Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
Table of Contents
18 / 31
18 / 31

Глава 15 — Зростаюче світло і векшы чуда

John Norton Loughborough

GSAM 235.1«Спомяньте собі давны днї, в котрых сте по своїм освітлїню выдержали великый бой страждань; почасти, кедь вас ганьбами і скорботами выставляли на позорище, а почасти, кедь сте ся стали сполочниками тых, з котрыма так обходили ся.»1

GSAM 235.2Час од розчарованя в 1844 роцї аж дотогды, докы было ясно выложене світло о святилищу і звістцї третього ангела, быв часом особливой пробы. Адвентисты, котрі надале твердо вірили, же в минулім руху мали правду, были направду «позорищом» про тых, котрі покладали звістку за цїлком неуспішну; і зато были выставлены великій ганьбі. Могли то з радостёв зносити, докы ся віров держали Господа і мали присутность Його Святого Духа.

GSAM 235Два особитны смеры нападу

GSAM 235.3Сатана мав два особитны способы, як покушати адвентистськый народ. Першый быв привести тых, котрі твердо вірили, же пророчый час ся скінчів, до віры, же друге пришестя Хріста было духовным приходом і же Він якымсь способом так пришов на кінцї 2300 днів. Другый быв наклонити тых, котрі вагали ся о своїм минулім пережытю, жебы ся того вшыткого зрекли. І так, покы ся правда о святилищу і звістцї третього ангела поступно одкрывала з Писма, звісткы Божого Духа через дар пророцтва потверджовали минулый рух. Называли го «ясным світлом», котре Бог поставив на початку стежкы, жебы світило по цїлій дорозї аж до міста, і вказовали на доказы з Писма, же друге пришестя Хріста має быти дїйсным і особным, і зато не могло быти подїёв на кінцї «днів».

GSAM 236Дивны проявы

GSAM 236.1Кебы Господь в тых послїднїх днях говорив до Свого народу через видіня, ці бы сьме не чекали, же в самім прояві будуть ясны знакы божеського? Тоты знакы видко у видінях панї Еллен Ґ. Уайт. Самы видіня, як то было указане в главі 13, суть просто чудесны; але з єй ранїшыма видінями ся споює много дивных рысів, котры спозоруєте, кедь будете далше чітати тоту книгу. І ці бы сьме могли чекати штось інше од такого дару, котрый Бог предназначів, жебы привернув увагу народу і привів го до слів, якы повів Мойсей: «Одбочу і позрю на тот великый див»? Просте выголошіня бідной, хворобливой, слабой дївкы, котра, як ся здало, стояла на краю гробу, же їй Господь дав видіня, не было бы на то доста. Дивны проявы, споєны з видінями, направду збудили о них інтерес, і дївку зачали кликати, жебы ходила з міста на місто і розповідала то, што їй Господь приказав ознамити другым.

GSAM 236Подивугодны проявы в третїм видіню

GSAM 236.2Ту наведу дакотры факты о єй третїм видіню, данім в домі єй отця, о котрім ся споминать в главі 13, на сторонцї 212, як мі то розповіли отець і мати панї Уайт, єй сестра панї Сара Белден і другы.

GSAM 236.3В ізбі, де было дане видіня, лежала на комодї барз велика родинна Біблія. Была то єдна з выданя, котре в Бостонї выдруковав Джозеф Тіл в 1822 роцї. Книга має вісемнадцять на єденадцять цалів, штири цалї грубкы і важыть троха веце як вісемнадцять фунтів. У видіню она встала, взяла тоту тяжку Біблію на лїву руку, одкрыту книгу вытягла перед собов під прямым углом до тїла; а пак веце як пів годины правов руков перелистовувала з єдного міста на друге і вказовала на розлічны тексты Писма, котры повторяла, покы єй очі позерали догоры, в противнім напрямі од книгы. Єй сестра Сара, котра ся пізнїше стала женов Стівена Белдена, або часом дакто другый з присутных позерали на каждый текст, на котрый указовав єй палець, і ясно видїли, же в каждім припадї повторяла слова Писма, на котрых спочівав єй палець. Мати Гармон повіла, же єй дївка Еллен в обычайнім станї «не мала доста силы, жебы здвигла тоту тяжку Біблію з комоды; але у видіню ю, як ся здало, держала так легко, як кебы то быв лем кишеньковый Новый Завіт».

