Capitulo 15 — Luz creixient y mayors marabillas
GSAM 235.1«RECUERDAZ os primers días, en os cuals, dimpués que estiez illuminaus, soportez una gran luita de afliccions; en parte, mientres que estiez feitos un espectaclo tanto por as injurias como por as afliccions; y en parte, mientres que estiez feitos companyers d'aquels que yeran tractaus asinas.»1
GSAM 235.2O periodo de tiempo dende a decepción de 1844 dica que se fació clara a luz respective a o santuario y o mensache d'o tercer ánchel, estió una epoca de preba peculiar. Os adventistas que encara persistiban en que yeran en o cierto en o movimiento pasau, yeran de verdat un «obchecto de contemplación» pa aquels que suposaban que o mensache yera un fracaso total; y por ista causa yeran obchecto de grans reproches. Isto podeban sofrir goyosament mientres se manteneban aferraus a o Sinyor por a fe, y compartiban a presencia d'o suyo Esprito Santo.
GSAM 235Dos puntos especials d'ataque
GSAM 235.3Satanás teneba dos puntos especials de tentación pa o pueblo adventista. O primero yera fer creyer a qui yeran firmes en a creyencia de que o tiempo profetico s'heba rematau, que a segunda venida de Cristo yera una venida espiritual, y que de bella traza él feba ista venida a la fin d'os dos mil trescientos días. A segunda yera inducir a aquels que vacilaban respective a la suya experiencia pasada a que la deixasen de tot. Asinas, mientres que a verdat respective a lo santuario y a lo mensache d'o tercer ánchel se desplegaba gradualment d'as Escrituras, os mensaches d'o Esprito de Dios, a traviés d'o don d'a profecía, confirmoron o movimiento pasau, clamando-lo «una luz brillant» que Dios metió a la cabeza d'o camín, pa brilar tot o camín dica la ciudat, y sinyaloron as prebas d'as Escrituras de que o segundo advenimiento de Cristo ha d'estar literal y personal, y por tanto no podeba estar l'evento a la fin d'os «días».
GSAM 236Manifestacions Marabillosas
GSAM 236.1Si o Sinyor charrase a o suyo pueblo por visions en istos zaguers días, no asperaríanos que en a mesma manifestación i hese sinyals evidents d'o divino? Istos sinyals son aparents en as visions d'a sinyora E. G. White. O fenomeno d'as mesmas visions, como s'amuestra en o Capítol 13, ye simplament miragloso; pero bi ha muitas caracteristicas marabillosas connectadas con as suyas visions anteriors, que notará a medida que contine leyendo esta obra; y, ¿podébanos asperar que estase d'atra traza en un don d'este caracter disenyau por Dios pa atrayer l'atención d'a chent, y levar-los a decir, como Moisen: «M'apartaré, y veyeré esta gran visión»? A simpla declaración d'una mesacha pobre, malauta y feble, aparentment a o canto d'a fuesa, de que o Sinyor le heba dau una visión, no habría estau pro pa fer isto. As marabillosas manifestacions asociadas a las visions sí que creyoron intrés por ellas, y se demandó que a mesacha fuese de puesto en puesto a contar o que o Sinyor le heba mandau fer saber a os atros.
GSAM 236Demostracions Remarcables en a Tercera Visión
GSAM 236.2Aquí exposaré bels feitos respective a la suya tercera visión, a que tenió en casa de su pai, mencionada en o Capítol 13, seguntes me'n contoron o pai y a mai de la sinyora White, su chirmana, la sinyora Sarah Belden, y atros.
GSAM 236.3En a cambra an que se dió a visión, i heba chitada sobre o tocador una Biblia de familia muit gran. Yera una d'una edición impresa en Boston por Joseph Teale, en l'anyo 1822. O libro mide dezaito por once pulgadas, cuatro pulgadas de grosor, y pesa un poquet mas de dezaito libras. Mientres yera en visión, se devantó y pilló ista pesada Biblia en o suyo brazo ezquierdo, con o libro ubierto, y la tenió estendida a un anglo recto con o suyo cuerpo; y alavez, mientres más d'una meya hora, con a man dreita, fue pasando as fuellas de puesto en puesto y sinyalando diferents textos d'as Escrituras, que repetiba mientres os suyos uellos cosiraban enta alto, y en una dirección oposada a la d'o libro. A suya chirmana Sarah (dimpués muller de Stephen Belden), u, a vegadas, bella atra persona present, cosiraba cada texto enta o que o suyo dido sinyalaba, y veyeba clarament que en cada caso yera repetindo o pasache d'a Escritura en o que o suyo dido se posaba. A mai Harmon dició que a suya filla Ellen en o suyo estau natural «no podeba, por falta de fuerza, devantar ixa Biblia tan pesada d'o tocador; pero en a visión la teneba tan fácilment, aparentment, como si estase nomás un Testamento de pocha».
