Rozdział 17 — Prawda głoszona pomimo trudności
GSAM 265.1„Jako się pyta pasterz o trzodę swoję, kiedy bywa w pośrodku owiec swoich rozproszonych: tak się Ja będę pytał za owcami mojemi, i wyrwę je ze wszystkich miejsc, kędy były rozproszone w dzień obłoku i chmury”.1
GSAM 265.2Ci, którzy do tej pory (1847 r.) przyjęli Poselstwo Trzeciego Anioła, byli ubodzy w dobra tego świata i w związku z tym nie mogli wiele zrobić finansowo, by szerzyć to poselstwo. Pastor White wraz z żoną oraz pastor Bates dostrzegli, jak ważna jest osobista praca wśród rozproszonych braci, a także konieczność przygotowania materiałów do czytania, które można by przekazać ludziom, by pomóc im poznać prawdę. Pastorowi Batesowi bardzo pomogła w przedstawianiu kwestii sabatu jego broszura na ten temat, którą rozdawał, odwiedzając różne miejscowości, a także rozsyłając pocztą. Pracował z ogromną wytrwałością.
GSAM 265Poświęcenie młodej siostry dla prawdy
GSAM 265.3Pewnego razu, nie mając pieniędzy na bilet, miał właśnie wyruszyć pieszo z Massachusetts do New Hampshire. Właśnie wtedy dostał list od młodej siostry, która podjęła się pracy domowej za 1 dolara tygodniowo, żeby mieć z czego wesprzeć sprawę. Po tygodniu pracy tak bardzo poruszyła ją myśl, że pastor Bates potrzebuje pieniędzy, że poszła do swojego pracodawcy i otrzymała zaliczkę, żeby móc od razu wysłać mu 5 dolarów. Dzięki tym pieniądzom opłacił przejazd do New Hampshire środkami transportu publicznego. W każdym miejscu odbywał udane spotkania, a wiele osób przyjęło prawdę.
GSAM 266Gospodarowanie z pożyczonymi meblami
GSAM 266.1Żeby pokazać ducha poświęcenia, który napędzał pierwszych pionierów tej misji, przytoczymy fragment wypowiedzi pani White o ich sytuacji zimą 1847–1848 roku, kiedy mieszkali w przestronnym domu S. Howlanda w Topsham w stanie Maine, gdzie urządzili sobie dom z pożyczonych mebli:—
GSAM 266.2„Byliśmy biedni i przeżywaliśmy ciężkie czasy. Mój mąż pracował przy przewożeniu kamieni na torach kolejowych, co tak bardzo otarło mu skórę na palcach, że w wielu miejscach zaczęła wypływać krew. Postanowiliśmy nie być zależni od innych, tylko sami się utrzymywać i mieć z czego pomagać innym. Ale nie szło nam najlepiej. Mój mąż pracował bardzo ciężko, ale nie mógł dostać tego, co mu się należało za jego pracę.
GSAM 266Pastor White rąbi drewno na opał
GSAM 266.3„Mąż porzucił kolej, wziął siekierę i poszedł do lasu rąbać drzewo na opał. Z nieustannym bólem w boku pracował od wczesnego ranka do zmroku aby zarobić około 50 centów dziennie. W nocy nie mógł spać z powodu okropnego bólu. Wkrótce dostaliśmy listy od braci z różnych stanów, zapraszające nas do odwiedzin; ale ponieważ nie mieliśmy środków, by wyjechać poza stan, odpowiedzieliśmy, że droga przed nami nie jest otwarta.
GSAM 266.4„Kiedy byliśmy w Topsham, dostaliśmy list od brata Chamberlaina z Connecticut. Namawiał nas abyśmy wzięli udział w konferencji tego stanu w kwietniu 1848 roku. Postanowiliśmy pojechać o ile będziemy mieć środki na podróż. Mąż rozmawiał ze swoim pracodawcą i okazało się, że ten jest mu winien dziesięć dolarów. Za pięć dolarów kupiłam trochę tak bardzo potrzebnych nam ubrań. Następnie połatałam płaszcz męża dzieląc nawet łaty na kawałki tak że trudno było powiedzieć, który materiał na rękawach jest oryginalny. Za pozostałe pięć dolarów mieliśmy dojechać do Dorchester w Massachusetts. Nasza walizka zawierała prawie cały nasz ziemski dobytek ale cieszyliśmy się pokojem umysłu i czystym sumieniem co ceniliśmy ponad wszystkie ziemskie wygody.
