Kapittul 24 — Aðrir spádómar ganga út
GSAM 376.1«Hugsið nú um hetta frá hesum degi og upp eftir, frá fjórða og tjúgunda degi í níggjunda mánaði, frá degnum tá ið grundvøllurin undir musteri Harrans varð lagdur; hugsið um tað. Er sáðið enn í kornhúsinum? Jú, víntræið, fikutræið, granateplatræið og oljutræið hava enn ikki borið ávøkst; men frá hesum degi skal eg vælsigna tykkum.»1
GSAM 376.2Hin trygga og støðuga framgongdin hjá boðskapi triðja eingilsins frá fyrstu byrjan hansara kann væl samanberast við tað blóming, sum fylgdi Serubbabel frá degnum, tá ið hann legði grundarsteinin til templisins.
GSAM 376Eitt avskrekkandi útsýni
GSAM 376.3Tá ið jødiska fólkið, við tómum pungum og tómum kornhúsum, varð kallað at byggja tempul Harrans, sá tað eftir øllum menniskjaligum metingum út sum eitt avskrekkandi útsýni. Tá ið tey í trúgv lýddu kallinum og fús tóku á seg arbeiðið, varð vælsignandi hond Guds sjónlig fyri teimum. Tá ið vit fylgja royndunum í uppganginum hjá hesum triðja boðskapi, síggja vit, hvussu hond Guds leiðir tey, ið velja veg hansara. Hóast trongdin er lutur teirra, verður umsorgan Guds fyri fólki sínum og verki sínum altíð gjørd greið fyri teimum, ið líta á hann.
GSAM 376Vitnisburður, sum lýsir lyndi
GSAM 376.4Tann 24. nov. 1862 vóru tveir fundir hildnir sama tíma í húsinum hjá William Wilson í Greenville, Michigan, fyri at skipa tvær samkomur fyri teimum, sum høvdu tikið ímóti sannleikanum um sabbaturin í hesum øki. Fundurin fyri Greenville-samkomuna varð stýrdur av elsta White og konu hansara í einum rúmi, meðan elsti Byington og eg høvdu ábyrgdina av fundi í einum øðrum rúmi fyri West Plains-samkomuna. Meðan vit vóru upptikin við fyrireikandi arbeiðinum í øðrum rúminum, hoyrdu vit rødd frú White, tá ið hon bar fram vitnisburð sín í hinum rúminum. Vit høvdu trupulleikar í arbeiði okkara, tá ið frú White júst í røttu løtu lat hurðina upp og segði: «Bróðir Loughborough, eg síggi, tá ið eg hyggi yvir hesa samkomu, at eg havi vitnisburðir til nakrar av teimum, sum eru her. Tá ið tit eru til reiðar, komi eg inn og tali.» Tað var júst tá ið vit høvdu brúk fyri hjálp, og hon kom inn. Burtur frá elsta Byington og mær kendi hon nøvnini á bert trimum persónum í rúminum. Hinir vóru fremmandir, sum hon ongantíð hevði sæð, uttan sum teir vóru vístir henni í sjón.
GSAM 377Lív harra Pratt lýst
GSAM 377.1Tá ið hon reisti seg at tala, segði hon: «Tit mugu bera yvir við mær, tá ið eg greiði frá tí, sum eg havi at siga, um eg lýsi persónar tykkara, tí eg kenni ikki nøvn tykkara. Tá ið eg síggi andlit tykkara, kemur fyri meg tað, sum Harrin hevur hildið tað vera gott at vísa mær um tykkum. Tann maðurin í horninum við einum eyga [ein segði: „Hann eitur Pratt“] hevur stór orð og stórar ápsagnir um trúgv, men hann er enn ongantíð vorðin umvendur. Takið hann ikki inn í samkomuna í núverandi støðu hansara, tí hann er ikki ein kristin. Hann brúkar stóran part av tíð síni til at sløðast í verkstøðum og handlum, har hann kjakast um ástøðina í sannleikanum, meðan kona hansara heima má høgga brenni, røkjast um urtagarðin o.s.fr. Hann gevur lyfti í handlum sínum, sum hann ikki heldur. Grannarnir hava einki álit á trúarjáttan hansara. Tað hevði verið betur fyri trúararbeiðið, og fyri hann í núverandi støðu hansara, at hann einki segði um tað.»
