Capitulo 13 — Sinyals d'a Guía Divina
GSAM 198.1«Ha prebau Dios d'ir-se-ne y prener-se una nación d'en meyo d'una atra nación, con tentacions, con sinyals y con marabillas, y con guerra, y con man poderosa, y con brazo estendillau, y con grans espantos, seguntes tot lo que o Sinyor, o vuestro Dios, fació por vusatros en Echipto debant d'os vuestros uellos? A vusatros se vos amostró, pa que sabesez que o Sinyor ye Dios; no n'i hai garra atro difuera d'él».1
GSAM 198.2Asinas ye como o Sinyor actuó en prener un pueblo d'en meyo d'una nación pagana, pa poder levar-los difuera an que podese parlar a suya lei a éls, y an que la podese transmitir-lis gravada en tablas de piedra. Istas marabillas no se facioron pa satisfer a suya curiosidat; sino pa que conoixesen con certeza que qui heba feito «grans cosas en Echipto; obras marabillosas en a tierra de Cam, y cosas terribles a o canto d'a Mar Roya,»2 y heba charrau con éls dende en meyo d'o fuego y o fumo d'a cima ardent d'o Sinaí, no yera atro que o Dios vivo y verdadero, o Creador de todas as cosas.
GSAM 198A clamada de Moisen dende a Zarza Cremant
GSAM 198.3O mesmo Moisen no habría puesto mover a os israelitas a deixar Echipto simplament dicindo-lis: «Mientres pastoreyaba os rabanyos en o desierto, tenié pensamientos de simpatía por vusatros en a vuestra servitut, y agora he baixau pa sacar-vos d'Echipto, como prebé de fer cuan maté a l'echipcio chusto antes de fuyir ta la tierra de Midián».
GSAM 199.1Calió a zarza que cremaba sin consumir-se, y una voz audible que procedeba d'en meyo d'as flamas, pa convencer mesmo a Moisen de que yera él qui heba d'«ir y levar a la chent difuera d'Echipto». D'ista traza tan marabillosa recibió a suya comisión, o suyo alto y santo clamamiento, una revelación que a l'inte atrayería l'atención d'os suyos chirmans, y prepararía as suyas ments pa o que habría de venir, y asinas los levaría a acceptar a Moisen, baixo Dios, como o suyo líder.
GSAM 199.2Si nunca i habió un tiempo dende a resurrección d'o Salvador en que os suyos seguidors aflixius y decepcionaus precisasen estar consolaus por a suya presencia y as suyas parolas animadoras, estió en ixe inte cuan beluns d'os creyents tristos y perseguits s'aferraban con una fe firme dimpués d'o «chilo de meyanueit» de 1844; y si Dios, en a suya misericordia, comunicó bella vegada dreitament a almas entristidas, pareixería que de seguro lo faría en un inte asinas, y a un pueblo asinas.
GSAM 199A Presencia d'o Sinyor Prometida
GSAM 199.3Él, que no ye limitau en as trazas u medios de treballar, y que metió os dons d'o Esprito en a suya ilesia «cuan puyó a l'altaria»,3 prometió estar con os suyos seguidors en a predicación de l'evanchelio, «dica a la fin d'o mundo».
GSAM 199.4En tot momento o Sinyor ha estau presto a amostrar o suyo poder y os suyos dons con aquels que lo buscoron de tot corazón. ¿No dició en dar a comisión de l'evanchelio: «Istos sinyals seguirán a os que creyen: en o mío nombre chitanarán demonios; charrarán en nuevas luengas; prenerán serpients; y si beben bella cosa mortifera, no les ferá mal; meterán as mans sobre os malautos, y se curarán»?4
GSAM 199Dons d'o Esprito mientres a Reforma
GSAM 199.5Bi habió bellas muestras marabillosas d'o poder d'o Sinyor y manifestacions d'o don d'a profecía durant a Reforma d'o sieglo XVI y en os tiempos siguients. D'Aubigné fabla d'as profecías de Chuan Huss. Charles Buck, en as suyas Religious Anecdotes, conta a profecía de George Wishart, en 1546. John Wesley, en as suyas obras, conta as profecías de Jonathan Pyrah, y a suya complida. O pastor J. B. Finley, en a suya autobiografía, conta una visión notable y una curación en a suya propia persona, en o verano de 1842. O Christian Advocate (Metodista) publicó un relato intresant d'una visión notable y os suyos resultaus, como le fue dada a o doctor Bond, d'ixa ilesia, durant o suyo ministerio. Istas yeran sinyals pa qui humilment buscaba a o Sinyor, de que no heba cambiau, y de que encara charraría a o suyo pueblo a traviés d'o don profetico.
