Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
Table of Contents
22 / 31
22 / 31

Kapittul 19 — „Av ávøkstum teirra skulu tit kenna teir“

John Norton Loughborough

GSAM 299.1„Hann gav summar til ápostlar, summar til profetar, summar til evangelistar og summar til hirðar og lærarar, fyri at gera hini heiløgu fullkomin, til tænastuverkið, til uppbygging likams Krists, inntil vit øll náa einleikanum í trúnni og kunnskapinum um Son Guds, til fullvaksnan mann, til vakstarmál fyllingar Krists.“1

GSAM 299.2Tá ið Frelsarin setti gávur Anda síns í samkomuna, fyri at fullføra verk Harrans, „soleiðis sum honum líkaði“, inntil hin fullkomni dagurin skuldi koma, læt hann ikki fólk sítt gita, um ein opinbering var av himli ella frá illum andum, men hann gevur reglur, sum vit kunnu kenna eftir, um andin er frá Gudi ella ikki. Eisini á hesum síðstu døgum, tá ið Harrin, sum profeturin Jóel hevði sagt frammanundan, skuldi úthella Anda sín yvir alt hold, og bæði synir og døtur skuldu profetera,2 sigur Paulus, at fólkið ikki eigur at vanvirða profetiskt tal, men skal „royna alt“ og „halda fast við tað góða.“3

GSAM 299.3Hvussu kunnu slíkar opinberingar annars verða royndar enn við at samanbera tær við reglur Skriftarinnar um at kenna verk Anda Guds? Alt, sum gongur upp um tað, sum avmarkað menniskjasinni fata, er ikki av teirri grund frá Gudi, tí Bíblian sigur, at á síðstu døgum skal Satan gera undur fyri at villleiða heimin, so at hann kann savna tey til bardagan á hinum stóra degi Guds hins Alvalda.4 Tað er tí við neyvari samanbering av opinberingini og reglum Bíbliunnar, at ein sonn andlig gáva kann verða kend. Her krevst sama umhugsni, sum heimsins menn nýta til at avdúka falskar pengar.

GSAM 300At avdúka falskar pengar

GSAM 300.1Í Detroit Bank Note Reporter frá apríl 1863 gav harri Preston fimm reglur til at avdúka falskar seðlar og segði, at tann, sum eftir hesum reglum kannaði hvønn seðil, hann fekk í hendur, sera gjølla, ongantíð nýttist at óttast at verða lumpaður.

GSAM 300.2Eingin tryggari háttur er at royna eina profetiska gávu enn at samanbera hana við lýsingina av slíkum gávum, sum vórðu opinberaðar á døgum Skriftarinnar, og royna hana eftir teimum reglum, ið har verða givnar. Skriftirnar gera okkum fullkomiliga útgjørd til alt gott verk (2. Timoteusbræv 3:16, 17) og geva eina sanna frásøgn um opinberingarnar av profetisku gávuni og um, hvussu satt verk Anda Guds kann kennast frá virksemi Satans við følsku gávum hansara.

GSAM 300REGLUR TIL AT KENNA SANNAR GÁVUR

GSAM 300.3Harrin hevur í orði sínum givið í minsta lagi sjey greiðar reglur, sum sannar opinberingar av Anda Guds kunnu kennast frá virksemi Satans eftir.

GSAM 300Fyrsta regla — Serlig vegleiðing

GSAM 300.4Profeturin Jesaja sigur, tá ið hann talar um viðurskiftini á síðstu døgum: „Bind vitnisburðin saman, innsigla lógina millum lærusveinar mínar. Og eg vil bíða eftir Harranum, sum fjalir andlit sítt fyri húsi Jákups, og eg vil hyggja eftir honum.... Og tá ið tey siga við tykkum: Leitið til teirra, sum hava samband við andar, og til gandakallar, sum tísta og mutla — eigur ikki eitt fólk at leita til Gud sín? Skulu tey leita til hini deyðu fyri hini livandi? Til lógina og til vitnisburðin! Tala tey ikki samsvarandi hesum orði, er tað tí, at einki ljós er í teimum.“5

