі свої гріхы, жебы стати без вини і прияти благословліня первосвященика, коли выйде зо святилища. Так в тот день Ізраіль стояв у своїм уділі.
GSAM 84.1Коли мало прийти остатнє очищеня святилища по закінчіню 2300 днів, справа Даниіла разом зо справами вшыткых праведных умершых мала прийти на розгляд перед Бога. Так Даниіл стоїть у своїм уділі.
GSAM 84Слова запечатаны аж до 1798 року
GSAM 84.2На Даниілову просьбу: «О мій Господи, якій буде конець тых річей?»23 му є повіджене: «Слова суть закрыты і запечатаны аж до часу кінця.»24 Даниіловы думкы так займали пытаня «коли?», «як довго?» і «якій буде конець?». Тоты пытаня непокоїли і тривожыли пророка, і лем тоты річі мали быти закрыты і запечатаны аж до «часу кінця», а не ціла книга Даниіла, як дакотры думали. Перед тым часом, перед роком 1798, дослідникы пророцтва мали світло о сімдесятьох тыжднях і розуміли, же ся они зачали в році 457 перед Христом, і же Христова явна служба, Його смерть і так дале настали в точній згоді з рахованьом шістдесятьох девятьох і сімдесятьох тыжднів од той даты. Тото точне сповніня Спасителёвого посланя в згоді з тым рахованьом їм дало сильный доказ, же Він направду быв правый Месія і же дата початку сімдесятьох тыжднів тым была незмінно установлена. Они не одкрыли, же сімдесят тыжднів было першов частьов 2300 днів, і через то справа остала запечатана аж до часу по році 1798, як і было передповіджене.
GSAM 84Ключ до 2300 днів
GSAM 84.3Теперь ся позерайме на факты в тій справі. Аж до року 1798 тлумачі пророцтв не мали світла о тім, коли ся скінчіть дві тісячі тристо днів. Могли порозуміти символам, подобі і звірям із книгы Даніїла, але не могли повісти, де ся дві тісячі тристо днів скінчіть, бо іщі не розуміли, коли ся тоты дні зачали. Як доказ того чітаме в «Північнім крику», адвентистській ґазеті, котра ся тогды выдавала в місті Ню-Йорк, з 15. юнія 1842 року: «Направду є інтересне находити розлічных незалежных писателів, котры од року 1798 спознали то, што перед тым цілком зоставало неповшымнуте: же сімдесят тыжднів было ключом до двох тісячів тристо днів».
GSAM 85Многы находять світло
GSAM 85.1Як было тото знаня «запечатане», докы не пришов Господом установленый час, жебы го одкрыти порозуміню Його народу, так справді, кедь пришов «час кінця», мали многы «бігати туды і назад» по Письмі, глядаючі тоты річы. Кедь порівнаме дакілько перекладів того тексту, тота мысль ся стане барз яснов.
GSAM 85.2Доктор Адам Кларк говорить: «Многы ся будуть старати выслїдити смысл; а знаня ся розмножыть — тым способом».
GSAM 85.3В перевіренім выданю німецькой Біблії Лютера чітаме: «Так єй многы перейдуть і найдуть велике порозуміня».
GSAM 85.4В «Німецькій паралелній Біблії» стоїть: «Многы єй перебігнуть, і так ся знаня розмножыть».
GSAM 85.5Німецька Біблія Л. ван Есса, котру і папа дозволив католицькым чітателям, перекладать тото так: «Многы єй переслїдять і знаня буде велике».
GSAM 85.6Шведьска Біблія говорить: «Многы в ній будуть глядати, і знаня ся стане великым».
GSAM 85.7Перевірене даньско-норвеґске выданя говорить: «Многы будуть ревно глядати, і знаня буде много».
GSAM 85.8В «Північнім крику» з 15. юнія 1842 року чітаме о тім гляданю і здобываню знаня о тім, што было перед роком 1798 запечатане: «Ці то не є чудесна згода, же тілько писателів, котры о собі навзаєм нич не знали, пришло коло того самого часу до того самого заключіня?»
