Rozdział 26 — Nasze misje zagraniczne

GSAM 403.1„napisano: Którym nie powiadano o nim, oglądają; a którzy o nim nie słyszeli, zrozumieją”.¹

GSAM 403.2Nasza pierwsza misja poza granicami Stanów Zjednoczonych została otwarta w 1874 roku, kiedy pastor J. N. Andrews został wysłany do Szwajcarii i tam rozpoczął pracę.

GSAM 403OBSZAR ŚRODKOWOEUROPEJSKI

GSAM 403.3W tamtym czasie misja ta obejmowała osiem krajów: Szwajcarię, Francję, Włochy, Turcję, Belgię, Hiszpanię, Portugalię i Grecję – terytorium zamieszkane przez 140 000 000 ludzi.

GSAM 403.4Warto tu wspomnieć o okolicznościach, które skłoniły nas do podjęcia misji na tak rozległym terenie, w czasie, gdy nasza wspólnota była jeszcze niewielka liczebnie.

GSAM 403pastor Czechowski

GSAM 403.5W 1865 roku pastor M. B. Czechowski, nawrócony polski ksiądz katolicki, który przyjął obecną prawdę, poprosił nas, żebyśmy wysłali go jako misjonarza do Europy Środkowej. Ponieważ w tamtym czasie nie dało się tego zrealizować, przedstawił swoją sprawę adwentystom pierwszego dnia z Bostonu w stanie Massachusetts, którzy prawdopodobnie uznali, że nie ma on żadnego związku z naszą wspólnotą. Tak czy inaczej, zebrali potrzebne środki i wysłali go na upragnioną misję.

GSAM 404Ludzie przestrzegający sabatu w Szwajcarii

GSAM 404.1W 1866 roku głosił prawdę o sabacie i Poselstwo Trzeciego Anioła w Tramelan w Szwajcarii, co zaowocowało powstaniem grupy przestrzegających sabatu. Niedługo potem opuścił ich, by głosić poselstwo na Węgrzech. Nie wspomniał nic grupie w Tramelan o naszej działalności w Ameryce, ale Albert Vuilleumier, jeden z nich, umiał czytać po angielsku. Przypadkowo natknął się na egzemplarz czasopisma Advent Review. W ten sposób rozpoczęła się korespondencja między tymi dwoma krajami.

GSAM 404Pastor Erzenberger wysłany do Ameryki

GSAM 404.2W 1869 roku James Erzenberger z Tramelanu został wysłany do Ameryki, żeby nauczyć się angielskiego i lepiej poznać doktryny oraz zwyczaje Adwentystów Dnia Siódmego. Przyjechał do Battle Creek 18 czerwca i został w Ameryce półtora roku. W drodze powrotnej wyruszył z Nowego Jorku 9 września 1870 roku. W czerwcu tego samego roku Ademar Vuilleumier przyjechał do tego kraju, gdzie został na około cztery lata. W drodze powrotnej do ojczyzny towarzyszył mu pastor Andrews. Dotarli do Neuchâtel 16 października 1874 roku.

GSAM 404.3W 1875 roku pastor D. T. Bourdeau wraz z rodziną wyjechał z Ameryki do Francji, gdzie komisja wyznaczyła im miejsce pracy.

GSAM 404Powstała francuska gazeta

GSAM 404.4W następnym roku, w lipcu 1876 r., w Bazylei w Szwajcarii zaczęto wydawać gazetę w języku francuskim pod tytułem Les Signes des Temps (Znaki Czasów). 13 maja 1882 r., sześć lat później, pastor Haskell wyruszył statkiem z Nowego Jorku do Europy. Podczas tej podróży misyjnej spędził trochę czasu w Szwajcarii.

GSAM 405Pastor Whitney jedzie do Bazylei – śmierć pastora Andrewsa

GSAM 405.126 lipca 1883 r. pastor B. L. Whitney wraz z rodziną przybył do Bazylei. Został on wyznaczony przez Komitet Generalnej Konferencji do przejęcia kierownictwa nad tą misją, zastępując pastora Andrewsa, którego stan zdrowia gwałtownie się pogarszał. Kilka miesięcy później, w październiku tego samego roku, pastor Andrews zmarł.

GSAM 405.2Pastor Andrews w młodości nie miał okazji uczęszczać do szkół średnich ani na studia, a mimo to był dobrze wykształcony – był tym, kogo świat nazywa samoukiem lub człowiekiem, który sam doszedł do wszystkiego. Dzięki swojej pracowitości opanował łacinę, grekę i hebrajski, a w późniejszych latach także język francuski. Język francuski opanował, żeby ułatwić sobie rozpoczęcie i prowadzenie pracy w Misji Środkowoeuropejskiej, gdzie pracował przez ostatnie sześć lat swojego życia, pisząc i wydając francuską wersję czasopisma Signs of the Times, a także głosząc kazania w tym języku. To właśnie podczas tej pracy śmierć go dopadła.

GSAM 405Dr Kellogg w Europie

GSAM 405.3Wiosną 1883 roku dr J. H. Kellogg odwiedził Europę w ramach badań medycznych. Spędził po kilka dni w każdej z naszych misji, a jego wizyty były dla pracowników wielkim źródłem otuchy; szczególnie pastor Andrews bardzo docenił jego rady dotyczące pracy w Bazylei.

GSAM 405Pastor Butler odwiedza Europę

GSAM 405.4Na Generalnej Konferencji, która odbyła się w październiku 1883 roku, zalecono jak najszybsze rozpoczęcie wydawania gazety w Anglii. W wyniku kolejnego głosowania przeprowadzonego podczas tej konferencji pastorzy Geo. I. Butler, M. C. Wilcox i A. C. Bourdeau wyruszyli, by pomóc w pracy w Europie i Anglii. Pastor Butler wylądował w Glasgow w Szkocji 27 lutego 1884 roku. Jednym z celów wizyty pastora Butlera w misjach zagranicznych było osobiste zapoznanie się z trudnościami w prowadzeniu pracy w innych krajach oraz z tym, jak je pokonywać. On też spędził trochę czasu w Bazylei i na terenie Europy Środkowej. A. C. Bourdeau pracował wśród Francuzów w dolinach Alp, wśród Waldensów, a M. C. Wilcox zajął się pracą drukarską i redakcyjną w Anglii, gdzie pozostał do końca 1886 roku.

GSAM 406Założenie wydawnictwa w Bazylei

GSAM 406.1W 1884 roku w Bazylei powstało wydawnictwo Imprimerie Polyglotte (nazwa ta oznacza drukowanie w wielu językach). W marcu 1885 roku H. W. Kellogg dostał od Komitetu Generalnej Konferencji upoważnienie, by pojechać do Bazylei i kupić sprzęt potrzebny do drukarni. Tak też zrobił, dzięki czemu w starożytnym mieście Bazylei powstała dobrze wyposażona drukarnia należąca do Adwentystów Dnia Siódmego.

GSAM 406.2W czasie, gdy pastor Butler był w Europie, w bazylejskiej drukarni wydawano niemiecką gazetę Herold der Wahrheit. W tym samym roku w tej drukarni ukazało się też rumuńskie czasopismo Adevărulu Prezentu (Obecna Prawda). A jeszcze inne, po włosku, zatytułowane L’Ultimo Messaggio (Ostatnie Przesłania). Oba ostatnie czasopisma były szesnastostronicowymi kwartalnikami. Na konferencji szwajcarskiej w październiku 1884 roku podano, że w ciągu roku wydrukowano i rozprowadzono 146 000 egzemplarzy tych czterech czasopism. Aż do 1895 roku, kiedy to drukarnia (w wyniku prześladowań w Bazylei) została przeniesiona z tego miasta do Hamburga w Niemczech, wydawano książki i broszury w jedenastu różnych językach, a mianowicie: francuskim, niemieckim, włoskim, rumuńskim, hiszpańskim, czeskim, rosyjskim, holenderskim, węgierskim, ormiańskim, tureckim oraz turecko-greckim. Tak więc, jak wskazywała sama nazwa, była to instytucja „drukująca w wielu językach”.

GSAM 407Pani White odwiedza Europę

GSAM 407.13 września 1885 roku pani White wraz z synem, W. C. White’em, i rodziną przybyła do Bazylei. Spędzili półtora roku w starych krajach, odwiedzając misje na terenie Europy Środkowej, gdzie wyświadczyli nieocenioną przysługę różnym misjom.

GSAM 407Powstanie Konferencji Szwajcarskiej

GSAM 407.210 września 1885 r. powstała Konferencja Szwajcarska. W sprawozdaniu przedstawionym wówczas podano, że konferencja składała się z jednego wyświęconego duchownego, siedmiu licencjonowanych kaznodziejów, dziesięciu kościołów i 224 członków. W poprzednim roku zapłacili oni dziesięcinę w wysokości 1 645,11 dolarów. Oprócz tego na działalność przekazano darowizny w wysokości 2 041,22 dolarów.

GSAM 407Pastor Waggoner w Europie

GSAM 407.3Pani White wraz z W. C. White’em i rodziną wróciła do Ameryki w 1887 roku. W tym samym roku pastor J. H. Waggoner został zaproszony do współpracy z Misją Środkowoeuropejską. Spędził na tym terenie ponad dwa lata, mieszkając w tym czasie w Bazylei. To właśnie w tym mieście zmarł 20 kwietnia 1889 roku, jak już wspomniano.

GSAM 407.4Pogarszający się stan zdrowia pastora Whitneya i jego późniejsza śmierć (9 kwietnia 1889 r.) były kolejnym bolesnym ciosem dla tej misji.

GSAM 407Pastor Robinson w Europie

GSAM 407.5Pastor D. A. Robinson, który działał w Anglii, został wybrany na następcę pastora Whitneya. Pracował skutecznie w tym okręgu przez około sześć lat, po czym, na zaproszenie Generalnej Konferencji, wyjechał do Indii w 1895 roku. Jego odejście wymagało mianowania nowego kierownika.

GSAM 408Pastor Holser – kierownik misji

GSAM 408.1Na stanowisko wybrano pastora H. P. Holsera, a oprócz tej funkcji powierzono mu też kierowanie całą Misją Środkowoeuropejską. Pracował tam niestrudzenie i skutecznie aż do 1901 roku, kiedy to i on musiał ulec niszczycielskiej chorobie. Zmarł w Canyon City w stanie Kolorado 11 września 1901 roku.

GSAM 408.2Mimo tych niekorzystnych okoliczności misja się rozwijała, a praca posuwała się naprzód, o czym świadczy raport przedstawiony na Generalnej Konferencji w 1895 roku, z którego wynika, że Konferencja Środkowoeuropejska składała się z dziewiętnastu kościołów liczących 484 członków, którzy w poprzednim roku zapłacili dziesięcinę w wysokości 4 378,18 dolarów. Mieli wtedy czterech wyświęconych duchownych i pięciu licencjonowanych kaznodziejów.

