Rozdział 20 — Ofiary we wczesnej działalności

GSAM 311.1„Zgromadźcie mi świętych moich, którzy ze mną uczynili przymierze przy ofierze. Tedy niebiosa opowiedzą sprawiedliwość jego; albowiem sam Bóg jest sędzią”.¹

GSAM 311.2W gazecie Review and Herald z 3 czerwca 1902 roku czytamy:

GSAM 311.2„Ci, którzy teraz angażują się w tę pracę, wiedzą stosunkowo niewiele o samozaparciu i poświęceniu tych, na których Pan na początku złożył ciężar swojej pracy. Trzeba im wciąż na nowo opowiadać o doświadczeniach z przeszłości, bo mają kontynuować tę pracę z taką samą pokorą i poświęceniem, jakie cechowały prawdziwych pracowników w przeszłości”.

GSAM 311.3Z kolei w książce Testimonies for the Church, tom 7, znajdują się następujące słowa:

GSAM 311.3„Zbliżamy się do końca historii świata, więc różne gałęzie dzieła Bożego mają być rozwijane z ofiarnością, jakiej wielu z nas jeszcze nie doświadczyło”.²

GSAM 311.4Wspomniano już o okolicznościach, w jakich pastor Bates poczuł się w 1846 roku skłoniony do napisania i opublikowania swojej pierwszej książki na temat sabatu. Wspomniano też o trudnej sytuacji pastora Jamesa White’a, kiedy w 1849 roku zaczął wydawać gazetkę pod tytułem The Present Truth.

GSAM 311Broszura o otwierających się niebiosach

GSAM 311.5Po wizji, jaką pani White miała w Topsham w stanie Maine jesienią 1846 roku, kiedy pokazano jej niektóre planety, pastor Bates przygotował rękopis broszury zatytułowanej The Opening Heavens. Bardzo potrzebne były jednak środki na jej wydanie. Aby sprostać tej potrzebie, pewna siostra mieszkająca w Massachusetts, która właśnie skończyła i położyła nowy dywan ze szmat, zebrała go i sprzedała, a dochód przekazała pastorowi Batesowi, co pozwoliło mu opublikować swoją drugą książkę.

GSAM 312Broszura o dziele pieczętowania

GSAM 312.1Po wizji dzieła pieczętowania, danej w Dorchester w stanie Massachusetts 18 listopada 1848 roku, pastor Bates napisał trzecią broszurę zatytułowaną A Seal of the Living God. I tu znowu stanął przed problemem braku pieniędzy na druk. Młoda wdowa, dowiedziawszy się o tej sytuacji, sprzedała swój mały domek na wsi i przekazała pastorowi Batesowi połowę kwoty, którą za niego dostała. Dzięki temu znów mógł opłacić druk książki.

GSAM 312Wymagania związane z działalnością wydawniczą

GSAM 312.2W latach 1851–1852 czasopismo Advent Review and Sabbath Herald drukowano w Saratoga Springs w stanie Nowy Jork. Tam pan Thompson zapewnił pastorowi White’owi i jego żonie bezpłatne zakwaterowanie, a dzięki pożyczonym meblom mogli znowu urządzić sobie dom.

GSAM 312.3W tym czasie liczba wierzących w obecną prawdę rosła, a wraz z tym wzrostem pojawiło się zapotrzebowanie na osobisty wkład pastora White’a i jego żony. To, w połączeniu z pracą redakcyjną, spowodowało, że potrzebna była pomoc biurowa. Właśnie wtedy inni poczuli powołanie, by pomóc w pracy literackiej. Jako przykład tego, jak Pan działa w odpowiedzi na wiarę swojego ludu i powołuje pracowników w potrzebie, przytaczamy doświadczenie oddanej siostry, pani Rebeki Smith z West Wilton w stanie New Hampshire:—

GSAM 312.4Po upływie wyznaczonego czasu jej syn Uriah i córka Annie R. bardzo chcieli pójść do szkoły, żeby przygotować się do zawodu nauczyciela. Matka obawiała się, że dzieci oddalają się od wiary i poddają się wpływom świata, a jej obawy nie były wcale bezpodstawne. Rodzicielska miłość matki spotykała się z wzajemnością ze strony dzieci.

