Rozdział 22 — Organizacja

GSAM 343.1„Dlategom cię zostawił w Krecie, abyś to, co tam jeszcze zostaje, w rząd dobry wprawił i postanowił po miastach starszych, jakom ci ja był rozkazał”.¹

GSAM 343.2W trakcie szerzenia Poselstwa Trzeciego Anioła minęło dwanaście lat (od 1846 do 1858 roku), zanim nasi ludzie zdali sobie sprawę z konieczności stworzenia czegoś więcej niż tylko wspólnoty opartej na wierze w prawdę i chrześcijańskiej miłości. Chociaż Pan przemawiał do swojego ludu na ten temat poprzez dar proroctwa, wydawało się, że potrzebne były pewne trudne doświadczenia, by w pełni uświadomić im konieczność zorganizowania konferencji, kościołów i zrzeszeń w celu zarządzania sprawami doczesnymi tej sprawy.

GSAM 343Sprzeciw wobec organizacji

GSAM 343.3W przypisie na stronie 12 Supplement to Experience and Views, wydanego w 1854 roku, pastor James White pisze:—

GSAM 343.4„Po 1844r. panowało wielkie zamieszanie i większość zdecydowanie sprzeciwiała się wszelkiej organizacji, ponieważ byłaby ona sprzeczna z doskonałą wolnością Ewangelii. Pani White zawsze sprzeciwiała się wszelkim formom fanatyzmu i już wcześnie ogłosiła, że pewna forma organizacji jest konieczna, by zapobiegać zamieszaniu i je naprawiać. Niewielu obecnie potrafi docenić stanowczość, jakiej wtedy potrzeba było, by utrzymać swoje stanowisko w obliczu panującej anarchii”.

GSAM 344.1Jedność, jaka panuje wśród Adwentystów Dnia Siódmego, została w znacznym stopniu wzmocniona i utrzymana dzięki jej terminowym ostrzeżeniom i wskazówkom.

GSAM 344George Storrs o organizacji

GSAM 344.2Poniższy fragment autorstwa George’a Storrsa, napisany w 1844 roku, pokazuje, czego nauczano o organizacji tych, którzy odłączyli się od kościołów w związku z głoszeniem adwentu:—

GSAM 344.3„Uważajcie, by nie próbować organizować kolejnego kościoła. Żaden kościół nie może zostać zorganizowany według ludzkiego pomysłu, bo w chwili powstania staje się Babilonem. Pan zorganizował swój własny kościół za pomocą silnych więzi miłości. Nie da się stworzyć nic silniejszego; a kiedy takie więzi nie są w stanie utrzymać razem tych, którzy twierdzą, że są naśladowcami Chrystusa, przestają oni być Jego naśladowcami i w naturalny sposób odpadają od wspólnoty”.²

GSAM 344Porządek w czasach apostolskich

GSAM 344.4Adwentyści Dnia Siódmego, jak już wspomniano, przez wiele lat nie mieli żadnej formalnej organizacji, nie mieli nawet struktury kościelnej. Każdy, kto miał odwagę moralną, by przyjąć prawdę i być jej posłusznym pomimo zewnętrznej presji ze strony ówczesnych przeciwników, był uważany za uczciwego i godnego chrześcijańskiej miłości oraz wspólnoty. W czasach apostołów nadszedł moment, kiedy trzeba było, aby „to, co tam jeszcze zostaje, w rząd dobry wprawił”.³ Około 65 r. n.e. Tytus dostał upoważnienie, by „postanowił po miastach starszych”, gdzie byli wierzący, a Tymoteusz otrzymał dość szczegółowe wskazówki na ten temat.⁴

GSAM 344Pastor White o organizacji

GSAM 344.5Poniższy fragment autorstwa pastora Jamesa White’a na temat organizacji i dyscypliny ukazał się w czasopiśmie Review z 4 stycznia 1881 roku:—

GSAM 345.1„Organizacja miała na celu zapewnienie jedności działania oraz ochronę przed oszustwami. Nigdy nie miała być biczem wymuszającym posłuszeństwo, ale raczej środkiem ochrony ludu Bożego. Chrystus nie zmusza swojego ludu; On go wzywa. «Moje owce słuchają mojego głosu, znam je, a one idą za mną». Nasza Żywa Głowa wytycza drogę i wzywa swój lud, by za Nim podążał.

