Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
Table of Contents
16 / 31
16 / 31

Глава 13 — Знаки Божого проводу

John Norton Loughborough

GSAM 198.1«Чі ся Бог покусив іти і взяти собі народ спомеджі іншого народа пробами, знаменями, чудами, войнов, моцнов руков, выпростертым раменом і великыма страхами, подля вшыткого, што Господь, ваш Бог, учінив про вас в Єґіпті перед вашыма очіма? Тобі то было показане, жебы єсь знав, же Господь є Бог і окрем Нёго іншого ніт.»1

GSAM 198.2Так Господь діяв, кедь брав народ спомеджі поганьского народа, жебы го вывів там, де бы му міг выголосити свій закон і де бы му го міг передати вырытый на камінных табліцях. Тоты чуда не были учінены на заспокоєня їх цікавости, але жебы напевно знали, же Тот, котрый «учінив великы діла в Єґіпті, чудесны діла в Хамовій землі і страшны діла при Червенім морю,»2 і говорив до них спомеджі огня і дыму на палаючім верху Сіная, быв самым жывым і правдивым Богом, Творцём вшыткого.

GSAM 198Покликаня Мойсея з палаючого корча

GSAM 198.3Сам Мойсей бы не міг склонити Ізраелітів одыйти з Єґіпта лем тым, же бы їм повів: «Кедь єм пас стада на пустыні, думав єм із співчутём на вас у вашій неволі, а теперь єм пришов, жебы вас вывів з Єґіпта, як єм ся покусив учінити, кедь єм забив Єґіптянина, якраз перед тым, як єм утік до Мадіяньской землі».

GSAM 199.1Треба было палаючого корча, котрый не згоряв, і чутного голосу, што выходив спомеджі поломенів, жебы ся і сам Мойсей пересвідчів, же то він має «іти і вывесті народ з Єґіпта». Такым чудесным способом дістав своє повіріня, своє высоке і святе покликаня. Кедь бы о нім повів своїм братям, зараз бы привернув їх увагу і приготовив їх думкы на то, што мало слідовати, і так бы їх привів к тому, жебы приняли Мойсея за свого водця під Божым проводом.

GSAM 199.2Кедь од воскресіня Спасителя быв даколи час, коли Ёго засмучены і розчарованы послідователі потребовали потіху Ёго присутности і підбадьорюючіх слов, то быв тот час, коли ся дакотры із засмученых і переслідованых віруючіх по «північнім крику» 1844 року тримали непохыбнов віров; а кедь Бог даколи з милосердя говорив прямо до засмученых душ, здало бы ся, же то мусіло быти якраз у такім часі і до такого народа.

GSAM 199Обіцяна присутность Господа

GSAM 199.3Тот, котрый не є обмедженый у способах ани средствах свого діла і котрый дав дары Духа своїй церкви, «кедь выступив на высоту,»3 обіцяв быти із своїма послідователями при проповіданю Євангелія «аж до кінця світа.»

GSAM 199.4По цілый час быв Господь готовый являти свою силу і свої дары при тых, котры Ёго шукали цілым сердцём. Чі при повіріню проповідати Євангеліє не повів: «Тоты знаменя будуть супроводжати віруючіх: у Моїм імені будуть выганяти бісів; будуть говорити новыма языками; будуть брати гадів до рук; і кедь выпють дащо смертоносне, не зашкодить їм; будуть класти рукы на хворых, і тоты выздравіють»?4

GSAM 199Дары Духа за Реформації

GSAM 199.5За Реформації шістнадцятого столітя і в пізнішых часах ся обявили дакотры чудесны проявы Господнёвой силы і дару пророцтва. Д’Обіньє говорить о пророцтвах Яна Гуса. Чарлз Бак у своїх «Реліґійных оповідках» повідать о пророкованю Джорджа Вішарта в 1546 році. Джон Веслі у своїх творах повідать о пророцтвах Джонатана Пайри і о їх сповніню. Пресвітер Дж. Б. Фінлі у своїм жывотописі повідать о незвычайнім видіню і оздоровліню, котры сам зажыв уліті 1842 року. «Хрістіяньскый оборонця» (методістськый часопис) опубліковав цікавый опис незвычайного видіня і ёго наслідків, якы были даны докторови Бондови з той церкви за ёго служіня. То были знакы про тых, што покірно шукали Господа, же Він ся не змінив і же і далше буде говорити до свого народа через дар пророцтва.

