Rozdział 24 — Inne spełnione przepowiednie

GSAM 376.1„Uważajcież teraz ode dnia tego aż do onego, ode dnia dwudziestego i czwartego miesiąca dziewiątego aż do dnia, którego był założony kościół Pański, uważajcie, mówię: Izali jeszcze jest nasienie w szpichlerzu? I owszem, ani macica winna, ani figowe ani granatowe ani oliwne drzewo nie wydały owocu; lecz ode dnia tego będę błogosławił”.¹

GSAM 376.2Pewny i stały postęp Poselstwa Trzeciego Anioła od samego początku można śmiało porównać z pomyślnością, która towarzyszyła Zorobabelowi od dnia, w którym położył kamień węgielny pod świątynię.

GSAM 376Ponura perspektywa

GSAM 376.3Kiedy naród żydowski, z pustymi kieszeniami i spichlerzami, został wezwany do budowy świątyni Pańskiej, z ludzkiego punktu widzenia wyglądało to na perspektywę zniechęcającą. Kiedy jednak z wiarą posłuchali tego wezwania i chętnie zabrali się do pracy, Bóg objawił im swoją rękę, która zapewnia pomyślność. Śledząc doświadczenia związane z powstaniem tego trzeciego poselstwa, dostrzegamy, jak Bóg prowadzi tych, którzy wybierają Jego drogę. Nawet jeśli losem ich są cierpienia, to i tak Boża troska o swój lud i Jego dzieło zawsze staje się jasna dla tych, którzy Mu ufają.

GSAM 376Świadectwo o charakterze

GSAM 376.424 listopada 1862 roku o tej samej porze odbyły się dwa spotkania w domu Williama Wilsona w Greenville w stanie Michigan, żeby założyć dwa zbory dla tych, którzy w tej okolicy przyjęli prawdę o sabacie. Spotkanie dotyczące zboru w Greenville prowadzili pastor White i jego żona w jednym pokoju, a pastor Byington i ja zajmowaliśmy się spotkaniem w innym pokoju, poświęconym zborowi w West Plains. Kiedy byliśmy zajęci przygotowaniami w jednym pokoju, słyszeliśmy głos pani White, która w drugim pokoju dzieliła się swoim świadectwem. Napotykaliśmy pewne trudności w naszej pracy, gdy w samą porę pani White otworzyła drzwi i powiedziała: „Bracie Loughborough, patrząc na to zgromadzenie, widzę, że mam świadectwa dla niektórych z obecnych osób. Kiedy będziesz gotowy, wejdę i przemówię”. Właśnie wtedy, gdy potrzebowaliśmy pomocy, weszła. Oprócz pastora Byingtona i mnie znała imiona tylko trzech osób w sali. Pozostali byli dla niej obcymi, których nigdy wcześniej nie widziała, a których poznała jedynie w wizji.

GSAM 377Opis życia pana Pratta

GSAM 377.1Kiedy wstała, by przemówić, powiedziała: „Musicie mi wybaczyć, że opowiadam to, co mam do powiedzenia, opisując was z wyglądu, bo nie znam waszych imion. Kiedy patrzę na wasze twarze, pojawia się przede mną to, co Pan zechciał mi pokazać na wasz temat. Ten mężczyzna w kącie z jednym okiem [ktoś odezwał się: „Nazywa się Pratt”] składa wielkie deklaracje i ma wysokie pretensje religijne, ale nigdy jeszcze się nie nawrócił. Nie przyjmujcie go do kościoła w jego obecnym stanie, bo nie jest chrześcijaninem. Spędza znaczną część czasu na bezczynnym kręceniu się po sklepach i magazynach, dyskutując o teorii prawdy, podczas gdy jego żona w domu musi rąbać drewno na opał, zajmować się ogrodem itp. W swoich interesach składa obietnice, których nie dotrzymuje. Jego sąsiedzi nie mają zaufania do jego religijnych wyznań. Dla dobra sprawy religii byłoby lepiej, gdyby on, w swoim obecnym stanie, w ogóle o tym nie mówił”.