GSAM 345.2„Ludzkie wyznania wiary nie są w stanie stworzyć jedności. Siła kościelna nie może zmusić Kościoła do zjednoczenia się w jedno ciało. Chrystus nigdy nie zamierzał, by ludzkie umysły były kształtowane na miarę nieba pod wpływem innych ludzkich umysłów. «Głową każdego mężczyzny jest Chrystus». Jego rolą jest przewodzenie, kształtowanie i odciskanie własnego obrazu na spadkobiercach wiecznej chwały. Niezależnie od tego, jak ważna może być organizacja dla ochrony Kościoła i zapewnienia harmonii działania, nie może ona przejmować dyscypliny z rąk Mistrza.

GSAM 345Jedność między dwiema skrajnościami

GSAM 345.3„Pomiędzy dwiema skrajnościami – siłą kościelną a nieuświęconą niezależnością – odnajdujemy wielką tajemnicę jedności i skuteczności w służbie oraz w Kościele Bożym. Zwraca na to naszą uwagę niezwykle uroczysty apel czcigodnego apostoła Piotra skierowany do starszych jego czasów: «Starszych, którzy są między wami, proszę ja spółstarszy i świadek ucierpienia Chrystusowego, i uczestnik chwały, która ma być objawiona: Paście trzodę Bożą, która jest między wami, doglądając jej nie poniewolnie, ale dobrowolnie; nie dla sprośnego zysku, ale ochotnym umysłem: Ani jako panując nad dziedzictwem Pańskiem, ale wzorami będąc trzody. A gdy się okaże on książę pasterzy, odniesiecie niezwiędłą koronę chwały. Także, młodsi! bądźcie poddani starszym, a wszyscy jedni drugim bądźcie poddani. Pokorą bądźcie wewnątrz ozdobieni, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Uniżajcież się tedy pod mocną ręką Bożą, aby was wywyższył czasu swego».⁵

GSAM 346Prostota i forma organizacji nowotestamentowej

GSAM 346.1„Ci, którzy opracowali strukturę organizacyjną przyjętą przez Adwentystów Dnia Siódmego, starali się w jak największym stopniu uwzględnić w niej prostotę wyrazu i formy charakterystyczną dla Nowego Testamentu. Im bardziej widoczny jest duch ewangelii i im prostszy jest system, tym jest on skuteczniejszy.

GSAM 346.2„Generalna Konferencja sprawuje ogólny nadzór nad pracą we wszystkich jej gałęziach, w tym nad konferencjami stanowymi. Konferencja stanowa sprawuje nadzór nad wszystkimi gałęziami pracy w danym stanie, w tym nad kościołami w tym stanie. A kościół to wspólnota chrześcijan zjednoczonych prostym przymierzem, by przestrzegać przykazań Boga i zachować wiarę Jezusa.

GSAM 346Funkcjonariusze kościelni są sługami

GSAM 346.3„Osoby pełniące funkcje w lokalnym kościele są sługami tego kościoła, a nie panami, którzy rządzą nim siłą. «kto z was największy jest, będzie sługą waszym.»⁶ Te osoby powinny dawać członkom kościoła przykład cierpliwości, czujności, modlitwy, życzliwości i hojności, a także okazywać tym, którym służą, taką miłość, jaką widać w życiu i naukach naszego Pana”.

