Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
08 / 29

Capitulo 7 — L'avanz rapido d'o Mensache

John Norton Loughborough

GSAM 126.1«Y vi un atro ánchel poderoso que baixaba d'o cielo, vestiu d'una boira: y un arco de Sant Chuan yera sobre a suya cabeza, y a suya cara yera como o sol, y os suyos piez como columnas de fuego; y teneba en a man un libretico ubierto: y metió o suyo piet dreito sobre a mar, y o piet ezquierdo sobre a tierra, y clamó a voz en alta, como quan un león ruge: y cuan hese clamau, siet trons emitioron as suyas voces.... Y l'ánchel que vi que yera de piet sobre a mar y sobre a tierra devantó a suya man enta o cielo, y churó por Aquel que vive pa cutio y cutio, qui creyó o cielo, y as cosas que en él son, y a tierra, y as cosas que en ella son, y a mar, y as cosas que en ella son, que ya no i habrá más tiempo: sino que en os días d'a voz d'o septimo ánchel, cuan prencipie a sonar, o misterio de Dios será rematau, como ha declarau a os suyos servidors os profetas.»1

GSAM 126Un ánchel, simbolo d'os mensachers humans

GSAM 126.2Como ya s'ha amostrau, a fayena de predicar l'evanchelio s'ha confiau a l'hombre, y o Sinyor ha prometiu a suya bendición sobre ixa instrumentalidat dica la «fin d'o mundo».2 Asinas, l'ánchel que porta iste mensache ha d'estar un simbolo d'un mensache sobre o tiempo que s'ha de predicar a os habitants d'a tierra. O mensache se proclama dende un libro que ye «ubierto», implicando clarament que en o suyo día estió zarrato. Istos mensachers son apreciaus de Dios; pos l'«arco», un sinyal d'o pacto de Dios, ye sobre éls, y se troban vestius con a luz d'a gloria de Dios, y declaran o mensache con l'autoridat d'o Creador de todas as cosas. O que aquí se declara ye un mensache de tiempo, una vegada «sellau», pero agora proclamau dende un libro «ubierto».

GSAM 127.1En os capitols anteriors s'ha contrimostrau que o Sinyor sinyaló o momento en que a luz habría d'estar dada respective a la fin d'o gran periodo profetico —dos mil trescientos días— que leva enta o chudicio investigador; que a predicción de que o conoiximiento s'incrementaría se complió exactament con a devantadera de muitos a qui Él reveló ixa luz; y que tamién sinyaló o momento en que s'habría d'aprender a «parábola d'a figuera», devantando alavez y allí a os suyos mayestros pa que salisen y anunciasen ixa parábola a o mundo. Con a mesma precisión ha sinyalau o punto en que o mensache d'o tiempo habría d'enfilar-se dica o suyo gran clamor, y con a mesma precisión se complió ixo.

GSAM 127O Gran Clamor d'o Primer Mensache

GSAM 127.2O punto temporal en que s'heba de fer o gran clamor d'ista proclamación ye una cuestión d'intrés. Se sitúa aquí entre o soniu d'a seisena y a setena trompeta, o que se puet veyer no nomás por a suya posición en o relato d'a Escritura, sino tamién por o mesmo mensache, que diz: «En os días d'a voz d'o sieteno ánchel, cuan prencipie a sonar, o misterio de Dios será rematau, como ha declarau a os suyos servients os profetas». Ista ye una preba concluyent de que o tiempo proclamau en iste mensache s'extendilla dica o soniu d'a sietena trompeta.

GSAM 127O Tiempo d'o Gran Chilo

GSAM 127.3Cuan o seteno ánchel sona, leemos que «se ubrió en o cielo o templo de Dios, y en o suyo templo se veyió l'arca d'o suyo pacto.»3 En o servicio d'o santuario terrenal, a cambra que conteneba l'arca —o puesto mas santo— s'ubriba nomás que una vegada a l'anyo; ixo yera en o día d'a expiación, y con o proposito de borrar os pecaus —a purificación d'o santuario. O tiempo d'o qual charran os profetas, cuan ista obra de limpieza, complida por Cristo, habría de tener puesto, ye en a fin d'os dos mil trescientos días.4 Tamién s'afirma que cuan o seteno ánchel sona, voces en o cielo dicen que ha plegau o tiempo ta que os muertos sían chuzgaus.5