GSAM 378Bróðir Barr gjørdur glaður
GSAM 378.1Hon helt fram og segði: «Hesin gamli bróðirin [meðan hon peikaði á hann, segði ein: „Bróðir Barr“] varð vístur mær sum beinleiðis mótsetningur til hin mannin. Hann er sera fyrimyndarligur í lívi sínum, ansar væl eftir at halda øll lyfti síni og syrgir væl fyri húski sínum. Hann torir næstan ikki at tala um sannleikan við grannar sínar, tí hann er bangin fyri at skaða verkið og gera ilt. Hann sær ikki, hvussu Harrin kann vera so miskunnsamur, at hann fyrigevur syndir hansara, og heldur seg sjálvan óverdugan, sjálvt til at hoyra til samkomuna.» Síðani segði hon við hann: «Bróðir Barr, Harrin bað meg siga tær, at tú hevur játtað allar tær syndir, sum tú kendi til, og at hann fyrigav tær syndir tínar fyri langari tíð síðani, um tú bara vildi trúgva tí.» Sorgin í andliti bróðurins hvarv skjótt. Hann hugdi upp við einum smíli og segði einfaldur: «Hevur hann tað?» «Ja,» svaraði frú White, «og mær varð sagt at siga tær: „Kom nú við og samein teg við samkomuna; og tá ið tú fært høvi, tala eitt orð fyri sannleikanum; tað fer at hava góðan ávirkan, tí grannarnir hava álit á tær.“» Hann svaraði: «Tað skal eg.»
GSAM 378.2Síðani segði hon: «Um harra Pratt eina tíð kundi tikið eina støðu, sum líkist teirri, ið bróðir Barr hevur havt, hevði tað gjørt honum gott.»
GSAM 378.3Soleiðis varð ein orsøk til trupulleikan í samkomuskipan okkara tikin burtur. Áðrenn vitnisburður hennara varð borin fram, fingu vit ikki harra Barr at játta seg til at sameinast við samkomuna; hinvegin funnu vit, at næstan øll vóru ímóti at taka harra Pratt inn; kortini kendist eingin fríur at siga, hví hann var ímóti.
GSAM 378Ein familjuøvundsjúka grødd
GSAM 378.4Síðani vendi hon sær til ein mann við sandlittum andliti, sum sat øðrumegin í rúminum; og síðani peikaði hon á eina konu við smala andlitsbragdi hinumegin í rúminum og talaði við tey sum hjúnafólk. Hon lýsti nakrar hendingar í fyrrverandi lívi teirra, áðrenn annað teirra hevði játtað seg til sannleikan. Hon segði, at Satan hevði gjørt hesar lutir størri í huga kvinnunnar, til hon varð rikin til ørskap. «Eg sá,» segði frú White, «at henda kvinnan hevði verið eitt ár á sinnissjúkrahúsi; men síðani hon fekk vit sítt aftur, hevur hon loyvt somu øvundsjúku kenslum at órógva huga sín, til stóra sorg fyri manni sínum, sum hevur gjørt alt, ið hann megnaði, fyri at vísa konu síni, at hann var trúgvur móti henni, og at hon hevði onga orsøk til at halda hann burtur á tann hátt, sum hon ger.»
GSAM 379.1Í einum eygnabrá rann konan tvørtur um rúmið, og á knæ bað hon mann sín fyrigeva sær. Tey bæði vóru næstan fremmand í hesum parti av landinum, og fyrrverandi søga teirra var ókend. Tey, sum kendu tey best, vistu tó, at eitt frástøðu hevði verið millum tey, men tey kendu ikki orsøkina.
GSAM 379Líkt Elisu og Hazael
GSAM 379.2Eftir at frú White hevði borið fram vitnisburð sín, varð arbeiðið við at skipa samkomuna skjótt liðugt. Harra Barr tók heilshuga lut í skipanini, meðan harra Pratt varð hildin uttanfyri. Í somu løtu sum fundurin var liðugur, segði hin seinni við nógvum illsinni: «Eg sigi tykkum, at tað er einki gagn í at royna at fara við hesum fólki og spæla hyklaran; tað ber ikki til.»