GSAM 301.1Í hesum skriftstaði verður víst á eitt fólk, sum fæst við at endurreisa innsiglið á lóg Guds — eitt fólk, sum bíðar eftir Harranum og er í tænastu hansara. Tey hyggja eftir honum, tað er, tey vænta komu hansara — og tað á einari tíð, tá ið andar, sum siga seg vera andar hinna deyðu, biðja fólkið leita til sín. Summi lurta eftir kalli teirra og leita sær kunnleika hjá hinum deyðu, men Harrin bjóðar fólki sínum at leita til sín. Tað merkir í veruleikanum, at um tey leita til hansara, skal hann geva teimum serliga vegleiðing. Tey noyðast ikki at leita til hini deyðu, sum ongan kunnleika kunnu geva teimum, tí „tey hava heldur ongantíð aftur lut í nøkrum av tí, sum verður gjørt undir sólini;“ og „hini deyðu vita einki.“6

GSAM 301.2Í omanfyri nevnda skriftstaði verður givin ein regla, sum allir boðskapir skulu roynast eftir: „Tala tey ikki samsvarandi hesum orði, er tað tí, at einki ljós er í teimum.“ Allir boðskapir frá Harranum tala í samsvari við orð hansara og lóg hansara.

GSAM 301.3Tá ið eg nýti hesa reglu um skriftir frú White, vil eg siga, at eg í seinastu fimmti og tvey árini havi lisið vitnisburðir hennara gjølla og samanborið teir við lóg Guds og vitnisburð Bíbliunnar, og eg finni fullkomið samsvar millum bæði. Vegleiðingar hennara koma ikki fyri at geva nakra nýggja opinbering, sum skal koma í staðin fyri Skriftina, men heldur fyri at vísa okkum, hvar og hvussu fólk á hesum tíðum eru í vanda fyri at verða villleidd og leidd burtur frá orðinum. Støðan, sum vitnisburðir frú White hava, kann best lýsast við tí, sum hon sjálv hevur skrivað um teir: —

GSAM 301.4„Orð Guds er nóg mikið til at lýsa upp tað mest myrkaða sinni og kann skiljast av teimum, sum hava nakra tráan eftir at skilja tað. Men hóast alt hetta finnast summi, sum siga seg granska orð Guds, ið liva í beinleiðis andsøgn við greiðastu lærur tess. Fyri at menn og kvinnur tá skulu vera uttan umbering, gevur Gud greiðar og beinraktar vitnisburðir, sum leiða tey aftur til orðsins, ið tey hava forsømt at fylgja.

GSAM 302.1„Orð Guds er ríkt av almennum meginreglum um at mynda rættar lívsvanar, og vitnisburðirnir, bæði teir almennu og teir persónligu, hava havt til endamáls serliga at beina ans teirra at hesum meginreglum.... Tit kenna ikki Skriftirnar væl. Høvdu tit granskað orð Guds við einari tráan eftir at náa tí máli, sum Bíblian setur, og vinna kristið fullkomileika, so høvdu tit ikki havt tørv á vitnisburðunum....

GSAM 302.2„Harrin ætlar sær við teimum givnu vitnisburðunum at ávara tykkum, at áminna og ráðgeva tykkum og at prenta týdningin av sannleikanum í orði hansara í sinni tykkara. Hinir skrivaðu vitnisburðirnir skulu ikki geva nýtt ljós, men livandi prenta í hjartað teir innblástu sannleikar, sum longu eru opinberaðir.... Eingin nýggjur sannleiki verður lagdur fram, men Gud hevur við vitnisburðunum gjørt hinar stóru sannleikar, sum longu eru givnir, einfaldari og á tann hátt, hann sjálvur hevur valt, lagt teir fram fyri fólkið, fyri at vekja sinni teirra og prenta sannleikarnar í tey, so at øll kunnu vera uttan umbering....