GSAM 378Brat Barr uradowany

GSAM 378.1Kontynuowała: „Ten starszy brat [gdy na niego wskazała, ktoś powiedział: «Brat Barr»] został mi pokazany jako całkowite przeciwieństwo tego drugiego mężczyzny. Prowadzi bardzo wzorowe życie, starannie dotrzymuje wszystkich obietnic i dobrze dba o swoją rodzinę. Prawie nie odważy się mówić o prawdzie swoim sąsiadom, bo boi się, że zepsuje dzieło i wyrządzi krzywdę. Nie rozumie, jak Pan może być tak miłosierny, by przebaczyć mu grzechy, i uważa się za niegodnego nawet przynależności do kościoła”. Następnie powiedziała do niego: „Bracie Barr, Pan kazał mi ci powiedzieć, że wyznałeś wszystkie grzechy, o których wiedziałeś, i że On przebaczył ci je już dawno temu, jeśli tylko w to uwierzysz”. Smutek z twarzy brata szybko zniknął. Podniósł wzrok z uśmiechem i zapytał w swojej prostocie: „Naprawdę?”. „Tak” – odpowiedziała pani White – „i powiedziano mi, żebym ci przekazała: «Przyjdź i dołącz do kościoła; a kiedy nadarzy się okazja, powiedz słowo na rzecz prawdy; to przyniesie dobry skutek, bo twoi sąsiedzi ci ufają»”. Odpowiedział: „Tak zrobię”.

GSAM 378.2Wtedy powiedziała: „Gdyby pan Pratt mógł przez jakiś czas zająć stanowisko podobne do tego, które zajmował brat Barr, wyszłoby mu to na dobre”.

GSAM 378.3W ten sposób usunięto jedną z przyczyn naszych trudności z organizacją. Zanim ona złożyła swoje świadectwo, nie mogliśmy skłonić pana Barra do przyłączenia się do kościoła; z drugiej strony okazało się, że prawie wszyscy byli przeciwni przyjęciu pana Pratta; jednak nikt nie czuł się na tyle swobodnie, by powiedzieć, dlaczego się temu sprzeciwia.

GSAM 378Uzdrowiona zazdrość w rodzinie

GSAM 378.4Następnie zwróciła się do mężczyzny o piaskowej karnacji, który siedział po jednej stronie pokoju, a potem wskazała na kobietę o smukłych rysach twarzy po przeciwnej stronie, zwracając się do nich jako do męża i żony. Opisała pewne wydarzenia z ich przeszłości, zanim którekolwiek z nich wyznało prawdę. Powiedziała, że szatan wyolbrzymiał te sprawy w umyśle tej kobiety, aż doprowadził ją do szaleństwa. „Widziałam” – powiedziała pani White – „że ta kobieta spędziła rok w szpitalu psychiatrycznym, ale odkąd odzyskała rozum, pozwoliła, by te same uczucia zazdrości znów niepokoiły jej umysł, ku wielkiemu smutkowi męża, który zrobił wszystko, co w jego mocy, by pokazać żonie, że jest jej wierny i że nie ma powodu, by go tak odtrącać”.

GSAM 379.1W jednej chwili żona rzuciła się przez pokój i na kolanach błagała męża, by jej wybaczył. W tej części kraju byli niemal obcymi ludźmi, a ich przeszłość pozostawała nieznana. Ci, którzy znali ich najlepiej, zdawali sobie jednak sprawę, że między nimi panowało ochłodzenie, ale nie znali przyczyny.

GSAM 379Podobnie jak w przypadku Elizeusza i Hazaela

GSAM 379.2Po tym, jak pani White złożyła swoje świadectwo, szybko zakończono organizację kościoła. Pan Barr z wielkim zapałem włączył się do tej inicjatywy, podczas gdy pan Pratt został pominięty. Zaraz po zakończeniu spotkania ten ostatni powiedział z dużą gwałtownością: „Powiem ci coś, nie ma sensu próbować iść z tymi ludźmi i postępować obłudnie; nie dasz rady”.

GSAM 379.3Ten opis charakteru, podobnie jak w powyższym przykładzie, dobitnie przypomina nam podobny przypadek odnotowany za czasów proroka Elizeusza:² Ben-Hadad, król Syrii, wysłał swojego sługę Hazaela do Elizeusza, by zapytać, czy wyzdrowieje z choroby. Elizeusz miał już widzenie dotyczące Hazaela, a gdy ten stanął przed nim i Elizeusz spojrzał mu w twarz, wszystko żywo przypomniało mu się.