GSAM 346Pierwsze Świadectwo o porządku

GSAM 346.4W Supplement to Experience and Views, wydanym w 1854 roku, znajdziesz specjalne wskazówki na temat porządku ewangelicznego. Na stronie osiemnastej czytamy:—

GSAM 346.5„«Zbór musi uciec się do Słowa Bożego i być ustanowiony według porządku Ewangelii, co zostało pominięte i zaniedbane.» A to jest niezbędne w celu doprowadzenia zboru do jedności wiary”.

GSAM 347Porządek potrzebny pod koniec

GSAM 347.1W świadectwie z 23 grudnia 1860 roku czytamy:

GSAM 347.1„Kiedy zbliżamy się do zakończenia historii, szatan przychodzi z wielką mocą wiedząc że jego czas jest krótki. Jego moc będzie się koncentrowała szczególnie na ostatkach. Będzie walczył przeciwko nim aby zostali osłabieni i mogli być powaleni i pokonani. Lud Boży powinien poruszać się ze zrozumieniem i mądrze, powinien być zjednoczony w swoich wysiłkach z Bogiem. Powinni mieć jednomyślny umysł i jedno zdanie, wtedy ich wysiłki nie będą rozproszone lecz będą z mocą przemawiać w budowie dzieła i prawdy na czas obecny. Należy przestrzegać porządku i musi być jedność w utrzymaniu go, w przeciwnym wypadku szatan zdobędzie przewagę”.⁷

GSAM 347Należy naśladować porządek panujący wśród aniołów

GSAM 347.2W Świadectwie nr 14, opublikowanym w 1868 roku, czytamy: „Im dokładniej będziemy odzwierciedlać harmonię i porządek, panujący wśród zastępów anielskich, tym owocniejsza będzie praca tych niebieskich istot dla naszego dobra. Jeżeli nie dostrzegamy konieczności harmonijnego działania, jeśli w naszym sposobie pracy pomijamy porządek, jesteśmy niezdyscyplinowani i niezorganizowani, aniołowie, którzy działają w sposób zorganizowany, nacechowany ładem i porządkiem, nie mogą pracować dla nas z powodzeniem. Ze smutkiem odwracają się, gdyż nie zostali upoważnieni do rozdzielania błogosławieństw tam, gdzie panuje zamieszanie, rozterki i nieporządek.

GSAM 347Bóg wciąż jest Bogiem porządku

GSAM 347.3„Czy Bóg się zmienił w Swoim porządku? Nie. On jest taki sam, jakim był w przeszłości. Paweł powiada: «Albowiem Bóg nie jest Bogiem nieporządku, ale pokoju, jako i we wszystkich zborach też świętych.» 1 Koryntian 14,33. Jest tak samo szczególnie wymagający teraz jak wtedy i On chce, abyśmy nauczyli się i otrzymali lekcję organizacji i porządku z doskonałego porządku powołanego w czasach Mojżesza dla dobra dzieci Izraela”.⁸

GSAM 348Modlitwa Chrystusa o porządek

GSAM 348.1W świadectwie z 1882 roku widzimy to samo przekonanie wyrażone w tych słowach:

GSAM 348.1„Ciężarem ostatniej modlitwy naszego Zbawiciela przed ukrzyżowaniem było aby jedność i miłość istniała między Jego uczniami... «nie tylko za tymi proszę lecz i za onymi, którzy przez słowo ich uwierzą we mię, aby wszyscy byli jedno jako ty, Ojcze, we mnie a ja w tobie, aby i oni w nas jedno byli, aby świat uwierzył żeś ty mię posłał»”.⁹

GSAM 348Niebezpieczeństwo indywidualnej niezależności

GSAM 348.2W 1885 roku padło takie świadectwo:

GSAM 348.2„Trzeba szczególnie uważać na osobistą niezależność. W armii Chrystusa powinna istnieć jednomyślność w działaniu w różnych sferach sprawy Bożej”.¹⁰

GSAM 348Szatan czerpie radość z burzenia porządku

GSAM 348.3W specjalnym świadectwie opublikowanym w 1895 roku czytamy:

GSAM 348.3„O, jakże radowałby się szatan, gdyby udało mu się przeniknąć w szeregi tego ludu i zdezorganizować dzieło w czasie, gdy całkowita organizacja jest tak istotna i jest najpewniejszym zabezpieczeniem przed fałszywymi manifestacjami i teoriami nie potwierdzonymi przez Słowo Boże! Chcemy zachować zwarte szeregi, by nie doszło do żadnych wyłomów w systemie organizacji i porządku, zbudowanym mądrą, staranną pracą”.