GSAM 379.3Lýsingin av lyndi, sum í døminum omanfyri, minnir okkum so týðiliga á eitt líknandi dømi, sum er skrásett á døgum Elisaprofets:2 Benhadad, kongur í Sýria, hevði sent tænara sín Hazael til Elisa fyri at spyrja, um hann fór at koma seg eftir sjúkuna. Elisa hevði sæð mál Hazaels í sjón, og tá ið maðurin kom fram fyri hann og hann hugdi at andliti hansara, kom alt livandi fyri hann.
GSAM 379Elsti White raktur av lamningi
GSAM 379.4Mikudagin 16. august 1865 fekk elsti White, vegna ov nógv arbeiði og miss av svøvni, eitt lamningarálop. Av tí at heilsustovnar millum fólk okkara enn ikki vóru stovnaðir, varð hann fluttur til Dansville, New York, á ein heilsustovn, sum æt «Heimi okkara á brekkuni». Kona hansara og eg vóru hjá honum har frá 14. september til 7. desember. Av tí at hann fekk bert lítla hjálp av viðgerðunum, sum honum vórðu givnar á stovninum, fóru vit til gestablíða heimið hjá Bradley Lamson í Lake View, Rochester, New York, har vit vórðu verandi umleið tríggjar vikur. Har gleddust vit um at hitta elsta J. N. Andrews, sum júst var komin aftur til býin eftir at hava dvølt nakrar mánaðir í Maine.
GSAM 380Bøn fyri elsta White
GSAM 380.1Familjurnar hjá elsta Andrews og harra Orton komu saman við okkum hvønn seinnapart í einari bønarløtu við og fyri elsta White. Hetta helt fram til 25. desember. Meðan heimurin uttanfyri var fullur av gleði og veitsluhaldi henda jóladag, varð dagurin hildin av Rochester-samkomuni sum ein dagur við føstu og bøn fyri elsta White. Vit høvdu fundir bæði fyrrapartin og seinnapartin í húsinum hjá elsta Andrews, New Main St., og um kvøldið komu tey, sum frammanundan høvdu biðið saman við elsta White, aftur saman við honum í húsinum hjá harra Lamson.
GSAM 380Sjónin, sum varð givin jólanátt
GSAM 380.2Fundurin hetta kvøldið var ein máttmikil fundur. Elsti White varð ríkliga vælsignaður, og frú White fekk eina undurfulla sjón, har nógv varð víst henni. Millum annað vóru leiðbeiningar til elsta White um, hvussu hann skuldi bera seg at, so hann kundi seta trúgv sína á Gud í verk, Gud, sum so týðiliga hevði rætta hond sína niður fyri at arbeiða fyri honum, so hann kundi fáa heilsuna aftur.
GSAM 380Álop Satans sagt frammanundan
GSAM 380.3Til tey, sum høvdu biðið fyri elsta White, segði frú White:
GSAM 380.3«Ætlan Satans var at oyða mann mín og føra hann niður í grøvina. Gjøgnum hesar álvarsomu bønir er máttur hansara brotin. Mær varð víst, at Satan er illur við henda flokkin, sum í tríggjar vikur hevur hildið á at biðja inniliga fyri hesum Guds tænara, og nú er hann avgjørdur at gera eitt øflugt álop á henda flokkin. Mær varð sagt at siga tykkum: „Livið heilt nær Gudi, so tit kunnu vera til reiðar til tað, sum kann koma yvir tykkum.“»
GSAM 381Fyriboðanir J. T. Ortons
GSAM 381.1Fyrsta dagin í januar 1866 fóru elsti White og húski hansara við toki til Battle Creek, Michigan. Eg varð verandi í vestara New York restina av vetrinum. Frá sjálvum kvøldinum, tá ið sjónin varð givin, hevði harra J. T. Orton eina sterka kenslu av, at lív hansara var í vanda, men hann visti ikki, hvaðan vandin kom. Hann segði hetta við fleiri. Sunnukvøldið 4. mars kom hann aftur til Rochester úr Parma, har hann hevði verið á tveggja daga fundi, saman við harra E. B. Sanders (sum nú, í 1905, býr í San Jose, California). Hann bað Sanders halda seg til ta mest upplýstu gøtuna, meðan teir gingu gjøgnum býin, «tí,» segði hann, «eg kenni alla tíðina, sum um onkur fer at royna at drepa meg.» Og kortini tyktist hann ikki hava nakra fatan av, hvør tað var, sum ætlaði at taka lív hansara.
