Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
Table of Contents
23 / 31
23 / 31

Глава 20 — Жертвы на початку роботи

John Norton Loughborough

GSAM 311.1«ЗБЕРІТЬ до мене моїх святых, тых, што заключіли зо мнов завіт через жертву. І небеса будуть звіщати його справедливость, бо сам Бог є судця.»1

GSAM 311.2В «Огляді і віснику» з 3. юна 1902 року чітаме:

GSAM 311.2«Тоты, што вступають до роботы в теперішнім часі, знають помірно мало о самоодречіню і самопожертвованю тых, на котрых Господь положыв тягар своёй роботы на єй початку. Треба їм знова і знова розповідати досвід минулого, бо мають вести роботу далше з таков самов покоров і самопожертвованём, якыма ся вызначали правдивы робітникы в минулости.»

GSAM 311.3Так само в «Свідоцтвах для церкви», том 7, находять ся тоты слова:

GSAM 311.3«Ближиме ся до кінця історії той землі, і розлічны одраслі Божой роботы треба вести з омного векшым самопожертвованём, як было дотеперь проявлене.»2

GSAM 311.4Уже ся споминало о обставинах, за котрых быв пресвітер Бейтс в 1846 році побудженый написати і выдати свою першу книжку о вопросі Суботы. Так само ся споминало о тяжкім положіню пресвітера Джеймса Уайта, кедь в 1849 році зачав выдавати часопис під назвов «Сучасна правда».

GSAM 311Брошура о отворяючіх ся небесах

GSAM 311.5По видіню, данім пані Уайт в Топшемі, Мейн, восени 1846 року, кедь їй были указаны дакотры планеты, пресвітер Бейтс приготовив рукопис брошуры «Отворяючі ся небеса». Но на єй выданя барз хыбовали готовы грошы. Жебы покрыти тоту потребу, єдна сестра, што жыла в Массачусетсі і якраз докінчіла та розстелила новый покровець з ганчок, здвигла го, продала і оддала грошы пресвітерови Бейтсови. То му дало можность выдати його другу книжку.

GSAM 312Брошура о роботі запечатаня

GSAM 312.1По видіню роботы запечатаня, данім в Дорчестері, Массачусетс, 18. новембра 1848 року, пресвітер Бейтс написав третю брошуру під назвов «Печать жывого Бога». І ту знова стояв перед трудностёв: не мав грошей на друк. Молода вдова, кедь ся дізнала о тім положіню, продала малый домик, котрый мала на селї, і половину грошей, што за нього дістала, оддала пресвітерови Бейтсови. Так знова дістав можность заплатити за друк книжкы.

GSAM 312Потребы выдавничой роботы

GSAM 312.2В роках 1851–52 «Огляд адвенту і суботній вісник» друковав ся в Саратога-Спрінґсі, Ню-Йорк. Ту пан Томпсон дав пресвітерови Уайтови і його женї безплатне бываня; і з пожыченым меблём знова мали можность завести домашнє господарство.

GSAM 312.3В тім часі прибывало вірячіх в сучасну правду, і з тым ростла потреба особистой роботы пресвітера Уайта і пані Уайт. То разом з редакторсков роботов выжадовало помічі в редакції. Якраз тогды і іншы почули в серцю побудженя помагати в писательскій роботі. Як приклад того, як Господь діє в одповідь на віру свого народу і поволує робітників в часі потребы, подаваме досвід одданой сестры, пані Ребеккы Сміт з Вест-Вілтона, Нью-Гемпшир:

GSAM 312.4По тім, як минув назначеный час, єй сын Урія і дівка Енні Р. барз бажали ходити до школы, жебы ся приготовити до учітельской роботы. Мати ся бояла, же діти ся оддалюють до світа, і єй обавы в дійсности не были зовсім безпідставны. Діти одповідали на материньску любов своёв любовлёв.

GSAM 313Урія Сміт в Філліпсовій академії

GSAM 313.1Од 1848 до 1851 року сын ходив до Філліпсовой академії в Ексетері, Нью-Гемпшир, де штуденты проходили учіво першого року коледжу, так же при вступі до коледжу были о єден рік попереду. Тото учіня докінчів. В 1851 році робив, жебы заробити грошы на штудії в коледжу, но кедь його роботодавця збанкротував, пришов о грошы і мусив зоставити давно плеканый намір штудовати в коледжу.