GSAM 267.1„W Dorchester odwiedziliśmy dom brata Otisa Nicholsa i gdy wyjeżdżaliśmy siostra Nichols wręczyła mojemu mężowi pięć dolarów, za które dojechaliśmy do Middletown. Byliśmy tu obcy, nie znaliśmy nikogo z braci w Connecticut. Zostało nam zaledwie pięćdziesiąt centów. Mój mąż nie ośmielił się wydać ich aby wynająć powóz więc włożył walizkę na duży stos desek w pobliżu składu materiałów i udaliśmy się na poszukiwanie kogoś o podobnej jak my wierze. Wkrótce znaleźliśmy brata Chamberlaina, który przyjął nas do swego domu”.
GSAM 267Konferencja w Rocky Hill w stanie Connecticut
GSAM 267.2Konferencja ta odbyła się w Rocky Hill, a salą spotkań była duża, niedokończona izba w domu brata Beldena. Poniższy fragment listu napisany przez pastora White’a do S. Howlanda zawiera kilka ciekawych szczegółów dotyczących tego spotkania:—
GSAM 267.3„Dwudziestego kwietnia [1848] brat Bolden wysłał swój dwukołowy wóz do Midletown po nas aby nas zawieść do miejsca spotkania szeroko rozproszonych braci. Przybyliśmy na to miejsce [do Rocky Hill] około czwartej po południu, po kilku minutach przybyli bracia Bates i Gurnay. Mieliśmy nabożeństwo tego wieczora w liczbie około piętnastu osób. W piątek rano było nas już około pięćdziesięciu. Nie wszyscy w całości przyjęli poselstwo. Zebranie tego dnia było bardzo interesujące. Brat Bates przedstawił przykazania w jasnym świetle, ich ważność była podkreślona przez potężne świadectwa. Słowo Boże oddziaływało aby umocnić tych co znali prawdę a pobudzić tych co nie byli w pełni zdecydowani”.2
GSAM 267Zaproszenie do hrabstwa Oswego w stanie Nowy Jork
GSAM 267.4W wyniku rozpowszechniania broszury pastora Batesa wśród adwentystów ludzie w innych stanach zaczęli przestrzegać sabatu. Hiram Edson z Port Gibson w stanie Nowy Jork napisał list, w którym zaprosił pastora White’a, panią White i innych do udziału w konferencji osób przestrzegających sabatu w Volney, w hrabstwie Oswego, w sierpniu 1848 roku. Napisał, że bracia byli na ogół biedni i nie mógł obiecać, że w znacznym stopniu pokryją koszty. Pastor White zarobił 40 dolarów za pracę na polu siana. Część tej kwoty przeznaczył na zakup bardzo potrzebnej odzieży, a resztą opłacił podróż do Volney i z powrotem.
GSAM 268.1Ta konferencja w zachodniej części stanu Nowy Jork odbyła się w wozowni pana Arnolda. Było tam około trzydziestu pięciu osób – tyle, ile udało się zebrać w tej części stanu – ale zaledwie dwie z nich były zgodne w poglądach. Każdy z nich zaciekle bronił własnych poglądów, twierdząc, że są one zgodne z Biblią. Wszyscy bardzo chcieli przedstawiać swoje poglądy i głosić je. Powiedziano im, że pastor White i jego żona nie przyjechali z tak daleka, żeby ich słuchać, ale po to, żeby nauczyć ich prawdy. Pan Arnold twierdził, że tysiąc lat z Objawienia 20 to już przeszłość, a te sto czterdzieści cztery tysiące, o których mowa w Objawieniu, to ci, którzy zostali wskrzeszeni podczas zmartwychwstania Chrystusa.