GSAM 348Uznanie dla duchownych

GSAM 348.4Jedną z pierwszych kwestii, które należało rozważyć przy ustanawianiu porządku wśród naszego ludu, zgodnie z właśnie cytowanymi świadectwami, był sposób uznawania tych, którzy głosili przesłanie. W latach 1850–1861 przyjęto plan, zgodnie z którym duchowni, którzy wykazali się swoim darem, byli ewidentnie uznani przez Pana i działali w zgodzie z całą pracą, otrzymywali kartę polecającą ich wspólnocie ludu Pańskiego na całym świecie, stwierdzającą po prostu, że zostali zatwierdzeni do służby ewangelicznej. Karty te były opatrzone datą i podpisane przez dwóch czołowych duchownych, znanych naszemu ludowi jako przywódcy w tej pracy.

GSAM 349Wsparcie dla duchownych

GSAM 349.1Zimą 1858–1859 roku przekazano wskazówkę, że Biblia zawiera kompletny system wsparcia dla służby duchownej i że jeśli nasi wierni przestudiują ten temat z biblijnego punktu widzenia, to odkryją ten system. W związku z tym w Battle Creek odbyły się zajęcia biblijne, którym przewodniczył pastor J. N. Andrews. Po dokładnym i modlitewnym przestudiowaniu Pisma Świętego przygotowano artykuł, który ukazał się w Review z 3 lutego 1859 r. i przedstawiał plan oparty na zasadzie dziesięciny. Przemówienie na ten temat wygłoszono przed licznym zgromadzeniem naszych wiernych podczas ogólnego zebrania w Battle Creek w stanie Michigan 6 czerwca 1859 r. i zostało ono jednogłośnie przyjęte w głosowaniu przez całe zgromadzenie.

GSAM 349Uznanie ustalonego porządku

GSAM 349.2W Świadectwie nr 6 z 1861 roku Pan przemówił w ten sposób przez panią White’ową, odnosząc się do systemu przyjętego przez Adwentystów Dnia Siódmego:

GSAM 349.2„Nie ograbiajcie Boga przez zatrzymywanie przed Nim waszych dziesięcin i ofiar. Pierwszym świętym obowiązkiem jest oddać Bogu odpowiednią część. Nie pozwólcie aby ktokolwiek narzucał wam swoje poglądy i doprowadził was do tego abyście ograbiali Boga. Nie pozwólcie aby wasze dzieci kradły waszą ofiarę z ołtarza Boga dla swojego własnego dobra i korzyści.

GSAM 349System dziesięciny kształtuje charakter

GSAM 349.3„Jak widziałam, ten system dziesięcin rozwinie charakter i pokaże prawdziwy stan serca. Jeżeli braciom w Ohio przedstawi się tę sprawę w prawdziwym świetle i zostawi się do ich własnej decyzji, ujrzą mądrość i porządek w systemie dziesięcin”.

GSAM 349.4W ten sposób wśród Adwentystów Dnia Siódmego powstał system finansowy, mający na celu wspieranie pracy duszpasterskiej, i jest on obecnie stosowany przez naszych wiernych na całym świecie.

GSAM 350.1W numerze Review z 21 lipca 1859 roku, w nawiązaniu do wskazówek zawartych wcześniej w Świadectwach, po raz pierwszy zasugerowano, by w każdym stanie odbywało się coroczne spotkanie, na którym dokładnie planowano by pracę; dzięki temu uniknęlibyśmy chaosu, który zbyt często panował w sposobie działania duchownych, a w naszej pracy panowałby porządek i system. Ta sugestia faktycznie zapowiadała powstanie organizacji konferencji stanowych.