GSAM 313Uriah Smith w Akademii Phillipsa

GSAM 313.1W latach 1848–1851 syn uczęszczał do Akademii Phillipsa w Exeter w stanie New Hampshire, gdzie uczniowie przechodzili pierwszy rok studiów wyższych, dzięki czemu po rozpoczęciu studiów mieli już za sobą jeden rok nauki. Ukończył ten kurs. W 1851 roku pracował, żeby zarobić na studia, ale gdy jego pracodawca zbankrutował, stracił pieniądze, przez co musiał porzucić swój długo pielęgnowany plan studiów.

GSAM 313Panna Smith w seminarium dla dziewcząt

GSAM 313.2Kiedy Uriah był w akademii, jego siostra uczęszczała do seminarium dla młodych dam w Charlestown w stanie Massachusetts. Jej nauka tam dobiegała końca, a ponieważ wkrótce miała opuścić szkołę, jej i jej bratu zaproponowano pracę nauczycielską w akademii w Mt. Vernon w stanie New Hampshire na trzy lata, za 1000 dolarów rocznie, z wyżywieniem i zakwaterowaniem.

GSAM 313.3Mniej więcej w tym czasie matka przyjęła „obecną prawdę”. Jej modlitwy za dzieci były teraz, jeśli to w ogóle możliwe, jeszcze bardziej żarliwe i gorące niż kiedykolwiek. Pastor Bates odwiedził West Wilton, a pani Smith przedstawiła mu sytuację swoich dzieci, a ich nawrócenie stało się przedmiotem modlitwy. Pastor Bates miał za kilka dni poprowadzić spotkania w Somerville w stanie Massachusetts, w domu Paula Folsoma, a pani Smith miała napisać do córki, zapraszając ją na te spotkania. W międzyczasie pastor Bates i matka mieli modlić się, by Bóg poruszył jej serce, by poszła na te spotkania.

GSAM 313Dwa spełnione sny

GSAM 313.4Pastor Bates nigdy nie był w pomieszczeniu, w którym miało się odbyć spotkanie, więc nie miał pojęcia, jak tam wygląda. W noc przed spotkaniem śniło mu się, że jest w tym pokoju i że wszystkie miejsca są zajęte, z wyjątkiem tego tuż przy drzwiach. Śniło mu się też, że zmienił temat, o którym zamierzał mówić, i poruszył kwestię świątyni; że zaśpiewali pierwszy hymn, pomodlili się, zaśpiewali drugi hymn, a on właśnie otworzył Biblię i czytał: „Aż do dwóch tysięcy i trzech set dni; tedy świątnica oczyszczona będzie” (dosłowne tłumaczenie KJV), wskazując na rysunek świątyni na schemacie, gdy nagle drzwi się otworzyły i weszła młoda kobieta, która usiadła na wolnym krześle. Śniło mu się też, że tą osobą była Annie R. Smith i że od razu się zainteresowała i przyjęła prawdę.

GSAM 314.1Spotkanie pastora Batesa odbywało się w sabat (w sobotę), a że tego dnia nie było szkoły, Annie powiedziała: „Pójdę, żeby sprawić przyjemność mojej mamie”. W noc przed tym sabatem śniło jej się, że poszła na spotkanie i spóźniła się; że kiedy dotarła do drzwi, pierwszy hymn już został zaśpiewany, odmówiono modlitwę, a właśnie kończyli drugi hymn; że kiedy weszła, zauważyła, że wszystkie krzesła były zajęte oprócz jednego przy drzwiach; że wysoki, dostojny i sympatyczny mówca wskazywał na tablicę, jakiej nigdy wcześniej nie widziała, i powtarzał: „Aż do dwóch tysięcy i trzech set dni; tedy świątnica oczyszczona będzie” (dosłowne tłumaczenie KJV). Śniło jej się, że to, co mówił, bardzo ją zainteresowało i że to była prawda.