GSAM 313Панна Сміт в дівочій семінарії

GSAM 313.2Покы Урія быв в академії, його сестра ходила до дівочой семінарії в Чарлзтауні, Массачусетс. Єй учіня там ся уж близило до кінця, і кедьже мала скоро одійти зо школы, їй і єй братови понукли на три рокы учітельску роботу в академії в Маунт-Верноні, Нью-Гемпшир, за 1 000 доларів річно зо стравов і быванём.

GSAM 313.3Приближно в тім часі мати прияла «сучасну правду». Єй молитвы за діти были теперь, кедь то мож так повісти, іщі ревностнїшы і горячішы як даколи перед тым. Пресвітер Бейтс навщівив Вест-Вілтон, і пані Сміт му розповіла о своїх дітях; їх обернутя ся стало предметом молитвы. Пресвітер Бейтс мав о пару днів вести зібраня в Сомервіллі, Массачусетс, в домі Павла Фолсома, а пані Сміт мала написати своїй дівцї і позвати єй на зібраня. Меджі тым мали пресвітер Бейтс і мати молити ся, жебы Бог побудив єй серце піти на зібраня.

GSAM 313Два сповнены сны

GSAM 313.4Пресвітер Бейтс николи не быв в ізбі, де ся мало зібраня одбывати, і зато нич не знав о єй розміщіню. В ночі перед зібранём му ся снило, же є в тій ізбі і же вшыткы місця суть заняты окрем єдного якраз при дверях. Снило му ся тыж, же змінив тему, о котрій хотів говорити, і говорив о вопросі святилища; же заспівали першу духовну пісню, помолили ся, заспівали другу і він якраз отворив свою Біблію та чітав: «Аж до двох тысяч і трьохсот днів, потім буде святилище очіщене», указуючі на образ святилища на картї, кедь ся двері отворили і вошла молода дівка та сіла на вольный стілець. Снило му ся тыж, же тота особа є Енні Р. Сміт і же ся зразу зацікавила і прияла правду.

GSAM 314.1Зібраня пресвітера Бейтса было в Суботу (в суботу), і кедьже в тот день не было школы, Енні повіла: «Піду, лем жебы мамі зробити радость». В ночі перед тов Суботов їй ся снило, же пошла і запізнила ся; же кедь пришла до дверей, першу пісню уж были заспівали, помолили ся і якраз кінчіли другу пісню; же при входї збачіла, же вшыткы стільцї суть заняты окрем єдного при дверях; же высокый, благородный, приємный проповідник указовав на карту, яку іщі николи не видїла, і повторяв: «Аж до двох тысяч і трьохсот днів, потім буде святилище очіщене.» Снило їй ся, же то, што говорив, єй барз зацікавило і же то є правда.

GSAM 314.2Выбрала ся на зібраня з достаточным передстигом, но зблудила з дорогы і зато пришла аж тогды, кедь співали конець другой піснї. Кедь вошла, вшытко было точно так, як то видїла в снї, і тот самый чоловік з єй сна повторяв тым самым способом текст з Даніїла 8:14. То зразу принесло до єй серця переконаня.

GSAM 314.3Пресвітер Бейтс не думав о своїм снї, покы не вошла дверми і не сіла. Приготовив ся говорити о іншій темі, но його думкы ся все вертали до вопросу святилища. Кедь повторяв текст, зразу му пришов на ум його сон, і потихы молив ся о поміч, жебы міг говорити до сердець своїх слухачів. Свобідно і легко выясьньовав, як минув назначеный час, што было Енні знайоме. Потім выложыв правду звісткы третього ангела і Суботы.

GSAM 315Енні Сміт приймать правду

GSAM 315.1Кедь скінчів зібраня, приступив до Енні і повів: «Вірю, же вы єсте дівка сестры Сміт з Вест-Вілтона. Николи єм вас перед тым не видїв, но ваша тварь мі припоминать дакого знайомого. Минулу ніч єм вас видїв в снї». Тогды Енні розповіла свій сон. Одійшла зо зібраня з цілком зміненым чутём і бажанями, бо там і тогды прияла правду Суботы.

GSAM 315.2Вернула ся до семінарії, спаковала свій куфор і пошла домів. Кедь ся дізнала о старостях пресвітера Уайта з выдавничов роботов і о його проповідницькім труді, почула, же Бог єй волать піти і помогти му в редакчній роботі. В авґустї 1851 року, кедь ся часопис переселив з Паріса до Саратога-Спрінґса, Ню-Йорк, панна Сміт там пошла як єдна з робітниць.