GSAM 379Pastor White dotknięty paraliżem

GSAM 379.4W środę, 16 sierpnia 1865 roku, pastor White, w wyniku nadmiernego wysiłku i braku snu, doznał udaru, który spowodował paraliż. Ponieważ wśród naszej społeczności nie było jeszcze placówek leczniczych, zabrano go do Dansville w stanie Nowy Jork, do ośrodka o nazwie „Our Home on the Hillside”. Jego żona i ja byliśmy tam z nim od 14 września do 7 grudnia. Ponieważ leczenie w tej placówce przyniosło mu tylko niewielką ulgę, udaliśmy się do gościnnego domu Bradleya Lamsona w Lake View, w Rochester w stanie Nowy Jork, gdzie zostaliśmy około trzech tygodni. Cieszyliśmy się, że spotkaliśmy tam pastora J. N. Andrewsa, który właśnie wrócił do tego miasta po kilku miesiącach spędzonych w stanie Maine.

GSAM 380Modlitwa za pastora White’a

GSAM 380.1Rodziny pastora Andrewsa i pana Ortona dołączały do nas każdego popołudnia na wspólną modlitwę z pastorem White’em i za niego. Trwało to aż do 25 grudnia. Podczas gdy w świecie panowała świąteczna radość i huczne uczty w ten dzień Bożego Narodzenia, kościół w Rochester obchodził go jako dzień postu i modlitwy za pastora White’a. Spotykaliśmy się zarówno przed południem, jak i po południu w domu pastora Andrewsa przy New Main St., a wieczorem ci, którzy wcześniej modlili się z pastorem White’em, spotykali się z nim ponownie w domu pana Lamsona.

GSAM 380Wizja z nocy bożonarodzeniowej

GSAM 380.2Wieczorne spotkanie miało ogromną moc. Pastor White został wielce pobłogosławiony, a pani White otrzymała cudowną wizję, w której pokazano jej wiele rzeczy. Wśród nich znalazły się wskazówki dla pastora White’a, jak ma postępować, by mógł realizować swoją wiarę w Boga, który tak wyraźnie wyciągnął do niego rękę, by działać na jego rzecz i pomóc mu odzyskać zdrowie.

GSAM 380Przewidywany atak szatana

GSAM 380.3Do tych, którzy modlili się za pastora White’a, pani White powiedziała:

GSAM 380.3„Celem szatana było zniszczenie mojego męża i sprowadzenie go do grobu. Dzięki tym żarliwym modlitwom jego moc została złamana. Zostało mi pokazane, że szatan jest rozgniewany na tę grupę, która przez trzy tygodnie gorliwie modliła się w intencji tego sługi Bożego, i teraz jest zdecydowany przeprowadzić na was potężny atak. Powiedziano mi, żebym wam przekazała: «Żyjcie bardzo blisko Boga, abyście byli przygotowani na to, co może was spotkać»”.

GSAM 381Przeczucia J. T. Ortona

GSAM 381.1Pierwszego dnia stycznia 1866 roku pastor White wraz z rodziną wyruszył pociągiem do Battle Creek w stanie Michigan. Ja pozostałem w zachodniej części stanu Nowy Jork przez resztę zimy. Już od samego wieczoru, kiedy pani White otrzymała tę wizję, pan J. T. Orton miał przeczucie, że jego życie jest w niebezpieczeństwie, choć nie wiedział, skąd ono pochodzi. Podzielił się tym przeczuciem z kilkoma osobami. W niedzielę wieczorem, 4 marca, wrócił do Rochester z Parmy, gdzie uczestniczył w dwudniowym spotkaniu w towarzystwie pana E. B. Sandersa (obecnie, w 1905 roku, mieszkającego w San Jose w Kalifornii), którego poprosił, by trzymał się jak najjaśniejszej ulicy, gdy przechodzili przez miasto, „bo” – powiedział – „cały czas czuję, jakby ktoś chciał mnie zabić”. A jednak nie wydawało się, żeby miał pojęcie, kto właściwie chce go zabić.