GSAM 128.1Iste simbolo profetico d'o Apocalipsi 10 presenta o tiempo en que iste mensache ha de salir «con una gran voz», y finalment, «como quan un león ruge». O tiempo en que, seguntes ista profecía, o mensache heba d'aumentar dica o suyo «chilo fuerte» ye dende a fin d'a seisena trompeta dica a fin d'ixe periodo profetico que leva enta a purificación d'o santuario, en atras parolas, dica a fin d'os dos mil trescientos días. As primeras cuatro trompetas troboron o suyo cumplimiento en as guerras d'os godos, vandalos, hunos, etc., que dividioron a Roma Occidental en diez partis u reinos.

GSAM 128A cinquena trompeta

GSAM 128.2A cinquena trompeta presenta a puyada d'o mohamedanismo con a suya boira d'errors, pero especialment o periodo de «cinco meses», u cient y cincuanta anyos literals dende o momento en que «tenioron un rei sobre éls». O 27 de chulio de 1299, Otomán, o fundador de l'imperio otomán, invadió o territorio de Nicomedia. Dende ixe inte os otomans acosoron y «torturoron» a l'imperio oriental de Roma dica o 27 de chulio de 1449, os ciento cincuanta anyos dende que sonó a cinquena trompeta. En ixe inte os turcos vinioron con as suyas fuerzas contra a mesma ciudat de Constantinopla, fendo servir a polvora en a suya guerra; y dende un canyón pesau, que l'historiador Gibbon diz que precisaba seixanta bueis pa estirar-lo, disparoron grans penyas contra as murallas de Constantinopla.

GSAM 128A fin d'a seisena trompeta

GSAM 128.3Por ixas envueltas morió Chuan Palailogos, a qui os historiadors consideran o zaguer emperador griego. Constantino Decozes yera l'hereu lechitimo d'o trono, pero se diz que a suya medrana d'Amurath, o sultán turco que yera fendo ista guerra contra él, lo levó a demandar-le permiso a Amurath pa puyar a o trono. Un acto asinas pareixería cuasi una renuncia d'o trono a os turcos. De feito, muit luego os otomans tenioron posesión d'a ciudat de Constantinopla y de l'Imperio Oriental de Roma. Asinas, (politicament) «matoron» ixe imperio que antis heban «torturau». Heban de «matar-lo» por «una hora, y un día, y un mes, y un anyo».

GSAM 129.1Prendendo isto como un tiempo profetico, un día por un anyo, cuánto tiempo sería? O problema ye simple: un anyo, 360 días, u anyos; un mes, 30 días, u anyos; y un día, un anyo,—en total, 391 días, u, literalment, 391 anyos. Una hora, estando a vinticuatrena parte d'un día, como simbolo, sería meyo mes, u quince días. O tiempo total d'o dominio musulmán independient d'o territorio de l'Imperio Romano d'Orient sería por tanto de 391 anyos y 15 días. Isto adhibiu a o 27 de chulio de 1449, nos leva a l'11 d'agosto de 1840, pa la fin d'o periodo d'independencia turca, como s'estableix baixo a seisena trompeta.

GSAM 129O Dr. Josiah Litch prediz a cayida de l'Imperio Otomán

GSAM 129.2En 1838 o Dr. Josiah Litch, de Filadelfia, Pennsilvania, en haber abrazau a verdat exposada por William Miller, s'unió a o treballo de dar mayor publicidat a o mensache. Preparó articlos pa la prensa publica sobre o tema d'as siet trompetas de l'Apocalipsi. Adoptó a posición rotunda de que a seisena trompeta deixaría de sonar y o poder otomán cayería o 11 d'agosto de 1840, y que ixo demostraría a lo mundo que un día en a profecía simbolica representa un anyo de tiempo literal.

GSAM 129.3Beluns d'os chirmans, mesmo aquels que creyeban con él en iste punto, tremolaban de medrana por o resultau «si no se cumplise» como él deciba. Isto, manimenos, no l'acovardó, sino que continó adebant fendo tot o que podeba pa dar publicidat a las suyas opinions sobre a cuestión turca. Os diarios publicos difundioron l'afirmación que heba feito sobre o tema. Os clubs d'infiels debatioron a cuestión en as suyas reunions, y dicioron: «Aquí bi ha un hombre que se chita bella cosa, y si isto sale como él diz, establirá sin garra dubda a suya afirmación de que un día en a profecía simboliza un anyo, y que dos mil trescientos días son tantos anyos, y que rematarán en 1844».