GSAM 237.1То направду быв див! — Слаба дївка, котра важыла лем сімдесят фунтів, держала тяжку Біблію веце як пів годины в положіню, в котрім бы ю силный чоловік не выдержав і дві мінуты; далше перелистовувала з єдного міста на друге, до текстів Писма, і каждый раз то быв тот самый текст, котрый повторяла, покы єй очі были обернуты догоры і в противнім напрямі од книгы; і наконець з чоловіка, котрому ся не рушали плюца і в тїлї не было дыханя, выходив голос і правильно повторяв означены тексты Писма. То певно не мож приписати людьскому дїланю ани покладати за наслїдок хвороты. Тоты, котрі то видїли, покладали то за найяснїшый прояв Духа Того, хто проговорив з горячого куща. Де знали о такых проявах в третїм видіню панны Гармон, там они несли пересвідчівый доказ, же у видінях была сила, котра перевышує конечну людьску силу.

GSAM 237Видіня в Топшемі

GSAM 237.2Вскорі по тій подїї громада Адвентистів в Топшемі, коло тридцять миль на сїверный выход од Портланда, Мейн, зачула о Господнїм дїланю з паннов Еллен Ґ. Гармон і позвала ю до того міста. Она позваня прияла, і так першый раз навщівила Топшем. Зібраня Адвентистів ся в тім часї одбывали в домі пана Кертіса. Панї Френсіс Лант, давнїше панна Френсіс Гауленд, з Окленда, Каліфорнія, дала мі таке свідоцтво, датоване 19. януара 1890 року: —

GSAM 238.1«Я з родинов свого отця ходила на зібраня сестры Гармон в Топшемі в 1845 роцї, і протягом тых зібрань она мала видіня. То быв першый раз, коли сьме ю видїли у видіню. Брат Кертіс мав єдну з тых старосвітськых Біблій [родинну Біблію Тіла, котра важыла вісемнадцять фунтів]. Сестра Гармон взяла тоту велику Біблію з комоды, кедь была у видіню, і, перелистовуючы сторінку за сторінков, указовала на тексты Писма, покы єй очі позерали догоры і пріч од книгы. Тексты, котры повторяла, были словами поучіня, заохочіня або напоминаня. Далшов особливостёв того прояву в тім часї было положіня книгы. Она ю держала на одкрытій долони під углом сорок пять ґрадусів, і нихто другый не міг держати нияку книгу під такым углом без того, жебы му з рук якраз не скользла; але сестра Гармон держала тоту Біблію під тым углом дакілько мінут так твердо, як кебы была прилїплена до єй рукы, і притім переходила од єдного чоловіка до другого в ізбі».

GSAM 238Свідоцтво панї Трусдейл

GSAM 238.2Далше свідоцтво о тім самім видіню є од панї М. К. Трусдейл з Трентона, Міссурі, датоване 27. януара 1891 року. Она говорить: —

GSAM 238.3«В 1845 роцї мі было пятнадцять років, і я была присутна при першій навщіві сестры Гармон в Топшемі, кедь мала видіня в домі брата Кертіса. Там взяла велику родинну Біблію і держала ю здвигнуту в положіню, в котрім нихто з другых не міг держати книгу на руках, жебы му якраз не скользла.

GSAM 238.4«Сестра Гармон была у видіню веце як дві годины. То быв найдивнїшый прояв Божой силы, якый єм коли видїла, а видїла єм ю у видіню веце як дванадцять разів. То все были хвилї глубокой святочности і перевіркы самого себе, але тото перевышыло вшыткы. О, як сьме ся трясли, кедь нас небесна Велич поучовала через Свій слабый знаряд; кедь нам она чітала такы потїшны і про наше тяжке положіня пригодны міста, як Жыдам 2:2, 3; Якова 5:7, 8; Жыдам 10:35, 39; 1 Петра 1:7; Лукы 12:32-37, окрем многых другых. Велику родинну Біблію держала так высоко, же єм мусила стати на столець, жебы єм могла чітати там, де она указовала. Не думаю, же сестра Гармон была о веце як два цалї высша».