GSAM 200A Ilesia Remanent ha de tener o Esprito de Profecía
GSAM 200.1Bi ha declaracions claras y especificas en as Escrituras de que o Sinyor manifestará especialment os dons d'o suyo Esprito, y mas que mas o don d'a profecía, entre o pueblo que se trobe asperando a suya venida. O primer texto a o que clamamos l'atención se troba en a carta a os Corintios, y diz: «Doy gracias a o mío Dios siempre por vusatros, por a gracia de Dios que se vos ha dau por meyo de Cristo Chesús; de traza que en tot soz enriquixius por él, en toda parola y en toda conoixencia; mesmo como o testimonio de Cristo fue confirmau en vusatros, ta que no soz deficients en garra don; asperando a venida de nuestro Sinyor Chesús Cristo; qui tamién vos confirmará dica a la fin, ta que siatz sin culpa en o día de nuestro Sinyor Chesús Cristo».5
GSAM 200.2En a revelación leemos sobre o «rest»—a zaguera ilesia de l'evanchelio: «O dragón s'enfurismó contra a muller [a ilesia], y se'n fue a fer guerra a o rest d'a suya simient, os que guardan os mandamientos de Dios y tienen o testimonio de Chesucristo.»6 Qué ye o «testimonio de Chesús», preguntamos, que a zaguera ilesia ha de tener, y que en a suya confirmación para o camín pa la manifestación de toz os dons d'o Esprito? A ista pregunta trobamos una respuesta en o testimonio de l'ánchel a Chuan en a isla de Patmos: «Yo cayí a os suyos piez pa adorar-lo. Y él me dició: Mira que no lo faigas: soi o tuyo companyero de servicio, y d'os tuyos chirmans que tienen o testimonio de Chesús: adora a Dios: porque o testimonio de Chesús ye o esprito de profecía.»7
GSAM 201.1Ista definición dada por l'ánchel amuestra que ye o «esprito de profecía», manifestau en a ilesia que aspera a Cristo, o que para o camín ta toz os dons, y que se fa guerra a la ilesia d'o «restallo» por tener ixe don entre ella.
GSAM 201O testimonio de Pablo sobre os dons
GSAM 201.2A carta de Pablo a os Tesalonicenses amuestra que o día d'o Sinyor —o día final d'o chudicio executivo— vendrá sobre as masas «como un ladrón en a nueit»; pero que no pillará asinas a os fidels fillos d'o Sinyor porque son «fillos d'a luz, y fillos d'o día». Entre as suyas amonestacions a ixe pueblo velador diz: «No amortetz o Esprito. No menosprecietz as profecías. Prebaz-lo tot; retenez o bueno.»8
GSAM 201.3D'a parola griega propheteias, aquí traducida como profecías, Greenfield, en o suyo Lexico Griego, diz: «L'exercicio d'o don d'a profecía, en iste sentiu, 1 Tesalonicenses 5:20.» Con isto tamién son d'alcuerdo os lexicons de Parkhurst, Robinson y Liddell y Scott. Isto, pues, ye un testimonio claro de que o verdadero don d'a profecía será con a ilesia que aspera a segunda venida de Cristo. L'advertencia no ye de menospreciar o don, sino de prebar-lo; trobando a buena manifestación, «aferrar-se-ie».9
GSAM 201Un Cumplimiento d'a Promesa
GSAM 201.4Ya hemos sinyalau cómo o Sinyor prencipió a manifestar o don d'a profecía durant a proclamación d'os mensaches d'o primer y segundo ánchel. Iste don s'ha desembolicau mas plenament dende a fin d'os dos mil trescientos días. O Sinyor trigó o suyo propio instrumento pa iste proposito, esleindo como a suya achent a una que no nomás heba entregau tot por él, sino que a suya vida yera en a balanza, «a mas feble d'os febles».10 En o plazo de dos meses dimpués d'o paso d'o tiempo, a sinyoreta Ellen G. Harmon, de Portland, Maine, alavez con nomás uns decisiet anyos d'edat, prencipió a recibir revelacions d'o Sinyor.