GSAM 381.2Wróciłem z Parmy do Rochester 7 marca i zatrzymałem się u pana Lamsona, zięcia pana Ortona. 8 marca odwiedzili nas on i pani Orton, a wtedy ustaliliśmy, że następnego ranka pojedziemy pociągiem do Lancaster w hrabstwie Erie, gdzie miałem udzielić ślubu jego jedynemu synowi. Dzień minął nam przyjemnie, choć był to dzień pełen powagi.

GSAM 381Morderstwo J. T. Ortona

GSAM 381.3Wyszli z domu pana Lamsona o 17:00, a o 19:30 przyszedł posłaniec, informując nas o brutalnym ataku, jakiego dopuściła się nieznana osoba na pana Ortona w jego własnej stodole, kiedy zajmował się końmi. Pospieszyliśmy na miejsce i stwierdziliśmy, że został okrutnie pobity po głowie okutym żelazem kołkiem do wozu i był nieprzytomny. Zmarł o 00:35 tej samej nocy. Dzisiaj nie wiadomo, kto popełnił ten okrutny czyn. Na pewno nie chodziło o pieniądze, bo zegarek w jego kieszeni był nienaruszony, podobnie jak portfel, w którym było 45 dolarów. Był to ogromny szok dla pani Orton, po którym nigdy się nie podniosła. Jej zdrowie szybko się pogorszyło i nie przeżyła męża o wiele dłużej.

GSAM 382Przepowiednia z tamtych Świąt Bożego Narodzenia spełniła się

GSAM 382.1W ciągu kilku miesięcy od tamtego pamiętnego świątecznego wieczoru sześć z dziewięciu osób, które brały udział w tych trzech tygodniach modlitwy, spoczywało już w grobach. I tak oto kolejna przepowiednia spełniła się w najbardziej uderzający sposób.

GSAM 382Pomoc dla zrozpaczonych

GSAM 382.2Wczesnym rankiem 12 grudnia 1866 roku Elias Stiles z North Liberty w stanie Indiana przyszedł do mojego domu, prosząc mnie, żebym poszedł z nim do tego miejsca, by w miarę możliwości nieść pomoc Jamesowi Harveyowi, który pogrążony był w rozpaczy i czuł, że w jego przypadku nie ma już nadziei. Wiedząc, że siostra White miała bardzo szeroki obraz sytuacji w ostatniej wizji, jaką otrzymała, i że wiele przypadków zostało jej pokazanych proroczo, powiedziałem mu: „Być może siostra White widziała coś na temat jego sprawy, a jeśli tak jest i jeśli to spisze, będzie to miało większą moc niż cokolwiek, co ja mógłbym mu powiedzieć”.

GSAM 382.3Od razu poszliśmy do niej i nie wspominając ani słowem o stanie pana Harveya, zapytałem: „Siostro White, czy w którejś z objawionych ci wizji otrzymałaś jakieś oświecenie dotyczące sprawy brata Jamesa Harveya?”. „Tak” – odpowiedziała – „otrzymałam, i od kilku dni czułam, że powinnam to spisać i wysłać mu”. Następnie zaczęła nam opowiadać, co widziała. Powiedziałem: „Rano idę się z nim spotkać, a jeśli spiszesz to, co ci zostało pokazane, zabiorę to do niego”. Tak się umówiliśmy, po czym się z nią pożegnaliśmy, a wieczorem znów ją odwiedziliśmy. Skończyła pisać i uczyniła nam przyjemność, czytając to na głos.

GSAM 383Świadectwo dla Jamesa Harveya pogrążonego w rozpaczy

GSAM 383.1Świadectwo jasno stwierdzało, że pan Harvey znajdzie się w słabym stanie zdrowia i że szatan będzie próbował wpędzić go w rozpacz, przekonując go, że nie ma dla niego litości ani nadziei w jego sytuacji; ale ona widziała, że zrobił wszystko, co w jego mocy, by naprawić błędy z przeszłości, i że Bóg mu przebaczył; co więcej, gdy byłby kuszony, by odebrać sobie życie, pokazano jej, że aniołowie Boży krążą wokół niego i wskazują mu nadzieję w Bogu i niebie. W tym świadectwie było wiele podobnych słów pocieszenia i otuchy.