GSAM 314.2Wyruszyła na spotkanie z dużym wyprzedzeniem, ale zgubiła drogę, więc dotarła tam dopiero w momencie, gdy śpiewano ostatnią zwrotkę drugiego hymnu. Kiedy weszła, wszystko było dokładnie tak, jak widziała to we śnie, a ten sam mężczyzna z jej snu powtarzał w ten sam sposób fragment z Księgi Daniela 8:14. Od razu poczuła w sercu głębokie przekonanie.

GSAM 314.3Pastor Bates nie myślał o swoim śnie, dopóki nie weszła do środka i nie zajęła miejsca. Przygotował się do przemowy na inny temat, ale jego myśli wciąż wracały do kwestii świątyni. Kiedy powtarzał ten fragment, nagle przypomniał sobie swój sen i w duchu modlił się o pomoc, by przemówić do serc słuchaczy. Z wielką swobodą wyjaśniał upływ wyznaczonego czasu, co Annie było dobrze znane. Następnie przedstawił prawdę o Poselstwie Trzeciego Anioła i o sabacie.

GSAM 315Annie Smith przyjmuje prawdę

GSAM 315.1Kiedy kończył spotkanie, podszedł do Annie i powiedział: „Wydaje mi się, że to córka siostry Smith z West Wilton. Nigdy cię wcześniej nie widziałem, ale twoja twarz wydaje mi się znajoma. Śniło mi się wczoraj w nocy, że cię widzę”. Wtedy Annie opowiedziała o swoim śnie. Opuściła spotkanie z całkowicie odmienionymi uczuciami i pragnieniami, przyjmując tam i wtedy prawdę o sabacie.

GSAM 315.2Wróciła do seminarium, spakowała swoją walizkę i pojechała do domu. Dowiedziawszy się o troskach pastora White’a związanych z wydawaniem gazety oraz o jego wysiłkach w głoszeniu kazań, poczuła, że Bóg wzywa ją, by pojechała i pomogła mu w pracy biurowej. W sierpniu 1851 roku, kiedy redakcja gazety została przeniesiona z Paris do Saratoga Springs w stanie Nowy Jork, panna Smith udała się tam jako jedna z pracownic.

GSAM 315Poświęcenie i oddanie

GSAM 315.3W czasopiśmie Review, tom 2, nr 7, znajduje się kilka zdań z jej pióra, w których wyraża swoje uczucia po tym, jak porzuciła swoje dawne plany na rzecz tej skromnej, bezpretensjonalnej pracy. Pisze:

GSAM 315.3„Wierzę, że porzuciłam wszystko, by podążać za Barankiem Bożym, gdziekolwiek On mnie poprowadzi. Ziemia całkowicie straciła dla mnie swój urok. Moje nadzieje, radości i uczucia skupiają się teraz wyłącznie na tym, co niebiańskie i boskie. Nie pragnę niczego innego, jak tylko siedzieć u stóp Jezusa i uczyć się od Niego – nie pragnę innego zajęcia niż służba mojemu niebiańskiemu Ojcu – nie pragnę innej radości niż pokój Boży, który przewyższa wszelkie zrozumienie”.

GSAM 315.4Pomoc siostry Annie w biurze jako korektorki i w innych sprawach przyszła w samą porę. Przez trzy lata pracowała wiernie i skutecznie, otrzymując w zamian jedynie wyżywienie i ubranie. Pod koniec tego okresu gruźlica wybrała ją na swoją ofiarę. W trakcie wyniszczającej walki z tą przewlekłą i śmiertelną chorobą napisała kilka pięknych wierszy, z których najpiękniejszym jest „Home Here and Home in Heaven”. Przedmowa do tego wiersza, napisana dzień przed jej śmiercią, 26 lipca 1855 roku, tak dobrze oddaje cnoty prostoty i pokory, które tak bardzo cechowały jej charakter, że nie możemy się powstrzymać przed przytoczeniem jej w całości:

GSAM 316Życie w trudnych warunkach

GSAM 316.3W kwietniu 1852 roku pastor White przeniósł się z Saratoga Springs do Rochester w stanie Nowy Jork. To właśnie w tym mieście, przy 124 Mt. Hope Avenue, po raz pierwszy urządzyli sobie dom, używając rzeczy kupionych, a nie pożyczonych. Ale tak bardzo zależało im na tym, by działalność wydawnicza odniosła sukces – żeby gazeta ukazywała się regularnie, a dzięki temu prawda mogła się rozprzestrzeniać – że odmawiali sobie wielu zwykłych wygód życia.