GSAM 200Церков останку має мати Дух пророцтва

GSAM 200.1У Писмі суть ясны і певны слова о тім, же Господь особитно явить дары свого Духа, а найме дар пророцтва, серед народа, котрый буде ожидовати Ёго пришестя. Першый текст, на котрый звертаме увагу, находить ся в посланю Коринтянам і звучіть так: «Дякую все свому Богови за вас, за Божу благодать, котра вам є дана через Ісуса Хріста; бо сте в Нім обогачены у вшыткім, у каждім слові і у всякім знаню, як ся свідоцтво Хріста утвердило у вас, так же вам не хыбить жаден дар, кедь очікуєте пришестя нашого Господа Ісуса Хріста. Він вас і утвердить до кінця, жебы сте были бездоганны в день нашого Господа Ісуса Хріста.»5

GSAM 200.2В Одкровіню чітаме о «останку» — о послідній євангельскій церкви: «Дракон ся розгнівав на жену [церков] і пішов воёвати з останком єй насіня, котры заховують Божі заповіді і мають свідоцтво Ісуса Хріста.»6 Што є то «свідоцтво Ісуса», пытаме ся, котре має мати послідня церков і котре, кедь є утверджене, приготовлює путь про проявліня вшыткых дарів Духа? На тоту пытанку находиме одповідь у свідоцтві ангела Йоанови на острові Патмос: «І впав єм к ёго ногам, жебы єм ся му поклонив. А він мі повів: Смотри, не роб того! Я єм твій співслуга і твоїх братів, котры мають свідоцтво Ісуса. Богови ся поклони, бо свідоцтво Ісуса є Дух пророцтва.»7

GSAM 201.1Тото поясніня, котре дав ангел, указує, же якраз «Дух пророцтва», явленый у церкви, котра очікує Хріста, приготовлює путь про вшыткы дары і же проти церкви «останку» ведуть войну зато, же має серед себе тот дар.

GSAM 201Павлово свідоцтво о дарах

GSAM 201.2Павлово посланя Солунянам указує, же день Господній — остатній день выконаня суду — приде на множества «як злодій у ночі»; але вірны Господні діти так не заскочіть, бо они суть «діти світла і діти дня». Серед своїх напоминань тому бдіючому народови говорить: «Духа не гасіте. Пророцтвами не погорджуйте. Вшытко выпробуйте; тримайте ся того, што є добре.»8

GSAM 201.3О ґрецькім слові «профетеіас», ту переложенім як «пророцтва», Ґрінфілд у своїм «Ґрецькім словнику» говорить: «Ужываня дару пророцтва, у тім значіню, 1 Солунянам 5:20». З тым ся згоджують і словникы Паркгерста, Робінсона та Лідделла і Скотта. То є, значіть, ясне свідоцтво, же правдивый дар пророцтва буде з церквов, котра очікує другого пришестя Хріста. Напоминаня говорить, жебы тым даром не погорджовали, але жебы го выпробовали; кедь найдуть добрый прояв, мають ся го «тримати».9

GSAM 201Сповніня обіцянкы

GSAM 201.4Уже скорше сьме спомянули, як Господь зачав являти дар пророцтва за голосіня звісткы першого ангела і звісткы другого ангела. Тот дар ся повніше розвинув по скончіню 2300 днів. Господь собі на тоту ціль выбрав властный знаряд, кедь за свою служебницю выбрав таку, котра про Нёго не лем вшытко оддала, але і єй жывот висів на волоску, «найслабшу із слабых».10 Упродовж двох місяців по уплынутю того часу зачала панна Еллен Ґ. Гармон із Портланда, Мейн, котра мала втогды лем коло сімнадцять років, приймати одкровіня од Господа.

GSAM 202.1Кедьже єм мав нагоду говорити з тыма, котры жыли в Портланді в часі першого видіня, і знав єм тыж пані Гейнс, в котрой домі мала панна Гармон своє перше видіня, оповім факты так, як мі їх тоты люде передали.

