Rozdział 27 — Potwierdzenie innych świadectw

GSAM 442.1„stanął Jozafat, i rzekł: Słuchajcie mię Judo, i obywatele Jeruzalemscy! Wierzcie Panu, Bogu waszemu, a będziecie bezpieczni; wierzcież prorokom jego, a będzie się wam szczęściło”.¹

GSAM 442.2Wiele lat temu dzięki darowi proroctwa pojawiło się świadectwo, że przed końcem wydrukowane strony tej prawdy będą „rozrzucone jak jesienne liście”. Wiele osób zastanawiało się, jak to miałoby się stać, skoro ludzie wierzący w tę prawdę nie byliby w jakiś sposób zorganizowani lub zmobilizowani do działania. W Bożej opatrzności wielkie rezultaty często wynikają z najskromniejszych początków; tak właśnie było w przypadku rozwoju systemu działania, który powstał wśród nas.

GSAM 442The Tract and Missionary Society

GSAM 442.3Około 1870 roku pomysł założenia towarzystwa ulotek i misyjnego po raz pierwszy zaproponowała grupa kilku oddanych sióstr z South Lancaster w stanie Massachusetts. Siostry te przez jakiś czas próbowały wysyłać pocztą nasze wyznaniowe czasopisma i broszury do różnych osób spoza naszej wspólnoty, a potem pisały do nich listy. Dzięki temu kilka osób przyjęło prawdę, co skłoniło pastora S. N. Haskella do zadania pytania: „Dlaczego wszyscy nasi wierni nie mieliby się zaangażować w to, co zrobiło kilka sióstr?”. Szczególnie w 1871 roku temat ten był mniej lub bardziej poruszany na łamach czasopisma Review. Na specjalnej sesji Generalnej Konferencji, która odbyła się 29 grudnia 1871 roku, w obecności pastora Haskella, który przedstawił praktyczną użyteczność tego ruchu, przyjęto uchwałę zalecającą utworzenie towarzystw ulotek. Pastorzy S. N. Haskell, W. H. Littlejohn, J. N. Andrews, J. H. Waggoner i I. D. Van Horn zostali powołani do komisji, która miała dopracować plany utworzenia takich towarzystw.

GSAM 443.1Ten ruch zapoczątkował nową erę w szerzeniu przesłania. Do tej pory nauczanie prawdy ograniczało się prawie wyłącznie do wysiłków żyjących kaznodziejów. Przez kilka lat pastor Haskell bardzo wytrwale pracował nad opracowaniem i wdrożeniem planów, które miały zapewnić sukces towarzystwom ulotek i misyjnym. Oddamy mu sprawiedliwość, stwierdzając, że to właśnie on był prawdziwym pionierem w tej dziedzinie. Dotyczy to nie tylko stanowych towarzystw ulotek i misyjnych, ale to właśnie on w 1878 roku przedstawił zgromadzonej w Battle Creek Generalnej Konferencji plan utworzenia ogólnego (zwanego później International) Tract Society, którego obszar działania obejmuje terytoria poza naszymi konferencjami – nie tylko w Ameryce, ale też w innych krajach.

GSAM 443Sprawni sekretarze – Maria Huntley

GSAM 443.2Pan w swojej opatrzności wyznaczył sprawne sekretarki, które były wielką pomocą dla pastora Haskella w tym ruchu. Siostra Maria Huntley była jedną z tych, które pracowały niestrudzenie, nawet pomimo (w późniejszych latach) wielkich dolegliwości fizycznych, i zmarła na swoim stanowisku jakieś czternaście lat temu. To dzięki jej wysiłkom odkryto wiele obecnych możliwości na zagranicznych polach misyjnych. Do tej pracy dołączyli inni sekretarze, a wraz z rozszerzaniem się obszaru działania pojawiła się potrzeba zatrudnienia sekretarzy posługujących się różnymi językami.

GSAM 444Wpływ na lokalne zbory

GSAM 444.1Jednak najważniejszym skutkiem powstania wśród nas działalności towarzystwa ulotek był wpływ, jaki wywarło ono na budowanie i wzmacnianie ducha misyjnego w lokalnych zborach. Dało to każdemu okazję, by zrobić coś poprzez korespondencję i rozdawanie materiałów do czytania, a także poczuć inspirację płynącą z bezpośredniej pracy na rzecz zbawienia dusz.

GSAM 444Świadectwo dotyczące pracy z ulotkami

GSAM 444.2Aby pokazać, jakiego rodzaju wskazówki zostały przekazane przez ducha proroctwa na temat pracy z ulotkami i misji, cytujemy fragmenty ze Świadectw nr 29 i 30:—

GSAM 444.3„Jeśli istnieje dzieło ważniejsze od innych, to jest nim dostarczanie naszych publikacji ludziom, aby prowadzić ich do studiowania Pisma Świętego. Dzieło misyjne, polegające na przekazywaniu naszych publikacji rodzinom, rozmawianiu z nimi oraz modleniu się z nimi i za nich, jest dobrą pracą, dzięki której mężczyźni i kobiety przygotowują się do pracy pastorskiej.

GSAM 444.4„Nie każdy jest przygotowany do tej pracy. Należy wybierać tych, którzy mają najlepsze talenty i umiejętności, którzy przystąpią do dzieła ze zrozumieniem i systematycznie, aby pełnić je z wytrwałością i energią. Należy ułożyć dobrze przemyślany plan i wiernie go realizować. Zbory na każdym terenie powinny odczuwać najgłębsze zainteresowanie pracą misyjną z zastosowaniem literatury”.