GSAM 408MISJA NIEMIECKO-ROSYJSKA

GSAM 408.3W 1870 roku J. H. Linderman, pastor kościoła niedaleko Elberfeld w Prusach, wraz z czterdziestoma członkami swojej wspólnoty zaczął obchodzić siódmy dzień tygodnia jako sabat na podstawie studiowania Biblii, nie wiedząc o istnieniu na świecie innej grupy chrześcijan, która obchodziłaby ten dzień jako sabat. Wiadomość o tej grupie dotarła do naszych ludzi w dość niezwykły sposób. W sabat do domu misyjnego w Bazylei zapukał żebrak. Rodzina właśnie studiowała lekcję Szkoły Sobotniej, mając przed sobą otwarte Biblie. Ta scena zrobiła na nim wrażenie i skłoniła go do zadawania pytań.

GSAM 408Grupa z Elberfeld

GSAM 408.4Gdy dowiedział się, że nie są Żydami, tylko chrześcijanami przestrzegającymi sabatu siódmego dnia, opowiedział o tej wspólnocie w Elberfeld. Pastor Andrews uznał, że warto to sprawdzić, więc na początku 1875 roku wraz z pastorem Erzenbergerem pojechał do Prus, gdzie znaleźli tę wspólnotę dokładnie taką, jak ją opisano. Pastor Erzenberger pozostał przez jakiś czas, pracując w tej części Niemiec, a 8 stycznia 1876 roku w Elberfeld ochrzczono osiem osób – był to pierwszy chrzest przeprowadzony przez Adwentystów Dnia Siódmego w Niemczech.

GSAM 409.1Prawda zyskała przyczółek w Rosji już w 1882 roku dzięki materiałom do czytania, które niemieccy bracia z Ameryki wysyłali do swoich przyjaciół w niemieckich koloniach w Rosji.

GSAM 409Pastor Conradi w Europie

GSAM 409.2W 1885 r. pastor L. R. Conradi wyjechał z Ameryki na teren Europy Środkowej, by pracować wśród Niemców. 28 czerwca 1886 r. wyruszył z Bazylei na Krym w Rosji. Tam, razem z pastorem Perkiem, udał się do Berdebulatu, gdzie chrzczono dwie siostry i założono zbór liczący dziewiętnastu członków – był to pierwszy zbór Adwentystów Dnia Siódmego w Rosji.

GSAM 409Pastor Conradi i pastor Perk w więzieniu

GSAM 409.3Zaraz po tym pastor Conradi i pastor Perk zostali aresztowani za nauczanie sprzeczne z ortodoksyjną wiarą i spędzili pięć tygodni w więzieniu w Perekopie. Po uwolnieniu (dzięki interwencji posła Stanów Zjednoczonych) pastor Conradi odwiedził wschodnią Rosję, a potem wrócił do Szwajcarii.

GSAM 409Praca nad Wołgą w Rosji

GSAM 409.4W tym samym roku pastor Laubhan zaczął działać w Rosji, niedaleko swojego domu nad Wołgą. W 1880 roku pastor Klein z Kansas rozpoczął pracę w niemieckiej części Rosji, dzięki czemu pojawili się pracownicy na tym trudnym i wymagającym polu, a mimo że wierzący byli skazywani na wygnanie i więzienie, Pan w niezwykły sposób pobłogosławił tę pracę.

GSAM 409Sukces akwizytorów w Niemczech

GSAM 409.5W 1888 roku kolporterzy zaczęli działać w Prusach Reńskich, Wirtembergii, Badenii i Alzacji. Ośmiu czy dziesięciu energicznych i oddanych pracowników odniosło tak wielki sukces, że w ciągu jednego roku sprzedano następującą liczbę książek: Life of Christ – 3 000 egzemplarzy, From Eden to Eden – 2 000 egzemplarzy oraz 12 000 broszur. Dzięki tej pracy niemal w każdym miejscu, gdzie sprzedawano i czytano te książki, co najmniej jedna osoba przyjęła prawdę.

GSAM 410Rozpoczęcie misji w Hamburgu

GSAM 410.1W maju 1889 roku pastor Conradi otworzył misję w Hamburgu w Niemczech, a w bardzo krótkim czasie powstała szkoła szkoleniowa dla pracowników. W październiku tego samego roku zorganizowano Szkołę Sobotnią liczącą dwudziestu ośmiu członków. Właśnie w tym roku pastor Haskell odwiedził misję, zorganizowano zbór liczący dwudziestu członków oraz utworzono magazyn książek.

GSAM 410.2Pastor J. T. Boettcher zajmował się w tym czasie pracą w Niemczech, w Barmen. W 1890 roku przedłożono Generalnej Konferencji raport, z którego wynikało, że w misji niemiecko-rosyjskiej działało dziewięć zorganizowanych kościołów, liczących łącznie 422 członków, a do tego siedemdziesiąt pięć osób przestrzegających sabatu, które nie były jeszcze zrzeszone. 7 kwietnia tego samego roku ochrzczono kolejnych dwunastu ludzi, którzy dołączyli do zboru w Hamburgu. W grudniu liczba członków tego zboru wzrosła do czterdziestu. Kwota uzyskana ze sprzedaży książek z magazynu w Hamburgu, Holandii, Rosji i różnych częściach Niemiec wyniosła 5 000 dolarów.

GSAM 410Sukces w Europie

GSAM 410.3Praca w misji środkowoeuropejskiej posuwała się powoli, ale pewnie, jak wynikało ze sprawozdania przedstawionego na Generalnej Konferencji w 1891 roku. W tamtym czasie w Niemczech działało pięć kościołów, liczących łącznie 140 członków, z czego 64 należało do kościoła w Hamburgu. Wpłacono dziesięcinę w wysokości 1 000 dolarów. Sprzedaż książek na statkach, prowadzona przez misjonarza statkowego w Hamburgu, wyniosła 500 dolarów, a roczna sprzedaż akwizytorów na całym obszarze działania wyniosła 6 000 dolarów. W Austrii 150 osób przyjęło prawdę, a w Rosji było trzynaście kościołów, do których należało czterysta osób.

GSAM 411Pięciu rosyjskich wyznawców sabatu wygnano

GSAM 411.1Mniej więcej w tym czasie (1891 r.) pięciu członków rosyjskiego kościoła, w tym jego przywódca, zostało aresztowanych za nauczanie doktryn sprzecznych z oficjalnym kościołem i skazanych na pięć lat wygnania do Zakaukazia. Mieli być skuci razem łańcuchami i zmuszeni do przejścia pięciuset mil. W tej próbie podtrzymywała ich wiara i byli szczęśliwi w Panu. W ciągu tego roku przygotowano broszurę w formie czytania Biblii w języku rosyjskim, poświęconą cierpieniom Chrystusa, snu zmarłych – w jaki dzień i dlaczego – oraz pytaniu, czy możemy to wiedzieć?

GSAM 411.2W czasie Generalnej Konferencji w 1895 roku liczba członków w Niemczech wzrosła do 368, a dziesięcina z poprzedniego roku wyniosła 2 327,43 dolarów.

GSAM 411Więcej osób przestrzegających sabatu w Rosji

GSAM 411.3W Rosji, mimo że bardzo wielu wyemigrowało do innych krajów, liczba członków wzrosła do 467, którzy zapłacili dziesięcinę w wysokości 841,60 dolarów.

GSAM 411.4Z oświadczenia sekretarza ds. misji zagranicznych zawartego w czytaniu na tydzień modlitwy z 1896 roku dowiadujemy się, że

GSAM 411.4„w regionie niemiecko-rosyjskim w poprzednim roku liczba członków prawie się podwoiła; przybyło ponad czterysta osób. W Berlinie w Niemczech sześćdziesiąt osób uczęszczało na regularne nabożeństwa sabatowe. Wybudowanie kaplicy misyjnej w Hamburgu wzmocniło tamtejsze dzieło. W Monachium, w Bawarii, spora grupa czekała na chrzest. Wierzący byli też w Lipsku, Królewcu, Magdeburgu, Poznaniu, Stuttgarcie i innych ważnych miastach Niemiec. Była też grupa w Rotterdamie w Holandii.

GSAM 412.1„W Rosji kolporterzy dostali zezwolenia od rządu. Literatura została przetłumaczona na język łotewski i estoński. Niemiecka redakcja została przeniesiona z Bazylei do Hamburga, a w tej siedzibie drukowano prawdę w czternastu językach”.

GSAM 412Chrzest na Węgrzech

GSAM 412.2W ciągu tego roku odbył się pierwszy chrzest na Węgrzech oraz pierwsze spotkanie sakramentalne w Czechach. W Galaczu w Rumunii powstała misja morska, działająca na Dunaju i Morzu Czarnym.

GSAM 412Akwizycja w Niemczech

GSAM 412.3W magazynie Home Missionary z grudnia 1895 roku pastor Spies tak powiedział o akwizycji na terenie Niemiec:

GSAM 412.3„Osoby odpowiedzialne za akwizycję, kiedy ją tu rozpoczęto, nie przestawały jej rozwijać, mimo że niektórzy czołowi wydawcy i księgarze z Lipska zapewniali ich, że «sprzedaż książek w ramach subskrypcji okaże się porażką».

GSAM 412.4„W sierpniu 1887 roku ukazało się pierwsze wydanie książki Life of Christ w języku niemieckim. Mniej więcej w tym samym czasie, gdy wspomniana książka była gotowa do dystrybucji, w Bazylei odbyło się szkolenie dla akwizytorów; to właśnie zapoczątkowało akwizycję nie tylko w Niemczech, ale w całej Europie. Siódme wydanie tej książki właśnie zeszło z prasy w języku niemieckim.

GSAM 412.5„Od 1 stycznia 1895 roku do akcji dołączyło dwunastu nowych akwizytorów. W czerwcu 1895 roku raport wykazał pięćdziesięcioprocentowy wzrost sprzedaży. Obecnie skupiamy się szczególnie na naszej niemieckiej gazecie Herold der Wahrheit. Niektóre, niezbyt duże zbory, zamawiają od pięćdziesięciu do dwustu egzemplarzy, które potem sprzedają. Mają też bardzo miłe doświadczenia z kupującymi. W Review z 18 lutego 1896 r. pastor Conradi powiedział: «Rok 1895 kończymy z tysiącem pięciuset osobami przestrzegającymi sabatu na terenie niemiecko-rosyjskim».”

GSAM 413MISJA SKANDYNAWSKA

GSAM 413.1Misję wśród ludności skandynawskiej rozpoczął pastor John Matteson w 1877 roku. 6 czerwca przybył do Vejle w Jutlandii w Danii. Kiedy przybył do tego kraju, było tam już kilka osób, które zaczęły przestrzegać sabatu dzięki lekturze gazet i broszur przesyłanych im przez przyjaciół z Ameryki.