GSAM 302.3„Vitnisburðirnir skulu ikki gera orð Guds lítið, men hevja tað og draga menniskjasinni til tess, so at vakri einfaldleiki sannleikans kann festa seg hjá øllum.... Um tey fólk, sum nú siga seg vera serliga ogn Guds, vildu lýða krøvum hansara, soleiðis sum tey eru sett fram í orði hansara, so vórðu serligir vitnisburðir ikki givnir fyri at vekja tey til skyldu teirra og gera teimum greitt, hvussu syndafull tey eru, og hvussu ræðuliga vandamikið tað er at forsøma at lýða orði Guds.“7

GSAM 302Onnur regla — Sannir profetar

GSAM 302.4Vit hava longu lært, at allir sannir profetar tala í samsvari við lóg Guds og vitnisburðin í orði hansara. Ápostulin Jóhannes gevur eina aðra reglu, sum lýsir læru sannra profeta. Hann sigur: „Tit elskaðu, trúgvið ikki einum og hvørjum anda, men roynið andarnar, um teir eru frá Gudi, tí mangir falskir profetar eru farnir út í heimin. Av hesum kenna tit Anda Guds: Hvør andi, sum játtar, at Jesus Kristus er komin í holdi, er frá Gudi. Og hvør andi, sum ikki játtar, at Jesus Kristus er komin í holdi, er ikki frá Gudi. Og hetta er andi andkrists, sum tit hava hoyrt skal koma, og sum longu nú er í heiminum.“8

GSAM 303.1Gevið omanfyri nevnda skriftstaði væl gætur. Har verður ikki sagt, at hvør tann, sum játtar, at Jesus Kristus „kom í holdi“, men „er komin í holdi“, tað er, at hann við Anda sínum kemur og býr í okkum sum svar upp á trúgv okkara. Hetta er í veruleikanum kjarnusannleiki evangeliumsins: „Kristus í tykkum, vón dýrdarinnar.“9

GSAM 303.2Tað evni, sum í øllum skriftum frú White viðvíkur lívi okkara, er, at vit hava tørv á Kristi sum einum Frelsara, ið býr í okkum, um vit skulu taka nakað stig fram á himmalska vegnum. Skriftir hennara læra, at vit hava tørv á Kristi fyrst og síðst og alla tíðina. Sum dømi um hetta verður víst á bók hennara, Stig til Krists, sum er seld í fleiri enn hundrað túsund eintøkum á enskum, umframt tey túsundtals eintøkini á teimum átjan fremmandu málunum, sum hon nú verður prentað á. Ein presbyterianskur prestur, sum hevði lisið bókina, bílegði fleiri enn trý hundrað eintøk til limirnar í samkomu síni og vinir sínar og segði: „Hesa bók hevur onkur skrivað, sum kennir Harran Jesus Kristus væl.“

GSAM 303Triðja regla — Falskir profetar

GSAM 303.3Jóhannes gevur eina reglu til at kenna falskar profetar: „Teir eru av heiminum; tí tala teir av heiminum, og heimurin hoyrir teir.“10 Læra falskra profeta letur tí holdliga hjartanum eftir heldur enn at hevja vegin, har menniskjað avnoktar seg sjálvt og ber krossin. Falskir profetar fara at læra „blíð orð“, heldur enn at hevja „hin Heilaga Ísraels“.11 Hvør tann, sum lesur bert fáar síður av skriftum frú White, kann síggja, at tær vísa á at avnokta seg sjálvan og bera krossin og ikki eru av tí slagnum, sum dámar einum verðsligum, holdligum hjarta.

GSAM 304Fjórða regla — Líðing og tolmóð

GSAM 304.1Tá ið vit kanna hetta evnið víðari, vilja vit sum fjórðu reglu taka orð ápostulsins Jákups: „Brøður mínir, takið profetarnar, sum talaðu í navni Harrans, til fyrimynd í líðing og tolmóði.“12 Tá ið vit lesa um royndirnar hjá hesum gomlu profetum, læra vit, at ein av størstu royndum teirra var at síggja Ísrael vraka teir greiðu vitnisburðir, sum teir bóru teimum, ella ganga ímóti teimum. Ein stutt kanning av teimum tíðum vísir beinanvegin lyndið hjá bæði sonnum og følskum profetum. „So sigur Harri herliðanna: Lurtið ikki eftir orðum profetanna, sum profetera fyri tykkum. Teir gera tykkum fáfongd; teir tala sjónir úr egnum hjarta, ikki úr munni Harrans.“13