GSAM 239.1Такы проявы пересвідчіли щірых, же тым покірным знарядом управлять даяка сила высша од людьской, і з розлічных частей Новой Анґлії приходили позваня, жебы пришла і передала своє свідоцтво.

GSAM 239Ручна робота — гріх

GSAM 239.2Вскорі по тім панна Гармон дістала у видіню наказ навщівити Періс, Мейн, де были люде, котрі вірили, же робити руками є гріх. Пресвітер Стівенс з Вудстока, Мейн, быв провідником того блуду і мав силный вплив на другых. Перед тым быв методістськым проповідником і покладали го за покірного, вірного хрістіанина. Своёв ревностёв за правду і на вид святым жывотом здобыв довіру многых, што привело дакотрых до віры, же го особитно веде Бог. Господь дав паннї Гармон про нього напоминаня. Она повіла, же він іде проти Божого слова, кедь ся здержує од роботы, нануцять свої блуды другым і осуджує вшыткых, котрі їх не приймають. Він одкинув вшыткы доказы, котры Господь дав, жебы го пересвідчів о його блудї, і не хотїв признати свої провины. Він ішов за своїма вражінями і ходив на высилюючі дорогы, переходячы пішкы великы далечіны до міст, де го лем зневажовали, і думав, же у вшыткім тім терпить про Хріста. Свій розум і розсудок одложыв набік.

GSAM 239.3О свідоцтві панны Гармон і о кінцї той справы наведу слова з листа, котрый єм дістав од панї М. К. Трусдейл, котра в тім часї бывала в Перісї, Мейн. По дакотрых подробностях, котры ся згоджують з вышше повідженым, она говорить: —

GSAM 240.1«Вшыткы вызнали свої провины, окрем їх провідника Джессі Стівенса. Сестра Гармон го варовала, же кедь ся не покорить і не вызнать свої блуды, скоро скінчіть свою путь. Вшыткы тому розуміли як предсказаню, же даяк спахать самоубийство».

GSAM 240.2Його справа мала таке продовжіня: —

GSAM 240.3«Кедь го його мале стадо опустило, попав до смутку і вскорі стратив розум, одмовляючы ся їсти дашто, што зварили безбожны. Іщі не чув о моїм поворотї з Массачусетсу, кедь єм му принесла обід. Кедь вытягав свою костляву руку через малый отвор в вікнї, спросив ся: „Ці вас Бог з тым послав, сестро Маріон?“ Кедь спозоровав мою нерішытельну одповідь, не хотїв з того ани скушати. Його жалостный стан, кедь быв замкнутый в малій ізбі у свого брата, котрый не вірив, мі припомянув пересторогу, котра му была так ласкаво послана з неба і котру так уперто одкинув. Два днї по тій смутній навщіві го одвезли до його родины, де вскорі скінчів свій жывот самоубийством, зробившы повраз з постїльной білизны».2

GSAM 240Сповнене предсказаня

GSAM 240.4В лїтї 1845 року на позваня Отіса Ніколса панна Гармон навщівила Массачусетс, і єй сестра Сара ю спроводжала. Бывали у родины пана Ніколса. Він із женов їх своїм возом возили на розлічны міста, жебы ся там одбыли зібраня, на котрых панна Гармон передавала свої свідоцтва. Так могла навщівити Бостон, Роксбері і Карвер. При їх другій навщіві Бостона, Массачусетс, ся стала барз інтересна подїя.

GSAM 240.5В Бостонї і околицї была громада фанатичных людей, котрі так само твердили, же робити є гріх, а їх головнов звістков было: «Продайте, што маєте, і дайте милостыню». Говорили, же суть в юбілейнім роцї, же земля має одпочівати і же бідных треба жывити без роботы. Сарджент, Роббінс і дакотры другы были провідниками. Осуджовали видіня як дїявольскы, бо были одкрыты їх властны блуды. Были суровы до вшыткых, котрі не вірили так, як они.