GSAM 316.4O tym, jak wtedy zaczęli urządzać swoje gospodarstwo domowe, możesz przeczytać w poniższym prywatnym liście napisanym przez panią White do rodziny S. Howlanda 16 kwietnia 1852 roku:—

GSAM 316.5„Właśnie się tu w Rochester zadomawiamy. Wynajęliśmy stary dom za 175 dolarów rocznie. W domu mamy prasę drukarską. Gdyby nie to, musielibyśmy płacić 50 dolarów rocznie za pomieszczenie biurowe. Uśmiechnąłbyś się, gdybyś mógł zajrzeć do nas i zobaczyć nasze meble. Kupiliśmy dwa stare łóżka za dwadzieścia pięć centów za sztukę. Mój mąż przyniósł mi sześć starych krzeseł, z których żadne nie jest takie samo, za które zapłacił jednego dolara, a wkrótce potem podarował mi jeszcze cztery stare krzesła bez siedzisk, za które zapłacił sześćdziesiąt dwa centy za cały zestaw. Ramy były solidne, więc sama zrobiłam im siedziska, wiercąc otwory. Masło jest tak drogie, że go nie kupujemy, nie stać nas też na ziemniaki. Zamiast masła używamy sosu owocowego, a zamiast ziemniaków – rzepy. Nasze pierwsze posiłki jedliśmy na desce do gotowania, postawionej na dwóch pustych beczkach po mące. Jesteśmy gotowi znosić niedostatki, jeśli dzięki temu będzie można posuwać naprzód dzieło Boże. Wierzymy, że ręka Pana była z nami, gdy przybyliśmy w to miejsce. Jest tu szerokie pole do pracy, a robotników jest niewielu. W ostatni sabat nasze spotkanie było wspaniałe. Pan pokrzepił nas swoją obecnością”.

GSAM 317Hojność wierzących

GSAM 317.1W pierwszym numerze Review, wydrukowanym w Rochester 6 maja 1852 roku, mówiąc o przeprowadzce z Saratogi do Rochester, pastor White powiedział:

GSAM 317.2„Bracia zapewnili środki na utrzymanie gazety w stopniu przekraczającym nasze oczekiwania. I choć nasze wydatki związane z przeprowadzką z Saratoga Springs oraz rozpoczęciem wydawania gazety w tym mieście były spore, to jednak nie mamy żadnych długów”.

GSAM 317Poświęcenie pracowników

GSAM 317.3W notatce biznesowej z numeru 12 z 14 października czytamy:

GSAM 317.3„Redakcja nie ma jednak długów z tego powodu: bracia Belden i Stowell, którzy pracowali w redakcji przez ostatnie sześć miesięcy, otrzymali zaledwie niewiele więcej niż wyżywienie. Inni wykonujący tę samą pracę nie dostali więcej niż oni. Z pewnością dla wszystkich przyjaciół obecnej prawdy będzie przyjemnością pomóc pokryć niedobór we wpływach, aby ci, którzy ciężko pracowali – zwłaszcza podczas naszej nieobecności, w obliczu choroby – nad wydawaniem Review and Herald, mogli liczyć na godziwe wynagrodzenie”.

GSAM 317Nowi członkowie w Rochester w stanie Nowy Jork

GSAM 317.4Latem 1852 roku, kiedy działalność wydawnicza w Rochester już się rozkręciła, pastor White wraz z żoną wyruszyli w trzymiesięczną podróż konnym powozem na wschód, aż do Bangor w stanie Maine, organizując po drodze spotkania i odwiedzając rozproszonych wyznawców sabatu. Przed ich powrotem, począwszy od 26 września, pastor J. N. Andrews wygłosił serię kazań przy 124 Mt. Hope Avenue. W tym czasie ośmiu adwentystów pierwszego dnia przyjęło obecną prawdę, a autor tych słów był jednym z nich.