GSAM 237.1¡Ista yera, de veras, una marabilla!—una mesacha delicada, que no pesaba soque setanta libras, sostenendo una Biblia pesada mientres mas d'una meya hora en una posición en a que un hombre fuerte no la podría sostener ni dos minutos; además, chirando d'un puesto ta atro ta textos d'a Escritura que resultoron estar, en cada caso, o texto que ella repetiba, mientres os suyos uellos yeran chiraus ent'alto y en dirección contraria a o libro; y finalment, una voz que emanaba d'una persona sin garra movimiento d'os pulmons ni aliento en o cuerpo, y que repetiba correctament os textos d'a Escritura designaus,—isto de seguro ye por dencima d'a acusación de ser produciu por achencia humana, u d'estar l'efecto d'una malautía. Os que lo veyoron lo consideroron clarament una manifestación d'o Esprito d'Aquél que fabló dende o busco ardent. Manifestacions como istas en a tercera visión d'a sinyoreta Harmon, an que se conoixeban, aportoron una preba convincent de que un poder superior a lo finito yera en as visions.
GSAM 237A Visión de Topsham
GSAM 237.2Muito luego dimpués d'este feito, a congregación d'adventistas de Topsham, a bellas trenta millas a lo nord-este de Portland, Maine, en sabendo d'as tractanzas d'o Sinyor con a sinyoreta Ellen G. Harmon, la convidó a ixe puesto. L'invitación fue acceptada, y asinas fació a suya primera visita a Topsham. As reunions adventistas en ixas envueltas se feban en casa d'o sinyor Curtiss. A sinyora Frances Lunt (d'antis más a sinyoreta Frances Howland), d'Oakland, California, me dió a siguient declaración, con calendata de 19 de chinero de 1890:—
GSAM 238.1«Yo, con a familia de mi pai, asistí a las reunions d'a chirmana Harmon en Topsham, en 1845, y mientres istas reunions tenió una visión. Estió a primera vegada que la viemos en visión. Una d'ixas Biblias d'antigo [a Biblia de familia Teale, que pesaba deciueito libras] yera propiedat d'o chirmán Curtiss. Ista gran Biblia la quitó d'o tocador a chirmana Harmon mientres yera en visión, y sinyalaba textos d'a Escritura a la vegada que pasaba as fuellas, mientres que os suyos uellos cosiraban ent'alto, y luent d'o libro. Os textos que repetiba yeran u bien parolas d'instrucción, d'aliento u de reprensión. Atra peculiaridat d'a manifestación en ixe inte estió a posición d'o libro. Lo teneba en a suya man ubierta a un anglo de cuaranta y cinco graus, y dengún mas podeba sostener garra libro a un anglo pareixiu sin que se lis eslisase ascape d'as mans; pero a chirmana Harmon sostuvo ista Biblia a ixe anglo mientres bels minutos, tan firmement como si estase apegada a la suya man, mientres se moveba d'un a l'atro por a cambra.»
GSAM 238Testimonio d'a Sinyora Truesdail
GSAM 238.2Unatra declaración respective a ista mesma visión ye d'a sinyora M. C. Truesdail, de Trenton, Missouri, con calendata de 27 de chinero de 1891. Ella diz:—
GSAM 238.3«Teneba quince anyos en 1845, y yera present en o momento d'a primera visita d'a chirmana Harmon a Topsham, cuan tenió a visión en a casa d'o chirmán Curtiss, an que puyó a gran Biblia de familia y la tenió devantada en una posición en a que dengún d'os atros no podeba sostener un libro en as mans sin que se lis eslisase a l'inte.
GSAM 238.4«A chirmana Harmon estió en visión mas de dos horas. Estió a manifestación mas marabillosa d'o poder de Dios que nunca he visto, y l'he vista en visión mas d'una docena de vegadas. Istas yeran siempre ocasions de funda solemnidat y autoexamen, pero ista superó a todas. ¡Oh! ¡cómo tremolabamos mientres que a Majestat d'o cielo nos amostraba a traviés d'o suyo feble instrumento; mientres que nos leiba pasaches tan consolars y apropiaus pa la nuestra difícil situación; tals como Hebreus 2:2, 3; Santiago 5:7, 8; Hebreus 10:35, 39; 1 Pedro 1:7; Lucas 12:32-37, amás de muitas atras, sostenendo a gran Biblia de familia tan en alto que me vi obligada a puyar-me en una siella pa leyer an que ella sinyalaba. No creigo que a chirmana Harmon estase mas de dos pulgadas mas alta.»