GSAM 381.2Eg kom aftur til Rochester úr Parma 7. mars og gisti hjá harra Lamson, sum var versonur harra Ortons. Tann 8. mars vitjaðu hann og frú Orton okkum, og vit gjørdu av at fara næsta morgun við toki til Lancaster í Erie-sýslu, har eg skuldi víga einasta son hansara. Vit høvdu ein hugnaligan dag, men hann var samstundis hátíðarligur.
GSAM 381Drápið á J. T. Orton
GSAM 381.3Tey fóru frá húsinum hjá harra Lamson kl. 5 seinnapartin, og kl. 7:30 kom ein boðberi og segði okkum frá einum ræðuligum álopi, sum ein ókendur maður hevði gjørt á harra Orton í egnum fjósi, meðan hann røkti ross síni. Vit skundaðu okkum hagar og funnu hann illa slignan í høvdinum við einum vognstauru við jarnbinding; hann var uttan vit. Hann doyði kl. 12:35 ta náttina. Enn tann dag í dag er ókent, hvør framdi henda ræðuliga gerning. Tað varð avgjørt ikki gjørt fyri pengar, tí urið í lummanum var órørt, eins og pungurin, sum hevði $45 í sær. Hetta var eitt tungt slag fyri frú Orton, og hon kom ongantíð aftur fyri seg eftir tað. Kroppsliga heilsan hennara viknaði skjótt, og hon livdi ikki leingi eftir manni sínum.
GSAM 382Spádómurin, givin tað jólið, gekk út
GSAM 382.1Eftir fáum mánaðum frá hesum minnisríka jólakvøldi lógu seks av teimum níggju, sum tóku lut í hesum trimum vikunum av bøn, í grøvini. Soleiðis gekk enn ein spádómur sera týðiliga út.
GSAM 382Hjálp til tann, sum var í vónloysi
GSAM 382.2Snemma morgunin 12. des. 1866 kom Elias Stiles úr North Liberty, Indiana, heim til mín og bað meg fara við sær hagar fyri, um gjørligt, at hjálpa James Harvey, sum var í vónloysi og helt, at eingin vón var í hansara máli. Av tí at eg visti, at frú White hevði fingið eina sera víða sjón í seinastu sjónini, sum varð givin, og at nógv mál vóru víst henni profetiskt, segði eg við hann: «Kanska hevur systir White sæð okkurt um hansara mál, og um hon vil skriva tað niður, verður tað sterkari enn nakað, sum eg kann siga honum.»
GSAM 382.3Vit fóru beinanvegin til hennara, og uttan at eitt orð var sagt við hana um støðu harra Harveys spurdi eg: «Systir White, hevur tú fingið nakað ljós í nakrari av teimum sjónunum, sum tær eru givnar, um málið hjá bróður James Harvey?» «Ja,» segði hon, «tað havi eg, og í nakrar dagar havi eg kent tað, sum um eg átti at skriva tað niður og senda honum tað.» Síðani fór hon at siga okkum, hvat hon hevði sæð. Eg segði: «Eg fari at vitja hann í morgin, og um tú vilt skriva niður tað, sum tær er víst, skal eg taka tað við til hansara.» Við hesum avtalu fóru vit frá henni, og um kvøldið komu vit aftur. Hon var liðug við skrivaða verkið og gleddi okkum við at lesa tað hart fyri okkum.
GSAM 383Vitnisburður til James Harvey í vónloysi
GSAM 383.1Vitnisburðurin segði greitt, at heilsa harra Harvey fór at vikna, og at Satan fór at royna at reka hann út í vónloysi og fáa hann at halda, at eingin náði var fyri hann og eingin vón í hansara føri. Men hon hevði sæð, at hann hevði gjørt alt, sum stóð í hansara valdi, fyri at bøta um mistøkini í sínum farna lívi, og at Gud hevði fyrigivið honum. Harumframt var henni víst, at tá ið hann varð freistaður at taka seg av døgum, sveimaðu einglar Guds kring hann og vístu honum á at seta vón sína til Gud og himmalin. Í vitnisburðinum vóru nógv onnur slík troystandi og eggjandi orð.