GSAM 413.2Śledząc początki tej pracy, dowiadujemy się, że w 1850 roku cztery osoby, które przeniosły się do Ameryki z Norwegii, zaczęły przestrzegać sabatu Pańskiego. Mieszkali w Oakland w stanie Wisconsin. Dwoje z nich to rodzice pastora O. A. Olsena. W 1863 roku pastor John Matteson zaczął przestrzegać sabatu siódmego dnia. Mieszkał w Poysippi w stanie Wisconsin. W ciągu następnych sześciu miesięcy, dzięki jego wysiłkom, około czterdziestu Duńczyków i Norwegów przyjęło doktryny Adwentystów Dnia Siódmego. Pierwszym aktywnym kaznodzieją, który dołączył do niego w służbie, był pastor J. F. Hanson z Minnesoty.

GSAM 413Pierwsza książka wydana w języku duńsko-norweskim

GSAM 413.3W 1866 roku pastor John Matteson zwrócił się do kierownictwa redakcji Review and Herald z pytaniem, czy wydrukowaliby dla Skandynawów broszury i ulotki w ich języku. Poinformowano go, że brak funduszy w redakcji uniemożliwia to; jednak w Wisconsin i Minnesocie byli ludzie jego narodowości, którzy tak bardzo pragnęli, by prawda została wydrukowana w ich ojczystym języku, że mimo skromnych środków i liczby mniejszej niż pięćdziesiąt osób, zebrali 1000 dolarów w gotówce i przekazali mu te pieniądze na ten cel. Z tymi pieniędzmi i sporą ilością starannie przygotowanego rękopisu pastor Matteson przyjechał do Battle Creek i ponownie złożył wniosek o wydrukowanie książek. Ponieważ był przygotowany na wcześniejsze zastrzeżenia, jego prośba została spełniona, a 18 marca 1867 roku zaczął czytać swój rękopis, przygotowany do książki Liv og Død (Życie i śmierć), pastorowi J. N. Andrewsowi i mnie, którzy byliśmy wtedy członkami komisji wydawniczej. Innymi słowy, opowiedział nam po angielsku, co zawierał jego rękopis napisany w języku duńsko-norweskim.

GSAM 414Pastor Matteson zostaje drukarzem

GSAM 414.1W tamtym czasie nie było żadnego drukarza, którego można by oddelegować do składania dla niego tekstu, więc poprosił o możliwość nauczenia się tego samodzielnie. Kontynuował tę pracę, aż wydrukował około tysiąca stron broszur i ulotek w swoim własnym języku.

GSAM 414.2Dzięki temu nowemu sposobowi szerzenia prawdy wśród swoich ludzi wyruszył z nową odwagą, organizując spotkania w różnych stanach. Od tego momentu praca wśród Skandynawów posuwała się dość szybko.

GSAM 414Pierwsze zagraniczne czasopismo

GSAM 414.3Działalność wśród Duńczyków i Norwegów nabrała takiego rozmachu, że pojawiła się potrzeba wydawania miesięcznika, w którym osoby tej narodowości mogłyby czerpać wskazówki i wsparcie w swoim własnym języku. Dlatego 1 stycznia 1872 roku w redakcji Review and Herald ukazał się duński miesięcznik – dwudziestoczterostronicowe czasopismo w formie magazynu pod nazwą Advent Tidende (Wiadomości Adwentowe). W następnym roku objętość tego czasopisma zwiększono do trzydziestu dwóch stron. Było to pierwsze czasopismo wydane przez Adwentystów Dnia Siódmego w języku obcym.

GSAM 414.4W 1874 r. zainteresowanie wśród wierzących mówiących po szwedzku było tak duże, że zaczęto wydawać szesnastostronicowy miesięcznik w tym języku, zatytułowany Svensk Härold.

GSAM 414.5Kiedy pastor Matteson wyruszył na misję do Skandynawów (czerwiec 1877 r.) w starej ojczyźnie, co miesiąc z Ameryki wysyłano do Danii 266 egzemplarzy Tidende, a do Norwegii – 60. Dzięki lekturze tych czasopism wiele osób w Skandynawii już przestrzegało sabatu. W wyniku jego rocznej pracy w Danii w kilku różnych miejscach powstały grupy wierzących.

GSAM 415Drukarnia w Norwegii

GSAM 415.1Potem pastor Matteson udał się do Norwegii, gdzie 7 czerwca 1879 r. założył kościół liczący trzydziestu ośmiu członków – to efekt jego pracy w Christianie. Mniej więcej w tym samym czasie dołączył do niego w służbie pastor J. P. Jasperson z Ameryki. W tym samym roku w Norwegii powstało też stowarzyszenie wydawnicze, a w Christianie zakupiono nieruchomość pod drukarnię, salę spotkań na nabożeństwa oraz pomieszczenia mieszkalne za kwotę 14 580 dolarów. Przez pewien czas z biura w Christianie co tydzień ukazywał się niewielki nakład gazety Tidernes Tegn.

GSAM 415.2Wczesną jesienią 1880 roku pastor Matteson przyjechał do Ameryki, żeby zdobyć wsparcie dla rozszerzenia działalności w Skandynawii. Wziął udział w tegorocznej Generalnej Konferencji i wrócił do Europy w kwietniu 1881 roku, bardzo podbudowany. Niedługo po powrocie kupiono prasę cylindryczną i zainstalowano ją w biurze w Christianie.

GSAM 415Czasopisma o zdrowiu w języku duńskim i szwedzkim

GSAM 415.3Od razu zaczęli wydawać czasopismo o zdrowiu w języku duńskim, zatytułowane Sundheds Bladet. W 1883 roku wydał podobne czasopismo w języku szwedzkim oraz czasopismo religijne o nazwie Sanningens Härold. W 1884 roku mieli wyposażenie biurowe o wartości 2563 dolarów. W ciągu tego roku wydrukowano i rozprowadzono łącznie 115 000 egzemplarzy gazet, a do tego wiele tysięcy ulotek i kilka książek.

GSAM 415Pastor Haskell w Skandynawii

GSAM 415.4Praca w krajach skandynawskich zyskała spore wsparcie dzięki wizycie pastora Haskella w 1882 roku, a w 1884 roku znaczną pomoc zapewniły działania pastora Geo. I. Butlera, pastora B. L. Whitneya, A. B. Oyena i pastora E. G. Olsena.

GSAM 416Pani White bardzo pomaga Skandynawii

GSAM 416.1W 1885 roku pani E. G. White wraz z synem, W. C. White’em, odwiedzili Skandynawię, co miało nieocenione znaczenie dla pracy na tym terenie. Niektórzy doszli do wniosku, że biedni w tym kraju nie są w stanie płacić dziesięciny i że nie ma sensu próbować sprzedawać książek. Świadectwo, jakie złożyła pani White, pojawiło się w samą porę i zostało dobrze przyjęte przez ludzi, o czym świadczyła odpowiedź sformułowana w następujących słowach: „Cokolwiek mówił Pan, uczyńmy, i posłuszni będziemy”. Podczas tej wizyty w skandynawskim polu misyjnym zaszła całkowita zmiana, spowodowana głównie niestrudzoną pracą pani White.

GSAM 416W Norwegii powstał nowy budynek biurowy

GSAM 416.2W 1886 roku pastor O. A. Olsen i N. Clausen odwiedzili kraje skandynawskie, a ten drugi został tam na dłużej. W 1885 roku w Christianie wzniesiono nowy budynek biurowy, a w roku kończącym się 1 września 1886 biuro zarobiło na samej sprzedaży książek i broszur 5 386,68 dolarów, a z prenumerat czasopism wpłynęło 3 146,03 dolarów.

GSAM 416Dwadzieścia pięć kościołów w Skandynawii

GSAM 416.3W sprawozdaniu przedstawionym Generalnej Konferencji w 1889 roku podano, że na terenie Skandynawii działało dwadzieścia pięć kościołów, liczących 926 członków, którzy zapłacili dziesięcinę w wysokości 2 548,75 dolarów; było tam też sześciu duchownych, czterech licencjonowanych kaznodziejów i pięćdziesięciu dwóch akwizytorów. Sprzedaż książek w Norwegii i Szwecji w jednym kwartale wyniosła 2 161,26 dolarów.

GSAM 416Szkoła w Christianie

GSAM 416.4W tym czasie w Christianie działała szkoła, do której uczęszczało pięćdziesięciu uczniów. W 1891 roku w Christianie pastorzy O. A. Olsen i E. J. Waggoner prowadzili instytut biblijny, do którego uczęszczało stu uczniów. W tym instytucie prowadzono gruntowne szkolenie z zakresu akwizycji.

GSAM 417Czterdzieści kościołów w Skandynawii w 1895 roku

GSAM 417.1Sześć lat później, w 1895 roku, natrafiliśmy na raport pastora D. A. Robinsona, ówczesnego superintendenta okręgu ds. misji zagranicznych, który tak wyraźnie pokazuje znaczny wzrost działalności w tamtym okresie, że cytujemy go poniżej: „W Skandynawii jest czterdzieści kościołów i 1 458 członków. Roczna dziesięcina wyniosła 5 585,55 dolarów. Jest piętnastu wyświęconych duchownych, jedenastu licencjonowanych kaznodziejów, a roczna sprzedaż książek wyniosła 40 000 dolarów. Ta ogromna kwota to głównie zasługa wysiłków akwizytorów, i to w kraju, gdzie jeszcze w 1885 roku księgarze, a nawet duchowni naszej wiary, twierdzili, że sprzedaż książek metodą akwizycji jest niemożliwa.

GSAM 417Trzy konferencje skandynawskie

GSAM 417.2Na terenie Skandynawii działają obecnie trzy konferencje, a daty ich powstania to: Dania – 30 maja 1880 r.; Szwecja – 12 marca 1882 r.; Norwegia – 10 czerwca 1887 r. Pastor John Matteson, który jako pierwszy otworzył misję skandynawską i tak skutecznie zapoczątkował tę pracę, a także z wielkim zaangażowaniem i poświęceniem działał na rzecz dobrobytu tamtejszych ludzi, zachorował na śmiertelną chorobę – gruźlicę – i zmarł w El Monte w Kalifornii 30 marca 1896 roku, w wieku sześćdziesięciu jeden lat.

GSAM 417MISJA BRYTYJSKA

GSAM 417.3William Ings, pochodzący z hrabstwa Hampshire w Anglii, ale Amerykanin z duszy i wykształcenia, bo mieszkał w Stanach od dzieciństwa, przybył do Southampton z Bazylei w Szwajcarii 23 maja 1878 roku. Tym razem jego pobyt był krótki – trwał zaledwie dwa tygodnie, po czym na chwilę wrócił na kontynent. Wkrótce potem jednak znów udał się do Southampton, gdzie po czterech miesiącach pracy od drzwi do drzwi – rozdając ulotki i wykonując różne zadania misyjne, jakie się pojawiały – zgłosił, że dziesięć osób przestrzega sabatu. 30 grudnia tego samego roku ja i moja żona przybyliśmy do Southampton, gdzie połączyliśmy nasze wysiłki z pracą pastora Ingsa, organizując zimą spotkania w Shirley Hall oraz w naszym własnym wynajętym domu. Latem 1879 roku organizowaliśmy spotkania pod namiotem w Southampton. W tym czasie i miejscu do naszej pracy dołączyła panna Maud Sisley (obecnie pani Boyd), która czytała fragmenty Biblii i chodziła od domu do domu. Dzięki tym wysiłkom kilka osób przyjęło prawdę. Następnej zimy organizowaliśmy spotkania w sali w Ravenswood Villa – budynku, w którym mieszkaliśmy i mieliśmy nasz magazyn.