GSAM 318Oswald Stowell uzdrowiony

GSAM 318.1W pewien piątkowy wieczór w październiku pastor White i jego żona wrócili do domu ze swojej podróży na wschód. Następnego dnia (w sabat) zobaczyliśmy ich po raz pierwszy na spotkaniu sabatowym. W czasie tego spotkania Oswald Stowell, drukarz, cierpiał na bardzo ciężki atak zapalenia opłucnej, a jego lekarz stracił już nadzieję na jego wyleczenie. Lekarz stwierdził, że „nic nie może dla niego zrobić”. Podczas nabożeństwa Oswald przebywał w sąsiednim pokoju, cierpiąc straszne bóle. Pod koniec spotkania poprosił, żeby pomodlić się za niego. Razem z innymi zostałem zaproszony do wspólnej modlitwy. Pochyliliśmy się nad jego łóżkiem, a podczas modlitwy pastor White namaścił go olejkiem „w imię Pana”. Dało się wyraźnie odczuć obecność Ducha Bożego, a on został natychmiast uzdrowiony. Kiedy wstaliśmy z modlitwy, siedział już w łóżku, uderzając się w boki, które wcześniej tak bardzo go bolały, i mówił: „Jestem całkowicie uzdrowiony. Jutro będę mógł obsługiwać prasę ręczną”. Dwa dni później rzeczywiście to zrobił.

GSAM 318Wizja pani White przed zgromadzeniem w Rochester

GSAM 318.2To samo błogosławieństwo, które uzdrowiło brata Stowella, spłynęło w jeszcze większym stopniu na panią White, a kiedy pastor White odwrócił się, by na nią spojrzeć, powiedział: „Ellen jest w wizji; w tym stanie nie oddycha. Jeśli ktoś z was chce się o tym przekonać, może ją zbadać”. Pozostała w tej wizji przez około godzinę i dwadzieścia minut. Będąc w tym stanie, wypowiadała słowa, a czasem nawet wyraźne zdania; jednak nawet przy najdokładniejszym przyjrzeniu się nie dało się dostrzec żadnego oddechu w jej ciele.

GSAM 319Wizja dotycząca postępowania nieobecnego członka

GSAM 319.1Gdy pani White wyszła z tej wizji, złożyła świadectwo o tym, co widziała. Zanim pastor White i jego żona wrócili ze swojej podróży na wschód, jeden z nas opuścił miasto i wyjechał w interesach do stanu Michigan. Nie było go więc na tym spotkaniu i nigdy wcześniej nie widział pastora White’a ani jego żony. Opowiadając o swojej wizji, pani White powiedziała nam między innymi o tym, co widziała na temat mężczyzny, który – będąc w podróży z dala od domu – dużo mówił o prawie Bożym i sabacie, ale jednocześnie łamał jedno z przykazań. Powiedziała, że była to osoba, której nigdy nie spotkała, ale wierzyła, że kiedyś go zobaczy, bo jego sprawa została jej objawiona. Żaden z nas nie przypuszczał jednak, że to ktoś, kogo znamy.

GSAM 319.2Około sześć tygodni po tej wizji wspomniany wcześniej brat wrócił z Michigan. Gdy tylko pani White spojrzała na jego twarz, powiedziała do jednej z sióstr: „To jest ten człowiek, którego widziałam w wizji i o którym wam opowiadałam”. Kiedy opowiedziano o tej wizji temu bratu, w obecności jego żony i kilku innych osób, pani White powiedziała do niego: „Tak jak Natan powiedział do Dawida: «Ty jesteś tym człowiekiem»”. Wtedy postąpił dokładnie tak, jak Paweł przewidział, że niektórzy ludzie zareagują, gdy zostaną upomniani za swoje grzechy dzięki darowi proroctwa: „Ale jeźliby wszyscy prorokowali, a wszedłby który niewierny albo prostak, od wszystkich przekonany i od wszystkich sądzony bywa. A tak skrytości serca tego bywają objawione, a on upadłszy na oblicze, pokłonili się Bogu, wyznawając, że Bóg jest prawdziwie w was”.³ Po wysłuchaniu wyliczenia swoich przewinień przez panią White ten brat upadł na kolana przed swoją żoną i ze łzami w oczach powiedział do niej oraz do kilku obecnych: „Bóg naprawdę jest z wami”, a potem w pełni wyznał swoje postępowanie z czasów pobytu w Michigan, kiedy to złamał siódme przykazanie – co zostało ujawnione w momencie, gdy to się działo, ponad pięćset mil stąd.