GSAM 350Posiadanie majątku kościelnego

GSAM 350.2W miarę jak przesłanie się rozprzestrzeniało, a liczba wiernych rosła, naturalnie nastąpiło gromadzenie majątku, co skłoniło do rozważenia kwestii legalnego posiadania majątku kościelnego. W artykule pastora White’a, opublikowanym w Review z 23 lutego 1860 r., czytamy, co następuje:—

GSAM 350.3„Mamy jednak nadzieję, że nie jest odległy czas, kiedy ten lud znajdzie się w sytuacji pozwalającej na ubezpieczenie majątku kościelnego, posiadanie domów modlitwy w należyty sposób, a ci, którzy sporządzają testamenty i chcą to zrobić, będą mogli przeznaczyć część majątku na dział wydawniczy. Wzywamy naszych kaznodziejów i czołowych braci, by poświęcili tej sprawie swoją uwagę. Jeśli ktoś ma zastrzeżenia do naszych sugestii, niech proszę przedstawi plan, zgodnie z którym my, jako wspólnota, będziemy mogli działać”.

GSAM 350Poparcie dla organizacji prawnej

GSAM 350.4Latem tego roku w Review toczyła się mniej lub bardziej przyjazna dyskusja na ten temat. A podczas ogólnego zgromadzenia przedstawicieli naszej wspólnoty z Michigan i kilku innych stanów, które odbyło się w Battle Creek od 28 września do 1 października, szczerze rozważono tę kwestię i przeprowadzono pełną oraz swobodną dyskusję na temat organizacji prawnej mającej na celu zarządzanie biurem i innymi nieruchomościami kościelnymi – domami modlitwy itp. Szczegółowy zapis tej dyskusji znajdziesz w czasopiśmie Review, tom 16, numery 21, 22 i 23, wydane 9, 16 i 23 października 1860 roku.

GSAM 351.1W wyniku obrad podczas tego zgromadzenia jednogłośnie przegłosowano utworzenie stowarzyszenia wydawniczego jako osoby prawnej, a żeby jak najszybciej założyć taką organizację, zebrani na konferencji wybrali pięcioosobowy komitet.

GSAM 351Nazwa wyznaniowa

GSAM 351.2Podczas tej konferencji rozważano też kwestię nazwy, pod jaką powinniśmy się nazywać. To znowu wywołało różnorodność opinii – jedni opowiadali się za jedną nazwą, a inni za inną. Zaproponowano nazwę „Kościół Boży”, ale spotkała się ona ze sprzeciwem, bo nie oddawała żadnych charakterystycznych cech naszej wiary, podczas gdy nazwa „Adwentyści Dnia Siódmego” nie tylko podkreślałaby naszą wiarę w rychłe przyjście Chrystusa, ale też pokazywałaby, że przestrzegamy sabatu w siódmym dniu tygodnia. Zgromadzenie tak jednogłośnie opowiedziało się za tą drugą nazwą, że kiedy poddano ją pod głosowanie, tylko jeden człowiek zagłosował przeciwko, a wkrótce potem wycofał swój sprzeciw.

GSAM 351Zatwierdzona nazwa

GSAM 351.3W Świadectwie nr 6 czytamy:

GSAM 351.3„Odpowiada nam tylko taka nazwa, która jest zgodna z naszym wyznaniem, wyraża naszą wiarę i określa nas jako lud osobliwy...

GSAM 351.4„Nazwa «Adwentyści Dnia Siódmego» zawiera przede wszystkim prawdziwe godło naszej wiary i przekonuje wnikliwy umysł. Niczym strzała wypuszczona z łuku Pańskiego godzi w przestępców zakonu Bożego doprowadzając do skruchy w obliczu Boga i do wiary w Pana naszego, Jezusa Chrystusa”.