GSAM 444.5„Praca misyjna jest dobrą pracą. Jest Bożą pracą. Nie powinna być w żaden sposób bagatelizowana lecz istnieje też niebezpieczeństwo odciągnięcia od prawdziwego celu. Potrzebni są kolporterzy do pracy na misyjnych polach. Osoby o niewłaściwych manierach nie są potrzebne w tej działalności. Mężczyźni i niewiasty, którzy posiadają takt, miły sposób zwracania się do ludzi, umiejętni w przewidywaniu, zdolni do rozróżniania i ci co odczuwają wartość dusz są tymi, którzy będą odnosić sukcesy”.

GSAM 445.1Fakt, że w ciągu dwunastu lat nasze kościoły i akwizytorzy rozprowadzili książki, broszury i ulotki o wartości ponad 8 000 000 dolarów, stanowi wystarczający dowód praktycznej wartości pracy Tract and Missionary Society.

GSAM 445Proroctwo kontra światowa mądrość

GSAM 445.2Pojawiło się prorocze słowo dotyczące pracy na terenie Europy, które spełnia się tak dosłownie, że warto o tym wspomnieć. Pracownicy i ludzie twierdzili, że tej pracy nie da się tam prowadzić, zwłaszcza w Skandynawii, tak jak w Ameryce. Ku ich zaskoczeniu pani White powiedziała, że nie tylko da się to robić z sukcesem, ale można to utrzymać tak samo jak w Ameryce, i że Pan pokazał jej, iż jeśli zaczną płacić dziesięcinę, nawet z tych niewielkich zarobków, jakie mają, Bóg obdarzy ich pomyślnością daleko wykraczającą poza ich oczekiwania. Powiedziała im też, że akwizytorzy mogą sprzedawać książki w systemie subskrypcyjnym w Skandynawii i że to się uda. Szefowie wydawnictw w tych krajach mówili: „To niemożliwe”; „nigdy nie sprzedawali książek w ten sposób”. Dalszy rozwój wydarzeń pokazał, że to, co anioł Pański przedstawił jej w tej sprawie, znacznie przewyższało mądrość światowych księgarzy i wydawców. Praca akwizytorów od samego początku cieszyła się tam sukcesem. Niektórzy z tych, którzy postanowili przeznaczyć na sprawę dziesiątą część swoich skromnych dochodów, zostali akwizytorami i nie tylko utrzymują się, ale zarabiają więcej niż kiedykolwiek wcześniej, dzięki czemu mogą płacić znacznie wyższą dziesięcinę.

GSAM 445.3W 1895 roku akwizytorzy sprzedali książki o wartości ponad 40 000 dolarów – były to dzieła wydrukowane w naszej drukarni w Christiana w Norwegii. Potraktuj to jako kolejne spełnione proroctwo, i to pomimo protestów ze wszystkich stron, zarówno w kościele, jak i poza nim, że nie da się tego zrobić.

GSAM 445.4Jeśli chodzi o działalność towarzystw ulotek, które powstały w 1871 roku i później, można śmiało powiedzieć, że dzięki wysiłkom tych pracowników do prawdy doprowadzono prawie tyle samo osób, co dzięki osobistym staraniom duchownych. Dzięki tej organizacji przesłanie jest rozpowszechniane wśród wszystkich narodów i języków na ziemi.

GSAM 446Biżuteria a działalność ulotkowa

GSAM 446.1W kwietniu 1873 roku Tract and Missionary Society w Kalifornii podało ciekawą informację. Okazało się, że biżuteria, którą do tej pory przekazali towarzystwu ci, którzy przyjęli prawdę w tym stanie, została przetopiona, poddana analizie i sprzedana po rzeczywistej wartości złota i srebra za kwotę 200 dolarów; cała ta kwota została zainwestowana w ulotki, broszury i czasopisma, które zostały rozdane, a towarzystwo miało już konkretne informacje o dwudziestu osobach, które dzięki literaturze kupionej za pieniądze ze sprzedaży biżuterii przyjęły prawdę. Wśród tych, którzy poznali prawdę dzięki lekturze, był Jan I. Tay z Oakland w Kalifornii.

GSAM 446San Francisco – miejsce misyjne

GSAM 446.2W 1875 roku kościół w San Francisco otrzymał ważne świadectwo, na które teraz zwracamy uwagę, bo spełniło się ono w tak uderzający sposób. Od samego początku kościół ten musiał wynajmować sale na nabożeństwa, co wiązało się ze sporymi kosztami i pewnymi niedogodnościami, bo nie dało się w nich organizować cyklicznych spotkań, bo przez większość czasu były potrzebne do innych celów.

GSAM 446.3Wieczorami 14 i 20 kwietnia 1875 roku czołowi członkowie kościoła w San Francisco zostali zwołani do domu pani J. L. James przy Fifth Street, niedaleko Market Street, a pani White opowiedziała nam tam o tym, co zostało jej pokazane w wizji dotyczącej tej sytuacji. Dowiedzieliśmy się, że San Francisco zawsze będzie ośrodkiem misyjnym, gdzie można kontynuować dzieło, i że jeśli sprawa zostanie rozsądnie poprowadzona, dusze będą nadal przyjmować prawdę. Gdyby zbudowano dom modlitwy, do którego można by zapraszać ludzi i gdzie można by wykonywać pracę, do ich grona dołączyłyby nowe dusze, które z kolei pomogłyby pokryć koszty i spłacić dług, jaki trzeba zaciągnąć, żeby przygotować dom modlitwy.