GSAM 239.1Ixas manifestacions convencioron a os imparcials de que un poder mas que humán controlaba a humilde instrument, y plegoron clamadas dende diversos puestos de Nueva Anglaterra pa que venise y dase o suyo testimonio.
GSAM 239O treballo manual, un pecau
GSAM 239.2Poco dimpués d'isto, a la sinyoreta Harmon se le instruyó, en visión, que visitase Paris, Maine, an que i heba personas que creyeban que yera un pecau seguir o treballo manual. O pastor Stephens, de Woodstock, Maine, yera o líder en iste error, y exerció una fuerte influencia sobre os atros. Anteriorment heba estau un predicador metodista, y yera considerau un cristiano humilde y fidel. S'heba ganau a confianza de muitos por o suyo celo por a verdat y a suya vida aparentment santa, o que fació que beluns creyesen que yera especialment dirichiu por Dios. O Sinyor le dió una reprensión a la sinyoreta Harmon por él. Ella afirmó que yera indo en contra d'a palabra de Dios en abstener-se de treballar, en imposar os suyos errors a os atros y en denunciar a toz os que no los acceptaban. Rechitió todas as prebas que o Sinyor le dió pa convencer-lo d'o suyo error, y se negó a reconoixer os suyos agravios. Seguiba as impresions, y feba viaches cansos, caminando grans distancias, an nomás recibiba que insultos, y consideraba que en tot ixo yera sufrindo por amor de Cristo. A suya razón y o suyo chudicio quedoron de banda.
GSAM 239.3Sobre o testimonio d'a sinyoreta Harmon y o resultau d'o caso, citaré una carta recibida d'a sinyora M. C. Truesdail, qui allora residiba en Paris, Maine. Dimpués de dar bells detalles en consonancia con l'anterior, diz:—
GSAM 240.1«Se recibioron confesions de toz fueras d'o suyo líder, Jesse Stephens. A chirmana Harmon l'advertió que si no s'humillaba confesando os suyos errors, pronto remataría a suya carrera. Toz entendioron que ixo yera una predicción de que de bella traza se suicidaría».
GSAM 240.2A continación se relata o siguient en o suyo caso:—
GSAM 240.3«Dimpués que o suyo chicot rabanyo lo deixase, se tornó melancolico, y poco dimpués perdió a razón, negando-se a minchar cosa cocinada por os malvados. No heba sentiu parlar d'a mía tornada de Massachusetts cuan le levé o suyo chentar. Preguntó, mientres meteba a suya man esqueletica por un foradet en una finestra: “Dios t'ha ninviau con isto, chirmana Marian?” En veyer a mía respuesta dubitativa, se negó a tastar-lo. A suya condición penosa, confinau en una cambra chicota en casa de su chirmán (un incrédulo), me recordó l'advertencia que tan amablement le heban ninviau dende o cielo, y que él refusó tan tozudament. Le levaron ta la suya familia dos días dimpués d'ista triste visita, an que pronto remató con a suya vida por suicidio, fendo una cuerda con as suyas sabanas.»2
GSAM 240Una predicción complida
GSAM 240.4En o verano de 1845, por invitación d'Otis Nichols, a sinyoreta Harmon vesitó Massachusetts, acompanyada por su chirmana Sarah. Se quedoron en casa d'a familia d'o sinyor Nichols. Él y a suya muller se'n iban con o suyo coche y las levaban ta diferents puestos pa celebrar reunions, an que a sinyoreta Harmon daba os suyos testimonios. D'ista traza podió vesitar Boston, Roxbury y Carver. En o momento d'a suya segunda visita a Boston, Mass., escaició un incident bien intresant.
GSAM 240.5En Boston y arredols i heba una companyía de personas fanaticas que tamién sosteneban que yera un pecau treballar, estando o suyo mensache prencipal: «Vendetz o que tenetz, y dad limosna.» Deciban que yeran en o chubileu, que a tierra heba de descansar y que os pobres heban d'estar mantenitos sin treballar. Sargent, Robbins y belatros yeran os líders. Denunciaban as visions como d'o diaple, perque s'heban amostrau os suyos propios errors. Yeran severos con toz os que no creyeban como éls.