GSAM 241.1Кедь панна Гармон і єй сестра были на навщіві в домі пана Ніколса, Сарджент і Роббінс пришли з Бостона, жебы од нього дістали прислугу, і повіли, же пришли го навщівити і переночовати у нього. Пан Ніколс одповів, же ся тїшыть, же пришли, бо в домі суть панны Сара і Еллен Гармон, і хотїв бы, жебы ся з нима познали. Они якраз змінили свій замір, і не было мож їх уговорити, жебы вошли до дому. Пан Ніколс ся спросив, ці бы Еллен могла передати свою звістку в Бостонї і ці бы ю выслухали, а пак посудили. «Гей, — повіли, — прийдьте до Бостона наступну Суботу [мали на думцї недїлю, бо іщі не прияли Суботу]; хотїли бы сьме мати привілей ю выслухати».

GSAM 241.2Пан Ніколс мі то розповів в своїм домі в Дорчестерї в 1858 роцї. Повів, же вшытко приготовив, жебы в Суботу рано ішов своїм возом до Бостона і взяв панну Гармон на условлене зібраня. В тот вечур при родинных молитвах она попала до видіня. Кедь з нього вышла, повіла: «Брате Ніколс, завтра не піду до Бостона; Господь мі указав, же мушу іти до Рендолфа. Має там про мене роботу». Пан Ніколс барз дбав на своє слово. Обіцяв ю на другый день взяти до Бостона і неспокійно ся спросив: «Што мам зробити зі своїм словом, котре єм дав Сардженту і Роббінсу?» «Тым ся не журте, — повіла панна Гармон, — Господь мі приказав іти другов дорогов». «Но, — повів пан Ніколс, — я тому не розумію». «Господь мі указав, же порозумієме, кедь там прийдеме», — повіла панна Гармон. «Но, — повів пан Ніколс, — не маєте як ся там дістати, кедь мы не підеме і не везьмеме вас, але не знам, як то поясню братям в Бостонї».

GSAM 241.2Пан Ніколс мі далше повів, же «сестра Гармон у видіню видїла їх покритство, же в Суботу в Бостонї не буде зібраня, же Сарджент, Роббінс і другы противникы ся в Суботу зыйдуть з великым збором в Рендолфі, тринадцять миль од Бостона; і же мы мусиме стрїтити противників в Рендолфі на їх суботнїм зібраню, і там она дістане звістку про них, котра пересвідчіть щірых, неупередженых людей о тім, ці єй видіня суть од Господа або од сатаны». Намісто того, жебы ішли до Бостона і пак до Рендолфа, што бы было двадцять дві милї, ішли прямо до Рендолфа і пришли там коло часу зібраня. Там нашли тых самых, котрі ся згодили стрїтити ся з нима в Бостонї. Пан Ніколс тогды повів: «Теперь тому розумію».

GSAM 242.1Тота намага Сарджента і Роббінса уникнути свідоцтва панны Гармон і способ, якым была поведена, жебы ся з нима стрїтила, мали великый вплив на думкы дакотрых присутных. О самім зібраню наведу розповідь так, як ю подав пан Ніколс: —

GSAM 242Незвычайны проявы

GSAM 242.2«Сестра Еллен была взята до видіня з незвычайныма проявами і говорила у видіню ясным голосом, котрый вшыткы присутны могли добре розуміти, аж майже до заходу сонця. Сарджент, Роббінс і Френч были барз розгнівані і збуджені, кедь чули сестру Еллен говорити у видіню, о котрім твердили, же є од діявола; ужыли вшыток свій вплив і тілесны силы, жебы знищіти вплив видіня. Співали разом барз голосно, а потім по черзі голосно говорили і чітали з Біблії, жебы Еллен не было чути, аж покля їх силы не ослабли, а рукы ся їм так трясли, же не могли чітати з Біблії. Але посеред вшыткого того замішаня і галасу вшыткы присутны ясно чули чістый і пронизливый голос Еллен, кедь говорила у видіню. Тоты мужі продовжовали свій опір, докля могли говорити і співати, хоць декотры з їх властных приятелів їх напоминали і просили, жебы перестали. Але Роббінс повів: „Вы ся кланяте ідолови: вы ся кланяте золотому телятю.“