GSAM 447.1Pani White dodała, że widziała, iż kiedy będzie nalegać na zbór w San Francisco, by zrozumiał, jak ważne jest zbudowanie domu modlitwy, dla tego biednego zboru będzie to wyglądało jak krok w ciemno; ale otrzymała polecenie, by powiedzieć, że gdy tylko zaczną działać, zobaczą, jak opatrzność Boża otwiera przed nimi drogę krok po kroku, a po drodze pojawią się przyjaciele, aż w końcu dług zostanie całkowicie spłacony.

GSAM 447.2Jako jeden z nielicznych, którzy uczestniczyli we wspomnianych już spotkaniach, mogę powiedzieć, że pomysł tej grupy – w której prawie każdy należał do ubogich tego świata – by podjąć się budowy domu modlitwy o wymiarach 35 x 80 stóp, i to w mieście, gdzie nawet najtańsza działka wydawała się wymagać wydatku co najmniej 6 000 dolarów, rzeczywiście wyglądał jak „krok w ciemno”. Do podjęcia tego kroku skłoniła ich jedynie pełna pewność, że świadectwo przekazane im przez panią White pochodziło od Pana i z pewnością się spełni.

GSAM 447.3Będąc w mniejszym lub większym stopniu związany z tym przedsięwzięciem od samego początku aż do dziś, chcę tu stwierdzić, że powyższe świadectwo spełniło się w każdym szczególe. Kiedy zaczęliśmy szukać działek, udało nam się kupić działkę wartą 6 000 dolarów za 4 000 dolarów. Jedna z sióstr powiedziała, że da 1 000 dolarów, jeśli uda jej się sprzedać swoją posiadłość. Natychmiast powierzyła nieruchomość agentowi nieruchomości, który stwierdził, że cena jest zbyt niska. W ciągu dwóch tygodni jej posiadłość została sprzedana za 1 000 dolarów więcej, niż początkowo wyceniła, i jej zobowiązanie zostało spłacone. Inny, biedny brat, który nie widział, jak kościół mógłby powstać, ale powiedział: „Jeśli Pan mówi, że trzeba to zrobić, to jakoś otworzy drogę”, ku swojemu zdziwieniu odkrył, że majątek jednego z jego krewnych został rozliczony i dzięki temu stał się właścicielem 20 000 dolarów. Przekazał 1 000 dolarów na budowę i kupił jedną trzecią działki kościelnej, aby postawić na niej sobie dom, pomagając w ten sposób wspólnocie na dwa sposoby.

GSAM 448Znacząca przysługa dla San Francisco

GSAM 448.1Można by więc wymienić wiele darowizn i przysług, z jakimi komitet spotkał się w trakcie budowy. Wystarczy powiedzieć, że budynek kościoła powstał kosztem – wraz z działką – około 14 000 dolarów, z czego ponad połowę pokryły darowizny jeszcze przed ukończeniem budowy. Ulica Laguna, przy której wzniesiono budynek, to część miasta, w której brakowało budynków na potrzeby szkolne, więc rada szkolna wynajęła dolne pomieszczenia, by prowadzić tam zajęcia jeszcze przed położeniem dachu. Czynsz w wysokości 75 dolarów miesięcznie, pobierany przez prawie dwa lata, pokrywał odsetki i bieżące wydatki, dzięki czemu stowarzyszenie mogło przeznaczyć zebrane środki na spłatę pozostałego długu.

GSAM 448Przychodnia wodolecznicza

GSAM 448.2Obecnie pozostała już tylko niewielka część zaciągniętego wówczas długu, a w piwnicy kościoła znajduje się w pełni wyposażona przychodnia hydriatyczna – wszystko to bez żadnych kłopotów finansowych, o wartości znacznie większej niż pozostały dług, który wkrótce stanie się przeszłością.

GSAM 448.3Ta część świadectwa, która dotyczy dusz przyjmujących prawdę, spełniła się w najwspanialszy sposób. Nie tylko dziesiątki, ale setki osób przyjęły światło prawdy w tym mieście i są teraz rozproszone po różnych zakątkach świata. Od czasu do czasu, gdy odwiedzam San Francisco, spotykam od dwóch do dziesięciu osób, które przyjęły prawdę od czasu naszego ostatniego spotkania; a to jeszcze nie koniec.

GSAM 449Śmierć pastora White’a

GSAM 449.1Około roku 1880 pani White otrzymała przez ducha proroctwa wskazówkę, by powiedzieć swojemu mężowi, pastorowi Jamesowi White’owi, że powinien zrzec się wielu trosk i obowiązków, które dotąd dźwigał, i przekazać je w inne, młodsze ręce, a sam powinien „przygotować się na swoją ostatnią przemianę” – co oznaczało, że jego ziemska droga wkrótce dobiegnie końca. Zaczął stosować się do tej wskazówki i to w samą porę, bo w 1881 roku jego praca dobiegła końca i zasnął w Jezusie. 31 lipca dopadła go gorączka malaryczna. 3 sierpnia przeniesiono go z domu do Sanatorium w Battle Creek, gdzie otoczono go wszelką możliwą opieką i troską, ale bezskutecznie. Jego stan wciąż się pogarszał. Od samego początku choroby miał przeczucie, że nadeszła jego „ostatnia przemiana”.