GSAM 241.1Mientres que a sinyoreta Harmon y a suya chirmana yeran de visita en casa d'o sinyor Nichols, Sargent y Robbins vinioron de Boston pa demandar-le un favor, y dicioron que heban veniu a fer una visita y a quedar-se a pasar a nueit con él. O sinyor Nichols respondió que yera contento de que hesen veniu, porque as sinyoretas Sarah y Ellen Harmon yeran en a casa, y deseaba que se conoixesen con ellas. Cambioron d'opinión a l'inte, y no se les podió persuadir pa que dentrásen en a casa. O sinyor Nichols preguntó si Ellen podeba contar o suyo mensache en Boston, y si lo escuitarían y dimpués chuzgarían. «Sí», dicioron éls, «veniz ta Boston o proximo sabado [querendo decir domingo, ya que encara no heban recibiu o sabado]; nos prestaría tener o privilechio d'escuitar-la».
GSAM 241.2O sinyor Nichols me contó isto en a suya casa, en Dorchester, en 1858. Dició que heba feito toz os suyos calculos pa ir ta Boston o sabado de maitins con o suyo coche pa levar a la sinyoreta Harmon a la reunión proposada. Ixa tardi, mientres as oracions familiars, fue presa en visión. En salir d'ella, dició: «Chirmán Nichols, maitín no voi a Boston; o Sinyor m'ha amostrau que he d'ir ta Randolph. Tiene una faina pa yo astí». O sinyor Nichols teneba gran consideración por a suya palabra. Heba prometiu levar-la ta Boston a l'atro día, y preguntó con inquietut: «Qué feré con a mía palabra con Sargent y Robbins?». «No te preocupes por ixo», dició a sinyoreta Harmon, «o Sinyor m'ha mandau ir por l'atro camín». «Bueno», dició o sinyor Nichols, «no lo entiendo». «O Sinyor m'ha amostrau que lo entenderemos cuan i pleguemos», dició a sinyoreta Harmon. «Bueno», dició o sinyor Nichols, «no i hai garra traza de que i pleguez si no imos a levar-tos, pero no sé cómo le explicaré as cosas a os chirmans de Boston».
GSAM 241.2O sinyor Nichols me dició amás que «a chirmana Harmon veyió a suya hipocresía en a visión, que no i habría reunión en Boston o sabado, que Sargent, Robbins y atros opositors s'achuntarían con a gran companyía en Randolph (trece millas de Boston) o sabado; y que hebanos de trobar-nos con os opositors en Randolph, en a suya reunión d'o sabado, y que astí recibiría ella un mensache pa éls, que convencería a os honestos, a os imparcials, de si as suyas visions yeran d'o Sinyor u de Satanás.» En cuenta d'ir ta Boston y dimpués ta Randolph, fendo un total de vintidós millas, se'n fuoron dreitament ta Randolph, plegando-ie arredol de l'hora d'a reunión. Astí troboron a os mesmos que heban alcordau de trobar-se con éls en Boston. O sinyor Nichols alavez dició: «Agora lo entiendo».
GSAM 242.1Iste esfuerzo de Sargent y Robbins por evitar o testimonio d'a sinyoreta Harmon, y a traza en que se le endrezó pa que se trobase con éls, tenió gran influencia en as ments de beluns d'os presents. D'a reunión mesma, citaré o relato tal como lo dió o sinyor Nichols:—
GSAM 242Demonstracions Remarcables
GSAM 242.2«A chirmana Ellen fue presa en visión con manifestacions extraordinarias, y continó charrando en visión con una voz clara, que podeba entender-se distintament por toz os presents, dica arredol d'a solpostera. Sargent, Robbins y French yeran muit exasperaus, asinas como excitaus, en sentir a la chirmana Ellen charrar en visión, o que declaroron que yera d'o diaple; agotoron toda la suya influencia y fuerza corporal pa destruyir l'efecto d'a visión. S'achuntaban pa cantar bien alto, y dimpués alternaban parlando y leyendo d'a Biblia a voz en alto, pa que Ellen no se sentise, dica que se les acotolaba a fuerza y as mans les tremolaban tanto que ya no podeban leyer d'a Biblia, pero en meyo de toda ixa confusión y barfulla, a voz clara y aguda d'Ellen, mientres parlaba en visión, se sentiba clarament de toz os presents. A oposición d'istos hombres continó mientres podioron charrar y cantar, a tamas que beluns d'os suyos propios amigos lis reprendioron y lis demandoron que parasen. Pero Robbins dició: “Soz inclinaus debant d'un ídolo: soz adorando un vetiello d'oro”.