GSAM 351.4Skutkiem tego świadectwa było ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii w umysłach wierzących.

GSAM 351Rola prawdziwego daru

GSAM 351.5Czyż nie jest to właśnie szczególna dziedzina, w której przejawiają się dary Ducha Bożego? Paweł powiedział, że zostały one dane Kościołowi „Ku spojeniu świętych, ku pracy usługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego; A iżbyśmy się wszyscy zeszli w jedność wiary” itd.¹¹ Jakże to trafne, że po tym, jak wierzący w modlitwie i pokorze szukali oświecenia, Duch przemawia i mówi: „To jest właściwa droga; wasze wnioski są słuszne”, a potem jeszcze bardziej „buduje” Kościół, tak jak w tym przypadku, wyjaśniając praktyczne znaczenie tej kwestii oraz wskazując na niektóre dobre skutki, jakie wynikną z ich decyzji.

GSAM 352Organizacja Kościoła

GSAM 352.1W przemówieniu wygłoszonym przez pastora White’a przed Generalną Konferencją w Battle Creek w kwietniu 1861 roku, opublikowanym w Review z 11 czerwca 1861 roku, przedstawił on pomysł pełniejszej organizacji naszych kościołów. Na zaproszenie dziewięciu duchownych zorganizowało zajęcia biblijne, by szukać oświecenia w tej sprawie, a Konferencja poprosiła ich o opublikowanie w Review wyników tych rozważań. Po przedstawieniu biblijnych świadectw dotyczących porządku kościelnego i urzędników kościelnych rozważono kwestię równej reprezentacji poszczególnych stanów na Generalnej Konferencji, a także właściwej i równej reprezentacji kościołów na konferencjach stanowych. W rzeczywistości było to pierwsze wprowadzenie idei posiadania należycie wybranych delegatów do zgromadzeń ogólnych według jakiegoś uzgodnionego, równego stosunku.

GSAM 352Utworzenie Konferencji Stanowej Michigan

GSAM 352.26 października 1861 r. utworzono Konferencję stanu Michigan poprzez wybór przewodniczącego, sekretarza oraz trzyosobowego komitetu wykonawczego. W drodze głosowania konferencji zalecono, by kościoły zrzeszyły się, przyjmując następujące postanowienie jako przymierze kościelne:—

GSAM 352.3„My, niżej podpisani, niniejszym łączymy się w jeden kościół pod nazwą Adwentystów Dnia Siódmego; nawiązujemy przymierze, aby przestrzegać przykazań Boga i wyznawać wiarę w Jezusa Chrystusa”.

GSAM 353Legitymacje duchownych

GSAM 353.1Na tej konferencji po raz pierwszy postanowiono, że wszystkim duchownym Adwentystów Dnia Siódmego w tym stanie, którzy cieszyli się dobrą opinią, należy przyznać pełnomocnictwa, a duchowni powinni nosić przy sobie dokumenty składające się z certyfikatu święceń oraz pełnomocnictwa podpisanego przez przewodniczącego i sekretarza konferencji, przy czym pełnomocnictwa te powinny być odnawiane co roku.

GSAM 353.2Uchwalono też, że zostanie wybrana komisja, która przygotuje oświadczenie przedstawiające naszym wiernym sposób postępowania przy zakładaniu kościołów. Oświadczenie to opublikowano w czasopiśmie Review z 15 października 1861 roku.

GSAM 353Upoważnienia delegatów

GSAM 353.3We wrześniu 1862 roku Konferencja Michigan odbyła swoje pierwsze posiedzenie w Monterey. Po raz pierwszy zaproponowano tam, żeby kościoły były przyjmowane do konferencji tak samo, jak członkowie są przyjmowani do kościołów w drodze głosowania. Ponieważ w stanie było już siedemnaście zorganizowanych kościołów, zostały one w drodze głosowania przyjęte do konferencji, a wszyscy obecni członkowie tych kościołów zostali uznani za delegatów.