GSAM 449Wypowiedź pastora Smitha

GSAM 449.2Mówiąc o tym wydarzeniu, pastor Uriah Smith mówi: „Okoliczności jego śmierci nie mogłyby być bardziej sprzyjające. Przez ostatnie trzy dni choroby, dopóki był przytomny, zapewniał, że nie odczuwa żadnego bólu. Duża grupa szczerych i zapłakanych przyjaciół stała w budynku i wokół niego, podczas gdy w to przyjemne sabatowe popołudnie jego życie powoli wygasało. Odszedł w śmierć niczym zapadając w spokojny sen; a kiedy wszystko się skończyło, na każdym rysie twarzy wydawał się spoczywać słodki spokój. To było tak, jakby ta modlitwa została wysłuchana:

GSAM 449.4W chwili śmierci miał sześćdziesiąt lat i dwa dni. O tym, jak bardzo był szanowany w Battle Creek, świadczy fakt, że na jego pogrzebie 13 sierpnia pojawiło się co najmniej dwa i pół tysiąca osób, a do miejsca jego ostatniego spoczynku na cmentarzu Oak Hill towarzyszyła mu procesja złożona z dziewięćdziesięciu pięciu powozów i mnóstwa ludzi idących pieszo.

GSAM 450.1Spośród wielu wspomnień opublikowanych po jego śmierci w czasopiśmie Review przytaczamy poniższy fragment autorstwa pastora S. N. Haskella:—

GSAM 450.2„Kiedy myślę o jego rozsądku w niemal każdej trudnej sytuacji, o czułości serca i szlachetności duszy, jaką okazywał tym, którzy zbłądzili, a nawet tym, którzy go krzywdzili – ilekroć dostrzegał oznaki ich skruchy – oraz o jego miłości do tego, co uważał za słuszne, mogę szczerze powiedzieć: upadł ojciec w Izraelu. A podczas gdy on spoczywa, zarówno sprawa, jak i wiele osób odczuje brak jego dalekowzroczności i ojcowskiej troski”.

GSAM 450.3Kiedy zmarł, nasi wrogowie twierdzili, że teraz przesłanie musi się skończyć. Nic z tego; te instytucje, które pod boską ręką zostały przez niego założone, miały rosnąć do jeszcze większej wielkości, by stać się „drzewami zasadzonymi przez Pana”, z których miały rozrastać się liczne i owocne gałęzie.

GSAM 450Przepowiedziane przepisy religijne

GSAM 450.4Minęło pięćdziesiąt osiem lat, odkąd ci, którzy głosili Poselstwo Trzeciego Anioła, powiedzieli, że nadejdzie czas – zgodnie z proroctwem z Objawienia 13 – kiedy ludzie będą prześladowani, w Stanach Zjednoczonych i gdzie indziej, za przestrzeganie przykazań Boga. W książce napisanej przez panią White, zatytułowanej Doświadczenia i Widzenia oraz Dary Ducha, czytamy następujące słowa dotyczące tej nauki:—

GSAM 450.5„Anioł powiedział: «Spójrz tutaj!» Uwagę moją skierowano na bezbożnych czyli niewierzących. Byli ogromnie wzburzeni. Gorliwość i moc towarzysząca ludowi Bożemu pobudziła i doprowadziła ich do wściekłości. Wszędzie panowało zamieszanie. Widziałam, jak podjęto środki zaradcze przeciwko grupce, posiadającej światłość i moc Bożą. Ciemność gęstniała wokół nich, a mimo to, stali oni mocno, będąc uznani przez Boga i polegając jedynie na Nim. Widziałam, że znajdowali się w kłopotach; potem słyszałam, jak z przejęciem krzyczeli do Boga. Dzień i noc nie ustawał ich krzyk: «Twoja wola, Boże, niech się stanie! Jeśli Twoje imię ma być przez to uwielbione, utoruj Twemu ludowi drogę ucieczki. Wybaw od otaczających nas pogan. Skazali nas na śmierć, lecz Twoje ramię może dać nam wybawienie.»”.²

GSAM 451.1„Następnie widziałam naradzających się przywódców ziemi, a szatan i jego aniołowie byli nimi bardzo zajęci. Widziałam pismo, którego odpisy rozpowszechnione zostały po całym świecie, wydające zarządzenie, że jeśli święci nie zrezygnują ze swej szczególnej wiary nie porzucą Sabatu i nie będą przestrzegali pierwszego dnia tygodnia, to po pewnym ustalonym czasie, ludowi będzie wolno ich zabić”.³

GSAM 451Prześladowania w Ameryce

GSAM 451.2Nasi przeciwnicy twierdzili, że w tym kraju nigdy nie dojdzie do prześladowań, bo Konstytucja Stanów Zjednoczonych głosi, że „Kongres nie uchwali żadnej ustawy dotyczącej ustanowienia religii ani zakazującej jej swobodnego wyznawania”. A do tego „Karta Praw” większości stanów zabrania wprowadzania ustawodawstwa religijnego. W obliczu tych zapewnień nasi ludzie nadal głosili przesłanie ostrzeżenia i konieczności przygotowania się na nadchodzący konflikt.

GSAM 451.3W 1863 roku powstała organizacja, której celem była zmiana Konstytucji Stanów Zjednoczonych i przepisów krajowych, tak aby umożliwić egzekwowanie religii. Te idee tak szybko zyskały zwolenników, a zasada zmuszania ludzi do czynienia tego, co słuszne – zwłaszcza jeśli chodzi o przestrzeganie niedzieli – tak bardzo się upowszechniła, że w wielu stanach już zaczęły się prawdziwe prześladowania, nawet w tych, gdzie prawo niedzielne przewiduje wyjątki dla osób sumiennie przestrzegających innego dnia, a ludzie trafiają do więzienia za nieprzestrzeganie niedzieli.