GSAM 383.2Við hesum skjali hjá mær fóru vit næsta morgun til North Liberty. Á vegnum segði harra Stiles mær, at harra Harvey vildi hitta meg, men hann hevði sagt, at eg fór ikki at hava nakað vónarorð til hansara. Hann hevði eisini sagt, at tá ið eg hitti hann, fór eg at vera samdur við honum um, at hansara støða var vónleys, og at hann var ein fortaptur maður. Og so fór hann, eins og Eli í forðum, tá ið honum varð sagt, at ørk Guds var tikin, at detta aftur eftir seg og doyggja.
GSAM 383.3Vit komu heim til harra Harvey um klokkan 3 seinnapartin. Tá ið eg hitti hann, segði eg: „Bróðir Harvey, hvussu hevur tú tað?“ Við eini sera eymkandi rødd svaraði hann: „Fortaptur! fortaptur!! FORTAPTUR!!!“ „Nei! Tú ert ikki fortaptur. Tað er vón fyri teg!“ segði eg. Tá ið hann sá, at eg svaraði honum soleiðis, segði hann við róligari rødd: „Í tríggjar vikur havi eg hildið, at eingin vón var fyri meg, og at eg var fortaptur. Og í dag, tá ið eg kom inn í býin av garðinum og fór um brúnna við myllutjørnina, var tað, sum okkurt segði við meg: ‘Tú ert fortaptur! Eingin vón er fyri teg! Leyp út í myllutjørnina og lat teg drukna!’ Eg hugsaði, at gjørdi eg slíkt, fór tað at føra vanæru yvir málevni Krists, og tí varð eg hildin aftur frá at taka meg av døgum.“
GSAM 384Bjargingin kom skjótt
GSAM 384.1„Ja, bróðir Harvey, tú ert ikki fortaptur!“ segði eg. „Eg havi her ein vitnisburð beinleiðis úr himli, sum sigur, at tú ert ikki fortaptur!“ Hann svaraði: „So vil eg hoyra hann.“ Eg las honum síðani vitnisburðin, eftir fyrst at hava sagt, at ikki eitt orð var lagt í mínar hendur. Tá ið eg hevði lisið liðugt, lýsti eitt bros upp andlit hansara, og hann segði: „So er vón fyri meg. Eg trúgvi sanniliga á Harran.“
GSAM 384.2Eftir upplesturin høvdu vit eina bønaløtu, og frá henni reistist hann sum ein broyttur og glaður maður. Hann segði okkum, at hetta skrivið lýsti tað, ið var farið fram í huga hansara seinastu tríggjar vikurnar, neyvari enn hann sjálvur nakrantíð hevði kunnað gjørt. Soleiðis varð kærleiki Guds vístur við, at hann á henda hátt lyfti henda bróður úr vónloysinum.
GSAM 384Arbeiðsøkið verður víðkað
GSAM 384.3Fram til árið 1868 hevði arbeiðsøkið hjá sjeyndadagsadventistunum verið avmarkað til Sambandsríki Amerika, og har til tann partin, ið lá norðan fyri suðurmarkið hjá Missouri og eystan fyri Missouriánna. Á einum fundi, har arbeiðsøkini og býtið av arbeiðinum vórðu viðgjørd, undir einum fundi hjá Aðalráðstevnuni í Battle Creek, Michigan, 28. mai, varð avgjørt at senda tveir arbeiðsmenn og eitt seksti fóta tjald til Kalifornia. Elsti D. T. Bourdeau og høvundurin komu til San Francisco 18. juli tað árið.
GSAM 384Trúboðaraverkið í Kalifornia byrjar
GSAM 384.4Eitt vil eg nevna í sambandi við byrjanina av trúboðaraverkinum í Kalifornia, sum væl vísir tað gagn, ið profetiska gávan ger í verki. Tá ið Paulus talar um andaligar gávur, teirra millum profetisku gávuna, sigur hann, at tær eru „fyri at gera hini heiløgu fullkomin, til tænastuarbeiðið, til uppbygging likams Krists.“3 Vissuliga er tann besti hátturin at gera hini heiløgu fullkomin at vísa teimum á brek teirra, so at tey kunnu leggja tey av og verða tváað rein frá syndum sínum í dýrabara blóði Harra okkara Jesu Krists. Við hesum fyri eyga hevur hjálp gjøgnum profetisku gávuna í tænastuarbeiðinum alla tíðina víst seg í sambandi við málevnið hjá sannleikanum fyri hesa tíð. Hon hevur víst tænarum Harrans á brekini í arbeiðshátti teirra, og hvussu teir við øðrum arbeiðshátti kundu vera betur førir fyri at leiða sálir til umvendingar.