GSAM 268Pan Arnold sprzeciwia się sakramentom
GSAM 268.2Kiedy przed zgromadzonymi pojawiły się symbole naszego umierającego Pana i mieli właśnie upamiętnić Jego cierpienia, pan Arnold wstał i powiedział, że nie wierzy w to, co zamierzają zrobić – że Wieczerza Pańska jest kontynuacją Paschy, którą należy obchodzić tylko raz w roku.
GSAM 268.3Te dziwne różnice zdań były dla pani White ogromnym ciężarem. Doskonale wiedziała, że pan Arnold się myli, i ogarnął ją wielki smutek, bo wydawało się, że Bóg został zhańbiony. Niektórzy obawiali się, że umiera, ale pastorzy Bates, White, Chamberlain, Gurney i Edson modlili się za nią, a Pan w swoim miłosierdziu wysłuchał modlitw swoich sług i ona odzyskała przytomność. Spoczęło na niej niebiańskie światło i wkrótce oderwała się od spraw doczesnych. Będąc w tym stanie, ujrzała niektóre błędy obecnych, a także prawdę kontrastującą z tymi błędami, co pokazało, że te sprzeczne poglądy, które według nich były zgodne z Biblią, wynikały jedynie z ich własnych interpretacji Biblii i że muszą porzucić swoje błędy oraz zjednoczyć się wokół Poselstwa Trzeciego Anioła. Spotkanie zakończyło się wspaniale; prawda odniosła zwycięstwo. Ci, którzy trzymali się tych dziwnych rozbieżności w poglądach, przyznali się do swoich błędów i zjednoczyli się wokół obecnej prawdy zawartej w Poselstwie Trzeciego Anioła, a Bóg ich obficie pobłogosławił.
GSAM 269Wizja z cudownym wykorzystaniem Biblii
GSAM 269.1Poniższą relację z tego spotkania przedstawił 4 stycznia 1884 roku pan Alexander Ross, który był jednym z trzydziestu pięciu uczestników tego małego zgromadzenia. Powiedział:—
GSAM 269.2„Siostra White, będąc w wizji, wstała i wzięła do lewej ręki rodzinną Biblię; była to książka zwykłego rozmiaru. Trzymając ją otwartą wysoko w górze, nie patrząc na nią, prawą ręką przewracała strony od fragmentu do fragmentu, a kładąc palec na wersecie, powtarzała go. Sprawdziłem wiele z tych fragmentów, żeby zobaczyć, czy powtarza ten, na który wskazuje. Ja sam albo ktoś z obecnych przejrzał je wszystkie. Za każdym razem nie tylko powtarzała fragment, na który wskazywała, ale robiła to, patrząc w górę, w kierunku przeciwnym do Biblii. To właśnie te fragmenty, które powtarzała, obaliły fałszywe teorie przestrzegających sabatu zgromadzonych w Volney w sierpniu 1848 roku i sprawiły, że zjednoczyliśmy się wokół prawdy”.
GSAM 269.3Rzeczywiście, trudno byłoby przekonać kogoś, kto nie wyrzekłby się błędów doktrynalnych skorygowanych w takich okolicznościach, za pomocą jasnych fragmentów cytowanych z Biblii i w ten niezwykły sposób. Ta grupa przestrzegających sabatu z hrabstwa Oswego, po tym jak ich błędy zostały w ten sposób skorygowane i zjednoczyli się w prawdzie, wyszła z tego spotkania, by nieść światło innym. Wyniki z pewnością świadczyły o tym, że było to dzieło Boże. Szatan zawsze jest gotowy dzielić, dezorientować i rozpraszać, używając wszelkich środków, jakie tylko może. „Bóg nie jest powodem nieporządku, ale pokoju, jako i we wszystkich zborach świętych”.3
GSAM 270Cudowne przypadki uzdrowień
GSAM 270.1Po wspomnianej wcześniej konferencji odbyły się spotkania w hrabstwie Madison, Port Gibson, Port Byron oraz w Nowym Jorku. Potem miało miejsce ogólne zgromadzenie w Connecticut. W niektórych z tych miejsc Pan bardzo zbliżył się do swoich sług, a uzdrawiająca moc Wielkiego Lekarza spłynęła na chorych w odpowiedzi na żarliwe modlitwy Jego ludu, który postępował zgodnie z zasadą określoną w Liście św. Jakuba.4 Nawet osoby, które lekarze uznali za beznadziejne przypadki, zostały uzdrowione ze swoich chorób. Takie wydarzenia często miały miejsce w różnych momentach od 1845 roku.