GSAM 130.1A publicación d'a conferencia d'o Dr. Litch causó una gran conmoción, y asinas muitos mils de personas se sintioron clamadas a estar pendients de l'acabamiento d'as dificultaz que heban surtiu entre Mehemet Ali, o pachá d'Echipto, y o sultán turco. Cientos dicioron: «Si iste afer remata como o doctor ha afirmau, establirá o principio de l'“anyo-día” pa interpretar o tiempo simbolico, y nos faremos Adventistas».

GSAM 130O Sultán Turco en Guerra con o Pachá d'Echipto

GSAM 130.2Mientres cuantas anyadas antis de 1840, o sultán heba estau embolicau en una guerra con Mehemet Ali, pachá d'Echipto. En 1838 a baralla entre o sultán y o suyo vasallo echipciano fue contenida por un tiempo por a influencia d'os embaixadors estranchers. Manimenos, en 1839 se tornoron a prencipiar as hostilidaz, y se continoron dica que, en una batalla cheneral entre os exercitos d'o sultan y de Mehemet, l'exercito d'o sultan fue de tot aniquilau y destruyiu, y a suya flota capturada por Mehemet y levada ta Echipto. Tan de raso heba quedau reduciu o sultán que, cuan a guerra tornó a prencipiar en agosto, nomás teneba dos navíos de primera y tres fragatas como tristos restos d'a bella vegada poderosa armada turca. Mehemet se negó rotundament a entregar ista armada y tornar-la a o sultán, y declaró que si as potencias intentaban quitar-le-la, la cremaría. En iste estau se trobaban os afers, cuan, en 1840, Anglaterra, Rusia, Austria y Prusia s'interposoron, y determinoron una solución a la dificultat; pus yera evident que, si se le deixaba fer, Mehemet luego se fería con o trono d'o sultán.

GSAM 131Intervención d'as Potencias Aliadas

GSAM 131.1«O sultán acceptó ista intervención d'as potencias aliadas, y asinas cedió voluntariament a cuestión en as suyas mans. Se celebró una conferencia d'istas potencias en Londres, estando present o cheque Effendi Bey Likgis como plenipotenciario otomán. Se redactó un ultimato, que s'heba de presentar a o pachá d'Echipto, por o qual o sultán le ofriba o gubierno hereditario d'Echipto, y toda ixa parte de Siria que s'estendeba dende o golfo de Suez dica o laco de Tiberiades, de conchunta con a provincia d'Acre, de por vida; él, por a suya parte, heba d'evacuar todas as atras partes d'os dominios d'o sultán que allora ocupaba, y de tornar a flota otomana. En caso de que refusase ista uferta d'o sultán, as cuatro potencias habrían de prener l'afer en as suyas mans y emplegar atros medios que ellas considerasen oportunos pa obligar-lo a acceptar as condicions.
GSAM 131.2«Yera evident que tan luego como iste ultimato se metese en mans de Mehemet Ali, l'afer quedaría ta cutio difuera d'o control de l'antigo [o sultán], y a disposición d'os suyos afers sería, dende ixe inte, en mans d'as potencias estrancheras.

GSAM 131A Profecía Cumplida—Fin d'a Independencia Turca

GSAM 131.3«O sultán ninvió a Rifat Bey en un vapor d'o gubierno ta Alexandría, pa comunicar l'ultimato a o pachá. Se le entregó, y él en prenió cargo, l'once d'agosto de 1840! Ixe mesmo día o sultán adrezó una nota a os embaixadors d'as cuatro potencias, preguntando qué plan s'heba d'adoptar en caso de que o pachá refusase de complir os termins de l'ultimato; a lo que éls le respondioron que ya s'heba feito a provisión, y que no caleba que se preocupase por garra continchencia que podese amaneixer. Iste día remató o periodo de trescientos noranta y un anyos y quince días asignau a la continidat d'o poder otomán; y, ¿an yera l'independencia d'o sultán? — Desapareixida!»6

GSAM 132.1Dende ixe día dica hue o sultán ha habiu de mover-se baixo a dictada d'as potencias, y veyer o desmembrimiento d'o suyo reino, mientres que troz a troz ha estau apropiau pa o suyo propio uso.