GSAM 202.1Como he teniu ocasión de charrar con a chent que viviba en Portland en o momento d'a primera visión, y tamién conoixeba a la sinyora Haines, en a casa de qui a sinyoreta Harmon tenió a suya primera visión, contaré os feitos tal como me los dioron ixas personas.
GSAM 202.2A sinyoreta Harmon yera en ixe inte en una condición de salut muit critica. Mientres cuantas semanas cuasi no heba puesto charrar mas que en un susurro. Un medico heba decidiu que o suyo mal yera una consunción dropsica. Dició que o suyo pulmón dreito yera podriu, y o cucho bien malauto, y que o corazón tamién yera afectau. Dició que no creyeba que podese vivir mas que un tiempo muit curto, a lo mas, y que podeba morir de traza repentina en qualsequier inte. Le costaba muito respirar cuan yera chitada. De nueiz, nomás podeba descansar si la refirmaban en o leito en una postura cuasi sentada. Os frecuents ataques de tos y as hemorrachias pulmonars le heban reduciu muito as suyas fuerzas.
GSAM 202A primera visión d'a sinyoreta Harmon
GSAM 202.3En o momento que tenió a suya primera visión, yera en casa d'a sinyora Haines. Yera de maitins, y yeran en l'oración familiar. I heba cinco personas presentas, todas ellas chirmanas en a fe. Atros heban rezau, y a sinyoreta Harmon yera rezando en voz baixa, cuan a potencia de Dios baixó d'una traza bien marabillosa, afectando manifestament a toz os presents, y en un inte se perdió de tot d'o que yera pasando arredol d'ella —yera en visión.
GSAM 202.4En a reunión siguient relató a os creyents de Portland o que se le heba amostrau. Teneban plena confianza en que veniba d'o Sinyor. En ixe inte i heba en Portland bellas seixanta personas que lo refirmaban como obra d'o Sinyor. Bi heba un poder que acompanyaba a visión, asinas como a suya narración, que nomás podeba emanar d'o Divino. Un solemne sentimiento d'os intreses eternos yera de contino sobre ella, y pareixeba plena d'una reverencia inefable por o feito de que una persona tan choven y feble como ella fuese esleita como un instrumento a traviés d'o qual o Sinyor comunicaría luz a o suyo pueblo. Declaró que mientres yera en a visión pareixeba estar rodiada d'ánchels radients en os gloriosos patios d'o cielo, an tot ye goyo y paz, y que estió un cambio triste dispertar a las realidaz insatisfactorias d'ista vida mortal.
GSAM 203Sinopsi d'a Primera Visión
GSAM 203.1A siguient breu sinopsi d'a suya primera visión, tal como la contó a os creyents en Portland, dará bella ideya d'o caracter de todas ellas:—
GSAM 203.2«Mientres rezaba, o poder de Dios venió sobre yo como nunca no l'heba sentiu antes. Quedé rodiada de luz y puyaba cada vegada más alto dende a tierra. Me chiré ta buscar a la chent de l'Advenimiento en o mundo, pero no los podié trobar, cuan una voz me dició: “Mira unatra vegada, y mira un poquet más alto.” En ixe inte devanté os uellos y vié un camín dreito y estreito, devantau bien alto por dencima d'o mundo. En iste camín iban os de l'advenimiento enta la ciudat, que yera en a fin d'o camín. Teneban una luz brillant metida dezaga d'éls, en o prencipio d'o camín, que un ánchel me dició que yera o “chilo de meyanueit”. Ista brilaba por tot o camín, y daba luz t'os suyos piez, ta que no tropezasen. Y si manteneban os uellos fixos en Chesús, que yera chusto debant d'éls, levando-los enta la ciudat, yeran seguros. Pero luego beluns se cansoron; deciban que la ciudat yera muit luent, y que asperaban haber-ie dentrau ya antes. Allora Chesús los animaba devantando lo suyo glorioso brazo dreito, y d'o suyo brazo saliba una luz brillant, que ondeyaba sobre la chent de l'Advenimiento, y éls chiloaban: ¡Aleluya! Atros negoron imprudentment a luz que teneban dezaga, y dicioron que no yera Dios qui los heba levau tan luent. A luz d'os que negoron s'amortó, deixando os suyos piez en una escuridat perfecta, y tropezoron y apartoron a vista d'o blanco, y perdioron de vista a Chesús, y cayioron d'o camín enta o mundo escuro y malvau de debaixo. Luego sentimos a voz de Dios como muitas auguas, que nos dió o día y l'hora d'a venida de Chesús. Os santos vivos conoixioron y entendioron a voz, mientres que os malvados pensaban que yera un trueno y un tierratremo. Cuan Dios dició o tiempo, él vertió sobre nusatros o Esprito Santo, y as nuestras caras prencipioron a alumiñar-se y brilar con a gloria de Dios, como a de Moisen cuan baixó d'o Mont Sinaí.»11
GSAM 204Descripción d'o estau d'a sinyora White mientres yera en visión
GSAM 204.1Antes de continar con o relato emocionant d'ista marabillosa manifestación d'o Esprito de Dios, exposaré bels feitos relativos a las visions. A primera vegada que vi a la sinyora E. G. White (d'antis más a sinyoreta Harmon) estió en octubre de 1852. Ixe día la vi en una visión que duró más d'una hora. Dende alavez he teniu o privilechio de veyer-la en visión bellas cincuanta vegadas. He estau present quan os medicos l'han examinau mientres yera en iste estau, y me fa goyo dar testimonio d'o que he visto y sé. Espero que una narración d'os feitos d'o caso no sía arrinconada con descuido por as suposicions aleatorias d'aquels que nunca no l'han vista en ista condición.