GSAM 270Pionierzy znoszą trudy
GSAM 270.2Pastor White w gazecie Review and Herald z 5 lutego 1880 roku, mówiąc o tych pionierskich czasach, napisał:—
GSAM 270.3„Na początku naszej działalności cierpieliśmy głód z powodu braku odpowiedniego jedzenia i zimno z powodu braku odpowiedniej odzieży. Pozbawialiśmy się nawet rzeczy niezbędnych do życia, żeby zaoszczędzić pieniądze na sprawę Bożą. Jednocześnie strasznie się wyczerpywaliśmy, próbując wykonać ogromną ilość pracy, która wydawała się konieczna – pisanie, redagowanie, podróżowanie i głoszenie kazań od stanu do stanu”.
GSAM 270.4Rok 1848 był pamiętny nie tylko w historii ruchu adwentystycznego, ale także pod względem politycznym. Prawdy zawarte w Poselstwie Trzeciego Anioła zostały bardzo jasno określone, a droga do rozwoju dzieła otwierała się w różnych kierunkach. W tym czasie wydarzenia w świecie moralnym i politycznym przybierały kształt, który miał na celu ponowne wzbudzenie zainteresowania badaczy proroctw. Nie tylko panowało wielkie zamieszanie wśród narodów Starego Świata, ale w Hydesville w hrabstwie Wayne w stanie Nowy Jork zaczęły się przejawy współczesnego spirytyzmu, o których badacze Biblii mówili, że muszą to być „duchy diabłów, które mają zgromadzić narody ziemi na bitwę w dniu Pańskim”.
GSAM 271Zamieszanie wśród narodów w 1848 roku
GSAM 271.121 lutego 1848 roku, kiedy dworzanie Ludwika Filipa z Francji zgromadzili się wokół niego, powiedział: „Nigdy nie siedziałem na tronie imperium tak pewnie, jak dzisiaj wieczorem”. O zmierzchu następnego wieczoru, ubrany w „kurtkę marynarską” i przebrany za woźnicę dorożki, uciekł poza mury Paryża, szukając schronienia dla własnego bezpieczeństwa. Mówi się, że przyczyną tej wielkiej i nagłej zmiany było jego poparcie dla papieskiej uzurpacji, co obraziło jego poddanych i żołnierzy. Tego dnia zakończył w Paryżu wielką paradę wojskową francuskiej armii; a kiedy broń została ułożona w stosy, udał się do pałacu, gdy nagle mały chłopiec wskoczył na armatę, machając trójkolorową flagą i krzycząc: „Precz z papieżem! PRECZ Z PAPIEŻEM!!” Żołnierze podchwycili to hasło, które błyskawicznie rozeszło się wzdłuż szeregów, nabierając siły, aż dołączył się do niego okrzyk: „I PRECZ Z KRÓLEM!”. W ciągu kilku godzin cały Paryż zamienił się w scenę dzikiego chaosu. Żołnierze z bronią w ręku, w towarzystwie tłumu, pędzili w kierunku pałacu królewskiego. On, po otrzymaniu informacji o zamieszaniu, pośpiesznie uciekł w przebraniu.
GSAM 271Kraje, które włączyły się do walki
GSAM 271.2Zamieszanie i niepokoje we Francji szybko rozprzestrzeniły się na inne kraje. Prusy, Hanower, Sardynię, Sycylię, Neapol, Wenecję, Lombardię, Toskanię i Rzym ogarnął ten sam duch buntu. W ciągu trzech miesięcy cała Europa była w ferworze, a ponad trzydzieści imperiów i królestw pogrążyło się w największym chaosie. Na ulicach palono trony, królowie i cesarze uciekali i ukrywali się w obawie o życie. Politycy przewidywali, że dojdzie do powszechnej rewolucji rządów na całym świecie.