GSAM 315Жертва і посвячіня

GSAM 315.3В «Огляді», том 2, чісло 7, є дакілько рядків з єй пера, котры выражають єй чутя по тім, як ся зрекла своїх давнїшых планів про свою скромну, ненарочну роботу. Говорить:

GSAM 315.3«Вірю, же єм зоставила вшытко, жебы іти за Агнцём, куды лем веде дорогу. Земля цілком стратила свою принадность. Мої надїї, радости і любов суть теперь вшыткы звернуты до горнїх і Божых речей. Не бажаю іншого місця, як сідїти при ногах Ісуса і учіти ся од нього — іншой роботы, як служыти мойому небесному Отцёви — іншой радости, як Божый мир, котрый перевышує вшыток розум.»

GSAM 315.4Поміч сестры Енні в редакції при справованю друкарьскых хыб і іншій роботі пришла в правый час. Три рокы робила вірно і успішно, достаючі лем страву і облечіня. На кінцю того часу сухоты собі єй вызначіли за жертву. За довгого нищівого дїяня той смертелной хвороты написала дакілько прекрасных віршів, з котрых наймилїшый є «Дім ту і дім на небі». Предговор до нього, написаный день перед єй смертю, 26. юла 1855 року, так добрї выражать красу простоты і покоры, котры ся так силно розвинули в єй повазї, же не можеме не подати го цілый:

GSAM 316.1«Дяковала єм свойому Богови, же ту долї Мі была дана тота мила робота; А кедь мої віршы перестали плинути, Склонила єм колїна і позрїла до неба.
GSAM 316.2«Нех ник тот скромный твір не нападає, Жебы його хыбы перед очі выносити; Він зродив ся під покрывалом недолї І під росов смутку выріс.»

GSAM 316Домашнє господарство серед трудностей

GSAM 316.3В апрілю 1852 року пресвітер Уайт ся переселив з Саратога-Спрінґса до Рочестера, Ню-Йорк. В тім місті, на авеню Маунт-Гоуп, 124, собі першый раз завели домашнє господарство з купленыма річами намісто пожыченых. Но так силно бажали, жебы выдавнича робота мала успіх, жебы часопис міг правилно выходити і так ся правда шырила далше, же ся зрекали многых обычайных выгід жывота.

GSAM 316.4Як собі тогды заводили домашнє господарство, можете прочітати в наступнім особнім листї, котрый написала пані Уайт родинї С. Гауланда 16. апріля 1852 року:

GSAM 316.5«Якраз ся ту в Рочестері уселюєме. Найняли сьме старый дім за 175 доларів на рік. Друкарьскый прес маме в домі. Кебы того не было, мусили бы сьме платити 50 доларів на рік за редакчну ізбу. Усміяли бы сьте ся, кебы сьте могли до нас зазрїти і видїти наш мебльо. Купили сьме два стары рамы постелей по двадцять пять центів за кажду. Мій муж мі принїс шість старых стільців, з котрых ани два не были єднакы, і заплатив за них єден долар. Незадовго мі подаровав іщі чотыри стары стільцї без сїданок, за котры дав шістдесят два центы за вшыткы. Рамы были міцны, і я на них натягую грубе бавовняне полотно як сїданкы. Масло є таке дороге, же го не купуєме, ани на бандуркы нам не стачіть. Намісто масла хоснуєме овочову підливу, а намісто бандурок рїпу. Перші разы сьме їли на дошцї од каміновой заслоны, положеній на двох порожнїх бочках од мукы. Охотно зносиме недостаткы, кедь ся може Божа робота посунути допереду. Віриме, же Господня рука нас привела на тото місце. Є ту велике поле роботы, а робітників мало. Минулу Суботу было наше зібраня прекрасне. Господь нас освіжыв своёв присутностёв.»

GSAM 317Щедрость вірячіх

GSAM 317.1В першім чіслї «Огляду», вытлаченім в Рочестері 6. мая 1852 року, пресвітер Уайт, говорячі о переселіню з Саратогы до Рочестера, повів:

GSAM 317.2«Братя дали на підпору часопису веце средств, як сьме очековали. І хоць нашы выдаткы на переселіня з Саратога-Спрінґса і на початок выдаваня часопису в тім місті были значны, предці не маме довгів.»

