Rozdział 19 — „Po owocach ich poznacie”

GSAM 299.1„tenże dał niektóre Apostoły, a niektóre proroki, a drugie ewangielisty, drugie też pasterze i nauczyciele. Ku spojeniu świętych, ku pracy usługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego; A iżbyśmy się wszyscy zeszli w jedność wiary i znajomości Syna Bożego, w męża doskonałego, w miarę zupełnego wieku Chrystusowego”.¹

GSAM 299.2Kiedy Zbawiciel obdarzył Kościół darami swojego Ducha, by „zgodnie z Jego wolą” wypełniać dzieło Pana aż do nadejścia dnia doskonałości, nie pozostawił swojego ludu w niepewności, czy dane objawienie pochodzi z nieba, czy od złych duchów, lecz daje zasady, dzięki którym możemy rozpoznać, czy duch ten pochodzi od Boga, czy nie. Nawet w tych ostatnich dniach, kiedy – zgodnie z przepowiednią proroka Joela – Pan miał wylać swojego Ducha na wszelkie ciało, a zarówno synowie, jak i córki mieli prorokować², Paweł mówi, że ludzie nie powinni lekceważyć proroctw, ale powinni „wszystko badać” i „co jest dobrego, tego się trzymajcie”.³

GSAM 299.3Jak inaczej można sprawdzić takie przejawy, jeśli nie poprzez porównanie ich z biblijnymi zasadami pozwalającymi rozpoznać działanie Ducha Bożego? Nie wszystko, co przekracza możliwości ograniczonego umysłu, pochodzi od Boga, bo Biblia mówi, że w dniach ostatecznych szatan będzie czynił cuda, by zwieść świat i zgromadzić ich na wojnę onego wielkiego dnia Boga wszechmogącego.⁴ Tylko dzięki starannemu porównaniu danego objawu z biblijnymi zasadami można rozpoznać prawdziwy dar duchowy. Trzeba tu zachować taką samą ostrożność, jaką ludzie na świecie wykazują przy wykrywaniu fałszywych pieniędzy.

GSAM 300Wykrywanie fałszywych pieniędzy

GSAM 300.1W magazynie Detroit Bank Note Reporter z kwietnia 1863 roku pan Preston podał pięć zasad wykrywania fałszywek i stwierdził, że każdy, kto dokładnie sprawdzi każdy banknot, który trafi w jego ręce, zgodnie z tymi zasadami, nie musi się obawiać, że zostanie oszukany.

GSAM 300.2Nie ma pewniejszego sposobu na sprawdzenie daru prorockiego niż porównanie go z opisem takich darów, jakie objawiały się w czasach biblijnych, i zweryfikowanie go według zasad tam podanych. Pismo Święte doskonale przygotowuje nas do wszelkich dobrych uczynków (2 Tymoteusza 3:16, 17) i zawiera dokładny opis przejawów daru proroctwa oraz tego, jak odróżnić prawdziwe działanie Ducha Bożego od poczynań szatana i jego fałszywych darów.

GSAM 300ZASADY ROZPOZNAWANIA PRAWDZIWYCH DARÓW

GSAM 300.3Pan podał w swoim Słowie co najmniej siedem różnych zasad, dzięki którym można odróżnić autentyczne przejawy działania Ducha Bożego od działania szatana.

GSAM 300Zasada pierwsza – szczególne pouczenie

GSAM 300.4Prorok Izajasz, mówiąc o sprawach, które będą miały miejsce w dniach ostatecznych, mówi: „Zawiąż to świadectwo, zapieczętuj zakon między uczniami moimi. Tedy będę oczekiwał Pana, który skrył oblicze swoje od domu Jakóbowego, i poczekam go... A tak jeźliby wam rzekli: Dowiadujcie się od czarowników i od wieszczków, którzy szepcą i markocą, rzeczcie: Izali się nie ma dowiadywać lud u Boga swego? azaż umarłych miasto żywych radzić się ma? Do zakonu raczej i do świadectwa; jeśli nie mówią według tego słowa, to dlatego, że nie ma w nich światła” (dosłowne tłumaczenie KJV).⁵