GSAM 418Spotkania pod namiotem w Anglii

GSAM 418.1Latem 1880 roku pastor Andrews, mimo słabego zdrowia, przyjechał ze Szwajcarii, żeby pomóc przy zgromadzeniu pod namiotem w Romsey, gdzie kolejne osoby przyjęły przesłanie.

GSAM 418.211 stycznia 1880 r. powstało towarzystwo ulotek. Członkowie byli bardzo zaangażowani w tę działalność i rozdano mnóstwo materiałów.

GSAM 418.38 lutego 1880 roku odbył się nasz pierwszy chrzest, w którym wzięło udział sześciu kandydatów. Do 2 lipca 1881 roku w Southampton ochrzczono dwudziestu dziewięciu kandydatów.

GSAM 418Wzrosła liczba pracowników w Anglii

GSAM 418.4W wyniku głosowania na Generalnej Konferencji, która odbyła się jesienią 1881 roku, pastor A. A. John wraz z żoną, Geo. R. Drew oraz panna Jennie Thayer wyjechali do Anglii i dołączyli do pracy na tym polu misyjnym. W 1882 roku pastor Haskell odwiedził europejskie tereny misyjne i spędził kilka dni z pracownikami angielskiej misji, udzielając im cennej pomocy w postaci rad i wskazówek.

GSAM 418.5W marcu 1882 roku zaczęto drukować dwustronicowy brytyjski dodatek do czasopisma Signs of the Times, który dołączano do tysiąca egzemplarzy Signs wysyłanych z Ameryki. Wykorzystywano je w pracy misyjnej w Wielkiej Brytanii. Raport z działalności z 1 października 1883 r. pokazuje, że na ten dzień było stu przestrzegających sabatu. Dziesięcina wpłacona od początku działalności misji wyniosła 2 078,71 dolarów.

GSAM 419Praca misyjna na statkach

GSAM 419.1Dzięki uprzejmości zarządców statków pastor Ings mógł bezpłatnie wysłać paczki z ulotkami i gazetami do osiemdziesięciu głównych portów należących do „Peninsular and Oriental Steam Ship Company” w Afryce Południowej, Indiach Wschodnich i Zachodnich, Ameryce Środkowej oraz na Wyspach Bay. To właśnie dzięki materiałom czytelniczym wysłanym w ten sposób po raz pierwszy wzbudzono zainteresowanie na wyspie Demarara. Informację tę otrzymaliśmy z listów nadesłanych z wyspy.

GSAM 419„History of the Sabbath” w angielskich bibliotekach

GSAM 419.2Egzemplarz książki pastora Andrewsa History of the Sabbath trafił też do sześćdziesięciu bibliotek publicznych i bezpłatnych czytelni w całej Wielkiej Brytanii, gdzie książki te wciąż są dostępne, opowiadając tę historię wszystkim chętnym.

GSAM 419.3W 1884 roku pastor Butler odwiedził Anglię w towarzystwie innych pracowników tej misji. Pastorzy S. H. Lane i Robert Andrews wypłynęli z Bostonu, by dołączyć do misji w Wielkiej Brytanii 9 maja 1885 roku. Wizyta pani White w Anglii była dla pracowników źródłem siły i otuchy. Pani White wraz z synem spędzili tam kilka tygodni, zanim wrócili do Ameryki z misji europejskiej.

GSAM 419Początki „Present Truth”

GSAM 419.4Na początku 1884 roku, wkrótce po przybyciu pastora Butlera do Anglii, postanowiono rozpocząć w Grimsby, z M. C. Wilcoxem jako redaktorem, wydawanie ośmiostronicowego, ukazującego się dwa razy w miesiącu czasopisma pod nazwą Present Truth. Obecnie ukazuje się ono jako szesnastostronicowy tygodnik w Londynie, w nakładzie około 18 000 egzemplarzy tygodniowo.

GSAM 420.1W 1889 roku pastor Holser poinformował, że misja brytyjska składa się z ośmiu kościołów, liczących dwieście osób przestrzegających sabatu, z czego sześćdziesiąt pięć mieszkało w Londynie. Dziesięcina za poprzedni rok wyniosła 1 244,58 dolarów. Było tam dwóch wyświęconych duchownych, dwóch licencjonowanych kaznodziejów, dwóch misjonarzy okrętowych i siedmiu pracowników biblijnych. Mniej więcej w tym czasie do misji angielskiej dołączyli pastorzy Wm. Hutchinson i Francis Hope.

GSAM 420Wydawnictwo Pacific Press w Londynie

GSAM 420.2W 1890 roku firma Pacific Press Publishing Company z Oakland w Kalifornii otworzyła oddział przy 48 Paternoster Row w Londynie oraz drukarnię przy 451 Holloway Road w Londynie Północnym. Sprzedaż książek z tego oddziału w pierwszym roku, po cenach hurtowych, wyniosła 9 556,89 dolarów.

GSAM 420.3W lutym 1895 roku pastor Robinson przedstawił następujące sprawozdanie:

GSAM 420.3„W Wielkiej Brytanii jest jedenaście kościołów, 363 członków, pięciu duchownych i jeden licencjonowany kaznodzieja. Dziesięcina za miniony rok wyniosła 5 077,20 dolarów, czyli średnio 13,98 dolarów na członka. Nieruchomości wydawnictwa są teraz własnością angielskiej spółki International Tract Society, Limited, która nimi zarządza”.

GSAM 420.4W grudniu 1895 roku sekretarz ds. misji zagranicznych podał, że w Wielkiej Brytanii jest 560 członków. W ciągu roku dziesięcina wzrosła o 1 000 dolarów. W tym czasie osiem grup spotykało się w sabat w różnych miejscach w Londynie.

GSAM 420.5W ten sposób praca na tym polu misyjnym posuwała się naprzód, czasem niemal niezauważalnie. Nasiona na niektórych rodzajach gleby nie kiełkują tak szybko jak na innych. Ich kiełkowanie jest wolniejsze, ale wzrost pewniejszy i bardziej wytrzymały. Tak samo jest z prawdą trzeciego poselstwa w tym królestwie. Jego ziarno zostało zasiane, zapuściło korzenie i powoli rosło, aż osiągnęło stosunkowo duże rozmiary.

GSAM 421MISJA AUSTRALAZJATYCKA

GSAM 421.110 maja 1885 r. pastorzy S. N. Haskell, J. O. Corliss wraz z rodziną, M. C. Israel wraz z rodziną, Wm. E. Arnold oraz Henry Scott wypłynęli z San Francisco, by otworzyć misję na terenie Australii. Jedenaście lat wcześniej, w 1874 roku, na spotkaniu w Battle Creek pani White powiedziała, że wiele narodów jeszcze przyjmie prawdę i że widziała pracujące maszyny drukarskie oraz drukowane książki i gazety w różnych krajach. Kiedy poproszono ją o sprecyzowanie, o jakie kraje chodzi, odpowiedziała, że Australia to jedyna nazwa, jaką pamięta.

GSAM 421Bible Echo

GSAM 421.2Dzięki gorliwej i owocnej pracy pastora Haskella i jego towarzyszy przesłanie rozprzestrzeniało się tak szybko, że uznano za konieczne wydawanie gazety w Australii. W związku z tym poczyniono przygotowania do publikacji i 1 stycznia 1886 roku w Melbourne ukazał się szesnastostronicowy miesięcznik pod tytułem Bible Echo and Signs of the Times. Pierwszy numer wydrukowano w nakładzie sześciu tysięcy egzemplarzy, podczas gdy regularny nakład wynosił zaledwie trzy tysiące.

GSAM 421Założenie pierwszego kościoła w Australii

GSAM 421.3W niedzielę 10 kwietnia 1886 r. powstał pierwszy kościół Adwentystów Dnia Siódmego w Australii. Obecnych było osiemnaście osób, które podpisały przymierze, a siedem kolejnych złożyło wnioski o przyjęcie poprzez chrzest. Zostali oni ochrzczeni w następny sabat, a przez kilka kolejnych tygodni w każdy sabat dołączały nowe osoby, aż liczba członków kościoła wzrosła do pięćdziesięciu pięciu. Do maja 1886 roku liczba zapisanych wyniosła dziewięćdziesiąt osób. Oprócz nich w innych miejscach było około trzydziestu pięciu osób, które przestrzegały sabatu.

GSAM 421.4W drukarni były dwie dobre prasy i silnik – wszystko opłacone i należące do Adwentystów Dnia Siódmego w tej odległej krainie – około siedmiu tysięcy mil od naszej dużej siedziby w Oakland w Kalifornii.

GSAM 422.1W 1886 roku przesłanie dotarło do Nowej Zelandii. Raport z australijskiego oddziału podaje, że w Nowej Zelandii było pięćdziesiąt osób przestrzegających sabatu. Kwota uzyskana ze sprzedaży książek w biurze wyniosła 700 dolarów. Oprócz tego akwizytorzy sprzedali czterysta egzemplarzy książki Wielki Bój w Nowej Zelandii oraz tysiąc egzemplarzy Thoughts on Daniel w Australii.

GSAM 422Budynek biura w Australii

GSAM 422.2Z raportu z 19 lipca 1889 roku dowiadujemy się, że w Melbourne ukończono budowę drukarni, w której znajduje się kaplica do odprawiania nabożeństw.

GSAM 422Wejście na Tasmanię

GSAM 422.3Zarówno w Australii, jak i w Nowej Zelandii zorganizowano konferencję, a pastor Israel i pastor Steed rozszerzyli działalność na Tasmanię. Tam powstały już trzy zbory, liczące łącznie sto trzydzieści sześć osób. Oprócz nich są jeszcze inni rozproszeni wyznawcy sabatu, którzy nie zrzeszyli się jeszcze w żadnym zborze.

GSAM 422.4Dziesięcina za ten rok na terenie Australii wyniosła 9 371 dolarów. Na terenie działało piętnastu akwizytorów, których sprzedaż książek wyniosła 19 500 dolarów.

GSAM 422.5Podczas swojej drugiej podróży dookoła świata pastor Haskell ponownie odwiedził Australię, wziął udział w konferencji, która odbyła się w sierpniu 1889 roku, i na wiele sposobów udzielił skutecznej pomocy, co zostało bardzo docenione przez tę nowo zorganizowaną wspólnotę. Różni pracownicy z Ameryki od czasu do czasu odwiedzali Australię w imię jednej wielkiej sprawy – budowania i umacniania dzieła Bożego.