GSAM 452Sto szesnaście aresztowań

GSAM 452.1Mam przed sobą listę stu szesnastu aresztowań Adwentystów Dnia Siódmego w Ameryce, od roku 1878 do marca 1896. Spośród nich stu dziewięciu zostało skazanych. Wielu z nich spędziło w więzieniu od dwudziestu do sześćdziesięciu dni, a około tuzina z nich zmuszono do pracy w „kolumnie skazańców skutych łańcuchami” razem z mordercami, złodziejami i najgorszymi przestępcami. W każdym przypadku ci, którzy wydawali na nich wyroki, przyznawali, że są to najlepsi obywatele.

GSAM 452Religious Liberty Association

GSAM 452.221 lipca 1889 roku w Battle Creek w stanie Michigan powstało stowarzyszenie o nazwie National Religious Liberty Association, którego celem było przeciwstawianie się ustawodawstwu religijnemu, rozpowszechnianie wśród mas informacji o prawdziwym związku między religią a władzą świecką oraz udzielanie pomocy tym, którzy są prześladowani z powodu swoich przekonań. Stowarzyszenie to wykonało ogromną pracę, rozpowszechniając literaturę i uświadamiając ludziom obowiązki oraz zagrożenia, jakie niesie obecna epoka w naszym kraju. W rzeczywistości odegrało wielką rolę w szerzeniu ostrzeżeń zawartych w przesłaniu z Księgi Objawienia 14:9-12.

GSAM 452Wsparcie ze strony świeckich gazet

GSAM 452.3Prześladowania, które wtedy szalały wobec Adwentystów Dnia Siódmego, były poruszane w artykułach redakcyjnych takich gazet jak New York Sun, New York World, Chicago Inter Ocean itp. Pojawiały się artykuły, w których otwarcie mówiono o niesprawiedliwym postępowaniu wobec obywatela Stanów Zjednoczonych za to, że słuchał własnego sumienia i przestrzegał dnia wyznaczonego w przykazaniu. Dzięki takim artykułom prasowym temat ten dotarł do milionów czytelników. W ciągu jednego miesiąca główna prawda Poselstwa Trzeciego Anioła dotarła do większej liczby ludzi, niż udało nam się dotrzeć przez ponad dwadzieścia lat.

GSAM 453Gniew ludzi stał się chwałą Pana

GSAM 453.1Widać więc, że wysiłki ludzi, by powstrzymać dzieło Boga i wprowadzić przepisy wspierające sabat konkurencyjny wobec tego nakazanego w czwartym przykazaniu, posłużyły do otwarcia drogi dla szybszego szerzenia prawdy.

GSAM 453.2Kiedy zastanawiam się nad tym, co udało się osiągnąć w ciągu kilku miesięcy dzięki tym środkom, z całą siłą przychodzą mi na myśl dwa fragmenty Pisma Świętego. Jeden z nich brzmi: „nie możemy nic przeciwko prawdzie, ale za prawdą”;⁴ a drugi: „Zaiste i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty ostatek zagniewania skrócisz”.⁵

GSAM 453Przepowiednia dotycząca prawa niedzielnego

GSAM 453.3W Świadectwie nr 32, wydanym w 1885 roku, znajduje się stwierdzenie dotyczące tego, jak w Stanach Zjednoczonych zostaną uchwalone prawa niedzielne. Brzmi ono: „Aby zapewnić sobie popularność i patronat ustawodawczy, ulegną żądaniu ustanowienia prawa niedzielnego”.⁶ Zastanówmy się przez chwilę, jak to już się stało.

GSAM 453Ustawodawstwo dotyczące Wystawy Światowej

GSAM 453.4W 1892 roku zwrócono się do Kongresu z żądaniem, by zakazał otwarcia Wystawy Światowej, która miała się odbyć w Chicago w stanie Illinois od maja do października tego roku, w niedzielę. Taka ustawa została uchwalona 19 lipca 1892 roku pod presją dokładnie taką, jak przewidziano powyżej. Pamiętaj też, że był to pierwszy raz, kiedy Kongres Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej uchwalił prawo w kwestii sabatu.

GSAM 453.5Kościoły przesłały ogromne listy nazwisk, petycje i telegramy, nie tylko zwracając się z prośbą do Kongresu, ale też uprzejmie (?) informując kongresmenów, „że niniejszym zobowiązujemy się wobec siebie nawzajem, iż od tej pory będziemy odmawiać głosowania na jakiegokolwiek członka Kongresu – senatora czy przedstawiciela – ani nie będziemy go wspierać w ubieganiu się o jakikolwiek urząd lub stanowisko zaufania publicznego, jeśli zagłosuje on za udzieleniem jakiejkolwiek dalszej pomocy na rzecz Wystawy Światowej, chyba że na warunkach wymienionych w tych uchwałach”. Warunki były takie, że Wystawa miała być zamknięta w niedzielę.

GSAM 454Dyskusje w Kongresie, 1892 r.

GSAM 454.1Jako przykład dyskusji na sali Kongresu, kiedy uchwalono tę ustawę, przeczytaj poniższy fragment:

GSAM 454.1„Chciałbym zobaczyć to zastrzeżenie zapisane czarno na białym i zaproponowane przez Kongres Stanów Zjednoczonych. Napiszcie to. Jak byście to sformułowali? ... Sformułujcie to, jeśli się odważycie; bądźcie orędownikami tego, jeśli się odważycie; ilu z tych, którzy za tym głosowali, kiedykolwiek tu wróci? Mam nadzieję, że nikt. Sprzeciwiając się temu, narażacie się na niebezpieczeństwo”.