GSAM 304.2Einki í skriftum frú White ger lesaran fáfongdan, men sum ein annar hevur sagt: „Óteljandi ferðir havi eg fingið stóran andligan ágóða av vitnisburðunum. Ja, eg lesi teir ongantíð uttan at kenna meg ámintan um mína vantandi trúgv á Gud, vantandi halgan og vantandi ídni í at frelsa sálir.“ Ávirkanin frá vitnisburðum frú White er tí sanniliga sera ólík ávirkanini frá læru falskra profeta, soleiðis sum Jeremia lýsir hana.

GSAM 304.3Profeturin sigur okkum eisini, hvussu falskir profetar fara at læra: „Teir siga áhaldandi við tey, sum vanvirða meg: Harrin hevur sagt: Tit skulu hava frið; og við hvønn tann, sum gongur eftir hugi síns egna hjarta, siga teir: Einki ilt skal koma yvir tykkum.“14

GSAM 304.4Um slagið av tí læru, sum frú White gevur í vitnisburðum sínum, vil eg endurgeva hesi orð frá einum nærløgdum lesara:

GSAM 304.4„Eg havi lisið allar vitnisburðir hennara úr enda í annan, flestu teirra mangar ferðir, og eg havi ongantíð kunnað funnið ein einasta ósiðiligan setning í teimum øllum, ella nakað, sum ikki er heilt reint og kristiligt; einki, sum leiðir nakran burtur frá Bíbliuni ella frá Kristi. Men har finni eg inniligastu áheitanir um at lýða Gudi, elska Jesus, trúgva Skriftunum og støðugt granska tær. Slíkur nærleiki við Gud, slík innilig halgan, slíkar álvarsamar áheitanir um at liva eitt heilagt lív kunnu bert koma frá Anda Guds.“

GSAM 305.1Ein, sum frá byrjan hevur givið vitnisburðum hennara væl gætur, skrivar:

GSAM 305.1„Tá ið talan er um at bera seg greitt og trúfast at, uttan ótta ella mannamun, vil eg bera vitni um, at einki hevur vantað. Um lág og ónd endamál høvdu verið ráðandi megin í hesum verki, so høvdu smikrandi orð komið í staðin fyri rannsakandi vitnisburðir og trúfastar áminningar. Greitt mál, trúfastar áminningar um órætt, orð við samkenslu og troyst til óttafullar sálir, sum kenna tørv sín á Frelsaranum, og til teirra, sum eru vilst og í eyðmjúkleika royna at leggja brek síni av — alt hetta hevur fylt nógv í arbeiði hennara. Vitnisburður frú White, sum átalar misgerðir hjá mongum fólkum, ið hon hevði sæð í sjón, er borin fram sera trúfastliga og við sera góðum úrsliti.“15

GSAM 305Fimta regla — Sannir spádómar ganga út

GSAM 305.2Í átjanda kapitli í Fimtu Mósebók finst ein útsøgn frá Mósesi um sannar og falskar profetar. Hann sigur: „Hvussu skulu vit kenna tað orð, sum Harrin ikki hevur talað? Tá ið ein profetur talar í navni Harrans, og tað ikki hendir og ikki gongur út, so er tað eitt orð, sum Harrin ikki hevur talað; profeturin hevur talað tað í ovmóði. Tú skalt ikki óttast hann.“16

GSAM 305.3Tað sama finst eisini í hesum skriftstøðum: „Hvør er tann, sum talar, so tað hendir, uttan at Harrin hevur boðið tað?“17 Um profetin Sámuel varð sagt: „Alt, sum hann sigur, gongur vissuliga út.“18 „Tá ið orð profetsins gongur út, skal profeturin verða kendur sum ein, ið Harrin av sonnum hevur sent.“19

GSAM 306.1Nú eru meira enn fimmti og trý ár liðin, síðan høvundurin fyrstu ferð sá frú E. G. White í profetiskari sjón. Í hesum árum hevur hon sagt nógv profetisk orð um tað, sum skuldi henda. Summar av hesum fyrisagnum viðvíkja hendingum, sum longu eru gingnar út, summar eru við at ganga út, meðan aðrar enn hoyra framtíðini til. Viðvíkjandi teimum, sum snúgva seg um farnar ella núverandi hendingar, veit eg ikki um eitt einasta dømi um, at tær hava svikið. Summar fyrisagnir hennara eru longu nevndar. Aðrar verða lagdar fram í komandi kapitlum, sum vit halda fram við frásøgn okkara.