GSAM 385Vitnisburður um, hvussu arbeitt eigur at verða í Kalifornia
GSAM 385.1Stutt eftir at vit komu til Kalifornia, fingu vit eitt bræv frá frú White. Har greiddi hon frá eini sjón, sum hon hevði fingið í Battle Creek fríggjakvøldið 12. juni — ein dag, ið vit høvdu verið í Lancaster, New York, áðrenn vit løgdu av stað til Kalifornia. Hon hevði ongantíð verið í Kalifornia og kendi ikki sjálv siðir fólksins har. Hon hevði í roynd og veru tá ongantíð verið vestan fyri Missouriánna. Alt, ið hon visti um viðurskiftini har, hevði hon fingið at vita við tí, sum Harrin hevði viljað opinbera henni.
GSAM 385.2Í vegleiðingini í brævinum lýsti hon gávumildið hjá fólkinum í Kalifornia, og hvør ávirkanin fór at vera, um arbeitt varð millum teirra eftir eini trongari ætlan, har hvørt oyra varð spart. Tá ið boðað varð fyri fólkinum í Kalifornia, mátti ein nærkast teimum við nakað av tí sama gávumilda anda, sum eyðkendi teirra egna virki, tó uttan at vera oyðslusamur.
GSAM 385Framgongdin kom, sum fyrisagt var
GSAM 385.3Tá ið eg nú líti aftur yvir tey sjey og tríati árini, síðan arbeiðið fyrst varð byrjað í Kalifornia, og hugsi um støðuna tá, viðurskiftini hjá fólkinum og tann háttin, vit høvdu arbeitt uppá, um vit ikki høvdu fingið vitnisburðin, og tá ið eg síggi úrslitini av at fylgja teirri vegleiðing, sum varð givin, kann eg siga, at málevni okkara vann meira fram eftir trimum mánaðum, enn tað hevði gjørt eftir einum ári, um vit ikki høvdu fingið hjálp „í tænastuarbeiðinum“ við vegleiðingini gjøgnum profetisku gávuna. Fram til várið 1871 vóru fimm samkomur av sabbatshaldarum settar á stovn sum úrslit av arbeiðinum í Sonoma-sýslu.
GSAM 386Fyrsta tjaldmøtið í San Francisco
GSAM 386.1Í juni sama ár reistu vit fyri fyrstu ferð tjaldið í San Francisco. Av tí at elsti Bourdeau var farin aftur eystureftir, varð ein annar arbeiðsmaður úr Michigan sendur at taka pláss hansara. Hann kom 17. juni og fór beinanvegin undir at arbeiða saman við mær í býnum. Eftir nakrar vikur við arbeiði í tjaldinum hildu vit fram við møtum okkara í leigaðum hølum til 1. desember 1871. Sum úrslit av hesum arbeiði tóku fleiri enn fimmti við boðskapinum í San Francisco.
GSAM 386Innanhýsis royndir í Kalifornia
GSAM 386.2Higartil høvdu royndir okkara í Kalifornia mest staðist av mótstøðu uttaneftir, men nú kom ein óvæntað trúarroynd av øðrum slag á fólk okkara. Ein samverkamaður helt fast við eina atferð, sum eg var sannførdur um fór at føra vanæru bæði yvir hann sjálvan og málevnið. Vit høvdu nakrar beiskar fíggindar í býnum, sum fylgdu við hvørjum stigi okkara og vóru til reiðar at nýta hvørja óklóka gerð til skaða fyri okkum. Tí gjørdist tað alneyðugt at geva áminning ápostulsins gætur um at „halda seg frá øllum, ið hevur dámlíki av illum.“
GSAM 386Vandamikið sjálvræði
GSAM 386.3Eg helt ikki uppá, at bróðirin við atferð síni veruliga hevði syndað, men eg vísti á, at fíggindar okkara fóru at nýta tað, ið hann segði vera sakleyst, til egnan fyrimun. Hann helt uppá, at hann hevði rætt til at „gera, sum honum lysti“ í hesum máli, serliga tá ið viðgingið varð, at eingin synd var í tí, hann gjørdi. Soleiðis gekk fram til 23. januar 1872, tá ið eg fór úr Sonoma-sýslu til San Francisco fyri at vita, hvat kundi verða gjørt fyri at steðga gongdini har.