GSAM 202.2Здоровля панны Гармон было в тім часі у вельми небезпечнім стані. За кілько тыжднів ледва могла говорити голосніше як шептом. Єден лікарь усудив, же має сухоты з воднянков. Повів, же єй правы плюца суть розпаднуты, лівы значно хворы і же має постигнуте і сердце. Повів, же подля нёго може жыти найвеце лем вельми короткый час і може умерти в котрыйколвек момент. Полежачкы дышала з великыма тяжкостями. В ночі могла оддыхати лем тогды, кедь єй у постели підперли подушками так, же майже сиділа. Часты напады кашлю і кровотечі з плюц їй вельми ослабили тілесну силу.

GSAM 202Перше видіня панны Гармон

GSAM 202.3У часі, кедь мала своє перше видіня, была у домі пані Гейнс. Было рано і мали родинне богослужіня. Присутных было пять осіб, вшыткы сестры у вірі. Іншы ся уже помолили, а панна Гармон ся молила шептом, кедь Божа сила зійшла найчудеснішым способом і явно запособила на вшыткых присутных; в єднім моменті перестала спостерігати вшытко, што ся діяло навколо неї, — была у видіню.

GSAM 202.4На далшім зібраню повіла віруючім у Портланді, што їй было показане. Мали повну довіру, же то было од Господа. У Портланді было втогды коло шістдесятьох, котры то узнали за Господнє діло. Видіня, як і ёго оповіданя, супроводжала сила, котра могла выходити лем од Бога. Все єй наповнёвав поважный почут важности вічных справ і здавало ся, же є наповнена невысказаным благоговінём над тым, же така молода і слаба, як она, была выбрана за знаряд, через котрый Господь буде давати світло свому народови. Повіла, же у видіню їй припадало, як кебы єй обклопляли ясны ангелы у славных небесных дворах, де є вшытко радость і покій, і же было смутнов змінов пробудити ся до неуспокоівых дійсностей того смертного жывота.

GSAM 203Короткый огляд першого видіня

GSAM 203.1Наслідуючій короткый огляд єй першого видіня, як го оповіла віруючім у Портланді, дасть даку представу о тім, якы были вшыткы єй видіня: —

GSAM 203.2«Кедь єм ся молила, зійшла на мене Божа сила, як єм єй іщі николи не чутила. Обклопило ня світло і я єм ся здвыгала высше і высше од землі. Обернула єм ся, жебы єм на світі нашла адвентистськый народ, але не могла єм го найти, кедь мі голос повів: „Позри іщі раз і позри дакус высше“. Тогды єм підняла очі і узріла пряму і вузку стежку, насипану высоко над світом. По тій стежці адвентистськый народ путовав до міста, котре было на другім кінци стежкы. За нима на зачатку стежкы было поставлене ясне світло, о котрім мі ангел повів, же то є „північный крик“. То світло світило по цілій стежці і освітлёвало їх ногы, жебы ся не спотыкали. І кедь очами неперестайно гляділи на Ісуса, котрый ішов якраз перед нима і вів їх до міста, были в безпеці. Але скоро дакотры устали; говорили, же місто є вельми далеко і же ожидовали, же уже будуть у нім. Тогды їх Ісус підбадьорёвав тым, же підняв свою славну праву руку, і з Ёго рукы вышло ясне світло, котре ся хвиляло над адвентистськым народом, і они выкрикнули: Алілуя! Іншы нерозважно одвергли світло за собов і говорили, же то не Бог їх довів так далеко. Світло за тыма погасло і охабило їх ногы в цілковитій темноті, і они ся спотыкали, одвернули очі од ціля, стратили Ісуса з очей і впали із стежкы долів, до темного і злого світа під нима. Скоро сьме зачули Божый голос як шум многых вод, котрый нам ознамив день і годину Ісусового пришестя. Жывы святы тот голос познали і порозуміли му, покы нечестны думали, же то є грім і землетрясіня. Кедь Бог выголосив час, выляв на нас Святого Духа, а нашы облича зачали ясніти і сяяти Божов славов, як Мойсеёво, кедь сходив з горы Сінай».11