GSAM 383.2Mając ten dokument przy sobie, następnego ranka pojechaliśmy do North Liberty. Po drodze pan Stiles powiedział mi, że pan Harvey chce się ze mną spotkać, ale dodał, że nie będę miał dla niego żadnych słów nadziei; że kiedy go spotkam, zgodzę się z nim, że jego sprawa jest beznadziejna, że jest straconym człowiekiem; a potem, jak niegdyś Eli, kiedy powiedziano mu, że arka Boża została zabrana, upadnie do tyłu i umrze.

GSAM 383.3Dotarliśmy do pana Harveya około godziny 15:00. Kiedy go spotkałem, zapytałem: „Bracie Harvey, jak się masz?”. Najbardziej żałosnym tonem odpowiedział: „Zagubiony! Zagubiony!! ZAGUBIONY!!!” „Nie! Nie jesteś zagubiony. W twoim przypadku jest nadzieja!” – powiedziałem. Kiedy zobaczył, że tak mu odpowiedziałem, rzekł łagodnym tonem: „Od trzech tygodni myślałem, że nie ma dla mnie nadziei i że jestem zgubiony; a dzisiaj, kiedy jechałem do miasta z farmy i przejeżdżałem przez most nad stawem młyńskim, coś jakby mi powiedziało: «Jesteś zgubiony! Nie ma dla ciebie nadziei! Wskocz do stawu młyńskiego i utop się!». Pomyślałem, że zrobienie czegoś takiego przyniosłoby hańbę sprawie Chrystusa, więc powstrzymało mnie to przed zniszczeniem samego siebie”.

GSAM 384Uwolnienie nadeszło szybko

GSAM 384.1„Cóż, bracie Harvey, nie jesteś zagubiony!” – powiedziałem. „Mam tu świadectwo prosto z nieba, które mówi, że nie jesteś zagubiony!” Odpowiedział: „W takim razie chcę je usłyszeć”. Przeczytałem mu więc to świadectwo, po tym jak najpierw zaznaczyłem, że pani White nie powiedziano ani słowa o jego stanie umysłu aż do chwili, gdy spisała to, co jej pokazano, a jej zapis znalazł się w moich rękach. Kiedy skończyłem czytać, na jego twarzy pojawił się uśmiech i powiedział: „W takim razie jest dla mnie nadzieja. Naprawdę wierzę w Pana”.

GSAM 384.2Po przeczytaniu mieliśmy czas na modlitwę, po której wstał jako odmieniony i szczęśliwy człowiek. Powiedział nam, że ten tekst opisał przebieg jego myśli z ostatnich trzech tygodni dokładniej, niż sam by to potrafił. W ten sposób miłość Boża objawiła się, wyciągając tego brata z rozpaczy właśnie w ten sposób.

GSAM 384Rozszerzenie obszaru działalności

GSAM 384.3Aż do roku 1868 obszar działania Adwentystów Dnia Siódmego ograniczał się do Stanów Zjednoczonych, a konkretnie do części na północ od południowej granicy stanu Missouri i na wschód od rzeki Missouri. Podczas spotkania poświęconego omówieniu obszarów działania i podziału pracy, które odbyło się w ramach sesji Generalnej Konferencji w Battle Creek w stanie Michigan 28 maja, postanowiono wysłać do Kalifornii dwóch pracowników i namiot o długości sześćdziesięciu stóp. Pastor D. T. Bourdeau i autor tego tekstu przybyli do San Francisco 18 lipca tego samego roku.