GSAM 306Sætta regla — Undur eru ikki prógv um ein sannan profet

GSAM 306.2Mangir gudfrøðiligir høvundar hava hildið fram, og tað er sagt í viðmerkingum til Skriftirnar, at eyðkennið hjá einum sonnum profeti er at gera undur. Vit hava enn ikki funnið eina reglu av hesum slag í Skriftunum.

GSAM 306.3Um tað at gera undur er prógv um ein sannan profet, so mátti „hin falski profeturin“, sum nevndur er í Opinberingini 19:20, kortini verið lýstur at vera ein sannur profetur, tí sagt verður: „Dýrið varð tikið, og við tí hin falski profeturin, sum hevði gjørt undur fyri ásjón tess og við teimum villleitt tey, sum høvdu tikið við merki dýrsins.“ Sama vald verður aftur umrøtt í Opinberingini 13:14 sum tað, ið villleiðir „tey, sum búgva á jørðini, við teimum undrum, sum tað hevði fingið vald at gera fyri ásjón dýrsins.“ Við at nýta hesa reglu á sama hátt máttu vit komið til ta niðurstøðu, at sjálvur Satan er ein sannur profetur. Nakrir andar, sum skulu gera eitt serligt verk undir sættu av teimum sjey síðstu plágunum, verða nevndir „andar illra anda, sum gera undur og fara út til kongarnar á jørðini og í øllum heiminum at savna teir til bardagan á hinum stóra degi Guds hins Alvalda.“20

GSAM 306.4Um prógvið um ein sannan profet skal finnast í teimum undrum, hann ger, meðan hann ikki er í sjón, so finna vit bert fáar av profetum Bíbliunnar, sum standast hesa roynd, serliga um avgerðin skal byggja á tað, sum skrivað er um verk teirra. Satt er tað, at skrivað er um undur, sum summir profetar gjørdu, eitt nú Elias, Elisa og Paulus. Men hvør hevur funnið eina frásøgn í Bíbliuni um undur Jesaja, Jeremia, Dániels, Hoseas, Jóels, Ámosar og so framvegis? Kortini vóru hesir sannir profetar Harrans, og tað verður víst við teimum reglum, sum Harrin hevur givið til at royna ein sannan profet.

GSAM 307.1At tað at gera undur ikki er royndin fyri ein sannan profet, sæst týðiliga, tá ið vit lesa frásøgn Skriftarinnar um Jóhannes doypara. At hann var profetur, sæst av fyrisøgn faðirs hansara, Zakariasar, tá ið hann segði frá sjónini, sum Gud hevði givið honum um sonin, ið skuldi verða honum føddur: „Og tú, barn, skalt verða kallað profetur hins Hægsta, tí tú skalt ganga undan Harranum at gera vegir hansara til reiðar.“21 Frelsari okkara sjálvur viðurkendi Jóhannes sum júst tann profetin, ið skuldi gera vegin til reiðar fyri honum, tí um Jóhannes segði hann: „Men hvat fóru tit út at síggja? Ein profet? Ja, sigi eg tykkum, og nógv meira enn ein profet. Hesin er tann, sum skrivað er um: Sí, eg sendi sendiboð mítt undan ásjón tíni, sum skal gera veg tín til reiðar undan tær. Tí eg sigi tykkum: Millum teirra, sum fødd eru av kvinnum, er eingin størri profetur enn Jóhannes doypari?“22

GSAM 307.2Her hava vit sostatt eina greiða útsøgn frá Frelsaranum um, at Jóhannes var profetur. Latum okkum nýta royndina um undurgerðir og síggja úrslitið. Í evangeliinum, sum evangelisturin Jóhannes skrivaði, hava vit hesi orð: „Og mong komu til hansara [Krists] og søgdu: Jóhannes gjørdi einki undur, men alt, sum Jóhannes segði um henda mann, var satt.“23 Henda útsøgn einsamøll afturvísir fullkomiliga pástandin um, at eyðkennið hjá einum sonnum profeti er at gera undur.