GSAM 204Опис стану пані Уайт під час видіня

GSAM 204.1Перед тым, як будеме далше слідовати зворушуючу оповідь о тім чудеснім прояві Божого Духа, подам дакотры факты о видінях. Першый раз єм видів пані Е. Ґ. Уайт (скорше панну Гармон) в октобрі 1852 року. Того дня єм єй видів у видіню, котре трвало веце як годину. Од того часу єм мав честь видіти єй у видіню коло пятьдесять разів. Быв єм присутный, кедь єй лікарі выслїдовали в тім стані, і вважаю за радость свідчіти о тім, што єм видів і знам. Довірую, же оповіданя фактів о тій справі не буде легковажно одкинуте про случайны домнїнкы тых, котры єй в такім стані николи не виділи.

GSAM 204.2Кедь переходить до видіня, три разы захоплено выкрикне «Слава!», што ся озывають знов і знов. Другый, а найме третій выкрик є тихшый, але зворушує веце як першый; голос припоминать голос дакого, хто є од вас досить далеко і котрого якраз перестаєте чути. На коло штири або пять секунд ся здає, же клесне, як чоловік, што зомлів або стратив силу; пак ся здає, же є в єднім моменті наповнена надлюдьсков силов, даколи зараз встане на ногы і ходить по хыжі. Часто рухать дланями і раменами, указуючі направо або наліво, як обертать голову. Вшыткы тоты рухы робить вельми ґраціозно. У котрійколвек положінї ся єй длань або рамено находить, никому ся не подарить їх порухати. Очі має все отворены, але не жмуркать; голову має підняту і позерать догоры, не порожнім поглядом, але з приємным выразом; од обычайного ся то різнить лем тым, же ся здає, як кебы пильно позерала на дакый далекий предмет. Не дышать, але єй пулз бє правилно. Выраз єй облича є приємный і ёго фарба така румяна, як у єй природнім стані.

GSAM 205Порівнаня з Данієловым станом

GSAM 205.1Її стан, што ся тыче дыханя, страты силы і посилненя, кедь ся єй дотыкать Божый ангел, цалком згоджує ся з описом, котрый пророк Данієл подав о своїм властнім пережытю у видіню, кедь говорить: «Про то зостав я сам і видїв тото велике видіня, і не зостало в мі силы; бо моя краса обернула ся в мі на зотлїня, і я не мав жадной силы.» «Бо як може слуга того мого пана говорити з тым моїм паном? Бо в мі одразу не зостало силы, анї дыханя в мі не зостало. Тогды знов пришов і доторкнув ся мене хтось подобный на чоловіка, і посилнив мене, і повів: О чоловіче велми любленый, не бій ся; мир тобі! Будь силный, так, будь силный! І кедь він говорив до мене, я ся посилнив і повів: Най мій Пан говорить, бо ты мене посилнив.»12

GSAM 205СВІДОЦТВА ОЧЕВИДЦЇВ

GSAM 205М. Ґ. Келлоґ, доктор медіціны

GSAM 205.2О станї панї Уайт під час видіня буде на місцї подати дакілько свідоцтв очевидцїв. Перше є од М. Ґ. Келлоґа, доктора медіціны, котрый говорить о першім видіню данім у Мічиґанї 29. мая 1853 року на зібраню в Тайронї, в окрузї Лівінґстон. Він говорить: —

GSAM 206.1«Сестра Уайт была у видіню коло двадцять мінут або пів годины. Кедь вошла до видіня, здавало ся, же каждый із притомных чув Божу силу і присутность, а дакотры з нас справды чули, як Дух Божый могутно спочінув на нас. Было то на молитовнім і братерськім зібраню рано в Суботу, коло девятой годины. Брат Уайт, мій отець і сестра Уайт ся уж помолили, а в тот час молив ся я. Не было жадного розбуреня анї жадных зовнїшнїх проявів. Але мы ревно просили Бога, жебы благословив зібраня своёв присутностёв і жебы благословив дїло в Мічиґанї. Кедь сестра Уайт выкрикнула тот побідный выкрик: „Слава! с-л-а-в-а! с-л-а-в-а!“, котрый сте так часто чули од нёй, кедь входить до видіня, брат Уайт встав і ознамив зібраным, же його жена є у видіню. Кедь пояснив, як проходять її видіня і же она під час видіня не дыхать, позвав каждого, хто бы хотїв, жебы приступив і выслїдив єй. Доктор Драммонд, лїкарь, котрый быв ай проповідником Адвентистів першого дня тыждня і котрый (перед тым, як єй видїв у видіню) выголосив, же її видіня мають месмерічный поход і же він може выволати в нёй видіня, приступив і по докладнім выслїджіню велми зблїд і повів: „Она не дыхать!“