GSAM 272.1Wielu duchownych adwentystów, którzy jeszcze nie słyszeli o Poselstwie Trzeciego Anioła, widziało to zamieszanie i sądziło, że musi to być zgromadzenie narodów na „wojnę onego wielkiego dnia Boga wszechmogącego”.5
GSAM 272Odkrycie poselstwa o pieczęci
GSAM 272.2Właśnie w tym czasie Adwentyści Dnia Siódmego dowiadywali się z Pisma Świętego, że sabat z czwartego przykazania jest znakiem, czyli pieczęcią, żywego Boga i że nadszedł czas na głoszenie poselstwa o pieczęci z Objawienia 7:1-4. Wymyślali więc sposoby i środki, by przekazać to poselstwo ludziom. Podczas gdy Adwentyści Dnia Siódmego przygotowywali się do tej pracy, adwentyści pierwszego dnia mówili: „Za późno przychodzicie ze swoim przesłaniem o pieczęci, bo bitwa wielkiego dnia i rzeczywiste przyjście Pana są tuż za rogiem”.
GSAM 272Zamieszanie nagle ucichło
GSAM 272.3Jakieś trzy miesiące później zamieszanie wśród narodów ucichło; nie dzięki rozwiązaniu sporów, ale w sposób, którego sami dziennikarze nie potrafili wyjaśnić. O tych niepokojach Horace Greeley napisał w New York Tribune: „Dla nas wszystkich wielką zagadką było to, co tak nagle wywołało to zamieszanie wśród narodów; ale jeszcze większą zagadką jest to, co je powstrzymało”.
GSAM 272Senator Choate o sytuacji w Starym Świecie
GSAM 272.4Przenosimy się do roku 1851 i widzimy, jak senator Choate w przemówieniu przed Kongresem Stanów Zjednoczonych odnosi się do sytuacji w Starym Świecie, mówiąc:
GSAM 272.4„Dokładnie rozumiesz, jaki to stan i jak wygląda ta sytuacja, nad którą wydają się wisieć cienie, chmury i ciemność; jak bardzo jest to niestabilne. Wydawało mi się, jakby przywileje koron, prawa ludzi i nagromadzone przez tysiąc lat urazy miały wkrótce wyciągnąć miecze do konfliktu, w którym krew będzie płynąć, jak w apokaliptycznej wizji, «aż do wędzideł końskich», i w którym zginie cała rasa ludzka; w którym wielki dzwon czasu wybije kolejną godzinę; w którym samo społeczeństwo zostanie poddane próbie ogniem i stalą, by sprawdzić, czy jest zgodne z naturą i Bogiem natury, czy też nie”.
GSAM 273„Świadectwo” z 18 listopada 1848 r.
GSAM 273.1Podczas gdy ci, którzy twierdzili, że te zamieszki wśród narodów w 1848 roku miały zapowiadać nadejście Pana, spotkali się z przykrym rozczarowaniem, to jak wyglądała sytuacja z Adwentystami Dnia Siódmego, którzy twierdzili, że nadszedł już czas, by ludziom została przekazana „pieczęć żywego Boga”? W odpowiedzi zacytujemy fragment broszury opublikowanej przez pastora Josepha Batesa w styczniu 1849 roku. Mówiąc o wydarzeniu, które miało miejsce 18 listopada 1848 roku, pisze on:—
GSAM 273.2„Niewielka grupa braci i sióstr zebrała się na spotkaniu w Dorchester, niedaleko Bostonu w stanie Massachusetts. Zanim spotkanie się zaczęło, niektórzy z nas analizowali pewne punkty przesłania o pieczęci; pojawiły się pewne różnice zdań co do poprawności interpretacji słowa «wstępujący» itp. A ponieważ nieco wcześniej, na konferencji w Topsham [w stanie Maine], modliliśmy się o to, by to przesłanie zostało opublikowane, a sposób jego upublicznienia nie wydawał się wystarczająco jasny, postanowiliśmy więc wspólnie powierzyć to wszystko Bogu. Po chwili spędzonej na żarliwej modlitwie o oświecenie i wskazówki Bóg objawił siostrze White w wizji następujące słowa”.