GSAM 454Chwalenie się Kościoła

GSAM 454.2To, że ci, którzy domagali się od Kongresu uchwalenia tej ustawy i doprowadzili do tego, uznali to za ważne zwycięstwo w swoim planie ustawodawstwa religijnego, jasno wynika z faktu, że jeden z tych wybitnych duchownych, w kazaniu wygłoszonym w Pittsburghu w Pensylwanii tuż po tym wydarzeniu, powiedział:—

GSAM 454.3„To, że Kościół ma wpływ na wielkie gremia polityczne i rządowe, zostało najskuteczniej wykazane w niedawnej sprawie Wystawy Światowej, kiedy to Senat Stanów Zjednoczonych, najwyższy organ w kraju, wysłuchał głosu religii i uchwalił ustawę o przyznaniu 5 000 000 dolarów na Wystawę Światową z wprowadzoną przez Kościół klauzulą, że bramy wielkiej wystawy nie powinny być otwarte w niedzielę. Ten wspaniały fakt sugeruje chrześcijanom, że skoro udało się to osiągnąć, to podobne, równie potrzebne działania też są możliwe. Kościół nieustannie zyskuje na sile, a jego głos będzie w przyszłości słyszalny znacznie częściej niż w przeszłości”.

GSAM 454.3Widzimy więc, jak to świadectwo z 1885 roku spełniło się i wciąż się spełnia.

GSAM 455Jedność katolików i protestantów

GSAM 455.1W tym kontekście nawiążemy do kolejnej przepowiedni z 1885 roku, którą też znajdziesz w Świadectwie nr 32:—

GSAM 455.2„Gdy protestantyzm wyciągnie swoje ręce nad przepaściami, by z jednej strony uchwycić rękę rzymskiej mocy, a z drugiej — ręce spirytyzmu, gdy pod wpływem tej potrójnej unii nasz kraj wyrzeknie się wszelkich zasad swej Konstytucji kraju protestanckiego o rządzie republikańskim i poczyni przygotowania do propagowania papieskich błędów i zwiedzeń, wtedy możemy być pewni, że nadszedł czas, kiedy szatan będzie dokonywał wielkich rzeczy, i że koniec jest już blisko”.⁷

GSAM 455.3Żeby pokazać, jak pierwsza część tej przepowiedni już się spełnia, wystarczy zwrócić uwagę na to, co dzieje się wokół nas. Zobacz, jak protestanci – zarówno duchowni, jak i wierni – zabiegają o przychylność katolików, zapraszając ich na spotkania swoich stowarzyszeń itp. Pamiętaj, że w 1885 roku, kiedy padło to świadectwo, prawie nie było śladu tego, co teraz obserwujemy w tej kwestii.

GSAM 455.4Żeby pokazać, jak protestanci sięgają po pomoc papistów, zacytuję fragment z gazety Kansas City (Mo.) Star z 18 marca 1896 roku.

GSAM 455Metodyści i Dzień Świętego Patryka

GSAM 455.5W dniu św. Patryka, 17 marca 1896 r., w Coates Opera House w Kansas City w stanie Missouri dr Mitchell, pastor czołowego kościoła metodystycznego w Kansas City, wygłosił przemówienie. Gazeta The Star określa fragment tego przemówienia jako „małą, dramatyczną scenę”. Dr Mitchell zebrał gromkie oklaski, gdy powiedział:—

GSAM 455.6„Nietolerancja to dziecko ignorancji. Jesteśmy nietolerancyjni, bo nie znamy wystarczająco dobrze naszych sąsiadów. Nas, protestantów, uczono wierzyć w niewyobrażalne rzeczy o katolikach. Katolików uczono wierzyć w niewyobrażalne rzeczy o protestantach. Teraz odkrywamy nasze błędne wyobrażenia o sobie nawzajem, gdy zbliżamy się na tyle, by spojrzeć sobie w oczy i uścisnąć sobie dłonie; gdybyśmy tylko znali się lepiej, kochalibyśmy się bardziej. Trzymaliśmy się z boku i krytykowaliśmy. Wstyd dla wyznawców błogosławionego Chrystusa. Wszyscy chrześcijanie zostali odkupieni tą samą cenną krwią; podtrzymuje nas ta sama boska łaska i wszyscy mamy nadzieję dotrzeć do tego samego nieba. Słuchajcie, bracia, lepiej już teraz zacznijmy się tu na ziemi lepiej poznawać”.

GSAM 456.1The Star pisze dalej:—

GSAM 456.2„Dr Mitchell zwrócił się wtedy do ojca Daltona [katolickiego księdza], który siedział tuż za nim, i wyciągając rękę, powiedział: «Oto, bracie Dalton, moja ręka». Ojciec Dalton wstał i uścisnął wyciągniętą dłoń, a gdy dr Mitchell nią potrząsnął, powiedział: «Byłoby straszną szkodą, gdybyśmy po tak długim wspólnym życiu w tym samym mieście na ziemi musieli prosić anioła, żeby nas sobie przedstawił w niebie. Poznajmy się więc tutaj, na ziemi». Publiczność oklasnęła, a kiedy ojciec Dalton usiadł, dr Mitchell kontynuował swoje przemówienie”.