GSAM 206.2«Я цалком певный, же она тогды під час видіня не дыхала, анї під час жадного з дакілько далшых видінь, при котрых я быв притомный. Выход із видіня быв так само выразный, як вход до нього. Першым знаком, же видіня скінчіло, было то, же зачала знов дыхати. Першый раз вдохнула глубоко, довго і повно, так, же было видно, же її плюца были цалком без повітря. По першім вдоху перейшло дакілько мінут, покы вдохнула другый раз, і тот вдох наповнив плюца точно так, як першый; потім была перерва двох мінут і третїй вдох, по котрім дыханя стало природным». Підписаный: «М. Ґ. Келлоґ, доктор медіціны, Батл-Крік, Мічиґан, 28. децембра 1890 року».

GSAM 207Ф. К. Касл

GSAM 207.1Подаєме наслїдуюче свідоцтво чоловіка, котрый быв свідком лїкарьского выслїджіня панї Уайт під час видіня в Стоу, Вермонт, в лїтї 1853 року. Він говорить: —

GSAM 207.2«Быв там притомный лїкарь, котрый єй выслїдив так, як му його розум і ученость казали, жебы найти причіну того прояву. Запалену свічку держав близко її очей, котры были широко отворены; анї єден очный мускул ся не погнув. Потім выслїдив її пулз і дыханя, але жадного дыханя не было. Наконець ся пересвідчів, же то не мож пояснити природныма або науковыма прінціпами». Підписаный: «Ф. К. Касл».

GSAM 207Д. Г. Ламсон

GSAM 207.3Наслїдуючі свідоцтва тычуть ся выслїджіня, зробленого під час видіня панї Уайт на зібраню в домі пресвітера Джеймса Уайта на улицї Монро в Рочестерї, Ню-Йорк, 26. юна 1854 року: —

GSAM 207.4«Мав єм тогды сїмнадцять років. Здає ся мі, же іщі майже чую тоты хвилюючі выкрики „С-л-а-в-а!“, котры она выдавала. Потім ся спустила назад на підлогу, не падаючі, але легко опускаючі ся, і єден із притомных єй підоперав на руках. Вошли два лїкарї, старый чоловік і молодой чоловік. Брат Уайт велми хотїв, жебы сестру Уайт докладно выслїдили, і они то зробили. Принесли дзеркало, і єден із них го держав перед її устами, покы говорила; але скоро з тым перестали і повіли: „Она не дыхать“. Потім докладно выслїджовали її бокы, покы говорила, жебы найти дакый знак глубокого дыханя, але не нашли. Кедь скінчіли тоту часть выслїджіня, она встала на ногы, все іщі у видіню, державши Біблію высоко, переходячі од єдного місця до другого і справно цітуючі, хоць очами позерала догоры і геть од книжкы.

GSAM 208.1«Видїла сїм послїднїх кар. Потім видїла побіду святых, і здає ся мі, же її побідны выкрики чую ай теперь. О тых фактах охотно свідчу». Підписаный: «Пресвітер Д. Г. Ламсон, Гіллсдейл, Мічиґан, 8. фебруара 1893 року».

GSAM 208Панї Друзіла Ламсон

GSAM 208.2Далше свідоцтво о тім самім лїкарьскім выслїджіню подала панї Друзіла Ламсон, вдова по двоюроднім братови пресвітера Ламсона і головна доглядачка санаторія в Кліфтон-Спрінґсї, Ню-Йорк. О зібраню 26. юна 1854 року говорить: —

GSAM 208.3«Памятам зібраня, на котрім зробили пробу, жебы перевірити то, што брат Уайт часто говорив: же сестра Уайт під час видіня не дыхать; але не можу собі спомянути на мено доктора, котрый быв притомный.... Мусив то быти доктор Флемінґ, бо то быв лїкарь, котрого часом кликали на пораду. Але теперь уж умер. Можу повісти тілько, же проба была зроблена і на дзеркалї не было видно жадного знаку дыханя». Підписана: «Друзіла Ламсон, Кліфтон-Спрінґс, Ню-Йорк, 9. марца 1893 року».