GSAM 273.2Cytujemy słowa tak, jak wypowiedziała je ona podczas wizji:—
GSAM 274Słowa wypowiedziane w wizji
GSAM 274.1„Gdzie zabłysło światło? Niech twój anioł nauczy nas, gdzie zabłysło światło. Zaczęło się od małej iskry, kiedy dawałeś jedno światło po drugim. Świadectwo i przykazania są ze sobą powiązane, nie da się ich rozdzielić; na pierwszym miejscu jest dziesięć przykazań od Boga. Był bardzo zadowolony, gdy Jego prawo zaczęło nabierać siły, a opuszczone miejsca zaczęły się odbudowywać. Ze słabości stało się silne dzięki zgłębianiu Jego słowa. Próba, jaką przeszło, trwała tylko krótko. To jest pieczęć! Nadchodzi! Powstaje, zaczynając od wschodu słońca. Jak słońce, najpierw zimne, potem coraz cieplejsze i wysyłające swoje promienie. Kiedy ta prawda się pojawiła, było w niej niewiele światła, ale stawało się coraz jaśniejsze. O, jaka moc tych promieni! Rośnie w sile. Największa waga i światło spoczywają na tej prawdzie, bo trwa ona na wieki, nawet gdy Biblia nie będzie już potrzebna. Powstała tam, na wschodzie; zaczęła się od małego światła, ale jej promienie leczą. O, jak potężna jest ta prawda; jest najwyższa po tym, jak wejdą do ziemi obietnicy, ale będzie rosła, aż staną się nieśmiertelni. Zaczęła się wraz ze wschodem słońca, podąża swoją drogą jak słońce, ale nigdy nie zachodzi.
GSAM 274.2„Aniołowie powstrzymują cztery wiatry. To Bóg powstrzymuje te moce. Aniołowie nie puścili ich, bo nie wszyscy święci zostali jeszcze zapieczętowani. Kiedy Michał powstanie, ten niepokój ogarnie całą ziemię. Przecież wiatry są już gotowe, by powiać. Jest to powstrzymywane, bo święci nie są jeszcze zapieczętowani. Tak, ogłaszaj to, co widziałeś i słyszałeś, a błogosławieństwo Boże będzie ci towarzyszyć. Spójrzcie! To wschodzące światło nabiera mocy i staje się coraz jaśniejsze”.6
GSAM 274.3Po wyjściu z tej wizji pani White powiedziała do swojego męża:
GSAM 274.3„Mam dla ciebie przesłanie. Musisz zacząć drukować małą gazetkę i wysyłać ją ludziom. Niech będzie początkowo niewielka. W miarę jak ludzie będą ją czytać, będą też przysyłać ci środki, dzięki którym będziesz mógł ją drukować i w ten sposób odniesiesz sukces. Pokazano mi, że od tych małych początków wypłyną strumienie światła, które ogarną cały świat”.
GSAM 275Wątpliwe z ludzkiego punktu widzenia
GSAM 275.1Te przepowiednie dotyczą powstania i rozprzestrzenienia się prawdy o sabacie i zostały wygłoszone w 1848 roku. Patrząc na sytuację z ludzkiego punktu widzenia w tamtym czasie, rozsądek podpowiadałby: „Ta przepowiednia nigdy się nie spełni”. Niedługo po tym, jak pojawiła się ta przepowiednia, pewien mężczyzna powiedział do jednego z naszych współpracowników: „Zajmie wam 144 000 lat, żeby zrobić to, co zamierzacie”. „Co!” – mówili – „trzech pastorów – pastor White z żoną i pastor Bates – wszyscy bez grosza, z mniej niż stu zwolennikami, z których wszyscy są pozbawieni środków, wyruszają z kilkuset egzemplarzami osiemdziesięciostronicowej broszury o kwestii sabatu, by przekazać ostrzegawcze przesłanie całemu światu! To absurdalne założenie!” Podczas gdy ci, którzy tak rozumowali, mówili: „Niemożliwe!”, wiara w przesłanie i świadectwo pewnego sukcesu mówiły: „W imię Boga Izraela to się stanie! I ufając Jego sile, to musi się stać!”