GSAM 384Otwarcie misji w Kalifornii

GSAM 384.4Chciałbym zwrócić uwagę na jedną rzecz związaną z otwarciem misji w Kalifornii, która dobrze ilustruje praktyczną użyteczność daru proroctwa. Paweł, mówiąc o darach duchowych, w tym o darze proroctwa, stwierdza, że służą one „Ku doskonaleniu świętych (dosłowne tłumaczenie KJV), ku pracy usługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego”.³ Z pewnością najlepszym sposobem na doskonalenie świętych jest wskazywanie im ich błędów, aby mogli się ich pozbyć i zostać obmyci ze swoich grzechów w drogocennej krwi naszego Pana Jezusa Chrystusa. W tym celu pomoc poprzez dar proroctwa w służbie od zawsze przejawiała się w związku ze sprawą obecnej prawdy, wskazując sługom Pana niedociągnięcia w ich sposobie działania oraz to, jak dzięki innym metodom mogliby skuteczniej nawracać dusze.

GSAM 385Świadectwo o tym, jak pracować w Kalifornii

GSAM 385.1Krótko po naszym przybyciu do Kalifornii dostaliśmy list od pani White, w którym opisała wizję, jaką otrzymała w Battle Creek w piątek wieczorem 12 czerwca – tego dnia byliśmy w Lancaster w stanie Nowy Jork, zanim wyruszyliśmy do Kalifornii. Nigdy wcześniej nie była w Kalifornii i nie miała żadnej osobistej wiedzy o zwyczajach tamtejszych ludzi. Właściwie w tamtym czasie nigdy nie była na zachód od rzeki Missouri. Wszystko, co wiedziała o tamtejszych sprawach, pochodziło z tego, co Pan zechciał jej objawić.

GSAM 385.2We wskazówkach zawartych w liście opisała liberalne podejście mieszkańców Kalifornii oraz skutki, jakie przyniosłaby wśród nich praca prowadzona według skąpego, „oszczędnego” planu. Głosząc ewangelię mieszkańcom Kalifornii, trzeba podchodzić do nich w duchu podobnym do tego, w jakim oni pracują – czyli z pewną dozą liberalności, ale bez rozrzutności.

GSAM 385Przewidywany sukces się spełnił

GSAM 385.3Kiedy teraz spoglądam wstecz na ostatnie trzydzieści siedem lat od momentu rozpoczęcia pracy w Kalifornii i przyglądam się ówczesnej sytuacji, warunkom życia ludzi oraz sposobowi, w jaki prowadzilibyśmy naszą pracę, gdyby nie otrzymane świadectwo, a także widzę rezultaty postępowania zgodnie z otrzymanymi wskazówkami, mogę powiedzieć, że nasza sprawa posunęła się naprzód bardziej w ciągu trzech miesięcy, niż posunęłaby się w ciągu jednego roku, gdybyśmy nie otrzymali pomocy „ku pracy usługiwania” dzięki wskazówkom przekazanym przez dar proroctwa. Do wiosny 1871 roku, w wyniku wysiłków w hrabstwie Sonoma, powstało pięć kościołów wyznawców sabatu.

GSAM 386Pierwsze spotkanie w namiocie w San Francisco

GSAM 386.1W czerwcu tego samego roku po raz pierwszy rozstawiliśmy nasz namiot w San Francisco. Ponieważ pastor Bourdeau wrócił na Wschód, na jego miejsce wysłano innego pracownika z Michigan. Przyjechał 17 czerwca i od razu dołączył do mnie w pracy w mieście. Po kilku tygodniach pracy w namiocie kontynuowaliśmy nasze spotkania do 1 grudnia 1871 roku w wynajętych salach. Dzięki tej pracy ponad pięćdziesiąt osób przyjęło przesłanie w San Francisco.

GSAM 386Wewnętrzne próby w Kalifornii

GSAM 386.2Do tej pory nasze próby w Kalifornii wynikały głównie z opozycji z zewnątrz, ale teraz pojawiła się dla naszych ludzi nieoczekiwana próba wiary o zupełnie innym charakterze. Jeden ze współpracowników uparcie trzymał się linii postępowania, co – jak byłem przekonany – naraziłoby zarówno jego samego, jak i naszą sprawę na krytykę. Mieliśmy w mieście kilku zaciekłych wrogów, którzy śledzili każdy nasz ruch i byli gotowi wykorzystać każde nierozsądne działanie, by nam zaszkodzić. Dlatego stało się niezwykle ważne, byśmy słuchali napomnienia apostoła, by „unikać nawet pozorów zła”.