GSAM 301.1W tym fragmencie Pisma Świętego zwraca się uwagę na lud zaangażowany w przywracanie pieczęci prawu Bożemu – lud, który czeka na Pana i służy Mu. Szukają Go, czyli oczekują Jego przyjścia – i to w czasie, gdy duchy podające się za duchy zmarłych wzywają ludzi, by się do nich zwracali. Niektórzy słuchają ich wezwania i zwracają się do zmarłych w poszukiwaniu wiedzy; ale Pan zachęca swój lud, by szukał Jego. To praktycznie oznacza, że jeśli będą Go szukać, On da im specjalne wskazówki. Nie muszą zwracać się do zmarłych, którzy nie mogą im nic powiedzieć; bo „nie mają więcej działu na wieki we wszystkiem, co się dzieje pod słońcem”; a „umarli o niczem nie wiedzą”.⁶

GSAM 301.2W powyższym fragmencie Pisma podano zasadę, według której należy sprawdzać wszelkie przesłania: „jeśli nie mówią według tego słowa, to dlatego, że nie ma w nich światła” (dosłowne tłumaczenie KJV). Wszystkie przesłania od Pana będą zgodne z Jego słowem i Jego prawem.

GSAM 301.3Stosując tę zasadę do pism pani White, powiem, że przez ostatnie pięćdziesiąt dwa lata uważnie czytałem jej świadectwa, porównując je z prawem Boga i świadectwem Biblii, i dostrzegam między nimi najdoskonalszą harmonię. Jej wskazówki nie mają na celu przekazania jakiegoś nowego objawienia, które zastąpiłoby Pismo Święte, ale raczej pokazanie nam, gdzie i w jaki sposób w dzisiejszych czasach ludzie mogą zostać sprowadzeni na manowce i odciągnięci od Słowa. Pozycję, jaką zajmują świadectwa pani White, najlepiej oddają jej własne słowa na ich temat:—

GSAM 301.4„Słowo Boże samo przez się wystarcza, aby oświecić najbardziej zaćmione umysły, i może być zrozumiane przez tych, którzy pragną je zrozumieć. Ale niezależnie od tego znajdują się ludzie, którzy mówią, że celem ich jest studiowanie Słowa Bożego, a tymczasem żyją niezgodnie z najwyraźniejszymi jego naukami. Aby ci ludzie nie mieli żadnego usprawiedliwienia, Bóg posyła im jasne i wyraźne świadectwo, chcąc przyprowadzić ich z powrotem do Słowa Bożego, któremu nie są posłuszni.

GSAM 302.1„Słowo Boże obfituje w ogólne zasady, kształtujące prawidłowy sposób życia, świadectwa zaś były dane po to właśnie, aby zwrócić uwagę ludzi na te zasady... Nie znacie dobrze Pisma Świętego. Gdybyście poświęcili się studiowaniu Słowa Bożego z pragnieniem osiągnięcia biblijnych standardów i chrześcijańskiej doskonałości, nie potrzebowalibyście tych świadectw...

GSAM 302.2„Pan pragnie ostrzec was, napomnieć, poradzić przez dane świadectwa i uświadomić waszym umysłom wagę prawdy Jego słowa. Napisane świadectwa nie mają dawać nowego światła lecz w sposób żywy uświadomić sercu prawdy natchnienia już odkryte... Nie podaje się dodatkowej prawdy lecz Bóg przez świadectwa uprościł wielkie prawdy już dane i w swój własny wybrany sposób przedstawił je ludziom aby przy ich pomocy obudzić umysły i wywrzeć na nich wrażenie aby nikomu nie została żadna wymówka...

GSAM 302.3„Świadectwa nie mają na celu umniejszania Słowa Bożego, lecz jego wywyższania i przyciągania do niego umysłów, aby piękna prostota prawdy zapadła wszystkim w pamięć... Jeśli lud, który teraz wyznaje że jest szczególnym Bożym skarbem, byłby posłusznym Jego wymaganiom, jak jest wyszczególnione w Biblii, szczególne świadectwa nie byłyby dane po to aby pobudzić do wypełniania obowiązków oraz aby zwrócić uwagę na ich grzeszność i ogromne niebezpieczeństwo zaniedbywania posłuszeństwa wobec Bożego słowa”.⁷

GSAM 302Zasada druga – prawdziwi prorocy

GSAM 302.4Dowiedzieliśmy się już, że wszyscy prawdziwi prorocy będą przemawiać w zgodzie z prawem Bożym i świadectwem Jego Słowa. Apostoł Jan podaje kolejną zasadę opisującą nauczanie prawdziwych proroków. Mówi: „Najmilsi! nie każdemu duchowi wierzcie; ale doświadczajcie duchów, jeźli z Boga są. Bo wiele fałszywych proroków wyszło na świat. Przez to poznawajcie Ducha Bożego: Wszelki duch, który wyznaje, iż Jezus Chrystus w ciele przyszedł, z Boga jest. Ale wszelki duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus w ciele przyszedł, nie jest z Boga; ale ten jest on duch antychrystowy, o którymeście słyszeli, iż idzie i teraz już jest na świecie”.⁸