GSAM 456Coś wielkiego i decydującego

GSAM 456.3Cytujemy z innego przekazu z Melbourne w Australii z 18 lutego 1892 roku:

GSAM 456.3„Ukazano mi całe niebo obserwujące rozwój wydarzeń. W wielkim i długotrwałym sporze dotyczącym rządów Boga na ziemi ma dojść do kryzysu. Ma się wydarzyć coś wielkiego i decydującego, i to już wkrótce”.

GSAM 456„Chrześcijański naród” sędziego Brewera

GSAM 456.4Jedenaście dni po napisaniu tego dokumentu, zanim dotarł on do Stanów Zjednoczonych, miało miejsce wydarzenie, które zarówno protestanci, jak i katolicy uznają za decydujące dla losów tego kraju. Mam na myśli orzeczenie Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, że „to jest naród chrześcijański”, wydane 29 lutego przez sędziego Sądu Najwyższego Brewera. Jak już wspomniano, 19 lipca tego samego roku uchwalono ustawę o zamknięciu Wystawy Światowej w niedzielę. Duchowni, którzy tak mocno opowiadali się za jej przyjęciem, gorąco argumentowali, że skoro Sąd Najwyższy ogłosił, iż jest to kraj chrześcijański, to oczywiście chrześcijański sabat powinien być chroniony przed profanacją. Tak właśnie rozumowała partia National Reform. Skoro to jest kraj chrześcijański, powinien uznawać Boga i Jego prawa za podstawę rządów itp. Naprawdę miało miejsce coś wielkiego i decydującego w tym końcowym sporze, „i to bardzo szybko”.

GSAM 457Starożytni prorocy

GSAM 457.1Wydaje się, że wizje objawiane sługom Bożym, prorokom, dzieliły się na dwa rodzaje – jedne nazywano „wizjami jawnymi”, czyli takimi, w których osoba widząca była widoczna w trakcie wizji; a drugie nazywano „wizjami nocnymi”. O tych pierwszych wizjach mowa jest w 1 Księdze Samuela 3:1, gdzie opisano doświadczenie małego Samuela następującymi słowami: „słowo Pańskie było drogie w one dni, bo nie bywało widzenia jawnego”.

GSAM 457Otwarte wizje

GSAM 457.2To właśnie w takiej wizji (otwartej) ręka Pana spoczęła na proroku Ezechielu. Gdy starsi Judy siedzieli przed nim, ujrzeli go w otwartej wizji.⁸ Innym razem prorok Daniel został przeniesiony w wizji pośród władców chaldejskich. Gdyby tam zostali, mogliby go zobaczyć w wizji, ale zamiast tego „strach wielki przypadł na nich, i pouciekali a pokryli się”.⁹

GSAM 457Nocne wizje pani White

GSAM 457.3Wszystkie wcześniejsze wizje pani White były wizjami jawnymi. Od 1884 roku charakter tych wizji uległ zmianie pod tym względem – obecnie są to tak zwane w Piśmie Świętym „wizje nocne”, a nie zwykłe sny; pojawia się w nich ten sam jasny anioł, udzielając jej wskazówek, tak jak w poprzednich latach w wizjach jawnych. W Biblii odnotowano wiele przypadków „wizji nocnych”, co łatwo zauważysz, czytając Księgę Rodzaju 46:2; Księgę Daniela 2:19; 7:13; Dzieje Apostolskie 16:9; 18:9; 23:11; 27:23-25.

GSAM 458.1W tych nocnych wizjach pani White pojawiło się wiele ważnych przepowiedni, które – jak już wspomniano – spełniły się z niezwykłą dokładnością. Teraz omówię niektóre z późniejszych wizji.

GSAM 458Przeprowadzka do Waszyngtonu

GSAM 458.2W 1893 roku pani White powiedziała:

GSAM 458.2„W Battle Creek gromadzi się teraz zbyt wiele spraw. Gdyby te sprawy zostały rozdzielone i przeniesione do innych miast, gdzie światło i wiedza mogłyby błogosławić inne miejscowości, byłoby to zgodne z Bożym porządkiem. Pan nie chce, by Battle Creek stało się drugim Jeruzalem. Jeśli ma się spełnić wola Boża, konieczne będą głębokie Reformacje, przemiany oraz przeniesienie obiektów i instytucji”.

GSAM 458.3Na Generalnej Konferencji w Oakland w Kalifornii w marcu 1903 roku powiedziała:

GSAM 458.3„Od lat ostrzega się naszych ludzi: Wyprowadźcie się z Battle Creek. Ale ze względu na wiele spraw, które się tam rozwinęły, wygodniej było zostać, a ludzie nie widzieli powodu, żeby się przenosić”.

GSAM 458.4„Odpowiadając na pytania co do osiedlania się gdzie indziej, odpowiadam — tak. Niech Generalna Konferencja i jej urzędnicy i praca wydawnicza opuszczą Battle Creek. Nie wiem gdzie będzie miejsce, czy na wybrzeżu Atlantyckim czy gdzie indziej ale powiem wam: Nigdy nie kładźcie kamienia czy cegły w Battle Creek by odbudować biuro Review. Bóg ma lepsze miejsce”.

GSAM 458.5Po wysłuchaniu tej instrukcji zgromadzenie wierzących przegłosowało, „Że biura Generalnej Konferencji zostaną przeniesione z Battle Creek do jakiegoś korzystnego miejsca na wybrzeżu Atlantyku”.