GSAM 353Wynagrodzenia duchownych

GSAM 353.4To właśnie na tej konferencji przyjęto plan wypłacania duchownym określonej kwoty tygodniowo za świadczone usługi. Duchowni ze swojej strony musieli zgłaszać czas poświęcony na pracę w ramach konferencji, wraz z przychodami i wydatkami; a konferencja, po otrzymaniu tego raportu, miała dokonać odpowiedniego rozliczenia.

GSAM 353Pierwsze przedstawienie pełnomocnictw przez delegatów

GSAM 353.520 maja 1863 r. w Battle Creek w stanie Michigan odbyła się Generalna Konferencja. Była to pierwsza sesja tego zgromadzenia, na której delegaci przedstawili pełnomocnictwa ze swoich stanów. Reprezentacja nie była jednak oparta na kryterium liczbowym. Tym razem reprezentowane były stany: Michigan, Wisconsin, Iowa, Minnesota, Nowy Jork i Ohio.

GSAM 354Konstytucje Generalnej Konferencji i stanowych

GSAM 354.121 maja Generalna Konferencja przyjęła statut, a tego samego dnia statut stanowy został zaproponowany konferencjom stanowym. Został on przyjęty na sesji Konferencji Michigan. Statuty te określały proporcje liczbowe reprezentacji delegatów na konferencjach stanowych i na Generalnej Konferencji. Statut stanowy, który wtedy zaproponowano, jest mniej więcej taki sam, jak ten, z którego obecnie korzystają nasze siedemdziesiąt dwie lokalne konferencje na całym świecie.

GSAM 354.2W czasie Generalnej Konferencji, wiosną 1864 roku, po raz pierwszy zaproponowano konferencji stanowej, by powołać komisję rewizyjną złożoną ze świeckich, którzy w ciągu roku nie byli zatrudnieni przez konferencję, aby wraz z komitetem wykonawczym zajmowała się kontrolą i rozliczaniem finansów z duchownymi. W ten sposób, krok po kroku, w miarę potrzeb, zaprowadzono porządek w pracy i sprawie Bożej.

GSAM 354.3W ten sposób pokrótce prześledziliśmy etapy, które doprowadziły do formalnej organizacji tej pracy. Stało się to, gdy denominacja była bardzo mała w porównaniu z tym, jaka jest obecnie.

GSAM 354.4Kiedy w 1863 roku w pełni zorganizowano Generalną Konferencję, liczba delegatów nie była tak duża, jak ta, którą mamy obecnie co roku w niektórych małych konferencjach lokalnych.

GSAM 354Cel organizacji

GSAM 354.5Celem organizacji było zapewnienie, by majątek wspólnoty był legalnie posiadany i zarządzany zgodnie z prawem; a także by pracownicy w tej służbie działali w harmonii, bez zamieszania, bo ich działania były uzgodnione, a więc bez rozpraszania uwagi. Te same zasady, które przyjęliśmy w naszej organizacji do 1864 roku, zostały włączone do naszej działalności, gdy ta się rozrastała i rozszerzała na inne kraje i narodowości.

GSAM 355Powstałe organizacje ogólne

GSAM 355.1W miarę jak przesłanie się rozprzestrzeniało, powstały następujące organizacje ogólne, których władze wybierano na regularnych sesjach Generalnej Konferencji:—

GSAM 355.2General Conference Association – podmiot prawny składający się z dwudziestu jeden członków, który posiadał prawa własności do majątku różnych instytucji w Ameryce i innych krajach.

GSAM 355.3Rada Misji Zagranicznych – mająca na celu nadzorowanie i rozszerzanie działalności misyjnej poza zorganizowanymi konferencjami.

GSAM 355.4International Tract Society – którego zadaniem było rozpowszechnianie materiałów do czytania i prowadzenie korespondencji w celu otwierania nowych misji.