GSAM 303.1Zwróćcie baczną uwagę na powyższy fragment Pisma Świętego. Nie mówi on, że każdy, kto wyznaje, iż Jezus Chrystus „przyszedł w ciele”, ale że „przychodzi w ciele”; to znaczy, że On przychodzi poprzez swojego Ducha i mieszka w nas w odpowiedzi na naszą wiarę. To właśnie jest centralna prawda ewangelii: „Chrystus między wami, nadzieja ona chwały”.⁹

GSAM 303.2Praktycznym motywem przewijającym się we wszystkich pismach pani White jest konieczność obecności Chrystusa jako Zbawiciela mieszkającego w nas, jeśli chcemy robić jakiekolwiek postępy na niebiańskiej drodze. Jej pisma uczą o konieczności Chrystusa – na początku, na końcu i przez cały czas. Aby to zilustrować, warto zwrócić uwagę na jej książkę Droga do Chrystusa, której w języku angielskim sprzedano ponad sto tysięcy egzemplarzy, nie mówiąc już o tysiącach egzemplarzy w osiemnastu językach obcych, w których jest teraz wydawana. Pewien duchowny prezbiteriański, po przeczytaniu tej książki, zamówił ponad trzysta egzemplarzy dla członków swojego kościoła i przyjaciół, mówiąc: „Ta książka została napisana przez kogoś, kto dobrze zna Pana Jezusa Chrystusa”.

GSAM 303Zasada trzecia – Fałszywi prorocy

GSAM 303.3Jan podaje zasadę pozwalającą rozpoznać fałszywych proroków: „Onić są z świata; przetoż o świecie mówią, a świat ich słucha”.¹⁰ Nauki fałszywych proroków będą schlebiać cielesnemu sercu, zamiast wywyższać drogę samozaparcia i niesienia krzyża. Fałszywi prorocy będą głosić „rzeczy przyjemne”, zamiast wywyższać Tego, który jest „Święty Izraelski”.¹¹ Każdy, kto przeczyta choćby kilka stron pism pani White, zauważy, że są one zgodne z duchem samozaparcia i niesienia krzyża, a nie mają na celu zadowolenia światowego, cielesnego serca.

GSAM 304Zasada czwarta – cierpienie i cierpliwość

GSAM 304.1Gdy pójdziemy dalej w tym temacie, jako czwartą zasadę weźmiemy słowa apostoła Jakuba: „Bierzcie za przykład, bracia moi! utrapienia i cierpliwości proroków, którzy mówili w imieniu Pańskiem”.¹² Kiedy czytamy o doświadczeniach tych starożytnych proroków, dowiadujemy się, że jedną z ich największych prób było obserwowanie, jak Izrael odrzucał lub sprzeciwiał się jasnym świadectwom, które im przekazywano. Krótka analiza tamtych czasów od razu ujawni charakter zarówno prawdziwych, jak i fałszywych proroków. „Tak mówi Pan zastępów: Nie słuchajcie słów tych proroków, którzy wam prorokują, i zwodzą was, widzenie serca swego opowiadają, a nie z ust Pańskich”.¹³

GSAM 304.2W pismach pani White nie ma nic, co mogłoby uczynić czytelnika próżnym; ale, jak ujął to ktoś inny: „Niezliczoną ilość razy czerpałem wielką duchową korzyść z tych świadectw. Naprawdę, nigdy nie czytam ich bez poczucia, że jestem upomniany za mój brak wiary w Boga, brak oddania i brak gorliwości w ratowaniu dusz”. Z pewnością więc wpływ świadectw pani White znacznie różni się od tego, jaki wywierają nauki fałszywych proroków, opisane przez Jeremiasza.