GSAM 317Жертва робітників

GSAM 317.3В господарьскім ознамі в чіслї 12 з 14. октобра чітаме:

GSAM 317.3«Редакція єднак не має довгів, і то з такой причіны: братя Белден і Стовелл, котры робили в редакції послїднїх шість місяцїв, дістали лем о дрібку веце як страву. Іншы, што ся занимали тов самов роботов, не дістали веце як они. Істо буде про вшыткых приятелїв сучасной правды радостёв помогти вырівнати недостаток приходів, жебы тоты, што тяжко робили, особливо за нашой неприсутности, серед хвороб, при выдаваню «Огляду і вісника», могли мати достаточне утриманя.»

GSAM 317Новы вірячі в Рочестері, Ню-Йорк

GSAM 317.4В лїтї 1852 року, кедь ся выдавнича робота в Рочестері уж добрї розбїгла, пресвітер Уайт зо своёв женов ся выбрали на тримісячну дорогу конём і возом аж на выход до Банґора, Мейн. По дорозї вели зібраня і навщівовали розсіяных суботарїв. Перед їх навернутём, почінаючі 26. септембра, пресвітер Дж. Н. Ендрюс мав ряд проповідей на авеню Маунт-Гоуп, 124. В тім часі осем Адвентистів першого дня тыждня прияло сучасну правду; автор быв єдным з них.

GSAM 318Уздравлїня Освалда Стовелла

GSAM 318.1Єден пятнічный вечур в октобрі пресвітер Уайт і його жена пришли домів зо свойой дорогы по выходї. Наступный день (в Суботу) сьме їх першый раз видїли на суботнім зібраню. В часі того зібраня друкарь Освалд Стовелл терпів од барз тяжкого нападу плевриту, і його лїкарь го уж зоставив на смерть. Лїкарь повів, же про нього не може «нич зробити». За богослужіня Освалд быв в сусїдній ізбі і терпів велике тїлесне мучіня. На кінцю зібраня передав просьбу, жебы ся за нього молили. Разом з іншыма і мене позвали приступити до молитвы. Склонили сьме ся при його постели, і кедь ся молило, пресвітер Уайт го помазав олїём «в менї Господнїм». Присутность Божого Духа была явна, і він быв в тій хвилї уздравленый. Кедь сьме встали од молитвы, сїдїв на постели, бив ся по боках, котры го перед тым так болїли, і говорив: «Єм цілком уздравленый. Заятра буду мочі робити на ручнім пресі». Два днї по тім на нїм справды робив.

GSAM 318Видіня пані Уайт перед громадов в Рочестері

GSAM 318.2То саме благословіня, котре уздравило брата Стовелла, зійшло іщі в векшій мірї на пані Уайт. Кедь ся пресвітер Уайт обернув ку нїй, повів: «Еллен є у видіню; покы є в тім станї, не дыхать. Кедь ся дахто з вас хоче о тім пересвідчіти, можете єй выслїдити». Так зістала у видіню коло єдной годины і двадцятьох мінут. В тім станї высловлёвала слова, а часом і выразны речіня; а предці ани при найпильнїшім смотрїню не было мож збачіти в єй тїлї дыханя.

GSAM 319Видіня о поведіню неприсутного члена

GSAM 319.1Кедь пані Уайт вышла з того видіня, подала свідоцтво о тім, што видїла. Перед навернутём пресвітера Уайта і його жены з дорогы по выходї єден з нас одышов з міста і быв на торговій дорозї по штатї Мічиґан. Зато не быв на тім зібраню і николи не видїв пресвітера Уайта ани його жену. Кедь пані Уайт розповідала своє видіня, меджі іншыма нам повіла, што видїла о єднім чоловікови, котрый на дорозї, далеко од дому, много говорив о Божім законї і Суботї, но притім переступовав єдну з заповідей. Повіла, же то є чоловік, котрого николи не стрїтила, но вірить, же го даколи увідить, бо їй быв одкрытый його припад. Но ник з нас не думав, же то є дахто, кого сьме знали.