GSAM 208.4Іщі єдно свідоцтво од чоловіка, котрый быв притомный при выше спомянутій подїї: —

GSAM 208Давід Сілї

GSAM 208.5«Тым потверджую, же я прочітав выше поданы свідоцтва Давіда Ламсона і панї Друзілы Ламсон о словах лїкаря при выслїджованю панї Е. Ґ. Уайт під час її видіня 26. юна 1854 року. Быв єм притомный на тім зібраню і видїв выслїджіня. Згоджую ся з тым, што повіли брат і сестра Ламсон, і іщі бы єм додав, же выслїджіня робили доктор Флемінґ і другый, молодшый лїкарь. Кедь панї Уайт встала на ногы, як они описали, і цітовала тексты Святого Письма, доктор Флемінґ попросив запалену свічку. Держав тоту свічку так близко її губ, як лем міг без того, жебы єй попалив, і прямо там, де бы ішов її дых, кебы дыхала. Полумя ся анї найменше не захвіло. Тогды доктор з притиском повів: „Тым є то навік вырїшене: в її тїлї нїт дыханя“». Підписаный: «Давід Сілї, Фаєт, Айова, 20. авґуста 1897 року».

GSAM 209Пан і панї А. Ф. Фаулер

GSAM 209.1Наслїдуючі свідоцтва тычуть ся выслїджіня, котре было зроблене, кедь панї Уайт мала видіня у Валдроновій залї в Гіллсдейлї, Мічиґан, в місяцї фебруарї 1857 року. Доктор Лорд, лїкарь з Гіллсдейла з пятдесятрічнов практїков, зробив велми старанне выслїджіня, о котрім подаю наслїдуючі свідоцтва: —

GSAM 209.2«Были сьме притомны, кедь (у фебруарї 1857 року) сестра Е. Ґ. Уайт мала видіня у Валдроновій залї в Гіллсдейлї. Доктор Лорд єй выслїдив і повів: „Її сердце бє, але дыханя нїт. Жывот є, але плюца не роблять; не можу пояснити тот стан“». Підписаны: «А. Ф. Фаулер, панї А. Ф. Фаулер, Гіллсдейл, Мічиґан, 1. януара 1891 року».

GSAM 209К. С. Ґловер

GSAM 209.3Ту є подане далше свідоцтво о тім самім видіню: —

GSAM 209.4«Быв єм притомный, кедь сестра Уайт мала выше спомянуте видіня у Валдроновій залї в Гіллсдейлї. Окрем выше поданого свідоцтва чув єм, як доктор повів, же стан сестры Уайт під час видіня є „поза його знанём“. Ай повів: „Є в тім дашто надприродне“». Підписаный: «К. С. Ґловер, Батл-Крік, Мічиґан, 19. януара 1891 року».

GSAM 209Пан і панї Карпентер

GSAM 209.5Ту є третє свідоцтво о тім самім припадї: —

GSAM 209.6«Тым потверджуєме, же сьме были притомны у Валдроновій залї в Гіллсдейлї, Мічиґан, у фебруарї 1857 року, кедь панї Е. Ґ. Уайт мала видіня і в тім станї єй выслїджовав доктор Лорд; і чули сьме його публічны слова о тім припадї, як їх выше подали брат і сестра Фаулер». Підписаны: «В. Р. Карпентер, Елайза Карпентер, Ноблсвілл, Індіана, 30. авґуста 1891 року».