GSAM 304.3Prorok mówi nam też, jak będą nauczać fałszywi prorocy: „Ustawicznie mówią tym, którzy mną gardzą: Pan mówił, pokój mieć będziecie; i każdemu chodzącemu według uporu serca swego, mówią: Nie przyjdzie na was nic złego”.¹⁴

GSAM 304.4Jeśli chodzi o charakter nauk pani White zawartych w jej świadectwach, zacytuję następujące słowa uważnego czytelnika:

GSAM 304.4„Przeczytałem wszystkie jej świadectwa od deski do deski, większość z nich wiele razy, i nigdy nie udało mi się znaleźć w nich ani jednego niemoralnego zdania, ani niczego, co nie byłoby całkowicie czyste i chrześcijańskie; niczego, co odciągałoby kogokolwiek od Biblii lub od Chrystusa; znajduję tam natomiast najgorętsze wezwania do posłuszeństwa Bogu, do miłości do Jezusa, do wiary w Pismo Święte i do ciągłego zgłębiania go. Taka bliskość z Bogiem, takie gorliwe oddanie, takie uroczyste wezwania do prowadzenia świętego życia mogą wynikać wyłącznie z natchnienia Ducha Bożego”.

GSAM 305.1Kto od początku uważnie śledził jej świadectwa, pisze:

GSAM 305.1„Jeśli chodzi o szczerość i wierność w postępowaniu, bez strachu i bez faworyzowania, pragnę zaświadczyć, że niczego tu nie brakowało. Gdyby w tej pracy dominowały podłe i złe motywy, pochlebne słowa zajęłyby miejsce wnikliwych świadectw i wiernych upomnień. Prostota wypowiedzi, wierne upomnienia za zło, słowa współczucia i otuchy dla drżących dusz, które czują, że potrzebują Zbawiciela, oraz dla błądzących, którzy z pokorą starają się porzucić swoje wady – to właśnie te rzeczy w dużej mierze charakteryzowały jej pracę. Świadectwo pani White, w którym ganiła zło u wielu osób, które widziała w wizjach, było składane z wielką wiernością i przynosiło znakomite efekty”.¹⁵

GSAM 305Zasada piąta – Prawdziwe proroctwa się spełniają

GSAM 305.2W osiemnastym rozdziale Księgi Powtórzonego Prawa znajduje się stwierdzenie Mojżesza dotyczące prawdziwych i fałszywych proroków. Mówi on: „Jakoż rozeznamy to słowo, którego nie mówił Pan? Jeźliby co mówił on prorok w imię Pańskie, a nie stałoby się to, ani wypełniło, onoć to jest słowo, którego nie mówił Pan; z hardości to mówił prorok on, nie bójże się go”.¹⁶

GSAM 305.3To samo można znaleźć też w następujących fragmentach Pisma Świętego: „Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?”¹⁷ O proroku Samuelu powiedziano: „cokolwiek powie, wszystko się stawa”.¹⁸ „ten prorok, mówię, wtenczas poznany bywa, że go Pan prawdziwie posłał, gdy się iści słowo jego”.¹⁹

GSAM 306.1Minęło już ponad pięćdziesiąt trzy lata, odkąd autor po raz pierwszy ujrzał panią E. G. White w proroczej wizji. Przez te lata wygłosiła ona wiele proroczych stwierdzeń dotyczących rzeczy, które miały się wydarzyć. Niektóre z tych przepowiedni odnoszą się do wydarzeń, które już się spełniły, inne są w trakcie spełniania się, a jeszcze inne dopiero nadejdą. Jeśli chodzi o te dotyczące wydarzeń z przeszłości lub teraźniejszości, nie znam ani jednego przypadku, w którym by się nie spełniły. Niektóre z jej przepowiedni zostały już wspomniane. Inne pojawią się w kolejnych rozdziałach, gdy będziemy kontynuować naszą opowieść.

GSAM 306Zasada szósta – Cuda nie są sprawdzianem prawdziwego proroka

GSAM 306.2Wielu teologów potwierdzało to, a komentarze do Pisma Świętego też to podkreślają: znakiem prawdziwego proroka jest czynienie cudów. Jednak z Pisma Świętego nie wynika żadna zasada tego rodzaju.

GSAM 306.3Gdyby czynienie cudów było dowodem na to, że ktoś jest prawdziwym prorokiem, to „fałszywy prorok”, o którym mowa w Objawieniu 19:20, zostałby w końcu uznany za prawdziwego proroka; jest bowiem napisane: „pojmana jest bestyja, a z nią fałszywy on prorok, który czynił cuda przed nią, któremi zwodził tych, którzy przyjęli piętno bestyi”. O tej samej mocy mowa jest ponownie w Objawieniu 13:14, gdzie mówi się o zwodzeniu „mieszkających na ziemi przez one cuda, które jej dano czynić przed bestyją”. Stosując tę samą zasadę, doszlibyśmy do wniosku, że nawet szatan jest prawdziwym prorokiem. Niektóre duchy, które będą wykonywać szczególne dzieło podczas szóstej z siedmiu ostatnich plag, nazywane są: „duchy dyjabelskie, czyniące cuda, które wychodzą do królów ziemi i na wszystek okrąg świata, aby ich zgromadzili na wojnę onego wielkiego dnia Boga wszechmogącego”.²⁰