GSAM 319.2Коло шість тыжднїв по горї спомянутім видіню ся тот брат вернув з Мічиґану. Ледво пані Уайт позрїла на його тварь, повіла єдній сестрї: «То є тот чоловік, котрого єм видїла у видіню і о котрім єм вам повіла». Кедь ся тому братови перед його женов і дакількома іншыма особами розповіло видіня, пані Уайт му повіла: «Як Натан повів Давидови: „Ты єсь тот чоловік“». Тогды зробив якраз то, о чім Павел повів, же дакотры зроблять, кедь їх дар пророцтва покаргать за їх гріхы: «Но кедь вшыткы пророкують і войде дахто невірячій або непоученый, вшыткы го усвідчують, вшыткы го судять; і так ся одкрывають тайны його серця; і так, паднувшы на тварь, буде ся кланяти Богови і звіщати, же Бог є справды меджі вами.»3 Кедь тот брат выслухав, як пані Уайт розповіла о його злых учінках, упав на колїна перед своёв женов і зо слызами повів їй і тым дакільком присутным: «Бог є справды з вами», а потім цілком вызнав своє поведіня в Мічиґанї, де переступовав сьому заповідь, як то было одкрыте в часі, кедь ся то дїяло, веце як пятьсто миль далеко.

GSAM 320.1Так нам дакілько тыжднїв принесло силне потверджіня свідоцтв. Были сьме ведены не лем повісти, же походять од дакой надприродной силы, але і же походять із жрідла, котре ясныма словами картає людей за гріх.

GSAM 320Урія Сміт приступать до редакції «Огляду»

GSAM 320.2За выдаваня третього тому «Огляду» зачав Урія Сміт святити Суботу і приступив до редакції «Огляду», в котрій быв писателём і редактором так много довгых років. Його першым твором опублікованым в часописї быв вірш під назвов «Перестережный голос часу і пророцтва», котрый вышов 17. марца 1853 року.

GSAM 320.3Пресвітер Сміт першый раз чув звістку третього ангела на конференції, котра ся одбывала у Вашінґтонї, Нью-Гемпшир, од 10. до 12. септембра 1852 року. Кедь ся вернув домів до Вест-Вілтона, старанно штудовав то, што чув, і зачав святити сьомый день в першу Суботу децембра 1852 року. До редакції «Огляду» в Рочестері, Ню-Йорк, приступив 3. мая 1853 року. Там він і його сестра Енні робили за страву і облечіня намісто учіти в академії за 1 000 доларів на рік і страву. Такы были дакотры жертвы, принесены на утверджіня роботы звісткы третього ангела в єй первых днях.

GSAM 320Рукоположіня за служителя

GSAM 320.4Коло 1863 року пресвітер Сміт зачав хосновати свій дар говорити перед людми. В 1866 році быв рукоположеный за служителя євангелія. Од того часу много робив на таборовых зібранях і конференціях в розлічных штатах од Атлантічного по Тіхый океан, а тыж служыв як пастырь в церкви в Батл-Кріку, котра была його домашнёв церквов. По отворіню Батл-Крікского коледжу в нїм веце або менше учів на біблійнім оддїлї. В інтересї «Огляду і вісника» переплавав в 1894 році Атлантічный океан і навщівив розлічны країны Европы. В Сірії захворїв на горячку, од наслїдків котрой ся уж николи цілком не выздравив.

GSAM 321Пятьдесят років невтомной роботы

GSAM 321.1Од 1853 до 1903 року, пів столїтя, пресвітер Сміт быв майже неперестанно споєный з «Оглядом адвенту і суботнім вісником» як редактор; і за векшу часть того часу мав цілковите редакторске ведіня часопису. Іщі в день своёй смерти, кедь го зразив паралітичный удар, ішов до редакції з матеріалом, котрый приготовив на друк. Так само обогатив літературу церкви дакількома важныма книгами. Меджі тыма творами суть «Думкы о Даніїлови і Одкровіню», «Природа і доля чоловіка», розшыреный том «Святилище і 2300 днів», «Чудо народів», «Сучасный спірітизм». Першу з тых книг написав з векшой части меджі девятов годинов вечур і півночов, по скінчіню денной редакторской і канцелярьской роботы.

GSAM 321Смерть пресвітера Сміта

GSAM 321.2Його жывот быв хосенный і добрї прожытый. Одпочівать од своїх трудів, бо заснув в Ісусови 6. марца 1903 року. Но о нїм мож правдиво повісти: «Його дїла ідуть за ним», і хоць умер, іщі говорить.

Notes

  1. Псалом 50:5, 6. ↩
  2. Сторінка 240. ↩
  3. 1 Коринтянам 14:24, 25. ↩

Note

Back