GSAM 459.1Na posiedzeniu rady Generalnej Konferencji, które odbyło się w Battle Creek po zakończeniu sesji Generalnej Konferencji, przegłosowano, „że główną kwaterę Generalnej Konferencji ulokujemy w sąsiedztwie Nowego Jorku”. W związku z tym wybrano dużą komisję, która miała znaleźć odpowiednią lokalizację. Komisja przedstawiła swój plan pani White i zapytała, czy ma dla nich jakieś dodatkowe wskazówki. W odpowiedzi powiedziała:—

GSAM 459.2„Niech Pan pomoże nam działać z rozwagą i w modlitwie. Jestem pewna, że On chce, byśmy wiedzieli – i to jak najwcześniej – gdzie powinniśmy ulokować nasze wydawnictwo. Jestem przekonana, że jedyną bezpieczną drogą jest gotowość do działania, gdy tylko chmura się przesunie. Módlmy się, by On nas poprowadził. Swoją opatrznością dał nam do zrozumienia, że chce, byśmy opuścili Battle Creek...

GSAM 459.3„Nowy Jork potrzebuje naszej pracy ale czy dom wydawniczy tam powinien być, nie potrafię odpowiedzieć. Nie mogę powiedzieć aby światło otrzymane było wystarczająco określone by poprzeć jakieś działanie”.

GSAM 459.4Po prawie dwóch tygodniach poszukiwań w Nowym Jorku i okolicznych miasteczkach komisja nie znalazła odpowiedniego miejsca na siedzibę wydawnictwa. W tym momencie nadeszło pismo z 30 maja, w którym pani White napisała:—

GSAM 459.5„Gdy nasi bracia szukają miejsca dla domu wydawniczego Review and Herald, oni mają gorliwie szukać Pana. Mają działać z wielką ostrożnością, czujnością, modlitwą, ze stałym poczuciem własnej słabości. Nie możemy polegać na ludzkim osądzie. Musimy szukać mądrości od Boga...

GSAM 459.6„Co do instytucji w Nowym Jorku muszę powiedzieć: Strzeżcie się. Nie uważam aby miało to być blisko Nowego Jorku. Nie mogę podać wszystkich powodów ale jestem pewna że każde miejsce do 30 mil od miasta byłoby za blisko niego. Badajcie okolice innych miejsc, jestem pewna że powinno się uważnie zbadać korzyści przemawiające za Waszyngtonem.

GSAM 460.1„Nie powinniśmy zakładać instytucji w mieście ani w dzielnicach podmiejskich miast. Powinno to być w terenach wiejskich otoczonych ziemią”.

GSAM 460Przewidywanie korzystnej oferty

GSAM 460.2Mając te informacje, komisja zaczęła z modlitwą rozglądać się po Waszyngtonie, gdy nadeszła trzecia wiadomość zawierająca następującą wskazówkę:

GSAM 460.2„Modliliśmy się o światło co do ulokowania naszego dzieła Bożego na Wschodzie i światło przyszło do nas w zdecydowany sposób. Dano mi pozytywne światło że będą nam proponowane na sprzedaż miejsca, na które dużo pieniędzy wydali ludzie mający pieniądze do dysponowania. Właściciele tych miejsc umarli lub ich uwaga została zwrócona na inne miejsca a ich posiadłości są proponowane za bardzo małą cenę...

GSAM 460.3„Ze światła danego mi wiem że na dziś główna siedziba Review and Herald powinna być w pobliżu Waszyngtonu”.

GSAM 460Znaleziono przewidzianą lokalizację

GSAM 460.4Mając tę wiadomość, komisja zaczęła szukać odpowiedniej działki w Dystrykcie Kolumbii, ale nie udało się znaleźć żadnej za mniej niż tysiąc dolarów za akr. W końcu ich uwagę zwrócił Takoma Park. Oto raport komisji:—

GSAM 460.5„Znaleźliśmy działkę o powierzchni około pięćdziesięciu akrów tuż poza granicami Dystryktu, ale w granicach miasta Takoma Park, którą mogliśmy kupić za sześć tysięcy dolarów, czyli po sto dwadzieścia dolarów za akr. Dokładnie zbadaliśmy to miejsce. Okazało się, że kilka lat temu wybrał ją bostoński lekarz na miejsce sanatorium. Podobno wydał około sześćdziesięciu tysięcy dolarów na sam zakup oraz na oczyszczenie terenu z zarośli, pni i śmieci. Trudności finansowe uniemożliwiły mu realizację planów, a działka trafiła w ręce pewnego pana, który miał na niej hipotekę, co kosztowało go piętnaście tysięcy dolarów.

GSAM 461.1„Mieszkańcy Takoma Park, reprezentowani przez burmistrza i kilku czołowych działaczy, bardzo serdecznie nas powitali i zapewnili o przyjaznej współpracy przy realizacji naszych planów.

GSAM 461.2„Podczas wszystkich naszych podróży i poszukiwań nie znaleźliśmy żadnego innego miejsca, które tak w pełni spełniałoby wymagania zawarte w świadectwach, jak to. Wierzymy, że opatrzność Boża zaprowadziła nas do miejsca, w którym Bóg chce, byśmy zamieszkali”.

GSAM 461.3Biorąc pod uwagę liczne spełnienia proroctw przedstawionych w tym i poprzednich rozdziałach, „wierzmy w Pana, naszego Boga, i tak się umocnijmy; wierzmy Jego prorokowi i tak prosperujmy”, abyśmy byli gotowi na wydarzenia, które dopiero nadejdą, i nie zostali przez nie zaskoczeni.