GSAM 422Pani White w Australii

GSAM 422.6Jesienią 1891 roku pani E. G. White, jej syn W. C. White, pastor Geo. B. Starr i inni wyruszyli z Kalifornii do Australii, gdzie dotarli w grudniu – w samym środku lata na tym kontynencie. Świadectwo pani White, mimo słabego zdrowia, z którym zmagała się przez dziewięć lat pobytu w tym kraju, bardzo pomogło w dostosowaniu tej pracy do ducha i treści Poselstwa Trzeciego Anioła. Podczas ich pobytu w Australii pastor J. O. Corliss ponownie zaangażował się w tutejszą działalność, a W. A. Colcord i inni dołączyli do tej pracy jako duchowni, nauczyciele itp.

GSAM 423Pastor Olsen w Australii

GSAM 423.1Kiedy pastor O. A. Olsen pełnił funkcję prezesa Generalnej Konferencji, odwiedził wszystkie nasze najważniejsze placówki w każdym zakątku kraju. Wymagało to wielu podróży – właściwie podróży dookoła świata. Zrobił to, żeby lepiej poznać potrzeby i sytuację różnych misji, by móc im służyć bezstronnie. To właśnie podczas tej podróży, w 1893 roku, spędził kilka tygodni w Australii.

GSAM 423Australazjatycka Konferencja Związkowa

GSAM 423.2W tym czasie powstała Australazjatycka Konferencja Związkowa, złożona z konferencji australijskiej i nowozelandzkiej oraz australijskich pól misyjnych. Konferencja ta zbiera się raz na dwa lata i działa na zasadach podobnych do konferencji związkowych w innych krajach. W 1893 roku nieliczni akwizytorzy działający na tym terenie sprzedali nakład 5 000 egzemplarzy książki Droga do Chrystusa, a wydrukowano drugie wydanie w tej samej liczbie. Latem 1894–95 w ciągu czterech miesięcy przyjęli 4 000 zamówień na książki w ramach subskrypcji.

GSAM 423Pastor Prescott w Australii

GSAM 423.3W 1895 roku pastor W. W. Prescott, sekretarz ds. edukacji w naszej denominacji, spędził kilka miesięcy w tej konferencji, poświęcając sporo czasu i uwagi tej gałęzi naszej działalności. W międzyczasie poprowadził kurs edukacyjny, który okazał się dla nich bardzo przydatny.

GSAM 424.1Raport z całorocznej działalności, przedstawiony na Generalnej Konferencji, sporządził pastor W. C. White i brzmi on następująco:

GSAM 424.1„Australijska Konferencja Związkowa składa się z siedemnastu kościołów, liczących 1074 członków, którzy w poprzednim roku zapłacili dziesięcinę w wysokości 9 810,10 dolarów. Konferencja ta ma dwunastu wyświęconych duchownych, dwóch licencjonowanych kaznodziejów, trzech pracowników biblijnych oraz pięćdziesięciu akwizytorów, którzy w ciągu roku sprzedali książek o wartości 28 731,11 dolarów. W ciągu roku kolonia Nowa Południowa Walia, z sześcioma kościołami i 321 członkami, odłączyła się od Konferencji Australijskiej i przyjęła nazwę Konferencji Nowej Południowej Walii”.

GSAM 424MISJA W AFRYCE POŁUDNIOWEJ

GSAM 424.2Na Generalnej Konferencji, która odbyła się w Battle Creek w 1886 roku, rozważano kwestię otwarcia misji w Afryce Południowej. Ponieważ podjęto decyzję popierającą to przedsięwzięcie, na początku lata 1887 roku podjęto wysiłki, by rozpocząć działalność w tej odległej krainie, gdzie garstka ludzi, którzy już zaczęli przestrzegać sabatu, wołała o pomocników.

GSAM 424Pastor Boyd i pastor Robinson w Afryce Południowej

GSAM 424.3W tym celu 11 maja pastor C. L. Boyd wraz z rodziną, pastor D. A. Robinson z żoną oraz inni pracownicy wypłynęli z Nowego Jorku w kierunku Afryki, przez Liverpool i Londyn. Trzy lata później, podczas Generalnej Konferencji, pan P. W. B. Wessels powiedział, że kiedy ci pracownicy dotarli do Afryki, było tam już około czterdziestu osób, które przestrzegały sabatu zgodnie z czwartym przykazaniem – dzięki lekturze publikacji na ten temat i studiowaniu Pisma Świętego.

GSAM 424.4Pastor Robinson i pastor Boyd rozpoczęli pracę misyjną w Kapsztadzie, a stamtąd rozszerzyła się ona na północny wschód o prawie osiemset mil, aż do Kimberley, w rejonie kopalni diamentów.

GSAM 424.5Do roku 1889 było tylko dwóch duchownych, jeden licencjonowany kaznodzieja, cztery kościoły i osiemdziesięciu członków; zapłacili oni dziesięcinę w wysokości 2 798,36 dolarów. W tym roku pastor Ira J. Hankins z Ameryki pracował w Kapsztadzie z dobrymi wynikami, a państwo Druillard przyjechali z Nebraski, żeby dołączyć do pracy w tym miejscu i dzielić trudy oraz niedostatki, jakie spotykają tych, którzy zostali powołani do pionierskiej pracy na nowym terenie. Praca pani Druillard ograniczała się głównie do magazynu książek, gdzie zarządzanie tym działem powierzono jej, podczas gdy pan Druillard zajmował się ogólną działalnością misyjną. W ciągu roku, na statkach zawijających do tego portu, sprzedał książki o wartości 750 dolarów.

GSAM 425Pastor Haskell w Afryce

GSAM 425.1W sierpniu tego samego roku pastor Haskell przybył do Kapsztadu. Pięć miesięcy spędził owocnie, odwiedzając różne grupy w Afryce Południowej i pracując z nimi. Dzięki tej wizycie sprawa została wzmocniona i rozbudowana, a jego serce napełniło się otuchą, gdy zobaczył owoce swojej pracy. Zainteresowanie działalnością edukacyjną wzrosło na tyle, że dwunastu studentów z Afryki przyjechało do Ameryki, by uczęszczać do naszych szkół wyznaniowych.

GSAM 425.2W międzyczasie odpowiednią uwagę poświęcono pracy akwizycyjnej. W Kapsztadzie odbył się kurs poświęcony tej działalności, prowadzony przez pana E. M. Morrisona, który tchnął nowe życie i energię w tę ważną gałąź naszego przesłania. Zaraz po szkoleniu na tym kursie trzynastu akwizytorów w ciągu sześciu miesięcy sprzedało i dostarczyło książki o wartości 5 621,28 dolarów. Zamówień było tak wiele, że całkowicie „zasypały” biuro w Londynie, bo nie dało się przygotować książek wystarczająco szybko, by nadążyć za popytem.

GSAM 425.3W 1892 roku do pracy w Afryce Południowej dołączył pastor A. T. Robinson. W tym czasie działalność rozrosła się na tyle, że trzeba było znaleźć nowe miejsce na magazyn, które zastąpiłoby stare. W związku z tym wzniesiono nowy budynek, wystarczająco duży, by pomieścić spotkania kościoła.

GSAM 426Budynek uczelni w Afryce

GSAM 426.1W ten sposób działalność rozwijała się krok po kroku, aż w Claremont, na przedmieściach Kapsztadu, wzniesiono budynek uczelni, który kosztował 35 000 dolarów. Jedyna pomoc, o jaką poproszono amerykańskich braci, polegała na wysłaniu grupy wykwalifikowanych nauczycieli do prowadzenia zajęć na poziomie uczelni, a oni sami mieli pokryć koszty. Prośba ta została spełniona, a szkoła otworzyła się 1 lutego 1893 roku.

GSAM 426Konferencja Południowoafrykańska

GSAM 426.2Konferencja Południowoafrykańska powstała w 1892 roku. Na Generalnej Konferencji w 1893 roku została przyjęta do jej grona. Liczyła wówczas pięć kościołów i stu trzydziestu ośmiu członków, którzy w poprzednim roku zapłacili dziesięcinę w wysokości 34 077,32 dolarów. Na tej konferencji Konferencję Południowoafrykańską reprezentował Piotr Wessels, który hojnie przekazał Generalnej Konferencji 16 000 dolarów – to więcej, niż sama Generalna Konferencja wydała na rozpoczęcie działalności w Afryce Południowej. Oprócz tego daru on i jeden z jego braci przekazali 40 000 dolarów na rozpoczęcie działalności bezpłatnej przychodni w Chicago.

GSAM 426.3Na Generalnej Konferencji w 1895 roku sekretarz ds. misji zagranicznych powiedział o polu misyjnym w Afryce:

GSAM 426.3„Konferencja w RPA działa dopiero od dwóch lat, ale w tym czasie Generalna Konferencja wysłała na ten teren dwunastu pracowników. Dwóch z nich udało się w głąb kraju jako misjonarze samowystarczalni, a pozostali podjęli pracę w różnych działach. Konferencja ta ma dobrze prosperującą szkołę, dom dziecka oraz sanatorium w trakcie budowy. Statystyki pokazują, że liczba jej członków wynosi 184”.

GSAM 426Czasopisma wydawane w Afryce Południowej

GSAM 426.4Temat wolności religijnej w RPA skłonił naszych ludzi w ostatnich miesiącach do wydania dwóch gazet: jednej w języku holenderskim, zatytułowanej De Wachter, a drugiej w języku angielskim, zatytułowanej The South African Sentinel and Gospel Echo. Ta druga ma nakład 4000 egzemplarzy.

GSAM 427Południowoafrykańska Konferencja Związkowa

GSAM 427.1W styczniu 1903 roku powstała Południowoafrykańska Konferencja Związkowa, składająca się z konferencji Kolonii Przylądkowej i Natal-Transwalu oraz misji w Basutolandzie i Matabelelandzie, które podlegają tej konferencji. W ramach konferencji działa piętnaście zorganizowanych kościołów z 595 członkami, dziewięć niezorganizowanych grup liczących dziewięćdziesięciu członków oraz trzydziestu samotnych wyznawców sabatu – łącznie 715 osób, które zapłaciły dziesięcinę w wysokości 7 850 dolarów. Było tam trzydziestu dziewięciu pracowników, z których dwudziestu jeden znajdowało się na listach płac różnych konferencji.

GSAM 427POLINEZJSKIE POLE DZIAŁALNOŚCI

GSAM 427.2W 1876 roku pastor James White i ja wysłaliśmy na wyspę Pitcairn tom czasopisma Signs of the Times oraz kilka ulotek wraz z listem. Dokumenty te trafiły na statek płynący wokół Przylądka Horn do Nowego Jorku. Zapewniono nas, że statek zatrzyma się na Pitcairn i tam paczka zostanie dostarczona. Nie znaliśmy nikogo na tej wyspie i nie wiedzieliśmy o niej nic, poza tym, że jej mieszkańcy cieszą się opinią ludzi oddanych i pobożnych. Dokumenty wysłaliśmy na oślep.