GSAM 132Interés publico en a profecía despertau

GSAM 132.2Iste notable cumplimiento d'a profecía tenió un efecto tremendo en a opinión publica. Intensificó l'intrés d'a chent por escuitar sobre o tema d'as profecías cumplidas y en vías de cumplimiento. O Dr. Litch dició que en pocos meses dimpués de l'11 d'agosto de 1840, heba recibiu cartas de mas de mil infiels prominents, beluns d'éls líders de clubs d'infiels, en as cuals declaraban que heban abandonau a batalla contra a Biblia y l'heban acceptada como a revelación de Dios a l'hombre. Beluns d'éls se convirtioron de tot a Dios, y un numero d'éls se tornoron oradors capables en o gran movimiento d'o segundo advenimiento. Beluns s'expresoron a o Dr. Litch d'ista traza: «Hemos dito que os expositors d'a profecía citan d'as pachinas apolilladas d'a historia pa refirmar as suyas afirmacions de complimientos profeticos; pero en iste caso tenemos os feitos vivos debant d'os nuestros uellos».

GSAM 132.3Pa ilustrar cómo, chusto en a fin d'a seisena trompeta, o mensache de l'advenimiento prencipió a ir «con una voz fuerte», contaré un caso que me contó un d'os actors en iste mensache.

GSAM 132.4En l'anyo 1840, E. C. Williams, un amplo fabricant de tiendas y velis de Rochester, N.Y., acceptó o mensache, y convidó a os pastors Miller y Himes a venir ta Rochester y charrar a os mils d'ixa ciudat. Istos le respondioron que no teneban os diners necesarios pa asegurar un salón de grandaria suficient pa acullir a la chent. Él respondió: «Tengo una tienda circular de 120 piez de diametro. La plantaré, la dotaré d'asientos y en cuidaré de gratis. Veniz y proclamaz o mensache.» «Vinioron,» me dició, «y a tienda no daba ni a metat d'a chent que venió a escuitar, asinas que i metié un empalme de cuaranta piez, fendo una tienda de 160 por 120 piez. Ista tienda s'emplenaba de chent cada día, y cientos s'apinyaban difuera, toz deseyosos d'escuitar a parola.»

GSAM 133Cientos proclamando o Mensache

GSAM 133.1Pa satisfer o creixient intrés, s'emplegoron grans tiendas de campanya y se feban reunions en bosquets en a temporada de verán. En hibierno s'emplegoron beluns d'os edificios d'ilesia y salons publicos mas grans, y toz yeran plenos a rebentar d'ascuitadors intresaus. En cuenta de que o pastor Miller estase agora, como heba feito antis de 1840, «cuasi solo» en declarar o mensache, bellas trescientos personas se le unioron en proclamar publicament a fin d'o periodo de dos mil trescientos días, y en dar o chilo: «No i habrá tiempo mas», y «Ha veniu a hora d'o suyo chudicio». Asinas veyemos cómo, cuan plegó o tiempo d'o Sinyor pa que o mensache fese o suyo abance mundial, a suya parola se complió, y os millons se sintioron empentaus por o deseyo d'escuitar a clamada.

GSAM 133.2O que yera verdat d'o movimiento en America tamién lo yera en atros países. Dende l'anyo 1840, en cuenta de bels individuos escampando as suyas publicacions, decenas surtioron, por asinas dicir, a la debantera pa proclamar o clamamiento. En Anglaterra i heba setecientos ministros nomás d'a Ilesia d'Anglaterra proclamando o mensache, por no charrar d'as decenas d'atros ocupaus en o mesmo treballo. En mas de vinte d'as diferents nacions capdavanteras d'a tierra un mensache yera indo con ixe celo que levó a o espectador a decir: «Ista chent ye terriblement seria».

Notes

  1. Apocalipsi 10:1-7. ↩
  2. Mateu 28:19, 20. ↩
  3. Apocalipsi 11:19. ↩
  4. Daniel 8:14. ↩
  5. Apocalipsi 11:18. ↩
  6. Se veigan Thoughts on Daniel and the Revelation, pp., 497, 498. ↩

Note

Back