GSAM 307.3Henda reglan, sum verður givin í 5. Mósebók 13:1-3, og sum vit í hesi uppteljing okkara nevna sættu reglu, skal verja okkum móti at renna eftir nøkrum undurfullum ella undurverki, áðrenn vit fyrst hava kannað gjølla, um tað leiðir nærri Harranum ella dregur burtur frá honum. Hetta skriftstaðið sigur okkum í veruleikanum at nýta allar reglurnar, serliga at kanna, um tað er í samsvari við Gud og lóg hansara.

GSAM 308.1Henda sætta reglan lærir, at um ein, sum gevur seg út fyri at vera profetur, ger eitt undur, so verður, tá ið tað verður gjølla roynt, sæð við tí eitt fráfall frá hinum heiløgu sannleikum í orði Guds og ein lækking av kravinum fyri at koma einum hjarta á møti, sum vil sleppa undan vegnum, har tað skal avnokta seg sjálvt. Harrin loyvir einum slíkum følskum profeti at stíga fram, og atburður hansara er ein roynd fyri sanna barn Guds, sum fær høvi at viga gjølla, hvønn veg hesin undurgerðarmaður leiðir, ella hvat endamál hansara er. Tey, sum halda fast við orð Guds í staðin fyri at verða hugtikin av tí falska undurgerðarmanninum, koma styrkt í Gudi burtur úr slíkari roynd.

GSAM 308.2Á hesum óndu døgum, tá ið mong siga seg vera „trúargrøðarar“, „guddómligar grøðarar“, „grøðarar úr Christian Science“ og so framvegis, hevði verið gott at nýtt reglur Skriftarinnar gjølla, tí guddómligar reglur og upplýsing Heilaga Andans krevjast, fyri at vit týðiliga kunnu skilja ætlanina og endamálið hjá summum av hesum „grøðarum“, so snildliga er verk teirra gjørt. Hinumegin eru tey, sum opinlýst vanvirða lóg Guds og sannleika hansara fyri hesa tíð. Í summum førum hava hesir sokallaðu „grøðarar“ øðst sum menn, ið eru fyltir av ørskapi, bert tí at lóg Guds varð nevnd. Eins vist og Harrin hevur ein boðskap, sum boðar heiløgu lóg hansara, eins vist vanta teir menn ávirkan Heilaga Andans, sum spotta lóg hansara og reka tey burtur frá sær, ið so mikið sum nevna hana.

GSAM 308Sjeynda regla — Ávøkstur teirra

GSAM 308.3„Varið tykkum fyri følskum profetum, sum koma til tykkara í seyðaklæðum, men innan eru rovfúsir úlvar. Av ávøkstum teirra skulu tit kenna teir. Henta fólk vínber av tornum ella fikur av tistlum? Soleiðis ber hvørt gott træ góðan ávøkst, men eitt ringt træ ber ringa ávøkst. Eitt gott træ kann ikki bera ringa ávøkst, og eitt ringt træ kann heldur ikki bera góðan ávøkst. Hvørt træ, sum ikki ber góðan ávøkst, verður høgt niður og kastað í eldin. Tí skulu tit kenna teir av ávøkstum teirra.“24