GSAM 427Wizyta na Pitcairn

GSAM 427.3Nie mieliśmy żadnych wiadomości od mieszkańców ani o naszej literaturze, aż do momentu, gdy pan Jan I. Tay odwiedził wyspę w 1886 roku, dziesięć lat później. Wtedy dowiedzieliśmy się, że po przeczytaniu tomu Signs i broszur cała wyspa w pewnym momencie była bliska decyzji, by zmienić dzień nabożeństwa z pierwszego dnia tygodnia na siódmy dzień i przestrzegać sabatu Pańskiego. Nie zrobili tego jednak aż do czasu wizyty pana Taya. Od dawna czuł głębokie pragnienie, by odwiedzić tę wyspę, ale nie znał osobiście jej mieszkańców ani nie wiedział o ich zainteresowaniu prawdą, które już się w nich rozbudziło.

GSAM 428.1Po powrocie do Ameryki gorąco zabiegał o zbudowanie statku, którym misjonarze mogliby przemieszczać się między wyspami na Oceanie Spokojnym. Wziął udział w Generalnej Konferencji w 1889 roku, mając tę sprawę na pierwszym planie, i tam zabiegał o pomoc dla wysp Polinezji. Konferencja, dostrzegając sens tego przedsięwzięcia, przegłosowała zebranie z darowizn kwoty 12 000 dolarów na budowę lub zakup statku, który miałby służyć na wyspach Pacyfiku.

GSAM 428Powstanie statku Pitcairn

GSAM 428.2Zgodnie z tą decyzją latem 1890 roku w pobliżu Benicia, około trzydziestu mil od Oakland w Kalifornii, zbudowano statek Pitcairn, którego koszt wyniósł 12 035,22 dolarów. W ciągu trzech czwartych roku udało się zebrać tę kwotę, którą Szkoły Sobotnie przekazały wyłącznie na ten cel – i nigdy nie było daru ofiarowanego z większą radością i entuzjazmem. Statek został poświęcony w Oakland w Kalifornii 25 września 1890 roku. Około półtora tysiąca osób zgromadziło się na statku i nabrzeżu, by być świadkami tej uroczystości.

GSAM 428Pierwszy rejs statku Pitcairn

GSAM 428.320 października statek wyruszył z San Francisco w swój pierwszy rejs do odległego miejsca misji. Na pokładzie jako misjonarze byli: pastor E. H. Gates z żoną, pastor A. J. Read z żoną, Jan I. Tay z żoną oraz załoga misjonarska pod dowództwem kapitana Marsha. Statek ten najpierw popłynął na wyspę Pitcairn, cztery tysiące mil na południe od San Francisco, gdzie dotarł 25 listopada. Kiedy statek opuścił wyspę 17 grudnia, osiemdziesięciu dwóch dorosłych przyjęło chrzest i utworzyło zbór Adwentystów Dnia Siódmego. Następnie statek udał się na wyspy z archipelagów Society, Hervey, Samoa, Friendly i Fidżi, pozostawiając anglojęzycznej ludności książki religijne oraz broszury dotyczące zdrowia i wstrzemięźliwości. W ciągu ośmiu miesięcy, do września 1891 roku, misjonarze sprzedali książek za kwotę 1 900 dolarów, a ponadto rozdali bezpłatnie ogromną ilość materiałów do czytania.

GSAM 429.1Misjonarze zostali rozmieszczeni w następujący sposób: pastor Read na Tahiti; pastor Gates pozostał na Pitcairn, by dokończyć pracę, którą tam już zaczął; natomiast pan Tay zdecydował się działać na wyspie Fidżi. W numerze Review z 14 kwietnia 1904 roku pastor Fulton tak pisze o pracy na Fidżi: „Na tym polu misyjnym jest teraz ponad sto pięćdziesiąt osób przestrzegających sabatu”. Z Fidżi statek popłynął do Auckland w Nowej Zelandii, żeby przeprowadzić niezbędne naprawy i ulepszenia, a także zaopatrzyć się w książki.

GSAM 429Śmierć misjonarzy

GSAM 429.2Po rocznej, jedenastomiesięcznej i osiemnastodniowej nieobecności statek Pitcairn powrócił do San Francisco, gdzie przybył 9 października 1892 roku. W tym czasie zmarł kapitan Marsh i został pochowany na Nowej Zelandii. Pan Tay zachorował na zapalenie płuc, z którego nigdy się nie wyleczył. On również odszedł spokojnie i spoczął w odległej krainie Fidżi; w ten sposób misja polinezyjska tak szybko straciła dwa cenne życia.

GSAM 429.3Misjonarze z Papaete na Tahiti mieli powody do radości, bo niemal od razu zobaczyli owoce swojej pracy. Dzisiaj mogli wysłać do ojczyzny radosną wiadomość o czterdziestu osobach, które nawróciły się i założyły zbór Adwentystów Dnia Siódmego.

GSAM 429Druga podróż statku Pitcairn

GSAM 429.4Statek wypłynął z San Francisco w swoją drugą podróż 17 stycznia 1893 r. z następującymi misjonarzami na pokładzie: B. J. Cady i jego żona, J. M. Cole i jego żona, E. C. Chapman i jego żona oraz dr M. G. Kellogg. Towarzyszyła im panna Hattie Andre z Ohio, która miała uczyć na wyspie Pitcairn. Jesienią 1893 roku pan Cady otworzył szkołę na Raiatea, należącej do archipelagu Society, do której uczęszczało sześćdziesięciu uczniów. Pod koniec pierwszego semestru liczba ta wzrosła do stu pięciu. Na początku drugiego semestru uczęszczało do niej stu dwudziestu uczniów.

GSAM 430Trzecia podróż statku Pitcairn

GSAM 430.1Trzecia wyprawa statku odbyła się w latach 1893–94. Misjonarzami podczas tej podróży byli G. O. Wellman z żoną oraz Lillian White – wszyscy z Michigan – którzy mieli udać się na Raiatea, gdzie mieli pomagać pastorowi Cady’emu w jego pracy. Pan Stringer i jego żona wyruszyli jako misjonarze samowystarczalni. Zatrzymali się na Rurutu. Na Raratonga (gdzie ludzie obchodzili sobotę zamiast niedzieli) stacjonowali dr Caldwell i jego żona, podczas gdy pastor Buckner i jego żona z Kalifornii zostali na Pitcairn. Podczas pobytu wśród tych ludzi wprowadzono wiele nowych gałęzi przemysłu, które pod wieloma względami okazały się korzystne dla mieszkańców. Przede wszystkim zbudowano wiatrak do mielenia kukurydzy, którą teraz uprawia się na wyspie, a dzięki tej samej energii wiatrowej napędzane są lekkie maszyny, co doprowadziło do powstania innych gałęzi przemysłu, dotąd nieznanych wyspiarzom.

GSAM 430Czwarta wyprawa na Pitcairn

GSAM 430.215 grudnia 1895 r. sekretarz ds. misji zagranicznych powiedział:—

GSAM 430.3„Statek Pitcairn właśnie zawinął do portu po swojej czwartej wyprawie... Działalność misyjna została rozpropagowana w dziewięciu różnych grupach, a pracują w nich następujący misjonarze:—

GSAM 430.4„Na wyspie Pitcairn: nauczyciele E. S. Butz z żoną oraz Hattie Andre. Na wyspie Norfolk pracują tu samodzielni misjonarze, którzy przybyli z Australii. Wyspy Towarzystwa: duchowny B. J. Cady; misjonarze medyczni – państwo R. A. Prickett. Raratonga: misjonarze medyczni – dr J. E. Caldwell z żoną, panny Lillian White i Maude Young; nauczyciele – G. O. Wellman z żoną oraz pastor J. D. Rice z żoną. Fidżi: pastor J. M. Cole z żoną. Wyspy Przyjazne: pastor E. Hilliard z żoną. Rurutu: państwo Stringer, misjonarze samowystarczalni. Hawaje: pastor E. H. Gates z żoną; nauczyciele: H. H. Brand z żoną. Samoa: dr F. E. Braucht z żoną. Pastor D. A. Owen z synem i córką, misjonarze samowystarczalni.

GSAM 431.1„Statek Pitcairn sprzedał i rozdał ogromne ilości literatury podczas swoich czterech rejsów. Dzięki temu w wielu miejscach pojawili się ludzie przestrzegający sabatu. Założono zbory na wyspie Pitcairn, w Norfolk i na Tahiti”.

GSAM 431Sprzedaż statku Pitcairn

GSAM 431.2Ponieważ obecnie istnieją możliwości dotarcia do obszaru Polinezji, których nie było w czasie budowy statku, statek został sprzedany, a do kontynuowania pracy wykorzystuje się inne środki. Pastor E. H. Gates jest teraz kierownikiem obszaru Polinezji i informuje o postępach w różnych grupach.

GSAM 431INDIE ZACHODNIE

GSAM 431.3Zimą 1889 roku pan Wm. Arnold z Ameryki rozpoczął pracę kolportera na Wyspach Karaibskich. Podczas tej działalności udało mu się zebrać nazwiska i adresy 1200 osób, które zostały przesłane do International Tract Society do wykorzystania w pracy misyjnej. Dzięki korespondencji i wysyłaniu materiałów do czytania na te adresy wzbudzono zainteresowanie prawdą, a tym samym otwarto drogę do głoszenia ewangelii poprzez nauczanie Słowa.

GSAM 431.4W odpowiedzi na wezwanie do pracy duszpasterskiej pastor D. A. Ball w listopadzie 1890 roku udał się na Barbados i do innych miejsc, by tam pracować. Dzięki jego wysiłkom kilka osób przyjęło prawdę. W 1892 roku pan Patterson z Kalifornii z dużym powodzeniem sprzedawał na wyspach książkę Bible Readings. W 1893 roku B. B. Newman wyjechał z Florydy na Jamajkę, by przejąć kierownictwo nad akwizycją podczas nieobecności pana Arnolda. W tym samym roku panowie Evans i Hackett również udali się na Karaiby, by zaangażować się w tę gałąź pracy. W maju pastor Haysmer wraz z żoną dołączyli do tej misji, by pracować tam, gdzie tylko nadarzy się okazja. Wkrótce potem wrócił pan Arnold, tym razem, by prowadzić akcję sprzedaży książek o tematyce zdrowotnej. Do lipca 1895 roku na samej Jamajce sprzedano książki tego typu za 8 200 dolarów, podczas gdy sprzedaż książek religijnych wyniosła 7 654 dolary, co dało łączną kwotę 15 854 dolarów. Rozpowszechnienie tak dużej ilości literatury bardzo pomogło w założeniu w Kingston dobrze zorganizowanego kościoła liczącego siedemdziesięciu pięciu członków oraz w otwarciu nowych możliwości dla pracy duszpasterskiej w innych częściach wyspy.