GSAM 86.1Ту подаєме список двадцятьох розлічных осіб і ґруп, котры одкрыли правду о скінчіню двох тісячів тристо днів, і то не через взаємне порозуміваня, але як выслід ревного гляданя в Письмі, ведены впливом Духа Божого. На чело того списку ставиме Вільяма Міллера із штату Ню-Йорк; за ним ідуть А. Дж. Крупп із Філадельфії, Пенсілванія; Дейвід Макґреґор із Фалмута, Мейн; Едвард Ірвінґ із Анґлії; Арчібалд Мейсон із Шкотії; В. Е. Дейвіс із Полуднёвой Кароліни; Джозеф Волф, котрый працовав в розлічных частях Азії; Александер Кемпбелл у своїй діспуті з Робертом Овеном в році 1829; капітан А. Ландерс із Ліверпула, Анґлія; Леонард Гайнріх Келбер із Штутґарту, Німеччіна; Лакунса із Іспанії; Генцепетер із Гааґы, Голандія; доктор Кападозе із Амстердаму, Голандія; Рау із Баварії; священикы Татарії в році 1821; дослїдникы Біблії в Ємені у своїй книзі з назвов «Сіра»; Генґстенберґ в іншій части Німеччіны; Русы при Каспійскім морю; молокане на берегах Балтійского моря і так дале.
GSAM 86.2Як ся тота справа час од часу одкрывала дослїдникам пророцтв, причім они о собі навзаєм не знали, укаже наступне: —
GSAM 86.3В «Північнім крику» з 15. юнія 1842 року суть такы слова: «Якраз єсьме достали книгу з такым назвом: „Дві розправы о пророчых чіслах Даніїла, о 2300 днях, і о повинности хрістіана дослїджовати вызволіня церкви, од Арчібалда Мейсона, служителя євангелія, Вішотаун, Шкотія; Нюберґ. Вытлачено подля ґлазґовского выданя Вордом М. Ґейзлі, 1820“. В тій книзі Мейсон говорить: „Недавно єм видїв малу брошуру, котру найперше выдав в Америці преподобный Вільям Е. Дейвіс із Полуднёвой Кароліни і котра была знову выдана в році 1818 у Варкінґтоні, на югу Анґлії. Тот автор твердить, же дві тісячі тристо днів ся зачали разом із сімдесятьма тыжднями (гл. 9:24). З тым поглядом мушу согласити ся“».
GSAM 87Дейвіс із Полуднёвой Кароліни
GSAM 87.1В тім самім чіслї «Північного крику» редактор повів: «Книга Дейвіса мусила быти написана коло року 1810». Говорячі о доводах выложеных у книзі, він пише: «Чітатель бы си справді міг думати, же чітать писаня Міллера, Літча, Сторза або Гейла, але віриме, же нихто із теперішніх писателів о другім пришестю до минулого тыждня не знав о єствованю той книгы. Редактор той ґазеты [„Крику“] о ній перше николи не чув. Погляд Дейвіса на час, котрый підпорив Мейсон, быв такый, же дві тісячі тристо днів ся скінчіть із жыдовскым роком 1843 — нашым роком 1844».
GSAM 87Джозеф Волф і двадцять іншых
GSAM 87.2В «Північнім крику» з 31. авґуста 1843 року чітаме, же «в році 1822 Джозеф Волф (із Анґлії) выдав книгу з назвом „Він прийде знову, Сын чоловіка на хмарах небесных“». А дале, же «в році 1826 ся двадцять осіб із вшыткых правовірных вызнань зышло в Лондоні з паном Волфом, жебы штудовати Біблію. Єдномыселно пришли до того самого заключіня. Прираховали 45 років до 1260». Кедь прирахуєме 45 років до 1260 років, котры ся скінчіли в році 1798, дійдеме до кінця жыдовского року 1843, котрый є насправді нашым роком 1844.