GSAM 387.1Nú nýttu fíggindar okkara atferð hansara ímóti okkum, júst sum eg hevði óttast. Men hann helt uppá, at hetta „kom teimum einki við“, at hann skuldi vísa teimum, at hann hevði egnan vilja og kundi ganga á gøtunum, sum honum lysti og saman við hvørjum, honum lysti, uttan at skula finna seg í viðmerkingum teirra. Eg royndi við persónligum samrøðum at vísa honum, at slík atferð ikki fór at bera til, og at slíkur sjálvráðandi andi fór at enda illa. Hann hevði vinir, sum tóku sterkt undir við honum, og summir teirra fóru at taka eina støðu, ið fór at føra enn harðari atfinningar yvir hann. Ein stórur partur av samkomuni sá tað illa í treiskni hansara og var til reiðar at stuðla royndum mínum at bjarga málevninum undan vanæru.
GSAM 387Fundur ásettur at kanna málið
GSAM 387.2Soleiðis var støðan sabbatin 27. januar, tá ið avgjørt varð, at málið mátti kannast, og samkoman mátti taka eina greiða avgerð fyri at sleppa undan teirri skomm, sum hesin treiskni andi helst fór at føra við sær. Ein fundur varð ásettur at byrja sunnudagin 28. januar klokkan 9 á morgni, har støðan og skylda okkara sum samkoma í hesum máli skuldu verða viðgjørd. Eftir øllum at døma var ein kloyving í samkomuni óumflýggilig. Eg var stóran part av teirri náttini í bøn til Gud um, at hann vildi virka okkum til hjálpar.
GSAM 387Ein skrivlig játtan
GSAM 387.3Um morgunin hin 28., tá ið eg fór av stað til fundin, hitti eg samverkamannin á gongubreytini nær við staðið, har eg búði. Hann græt. Hann segði: „Bróðir Loughborough, eg fari ikki á fundin í dag.“
GSAM 387.4„Fert tú ikki á fundin?“ segði eg. „Fundurin snýr seg um títt mál.“
GSAM 388.1„Tað veit eg,“ segði hann, „men eg havi fullkomiliga órætt. Tú hevur rætt í tí støðu, tú hevur tikið viðvíkjandi mær. Her er eitt bræv, sum eg havi skrivað til samkomuna, har eg játti mína skuld. Tak tú tað og les tað fyri teimum. Tað verður betri fyri teg og betri fyri tey, ið kanska kundu fingið hug at taka undir við mær, um eg ikki eri har.“
GSAM 388.2„Hvat hevur elvt til hesa stóru broyting í tær síðan í gjár?“ spurdi eg.
GSAM 388Ein undurfull sjón móttikin
GSAM 388.3Hann svaraði: „Eg fór á posthúsið í gjárkvøldið, eftir sabbatin, og fekk eitt bræv frá systur White úr Battle Creek, Michigan. Tað er ein vitnisburður, sum hon hevur skrivað til mín.“ Hann rætti mær tað og segði: „Les hetta, so sært tú, hvussu Harrin sær mítt mál.“
GSAM 388.4Hann bað meg siga samkomuni, at hann hevði fingið ein vitnisburð frá systur White, sum átaldi hann fyri atferð hansara, og at hann tók við honum, tí hann var sannleiki.
GSAM 388Sjónin sannførdi
GSAM 388.5Hetta var partur av eini sjón, sum frú White fekk í Bordoville, Vermont, 10. desember 1871. Hon byrjaði at skriva tann partin, sum viðvíkti máli hjá hesum bróður, 27. desember 1871, men av onkrari orsøk varð skjalið ikki liðugt fyrr enn 18. januar 1872. Tá varð tað fullført og sent við posti úr Battle Creek. Um ta tíðina tók tað umleið níggju dagar at senda brøv landvegis úr Michigan til Kalifornia.