GSAM 432Trynidad

GSAM 432.1Działalność tutaj rozpoczęła się podobnie jak na Jamajce. W 1889 roku pan F. B. Grant wraz z żoną zostali zaproszeni na wyspę, żeby zaprezentować literaturę naszej denominacji, a wkrótce potem, na zaproszenie, dołączyli do nich pastor Flowers z żoną, by podjąć pracę, gdy tylko pojawiła się taka możliwość. Odnosili spore sukcesy, aż do momentu, gdy pastor Flowers zachorował na gorączkę, która doprowadziła do jego śmierci 29 czerwca 1894 roku. Jako jego następcę wybrano pastora E. W. Webstera, który wypłynął z Nowego Jorku w sierpniu 1895 roku.

GSAM 432.2W 1896 roku na Antylach pracowali: na Jamajce pastor A. J. Haysmer i W. W. Eastman, a na Bahamach działało kilku akwizytorów. Na Małych Antylach pracowali pastor E. Van Deusen i jego żona, wraz z C. F. Parmlee i jego żoną jako pracownicy biblijni, a pan Bean i pan Hackett jako akwizytorzy. Na Trynidadzie byli: pastor E. W. Webster z żoną oraz panna Stella Colvin jako misjonarka medyczna. Wyniki: sto dziesięć osób przestrzegających sabatu na Jamajce i pięćdziesiąt na Trynidadzie, głównie w okolicach Couva; jeden zbór na Barbadosie i jedna grupa na Antigui na Małych Antylach.

GSAM 432AMERYKA ŚRODKOWA

GSAM 432.3Pastor F. J. Hutchins wraz z żoną wyruszyli ze Stanów Zjednoczonych na Wyspy Zatoki 16 listopada 1891 roku. W tym czasie, głównie na Ruatanie, było około dwudziestu osób, które przestrzegały sabatu zgodnie z czwartym przykazaniem Dekalogu; na tę prawdę zwróciły ich uwagę materiały, które dostali pocztą. Trzy lata później, w 1894 roku, W. A. Miller i jego żona wyruszyli z Kalifornii do Bonacca, gdzie zaangażowali się w pracę edukacyjną jako nauczyciele w szkole otwartej 4 lipca 1894 roku w budynku szkolnym wzniesionym przez Adwentystów Dnia Siódmego. Frekwencja w pierwszym semestrze wynosiła średnio trzydzieści cztery osoby. W 1895 roku szkoła została uznana za samowystarczalną, bo liczba uczniów wzrosła do czterdziestu pięciu.

GSAM 433.1Na Generalnej Konferencji w 1895 roku pastor Hutchins poinformował, że na wyspach mieszka sto osób, które żyją zgodnie z przesłaniem, i dodał, że wzniesiono tam dwa domy modlitwy, które należały do Adwentystów Dnia Siódmego. Ze względu na niedobór ziemi, która była bardzo cenna pod uprawę, jeden z tych domów modlitwy zbudowano nad wodą. Te dwa budynki oraz budynek szkoły zostały przekazane General Conference Association. Wartość majątku Konferencji na wyspie oszacowano na 1 789,60 dolarów. Łączna wartość książek sprzedanych do 1895 roku wyniosła 2 243 dolary.

GSAM 433Mały statek dla Ameryki Środkowej

GSAM 433.2Ponieważ uwaga Konferencji skupiła się na wygodzie i korzyściach płynących z posiadania małego statku, którym misjonarze mogliby przemieszczać się z jednej wyspy na drugą, przegłosowano, że taka łódź zostanie zbudowana na potrzeby pracy wśród Wysp Zatoki, a jej koszt nie może przekroczyć 3 000 dolarów.

GSAM 433.3W 1896 roku w Ameryce Środkowej było tylko czterech pracowników: pastor F. J. Hutchins z żoną oraz pastor J. A. Morrow z żoną w hiszpańskim Hondurasie. W Belize, stolicy Brytyjskiego Hondurasu, była grupa wierzących, którzy przestrzegali siódmego dnia zgodnie z czwartym przykazaniem. Większość pracy na tym polu odbywała się na wyspach Morza Karaibskiego. Sprzedano tam książki o wartości kilku tysięcy dolarów, a sześćdziesiąt osób cieszyło się prawdą zawartą w Poselstwie Trzeciego Anioła.

GSAM 434Śmierć pastora Hutchinsa

GSAM 434.1Przez około dwanaście lat pastor F. J. Hutchins pracował niezwykle wiernie i gorliwie na polu misyjnym w Ameryce Środkowej. W końcu jego siły go opuściły i uległ chorobie. Teraz odpoczywa w śnie, czekając na wezwanie od Mistrza – wezwanie, które obudzi wiernych.

GSAM 434AMERYKA POŁUDNIOWA

GSAM 434.2To właśnie dzięki drukowanym publikacjom poglądy Adwentystów Dnia Siódmego po raz pierwszy dotarły do Ameryki Południowej. W październiku 1891 roku panowie Snyder, Stauffer i Nowlin rozpoczęli swoją pracę jako akwizytorzy w Argentynie. W 1893 roku, w wyniku głosowania Generalnej Konferencji, pastor F. H. Westphal z Illinois, niemiecki duchowny, dołączył do pracy na tym polu misyjnym, a w 1894 roku Frank Kelley z Kalifornii wyjechał do Stanów Zjednoczonych Kolumbii jako misjonarz samowystarczalny. Kilka miesięcy później dołączyli do nich kolejni pracownicy, co dało początek tej nowej misji. W 1896 roku przedstawiono następujące sprawozdanie dotyczące pracy na tym terenie: w Chile jest jeden duchowny, pastor G. H. Baber, który przybył 19 października 1895 roku, oraz dwóch akwizytorów, F. W. Richards i F. H. Davis. W Argentynie są też dwaj duchowni, F. H. Westphal i Jean Vuilleumier, oraz dwaj akwizytorzy, O. Oppegard i C. A. Nowlin. Oprócz nich jest jeszcze czworo pracowników biblijnych: Lucy Post, państwo Snyderowie i Jan McCarthy. W Brazylii jest dwóch duchownych: pastor W. H. Thurston i pastor H. F. Graf oraz trzech akwizytorów: A. B. Stauffer, J. F. i J. A. Berger. W Gujanie Brytyjskiej są dwaj duchowni: pastor W. G. Kneeland i pastor P. Giddings oraz dwoje misjonarzy medycznych: dr B. J. Fercoit i jego żona.

GSAM 435.1W 1896 roku w Chile sprzedano książek za tysiąc dolarów, a trzydziestu przestrzegających sabatu przyjęło sabat i związane z nim prawdy dzięki lekturze literatury zakupionej od akwizytorów. W Brazylii i Argentynie sprzedano książek za dziesięć tysięcy dolarów; a co jeszcze lepsze, było tam stu przestrzegających sabatu. Utworzono jeden kościół i pięć Szkół Sobotnich. W Argentynie działały trzy zorganizowane zbory, odpowiednio w Buenos Aires, Crespo i San Cristobal. Był też jeden zorganizowany zbór w Gujanie Brytyjskiej oraz pięćdziesiąt osób przestrzegających sabatu, co dawało łącznie sto pięćdziesiąt osób należących do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Ameryce Południowej.

GSAM 435SOUTHERN MISSIONARY SOCIETY

GSAM 435.2Ściśle rzecz biorąc, tego stowarzyszenia nie można nazwać zagranicznym, mimo że zajmuje się ewangelizacją obcych ludzi (Afrykanów) w naszej ojczyźnie. Duża zasługa za dotychczasowe osiągnięcia należy się wytrwałym wysiłkom pastora J. E. White’a, który działał z Bożym błogosławieństwem.

GSAM 435.3Zimą 1893 roku, kiedy pełniłem funkcję przewodniczącego Konferencji Illinois, pastor White przyszedł do mnie, bardzo przejęty losem osób kolorowych w południowych stanach. Ponieważ spędzał kilka tygodni w Chicago, poprosił o możliwość pracy na rzecz osób kolorowych mieszkających w mieście. Z wielką radością zgodziłem się na tę prośbę i tak naprawdę wtedy zaczęła się jego praca na rzecz tych nieszczęśliwych ludzi.

GSAM 435Misyjny parowiec pastora White’a

GSAM 435.4Od tamtej pory modlił się i planował działania na południowym polu misyjnym. W miarę jak zgłębiał temat, jego plany dojrzewały, a ich zwieńczeniem była budowa parowca nad jeziorem Michigan, nazwanego Morning Star. Wyposażony w ten pływający „Bethel”, udał się do Chicago, a stamtąd w dół rzek Illinois i Missisipi, docierając do Vicksburga w stanie Missisipi 10 stycznia 1895 roku. Tutaj, wraz z kilkoma współpracownikami, rozpoczął swoją pracę na dziewiczej ziemi.

GSAM 436Działalność Southern Missionary Society

GSAM 436.1Cytujemy fragment sprawozdania pastora White’a wygłoszonego na Generalnej Konferencji 9 kwietnia 1903 r., które przedstawia wyniki pracy i pokazuje stan południowej działalności misyjnej w tamtym czasie:—

GSAM 436.2„Nasze Towarzystwo założyło i prowadzi obecnie pięć szkół w stanie Missisipi... Szkoły te znajdują się w Vicksburgu, Yazoo City, Columbus i Jackson... Nasi pracownicy kontynuowali też działania w Nashville, Memphis i Edgefield Junction w stanie Tennessee oraz w Louisville i Bowling Green w stanie Kentucky.

GSAM 436Pracownicy na Południu

GSAM 436.3„Obecnie w różnych działach Towarzystwa pracuje dwudziestu siedmiu pracowników. W ramach działalności Southern Missionary Society wykształcono pięciu wyświęconych duchownych... Trzynastu nauczycieli zostało na różne sposoby przygotowanych do swojej pracy... Jeden młody człowiek jest kształcony przez Towarzystwo na lekarza w Meharry Medical College w Nashville, a inny dostaje wsparcie w nauce w tej samej uczelni... Wykształcono też kilku dobrych pracowników biblijnych. Niektórzy nauczyciele stają się również biegłymi pracownikami w tej dziedzinie.

GSAM 436Parowiec „Morning Star”

GSAM 436.4„Morning Star to moja prywatna własność, zbudowana za moje własne pieniądze. Co więcej, wszystkie koszty eksploatacji tej łodzi pokrywałem z własnych dochodów. Dodam też, że koszty utrzymania na łodzi zawsze pokrywałem sam. Często załoga liczyła od dziesięciu do osiemnastu osób… Nawet pensje wszystkich pracowników zatrudnionych przez Towarzystwo przez lata nie pochodziły z darowizn, tylko z moich osobistych dochodów.