GSAM 87Погляд Александера Кемпбелла
GSAM 87.3В тім самім чіслї ґазеты ся о Александерови Кемпбеллови говорить, же «в році 1829 мав свою славну діспуту з невірником Робертом Овеном, в котрій твердив, же Даніїловы видіня ся простерають аж до кінця часу, же дві тісячі тристо днів суть рокы і скінчать ся коло 1847 років од народжіня Хріста, котре подля його властного выкладу было о штири рокы перед звичайным рахованём». Так бы його рахованя насправді довело дві тісячі тристо днів до кінця 1843 повных жыдовскых років од початку доби по народжіню Хріста — насправді до року 1844.
GSAM 88.1В «Північнім крику» з 21. септембра 1843 року є звістка о доставеній книзі з назвом «Голос до Британії і Америкы, в біблічнім выкладі другого пришестя нашого Господа і Спасителя, о котре ся каждый день молиме, говорячі: „Най прийде Царство Твоє, най буде воля Твоя на земли, як на небі,“25 Од капітана А. Ландерса із Ліверпула, выдало С. Кент і спол., 1839».
GSAM 88.2«Він, так як остатні, подає рахованя часу і кладе конець двох тісячів тристо днів на 1847 років од дійсного народжіня Хріста». То бы быв наш рік 1844, бо Він ся народив о штири рокы перед звичайным рахованём.26
GSAM 88Леонард Гайнріх Келбер
GSAM 88.3В «Огляді і віснику» з 17. мая 1892 року є статя од пастора Л. Р. Конраді із Гамбурґу, Німеччіна, в котрій говорить: —
GSAM 88.4«Більшість нашых чітателів може чула о знанім лютеранскім прелатови Бенґелови, котрый в минулім столїтю [подля Шаффа Бенґел умер в році 1751] установив час явлїня нашого Господа на рік 1836, причім свої рахункы опирав на чіслї 666 в Одкровіню. Але довго перед сплынутём того часу зачав писати іншый чоловік, головный школьскый учітель, на імя Леонард Гайнріх Келбер. Його перша брошура вышла в році 1824 під назвом „Конець є близко“ і містила выклад Матея 24 і 25. Была вытлачена в Баварії. Але в році 1835 вышла в Штутґартї векша брошура з тым самым назвом, котра мала 126 страниц. Тото буде особливо інтересне; жебы нашым чітателям дати лїпшу представу, додаю переклад титулной страницы: „Конець приходить, доказаный ґрунтовно і переконливо із слова Божого і найновшых подїй; цілком вывертаючі вшыткы передсудкы проти чеканя на приход нашого Господа або проти рахованя часу; ясно указуючі, як ся прелат Бенґел помылив о сім років стосовно великого рішаючого року; бо не 1836, але рік 1843 є кінцём, при котрім ся скінчіть великый бой меджі світлом і темнов і на земли ся зачне довго очековане царствованя покоя нашого Господа Ісуса“.
GSAM 89.1«Друге выданя вышло в році 1841, таксамо в Штутґартї, і, келько знам, іщі єдно в Саксонії. Як указує титулна страница, брошура, по одповіди на звичайны передсудкы, ясным і выразным способом указує єствуюче споїня меджі двома тісячами тристо днями Даніїла 8 і сімдесятьма тыжднями Даніїла 9 та доводить їх до року 1843 (жыдовскый 1843 — наш 1844). Потім в остатній части книгы подля знаків часів указує, же тота подїя мусить быти близко.
GSAM 89.2«Уже сам факт, же вышло дакілько выдань, бы свідчів о заінтересованю, котре она вызвала. Брат Шехе, котрый теперь жыє в Австралії, видїв оголошіня о ній аж в далекій провінції Слезії і, кедь єй собі обїднав, чітав єй з великым заінтересованём за замкнутыма дверми. В книзі ся не находить ани слїд того, же бы автор знав о даякім подобнім руху в світї, а предці через Духа Божого пришов до тых самых заключінь.