GSAM 210Д. Т. Бурдо

GSAM 210.1Теперь звертам вашу увагу на пробу, зроблену, кедь панї Уайт была у видіню в Бакс-Бріджі, в окрузї Сент-Лоренс, Ню-Йорк: —

GSAM 210.2«28. юна 1857 року я першый раз видїв сестру Еллен Ґ. Уайт у видіню. Не вірив єм у видіня; але єдна обставина спомеджі іншых, котры бы єм міг спомянути, пересвідчіла мене, же її видіня были од Бога. Жебы ся пересвідчіти, ці дыхать або нїт, найперше єм положыв руку на її груди і держав єй там досить довго, жебы знати, же плюца ся не піднимали і не опускали вецей, як кебы была мертва. Потім єм взяв руку і закрыв нёв її уста, стїснувши носовы дїркы меджі великим пальцём і вказовачом, так же не могла анї выдыхнути, анї вдыхнути повітря, ай кебы хотїла. Так єм єй держав руков коло десять мінут, досить довго на то, жебы ся за обычайных обставин задусила; тота проба на ню анї найменше не вплынула. Од часу, як єм быв свідком того дивного яву, анї раз єм не мав склонность похыбовати о божскім походї її видінь». Підписаный: «Д. Т. Бурдо, Батл-Крік, Мічиґан, 4. фебруара 1891 року».

GSAM 210Лїкарь — спірітістічне медіум перевірять видіня

GSAM 210.3Спомяну іщі єдно лїкарьске выслїджіня, котрого єм быв свідком у Парквіллї, в окрузї Сент-Джозеф, Мічиґан, 12. януара 1861 року.

GSAM 210.4Кедь панї Уайт докінчовала напоминаня до великого збору, котрый ся зішов у молитовнім домі Адвентистів, Боже благословіня на нёй спочінуло в незвычайній мірї, і кедь сидїла на стільцї, была взята до видіня. Быв там притомный доктор Браун, здоровый і тїлесно силный чоловік, спірітістічне медіум. Він говорив, же її видіня суть тым самым, што спірітістічне посередництво, і же кебы мала видіня там, де бы він быв, міг бы єй з нього вывести за єдну мінуту. Позвали каждого, хто бы хотїв, жебы приступив і выслїджінём ся пересвідчів о її станї під час видіня. Доктор приступив, але іщі перед тым, як докінчів половину выслїджіня, зблїд як мертвый і тряс ся як осиковый лист. Пресвітер Уайт повів: „Повість нам доктор о її станї?“ Він одповів: „Она не дыхать“, і скоро ся побрав ку дверям. Тоты при дверях, котры знали о його хвастунстві, повіли: „Вернїть ся і зробте то, што сте говорили; выведьте тоту жену з видіня“. Велми розбуреный схопив клямку, але не позволили му отворити двері, покы ся тоты, што были близко дверей, не спытали: „Докторе, што то є?“ Одповів: „Лем Бог знать; пустїть ня з того дому“, і вышов.

GSAM 211.1Было явне, же дух, котрый вплывав на нього як на медіум, в присутности силы, котра водила панї Уайт під час видіня, не быв спокійнїшый од біснуватых за днїв Спасителя, котры ся пытали: «Пришов єсь сюды мучіти нас перед часом?»13

GSAM 211.2В тій обставинї видно подобность з тым, што є записане о пережытю пророка Данієла. Кедь Дух Господнїй увів го до видіня, притомны Халдеї — погане, котры не знали того Духа, — велми ся перелякали і «втїкли, жебы ся сховати.»14

GSAM 211Паннї Гармон приказане розповідати о своїх видінях

GSAM 211.3Коло тыждня по своїм першім видіню, на зібраню в домі свого отця, мала панна Гармон друге видіня, в котрім їй было приказане ознамити іншым то, што їй было явлене. Велми ся тривожыла над тым, як бы могла сповнити Господнїй приказ. Її здоровля было так слабе, же справды тїлесно терпіла, і по вшыткім ся здавало, же їй зостало лем мало часу жыти. Мала лем сїмнадцять років, была мала і крихка, незвыкла на товариство, і од природы така боязлива і замкнута, же стрїтати ся з незнамыма їй было болїсне. Дакілько днїв і далеко до ночі ся ревно молила, жебы то бремя было з нёй зняте і положене на дакого іншого, способнїшого го нести. Але світло повинности ся не міняло, і слова ангела звучали без перестанку: „Ознам іншым то, што єм тобі явив“.