GSAM 275Jak wydrukowano pierwszą gazetkę Adwentystów Dnia Siódmego
GSAM 275.2Od momentu, gdy pojawiło się świadectwo dotyczące pracy wydawniczej, ci, którzy przestrzegali siódmego dnia, modlili się wielokrotnie, by Pan otworzył drogę do wydrukowania „małej gazetki”. Największym problemem był brak pieniędzy na wydanie pierwszego numeru. W czerwcu 1849 roku pastor White miał okazję skosić ręcznie kosą czterdzieści akrów tymotki za siedemdziesiąt pięć centów za akr; dzięki temu udało mu się wydać pierwszy numer tej małej gazetki. Być może warto w tym miejscu zamieścić faksymile pierwszej strony tej małej gazetki. W pierwszej kolumnie czytelnik dostrzeże słowa pastora White’a, w których pisze: „Dopiero teraz otworzyła się droga, by rozpocząć tę pracę”. Widać też, że to właśnie jego poświęcenie „otworzyło tę drogę”.
GSAM 276Relacja pani White o pierwszych wydaniach
GSAM 276.1Pani White tak opowiada o początkach działalności wydawniczej:—
GSAM 276.2„Mniej więcej w tym samym czasie zaczął publikować niewielkie czasopismo, zatytułowane «The Present Truth» [Obecna prawda]. Biuro publikacji znajdowało się w Middletown, osiem mil od Rocky Hill. Często przemierzał tę odległość tam i z powrotem na piechotę chociaż kulał w tym czasie. Kiedy przyniósł z drukarni pierwszy numer, uklęknęliśmy wszyscy wokół tych pism, prosząc Pana ze łzami i z pokornymi sercami aby zesłał błogosławieństwo na słabe wysiłki swojego sługi. Następnie zaadresował czasopismo do tych wszystkich, o których sądził, że będą je czytać i zaniósł je na pocztę w torbie podróżniczej. Każdy numer był zabierany z Middletown do Rocky Hill i zawsze, zanim został przygotowany do wysyłki, rozkładaliśmy czasopisma przed Panem i z gorącą modlitwą ze łzami prosiliśmy aby Jego błogosławieństwo towarzyszyło cichym zwiastunom prawdy. Bardzo szybko zaczęły nadchodzić listy ze środkami na publikowanie czasopisma oraz z dobrymi wiadomościami o wielu osobach, które przyjęły prawdę”.7
GSAM 276Spełniła się przepowiednia o wsparciu dla gazety
GSAM 276.3Z uczuciami głębszymi niż zwykła ciekawość przedstawiamy pierwszą stronę pierwszej gazety wydanej przez Adwentystów Dnia Siódmego. Cały tom The Present Truth składał się z jedenastu numerów po osiem stron, po dwie kolumny na każdej stronie. Powierzchnia tekstu na stronie wynosiła cztery i pięć ósmych na osiem cali. Numery 1 i 4 wydrukowano w lipcu, sierpniu i wrześniu w Middletown w stanie Connecticut. Numery od 5 do 9 wydrukowano w Oswego w stanie Nowy Jork i są one datowane na grudzień 1849 r. oraz marzec, kwiecień i maj 1850 r. Numer 11 jest datowany na listopad 1850 r. i wydrukowano go w Paris w stanie Maine. W numerze 6 pastor White powiedział: „Podczas wydawania pierwszych czterech numerów wpłynęło więcej niż wystarczająco pieniędzy, by pokryć koszty gazety. Środki te zostały wykorzystane na pokrycie naszych wydatków związanych z zebraniami, w których braliśmy udział”. W 1849 roku, pod wpływem tych gazet oraz pionierskiej pracy pastora Batesa, wielu ludzi przyjęło to przesłanie w Vermont, Michigan i innych stanach.
GSAM 278.1W przeciwieństwie do mało obiecującej sytuacji tej pracy w 1848 roku, przyjrzyjmy się kilku faktom z 1905 roku, co pozwoli nam lepiej ocenić ostateczny wynik tej sprawy – czy rację mieli ci, którzy sprzeciwiali się skromnym początkom tego przesłania, czy też Bóg niebios, który przez swoją służebnicę mówił o „rosnącej” sile dzieła „pieczętowania”.