GSAM 204.2En pasar a la visión, da tres clamadas enrapanyadoras de «Gloria!», que se fan eco una y atra vegada, a segunda, y mas que mas a tercera, mas febles, pero mas emocionants que a primera, con una voz que pareix d'una persona prou luent de tu, y que chusto se pierde. Mientres uns cuatro u cinco segundos pareixe cayer como una persona esvanida, u como si hese perdiu as fuerzas; alavez pareixe emplir-se a l'inte d'una fuerza sobrehumana, puyando a vegadas a l'inte a piet y caminando por a cambra. Bi ha movimientos frecuents d'as mans y os brazos, sinyalando enta la dreita u la ezquierda a la vegada que chira la cabeza. Toz istos movimientos se fan d'una traza muit graciosa. En a posición en que sía colocada a man u o brazo, ye imposible que dengún lo mueva. Os suyos uellos son siempre ubiertos, pero no parpadeya; a suya cabeza ye devantada, y mira enta alto, no con una mirada perdida, sino con una expresión agradable, que nomás se diferencia d'o normal en que pareixe que ye mirando fixament enta bel obchecto leixano. No respira, manimenos o suyo pulso lateix regularment. O suyo aspecto ye agradable, y a color d'a suya cara tan colorida como en o suyo estau natural.
GSAM 205Comparada con a de Daniel
GSAM 205.1A suya condición respective a la respiración, a perda de fuerzas y o feito de tornar-se fuerte en tocar-la l'ánchel de Dios concuerdan perfectament con a descripción que fa o profeta Daniel d'a suya propia experiencia en visión cuan diz: «Por ixo me quedé solo, y vi ista gran visión, y no me quedó garra fuerza; porque o mío buen aspecto se tornó en corrupción en yo, y no retuvé garra fuerza.» «Porque, ¿cómo puede o siervo d'o mío amo charrar con iste mío amo? Pos yo, en seguida, no me quedó garra fuerza en yo, ni me quedó aliento en yo. Allora tornó a venir y me tocó un d'apariencia d'hombre, y me fortalezió, y me dició: Oh hombre mui aimau, no tiengas medrana: paz a tu; sé fuerte, sí, sé fuerte. Y cuan me hese charrau, me fortalezí, y dicié: Que o mío sinyor charre, que tu m'has fortalezito».12
GSAM 205TESTIMONYOS DE TESTIMOS OCHIALS
GSAM 205M. G. Kellogg, M.D.