GSAM 212.1В тім збентеженім душевнім станї панна Гармон пришла на далше зібраня в домі свого отця. На тім зібраню ся вшыткы зъєднали в ревній молитві за ню, і она ся знов посвятила Господови і чула охоту служыти на Його славу. Під час молитвы ся густа тьма, котра єй обгорнула, розступила; і як пізнїше повіла, ясне світло, як огнёва куля, ся приближыло ку нїй, а кедь на ню зійшло, стратила силу, і здавало ся їй, же є в присутности Ісуса і ангелів. Знов было повторене: „Ознам іншым то, што єм тобі явив“. Повіла, же ревно просила, жебы, кедь мусить іти і розповідати то, што їй Господь показав, была охоронена од пыхы. Тогды їй ангел повів, же її молитва была выслухана і же, кедь їй буде грозити небезпека пыхы, буде постигнута хворотов. Ангел їй повів: „Кедь будеш вірно передавати звістку і вытримаєш до кінця, будеш їсти з плоду дерева жывота і пити з рїкы воды жывота“.

GSAM 212Навщіва панны Гармон у Поландї, Мейн

GSAM 212.2Паннї Гармон было показане, же має іти до Поланда, Мейн, і розповісти о своїм видіню. На другый день по тім третїм видіню, несподївано про вшыткых, її шваґер приїхав ку дверям дому її отця і предложыв взяти єй до Поланда. Там провела зібраня, на котрім розповіла видіня. Гейзена Фосса,15 котрый быв у розпуцї, не могли намовити прийти на богослужіня; але, приставивши ухо ку дверям знадвору, чув, як розповідала своє видіня, і повів: „Видіня, о котрім розповіла, є таке подобне тому, што было показане мі, як лем два люде можуть описати ту саму річ“. На другый день рано несподївано стрїтив панну Гармон і повів їй, жебы была „вірна в несїню бремена і в розповіданю свідоцтв, котры їй Господь дасть, і Бог єй не опустить“. Іншым повів: „То є тот знаряд, на котрый Господь положыв тото бремя“. Він то напевно мав знати, бо видїв тоту особу у видіню, в котрім му было повіджене, же бремя є од нього „взяте“.

GSAM 213.1Од того часу дїло панны Гармон было ходити з місця на місце по штатах Новой Анґлії і розповідати то, што їй было показане. В дакотрых припадах їй у видіню было повіджене, де має іти, і ай то, з якыма трудностями ся стрїтить. Її звісткы были особливо напоминанями про тых, котры ся одхыляли ку науцї о духовнім пришестю Хріста, і заохочінём про вшыткых, жебы ся тримали минулого пережытя.

GSAM 213.2О своїм пережытю говорить: «Дакотры цалком перестали робити і вылучовали із сполоченства вшыткых, котры не хотїли прияти їх погляды в тім дїлї.... Бог мі явив тоты блуды у видіню і послав ня ку своїм блудячім дїтём, жебы єм їм о них повіла; але многы з них цалком одвергли звістку і обвинили ня, же ся припособлюю світови. З другого боку, Адвентисты лем по менї ня обвиновали з фанатізму, і фалошно, а дакотры і злобно, ня выставляли як провідницю фанатізму, котрый єм насправды старала ся усунути».16 О тім ся повчіме докладнїше в наслїдуючій главі.

Notes

  1. Второзаконіє 4:34, 35. ↩
  2. Псалом 106:21, 22, ↩
  3. Ефезянам 4:8-15, ↩
  4. Марко 16:17, 18. ↩
  5. 1 Коринтянам 1:4-8. ↩
  6. Одкровіня 12:17. ↩
  7. Одкровіня 19:10. ↩
  8. 1 Солунянам 5:5, 19-21. ↩
  9. Повный розгляд біблійного свідоцтва о трваню духовных дарів найдете в брошурі «Дар пророцтва в євангельскій церкви», котра має 120 сторінок і мож єй дістати в каждім нашім видавничім домі. ↩
  10. Як было показане Гейзенови Фоссови. Позри главу 11. ↩
  11. «Ранні писаня», стор. 14, 15. ↩
  12. Данієл 10:8, 17-19. ↩
  13. Матей 8:29. ↩
  14. Данієл 10:7. ↩
  15. Позри главу 11. ↩
  16. Ранні списы, с. 22. ↩

Note

Back