GSAM 437Skąd wzięły się pieniądze na misję południową

GSAM 437.1„Może pojawić się pytanie: «Skąd wziąłeś te pieniądze?». Dał nam je Pan. Wydano kilka małych książeczek. Najpierw Gospel Primer, która pierwotnie miała służyć do nauczania osób kolorowych. Spodziewaliśmy się sprzedaży kilku tysięcy egzemplarzy, ale ku naszemu zdziwieniu osiągnęła ona prawie milion egzemplarzy.

GSAM 437.2„Mama [pani E. G. White] pomogła nam przy książce Christ our Saviour, która sprzedała się w nakładzie trzystu lub czterystu tysięcy egzemplarzy. Sprzedano dwieście lub trzysta tysięcy egzemplarzy Best Stories. Szacuje się, że rozprowadzono tyle egzemplarzy książki Coming King, że ułożone w stos osiągnęłyby wysokość czterech mil. Dzięki tantiemom z tych książek, oprócz prowadzenia wielu innych przedsięwzięć i obszarów działalności, zbudowaliśmy Morning Star”.

GSAM 437W WIELU KRAJACH

GSAM 437Meksyk

GSAM 437.3Nasza działalność w tym kraju zaczęła się w 1894 roku od założenia misji medycznej w Guadalajarze. W 1896 roku skład zespołu wyglądał następująco: pastor D. T. Jones i jego żona, którzy kierowali misją. Nauczycielami byli Ora A. Osborne, pani A. Cooper, Kate Ross oraz miejscowy pomocnik. Misjonarzami medycznymi byli dr J. A. Neal, A. Cooper, pani A. J. Rice, pani Bartlett i pani Rachel Flowers. Codziennie misję odwiedzało czterdziestu pacjentów, a do szkoły przy misji uczęszczało czterdziestu uczniów. W tym czasie budowano nowe sanatorium, którego koszt wyniósł 12 000 dolarów.

GSAM 437Afryka Środkowa

GSAM 437.4W 1893 roku sprawa Poselstwa Trzeciego Anioła posunęła się tak daleko, że Komitet Generalnej Konferencji uznał za słuszne zalecić utworzenie misji w Afryce Środkowej. W związku z tym przegłosowano: „Aby jak najszybciej otworzyć misję w Matabelelandzie”. Zgodnie z tą decyzją w 1894 roku grupa Adwentystów Dnia Siódmego przybyła do tego kraju i wybrała gospodarstwo o powierzchni 12 000 akrów. Na konferencji w 1895 roku pastor C. B. Tripp z żoną, W. H. Anderson z żoną oraz dr A. S. Carmichael zostali wybrani na misjonarzy do tego odległego regionu. Od razu zaczęli przygotowania do długiej podróży, a po udanej przeprawie dotarli na miejsce 26 lipca 1895 roku.

GSAM 438Wybrzeże Złote

GSAM 438.1Od wielu lat do Adwentystów Dnia Siódmego docierały macedońskie wołania o pomoc z zachodniego wybrzeża Afryki. Czytanie publikacji adwentystycznych rozbudziło zainteresowanie prawdą, ale pomoc wysłano dopiero około 1894 roku. Wtedy pastor Sanford i pan Rudolph zostali zaproszeni przez Komitet Generalnej Konferencji, by podjąć się pracy, na którą tak długo czekano. Wkroczyli na to pole z zapałem i odwagą. Niedługo potem jednak pastor Sanford zachorował na gorączkę, tak powszechną w tamtych stronach, że kraj ten nazywa się „grobem białego człowieka”. Miał trzy ataki choroby, a potem, by przeżyć, musiał wrócić do Ameryki. Na zachodnie wybrzeże wysłano innych, wśród których byli pastor D. U. Hale, Geo. F. Kerr z żoną oraz G. P. Riggs. Ten ostatni był jednak tak osłabiony chorobą, że nie dawano mu już szans na przeżycie, więc uciekł do Anglii w nadziei, że zmiana klimatu mu pomoże; w tej nadziei on i jego przyjaciele się zawiedli, bo jego stan stopniowo się pogarszał, aż w końcu zmarł i tam został pochowany. On też czeka na przyjście Dawcy Życia.

GSAM 438Indie

GSAM 438.212 stycznia 1890 r. pastor Haskell wypłynął z Port Durban na południowo-wschodnim wybrzeżu Afryki do Kalkuty, Indii, Chin i Japonii. Jeszcze przed tą datą dołączył do niego jego sekretarz, Percy T. Magan. Celem tej podróży do Indii było „rozpoznanie terenu” w celu zebrania informacji, które pozwoliłyby im udzielać porad i wskazówek, gdy Adwentyści Dnia Siódmego rozpoczną tam aktywną działalność misyjną. Mając na uwadze założenie misji w Indiach, Generalna Konferencja w 1893 roku zaleciła, by Wm. Lenker udał się do tego kraju jako kolporter. Zgodnie z tą rekomendacją wyjechał do Indii i zaprezentował tam literaturę Adwentystów Dnia Siódmego. Później pan Lenker poinformował, że wraz z czterema innymi osobami do 1896 roku prowadzili akwizycję w różnych częściach Indii i sprzedali publikacje o wartości 10 000 dolarów. Aby pokazać, jakie zainteresowanie wzbudziły sprzedane książki, dodał, że podczas akwizycji w okolicach Madrasu, na wschodnim wybrzeżu Indii, „pewien miejscowy kaznodzieja przeszedł sześćdziesiąt mil, żeby kupić egzemplarz książki Thoughts on Daniel and the Revelation”.

GSAM 439Georgia Burrus w Indiach

GSAM 439.1W 1895 roku panna Georgia Burrus wyjechała z Kalifornii do Indii. Po przyjeździe od razu zaczęła uczyć się języka bengalskiego i wkrótce rozpoczęła pracę misyjną. Do 1896 roku kilka osób zaczęło przestrzegać sabatu Pańskiego dzięki kontaktom z naszymi pracownikami.

GSAM 439.2W 1896 roku na polu misyjnym pracowali pastor D. A. Robinson i jego żona. Panna May Taylor i panna Georgia Burrus były pracownicami biblijnymi. Pan Lenker i pan Masters byli akwizytorami. Znaleziono odpowiedni budynek na siedzibę misji, a do ojczyzny wysłano prośby o lekarzy, pielęgniarki i dodatkową pomoc, by sprostać rosnącym wymaganiom. Na to wezwanie odpowiedział pastor Brown wraz z innymi. Zarówno on, jak i pastor D. A. Robinson zmarli w Karmatarze w Bengalu w Indiach pod koniec grudnia 1899 roku.

GSAM 439Hawaje, Wyspy Sandwich

GSAM 439.3W 1884 roku pan La Rue i Henry Scott, na własny koszt, wyruszyli jako misjonarze na Hawaje. Swoją działalność rozpoczęli od osobistej pracy misyjnej i sprzedaży książek. Wywołało to na wyspie tak duże zainteresowanie, że w listopadzie 1885 roku Generalna Konferencja przegłosowała, by pastor Wm. Healy udał się w następnym sezonie na Hawaje do pracy, a także by poprosić Konferencję z Kalifornii o wypożyczenie namiotu na ten cel. Tak wyposażeni pastor Healy i ci, którzy już byli na wyspie, zorganizowali latem 1886 roku spotkania pod namiotem. Dzięki tym wysiłkom sporo osób przyjęło przesłanie. Pan La Rue został w Honolulu do 1889 roku, kiedy to wyruszył w rejs do Hongkongu w Chinach.

GSAM 440Praca wśród Chińczyków na Hawajach

GSAM 440.1Na wyspie prowadzono jednak niewiele działalności duszpasterskiej, aż do momentu zwołania Generalnej Konferencji w marcu 1895 roku, kiedy to przegłosowano, że „pastor Gates wraz z żoną, a także państwo Brand jako nauczyciele dla Chińczyków, udadzą się do Honolulu, by podjąć pracę misyjną”. Nauczanie zaczęło się od razu, a pastor Gates, mimo słabego zdrowia, robił, co mógł, by popchnąć tę sprawę do przodu. Wkrótce za misjonarzami przybyli lekarz i pielęgniarki, dzięki czemu praca w tej dziedzinie przesłania dobrze się rozkręciła.

GSAM 440Podsumowanie misji, 1 stycznia 1903 r.

GSAM 440.2Raport sekretarza ds. misji zagranicznych, przedstawiony 31 grudnia 1902 r., tak opisuje działalność misyjną prowadzoną poza Stanami Zjednoczonymi:—

GSAM 440.3Australijska Konferencja Związkowa, w skład której wchodzą konferencje z Wiktorii, Nowej Południowej Walii, Nowej Zelandii, Queenslandu, Australii Południowej, Tasmanii i Australii Zachodniej.

GSAM 440.4Europejska Generalna Konferencja, w skład której wchodzą: Niemiecka Konferencja Związkowa, Niemcy Zachodnie, Niemcy Wschodnie, Niemcy Południowe, Holandia i flamandzka część Belgii, Austro-Węgry oraz państwa bałkańskie, niemiecka część Szwajcarii, Rosja Południowa, Rosja Północna i Rosja Środkowa.

GSAM 440.5Skandynawska Konferencja Związkowa, obejmująca Danię, Norwegię, Szwecję, Finlandię i Islandię.

GSAM 441.1Brytyjska Konferencja Związkowa, obejmująca północną Anglię, południową Anglię, Irlandię, Szkocję i Walię.

GSAM 441.2Francusko-Łacińska Konferencja Związkowa, obejmująca francuskojęzyczną część Szwajcarii, Francję i Włochy.

GSAM 441.3Misja Wschodnia, obejmująca Egipt, Syrię i Turcję.

GSAM 441.4Południowoafrykańska Konferencja Związkowa, obejmująca Kolonię Przylądkową, Natal-Transwal, Basutoland i Matabeleland.

GSAM 441.5Różne: Bermudy, Brazylia, Gujana Brytyjska i Holenderska, Ameryka Środkowa (południe), Chiny, Fidżi, Indie, Jamajka, Japonia, Małe Antyle, Meksyk, Nyasaland, Pitcairn, Portoryko, Rió de la Plata, Raratonga, Samoa, Wyspy Towarzystwa, Sumatra, Tonga, Trynidad, zachodnie wybrzeże (Ameryka Południowa) i zachodnie wybrzeże (Afryka).

GSAM 441.6Liczba aktywnych pracowników w tych różnych obszarach, w tym duchownych, licencjonowanych kaznodziejów, pracowników biblijnych, kolporterów i akwizytorów, wynosi 754.

GSAM 441Utworzone punkty strategiczne

GSAM 441.7Na podstawie tych krótkich informacji o naszych misjach możemy powiedzieć to samo, co sekretarz ds. misji zagranicznych w 1896 roku:

GSAM 441.7„Dzięki tym strategicznym pozycjom, które przesłanie zajęło obecnie niemal w każdej części świata, Bóg swoją nieskończoną mocą może dokonać wielkiego i potężnego dzieła w bardzo krótkim czasie. On skróci swoje dzieło w sprawiedliwości”.