GSAM 306.4Gdyby dowodem na to, że ktoś jest prawdziwym prorokiem, były cuda, które czyni, gdy nie znajduje się w stanie wizji, to znaleźlibyśmy tylko nielicznych proroków biblijnych, którzy przeszliby ten test, zwłaszcza jeśli mielibyśmy opierać się wyłącznie na tym, co zapisano o ich czynach. To prawda, że w Biblii odnotowano cuda dokonane przez niektórych proroków, jak na przykład Eliasza, Elizeusza i Pawła. Ale czy znalazłeś w Biblii wzmiankę o cudach Izajasza, Jeremiasza, Daniela, Ozeasza, Joela, Amosa itp.? A przecież byli to prawdziwi prorocy Pana i okazują się nimi zgodnie z zasadami, które Pan podał jako sprawdzian prawdziwego proroka.

GSAM 307.1To, że dokonywanie cudów nie jest kryterium prawdziwego proroka, widać wyraźnie, czytając biblijny opis Jana Chrzciciela. O tym, że był on prorokiem, świadczy przepowiednia jego ojca, Zachariasza, który opisał wizję, jaką dał mu Bóg dotyczącą syna, który miał się mu narodzić: „A ty dzieciątko! Prorokiem Najwyższego nazwane będziesz; bo pójdziesz wprzód przed obliczem Pańskiem, abyś gotował drogi jego”.²¹ Sam nasz Zbawiciel uznał Jana za tego właśnie proroka, który miał przygotować przed Nim drogę; o Janie bowiem powiedział: „Ale coście wyszli widzieć? Izali proroka? Zaiste powiadam wam, iż więcej niż proroka. Tenci bowiem jest, o którym napisano: Oto Ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą. Albowiem powiadam wam: Większego proroka z tych, którzy się z niewiast rodzą, nie masz nad Jana Chrzciciela”.²²

GSAM 307.2Oto więc jasne stwierdzenie Zbawiciela, że Jan był prorokiem. Zastosujmy test czynienia cudów i zobaczmy, jaki będzie wynik. W Ewangelii spisanej przez ewangelistę Jana czytamy te słowa: „A wiele ich do niego [Chrystusa] przychodziło i mówili: Janci wprawdzie żadnego cudu nie uczynił; wszakże wszystko, cokolwiek Jan o tym powiedział, prawdziwe było”.²³ Już samo to stwierdzenie całkowicie obala twierdzenie, że znakiem prawdziwego proroka jest czynienie cudów.

GSAM 307.3Ta zasada z Księgi Powtórzonego Prawa 13:1-3, którą w naszym obecnym zestawieniu nazywamy zasadą szóstą, ma nas chronić przed pędzeniem za czymkolwiek niezwykłym czy cudownym, dopóki najpierw nie sprawdzimy dokładnie, czy prowadzi to do większej bliskości z Panem, czy też oddala nas od Niego. Ten fragment praktycznie mówi nam, żebyśmy stosowali wszystkie zasady, a zwłaszcza sprawdzali, czy coś jest w zgodzie z Bogiem i Jego prawem.

GSAM 308.1Ta szósta zasada uczy, że jeśli cud zostanie dokonany przez oszusta, to po dokładnym zbadaniu widać w nim odejście od świętych prawd Słowa Bożego oraz obniżenie standardów, by zaspokoić serce skłonne do unikania drogi samozaparcia. Pan pozwala, by taki oszust się pojawił, a jego postępowanie jest próbą dla prawdziwego dziecka Bożego, dającą mu okazję do dokładnego rozważenia intencji lub motywów wspomnianego cudotwórcy. Ci, którzy trzymają się Słowa Bożego, zamiast dać się zwieść fałszywemu cudotwórcy, wychodzą z takiego doświadczenia silniejsi w Bogu.