GSAM 386Niebezpieczna niezależność

GSAM 386.3Nie twierdziłem, że ten brat popełnił faktyczny grzech swoim postępowaniem, ale doszedłem do wniosku, że nasi wrogowie wykorzystają to, co on uważał za niewinne. On sam utrzymywał, że ma prawo „robić, co mu się podoba” w tej sprawie, zwłaszcza że przyznano, iż w tym, co robił, nie było grzechu. Tak to się ciągnęło aż do 23 stycznia 1872 roku, kiedy pojechałem z hrabstwa Sonoma do San Francisco, żeby sprawdzić, co da się zrobić, by opanować tam sytuację.

GSAM 387.1W tym czasie nasi wrogowie wykorzystywali jego postępowanie tak, jak się obawiałem, a on sam twierdził, że to „nie ich sprawa”, że pokaże im, iż ma własny umysł i może chodzić po ulicach, jak mu się podoba, i z kim chce, bez narażania się na ich uwagi. Próbowałem, działając po cichu, pokazać mu, że takie postępowanie nie przyniesie nic dobrego, a taka niezależność skończy się źle. Miał przyjaciół, którzy mocno mu współczuli, a niektórzy z nich zaczęli zajmować stanowisko, które naraziłoby go na jeszcze większą krytykę. Duża część zboru dostrzegała zło w jego krnąbrności i była gotowa wesprzeć moje wysiłki, by ocalić sprawę przed hańbą.

GSAM 387Zwołano spotkanie wyjaśniające

GSAM 387.2Tak wyglądała sytuacja w sabat 27 stycznia, kiedy to postanowiono, że trzeba zbadać tę sprawę i podjąć zdecydowane działania ze strony zboru, by uchronić się przed piętnem, jakie prawdopodobnie spowodowałby ten buntowniczy duch. Wyznaczono spotkanie, które miało się rozpocząć w niedzielę 28 stycznia o godz. 9 rano, żeby omówić sytuację i nasze obowiązki jako zboru w tej sprawie. Wszystko wskazywało na to, że rozłam w tym zborze był nieunikniony. Spędziłem większość tej nocy na modlitwie do Boga, żeby działał na naszą korzyść.

GSAM 387Pisemne wyznanie

GSAM 387.3Rankiem 28-go, kiedy wybierałem się na spotkanie, spotkałem na chodniku, niedaleko mojego pensjonatu, płaczącego współpracownika. Powiedział: „Bracie Loughborough, nie pójdę dzisiaj na spotkanie”.

GSAM 387.4– „Nie idziesz na spotkanie?” – zapytałem. – „Przecież to spotkanie dotyczy właśnie twojej sprawy”.

GSAM 388.1– „Wiem o tym” – odparł – „ale to ja jestem w błędzie. Masz rację co do stanowiska, jakie zająłeś w mojej sprawie. Oto list z wyznaniem, który napisałem do zboru; weź go i przeczytaj im. Będzie lepiej dla ciebie i dla tych, którzy mogliby mi współczuć, jeśli mnie tam nie będzie”.

GSAM 388.2„Co spowodowało w tobie taką wielką zmianę od wczoraj?” – zapytałem.

GSAM 388Otrzymana cudowna wizja

GSAM 388.3Odpowiedział: „Wczoraj wieczorem, po sabacie, poszedłem na pocztę i odebrałem list od siostry White z Battle Creek w stanie Michigan. To świadectwo, które napisała specjalnie dla mnie”. Podając mi go, powiedział: „Przeczytaj to, a zobaczysz, jak Pan postrzega moją sprawę”.

GSAM 388.4Poprosił mnie, żebym przekazał zborowi, że otrzymał świadectwo od siostry White, w którym ganiła go za jego zachowanie, i że je przyjął, bo to była prawda.

GSAM 388Przekonujący charakter wizji

GSAM 388.5Była to część wizji, którą pani White otrzymała w Bordoville w stanie Vermont 10 grudnia 1871 roku. Zaczęła spisywać część dotyczącą sprawy tego brata 27 grudnia 1871 r., ale z jakiegoś powodu ukończenie dokumentu opóźniło się aż do 18 stycznia 1872 r., kiedy to został on ukończony i wysłany z Battle Creek. W tamtych czasach dostarczenie listów lądem z Michigan do Kalifornii zajmowało około dziewięciu dni.