GSAM 309.1Hesi orð Frelsara okkara viðurkenna, at profetiska gávan skuldi vera til á tíð evangeliumsins. Um eingir sannir profetar skuldu vera knýttir at verkinum, og allar profetiskar opinberingar skuldu koma úr einari óndari keldu, hevði hann so ikki sagt: „Varið tykkum fyri profetum“? Tað, at hann so greitt sigur okkum, hvussu hvørt slagið kann kennast, er besta prógv um, at í verki Troystarans, Heilaga Andans, at vísa „tað, sum koma skal“ (Jóhannes 16:13), skuldi hin sanna profetiska gávan vera. Henda reglan, sum vit í uppteljing okkara hava kallað sjeyndu reglu, er ósvikalig. Kristus segði ikki, at tit kunnu kenna teir av ávøkstum teirra, men segði við vissu: „Av ávøkstum teirra skulu tit kenna teir.“

GSAM 309.2Vit spyrja: Hvør er tann ávøkstur, sum skal síggjast í verkinum hjá sonnum gávum Anda Guds? Svarið finst í orðum Paulusar um endamál Harrans við at seta gávurnar í samkomuna: „Tí sigur hann: Tá ið hann fór upp í hæddina, førdi hann fangar við sær og gav menniskjum gávur.... Og hann gav summar til ápostlar, summar til profetar, summar til evangelistar og summar til hirðar og lærarar, fyri at gera hini heiløgu fullkomin, til tænastuverkið, til uppbygging likams Krists, inntil vit øll náa einleikanum [„inn í einleikan“, á breddanum] í trúnni og kunnskapinum um Son Guds, til fullvaksnan mann, til vakstarmál fyllingar Krists.“25

GSAM 309.3Nýtið hesa reglu um ta profetisku gávuna, sum hevur verið knýtt at boðskapi triðja eingilsins frá byrjan hansara, og hvat er so úrslitið? — Vit finna, at tann áhaldandi vegleiðingin, sum er givin gjøgnum frú White, hevur miðað móti einleika og semju við áminningum um at „ráðføra seg hvør við annan“ og at „halda saman“, at vera í samljóði við Kristus og soleiðis tryggja satt samfelag og samanhald hvør við annan.

GSAM 310.1Nakrir av mótstøðumonnunum móti hesum verki hava háðandi sagt: „Vóru sjónir frú White ikki, sum tit hava millum tykkara, so hevði mál tykkara langt síðan verið farið í sor.“ Svarið er: „Tað er satt, tí úr teirri keldu hevur Harrin givið ráð, ávaring og ljós, og soleiðis er ósemja beind burtur, og verkið hevur havt framgongd.“ Tað, sum teir ætlaðu sum eitt álop á gávuna, er tí í veruleikanum ein vitnisburður um, at ávøkstur hennara er ávøksturin av sannari profetiskari gávu.

GSAM 310.2Í seksti ár og meira eru opinberingarnar av profetisku gávuni gjøgnum frú White royndar eftir hesum sjey reglum, og í hvørjum smáluti hava tær lokið tey krøv, sum verða sett einum sonnum spádómi.

Notes

  1. Efesusbrævið 4:11-13. ↩
  2. Jóel 2:28, 29, ↩
  3. 1. Tessalonikabræv 5:20, 21. ↩
  4. Opinberingin 16:14. ↩
  5. Jesaja 8:16-20. ↩
  6. Prædikarin 9:6, 5. ↩
  7. Vitnisburðir til samkomuna, bind 5, bls. 663-667. ↩
  8. 1. Jóhannesarbræv 4:1-3. ↩
  9. Efesusbrævið 3:17; Kolossebrævið 1:27. ↩
  10. 1. Jóhannesarbræv 4:5. ↩
  11. Jesaja 30:10, 11. ↩
  12. Jákupsbrævið 5:10. ↩
  13. Jeremia 23:16. ↩
  14. Vers 17. ↩
  15. J. N. Andrews í Review frá desember 1867. ↩
  16. 5. Mósebók 18:21, 22. ↩
  17. Harmljóðini 3:37. ↩
  18. 1. Sámuelsbók 9:6. ↩
  19. Jeremia 28:9. ↩
  20. Opinberingin 16:14. ↩
  21. Lukas 1:76. ↩
  22. Lukas 7:26-28. ↩
  23. Jóhannes 10:41. ↩
  24. Matteus 7:15-20. ↩
  25. Efesusbrævið 4:8-13. ↩

Note

Back