GSAM 308.2W tych złych czasach, kiedy wielu twierdzi, że jest „uzdrowicielami przez wiarę”, „boskimi uzdrowicielami”, „uzdrowicielami z Chrześcijańskiej Nauki” itp., dobrze byłoby ściśle stosować zasady biblijne; potrzebne będą bowiem boskie zasady i oświecenie Ducha Świętego, byśmy mogli jasno rozróżnić intencje i cele niektórych z tych „uzdrowicieli”, tak subtelne jest bowiem ich działanie; z drugiej strony są też tacy, którzy otwarcie lekceważą Prawo Boga i Jego prawdę na ten czas. W niektórych przypadkach ci rzekomi „uzdrowiciele” wpadali w szał niczym ludzie ogarnięci szaleństwem na samą wzmiankę o Bożym prawie. Tak samo pewne jest, że Pan ma przesłanie głoszące Jego święte prawo, jak i to, że ludzie, którzy rzucają obelgi pod adresem Jego prawa i wyrzucają ze swojego grona tych, którzy choćby o nim wspominają, są pozbawieni działania Ducha Świętego.

GSAM 308Zasada siódma – Ich owoce

GSAM 308.3„strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w odzieniu owczem, ale wewnątrz są wilcy drapieżni. Z owoców ich poznacie je; izali zbierają z ciernia grona winne, albo z ostu figi? Tak ci wszelkie drzewo dobre owoce dobre przynosi; ale złe drzewo owoce złe przynosi. Nie może dobre drzewo owoców złych przynosić, ani drzewo złe owoców dobrych przynosić. Wszelkie drzewo, które nie przynosi owocu dobrego, bywa wycięte i w ogień wrzucone. A tak z owoców ich poznacie je”.²⁴

GSAM 309.1Te słowa naszego Zbawiciela potwierdzają, że dar proroctwa będzie istniał w erze ewangelii. Gdyby z tym dziełem nie byli związani żadni prawdziwi prorocy, a każde prorocze objawienie pochodziło ze złego źródła, czyż nie powiedziałby: „Strzeżcie się proroków”? To, że tak jednoznacznie mówi nam, jak rozpoznać każdy rodzaj, jest najlepszym dowodem na to, że w dziele Pocieszyciela, Ducha Świętego, ukazującego „rzeczy przyszłe” (J 16,13), będzie obecny prawdziwy dar proroctwa. Ta zasada, którą w naszym wyliczeniu nazwaliśmy zasadą siódmą, jest nieomylna. Chrystus nie powiedział, że możecie ich rozpoznać po owocach, ale stanowczo: „z owoców ich poznacie je”.

GSAM 309.2Zastanawiamy się: jaki owoc widać w działaniu prawdziwych darów Ducha Bożego? Odpowiedź znajdziesz w słowach Pawła dotyczących celu, z jakim Pan obdarzył Kościół tymi darami: „Dlatego Pismo mówi: Wstąpiwszy na wysokość, wiódł pojmanych więźni i dał dary ludziom... I tenże dał niektóre Apostoły, a niektóre proroki, a drugie ewangielisty, drugie też pasterze i nauczyciele. Ku spojeniu świętych, ku pracy usługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego; A iżbyśmy się wszyscy zeszli w jedność wiary i znajomości Syna Bożego, w męża doskonałego, w miarę zupełnego wieku Chrystusowego”.²⁵

GSAM 309.3Zastosuj tę zasadę do daru prorockiego, który od samego początku był powiązany z Poselstwem Trzeciego Anioła, i jaki jest wynik? — Okazuje się, że ciągłe pouczenia przekazywane przez panią White były zgodne z duchem jedności i harmonii, zachęcając do „wspólnego naradzania się” i „wspólnego dążenia”, by być w zgodzie z Chrystusem, zapewniając w ten sposób prawdziwą wspólnotę i jedność między sobą.

GSAM 310.1Niektórzy przeciwnicy tej pracy mówili szyderczo: „Gdyby nie wizje pani White, które macie wśród siebie, wasza sprawa już dawno by się rozpadła”. Odpowiada się na to: „To prawda; bo właśnie z tego źródła Pan dał rady, ostrzeżenia i światło, dzięki czemu usunięto nieporozumienia, a dzieło prosperowało”. Więc to, co zamierzali wykorzystać jako cios wymierzony w ten dar, w rzeczywistości jest świadectwem, że jego owoce są owocami prawdziwego daru proroctwa.

GSAM 310.2Od ponad sześćdziesięciu lat przejawy daru proroctwa objawiające się przez panią White są sprawdzane według tych siedmiu zasad i pod każdym względem spełniają one wymagania stawiane prawdziwemu proroctwu.