GSAM 388.6Í sjónum verða mong viðurskifti víst henni profetiskt. Soleiðis var eisini í hesum føri. Tá ið sjónin varð givin, var bert ein skuggi av tí til staðar, sum veruliga hevði ment seg, tá ið vitnisburðurin kom til San Francisco. Við at bera dagfestingarnar saman sæst, at málið í San Francisco náddi hæddini, eftir at skrivaði vitnisburðurin var sendur úr fyrrnevnda býnum. Brøður okkara í San Francisco sóu beinanvegin, at eingin kundi hava skrivað til Battle Creek og borið frú White tíðindini so tíðliga, at hon kundi skriva hetta brævið, tí tann støðan var tá enn ikki komin í.
GSAM 389.1Henda sannroynd vigaði tungt hjá brøðrunum har og sannførdi teir um, at guddómlig megi fylgdi hesi sjón. Eg hevði ikki skrivað eina reglu til elsta White ella konu hansara um støðuna í San Francisco, og samverkamaðurin segði, at hann einki hevði skrivað. Og brøðurnir søgdu: „Um hann hevði skrivað, hevði hann ikki greitt frá tí, ið varð borið fram um hann sjálvan.“
GSAM 389Hvussu sjónin varð skrivað niður
GSAM 389.2Tá ið vit seinni frættu frá hinum endanum av sambandinum, hvussu vitnisburðurin varð skrivaður niður og sendur við posti, gjørdist tað uppaftur greiðari, at Harrin, sum gav sjónina, eisini hevði umsorgan fyri, nær hon varð skrivað og send hagar, hon skuldi. Soleiðis skuldi hon koma fram júst í røttu løtu.
GSAM 389.3Sera tíðliga um morgunin 18. januar 1872 vaknaði frú White við omanfyrinevnda vitnisburði livandi prentaðum í huga sín. Áminningin var henni so greið, sum var hon søgd so hart, at hon kundi hoyrast: „Skriva beinanvegin tann vitnisburðin til Kalifornia niður og fá hann við allarfyrsta posti; tørvur er á honum.“ Tá ið hetta varð endurtikið aðru ferð, reistist hon, læt seg í í skundi og skrivaði liðugt. Beint fyri morgunmat rætti hon syni sínum Willie tað og segði: „Far við hesum brævinum á posthúsið, men legg tað ikki í postkassan. Rætt postmeistaranum tað og bið hann syrgja fyri, at tað kemur í postposan, ið fer av stað í morgun.“ Hann segði seinni, at hann hevði hildið boð hennara vera heldur løgin, men hann spurdi einki og gjørdi, sum honum varð sagt, og „sá brævið verða lagt í postposan.“
GSAM 389Prógv um guddómliga leiðslu
GSAM 389.4Tá ið tit kenna støðu okkara í San Francisco um tað mundið, síggja tit lættliga, hvussu umráðandi tað var at fáa hetta brævið við júst tí postinum. Í teimum døgum fingu vit bert post landvegis eina ferð um dagin. Var brævið komið sunnukvøldið hin 28. í staðin fyri leygarkvøldið hin 27., hevði ivaleyst verið komin ein syrgilig kloyving í samkomuna. Var tað komið fleiri vikur fyrr, enntá beint eftir at sjónin varð givin, hevði samkoman ikki so lættliga sæð styrki tess.
GSAM 390.1Her var ein vitnisburður, sum bar greið tekin um hond Harrans, bæði tí hann kom í rættari tíð til at rætta verandi mistøk á virknan hátt, og tí bróðirin eyðmjúkliga tók við honum og gjørdi eftir honum. Soleiðis fekk hann veldiga ávirkan til at skapa einleika og støðufesti í hesi ungu samkomu.
GSAM 390Hátturin, ið sjónirnar verða skrivaðar niður uppá
GSAM 390.2Hetta dømið lýsir eisini hennara egnu orð um háttin, ið hon skrivar tað niður uppá, sum hon hevur sæð. Um hetta sigur hon: „Eg eri vorðin vakt úr svøvni við eini livandi kenslu av evnum, ið frammanundan vóru løgd mær í huga. Og á midnátt havi eg skrivað brøv, sum eru farin tvørtur um meginlandið og eru komin fram í eini avgerandi løtu og soleiðis hava bjargað málevninum undan eini stórari vanlukku.“4