GSAM 355.5Religious Liberty Association — którego szczególnym zadaniem jest pomoc osobom prześladowanym z powodu przekonań oraz rozpowszechnianie literatury na temat zasad wolności religijnej.

GSAM 355.6International Sabbath-School Association – którego celem było budowanie i rozwijanie działalności Szkół Sobotnich we wszystkich obszarach.

GSAM 355.7Medical Missionary and Benevolent Association – zajmowało się szkoleniem lekarzy i pielęgniarek, prowadzeniem sanatoriów, domów dla sierot, osób starszych itp.

GSAM 355Obszar działania do 1868 roku

GSAM 355.8Do 1868 roku nasz obszar działania obejmował tę część Stanów Zjednoczonych, która leżała na wschód od rzeki Missouri i na północ od równoleżnika odpowiadającego południowej granicy stanu Missouri. W tamtym czasie Komitet Generalnej Konferencji liczył tylko trzech członków, a jednym z nich był przewodniczący konferencji. Osiem lokalnych konferencji znajdowało się pod nadzorem Generalnej Konferencji, której siedziba mieściła się w Battle Creek w stanie Michigan.

GSAM 356Dlaczego konieczna była reorganizacja

GSAM 356.1W miarę jak przesłanie rozprzestrzeniało się na inne kraje, pojawiła się potrzeba reorganizacji całego obszaru działania. Dlatego w 1897 roku podjęto kroki w tym kierunku; ale prace związane z reorganizacją zostały dokładniej przeprowadzone w ciągu ostatnich czterech lat, kiedy to powstała Europejska Generalna Konferencja z czternastoosobowym komitetem wykonawczym; a pierwotna Generalna Konferencja, z siedzibą w Waszyngtonie, ma teraz dwudziestoośmioosobowy komitet wykonawczy, reprezentujący wszystkie różne interesy przesłania i zastępujący niektóre z ogólnych stowarzyszeń, które przestały istnieć.

GSAM 356Organizacja na dzień 1 stycznia 1903 r.

GSAM 356.2Poniższy fragment z General Conference Year Book z 1904 r. zawiera kilka ciekawych danych statystycznych dotyczących okresu do 1 stycznia 1903 r.:—

GSAM 356.3W tamtym czasie nasza zorganizowana działalność składała się z dwóch Generalnych Konferencji, obejmujących czternaście konferencji związkowych, siedemdziesiąt dwie konferencje lokalne i czterdzieści dwie misje. Rozkładają się one następująco: konferencje lokalne w Ameryce Północnej – czterdzieści dziewięć; poza Ameryką Północną – dwadzieścia trzy. Konferencje związkowe w Ameryce – osiem; w innych krajach – sześć. Pola misyjne w Ameryce, w tym na Alasce, Hawajach i w Nowej Fundlandii – pięć; misje poza Ameryką – trzydzieści siedem, rozmieszczone tak: dwanaście w Europie; cztery w Afryce; trzy w Azji; dwie w Ameryce Południowej; dwie w Afryce Południowej; a reszta w Ameryce Środkowej, Meksyku, na Karaibach i na wyspach Pacyfiku. Z tymi misjami związanych jest sześćdziesiąt siedmiu wyświęconych i licencjonowanych duchownych oraz sto trzydzieści jeden kościołów.

GSAM 356Jedność w różnorodności

GSAM 356.4To naprawdę dodaje otuchy, że te różne organizacje z różnych krajów i narodowości są zjednoczone w promowaniu tej jednej wielkiej sprawy – prawdy i zbawienia ludzi. Nie pokładamy zaufania w samej formalnej strukturze organizacyjnej, ale w Bogu, który jest twórcą porządku. Dzięki Jego błogosławieństwu dla zjednoczonych i harmonijnych działań Jego pracowników możemy zrozumieć, jak dobre i przyjemne jest, gdy spełnia się nakaz: „Wszystko się niech dzieje przystojnie i porządnie”.