GSAM 243.1«Пан Теєр, властник дому, не быв цілком переконаный, же їй видіня є од діявола, як твердив Роббінс. Хотів, жебы ся то даяк перевірило. Чув, же видіня од сатаниньской силы перестануть, кедь ся отворить Біблія і положыть на особу у видіню, і просив Сарджента, жебы то так перевірив, але тот одмовив. Тогды пан Теєр взяв тяжку, велику родинну Біблію квартового формату, котра лежала на столі і рідко ся ужывала, отворив ї і положыв ї отворену на груди Еллен, котра была у видіню і в тот час была нахылена назад, оперта о стіну в куті ізбы. Зараз по тім, як на ню положыли Біблію, встала на ногы і вышла до середины ізбы, тримаючі отворену Біблію в єдній руці і піднимаючі ї так высоко, як лем могла досягнути. Неодрывно позерала догоры і урочісто проголосила: „Натхнене свідоцтво од Бога“, або слова такого самого значіня. А потім, тримаючі Біблію выпростованов єднов руков і позераючі догоры, а не на Біблію, довгый час другов руков перегортала листкы, клала палець на певны місця і точно высловлёвала їх слова урочістым голосом. Многы присутны позерали на місця, на котры вказовав їй палець, жебы видіти, ці їх высловлює точно, бо їй очі в тот сам час позерали догоры. Декотры з указаных місць говорили о судах над нечестивыма і богоганьбителями; іншы были напоминанями і поучінями односно нашого теперішнёго стану.

GSAM 243Їй найдовше видіня — понад шість годин

GSAM 243.2«В такім стані перебывала ціле пополудне аж майже до заходу сонця, кедь вышла з видіня. Кедь Еллен у видіню встала на ногы з тяжков отворенов Бібліёв у руці і ходила по ізбі, высловлюючі місця із Святого Письма, Сарджент, Роббінс і Френч замовкли. Решту часу были стривожені, як і многы іншы; але зажмурили очі і вперто то вытерпіли, не признавшы ся до своїх чувств.»3

GSAM 244Заміжство панны Гармон

GSAM 244.130 авґуста 1846 року панна Е. Ґ. Гармон і пресвітер Джеймс Уайт вступили до манжелства і разом трудили ся про пошыреня звісткы. В році 1847 їх праця проходила переважно в Мейні і Массачусетсі.

GSAM 244.2В першу Суботу апріля пані Уайт дістала барз інтересне видіня в домі Стокбріджа Гавленда в Топшемі, де ся тогды звичайно зберали. То є тото видіня, спомянуте в книзі «Ранні писаня», в котрім виділа святилище і його обстанову, час біды, святых, котры утікають з міст, нечестивых, котры їх обступили, їх вызволіня при Божім голосі, ювілей, Господнє пришестя на хмарнім возі і так дале. Добре буде звернути увагу на декотры їй рухы почас того видіня.

GSAM 244Много Біблій ужытых у видіню

GSAM 244.3Пані Френсіс Лант (дочка С. Гавленда) повіла мі 19 януара 1890 року:

GSAM 244.3«При стіні ізбы, де ся зберали, стояв стіл, на котрім было много розных книг, а меджі нима і дакілько Біблій звичайной великости. Почас видіня пані Уайт встала на ногы, підішла ку столу, взяла Біблію, не доткнувшы ся жадной іншой книгы, і тримала ї отворену над головов лївов руков. Указовачом правой рукы вказовала на текст Святого Письма, котрый высловлёвала, стоячі перед особов, про котру быв призначеный, а потім положыла отворену книгу на груди той особы, перед котров высловила слова Письма. Вернувшы ся ку столу, взяла іншу Біблію і тым самым способом высловила іншый текст Святого Письма і положыла отворену Біблію на груди особы, ку котрій говорила. То зробила зо шість разів, каждый раз при іншій особі; потім з ґраціёв сіла на стілець, причім їй очі цілый час позерали догоры, одвернуты од книгы.»