GSAM 89.3«В році 1842 написав іщі векшу брошуру, котра мала 286 страниц, таксамо в Штутґартї, під назвом „Основны і біблічны думкы о створіню і трваню світа; або ґрунтовна одповідь на вопрос: Чом Бог створив світ за шість по собі ідучіх днів — близкый приход нашого Господа судити антіхріста — великы і радістны подїї року 1843“».
GSAM 89«Бен Езра» (Лакунса)
GSAM 89.4Коло року 1812 выдав Лакунса в Іспанії книгу під назвом «Приход Месії у величі і славі». Писатель прияв скрите імя «Бен Езра» і вважає ся, же быв оберненым Жыдом. Едвард Ірвінґ із Анґлії, кедь ся зачала його робота о другім пришестю, переклав высше спомянуту книгу до анґліцького языка. Так она розповідала свою повість принайменше двома языками.
GSAM 89.5По уплынутю років є справді інтересне зобрати докупы заключіня розлічных дослїдників, котры од початку минулого столїтя аж до року 1840 выраховали період двох тісячів тристо днів і установили сімдесят тыжднів як першу часть того періоду, а потім найдти, же вшыткы согласили ся о скінчіню того періоду в році 1844.
GSAM 901844 — правдивый конець 2300 днів
GSAM 90.1Може ся зъявити вопрос: Можеме быти певны, же 1844 є правдива дата скінчіня двох тісячів тристо днів? Гей! Бо так певно, як фалошне сповніня пророцтва не може прийти в правім часї правдивого сповніня, так певно мусиме прийти до заключіня, же рік 1844 є правилным кінцём двох тісячів тристо днів. Бог, котрый запечатав тото знаня аж до року 1798 і обіцяв, же тогды світло зажарить, своїм непомылным Духом вів тых, котры Го ревно глядали, жебы правилно порозуміли часу. Настав Його час, жебы ся «знаня» о тій справі «розмножыло», і Він дав правдиве світло.
GSAM 90.2Кедь єсьме нашли конець часу, котрый быв даный людям порозуміти в «часї кінця», є добре спытати ся на значіня того одкрытя. Находиме, же в тім періодї, при завершованю євангелной роботы, має быти оголошеный означеный час засіданя суду. «І видїв єм, — говорить Іван, — іньшого ангела летїти посеред неба, маючого вічне євангеліє, жебы го звістовати тым, котры жыють на земли, і каждому народу, і племени, і языку, і люду, говорячого великым голосом: Бойте ся Бога і дайте Йому славу; бо настала година Його суду: і поклонїть ся Тому, котрый створив небо і землю, і море, і жерела вод.»27 Справдішні ангелы не проповідують євангеліє людям. Чоловік є тым, кого сам Господь выбрав, жебы проповідав Його євангеліє аж до кінця світа.28 Тот ангел є теды символом євангелной звісткы, котра оголошує, же настав час, жебы суд ся «зачав од дому Божого.»29 Таку звістку не было можне подати із Письма, докы не быв в Письмі одкрытый час, котрый веде до суду. Період двох тісячів тристо днів, як уже было спомянуто, сягає до дослідного суду Божого народу.
GSAM 91День примиріня — час суду
GSAM 91.1День примиріня, очищеня земного святилища, Жыды розуміли і доднесь розуміють як день суду. І теперь, кедь суть розпорошены, хоць не можуть мати вшытку службу із давных часів, котра была споєна з тым урочістым днём, святкують го як день суду. На доказ того найперше наведеме ґазету Жыдів, котра ся выдавала в Сан-Франціску, Каліфорнія, під назвом «Жыдовскый тлумач» і была голосом правовірных Жыдів на запад од Скалистых гір. В чіслї за септембер 1892 року было оголошіня, же перед выданём наступного чісла прийде сьомый місяць і день примиріня. Їх назва сьомого місяця є Тішрі, а шестого — Елул; так ґазета писала: «Місяць Елул є ту, і каждое рано в правовірных синаґоґах чути напоминаючі звукы шофара [трубы, на котрій ся мало трубити од першого до десятого дня сьомого місяця, Псалом 81:3, 4], котры радять приправляти ся на день памяткы і на остатній суд Йом-Кіпура». Кедьже были при кінци Елула, шестого місяця, а Тішрі, сьомый місяць, ся мав якраз зачати, мали каждое рано через десять днів чути трубу, котра в тім предобразнім порядку оголошовала остатній суд року.