GSAM 243.1«O sinyor Thayer, o propietario d'a casa, no yera de tot convenciu de que a suya visión estase d'o diaple, como Robbins afirmaba. Quereba prebar-lo de bella traza. Heba sentiu que as visions de poder satanico s'aturaban ubrindo a Biblia y posando-la sobre a persona que teneba a visión, y le preguntó a Sargent si lo prebaría d'ixa traza, pero iste se negó a fer-lo. Allora o sinyor Thayer pilló una Biblia familiar de quarto gran y pesada que yera en a mesa, y que pocas vegadas s'usaba, l'ubrió y la metió ubierta sobre o peito d'Ellen mientres teneba a visión, ya que en ixe inte yera acodada entazaga contra a paret en a cantonada d'a cambra. Inmediatament dimpués que le metioron a Biblia dencima, se devantó y se'n fue ta o meyo d'a cambra, con a Biblia ubierta en una man y devantada tan alto como podió, y con os uellos fixos ent'alto, declaró solemnement: “O testimonio inspirau de Dios”, u parolas d'o mesmo sentiu. Y alavez, mientres a Biblia yera estendida en una man, y os suyos uellos cosiraban entalto, y no a la Biblia, continó por muito tiempo pasando as fuellas con l'atra man, y metendo o dido en determinaus pasaches, y pronunciando correctament as suyas parolas con voz solemne. Muitos d'os presents cosiraban os pasaches enta on sinyalaba con o dido, pa veyer si los diciba correctament, pus os suyos uellos en ixe mesmo inte cosiraban entalto. Beluns d'os pasaches a os que se feba referencia yeran chudicios contra os impíos y os blasfemos; y atros yeran amonestacions y instruccions relativas a la nuestra condición actual.
GSAM 243A suya visión mas larga, de mas de seis horas
GSAM 243.2«En ixe estau continó toda la tarde dica amán d'a solpostera, cuan salió d'a visión. Cuan Ellen s'alzó en visión sobre os suyos piez, con a pesada Biblia ubierta en a man, y caminó per a cambra, pronunciando os pasaches d'a Escritura, Sargent, Robbins y French se quedoron mudos. Per a resta d'o tiempo estioron turbaus, con muitos atros; pero zarroron os uellos y l'aguantoron sin fer garra reconoiximiento d'os suyos sentimientos.»3
GSAM 244O casamiento d'a sinyoreta Harmon
GSAM 244.1O 30 d'agosto de 1846, a sinyoreta E. G. Harmon y o pastor James White se casoron, y chuntos treballoron pa l'avanz d'o mensache. Mientres l'anyo 1847 os suyos treballos se centroron mas que mas en Maine y Massachusetts.
GSAM 244.2O primer sabado d'abril, a la sinyora White se le dió una visión muit intresant, en casa de Stockbridge Howland, en Topsham, an que allora as reunions se feban por un regular. Ista visión ye la mencionada en Early Writings, an que tenió una visión d'o santuario y o suyo mobiliario, o tiempo de l'angustia, os santos fuyindo d'as ciudaz, os malvados rodiando-los, a suya liberación a la voz de Dios, o chubileu, a venida d'o Sinyor en o carro de boira, etc. Puede estar bien parar cuenta en beluns d'os suyos movimientos mientres teneba ista visión.
GSAM 244Muitas Biblias emplegadas en una visión
GSAM 244.3A sinyora Frances Lunt (filla de S. Howland), o 19 de chinero de 1890, me dició:
GSAM 244.3«A o costau d'a cambra an se feban as reunions, i heba una mesa sobre a qual i heba un numero de libros de toda mena, entre os cuals i heba cuantas Biblias de grandaria ordinaria. Mientres yera en visión, a sinyora White se devantó, fue enta la mesa, pilló una Biblia sin tocar garra atro libro, y la teneba ubierta por dencima d'a cabeza con a man cucha, con o dido index d'a man dreita sinyalando o texto d'a Escritura que yera repetindo mientres yera debant d'a persona pa qui yera, y dimpués metió o libro ubierto sobre o peito d'a persona debant de qui repetió l'escritura. Tornando a la mesa, pilló unatra Biblia y d'a mesma traza repitió unatro texto d'a Escritura y metió a Biblia ubierta sobre o peito d'a persona a qui se dirichiba. Iste acto se repitió con bellas seis personas; dimpués de lo cual, d'una traza graciosa, se posó en una siella, mientres que os suyos uellos miraban tot o tiempo ent'alto y luent d'o libro.»