GSAM 245.1О тім пані Трусдейл говорить:

GSAM 245.1«Я была присутна [апріль 1847 року], кедь сестра Уайт підішла ку столу і брала єдну Біблію за другов спомеджі книг на столі, кладучі Біблію на груди того, про кого мала текст Святого Письма. Робила то, позераючі догоры ку небу. При тій нагоді тримала Біблію над головов, кедь говорила до мене; а потім положыла ї на мої груди. Місце Письма, котре мі было дане, было 2 Коринтянам 6:17.»4

GSAM 245.2В листі пані Френсіс Лант подає мена трьох осіб, котры были при тій нагоді присутны і на котрых были положены Біблії, кедь пані Уайт говорила ку ним о тексті, призначенім про каждого з них; а меджі тыма менами было і мено пані Трусдейл.

GSAM 245Перша праця меджі віруючіма в пришестя

GSAM 245.3Праця панны Гармон під проводом дару пророцтва од януара 1845 року до весны 1846 року, майже вісімнадцять місяців, была меджі «віруючіма» в скоре Христове пришестя, з котрыма ся і скоріше стрічала. По скончаню 2300 днів (22 октобра 1844 року), покля бы не порозуміли причіну свого розчарованя і суть події, котра ся тогды стала, грозило віруючім небезпеченство, же зайдуть до блудных поглядів або цілком одкинуть свій попередній досвід. Про них была їй звістка: «Минулый рух быв од Бога. Тримайте ся міцно своёй віры. Господь іщі має діло про свій народ. Штудуйте Біблію. Досліджуйте слово і найдете світло.»

GSAM 245.4Тото поучіня є в згоді з Господнім планом. Його наміром все было, жебы Його особитны звісткы про Його народ были в свій час вынесены з Його слова, а потім приходить дар пророцтва «на другім місці», жебы утвердити і зміцнити віруючіх.

GSAM 246.1Виразный приклад того находиме в історії Корнелія, записаній у Діях апостолів. Ангел Божый ся му явив і дав му видіня в його властнім домі. Тот ангел добре знав правды євангелія і міг їх Корнелієви выложыти, але быв посланый послужыти тому, хто быв наслідником спасіня, давшы Корнелієви видіня. Уверив го, же його побожность і одданость Господь прияв. Не проповідав му євангелія, лем повів му, жебы дав покликати Петра, котрый гостёвав у Сімона ґарбаря в Йоппі. Петро пришов і з Писаня звістовав Корнелієви Христове євангеліє.

GSAM 246Місце дару пророцтва

GSAM 246.2Ту буде добре звернути увагу на порядок розвитку дарів, як го Господь указав у своїм слові. Павло о тім говорить у своїм листі Коринтянам, де пише: «Бог поставив декотрых у церкві: найперше апостолів, на другім місці пророків.»5

GSAM 246.3Кедь ся позераме на апостолове тверджіня о взаємнім односі тых дарів у ділі євангелія, зараз видиме, чом ся дотримує тот порядок. Порівнуючі тоты дары, Павло говорить: «Тому языкы суть знаком не про віруючіх, але про невіруючіх; пророкованя же служыть не невіруючім, але віруючім.»6 Господній порядок є такый, жебы Його особитны звісткы про світ были вынесены з Його слова; зато Він побуджує людей досліджовати Писаня і выходити як апостолы, котры носять у сердці Господні звісткы і проголошують їх з Біблії, котра выстояла у пробі віків. Кедь ся появлять віруючі, дар пророцтва приходить «на другім місці», выконуючі свою часть «на здоконаліня святых, на діло служіня, на збудованя тіла Христового.»7

Notes

  1. Жыдам 10:32, 33. ↩
  2. З листа панї М. К. Трусдейл, 27. януара 1891 року. ↩
  3. Духовны дары, т. 2, с. 79 ↩
  4. Лист пані М. К. Трусдейл, 27 януара 1891 року. ↩
  5. 1 Коринтянам 12:28. ↩
  6. 1 Коринтянам 14:22. ↩
  7. Ефезянам 4:12. ↩

Note

Back