GSAM 91Свідоцтво рабіна Жыдів
GSAM 91.2І знову, в році 1902, рабін Ізідор Маєрс із великой громады Жыдів в Сан-Франціску, Каліфорнія, оголошуючі день примиріня, повів: «Кедь Ізраїлтянин переступує поріг часу із єдного року до другого, силно ся му припоминать створіня і всесвітне панованя Створителя, і є призываный трубленём святковати річніцю, так бы ся дало повісти, народжіня часу і коронованя великого Царя. Голос той самой трубы, або шофара, го таксамо призывать, жебы ся назад позерав і докладно переслїдив свої скуткы минулого року, кедь із трепетом стоїть перед всевидячім оком Вічной Справедливости, котра сїдить на престолї суду».
GSAM 92.1Кедьже ся при храмовій службі Жыдів святилище очіщовало раз за рік, мусило быти Даніїлови явне, же тото очищеня святилища при кінци двох тісячів тристо днів ся мусить односити і на дачо інше, як на каждорічну предобразну службу. Господь уже повчів свій народ, же при хоснованю символів у пророцтві ся має даный час раховати «каждый день за рік.»30 Так тот період двох тісячів тристо днів, як єсьме видїли, сягає аж до завершіня Хрістовой роботы як первосвященика в небеснім святилищі — до дослідного суду тых, котрых справы были через вызнаня принесены до небесного святилища.
GSAM 92Час звісткы о судї настав у році 1844
GSAM 92.2Кедь быв одкрытый часовый період, коли ся мав зачати суд святых, одкрыла ся дорога, жебы подля Господнього порядку подїй, назначеного в пророцтві, могла быти подана звістка: «Настала година Його суду». Повшымте собі, не говорить ся, же звістка буде оголошена зараз по одкрытю того часового періоду, але же світло, котре было перед тым «запечатане», ся має стати ясным. Ясно видиме, же ся то сповнило. В наступных главах ся укаже, же Господь так само певно назначів час, коли ся буде оголошовати адвентистська звістка, і так само дословно было тото оголошіня дане світови.
Notes
- Даниіл 12:8-10. ↩
- Даниіл 8:17. ↩
- Даниіл 12:4. ↩
- Второзаконя 29:29, ↩
- Наум 3:2. ↩
- Наум 1:5-9. ↩
- Наум 2:3-5. ↩
- Йоіл 2:1. ↩
- Софонія 2:1-3. ↩
- Даниіл 11:35. ↩
- Даниіл 12:7. ↩
- Одкровіня 11:3. ↩
- Одкровіня 11:7-9. ↩
- Андерсон, «Літописы анґлійской Біблії», с. 494. ↩
- Томас Дік, «О здокональованю общества», с. 154. ↩
- Тьєр, «Французька революція», т. 2, с. 371. ↩
- Там же, с. 338. ↩
- Там же, с. 365. ↩
- Одкровіня 11:11, ↩
- Даниіл 8:14, ↩
- Даниіл 12:6-8. ↩
- Даниіл 12:13. ↩
- Даниіл 12:8, ↩
- Даниіл 12:9. ↩
- Матей 6:10. ↩
- Дата на краю страницы при Матеєви 2:1. ↩
- Одкровіня 14:6, 7. ↩
- Матей 28:19, 20. ↩
- 1 Петра 4:17. ↩
- Чісла 14:34; Єзекіїл 4:6. ↩