Przedmowa
GSAM 3.1W rękach ludzi jest już sporo przydatnych książek, więc przepraszam, że dodaję do tej listy kolejną. Chodzi o to, że na tych stronach piszę o wielu sprawach dotyczących adwentystów, a zwłaszcza Adwentystów Dnia Siódmego, które do tej pory nie były przedstawiane ludziom w takiej formie. Poza tym wielu z tych, którzy przyłączyli się do tej sprawy w późniejszych latach i nie byli świadkami wspomnianych wydarzeń, gorąco prosiło o opowieść o tych faktach i doświadczeniach od tych, którzy byli w tej pracy od początku. Znam ruch adwentowy z lat 1843 i 1844, a od 2 stycznia 1849 roku głoszę tę doktrynę – najpierw jako adwentysta, a od 1852 roku jako Adwentysta Dnia Siódmego – więc z przyjemnością „opowiadam o tym, co widziałem i słyszałem”.
GSAM 3.2Przedstawiłem oświadczenie dotyczące ruchu adwentowego, który w latach 1831–1844 rozprzestrzenił się na wszystkie cywilizowane narody świata.
GSAM 3.3Od 1845 roku pojawiły się inne grupy adwentystów, które głosiły i nadal głoszą bliskie przyjście Chrystusa. Zamiast śledzić historię wszystkich tych grup, moim celem było dość szczegółowe przedstawienie powstania i rozwoju Adwentystów Dnia Siódmego, zwracając szczególną uwagę na te instytucje, które – dzięki opatrzności Bożej – pomogły w stworzeniu, z nędzy i skromnych początków, ludu, o którym – mimo że liczy on zaledwie około stu tysięcy osób – niektórzy z jego przeciwników mówili: „Sądząc po energii i zapale, z jakimi działają, można by pomyśleć, że jest ich dwa miliony”.
GSAM 3.4Nawet ci, którzy tylko trochę znają historię Adwentystów Dnia Siódmego, wiedzą, że od 1845 roku pani E. G. White odgrywała znaczącą rolę w tym ruchu, zarówno jako mówczyni, jak i pisarka. Wiedzą też, że z jej pracą wiązały się szczególne przejawy, czyli dary. Miałem zaszczyt być obecny i obserwować działanie tego daru około pięćdziesiąt razy. Na tych stronach zwróciłem uwagę na około dwadzieścia sześć konkretnych przepowiedni pani White, które spełniły się z niezwykłą dokładnością.
GSAM 4.1Oprócz moich własnych obserwacji przedstawiłem też świadectwa innych naocznych świadków dotyczące ich doświadczeń. Takie fakty powinny mieć większą wagę dla obiektywnego czytelnika niż przypadkowe stwierdzenia osób, które nigdy nie były obecne przy takich okazjach.
GSAM 4.2Powierzam tę książkę wam, mając nadzieję, że z Bożym błogosławieństwem lektura tych stron stanie się środkiem promującym sprawę Chrystusa w wielu sercach, i ufając, że wszyscy, czytając ją, będą pamiętać słowa Pawła skierowane do Tesaloniczan: „Wszystkiego doświadczajcie, a co jest dobrego, tego się trzymajcie”.
GSAM -J. N. Loughborough.
GSAM -Mountain View, Kalifornia, 1 maja 1905 r.