GSAM 278Postępy w działalności wydawniczej
GSAM 278.2Ta prawda jest obecnie głoszona i drukowana w około czterdziestu wiodących językach świata. Zamiast trzech duchownych mamy teraz – licząc zarówno wyświęconych, jak i kaznodziejów z licencją – ponad 600 osób, nie licząc setek innych, które pracują jako lekarze, pracownicy biblijni, nauczyciele i misjonarze medyczni. Literatura tej denominacji jest reprezentowana przez ponad pięćdziesiąt różnych czasopism, które drukuje się w prawie dwudziestu wydawnictwach w Europie, Azji, Afryce, Ameryce Północnej i Południowej, na wyspach Pacyfiku oraz w Australii. W tych wydawnictwach drukuje się ponad tysiąc sto różnych książek, broszur i ulotek. Aby zdobyć egzemplarz każdego z nich wraz z roczną prenumeratą czasopism, trzeba by wydać około 340 dolarów. Zamiast zaledwie stu wyznawców, jest ich prawie 100 000, którzy radują się tą prawdą. Naprawdę to przesłanie, niczym słońce, „wschodzi” i możemy powiedzieć, nawiązując do świadectwa z 1848 roku: „O, jaka moc tych promieni!”
GSAM 278Sytuacja narodów
GSAM 278.3Skoro ta wiadomość tak się rozprzestrzeniała, to jak wyglądała sytuacja w różnych krajach? Od tamtego czasu w gazetach często pojawiały się doniesienia o wielkiej wojnie, która wkrótce ma wybuchnąć w Europie. Chociaż tu i ówdzie dochodziło do konfliktów i wybuchów przemocy, ogólny „wir” jest powstrzymywany – „cztery wiatry” nie mogą wiać jednocześnie, „dopóki słudzy Boga nie zostaną zapieczętowani”. To, że czynniki konfliktów i wojny są obecne, ale nie wybuchają, bo są powstrzymywane, jest oczywiste dla wszystkich.
GSAM 279.1Henry Ward Beecher, niedługo przed śmiercią, nazwał utrzymywanie tak wielkich armii w Europie „wypuszczaniem krwi z góry, z obawy, że zostanie przelana”. Sytuację między narodami, z ich urazami i wrogością oraz groźnym nastawieniem wobec siebie nawzajem, porównał do „impasu”, spowodowanego przez grupę mężczyzn wymierzających sztylety w piersi innych, z których żaden nie odważył się uderzyć z obawy, że sam zostanie trafiony. „Ale” – powiedział – „któryś z nich wkrótce dostrzeże dogodny moment do ataku, a wtedy nastąpi ogólna walka”.
GSAM 279Porównanie narzędzi wojennych
GSAM 279.2Od 1848 roku skonstruowano narzędzia wojenne, w porównaniu z którymi najlepsze z tamtych czasów uznałoby się dziś za zwykłe zabawki. Amerykańskie „Peace Association”, wzywając do odprawiania nabożeństw o pokój w Niedzielę Pokoju – 15 grudnia 1895 roku – stwierdziło: „Chociaż obecnie obserwujemy wyraźny postęp cywilizacyjny, to z drugiej strony narody przygotowują się do wojny bardziej niż kiedykolwiek wcześniej”.
GSAM 279Generał Miles o przygotowaniach wojennych
GSAM 279.3Generał Nelson A. Miles w przemówieniu wygłoszonym podczas masowego zgromadzenia w Waszyngtonie 12 stycznia 1904 roku powiedział:—
GSAM 279.4„W tej oświeconej epoce postępu oraz inteligentnej, wyrafinowanej cywilizacji chcielibyśmy wierzyć, że ciężary i zagrożenia związane z wojną zmniejszyły się; jednak, choć może się to wydawać dziwne, nigdy w historii świata nie było czasu, kiedy to tak wiele bogactwa marnowano na przygotowania do wojny, ani kiedy to tak wiele milionów wyszkolonych, wykwalifikowanych i zdyscyplinowanych ludzi, uzbrojonych w najbardziej niszczycielską broń, zostało wyrwanych z pokojowych gałęzi przemysłu, jak ma to miejsce obecnie”.
GSAM 280.1Ale wichura wojny wciąż się opóźnia, podczas gdy trwa dzieło pieczętowania.