GSAM 205.2En quanto a la condición d'a sinyora White mientres yera en visión, unas pocas declaracions de testigos presencials pueden estar oportunas. A primera ye de M. G. Kellogg, M.D., qui fa referencia a la primera visión dada en Michigan, o 29 de mayo de 1853, en una reunión celebrada en Tyrone, condau de Livingston. Diz:—
GSAM 206.1«A chirmana White estió en visión cosa de vente minutos u meya hora. Cuan dentró en visión, pareixeba que toz os presents sentiban o poder y a presencia de Dios, y beluns de nusatros de veras sentibanos o Esprito de Dios reposando sobre nusatros con gran poder. Yeranos en una reunión de oración y social o sabado de maitins, arredol d'as nueu horas. O chirmán White, mi pai, y a chirmana White heban orau, y yo yera orando en ixe inte. No i heba habiu garra emoción, garra demostración. Manimenos, suplicemos fervientment a Dios que bendicise a reunión con a suya presencia, y que bendicise a obra en Michigan. Cuan a chirmana White dio ixe chilo triunfal de “¡Gloria! g-l-o-r-i-a-! ¡g-l-o-r-i-a-!”, que l'heiz sentiu dar tan a sobén cuan entra en visión, o chirmán White se devantó y informó a l'audiencia de que a suya muller yera en visión. Dimpués d'explicar a traza d'as suyas visions, y que no respiraba mientres yera en visión, convidó a qui querese a venir-se-ne enta debant y examinar-la. O Dr. Drummond, un medico que tamién yera un predicador adventista d'o primer día, qui (antes de veyer-la en visión) heba declarau que as suyas visions yeran d'orichen mesmerico, y que él le podeba dar una visión, s'amanó, y dimpués d'una exhaustiva exploración, se tornó muit palido y comentó: “¡No respira!”.
GSAM 206.2«Soi prou seguro de que no respiraba en ixe inte mientres a visión, ni en garra d'as cuantas atras que ha teniu cuan yo yera present. A salida d'a visión estió tan marcada como a suya entrada en ella. A primera indicación que teniemos de que a visión heba rematau estió que tornó a prencipiar a respirar. Prengió o suyo primer alento fundo, largo y pleno, d'una traza que amostraba que os suyos pulmons heban estau de tot vuedos d'aire. Dimpués de prener o primer alient, pasoron cuantos minutos antes de prener o segundo, que emplió os pulmons precisament como o primero; dimpués una pausa de dos minutos, y una tercera inspiración, dimpués d'a cual a respiración se tornó natural.» Rubricau, «M. G. Kellogg, M.D., Battle Creek, Mich., 28 d'aviento de 1890.»
GSAM 207F. C. Castle
GSAM 207.1Damos a siguient declaración d'un individuo que estió present en un examen medico d'a sinyora White mientres yera en visión en Stowe, Vermont, en o verano de 1853. Él diz:—
GSAM 207.2«Yera present un medico, y fació l'examen que a suya sabiduría y conoiximiento le dictoban, pa trobar a causa d'a manifestación. Se le metió una candela encesa amán d'os suyos uellos, que yeran bien ubiertos; ni un musclo de l'uello se movió. Alavez la examinó o que fa a o suyo pulso, y tamién o suyo alento, y no i heba respiración. O resultau estió que quedó convenciu de que no se podeba explicar seguntes os principios naturals u scientificos.» Rubricau, «F. C. Castle.»
GSAM 207D. H. Lamson
GSAM 207.3Os siguients testimonios se refieren a un examen feito mientres a sinyora White yera en visión, en una reunión celebrada en a casa d'o pastor James White, en a carrera Monroe, Rochester, N.Y., o 26 de chunio de 1854:—
GSAM 207.4«Tenia alavez decisiet anyos. Me pareix que cuasi puedo sentir ixos esgarrifosos chilos de “G-l-o-r-i-a!” que ella exclamó. Allora se deixó cayer en o suelo, no cayendo, sino afundindo-se suaument, y fue refirmada en os brazos d'una asistent. Dentroron dos medicos, un viello y un choven. O chirmán White yera ansioso de que examinasen a la chirmana White a fundo, cosa que facioron. Trayeron un espiello, y un d'éls lo tenió sobre a suya boca mientres charraba; pero muit luego deixoron ixo, y dicioron: “No respira.” Alavez examinoron de cerca os suyos costaus, mientres charraba, pa trobar bella preba de respiración funda, pero no la troboron. Cuan rematoron ista parte de l'examen, ella se devantó de piet, encara en visión, sostenendo una Biblia bien alta, pasando de pasache en pasache, citando correctament, anque os uellos cosiraban enta alto y luent d'o libro.
GSAM 208.1«Tenió una visión d'as siet zagueras plagas. Allora veyió o trunfo d'os santos, y os suyos chilos de trunfo me pareix sentir-los mesmo agora. A istos feitos testifico librement.» Firmau, «Pastor D. H. Lamson, Hillsdale, Mich., 8 de febrero de 1893.»