GSAM 245.1D'isto, a sinyora Truesdail diz:
GSAM 245.1«Yera present [abril de 1847] cuan a chirmana White se'n fue enta la mesa y pilló una Biblia dezaga d'atra d'entre os libros que i heba, posando la Biblia sobre lo peito d'a persona pa la cual teneba un texto d'a Escritura. Isto lo feba con os uellos devantaus enta lo cielo. En ista ocasión teneba a Biblia por dencima d'a cabeza mientres me charraba; y dimpués la metió sobre o mío peito. O pasache que me dió estió 2 Corintios 6:17.»4
GSAM 245.2En una carta d'a sinyora Frances Lunt, da os nombres de tres personas que yeran presents en ista ocasión, y sobre as cuals se metioron as Biblias mientres a sinyora White lis charraba sobre o texto de cada una, y entre os nombres yera o d'a sinyora Truesdail.
GSAM 245A primera obra estió entre os creyents de l'Advenimiento
GSAM 245.3A obra d'a sinyoreta Harmon, baixo a guía d'o don profetico, dende chinero de 1845 dica a primavera de 1846, cuasi deciueito meses, estió con os «creyents» en a venida proxima de Cristo, con qui heba estau asociada previament. Dimpués d'a fin d'os dos mil trescientos días (22 d'octubre de 1844), dica que s'entendese a causa d'a suya decepción y a naturaleza de l'evento que allora acayeixió, i habría periglo de que os creyents s'esbarrasen enta opinions erronias, u d'abandonar de tot a suya experiencia pasada. O suyo mensache yera ta tals: «O movimiento pasau estió de Dios. Mantened firme a vuestra fe. O Sinyor encara tiene una obra pa o suyo pueblo. Estudiatz a Biblia. Busquetz a parola, y trobaretz a luz.»
GSAM 245.4Ista instrucción ye en harmonía con o plan d'o Sinyor. O suyo proposito ha estau siempre que os suyos mensaches especials ta o suyo pueblo sían traiaus d'a suya parola en o suyo tiempo, y alavez o don d'a profecía viene «segundariament», ta confirmar y refirmar a os creyents.
GSAM 246.1Una ilustración bien clara d'este feito se troba en o caso de Cornelio, como se relata en os Feitos d'os Apostols. Un ánchel de Dios se le amaneixió y le dió una visión en a suya propia casa. Ixe ánchel conoixeba bien as verdatz de l'evanchelio y podría haber-lo amostrau a Cornelio, pero fue ninviau a ministrar a un que yera heredero d'a salvación en dar-le a Cornelio una visión. Le aseguró que as suyas devocions y consagración yeran acceptadas por o Sinyor. No le predicó l'evanchelio, sino que simplament le dició que clamase a Pedro, qui s'aloixaba con Simón o curtidor, en Joppe. Pedro venió, y dende as Escrituras proclamó a Cornelio l'evanchelio de Cristo.
GSAM 246Posición d'o Don d'a Profecía
GSAM 246.2En iste punto puede estar bien sinyalar l'orden d'o desembolique d'os dons, como o Sinyor l'ha marcau en a suya parola. Pavlo se refiere a isto en a suya carta a os Corintios, an que diz: «Dios ha meso a beluns en a ilesia, en primer puesto apóstols, en segundo puesto profetas.»5
GSAM 246.3Cuan analizamos a declaración de l'apóstol sobre a relación d'istos dons en l'obra de l'evanchelio, veyemos d'inmediato por qué s'observa iste orden. En comparar istos dons, Pavlo diz: «Asinas que as luengas son sinyal, no ta os que creyen, sino ta os que no creyen; pero a profecía no ye ta os que no creyen, sino ta os que creyen.»6 L'orden d'o Sinyor ye que os suyos mensaches especials ta o mundo sían trayius d'a suya parola; y en consecuencia, él mueve a os hombres a escudrinyar as Escrituras, y a salir como apóstols, cargaus con os mensaches d'o Sinyor, proclamando-los dende a Biblia, que ha resistito a preba d'os sieglos. A medida que se devantan creyents, o don d'a profecía viene «segundariament», complindo a suya parte «pa o perfeccionamiento d'os santos, pa l'obra d'o ministerio, pa l'edificación d'o cuerpo de Cristo».7