GSAM 320.1W ten sposób w ciągu zaledwie kilku tygodni otrzymaliśmy mocne potwierdzenie tych świadectw. Nie tylko doszliśmy do wniosku, że zostały one stworzone przez jakąś nadprzyrodzoną moc, ale także że pochodziły ze źródła, które w sposób jednoznaczny ganiło ludzi za grzechy.

GSAM 320Uriah Smith dołącza do redakcji Review

GSAM 320.2To właśnie podczas wydawania trzeciego tomu Review Uriah Smith zaczął przestrzegać sabatu i nawiązał współpracę z redakcją Review, gdzie przez wiele długich lat był autorem i redaktorem. Jego pierwszym tekstem opublikowanym w gazecie był wiersz zatytułowany „The Warning Voice of Time and Prophecy”, który ukazał się 17 marca 1853 roku.

GSAM 320.3Pastor Smith po raz pierwszy usłyszał Poselstwo Trzeciego Anioła na konferencji w Waszyngtonie w stanie New Hampshire, która odbyła się w dniach 10–12 września 1852 roku. Po powrocie do domu w West Wilton dokładnie przestudiował to, co usłyszał, i zaczął przestrzegać siódmego dnia – pierwszego sabatu w grudniu 1852 roku. 3 maja 1853 r. dołączył do redakcji czasopisma Review w Rochester w stanie Nowy Jork, gdzie razem z siostrą Annie pracowali na wyżywienie i ubrania, zamiast uczyć w akademii za 1000 dolarów rocznie plus wyżywienie. Takie właśnie były niektóre z poświęceń, jakie poniesiono, by zapoczątkować dzieło Poselstwa Trzeciego Anioła w jego początkach.

GSAM 320Wyświęcony na duchownego

GSAM 320.4Mniej więcej w 1863 roku pastor Smith zaczął wykorzystywać swój dar wystąpień publicznych. W 1866 roku został wyświęcony na duchownego, a potem dużo pracował na zgromadzeniach obozowych i konferencjach w różnych stanach – od Atlantyku po Pacyfik – a także jako pastor w kościele w Battle Creek, który był jego macierzystym kościołem. Po otwarciu Battle Creek College prowadził zajęcia na wydziale biblijnym tej uczelni. W imieniu czasopisma Review and Herald w 1894 roku przeprawił się przez Atlantyk, odwiedzając różne kraje Europy. Podczas pobytu w Syrii złapał gorączkę, po której nigdy w pełni nie wyzdrowiał.

GSAM 321Pięćdziesiąt lat niestrudzonej pracy

GSAM 321.1Od 1853 do 1903 roku, czyli przez pół wieku, pastor Smith niemal nieprzerwanie współpracował redakcyjnie z Advent Review and Sabbath Herald; przez większą część tego czasu sprawował też pełną kontrolę redakcyjną nad gazetą. Nawet w dniu swojej śmierci, kiedy dopadł go udar mózgu, był w drodze do redakcji z materiałami, które przygotował do druku. Wniósł też kilka ważnych tomów do literatury naszej wspólnoty. Wśród tych dzieł są: Thoughts on Daniel and the Revelation, Nature and Destiny of Man, rozszerzone wydanie o The Sanctuary and Twenty-three Hundred Days, The Marvel of Nations i Modern Spiritualism. Pierwszy z tych tomów pisał głównie między dziewiątą wieczorem a północą, po zakończeniu codziennej pracy redakcyjnej i biurowej.

GSAM 321Śmierć pastora Smitha

GSAM 321.2Jego życie było pełne pożytku i dobrze spędzone. Odpoczywa teraz od swoich trudów, zasnąwszy w Jezusie 6 marca 1903 roku. Ale o nim można naprawdę powiedzieć: „Jego dzieła idą za nim”, i choć nie żyje, wciąż przemawia.