GSAM 208Sinyora Drusilla Lamson
GSAM 208.2Un atro testimonio ye dau sobre o mesmo examen medico por a sinyora Drusilla Lamson, vidua d'o primo d'o pastor Lamson, y matrona d'o Sanatorio de Clifton Springs, N.Y. Parlando d'a reunión d'o 26 de chunio de 1854, diz:—
GSAM 208.3«Me'n alcuerdo d'a reunión cuan se fació a preba, ye dicir, pa prebar o que o chirmán White heba dito a sobén, que a chirmana White no respiraba mientres yera en visión, pero no puedo alcordar-me d'o nombre d'o medico que i yera present.... Debe d'estar estau o doctor Fleming, ya que yera o medico a qui a vegadas se clamaba pa consultar. Manimenos, agora ye muerto. Puedo decir isto, que a preba se fació, y no se veyió garra sinyal de aliento en o espiello.» Firmau, «Drusilla Lamson, Clifton Springs, N.Y., 9 de marzo de 1893.»
GSAM 208.4Un atro testimonio d'una persona que yera present en a ocasión mencionada:—
GSAM 208David Seeley
GSAM 208.5«Certifico que he leyiu os testimonios anteriors de David Lamson y de la sinyora Drusilla Lamson, sobre a declaración d'o medico en examinar a la sinyora E. G. White mientres yera en visión, o 26 de chunio de 1854. Yo yera present en ixa reunión y presencié l'examen. Soi d'alcuerdo con o que afirman o chirmán y a chirmana Lamson, y adhibiría que estió o doctor Fleming y unatro medico mas choven os que facioron l'examen. Dimpués que a sinyora White se devantase, como han dito, citando os textos d'a Escritura, o doctor Fleming demandó una candela encendida. Aguantó ista candela tan amán d'os suyos labios como estió posible sin cremar-la, y en linia dreita con o suyo alento por si respiraba. No i habió ni o mas minimo parpadeo d'a flama. Alavez o doctor dició, con enfasi, “Ixo zarra o caso pa siempre, no i hai alento en o suyo cuerpo.”» Sinyau, «David Seeley, Fayette, Iowa, 20 d'agosto de 1897.»
GSAM 209Sinyor y sinyora A. F. Fowler
GSAM 209.1As siguients declaracions se refieren a un examen feito mientres a sinyora White teneba una visión en o Waldron's Hall, Hillsdale, Mich., en o mes de febrero de 1857. O doctor Lord, un medico de Hillsdale con cincuanta anyos de practica, fació un examen muit acurau, sobre o qual presento os siguients testimonios:—
GSAM 209.2«Yéranos presents cuan (en febrero de 1857) a chirmana E. G. White tenió una visión en o Waldron's Hall, de Hillsdale. O doctor Lord fació un examen, y dició: “O suyo corazón late, pero no i hai alento. Bi ha vida, pero no acción d'os pulmons; no puedo explicar ista condición.”» Sinyau, «A. F. Fowler, Sra. A. F. Fowler, Hillsdale, Mich., 1 de chinero de 1891.»
GSAM 209C. S. Glover
GSAM 209.3Aquí se da unatra declaración sobre a mesma visión:—
GSAM 209.4«Yera present quan a chirmana White tenió a visión mencionada dinantes en o Waldron's Hall, de Hillsdale. Amás d'a declaración anterior, sentié a o medico decir que a condición d'a chirmana White en a visión yera “dillá d'o suyo conoiximiento”. Tamién dició: “Bi ha bella cosa sobrenatural en ixo”». Rubricato: «C. S. Glover, Battle Creek, Mich., 19 de chinero de 1891».
GSAM 209Sinyor y sinyora Carpenter
GSAM 209.5Aquí bi ha una tercera declaración sobre o mesmo caso:—
GSAM 209.6«Certificamos que yeranos presents en o Waldron's Hall, en Hillsdale, Mich., en febrero de 1857, cuan a sinyora E. G. White tenió una visión, y mientres yera en ixe estau fue examinada por o Dr. Lord, y escuitamos a suya declaración publica sobre o caso, como s'ha dau antis por o chirmán y a chirmana Fowler.» Firmau, «W. R. Carpenter, Eliza Carpenter, Noblesville, Ind., 30 d'agosto de 1891.»