GSAM 388.6W wizjach wiele rzeczy objawia się jej w sposób proroczy. Tak było również w tym przypadku. W momencie wizji istniał jedynie cień tego, co faktycznie się wydarzyło, gdy świadectwo dotarło do San Francisco. Porównując daty, widać, że kulminacja tej sprawy w San Francisco nastąpiła dopiero po tym, jak pisemne świadectwo opuściło Battle Creek. Nasi bracia w San Francisco od razu zrozumieli, że nikt nie mógł napisać do Battle Creek i przekazać tej informacji pani White na tyle wcześnie, by zdążyła napisać ten list, bo wtedy sytuacja jeszcze tak nie wyglądała.

GSAM 389.1Ten fakt miał ogromne znaczenie dla tamtejszych braci i przekonał ich, że za tą wizją stała boska moc. Nie napisałem ani słowa do pastora White’a ani do jego żony na temat sytuacji w San Francisco, a mój współpracownik oświadczył, że też nic nie napisał; a bracia powiedzieli: „Gdyby napisał, nie ujawniłby tych rzeczy, które wyszły na jaw w związku z nim samym”.

GSAM 389Jak spisano tę wizję

GSAM 389.2Kiedy później dowiedzieliśmy się z drugiej strony linii o spisaniu i wysłaniu tego świadectwa, stało się jeszcze bardziej oczywiste, że Pan, który dał tę wizję, zadbał o moment jej spisania i wysłania do miejsca przeznaczenia, tak by dotarła tam dokładnie w odpowiednim czasie.

GSAM 389.3Bardzo wcześnie rano 18 stycznia 1872 roku pani White obudziła się z powyższym świadectwem, które wywarło na niej żywe wrażenie. To wrażenie było dla niej tak wyraźne, jakby usłyszała to na głos: „Natychmiast spisz to świadectwo dla Kalifornii i wyślij je następną pocztą; jest potrzebne”. Kiedy to powtórzyło się po raz drugi, wstała, szybko się ubrała i dokończyła pisanie. Tuż przed śniadaniem wręczyła list swojemu synowi Willie’emu, mówiąc: „Zanieś ten list na pocztę, ale nie wrzucaj go do skrzynki. Przekaż go naczelnikowi poczty i upewnij się, że włoży go do worka pocztowego, który wyjeżdża dziś rano”. Później powiedział, że jej instrukcje wydały mu się nieco dziwne, ale nie zadawał żadnych pytań, zrobił tak, jak mu kazano, i „widział, jak list trafił do worka pocztowego”.

GSAM 389Dowód boskiego przewodnictwa

GSAM 389.4Znając naszą ówczesną sytuację w San Francisco, łatwo zrozumiesz, jak ważne było, żeby ten list trafił właśnie do tej przesyłki. W tamtych czasach mieliśmy tylko jedną codzienną przesyłkę lądową. Gdyby list dotarł w niedzielę wieczorem, 28-go, zamiast w sobotę wieczorem, 27-go, bez wątpienia doszłoby do smutnego rozłamu w zborze. Gdyby dotarł kilka tygodni wcześniej, nawet tuż po otrzymaniu wizji, zbór nie dostrzegłby tak szybko jej znaczenia.

GSAM 390.1Było to świadectwo, które nosiło wyraźne ślady działania Pana – nie tylko dlatego, że dotarło w odpowiednim czasie, by skutecznie skorygować istniejące błędy, ale także dlatego, że brat pokornie je przyjął i zastosował się do niego, co wywarło potężny wpływ na zaprowadzenie jedności i stabilności w tym młodym zborze.

GSAM 390Sposób spisywania wizji

GSAM 390.2Ten przykład ilustruje też jej własne słowa na temat sposobu spisywania tego, co widziała. Mówi o tym tak: „Zostałam obudzona ze snu żywym odczuciem tematów wcześniej przedstawionych mojemu umysłowi i pisałam o północy listy, które szły przez kontynenty i przybywając w momencie kryzysu, ratowały sprawę Bożą przed wielkim nieszczęściem”.⁴