GSAM 210D. T. Bourdeau
GSAM 210.1A vuestra atención se diriche agora enta una preba aplicada mientres a sinyora White yera en visión en Buck's Bridge, condau de St. Lawrence, N.Y.:—
GSAM 210.2«O 28 de chunio de 1857, vi a la Chirmana Ellen G. White en visión por primera vegada. Yo no creyeba en as visions; pero una circumstancia entre atras que podría mencionar me convenció de que as suyas visions yeran de Dios. Pa satisfer-me d'a mía mente sobre si respiraba u no, primero metié a mía man sobre o suyo peito prou tiempo pa saber que no i heba mas movimiento d'os pulmons que o que i habría habiu si hese estau un calavre. Allora quité a mía man y la metié sobre a suya boca, pinzando-le as fuesas d'o naso entre o mío polgar y o índiz, de traza que yera imposible pa ella exhalar u inhalar aire, mesmo si hese deseyau fer-lo. La tenié asinas con a mía man uns diez minutos, prou tiempo pa que s'afogase en circumstancias normals; no se veyió afectada lo mas minimo por ista preba. Dende que presencié iste fenomeno marabilloso, no he teniu ni una vegada a inclinación de dubdar de l'orichen divino d'as suyas visions.» Firmau, «D. T. Bourdeau, Battle Creek, Mich., 4 de febrero de 1891.»
GSAM 210Un doctor medium espiritista prebando a visión
GSAM 210.3Mencionaré unatro examen medico a o que asistí en Parkville, condau de St. Joseph, Mich., o 12 de chinero de 1861.
GSAM 210.4A la fin d'una exhortación dada por a sinyora White a una gran congregación que s'heba achuntato en a ilesia adventista, a bendición de Dios reposó sobre ella en grau notable, y fue presa por a visión mientres yera posada en a suya siella. I yera present un doctor Brown, un hombre robusto y fuerte fisicament, un medium espiritista. Heba dito que as suyas visions yeran o mesmo que o mediumnismo, y que si teneba una d'ellas an yera él, la podría sacar d'ella en un minuto. Se fació una invitación a toz os que deseyasen fer-lo a venir entabant, y por meyo d'un examen convencer-se d'a suya condición mientres yera en visión. O doctor s'amanó, pero antes de que hese rematau ni a metat d'o suyo examen, se tornó de color de muerte y tremoló como una fuella d'áspen. O pastor White dició: «Informará o doctor d'o suyo estau?». Él respondió: «No respira», y s'encaminó ascape enta la puerta. Os que yeran en a puerta y sabeban d'a suya fanfarronada dicioron: «Torna-te-ne, y fes o que decíbas que ferías; saca a ixa muller d'a visión». En gran agitación pilló o picaporte d'a puerta, pero no se le deixó ubrir-la dica que os que yeran amán d'a puerta le preguntoron: «Doctor, qué ye?». Él respondió: «Dios nomás lo sabe; deixaz-me salir d'ista casa», y salió difuera.
GSAM 211.1Yera evident que o esprito que l'influenciaba como medium no yera mas en reposo en presencia d'o poder que controlaba a la sinyora White en visión que no os endimoniatos en os días d'o Salvador, qui preguntoron: «¿Yes veniu aquí ta atormentar-nos antes d'o tiempo?».13
GSAM 211.2Se vei una semellanza en ista circumstancia con a que se reculle en a experiencia de Daniel o profeta. Cuan dentró en visión por o Esprito d'o Sinyor, os caldeos que yeran presents —pagans que no conoixeban ixe Esprito— se espantoron muito, y «fuyioron a amagar-se».14
GSAM 211A sinyoreta Harmon, mandada a contar as suyas visions
GSAM 211.3Arredol d'una semana dimpués d'a suya primera visión, en una reunión celebrada en casa de su pai, a sinyoreta Harmon tenió una segunda visión en a que se le mandó de fer saber a os atros o que s'heba revelau a ella. Yera en gran perplexidat por saber cómo podeba complir o mandato d'o Sinyor. A suya salut yera tan precaria que padeixeba sufrimientos corporals reals, y por o que pareixeba, nomás teneba que poco tiempo de vida. Teneba nomás decisiet anyos, yera chicota y feble, no yera afeita a la sociedat, y de naturaleza tan timida y reservada que le feba dolor trobar-se con desconoixius. Rezó con fervor mientres bels días, y dica bien entrada la nueit, pa que ixa carga se le quitase y se metese sobre belatra persona más capable de levar-la. Pero a luz d'o deber nunca no cambió, y las parolas de l'ánchel sonaban de contino: «Fes saber a los de demás lo que t'he revelau».
GSAM 212.1Mientres yera en iste estau de perplexidat, a sinyoreta Harmon asistió a unatra reunión que se feba en casa de su pai. En ista reunión, toz os presents s'unioron en una oración fervient por ella, y una vegada mas se consagró a o Sinyor, y se sintió disposada a estar emplegada ta a suya gloria. Mientres rezaba, a escuridat espesa que l'heba embolicau se disipó; y como dició dimpués, una luz brillant, como una bola de fuego, venió enta ella, y en cayer sobre ella, se le quitó a fuerza, y pareixeba estar en a presencia de Chesús y os ánchels. De nuevo se repitió: «Fes saber a os atros o que t'he revelau». Ella dició que suplicó fervientment que, si heba d'ir a contar o que o Sinyor le heba amostrau, se la guardase de l'exaltación. Allora un ánchel le dició que a suya oración heba estau escuitada, y que si correse periglo d'exaltación, sería aflichida por una malautía. L'ánchel le dició: «Si entregaz o mensache fidelment, y aguantaz dica la fin, mincharaz d'o fruito de l'árbol d'a vida, y beberaz d'o río de l'augua d'a vida».
GSAM 212A visita d'a sinyoreta Harmon a Poland, Maine
GSAM 212.2A la sinyoreta Harmon se le heba amostrau que heba d'ir ta Poland, Maine, y contar a suya visión. O día dimpués d'ista tercera visión, pa sorpresa de toz, o suyo cunyau plegó en carro debant d'a puerta d'a casa de su pai y le proposó levar-la ta Poland. Mientres yera allí, fació una reunión en a que contó a visión. Hazen Foss,15 en a desesperación, no se podió convencer pa asistir a o servicio, pero con a orella amán d'a puerta difuera, la sintió contar a suya visión, y dició: «A visión que ha contau ye tan pareixida a lo que se me amostró como dos personas podrían describir a mesma cosa.» A l'atro maitín se trobó inesperadament con a sinyoreta Harmon, y le dició que estase «fiel en levar a carga, y en contar os testimonios que o Sinyor le daría, y no sería albandonada de Dios». A atros les dició: «Ixa ye l'instrumento en qui o Sinyor ha meso ista carga». Él de seguro que lo heba de saber, ya que heba visto a la persona en a visión en a que le dicioron que a carga le fue «quitada».
GSAM 213.1O treballo d'a sinyoreta Harmon dende ixe inte consistió en ir de puesto en puesto por os Estaus de Nueva Anglaterra, contando o que se le heba amostrau. En bells casos se le dició en visión ta on heba d'ir, y tamién se le dició qué dificultaz trobaría. Os suyos mensaches yeran, mas que mas, reprensions ta aquels que s'esbarraban enta la doctrina de l'advenimiento espritual de Cristo, y animando a toz a mantener-se firmes en a experiencia pasada.
GSAM 213.2Ella diz d'a suya experiencia: «Beluns s'abstinioron de tot de treballar, y deseparoron a toz aquels que no acceptaban as suyas opinions sobre iste punto.... Dios me reveló istos errors en visión, y me ninvió a os suyos fillos que yeran en error pa declarar-los; pero muitos d'éls refusoron de tot o mensache, y m'acusoron de conformar-me a o mundo. D'atra man, os Adventistas nominals me acusoron de fanatismo, y se me representó falsament, y por beluns maliciosament, como a líder d'o fanatismo que en realidat yera treballando pa eliminar.»16 D'isto en aprenderemos más a fundo en o siguient capítol.
Notes
- Deuteronomio 4:34, 35. ↩
- Salmo 106:21, 22. ↩
- Efesios 4:8-15. ↩
- Marcos 16:17, 18. ↩
- 1 Corintios 1:4-8. ↩
- Apocalipsi 12:17. ↩
- Apocalipsi 19:10. ↩
- 1 Tesalonicenses 5:5, 19-21. ↩
- Pa una visión completa d'o testimonio biblico sobre a perpetuidat d'os dons esprituals, se veiga Prophetic Gift in the Gospel Church, un folleto de 120 pachinas, que se puede obtener en cualsiquier d'as nuestras casas editorials. ↩
- Como se le amostró a Hazen Foss. Se veiga o capítol 11. ↩
- Early Writings, pp. 14, 15. ↩
- Daniel 10:8, 17-19. ↩
- Mateu 8:29. ↩
- Daniel 10:7. ↩
- Se veiga o capítol 11. ↩
- Early Writings, p. 22. ↩